NBA: Γενική Συζήτηση

Όταν ο Juwan Morgan έσωσε τον αδερφό του από την κατάθλιψη.Η ιστορία του πρώην παίκτη των Jazz και του αγαπημένου του ανθρώπου.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
«Μαμά, ο Dee είχε ένα ατύχημα και δε ξέρουμε αν θα τα καταφέρει.
Δεν είναι καλά.
Πάρε με. Πάρε με τώρα».Τι μας ωθεί στα άκρα μας κάθε μέρα;
Τι μας δίνει την ώθηση να ανοίξουμε τα νοητά φτερά μας και να πετάξουμε όσο πιο ψηλά γίνεται;
Τι μας γεμίζει με σιγουριά και αυτοπεποίθηση πριν από κάθε μεγάλη απόφαση;Ο καθένας έχει τα δικά του πρότυπα.
Ο Juwan Morgan όμως, είχε μόνο ένα.
Τον αδερφό του.Τον Απρίλιο του 1997, ο Juwan βλέπει το πρώτο φως στην κωμόπολη της Waynesville στο Missouri, όντας ο δεύτερος γιος μιας οικογένειας στρατιωτικών γιατρών, που ήταν ιδιαίτερα αυστηροί με τη μόρφωση και τις δραστηριότητες των παιδιών τους.Το γεγονός λοιπόν, πως δε μπορούσε να βλέπει τους φίλους του όποτε ήθελε και να περνάει τον ελεύθερο χρόνο του μαζί τους, αναγκαστικά τον έφερε πολύ κοντά με ένα άτομο που περνούσε ακριβώς τα ίδια καθημερινά.
Τον αδερφό του, τον Dee, που παρά την διαφορά ηλικίας τους τον έβλεπε πάντοτε σαν φίλο του και όχι σαν κάποιον μικρότερο και πιο αθώο.Όταν οι δικοί τους έλειπαν για πολλές ώρες, οι δύο τους περνούσαν όλη την ημέρα μαζί.
Και φυσικά, τα σπορ και δη το μπάσκετ φρόντισε να τη γεμίζει με πάθος!Ωστόσο, ο Βενιαμίν των Morgan φοβόταν τρομερά να περάσει την αυτοσχέδια μπασκέτα και την πελώρια εξώπορτα της αυλής και να πατήσει το πόδι του στην άσφαλτο του δρόμου.
Έτρεμε στην ιδέα πως δεν είναι μέσα στην ασφάλεια του σπιτιού του και δεν τολμούσε να βγει ποτέ μόνος του έξω από αυτήν.Ωστόσο, ο μεγάλος του αδερφός ήταν εκεί για αυτόν.
Και το μπάσκετ το δόλωμα για να τα καταφέρει!Ο Dee ήταν τρομερός στο μπάσκετ.
Όχι μονάχα απέναντι στον αδερφό του, αλλά κόντρα σε όλους τους φίλους του και την πολιτεία του Missouri, τα ανοιχτά γήπεδα της οποίας φρόντιζε να γεμίζει με το ταπεραμέντο του κάθε μία μέρα.Έτσι από ένα σημείο και μετά, έπαιρνε μαζί του και τον Juwan και τον έκανε μέλος του εκάστοτε αγώνα πετώντας του πάσες και δίνοντάς του ελευθερίες να τις κάνει ό,τι θέλει, κάτι που τον βοήθησε σιγά σιγά να βρει τα πατήματά του στον έξω κόσμο αλλά και να ερωτευθεί ένα άθλημα που θα γινόταν όλη του η ζωή λίγα χρόνια μετά.Ο καιρός κυλούσε γλυκά για την οικογένεια Morgan.
Αλλά τον Αύγουστο του 2010, όταν ο πρωταγωνιστής μας ήταν μόλις 13 ετών, συνέβη κάτι που δεν είχε προγραμματίσει κανείς τους.Ο Dee, που ακολουθούσε πλέον το επάγγελμα των δικών του και επέστρεφε οδικώς στη στρατιωτική του βάση στη Whiteman Air Force, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, το οποίο και ξεφεύγει από τον δρόμο και παρασέρνει εκθαμβωτικά ό,τι βρίσκει στο διάβα του.Αρκετές ώρες μετά, ξυπνάει έντρομος και γεμάτος μώλωπες σε τοπικό νοσοκομείο πριν οι γιατροί του σερβίρουν τα μαντάτα…Παραδόξως, δεν είχε κανένα σπασμένο κόκκαλο και τα ζωτικά του όργανα δεν είχαν διαταραχθεί.
Ωστόσο, η γνωμάτευση δε σταματάει εκεί…Το πρόσωπο του έχει παραμορφωθεί τόσο έντονα στην περιοχή του αριστερού του ματιού, που αυτό εξέχει πλέον αρκετά από τη σάρκα, σαν να θέλει να ξεφύγει και να πέσει ελεύθερο στο έδαφος.  Ο Dee κοιτάζει τον εαυτό του σε μια αντανάκλαση και ξεσπάει σε λυγμούς.
Μόλις εκείνη τη στιγμή, ένα κοινωνικό αγόρι γεμάτο αγάπη για τη δουλειά, την πατρίδα και τις σχέσεις του πήρε την απόφαση να μη δει ξανά ποτέ ξανά το φως του ήλιου.
Και τα δάκρυά του πότισαν τους Morgan για πολύ καιρό.Ο Juwan βλέποντας το είδωλό του να ανθρωποποιείται τόσο αληθινά μπροστά στα μάτια του, πήρε την πιο τρανή απόφαση της ζωής του.
Να μεγαλώσει τόσο πολύ απότομα που να καλύπτει με τη φτερούγα του τον Dee και τα δάκρυά του.Μετά τις πρώτες δύσκολες εβδομάδες της νέας κατάστασης και των ατελείωτων ωρών στο δωμάτιο και το κρεβάτι του, ο Juwan άρχισε να βρίσκει κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο για να τον τραβήξει έξω από το σπίτι, με το μπάσκετ να είναι αυτό που κατάφερε να πείσει τον Dee να ξεμυτίσει από το σπίτι.Έτσι, σταδιακά οι δυο τους έπαιζαν όλο και περισσότερο μαζί στην παιδική τους αυλή, με τον Dee να βρίσκει σιγά σιγά τη χαμένη του αυτοπεποίθηση και να αποκτάει την όρεξη να βγει ξανά, να δει τους φίλους του ξανά, να πάει στη δουλειά του ξανά.Τα χρόνια έχουν περάσει.
Ο Juwan δεν έγινε ποτέ ο κορυφαίος παίκτης του κόσμου και μετά από 1.5 χρόνο στους Utah Jazz είναι αυτή τη στιγμή δίχως ομάδα (έχει training camp συμβόλαιο με τους Boston Celtics).  Ας είναι.Ένα τέτοιο παρελθόν δε γίνεται να μην έχει μέλλον.
Και όσο δύο αδέρφια λειτουργούν ακόμα ως μια, κοινή και ατέρμονη, ψυχή, τότε ο Juwan το μόνο που χρειάζεται είναι μια ευκαιρία για να αποδείξει το μεγαλείο του.Και αν αυτό είναι μονάχα ανθρώπινο, είναι όλοι τους πολύ τυχεροί.

Hall Of Fame 2021: «Παρών» οι Kukoc, Pierce, Bosh, Russell, Webber.Η ύψιστη τιμή για τους εν λόγω θρύλους.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Η πιο σημαντική ημέρα στην καριέρα τόσων και τόσων αθλητών, η ένταξή τους δηλαδή στο απόλυτο πάνθεον του ΝΒΑ, ολοκληρώθηκε χθες, με τη γενιά του 2021 να εισάγεται το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου στο Hall Of Fame!Συγκεκριμένα, οι Chris Webber, Paul Pierce, Chris Bosh, Bill Russell (προπονητής) και ο... δικός μας Toni Kukoc ήταν οι πρωταγωνιστές του κορυφαίου πρωταθλήματος στη βραδιά, και τιμήθηκαν για την τρομερή τους συνεισφορά σε αυτό τις περασμένες δεκαετίες.Όσον αφορά τον Κροάτη σούπερ σταρ των ευρωπαϊκών υδάτων, αυτός θέλησε να ευχαριστήσει τόσο τους Chicago Bulls, την ομάδα που τον υποδέχθηκε στο ΝΒΑ το μακρινό 1993, όσo και τους Michael Jordan και Scottie Pippen για την περίτρανη πλέον σκηνή τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης του 1992, όταν θέλησαν να βάλουν δύσκολα στον μέλλοντα συμπαίκτη τους! Αναλυτικά όσα δήλωσε:
«Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Michael Jordan και τον Scottie Pippen που με διέλυσαν κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στην Βαρκελώνη και μου έδωσαν το κίνητρο να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά για να αποτελέσω ένα σημαντικό κομμάτι των Chicago Bulls».    Παράλληλα, όσον αφορά τον θρύλο των Boston Celtics, Paul Pierce, αυτός στάθηκε σε όσες ομάδες των προσπέρασαν στο Draft του 1998, όπου κατέληξε εν τέλει στους Κέλτες, θέλοντας να τις... ευχαριστήσει για την επιλογή τους!
Αναλυτικά όσα ανέφερε:
«Clippers, Grizzlies, Raptors, Nuggets, Warriors, Mavericks, Kings, 76ers, Bucks.
Οι εννιά ομάδες που με.. προσπέρασαν. Σας ευχαριστώ που μου βάλατε κι άλλη... φωτιά» Driving Miles together – Με Ασφάλεια και Προσοχή Avance Greece

Πώς ο Ben Wallace έγινε από Undrafted ένας Hall Of Famer.Τα σκληρά και φτωχικά παιδικά χρόνια που διαμόρφωσαν τον Big Ben.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Αρκεί μια πρόχειρη ανάγνωση των πεπραγμένων του Ben Wallace στα 16 γεμάτα χρόνια καριέρας του στο ΝΒΑ για να θαμπωθεί κανείς από τα πλούσια κατορθώματά του, ξεχνώντας ίσως πως δεν επιλέχθηκε ποτέ στο Draft ή πως θα έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια για να πάρει τις ευκαιρίες που του αναλογούσαν.Πάντα με εξίταρε το ταξίδι του και πάντα προσπαθούσα να φανταστώ τι χρειάζεται να γίνει για να καταφέρει ένας Undrafted παίκτης να αφήσει εποχή στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου.
Αλλά αυτά που φανταζόμουν ήταν τελικά πολύ πιο ταπεινά από την ιστορία του Big Ben!Γεννημένος στο μικροσκοπικό White Hall της Alabama, ήταν το 10ο κατά σειρά παιδί από τα συνολικά 11 μιας φτωχής οικογένειας, που έβγαζε τα λιγοστά της χρήματα κάνοντας θελήματα σε γειτονικές φάρμες.Όντας λοιπόν, ο δεύτερος πιο μικρός γιος της φαμίλιας, έπρεπε να προσπαθεί δίπλα και τριπλά για να του δίνουν προσοχή οι υπόλοιποι όταν έπαιζαν όλοι μαζί στην παιδική τους αυλή με την αυτοσχέδια στεφάνη, με το μοναδικό τρόπο για να πάρει τη μπάλα να ήταν ένα κλέψιμο, ένα χτύπημα ή μια τάπα.Η εισαγωγή του λοιπόν, στο μπάσκετ δεν έγινε με τον πιο εύκολο τρόπο, αλλά ο "ρατσισμός" των μεγαλύτερων αδερφών του προς το πρόσωπό του του έδωσε τη δυνατότητα να βιώνει το μπάσκετ πολύ διαφορετικά από την πλειονότητα.
Και έτσι, σε μια εποχή όπου όλοι λάτρευαν τον Jordan, τον Bird και τον Magic, ο Ben λάτρευε τον Charles Oakley, έναν από τους πιο σκληρούς τύπους που γνώρισε ποτέ η λίγκα και βασικό PF των αγαπημένων του Chicago Bulls.  Έτσι, όταν κάποια χρόνια μετά εκείνος διοργάνωσε ένα μίνι camp λίγα μέτρα έξω από την παιδική του γειτονιά, ο ήδη σφυρηλατημένος στο πρότυπό του Ben ορκίστηκε στον εαυτό του πως δεν θα το έχανε με τίποτα, ψάχνοντας εδώ και καιρό ανελλιπώς μια ευκαιρία για να τραβήξει πάνω του το βλέμμα του αγαπημένου του παίκτη!Ωστόσο, δεν είχε τα απαραίτητα 50 δολάρια για να δηλώσει συμμετοχή.
Αλλά δεν είχε σκοπό να τα παρατήσει.Έχοντας αναπτύξει ήδη μια κλίση στην κομμωτική -που εκτόξευσε στο ΝΒΑ με το Fear the Fro look του-, πήρε ένα ψαλίδι και μια πλαστική χτένα και βγήκε στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι του, καλώντας γείτονες και περαστικούς να τους κουρέψει!Στο τέλος της εξαντλητικής ημέρας, είχε βγάλει τα απαιτούμενα λεφτά και ήταν όλα πλέον έτοιμα για να συναντήσει τον Oakley.Την επόμενη ημέρα λοιπόν, και ενώ οι προπονήσεις γίνονται με πολύ χαλαρούς ρυθμούς, ο πάντα θερμός για ένταση NBAer διακόπτει με ένα ηχηρό σφύριγμά του τη δράση και αρχίζει να φωνάζει στους νεαρούς για την αδιαφορία και την ηρεμία που έχουν στο παιχνίδι τους, προκαλώντας όποιον θέλει να παίξει μαζί του ένα μονό για να δει τι σημαίνει πραγματικά το μπάσκετ.Κανείς δε του μίλησε, κανείς δεν τον κοίταξε.
Τότε, ο Oakley πετάει με μανία τη μπάλα στο στήθος του Wallace, τον οποίο κοιτούσε όλη την ώρα, και τον προκαλεί να παίξουν μαζί.Κανείς δε θα μάθει ποτέ ποιος νίκησε εν τέλει, αφού υπάρχουν μέχρι και σήμερα δύο διαφορετικές ιστορίες για την έκβαση του ματς.
Ωστόσο, αυτό που έμαθαν όλοι τότε είναι το γεγονός πως ο Ben ήταν έτοιμος να γίνει... Big!Η συνέχεια λίγο πολύ γνωστή.

• Undrafted το 1996.
• 2 φορές trade μέχρι και το 2000.
• 17 λεπτά συμμετοχής και παρουσία μόλις στους 147 από τους 246 πιθανούς αγώνες (60%) μέχρι και το 2000.

Έκτοτε όμως, βρήκε τη δική του Ιθάκη στο πολύ σκληρό για να πεθάνει Detroit με την ηχηρή φήμη των Bad Boys, και αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο μιας αρμάδας που είχε ανάγκη από έναν... τρελό έτοιμο βουτήξει σε κάθε νέο μέτωπο.
Στο Michigan αποδείχθηκε ο ίσως κορυφαίος βάσει σωματότυπου και αποτελεσματικότητας αμυντικά center όλων των εποχών, με τη μανία του στο σκληρό παιχνίδι και την αλλεργία του στην ήττα να φέρνουν στο μυαλό του εικόνες από τις περιπέτειές του στην παιδική του αυλή, όταν πάλευε για την προσοχή των υπολοίπων.  Και πλέον την είχε για τα καλά! Χθες, έγινε ο πρώτος Undrafted αθλητής που εισέρχεται στο Hall Of Fame , ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο τρόπο ένα υπέροχο ταξίδι πίεσης, δυσκολιών και στερήσεων που σκέπασε τη λίγκα για σχεδόν μια δεκαετία στις απαρχές του 2000!

Γιατί οι Mavericks θα είναι αισθητά καλύτεροι φέτος.Η βελτίωση σε μέγεθος και σουτ θα παίξει καθοριστικό ρόλο.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Οι Dallas Mavericks είναι μια ομάδα τόσο τυχερή όσο και καταδικασμένη που έχει στο δυναμικό της τον Luka Doncic, τον απόλυτο Ευρωπαίο σούπερ σταρ του παρόντος και του μέλλοντος, έναν παίκτη που έχει κατακτήσει -σχεδόν- τα πάντα πολύ πριν τα 22 του χρόνια.Τυχερή γιατί είναι έχουν τον καλύτερο νεαρό παίκτη του κόσμου.
Καταδικασμένη γιατί αυτός δε μπορεί να ταιριάξει με πολλά μοτίβα άλλων σταρ και σίγουρα με κανέναν ball hog shot creator.Και με βάση αυτές τις 2 παραμέτρους, τα πήγαν πολύ καλά στη φετινή off-season! Σουτέρ, σουτέρ, σουτέρ Ένας σούπερ σταρ που θέλει τη μπάλα συνεχώς στα χέρια του για να γεννάει καταστάσεις για τον ίδιο και τους συμπαίκτες του (36% USG%, κορυφαία επίδοση στο ΝΒΑ) όπως ο Matador, χρειάζεται γύρω του παίκτες που είναι αποδοτικοί με λίγες επαφές και έχουν το απαραίτητο range για να δημιουργήσουν χώρους για αυτόν.Μπορεί το περσινό τους ρόστερ να ήταν ήδη γεμάτο με καλούς σουτέρ, αλλά πάντα υπάρχει χώρος για ακόμα περισσότερους!
Έτσι, οι Mavs απέκτησαν 2 -σχεδόν- sharpshooters, τους Sterling Brown και Reggie Bullock, 2 τύπους δηλαδή που εκτελούσαν πέρυσι με 42% και 41% ανά 10 αθροιστικά απόπειρες από μακρινή απόσταση (4 και 6)!Το ακόμα καλύτερο;
Το 90% των εύστοχων σουτ τους προέρχονται από ασίστ (δεν εμποδίζουν το creation του Luka), εκτελούν με 42% από τη γωνία (εμποδίζουν τις πιθανότητες help defence) αλλά και με 46% στα wide open τρίποντά τους.Έτσι, πλέον ο Doncic έχει δίπλα του 4 άψογους σουτέρ και ακόμα 6 που απειλούν είτε με σημαντικές αξιώσεις είτε θα έχουν μονίμως ελεύθερα σουτ, γεγονός που αναβαθμίζει το spacing του Dallas.   Πολλοί playmakers Playmaker δεν είναι μόνο ο PG, με περιπτώσεις όπως οι LeBron James, Γιάννης Αντετοκούνμπο, Nikola Jokic, Bam Adebayo και Draymond Green να αποδεικνύουν περίτρανα του λόγου το αληθές.
Κάτι παρόμοιο, σε μικρότερο και σε λιγότερο επιπέδου χειρισμού, συμβαίνει και στο Texas φέτος.Εκτός του Luka, υπάρχουν ακόμα οι Brunson, Powell, Marjanovic και Burke, παίκτες δηλαδή που μπορούν να διαβάσουν πολύ καλά το παιχνίδι εκτός των υπολοίπων δυνατοτήτων τους.Αν προκύψει miss match θα το αντιληφθούν έγκαιρα.
Αν γίνει cut στην πλάτη της άμυνας θα το δουν έγκαιρα.
Αν πρέπει να δώσουν οδηγίες θέσης σε κάποιον θα το πουν έγκαιρα.Για αυτό, παρά το γεγονός πως κανείς τους δεν είναι φαρμακερός σουτέρ, περνούν πολλή ώρα στο παρκέ με τον αστέρα τους.
Γιατί τον ξεκουράζουν και διαμορφώνουν τις καταστάσεις εκείνοι αυτή τη φορά για να έχει πιο εύκολο έργο ο Luka Magic.   Μέγεθος Οι Mavericks είναι από τις ομάδες που ζουν και πεθαίνουν στην επίθεση, σε μια τακτική που τους αναγκάζει να κερδίσουν σκοράροντας περισσότερο και όχι δεχόμενοι λιγότερους πόντους.
Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορούν να παίξουν άμυνα, ειδικά στο crunch time.Γενικότερα, το σύνολο του Dallas θα έχει ύψος 2.03 μέτρα αθροιστικά αλλά και 2 μέτρα οι πολυθεσίτες (πλην centers), σε μια αναλογία που τρομάζει κάθε αντίπαλο στα χαρτιά.Έτσι, μπορούν να έχουν μεγαλύτερη συνέπεια στα βασικά της άμυνας όπως το switch, το Rebounding και το rim protection, να ακμάζουν ακόμα και σε καταστάσεις small ball με Porzingis, Powell ή Kleber στο 5, την ίδια στιγμή που θα διατηρούν την κοφτερά τους ανάσα στην επίθεση.Μπορεί σε μια δεύτερη ανάλυση σε κάθε πεντάδα να υπάρχει ο κακός αμυντικός Doncic, ένας undersized ή αδιάφορος guard/ Forward (Brunson, Burke, Hardaway) και ένας μέτριος σε post up συνθήκες center, αλλά συνολικά θα υπάρχουν sizeable φτερά που θα χαρίσουν λύσεις και ουσία.   Η συγκεκριμένη δουλειά του Kidd Το κυριότερο πρόβλημα είναι ο Jason Kidd, ο νυν προπονητής της ομάδας και παλιά δόξα του συλλόγου, που είχε δείξει αρκετά άσχημα δείγματα γραφής στη θητεία του σε Brooklyn και Milwaukee.Το θετικό είναι ότι δε θα έχει ιδιαίτερη συμβολή στο επιθετικό τέμπο της ομάδας, αφού οποίος και αν βρισκόταν στη θέση του, δύσκολα θα έπαιρνε τα κλειδιά από τον Doncic.Το στοίχημα;
Οταν διαθέτεις μονάχα έναν σούπερ σταρ, πρέπει να ζεις στα "κόκκινα" συνεχώς και να διαμορφώνεις κάθε στιγμή τις καταστάσεις για να κάνεις τη ζωή του πιο εύκολη.Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι τόσο "αυστηρό" το μοτίβο των Mavs, που δε θα έχει τόσο δύσκολη ζωή ο Kidd.
Ωστόσο, τυχόν λάθη σε μια περιφέρεια όπως η Δύση, ενδέχεται να αλλάξει τον ρου της ιστορίας στα Playoffs, εκεί όπου για 2 συνεχόμενες χρονιές έχουν πέσει πάνω στους LA Clippers...

ΝΒΑ: Σκέψεις για παιχνίδια σε ανοικτό γήπεδο.Θα είναι σίγουρα πρωτοποριακό, αλλά υπάρχουν και εμπόδια.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος στρατηγικής και αναλύσεων του ΝΒΑ, Έβανς Ουάς, αποκάλυψε σε podcast «The crossover» κάτι πολύ σημαντικό.Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού υφίστανται σκέψεις, προκειμένου να διεξαχθεί παιχνίδι σε ανοικτό γήπεδο, κάτι που δεδομένα θα είναι πρωτοποριακό.Βέβαια υπάρχουν και εμπόδια, ούτως ώστε να υλοποιηθεί αυτό το πλάνο. Δηλαδή οι καιρικές συνθήκες (υγρασία, πιθανές βροχές), η σωματική ακεραιότητα των παικτών (αυξάνεται η πιθανότητα τραυματισμού) κ.ά.Να θυμίσουμε ότι North Carolina και Michigan State είχαν μονομαχήσει το 2011, πάνω σε αεροπλανοφόρο

Το παιδί που κέρδισε τον θάνατο και έσωσε τη Βραζιλία.Όταν ο Nene Hilario ήρθε αντιμέτωπος με τον καρκίνο και τον ξεπέρασε δεόντως.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
2002.
2 χρόνια μετά τη μη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σύδνεϋ -πρώτη απουσία από το 1976-, η Βραζιλία βιώνει την ίσως πιο ξέφρενα αισιόδοξη στιγμή της σύγχρονης μπασκετικής της ιστορίας, όταν οι New York Knicks επιλέγουν ένα 20χρονο αγόρι της από τη Vasco Da Gama στο νούμερο 7 του Draft (η κορυφαία θέση της χώρας).Πόσο μεγάλος ήταν ο ντόρος για αυτόν;
Σε ηλικία μόλις 18 και 19 ετών, κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα του σε 2 εγχώρια πρωταθλήματα και ένα παναμερικανικό τίτλο, ενώ με την Εθνική ομάδα της πατρίδας του έτριξε τα δόντια των ΗΠΑ το 2001 αγγίζοντας το triple double.Το μέλλον της Selecao φάνταζε λαμπρό.
Και όλα αυτά χάρις σε ένα νιάτο μιας ποδοσφαιρικής χώρας που παράτησε την αγάπη του για το κύριο σπορ- ανεξαρτησία της, για να της χαρίσει επιτυχίες και δόξα σε ένα άθλημα που ποτέ δεν αγκάλιασε σφιχτά αλλά πάντα στήριζε, σαν ένας πατέρας παλιάς κοπής που ποτέ δεν έσφιξε γερά το χέρι του γιου του, όσο και αν ήθελε.  2006.
Ο Nene Hilario -που είχε διαλύσει το γόνατό του μόλις 3 λεπτά μετά την έναρξη της περασμένης σεζόν- διανύει την καλύτερη μέχρι τότε περίοδο της καριέρας του και μετράει 12 πόντους (57% ευστοχία), 7 ριμπάουντ και 1 τάπα με τη φανέλα των Denver Nuggets.Ολα έδειχναν πως έβαιναν καλώς.
Όλα έδειχναν πως θα ανακάμψει από τον σοβαρό τραυματισμό του και θα αρχίσει να... ξύνει ξανά το potential του.  Και τότε χτύπησε ο καρκίνος...Λίγους μήνες πριν φύγει το 2007, ο Βραζιλιάνος "ψηλός" έρχεται αντιμέτωπος με τα χειρότερα νέα της σύγχρονης εποχής, με τον καρκίνο να απειλεί να κυριεύσει ολότελα τον δεξί του όρχη και να δείχνει ιδιαίτερα επιθετικές τάσεις και για το υπόλοιπο σώμα του.Οι γιατροί ήταν ξεκάθαροι μαζί του.
Το σημείο κλειδί είναι τα γεννητικά του όργανα.
Και ο μόνος τρόπος για να ζήσει είναι να θυσιαστεί ο ήδη λαβωμένος όρχις του.Τις στιγμές σιωπής και περισυλλογής που ακολουθούσαν θα τις ζήλευε κάθε άγριο και συνάμα τρυφερό κατάλευκο τοπίο της Ισλανδίας και των πελώριων αχαρτογράφητων καμπύλων της ή κάθε καλοκαιρινή απόδραση σε κάποια απόμερη παραλία της Ικαρίας που έχει αλλεργία στον κόσμο και τις αταίριαστες φωνές.Λίγα λεπτά μετά, ο Nene είχε πάρει την απόφασή του.
Και πολύ δύσκολα κατάφερε να πετάξει τις λέξεις έξω από το στόμα του και να δώσει την απαραίτητη άδεια στους γιατρούς του Colorado να προχωρήσουν.Μπορεί να είχε συνηθίσει σε μια πλουσιοπάροχη ζωή ήδη από τα παιδικά του χρόνια -με τον πατέρα του να είναι ένας από τους πιο τρανούς επιχειρηματίες της Αμερικής- και να ήταν ανέκαθεν προστατευμένος ακόμα και από ασθένειες και παθήσεις κάθε κάλλους, ωστόσο τώρα η πραγματικότητα είχε φορέσει την τρέλα του Jack Nicholson στο "The Shining" και χτυπούσε αλύπητα με ένα ιπποτικό τσεκούρι την πόρτα του παραμυθιού και του ατόφιου κόσμου του ίδιου και της οικογένειάς του.Στις 14 Ιανουαρίου 2008 λοιπόν, ο Hilario περνάει με φόβο καρδιάς την πελώρια εκείνη τη στιγμή πόρτα του χειρουργείου και είναι έτοιμος να ζήσει αφήνοντας να πεθάνει ένα κομμάτι του εαυτού του.Και ζει.
Ακόμα και σήμερα.
Και δεν έμεινε ποτέ ξανά με άδεια χέρια.Αφού έχασε σχεδόν ολόκληρη την εναπομείνασα χρονιά, κατάφερε να γυρίσει ακόμα πιο δυνατός για την επόμενη!Ουσιαστικά, από το 2009 μέχρι και το 2015, ο Βραζιλιάνος είναι ένας από τους πλέον συνεπείς PFs στο πρωτάθλημα με τους Nuggets και τους Wizards και δε μετράει ποτέ λιγότερους από 13 πόντους και 5 ριμπάουντ σε αυτό το διάστημα, δείχνοντας πως έχει συνέλθει πλήρως έπειτα από τη δυσμενή περιπέτειά του, που ευτυχώς ανιχνεύθηκε έγκαιρα.Όπως αναφέρθηκε, ο Nene είναι γόνος μιας πολύ εύπορης οικογένειας, που κατάφερε με σκληρή δουλειά να ανελιχθεί στον επιχειρηματικό κόσμο.
Ταυτόχρονα, ο ίδιος κέρδισε περισσότερα από 135 εκ. δολ. στην 17χρονη καριέρα του στο ΝΒΑ.  Ωστόσο, εκείνη την κρύα ημέρα του Γενάρη κατάλαβε πως τίποτα από αυτά δε θα μπορέσει ποτέ να τον κρατήσει ασφαλή από το πεπρωμένο όλων μας.Όσα χρήματα και αν είχε, ήταν θνητός.
Όσα χρήματα και αν είχε, η ευτυχία, η αγάπη και η ηρεμία ήταν αρετές που κόντευε να ξεχάσει.Και για να βρει την ανιδιοτελή αγάπη και ίσως μια πόρτα για την αθανασία του, χτύπησε αυτή του Χριστιανισμού, με τον ίδιο να αναφέρει πως η δοκιμασία που πέρασε τον έφερε πιο κοντά στον Θεό.Από εκείνη τη στιγμή λοιπόν, συνεισφέρει όπως μπορεί στις παιδικές του γειτονιές στο Sao Carlos, διοργανώνει φιλανθρωπίες για τους μη έχοντες και βοηθάει στην ανοικοδόμηση εκκλησιών σε όλο το Sao Paolο, δίνοντας έτσι μια δεύτερη ευκαιρία στις φτωχογειτονιές της χώρας που ζουν στο βούρκο της αμέλειας των πολιτικών εδώ και δεκαετίες.Έτσι, ένα παιδί που δεν κατάφερε ποτέ να σηκώσει στις πλάτες του τη Βραζιλία με τις αθλητικές του επιδόσεις και να της χαρίσει νίκες και μετάλλια, κατόρθωσε να τη σηκώσει με τον ανθρωπισμό και την άτυπη επανάσταση στα νεανικά του χρόνια.Σήμερα, ο Maybyner Rodney Hilário ή αλλιώς Nene γίνεται σήμερα 39 ετών!

Celtics: Ο Dennis Schroder ζήτησε από τους φιλάθλους να διαλέξουν το νούμερό του και... έμπλεξε!Κάτι που δε του βγήκε σε καλό εν τέλει.

https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
O Dennis Schroder είναι εδώ και μερικές εβδομάδες παίκτης των Boston Celtics, που ενισχύουν άμεσα με τον Γερμανό την επιθετική συγκομιδή του πάγκου τους εν όψει της νέας αγωνιστικής σεζόν στο ΝΒΑ.Ωστόσο, παρά το γεγονός πως έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την ημέρα της μεταγραφής του στους Κέλτες, ο μέχρι πρότινος παίκτης των Los Angeles Lakers δεν έχει διαλέξει ακόμα τον αριθμό του, αφού το αγαπημένου του 17, το οποίο κοσμούσε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του οργανισμού, o John Havlicek, κρέμεται εδώ και χρόνια από την οροφή του TD Garden.Έτσι, ο Schroder θα αναγκαστεί να αφήσει το νούμερό του για πρώτη φορά στην καριέρα του, και μη μπορώντας να διαλέξει ένα άλλο, ζήτησε από τους ακολούθους του στα social media να επιλέξουν αυτοί για εκείνον, δημιουργώντας αρκετά σουρεαλιστικά γεγονότα!Αρχικά, οι αριθμοί αυτοί είναι ολίγον τι παράδοξοι, αφού εκτός του 8, οι υπόλοιποι επιλεχθέντες είναι τα 71, 80, 84 και 96, με το τελευταίο να είναι αυτή τη στιγμή πρώτο στις προτιμήσεις του κοινού.Γιατί;
Γιατί οι οπαδοί του Ανόβερο 96 -αντίπαλο δέος της ποδοσφαιρικής αγάπης του Γερμανού, της Eintracht Braunschweig, στο μπασκετικό τμήμα της οποίας ανδρώθηκε- ψηφίζουν κατά ριπάς αυτό το νούμερο, προκειμένου να τον αναγκάσουν να το φορέσει τη νέα χρονιά, που αρχίζει σε 5 εβδομάδες!
Έτσι, με τη ψηφοφορία να εκπνέει στις 17 Σεπτεμβρίου, φαίνεται πως δε θα γλυτώσει το 96...Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως πέρυσι, μέτρησε 15 πόντους, 3.5 ριμπάουντ και 6 ασίστ σε 61 συμμετοχές με τη φανέλα των «Λιμνανθρώπων».

Η δεύτερη μαμά του Jimmy Butler τον έσωσε από την πρώτη.Η δύσκολη ιστορία των παιδικών του χρόνων, όπου ήταν ουσιαστικά άστεγος από τα 13 του χρόνια.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
"Μπορώ να μείνω σε σένα;
Η μάνα μου με πέταξε έξω".Αυτή ήταν η ατάκα που αναγκαζόταν να ξεστομίζει κάθε μεσημέρι μετά το σχολείο ο 13χρονος Jimmy Butler σε φίλους και γνωστούς, προκειμένου να βρει κάπου να περάσει τη νύχτα, αφού η μητέρα του τον είχε διώξει από το σπίτι της μερικές μέρες πριν, επειδή απλά δεν της άρεσε η φάτσα του.Κάθε πρωί, ο Jimmy σκεφτόταν τι θα κάνει το μεσημέρι, αν θα έβρισκε κάπου να μείνει ή αν ερχόταν η στιγμή που θα γέμιζε με τα γυμνά του πόδια κάποιο ξεχαρβαλωμένο παγκάκι του Houston.
Κάθε βράδυ, σκεφτόταν τι θα γίνει το πρωί, αν η μητέρα του θα αντιλαμβανόταν το λάθος της και επέστρεφε γονατιστή μπροστά του παρακαλώντας τον να τη συγχωρήσει και να γίνουν όλα όπως πριν.Αυτό δεν έγινε ποτέ.
Αλλά αυτό δε σημαίνει πως ο Butler έμεινε χωρίς μαμά.Ένα από αυτά τα γεμάτα αμηχανία και πορφυρή αγωνία μεσημέρια του 2002, η ερώτηση επρόκειτο να ακουστεί για μια τελευταία φορά, αφού το νεαρό αγόρι θα έβρισκε επιτέλους μια πραγματική οικογένεια, από αυτές που σε κρατούν ζεστό και ζωντανό μέσα τους δίχως καταπιέσεις, απαιτήσεις και κακώς κείμενα.Ένα μεσημέρι λοιπόν, ο Butler ζήτησε από τον κολλητό του φίλο, τον νυν παίκτη του NFL Jordan Leslie, να περάσει στο σπίτι του τη νύχτα.Η νύχτα έγιναν νύχτες.
Οι νύχτες έγιναν βδομάδες.
Οι βδομάδες έγιναν μήνες.
Οι Leslies από φίλοι έγιναν οικογένεια.Και κυρίως η μητέρα του Jordan, η Michelle, που παρά το γεγονός πως είχε ήδη την ευθύνη 7 παιδιών, πότε δεν άφησε αβοήθητο και μοναχό του το 8ο.Μπορεί να μην ήταν δικό της, αλλά το μεγάλωσε ως δικό της.
Και αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από τη φύση.Ο Butler τα κατάφερε την τελευταία στιγμή.
Όπως και εκείνα τα πελώρια buzzer beaters που πετυχαίνει στο ΝΒΑ.
Από εκείνα τα σουτ που σε ξυπνούν, που σε βοηθούν να καταλάβεις πως είσαι ζωντανός.
Από εκείνα τα σουτ που σε χτίζουν, που σε απογειώνουν, που σου δίνουν δύναμη και ταπεραμέντο.  Και ήταν πέρα για πέρα ζωντανός.
Μπορεί η μητέρα του να τον έδιωξε από τη μοναδική στέγη που είχε πάνω από το κεφάλι του και να μη γνώρισε ποτέ τον πατέρα του που την είχε παρατήσει χρόνια πριν, αλλά κατάφερε να βρει τα πατήματά του και να κερδίσει ό,τι μπορεί από μια τόσο στενάχωρη ιστορία.Θα μπορούσε όμως, να μην ήταν ζωντανός.Ο σπουδαίος Kurt Cobain βίωσε στα πρώτα χρόνια της εφηβείας του τον έντονο χωρισμό των γονιών του και μετέπειτα την υπόδειξη της μάνας του να φύγει από το σπίτι.
Όντας ήδη θρυμματισμένος γοερά, παρέμεινε στην αποθήκη τους στα κρυφά για πολλές μέρες, μη μπορώντας να κλείσει μάτι τη νύχτα από το άγχος και από την ορθάνοιχτη οροφή που καλωσόριζε σαν σωστός οικοδεσπότης τη βροχή τα βράδια του χειμώνα.Μπορεί να έκανε εκκωφαντικές μουσικές επιτυχίες και να άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην εξέλιξη της Rock/ punk σκηνής.
Μπορεί να γέμισε με πλήθη κόσμου χιλιάδες στάδια, με χιλιάδες φωνές και απέραντη αφοσίωση και αδημονία σε κάθε του νότα και βραχνή ανάσα.Ωστόσο, όσο εκείνο το ένα άτομο δεν ήταν εκεί, τα μύρια φάνταζαν για αυτόν τόσο λίγα όσο ποτέ άλλοτε.Στις 5 Απριλίου 1994, αυτοκτονεί βίαια, γεμίζοντας μια καραμπίνα και καρφώνοντάς τη με μανία και λύτρωση στο λάρυγγά του.
Ήταν 27 ετών.  Ο Jimmy Butler όμως, δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία.Βλέποντάς τον να τα δίνει όλα στο ΝΒΑ, να ιδρώνει ακατάπαυστα, να μάχεται και να μην τα παρατάει ποτέ, θα ήταν εύλογη η σκέψη πως ο ατσάλινος χαρακτήρας του ήταν αυτός που τον πήρε στην αγκαλιά του και τον κυοφόρησε στον κόσμο των μεγάλων.  Όχι.
Ήταν εκείνο το ένα πρόσωπο που δεν είχε ποτέ ο Cobain, αυτό που στοργικά του έδωσε να καταλάβει πως αξίζει.
Πως ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι έχουν αντίθετη άποψη, αυτός αξίζει.Και όπως ένα παιδί που βλέπει το φέρετρο του πατέρα του να το κοιτάει βαθιά στα μάτια σαν να υπερηφανεύεται, ο Butler μάζεψε το χαμένο του κουράγιο και την ανύπαρκτη αυτοπεποίθησή του και κλώτσησε με μανία τη νοητή πόρτα του παρελθόντος, έχοντας βλέψεις μόνο για το μέλλον και ό,τι αυτό επιφέρει.Και αν αυτό ήταν άσχημο, είχε πλέον μια τεράστια οικογένεια στο πλευρό του, που της αρέσει ακριβώς όπως είναι.Αληθινός. Ωμός. Πεισματάρης.Σήμερα, ο Jimmy Butler γίνεται 32 ετών!

ΝΒΑ: Έρχονται αλλαγές στο coach’s challenge.Το συμβούλιο των κυβερνητών του ΝΒΑ αναμένεται να υπερψηφίσει μία αλλαγή στους κανονισμούς για τα τελευταία δύο λεπτά των αγώνων.

https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Παιχνίδια σαν το 2ο των δυτικών Τελικών μεταξύ των Suns και των Clippers (όταν χρειάστηκαν 20 λεπτά για να παιχτούν τα τελευταία 9,2’’), στάθηκαν η αφορμή ώστε το ΝΒΑ να προχωρήσει σε μία μικρή, πλην όμως σημαντική αλλαγή στους κανονισμούς, η οποία αναμένεται να επιταχύνει την εξέλιξη των αγώνων.Από τη νέα χρονιά οι διαιτητές δεν θα έχουν το δικαίωμα να τσεκάρουν το video όποτε θέλουν στα τελευταία δύο λεπτά των αγώνων. Αυτό θα μπορούν να το κάνουν μόνο οι προπονητές, κάνοντας χρήση του coach’s challenge.Το ερώτημα πλέον είναι εάν το ΝΒΑ θα επιτρέψει στους προπονητές ένα έξτρα coach’s challenge γι’ αυτό το λόγο, που είναι και το σενάριο που συζητιέται. Υπάρχει επίσης και το ενδεχόμενο να προκριθεί μία άλλη λύση: οι προπονητές να κρατούν το challenge, εφόσον είναι επιτυχημένο.Όπως και να ‘χει, το coach’s challenge είναι κάτι που θα απασχολήσει πολύ περισσότερο το ΝΒΑ τα προσεχή χρόνια. Την προηγούμενη χρονιά υπήρξαν συνολικά 648 challenges από τους προπονητές (με 331 να είναι επιτυχημένα), αριθμός που δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος (6 ανά 10 αγώνες). Καταπώς φαίνεται, θα αυξηθεί τη νέα σεζόν...

ΝΒΑ: Προαιρετικός ο εμβολιασμός των παικτών.Το ΝΒΑ δεν σκοπεύει να κάνει υποχρεωτικό τον εμβολιασμό των παικτών ενόψει της νέας σεζόν.

https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Οι διαιτητές και τα μέλη των σταφ των ομάδων του ΝΒΑ είναι υποχρεωμένοι να εμβολιαστούν ενόψει της νέας σεζόν. Αυτό το μέτρο δεν θα ισχύσει πάντως και για τους παίκτες.Σύμφωνα με το ESPN το ΝΒΑ δεν πρόκειται να υποχρεώσει τους αθλητές να εμβολιαστούν πριν από την έναρξη της χρονιάς, κι ενώ η λίγκα και η Ένωση Παικτών (NBPA) συνεχίζουν να συζητούν όλες τις παραμέτρους γύρω από το θέμα του κορονοϊού.Σύμφωνα πάντως με τα υπάρχοντα στοιχεία του ΝΒΑ, περίπου το 85% των παικτών είχαν εμβολιαστεί μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου. Όσον αφορά στο 15% που δεν έχει κάνει ακόμα το εμβόλιο (ή δεν πρόκειται να το κάνει), αυτοί θα μπουν σε ειδικά και πολύ αυστηρά πρωτόκολλα, όταν αρχίσουν τα καμπ προετοιμασίας των ομάδων.Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα έχουν διαφορετικούς χώρους από τους εμβολιασμένους στα αποδυτήρια, ενώ συζητείται ακόμα και το ενδεχόμενο να ταξιδεύουν ξεχωριστά με τους υπόλοιπους!