NBA: Γενική Συζήτηση

Η οργή του Seth Curry να κερδίσει τον Stephen.Το συνεχές κυνήγι για να γίνει ο «καλύτερος Curry» και η εξέλιξή του σε έναν από του καλύτερους σουτέρ του ΝΒΑ.

https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Τον Αύγουστο του 1990, γεννιέται σε κάποια γειτονιά της South Carolina ένα μικρό αγόρι, που αμέσως επαναπαύτηκε αθόρυβα στην αγκαλιά του πατέρα του, ενός από τους κορυφαίους σουτέρ στο ΝΒΑ.Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ήταν εξαιρετικά απίθανη φυσικά η μη ενασχόλησή του με το μπάσκετ, για το οποίο έδειξε ιδιαίτερο ζήλο και αγάπη από αρκετά νεαρή ηλικία.Φορώντας το "30" του πατέρα του στην πλάτη έπαιζε καθημερινά στην παιδική του αυλή μαζί με τον αδερφό του για ατελείωτες ώρες, μέχρι τα γαλάζια ρούχα τους να γεμίσουν λάσπες και εξάντληση.Ωστόσο, άξιζε τον κόπο, τη φασαρία και τις φωνές των γονιών του.
Γιατί σε μερικά χρόνια, η παιδική μπασκέτα θα μετατρεπόταν σε μια πανύψηλη και δωρική, η μία και μοναδική μπάλα που κρατούσε στα χέρια του σε πλήθος άλλων πιο όμορφων και καθαρών, το ταπεινό γηπεδάκι σε μια τεράστια αρένα.
Και το μικρό αγόρι σε ένα "δολοφονικό" σουτέρ, που έβλεπε πάντα τα φώτα των σταδίων ως τις κολώνες που φώτιζαν κάποτε τα ξενύχτια τους στη Charlotte.Μέχρι τώρα ταιριάζουν όλα, δε νομίζετε;Ίδιος πατέρας, με φήμη και καριέρα στο ΝΒΑ.
Ίδια αγάπη και πρώτα βήματα στο μπάσκετ, με την ίδια προσέγγιση μάλιστα.
Ίδια αφοσίωση, εξάσκηση και αγάπη.
Ίδιο νούμερο, το λαμπρό 30 των Curry.Διαφορετική ικανότητα όμως, αποφασιστηκότητα, διαφορετικό στομάχι στα δύσκολα.Και για αυτό σήμερα, υπάρχει ο Steph και ο αδερφός του και όχι τα αδέρφια Curry, όπως ισχύει κατά κόρον με τους Morris και τους Gasol.  Ας πάμε ξανά λίγο πίσω.
Στα παιδικά τους χρόνια.Όπως αναφέρει ο Dell Curry πολλάκις, ο ένας αδερφός συνήθιζε να διαλύει κάθε φορά τον άλλον, μερικές φορές χωρίς να ιδρώνει κιόλας.
Όχι όμως, ο αδερφός που φαντάζεστε!Ο Seth φρόντιζε κάθε μέρα να αποδεικνύει στο μεγάλο του αδερφό του, νυν σούπερ σταρ του ΝΒΑ, πόσο αισθητά καλύτερός του ήταν.Μέχρι και τα 18 τους χρόνια.
Όταν ήρθε η ώρα να πάνε στο κολέγιο.Τότε, ο Seth θα μάθαινε πως η ζωή δεν είναι καθόλου ευχάριστη όταν έρχεσαι συνέχεια δεύτερος.Στο Duke είχε στα 20 του μπροστά του τον Kyrie Irving και στα 21 του το ηχηρό USG% του Austin Rivers, του οποίου την αδερφή έχει παντρευτεί εδώ και χρόνια.Όταν στα 22 του έκανε μια τρομερή χρόνια στο NCAA, ήταν 22.
Και κανείς δεν δίνει σημασία σε έναν τέτοιο στο Draft.  Undrafted.
D League.
Training camp.
Summer League.
D League.
Αποδέσμευση.Το τροπάριο γνωστό για τους αθλητές που δεν επιλέγονται στη δεξαμενή.
Είναι χαοτικό πόσα παιδιά που έχουν ανάλογη τύχη βολοδέρνουν σε κάθε μεριά της χώρας κυνηγώντας το όνειρό τους, ενώ πραγματικά δεν θα έχουν ποτέ ίση προσοχή, τύχη και ενδιαφέρον από αυτούς που ελέγχουν τα νήματα.Για αυτό όμως, ο Seth ξεχωρίζει!
Όχι γιατί κατάφερε να αλλάξει τη νόρμα των scouters, να σηκώσει το μεσαίο του δάχτυλο και να το τρίψει με μανία στα διάφορα reports τους, αλλά γιατί είναι ένα πραγματικό role model για όσους είναι πάντα στην απέξω.Είναι ένα ηχηρό μήνυμα πως όσο δύσκολα και αν περνάει το στομάχι τους, όσους κόμπους και αν δένεται, όσες βόλτες και αν κάνει τα ατελείωτα από την αϋπνία βράδια, μπορούν να έχουν αυτό που θέλουν κάποτε.Αρκεί να το θέλουν πολύ.
Αρκεί να έχουν ένα στόχο.Ο στόχος του πρωταγωνιστή μας δεν ήταν άλλος από το να αποδείξει στον κόσμο πως είναι ο καλύτερος Curry"Αν ο Steph μπορεί να το κάνει, τότε μπορώ και εγώ. Συνήθιζα να τον διαλύω παλιά.Είμαι καλύτερος σουτέρ, απλά έχει περισσότερα σουτ. Εχει "πράσινο φως", έχει περισσότερες επαφές.Αλλά είμαι καλύτερος σουτέρ".  Δεν θα κρίνω το αν όσα λέει είναι αλήθεια, δεν θα είχε νόημα.
Άλλωστε η βάση του επιχειρήματός του δεν είναι λανθασμένη.Θα σταθώ όμως στο mentality του.Οι περισσότεροι θα παρατούσαν το κυνήγι του ΝΒΑ, αν μετά από 3 χρόνια καριέρας μετρούσαν απλά 45 συμμετοχές και 13 λεπτά συμμετοχής.
Οι περισσότεροι θα παρατούσαν το κυνήγι του ΝΒΑ, αν ενόσω αποτυγχάναν επανειλημμένα ο αδερφός τους ήταν δις MVP, πρωταθλητής κόσμου και αναπόσπαστο μέλος της Εθνικής ομάδας.
Οι περισσότεροι θα παρατούσαν το κυνήγι του ΝΒΑ, αφού δε θα άντεχαν το βάρος της αποτυχίας και του κακού σπόρου σε μια άφθονη οικογένεια καρπών και επιτυχίας.Οι περισσότεροι.
Αλλά όχι ο Seth Curry.  Μετά από 3 χρόνια άδοξου ταξιδιού, έχει εμφανιστεί σε 330+ ματς στο ΝΒΑ, αγωνίζεται 27 περίπου λεπτά κάθε βραδιά, είναι ένας από τους πιο φαρμακερούς σουτέρ της σύγχρονης ιστορίας της λίγκας.Κυρίως όμως, κέρδισε το δικαίωμα να φέρνει ξανά και ξανά στο μυαλό του δίχως ντροπή εικόνες από την παιδική του ηλικία, όταν μπορούσε να παίξει, να ιδρώσει, να σουτάρει, να χάσει και να κερδίσει σαν να μην υπήρχε αύριο.
Γιατί αν επρόκειτο να μην υπάρξει αύριο, ο Seth θα έφευγε όντας ένα θαρραλέο τέκνο του σήμερα και των στιγμών του.Κόντρα σε όλους.
Κόντρα σε όλα.   Σήμερα, ο Seth Curry, αφήνει το αγαπημένο του 30 πίσω για μια στιγμή και γίνεται 31 ετών!

Οι τελευταίες σκέψεις του Kobe Bryant.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg

• "Κάτι δεν πάει καλά σήμερα, το νιώθω στον αέρα από τη στιγμή που μπήκα εδώ μέσα.

Σαν να πνίγομαι.Δε ξέρω.
Μάλλον θα είναι η ιδέα μου.
Είναι απλά μια ημέρα όπως όλες οι άλλες, είναι απλά ένα ταξίδι όπως όλα τα άλλα.Νιώθω πιο γεμάτος από ποτέ τελευταία.Έχω χρόνο για την οικογένειά μου, ασχολούμαι με πράγματα που δεν είχα ποτέ το χρόνο να κάνω, μέχρι και τα πιάτα πλένω, που πάντα μου φώναζε η Vanessa πως τα ξεχνάω επίτηδες.Μπορεί και να το έκανα...Σίγουρα δεν κάνω τίποτα τόσο καλά όσο αυτή, αλλά το καλύτερο πράγμα που έκανα ποτέ ήταν όταν αφέθηκα μαζί της και το καλύτερο δώρο όταν με άφησε εκείνη.Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτή νομίζω.
Ή τα παιδιά μας.Μα γιατί τόσες αρνητικές σκέψεις;
Θα είναι αυτό το περίεργο συναίσθημα που με βαραίνει εδώ και ώρα.Ας προσπαθήσω να ξεχαστώ". 

• "Χάσαμε απότομα έδαφος, δε ξέρω τι γίνεται.

Ο πιλότος μας φωνάζει να μείνουμε στις θέσεις μας και να παραμείνουμε ψύχραιμοι.Πώς γίνεται να μείνω ψύχραιμος όταν πέφτει το γαμημένο το ελικόπτερο;
Πώς γίνεται να μείνω ψύχραιμος όταν η Giggy μου κινδυνεύει;Ποιος πατέρας θα έμενε φρόνιμος όταν κινδύνευε το παιδί του;
Ποιος;Όλοι έχουν πανικοβληθεί.
Είναι όρθιοι και έχουν κολλήσει το πρόσωπό τους με πάθος στα παράθυρα.'Θα σκοτωθούμε', φωνάζουν.
Το πρόσωπό τους πλησιάζει όλο και πιο πολύ στο έδαφος.Εγώ έχω παγώσει.
Δε ξέρω τι να κάνω.Σφίγγω τη Giggi στην αγκαλιά μου και περιμένω.
Προσεύχομαι, ακούω τις προσεχές όλων.Μακάρι να υπάρχει Θεός που να θέλει το καλό μας.Μακάρι να υπάρχει Θεός που να υπάρχει". 

• "Οι φωνές και οι κραυγές όλων διαπερνούν το θόρυβο του ελικοπτέρου, διαλύουν κάθε τι άλλο στο θρόισμά τους.

Ο πιλότος μας δε μπορεί να κάνει τίποτα άλλο, προσπαθεί με ό,τι δύναμη του έχει απομείνει να κερδίσει ένα άρρωστο ελικόπτερο και να μας αφήσει να ζήσουμε.Δε θέλω να ζήσω πολύ ακόμα.
Ποτέ δεν ήθελα γεράματα, αρρώστιες, φθορά.
Πάντα ήθελα να φύγω νέος.Έτσι ήθελα να με θυμούνται όλοι.Να θυμούνται τον Kobe που δε φοβόταν ποτέ.
Να θυμούνται τον Kobe που πήρε 5 πρωταθλήματα.
Να θυμούνται τον Kobe που έβγαζε όλο το LA στους δρόμους.Έτσι ήθελα να με θυμούνται και οι δικοί μου, έτσι ήθελα να τους θυμάμαι και εγώ μέσα μου.
Νέους, όμορφους, έτοιμους.3.Έχει χαθεί ο έλεγχος. Πεθαίνουμε.Δε φοβάμαι πια.
Απλά περιμένω.Κλείνω τα μάτια σαν να φοβάμαι ξανά το τέρας κάτω από το παιδικό κρεβάτι μου και αυτός θα ήταν ο μόνος τρόπος να το σκοτώσω.Το τέρας μεγάλωσε αυτή τη φορά.
Τα κλείνω και περιμένω.2.Το ελικόπτερο απέχει λίγα μέτρα από τη γη.Giggy, μωρό μου, είσαι στην αγκαλιά μου.
Δεν θα αφήσω να πάθεις τίποτα κακό.Θα πέθαινα 10 φορές για να ζήσεις εσύ μια γεμάτη.
Μια δική σου.1.Αυτό ήταν.
Ένα δευτερόλεπτο αρκούσε για να σβήσουν 42 χρόνια ζωής.Ακρωτηριασμένα σώματα παντού, ζουμερά αίματα στα παράθυρα, νεκροί όλοι τους, νεκροί όλοι μας.Η αγκαλιά μου έχει πλημμυρίσει στο κόκκινο.
Συγνώμη που δεν σε προστάτεψα, μωρό μου.
Κλείσε τα μάτια σου και ξεκουράσου.Vanessa, αγάπη μου, συγνώμη που ήμουν πολλές φορές ανάξιός σου.Θα σε αγαπώ για πάντα.
Όπου και αν πάω, ακόμα και να χαθώ.
Θα σε αγαπώ για πάντα.
Στη ζωή και το θάνατο.Να με σκέφτεσαι που και που.
Και να με θυμάσαι.Μέχρι να χωθώ ξανά στην αγκαλιά σου, όπως όλα εκείνα τα βράδια που έκανα πως κοιμόμουν για να δω πότε θα αφήσεις.Αλλά δε με άφησες ποτέ.Mamba out".Χθες, ο Kobe Bryant θα γινόταν 43 ετών.
Ο αριθμός κόλλησε για πάντα στο 41. Μια μικρή ζωή, όπως πάντα ήθελε.
Μια μικρή ζωή για έναν τεράστιο αθλητή.
Μια μικρή ζωή, όπως κανείς άλλος δεν ήθελε.Αντίο, Mamba.

O μοναδικός άνθρωπος που δε μπόρεσε να κερδίσει ποτέ ο Reggie Miller.Ο λόγος που τον έκανε τόσο σπουδαίο παίκτη και μανιώδη με τη νίκη.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Ο Reggie Miller είναι ένας από τους καλύτερους και δολοφονικά clutch αθλητές στην ιστορία του ΝΒΑ. Ωστόσο, πάντα τα έβρισκε σκούρα με ένα συγκεκριμένο αντίπαλο.
Την αδερφή του!Ο Reggie και η Cheryl γεννήθηκαν στο Riverside της California με ένα μόλις χρόνο διαφορά, και σε μια οικογένεια όπου ο αθλητισμός έρρεε άφθονα σαν παγωμένα ποτά στη θέα μιας γυμνής θάλασσας δε θα μπορούσαν να μην ασχοληθούν μαζί του, με το μπάσκετ να τους κερδίζει από την αρχή της ζωής τους.Κάθε μέρα έπαιζαν.
Κάθε μέρα υπήρχε μόνο ένας νικητής.
Η Cheryl.Για όσους δε τη γνωρίσουν, η Cheryl Miller είναι η πιο σπουδαία μπασκετμπολίστα που δεν έπαιξε ποτέ στο WNBA (εξαιτίας των γονάτων της), η οποία είχε οδηγήσει ούσα 20 μόλις ετών τις ΗΠΑ στο χρυσό μετάλλιο των Ολυμπιακών Αγώνων του Los Angeles το 1984.  Ναι.
Σχετικά μεγάλος ανταγωνισμός...Κάθε μέρα λοιπόν, έπαιζαν.
Κάθε μέρα λοιπόν, ο Reggie έχανε, με τον ίδιο να αναφέρει πως δε την άφηνε να φύγει από την παιδική τους αυλή αν δεν είχε κάνει έστω και μια τάπα στα ακατανίκητα σουτ της.Όσο δύσκολο και αν ήταν, ο Knick Killer κατάφερε να κερδίσει από αυτό, να καταπιεί τις ήττες, το ξύλο, τη ντροπή και να τα φτύσει στα παρκέ του ΝΒΑ ως know how, trash talking και αστείρευτη ικανότητα.Το μεγαλύτερο εμπόδιο που υπερπήδησε;
Τα ασθενικά του πόδια.Ο Reggie γεννήθηκε με αναπτυξιακή δυσπλασία, με αποτέλεσμα να μην περπατάει πολύ τα πρώτα χρόνια της ζωής του, αλλά η οικογένειά του ήταν εκεί όταν έμενε ακίνητος στο κρεβάτι, όταν έκανε έστω και αργοπορημένα τα πρώτα του βήματα στον κόσμο, όταν έσκασε για πρώτη φορά την πορτοκαλί θεά και χάρισε λίγο από το χρώμα της στο γκρι της ασφάλτου.Και όταν ήταν πλέον υγιής, ανέλαβε η αδερφή του να κάνει τους μελλοντικούς του αντιπάλους αρρώστους!Το να χάνεις συνέχεια από την Ολυμπιονίκη αδερφή σου από τη μέρα σχεδόν που γεννήθηκες σε καλλιεργεί σκληρά και ωμά, σε πιέζει να γίνεις καλύτερος, σου δημιουργεί την ανάγκη να αλλάξεις, να βελτιωθείς, να προσαρμοστείς.
Και αυτό ακριβώς έκανε ο Miller -που στηρίζει τη χαρακτηριστική καμπύλη των σουτ του στα blocks που δεχόταν μικρός από τη Cheryl- από τα κολεγιακά του χρόνια στο UCLA μέχρι και τη στιγμή της απόσυρσής του από την ενεργό δράση το 2005.Σκόραρε με κάθε τρόπο.
Έβριζε με κάθε τρόπο.
Ήθελε να κερδίσει με κάθε τρόπο.Μπορεί κάθε χρονιά να υπήρχε ένας τύπος που να ήταν καλύτερος από αυτόν πάρα μια σπουδαία του εμφάνιση.Όπως την ημέρα που πέτυχε στα 15 του 40 ολόκληρους πόντους για το Ηigh School του Riverside και ένιωσε πιο ευτυχισμένος από ποτέ.
Λίγες ώρες αργότερα όμως, η Cheryl θα έκανε εθνικό ρεκόρ με 105 πόντους και triple double...  Μπορεί να άγγιξε πολλές φορές την πηγή αλλά να μην είχε τη δύναμη να στρίψει τη βρύση της και να δροσιστεί με το γάργαρο νερό της.Μπορεί. Μπορεί. Μπορεί.Αλλά ο Reggie Miller ήταν ένας από τους '90ς τύπους, από αυτούς που θα χωρούσαν σε κάθε εποχή.
Ήταν ένα από τα πιο clutch θηρία όλων των εποχών.
Ήταν ένας από τους πιο αθυρόστομους trash talkers από καταβολάς ΝΒΑ, αφού αντιλήφθηκε νωρίς πως δεν είχε άλλη επιλογή υπεροχής.  Και όλα αυτά, και όσα δεν ήρθαν ποτέ για διάφορους λόγους, τα χρωστάει στις πάμπολλες αποτυχίες της εφηβείας του, όταν η αδερφή του, Cheryl, φρόντιζε να τον διαλύει κάθε φορά στο πατρικό τους σπίτι.Σήμερα, ο Reggie Miller γίνεται 56 ετών!

Bucks: Budenholzer 3τίας στο Milwaukee! Μέχρι και το 2025 στα «Ελάφια» ο έμπειρος τεχνικός.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Την παραμονή του Mike Budenholzer για ακόμα 3 χρόνια στο Wisconsin και τους Milwaukee Bucks προανήγγειλε ο πάντα έγκυρος Adrian Wojnarowski, με τον έμπειρο τεχνικό να παραμένει έτσι μέχρι και το 2025 στην πόλη που της χάρισε πέρυσι το πρώτο της πρωτάθλημα από το 1971!Ο coach B βρισκόταν ήδη από το 2018 στα "Ελάφια", τα οποία είχε αναλάβει να οδηγήσει σε καλύτερες τύχες από τον Jason Kidd, και έκτοτε έχει φτάσει 2 φορές στο καλύτερο ρεκόρ της Ανατολής, σε ένα δαχτυλίδι και σε 2 Τελικούς περιφέρειας, σε μια απόλυτα επιτυχημένη εκ του αποτελέσματος πορεία.Παράλληλα, αξίζει να αναφερθεί η τεράστια εμπειρία του στο χώρο, αφού έχει εκκινήσει την προπονητική του καριέρα από το μακρινό 1996, όταν για 16 ολόκληρα χρόνια ήταν βοηθός του σπουδαίου Gregg Popovich στους San Antonio Spurs, ενώ ταυτόχρονα έχει περάσει από μόλις 3 ομάδες συνολικά και 2 ως πρώτος -με τις οποίες έχει κερδίσει 2 βραβεία Coach of the year (2015, 2018).Τέλος, υπενθυμίζεται πως  τον περασμένο Μάιο είχαν κυκλοφορήσει έντονες φήμες περί αποχώρησής του από το Milwaukee σε περίπτωση ακόμα μιας αποτυχίας στα Playoffs  μετά τον περσινό αποκλεισμό στα ημιτελικά της Ανατολής από τους Miami Heat, αλλά ο τίτλος που κατέκτησε λειτούργησε ως μια ηχηρή ασπίδα προστασίας της θέσης του.

Προπονούνται μαζί τα αδέρφια Αντετοκούνμπο.Στις ΗΠΑ Γιάννης και Άλεξ.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Φωτογραφικό υλικό από την κοινή τους προπόνηση δημοσίευσε στα προσωπικά του social media o Γιάννης Αντετοκούνμπο, ο οποίος προπονήθηκε χθες με τον νεαρότερο αδερφό του, τον Άλεξ, στις ΗΠΑ.Υπενθυμίζεται πως ο Βενιαμίν της οικογένειας  αγωνίστηκε στη φετινή Summer League του ΝΒΑ με τη φανέλα των Sacramento Kings, με τους οποίος πανηγύρισε μάλιστα και το τρόπαιο του θεσμού, επικρατώντας άνετα στον τελικό των Boston  Celtics , ενώ ο Greek Freak στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου με τους Milwaukee Bucks, στους οποίους χάρισε το πρώτο τους δαχτυλίδι από το μακρινό 1971.Μπορεί ο Άλεξ τυπικά για τα επόμενα 3 χρόνια να αποτελεί παίκτη της ισπανικής Murcia, αλλά είναι πολύ πιθανό να βρεθεί αρκετά νωρίτερα στο ΝΒΑ -και γιατί όχι τα «Ελάφια», που έχουν στη σύνθεσή τους ήδη 3 Έλληνες (Γιάννης, Θανάσης Αντετοκούνμπο, Γιώργος Καλαϊτζάκης)!

O Kemba Walker γεννήθηκε για να παίξει στους Knicks.Επιστρέφει εκεί που άρχισαν όλα.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Υπάρχουν τα φώτα μιας συναυλίας, που είναι τόσο σκοτεινά λαμπερά και μπαίνουν μέσα στη ψυχή σου και τη γαληνεύουν με τον πιο ρυθμικό τόνο.
Υπάρχει το φως του ήλιου σε μια βρώμικη πυλωτή, που δηλώνει σε έναν ταλαιπωρημένο άστεγο πως ήρθε η ώρα να βρει το επόμενο καταφύγιό του.
Υπάρχει το φως της έμπνευσης, που διαπερνάει τη ψυχή σου και την κάνει δική του πολύ πριν φτάσει στο χέρι και το μυαλό σου.
Υπάρχουν και τα φώτα της Νέας Υόρκης, της πιο ζωντανής πόλης του κόσμου, της πιο δίκαιης, της πιο άδικης, της πιο ανάμεικτης, της πιο διαφορετικής.Ο Kemba Walker τη ξέρει καλά αυτή την πόλη.
Ξέρει τα στέκια της, τις γωνιές της, τις παρέες της, τα σκοτάδια της, τα ανοιχτά της γήπεδα.Εκεί περνούσε κάθε μέρα και κάθε βράδυ της εφηβικής του ζωής, παρέα με μια ξεφούσκωτη κάτι-σαν-πορτοκαλί μπάλα και μια δίχως δίχτυα μπασκέτα, που δήλωνε κατά βάθος ποια είναι η μοναδική ομάδα της πόλης... Όπως ο DeMar DeRozan στο Compton , έτσι και ο Kemba στo Bronx θεωρούνται κάτι παραπάνω από μπασκετμπολίστες του ΝΒΑ, και γι' αυτό λατρεύονται σε κάθε ένα τους νέο βήμα στις παιδικές τους γειτονιές.  Γιατί;Γιατί ξεκίνησαν από χαμηλά. Από πολύ χαμηλά.
Πέρασαν δύσκολα, τα πέρασαν μαζί με άλλους.
Πείνασαν, κόπιασαν, ίδρωσαν.
Και εν τέλει, τα κατάφεραν, φωνάζοντας με πάθος και τιμή τις ασφάλτους των νεανικών τους χρόνων πάντοτε.Πώς να μην τους αγκαλιάζουν αυτοί που τόσα χρόνια βλέπουν τα βήματά τους και ήθελαν πάντα να περπατούν μαζί τους;Ένας από αυτούς είναι και ο "Book" Richardson, προπονητής του Walker στην ιστορική ομάδα των Gauchos του Rice High School, ο οποίος -σε μια σουρεαλιστική νότα της μοίρας- ήταν στο γήπεδο της ομάδας στο Harlem τη στιγμή που έμαθε πως ο πάλαι ποτέ παίκτης του γύριζε στη Νέα Υόρκη για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια.Δε μπόρεσε να κρατηθεί.
Δεν ήθελε να κρατηθεί.
Δεν έπρεπε να κρατηθεί.Ξέσπασε σε κλάματα.Κλάματα χαράς, όπως ανέφερε, για ένα παιδί μεταναστών από τη Τζαμάικα που γυρίζει σπίτι του, στην οικογένειά του, στα παιδικά του χρόνια.
Κλάματα για χαράς για "ένα εργατικό παιδί μιας εργατικής οικογένειας, που είναι η επιτομή της Νέας Υόρκης και των Knicks".  Όσοι δεν έχουμε πατήσει στα εδάφη της Νέας Υόρκης, την έχουμε στο μυαλό μας ως μια μεγαλεπήβολη πόλη, λαμπερή και ζωηρή, ξεχνώντας τα ορυχεία, τους Ιρλανδούς, τις συμμορίες, την επανάσταση.Η Νέα Υόρκη είναι μια κινητή ιστορία, είναι μια πόλη με αρώματα, με χρώματα, με σωστά και λάθη.Μπορείς να χαμογελάς πολύ στη ζωή σου.
Μπορείς να κλαις συνέχεια.Αλλά άμα τύχει να ζήσεις εκεί, θα θέλεις να το κάνεις μονάχα στα πέρατά της, χωρίς στάσεις και τάσεις για φυγή.Και έτσι, ο Cardiac Kemba, ένας άνθρωπος που όπου παράτησε το πατρικό του σπίτι, τις νεανικές του παρέες και την κουλτούρα της, επιστρέφει με δάκρυα στα μάτια σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, τιμώντας το παρατσούκλι του, αφού άφησε την καρδιά του να επιλέξει για το υπόλοιπο σώμα.Γιατί αν έχει μια υπερδύναμη η αγάπη, αυτή είναι η μανία -σαν άλλο δαχτυλίδι του Lord Of The Rings- να σε ελκύει σε αυτήν όπου και αν είσαι, όπως και αν είσαι, με όποιον και αν είσαι.Και μετά από μια πολύ στενάχωρη χρονιά στη Βοστόνη, γεμάτη αμφισβήτηση, αμφιβολίες και τραυματισμούς, ο σπουδαίος Kemba Walker γυρίζει πίσω θέλοντας να τελειώσει εκεί όπου άρχισε.Στη Νέα Υόρκη.  Στους δρόμους όπου έτρεχε μικρός.
Στους δρόμους όπου έφτιαξε το όνομά του.
Στους δρόμους που έφερνε στο νου του κάθε νύχτα που ξάπλωνε στα πέρατα της χώρας.Στην ομάδα των ονείρων του.
Στους Knicks.

Thunder: Οι κορυφαίες στιγμές του Pokusevski.Τα καλύτερα του Σέρβου.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Τις καλύτερες στιγμές του Aleksej Pokusevski κοινοποίησαν στα προσωπικά τους social media οι Oklahoma City Thunder, που έφτιαξαν ένα γεμάτο βίντεο -όπου μιλάει τόσο ο ίδιος ο Σέρβος όσο και ο GM Sam Presti- για τον πρώην παίκτη του Ολυμπιακού, ο οποίος αποτελεί ένα ηχηρό prospect της νυν ομάδας του εν όψει των επόμενων σεζόν.Πέρυσι, εμφανίστηκε συνολικά σε 45 παιχνίδια (28 ως βασικός) και μέτρησε 8 πόντους, 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ και 1 τάπα ανά 24 αγωνιστικά λεπτά, την ίδια στιγμή που σούταρε με 34% εντός πεδιάς, 28% από το τρίποντο και 74% από τη γραμμή των βολών.Ωστόσο, η θητεία του στη G- League ήταν αυτή που του χάρισε απλόχερα την αυτοπεποίθηση που χρειαζόταν και -σε συνδυασμό με τη μείωση του χρόνου συμμετοχής σε βετεράνους όπως οι Al Horford και Mike Muscala- κατάφερε να χωρέσει στο νεανικό σύνολο των Thunder.Στη θυγατρική λίγκα του ΝΒΑ αρίθμησε 8 πόντους, 7 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 τάπα ανά 25 λεπτά συμμετοχής.

Στους Cavaliers o Markkanen! 
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Όπως μετέδωσε ο πάντα έγκυρος Adrian Wojnarowski, οι Cleveland Cavaliers αναμένεται να κάνουν σύντομα δικό τους τον Lauri Markkanen, που μέχρι πρότινος αγωνιζόταν στους Chicago Bulls!Εδώ και καιρό άλλωστε, είχε γίνει γνωστή η επιθυμία των «Ταύρων» να απαλλαχθούν από την παρουσία του Φινλανδού PF, με την αρμάδα του Οhio να είναι αυτή που τελικά εκμαίευσε την υπογραφή του, προσφέροντάς του 67 εκ. δολ. για 4 χρόνια, πρόταση που δεν ισοφάρισαν οι Bulls.Ωστόσο, η εν λόγω συμφωνία αναμένεται να λάβει χώρα μέσω ενός sign & trade, γεγονός που θα χαρίσει στο Chicago είτε έμψυχο δυναμικό είτε draft picks, αλλά δεδομένης της τάσης κυνηγιού των φετινών Playoffs, η πρώτη επιλογή φαντάζει πιο πιθανή.Ο διεθνής «ψηλός» διένυσε πέρυσι τη χειρότερη σεζόν του στο ΝΒΑ, χάνοντας 21 παιχνίδια (συνολικά έχει απωλέσει 87 από τα 308) και μένοντας στους 14 πόντους με 11 επιθέσεις και τα 5 ριμπάουντ.

ΝΒΑ: Οι ομάδες που... αγχώνουν περισσότερο τους οπαδούς τους.Δείτε τις χειρότερα... καλύτερες.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Έπειτα από έρευνα του betus.com, που απηύθυνε το εν λόγω ερώτημα σε χιλιάδες ακολούθους του στα social media, ήρθαν στην επιφάνεια τα σωματεία του ΝΒΑ που προκαλούν το περισσότερο άγχος στο φίλαθλο κοινό τους αλλά και αυτές που προκαλούν το λιγότερο.Σύμφωνα πάντα λοιπόν, με την ίδια δημοσίευση, οι Philadelphia 76ers κατέχουν αυτήν την αρνητική κορυφή με το 29% των οπαδών τους να μην αισθάνεται... και πολύ καλά με την ομάδα του, ενώ τη 2η θέση μοιράζονται Boston Celtics και Cleveland Cavaliers με 27% έκαστος.Από την αντίθετη όψη του νομίσματος, Chicago Bulls με 16% και San Antonio Spurs- Portland Trail Blazers- Indiana Pacers με 18% αποτελούν τα πιο ήρεμα fanbases στις ΗΠΑ.
Αναλυτικά οι πρώτες 5:
1. 76ers 29%
2. Celtics 27%
3. Cavaliers 27%
4. Heat 26%
5. Clippers 26%
Αναλυτικά οι τελευταίες 5:
1. Bulls 16%
2. Spurs 18%
3. Blazers 18%
4. Pacers 18%
5. Jazz 19%

Όταν ο Dejounte Murray έμαθε να κολυμπάει χωρίς τα αγαπημένα του σωσίβια.Η απώλεια των 2 σημαντικότερων ανθρώπων στη ζωή του και η ωρίμανση που επιδεικνύει έκτοτε.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Ο Dejounte Murray είναι από τους πολλούς παίκτες του ΝΒΑ που έχουν φτύσει αίμα για να γίνουν σημαντικά γρανάζια της λίγκας, αφού δεν του χαρίστηκε τίποτα ποτέ και από κανέναν.Ήδη από το High School άγγιζε με το ζόρι τα 50 κορυφαία prospects, αναγκαζόμενος έτσι να διαλέξει το γειτονικό κολέγιο της Washington μην έχοντας πολλές άλλες επιλογές, όπως τόσα και τόσα αστέρια του πρωταθλήματος.
Λίγο καιρό αργότερα, είδε 28 ολόκληρους παίκτες να επιλέγονται πριν από αυτόν στο Draft του 2016, με ονόματα όπως οι Ben Simmons, Jaylen Brown, Domantas Sabonis, Buddy Hield και Jamal Murray να μην αφήνουν χώρο για τη δική του λάμψη στα media και την προσοχή του κοινού, που δεν του έδινε την παραμικρή σημασία.  Ας είναι.
Η μοίρα όμως, κούνησε απαλά το μαγικό της ραβδί και τον έστειλε γοερά στο μέρος όπου έχει γεννηθεί για να μετουσιώνει χαμηλά picks σε απόλυτους σταρ.Το San Antonio.Η αρχή ήταν δύσκολη.
Όπως ήταν και όλα τα προηγούμενα χρόνια του, που ήταν γεμάτα με αμφισβήτηση και μια συνεχή κινητικότητα απόδειξης του ποιος είναι πραγματικά.Ωστόσο, δεν ήταν ποτέ μόνος του, παρά το γεγονός πως μεγάλωσε για μεγάλο διάστημα χωρίς γονείς.
Στο πλευρό του ήταν πάντα η πολυαγαπημένη του αδερφή και ο κολλητός του φίλος, ο ράπερ Heavy Chevy, που όντας αρκετά μεγαλύτερός του, κάλυψε αρκετά σύντομα την πατρική φιγούρα που έλειπε από τη ζωή του.Η Montisha από την άλλη, δεν τον άφησε ποτέ από τα μάτια της.Ήταν η πρώτη που έχανε τη φωνή της από τις κραυγές όταν έβλεπε κάθε έναν αγώνα του.
Ήταν η πρώτη που του έστελνε μήνυμα για το πόσο καλά τα πήγε.
Ήταν η πρώτη που ήταν στο πλευρό του όταν δεν αγωνιζόταν καθόλου.
Ήταν η πρώτη που δεν έφυγε στιγμή από δίπλα του όταν διέλυσε το γόνατό του το 2018.Δεν θα είναι ποτέ ξανά όμως.Όπως ενημέρωσε ο ίδιος, χωρίς να δώσει περαιτέρω πληροφορίες, η αδερφή του έφυγε από τη ζωή πριν από 5 ημέρες, ραγίζοντάς του όση καρδιά του είχε απομείνει από τον περασμένο Ιανουάριο.    Τότε, την 17η ημέρα της νέας χρονιάς, ο άνθρωπος που τον προστάτευε πάντα από τις συμμορίες και τις σκοτεινές γωνίες του Seattle όσο η μητέρα του ήταν στη φυλακή, ο άνθρωπος που δεν τον άφηνε στιγμή από τα μάτια του, ο άνθρωπος που μια φορά το είχε σκάσει από τη φυλακή για να τον επισκεφθεί στα γενέθλιά του και μετά γύρισε πίσω στα κρυφά, έφυγε από κοντά του μια για πάντα.Μέσα σε λίγους μήνες λοιπόν, ο παίκτης των Spurs έχασε δύο από τα πρόσωπα που κίνησαν γη και ουρανό για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα, λειτουργώντας ως ατσάλινες ασπίδες μπρος στα αβυσσαλέα βέλη των κριτικών και της κοινής γνώμης.Ο Frondo δεν θα είχε καταφέρει να παραδώσει ποτέ το δαχτυλίδι στις φλόγες χωρίς τον αγαπημένο του Sam.
O Tommy Shelby δεν θα είχε χτίσει ποτέ την αυτοκρατορία του χωρίς τον αγαπημένο του Arthur.
O Rick Dalton δεν θα είχε καταφέρει ποτέ να γίνει αστέρι του Χόλιγουντ χωρίς τον αγαπημένο του Cliff Booth.Ο Murray βρέθηκε ξαφνικά πεταμένος σε αχαρτογράφητα νερά, με τα λατρεμένα του σωσίβια να ξεφουσκώνουν απότομα και να τον αφήνουν αβοήθητο στη μέση του πουθενά.Δυσκολεύτηκε, προσπάθησε, μόχθησε.
Αλλά έμαθε να κολυμπάει μόνος του και να στηρίζεται στα δικά του χέρια, στα δικά του πόδια, στις δικές του ανάσες.Έμαθε να είναι 3 άνθρωποι μαζί, που λειτουργούν αγκαλιά για έναν κοινό στόχο.Ο Dejounte Murray θα γίνει ένας από τους καλύτερους two way παίκτες του ΝΒΑ σε λίγα χρόνια και αυτός που θα οδηγήσει ξανά στα Playoffs τους Spurs, έναν οργανισμό που πίστεψε σε αυτόν όταν όλοι έβρισκαν δικαιολογίες και έφευγαν από την πίσω αυλή.  Το μεγαλύτερο εφόδιό του είναι η σκέψη πως ό,τι αγαπούσε πέθανε, χάθηκε σε μια ταπεινή στιγμή και δε θα γυρίσει ποτέ ξανά πίσω.Καιρός να δημιουργήσει νέες αναμνήσεις, νέες επιτυχίες και νέες διεξόδους, από αυτές που θα ήταν περήφανος να μιλάει στους αγαπημένους του τις πρώτες ώρες της νύχτας.
Και όσο τον προσέχουν η Montisha και ο Heavy Chevy δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχει!