Καταρχήν καλημέρα σε όλους σας. Πρόσφατα...επιζών των ταλαιπωριών της κας Λαίδη Κροφτ, σας μεταφέρω την εμπειρία του να τερματίζεις αυτό το παιχνίδι, που μπορεί να συνοψιστεί σε μια λέξη με τρία γράμματα... "Ούφ!!!"
Είχα πάρα πολύ καιρό να ξεπεράσω σε παιχνίδι τις 20 ώρες και τα καμώματα της κας Λάρας με έφτασαν στο σημείο να το κάνω κι αυτό (είδατε τι τραβάει ένας φανατικός πλην τίμιος gamer;).
Συνοπτικά θα βαρεθείτε να ψάχνετε και ειδικά στα επίπεδα της Ελλάδας και της Αιγύπτου. Η Ελλάδα είναι από μόνη της ένας τεράστιος γρίφος και θέλει υπομονή και επιμονή (και όχι πέταγμα της κονσόλας έξω από το παράθυρο, γιατί εκτός του ότι είναι αντιοικονομικό, θα πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή).
Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζω είναι η κάμερα που συχνά-πυκνά δε σε βοηθάει καθόλου, παρόλο που θεωρητικά είναι ελεύθερη (πάει και κολλάει σε κάτι απίθανες γωνίες που κάνουν ακόμα και τη Λάρα διάφανη!).
Όσοι θέλετε να περνάτε με σπαζοκεφαλιές, σταυρόλεξα και σουντόκου την ελεύθερη ώρα σας, ξεχάστε τα παραπάνω και αγοράστε το παιχνίδι. Είναι εγγύηση σπαζοκεφαλιάς.
Τα "σπαστικά" δε λείπουν, όπως για παράδειγμα ότι επειδή το πόδι δεν ήταν ένα εκατοστό πιο μπροστά, το άλμα δε βγαίνει, ή
ANGELS' FRONTIER