Death Stranding 2: On the Beach (PC)

Ο Sam Porter Bridges ξαναφορτώνει το μέλλον της ανθρωπότητας στην πλάτη του!

Έχοντας καταγράψει αρκετές δεκάδες ώρες ήδη στο sequel του αμφιλεγόμενου Death Stranding του 2019 νιώθουμε βαθιά θλίψη που δεν είχαμε ασχοληθεί με το πρωτότυπο όταν κυκλοφόρησε. Ποτέ δεν είναι αργά όμως και, μετά την μαγευτική εμπειρία που μας έχει χαρίσει το Death Stranding 2: On the Beach είναι βέβαιο ότι θα σαρώσουμε σύντομα και το πρωτότυπο. Ήταν ένα παιχνίδι που μίσησε ή αγάπησε το κοινό και ο καθένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του με αποτέλεσμα να αποτρέψει αρκετούς από το να το δοκιμάσουν, τραγικό λάθος κρίνοντας την ποιότητα του sequel. Με το Death Stranding 2: On the Beach ο Hideo Kojima αποδεικνύει για πολλοστή φορά ότι ανήκει στους καλύτερους game designers της Υφηλίου, για να μην πούμε ότι είναι ο καλύτερος. Ετοιμαστείτε για μια εμπειρία που δεν θα αφήσει κανέναν αδιάφορο

Η δουλειά κάνει τους άντρες, το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί
Ο Sam Porter Bridges καλείται να επανέλθει στην ενεργό δράση ενώ όλα έδειχναν ότι θα μπορούσε να αναπαυτεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τους κινδύνους του επαγγέλματός του, φροντίζοντας το αγαπημένο του Lou. Η ηρεμία του του διακόπτεται όταν η Fragile τον επισκέπτεται και του προτείνει να ενταχθεί στην Drawbridge, μια νέα οργάνωση που στοχεύει να επεκτείνει το χειρικό δίκτυο στο Μεξικό και την Αυστραλία. Ο Sam αρνείται αρχικά αλλά, όπως συμβαίνει πάντοτε με όλους τους ήρωες που αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τις δυνάμεις τους, ένα σοβαρό γεγονός τον αναγκάζει να αλλάξει γνώμη. Από εκείνη τη στιγμή, το ταξίδι και η πορωσή μας ξεκινά. Το σκάφος Magellan γίνεται το κινητό αρχηγείο μας, το πλήρωμα της Drawbridge η νέα μας οικογένεια και ο μυστηριώδης Dollman ο πιο παράξενος συνοδοιπόρος που έχουμε συναντήσει σε παιχνίδι. Φυσικά ο ήρωας μας δεν έχει μόνο τα εμπόδια του εχθρικού περιβάλλοντος να υπερνικήσει αλλά και σατανικούς εχθρούς, άλλους προερχόμενους από το κοντινό παρελθόν του και άλλους ολοκαίνουργιους και αποφασισμένους να τον αφανίσουν.

Ο πυρήνας του gameplay παραμένει αναγνωρίσιμος σε όσους ασχολήθηκαν με το πρωτότυπο αλλά αποτελεί σοκαριστικά ευχάριστη έκπληξη σε εμάς που δεν το είχαμε αγγίξει καθόλου. Πάθαμε πλάκα από τα πρώτα λεπτά όταν, στην προσπάθειά μας να επιστρέψουμε στην βάση και στο Lou, νιώσαμε την δυσκολία του πετρώδους εδάφους στο πετσί μας, παραπαίοντας δεξιά και αριστερά σε μια προσπάθεια να διατηρήσουμε την ισορροπία μας. Αφού φάγαμε τα μούτρα μας μερικές φορές και γίναμε “παπί” από την ξαφνική βροχή που μας περιέλουσε, αισθανθήκαμε την ανακούφιση του νικητή γυρνώντας στην βάση και αρχίζοντας, βήμα προς βήμα, να καταλαβαίνουμε τους μηχανισμούς του παιχνιδιού και το πεπρωμένο που μας περιμένει.

Όσοι είναι παλικάρια την ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές
Η καθημερινή μας “ρουτίνα” στον ρόλο του Sam περιλαμβάνει μεταφορά ασήκωτων κυριολεκτικά φορτίων, σχεδιασμό βέλτιστων διαδρομών για την παράδοσή τους, δημιουργία του κατάλληλου εξοπλισμού επιβίωσης και το χτίσιμο σημαντικών δομών (δρόμων, γεφυρών, τροχαλιών, ορυχείων, μπαταριών κ.ο.κ.) ώστε να πλοηγούμαστε γρηγορότερα, ευκολότερα και ασφαλέστερα σε ένα μετα-αποκαλυπτικό κόσμο όπου ο πολιτισμός έχει περιοριστεί σε ελάχιστες εστίες ανάπτυξης και το υπόλοιπο τοπίο είναι έρημο, κακοτράχαλο και γεμάτο κινδύνους. Όπως αναμενόταν, το Death Stranding 2: On the Beach προσφέρει μεγαλύτερους χάρτες, πιο ποικιλόμορφους και τρομερά επικίνδυνους. Το Μεξικό και η Αυστραλία διαθέτουν μεγάλη οικολογική ποικιλία με ερήμους, ζούγκλες, βουνά, χιόνια και ακτογραμμές σε μια θάλασσα που υπόσχεται άμεσο πνιγμό αν τολμήσουμε να βουτήξουμε. Οι καιρικές συνθήκες είναι σχεδόν μόνιμα εχθρικές και μας “δίνουν να καταλάβουμε” αν τις αψηφήσουμε και δεν λάβουμε τα κατάλληλα μέτρα. Τρώμε βροχές στην μάπα, πλημμυρίζουν ποτάμια και μας καταπίνουν, ξεσπούν πυρκαγιές και τσουρουφλίζουν εμάς και το φορτίο μας, σεισμοί μας προκαλούν πανικό και άλλα τέτοια ωραία πράγματα. To εχθρικό και ανελέητο κυριολεκτικά περιβάλλον απαιτεί τεράστια προσπάθεια από εμάς για να δαμαστεί αλλά το αποτέλεσμα μας παρέχει αδιάκοπη ευδαιμονία και την μέγιστη ικανοποίηση που μπορούμε να νιώσουμε σε ένα βιντεοπαιχνίδι.

Τα controls μαθαίνονται ταχύτατα στην πράξη, “κουμπώνουν” άψογα στον συνδυασμό πληκτρολογίου – ποντικιού και μας μεταφέρουν αυτούσια την αγωνία και την κόπωση του χαρακτήρα αλλά και την ανακούφιση που αισθάνεται μετά από κάθε μικρή νίκη απέναντι στους περιβαλλοντικούς ή μεγάλη νίκη απέναντι στους φυσικούς ή μεταφυσικούς εχθρούς. Έχοντας εξασφαλίσει τις συχνές απαιτούμενες δόσεις ντοπαμίνης που μας ωθούν στο να μην μπορούμε να ξεκολλήσουμε από το παιχνίδι, έρχονται σταδιακά και οι μεγάλες δόσεις όταν αντικρίζουμε το αντίκτυπο των ενεργειών μας στον κόσμο. Ο Sam μπορεί πλέον να χτίσει δρόμους, γέφυρες, ziplines, εναέρια τρένα που κινούνται σε μονοτροχιά και καταφύγια, αλλά και να χρησιμοποιήσει/κατασκευάσει νέα οχήματα και εργαλεία. Το χαοτικό περιβάλλον που μας δυσκολεύει σε κάθε μας βήμα στις πρώτες ώρες του αγώνα μεταμορφώνεται σε ένα πολιτισμένο τοπίο στο οποίο κινούμαστε άνετα και γρήγορα με τα οχήματα και τα φορτία μας. Να μην ξεχνάμε και την απάντηση στις αρχικές προσευχές μας που ακούει στο όνομα Magellan. To κινητό μας αρχηγείο που τηλεμεταφέρεται σε όλα τα σημεία που περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις έρχεται για να προσφέρει μια γρήγορη μετάβαση στα μέρη που πρέπει να παραδώσουμε τα φορτία μας, με κόστος λιγότερα likes. “Σιγά τα ωά” σκεφτόμαστε αφού τα likes απλά ανεβάζουν το επίπεδο του διανομέα μας το οποίο δεν δείχνει να έχει τελειωμό σε αντίθεση με τα βασικά skills του που τερματίζουν στο πέμπτο επίπεδο.

Όλοι μαζί ενωμένοι για την ανοικοδόμηση
Η μαγική αίσθηση που μας δημιουργεί το μεγαλειώδες επίτευγμα της γεωδιαμόρφωσης (terraforming) του κόσμου του Death Stranding έρχεται να συμπληρωθεί από το μοναδικό Social Strand System. Συνδέοντας το χειρικό δίκτυο από περιοχή σε περιοχή, εμφανίζονται ξαφνικά μπροστά μας ένα σωρό κτίσματα και δομές που έχουν δημιουργηθεί από τους χιλιάδες παίκτες που αγωνίζονται στον ίδιο κόσμο με εμάς. Δίχως να τους συναντήσουμε ποτέ, δενόμαστε μαζί τους μέσω της κοινής κατασκευής και διάθεσης υποδομών και αντικειμένων τα οποία χρησιμοποιούμε για τις μεταφορές μας. Το σύστημα “ευγνωμοσύνης” των Likes που συνάδει με την εποχή των social media που διανύουμε, μας επιτρέπει να επιδοκιμάζουμε ασταμάτητα τις πολύτιμες προσθήκες στο περιβάλλον μας από τους άλλους παίκτες, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τι τράβηξαν για να τις δημιουργήσουν και να τις προσφέρουν δωρεάν σε όλους. Μ το πρωτοποριακό αυτό feature του Death Stranding 2: On the Beach δεν αισθανόμαστε ποτέ μόνοι ακόμα και όταν ανεβαίνουμε μια ανηφόρα γεμάτη βράχους και πέτρες ή αντιμετωπίζουμε ένα σωρό θανάσιμους εχθρούς.

Οι μάχες είναι πιο ουσιαστικές από ποτέ. Μπορούμε να αποφύγουμε τους εχθρούς με stealth και να τους “τελειώσουμε” ύπουλα, να τους αντιμετωπίσουμε κατά μέτωπο με όλα τα όπλα μας να πυροβολούν ή να τους στήσουμε παγίδες για να πέσουν μέσα. Τα Ξεβρασμένα όπως πολύ ωραία τα ονοματίζει η ελληνική μετάφραση είναι πιο ποικίλα, πιο επικίνδυνα και πιο εντυπωσιακά. Λόγω της αυξημένης δυσκολίας τους συνίσταται να τα αντιμετωπίζουμε μόνο όταν έχουμε μπόλικες σφαίρες και χειροβομβίδες για να τα ξεκάνουμε. Καναδυο φορές που δεν τα καταφέραμε και μας έφαγε το μαύρο σκοτάδι, παρατηρήσαμε ότι στο σημείο που πεθάναμε άνοιξε ένας τεράστιος κρατήρας που παρέμεινε στην θέση του σε όλο το υπόλοιπο playthrough μας.

Τα boss fights είναι άκρως εντυπωσιακά και απαιτούν μεγάλη εξοικείωση με το combat system για να έχουν αίσιο τέλος. Πρέπει να μάθουμε να αλλάζουμε ταχύτατα όπλα την ίδια στιγμή που πετάμε χειροβομβίδες, να αποφεύγουμε τις επιθέσεις, να ήμαστε πολύ ευέλικτοι αν θέλουμε να επιβιώσουμε.
Οι αποστολές είναι πάρα πολλές, σύνθετες και αρκετά απαιτητικές. Σε πολλές πρέπει να ανακτήσουμε φορτία και να τα μεταφέρουμε στους διάφορους οικισμούς, άλλες απαιτούν την εξολόθρευση ενοχλητικών αντιπάλων και την παράδοση παραγγελιών. Το γεγονός ότι το επίπεδο του διανομέα μας δεν έχει τελειωμό μας ωθεί να αναλαμβάνουμε τις περισσότερες καθώς και το ότι, ανεβάζοντας το επίπεδο ικανοποίησης σε κάθε οικισμό που πηγαίνουμε, ξεκλειδώνουν και όλες οι αναβαθμίσεις που προσφέρει σε εξοπλισμό, λειτουργώντας παράλληλα και ως κέντρο διαμονής.

Γραφικά για να τρίβουμε τα μάτια μας
Το τεχνικό κομμάτι του Death Stranding 2: On the Beach είναι φανταστικό. Η Decima Engine δίνει κυριολεκτικά ρέστα. Τα πρόσωπα είναι φωτορεαλιστικά, τα τοπία κόβουν την ανάσα και οι λεπτομέρειες του κόσμου που μας περιβάλλει είναι απίστευτες. Στο PC που το δοκιμάσαμε δεν παρατηρήσαμε κανένα πρόβλημα απόδοσης ούτε καν σε πολύ “φορτωμένες” σκηνές όπως τα boss fights. Τα animations είναι καταπληκτικά και οι εκφράσεις των χαρακτήρων είναι σαν να μιλάμε σε πραγματικούς ανθρώπους. Και τι ανθρώπους έ, ένα all star cast έχει μαζευτεί για να ζωντανέψει τον playable ήρωα και τους NPCs. Ο Norman Reedus, εκείνη η δευτερορολίστικη μορφή που αγαπήσαμε στην σειρά The Walking Dead επανέρχεται επιτυχώς στον ρόλο του Sam Porter Bridges. Οι Léa Seydoux και Elle Fanning είναι εκπληκτικές στους δραματικούς τους ρόλους. Υποκλινόμαστε στον George Miller που εμφανίζεται δικαιωματικά σε μια τόσο μεγαλειώδη μετα – αποκαλυπτική ιστορία μιας και πρόκειται για τον δημιουργό των θρυλικών Mad Max. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Guillermo del Toro που τον αγαπούμε σφόδρα από τα Hellboy και τα Mimic του. Μην ξεχνάμε και την αλλόκοτη φιγούρα του Dollman που σχολιάζει τα πάντα, δίνει σημαντικά hints και προσθέτει μπόλικο χιούμορ στην ιστορία. Με τέτοιο καστ ήταν δυνατόν το voice acting να μην είναι από τα καλύτερα όλων των εποχών;

Ο τομέας του ήχου μας άφησε εξίσου έκπληκτους με το οπτικό κομμάτι. Ο Ludvig Forssell επιστρέφει με ένα soundtrack που συνδυάζει ambient, synth και ορχηστρικά μοτίβα αλλά τα licensed κομμάτια είναι αυτά που κερδίζουν περισσότερο την παράσταση. Σε κομβικά σημεία της περιπλάνησής μας, συνήθως λίγο πριν από ένα boss fight ή την εξόρμησή μας σε άγνωστη περιοχή, ακούγεται μια ταιριαστή μελωδία που ενισχύει την ατμόσφαιρα και μας δένει ακόμα περισσότερο με την κινούμενη εικόνα.

Στην εξέλιξη του σεναρίου νιώθουμε παντού την ευεργετική και πάντοτε πρωτοποριακή επιρροή του Kojima. Μεγαλειώδεις ιδέες γενιούνται, διάλογοι που μας συγκινούν πραγματικά και θέματα όπως η ζωή, ο θάνατος, οι διαπροσωπικές σχέσεις, η μοναξιά, η τεχνητή νοημοσύνη και το περιβάλλον τίθενται υπό επεξεργασία. Οι χαρακτήρες είναι πιο ανθρώπινοι από ποτέ, οι cutscenes είναι πολλές και μεγάλες και πουθενά δεν νιώθουμε τον ρυθμό να μας προδίδει.

Το χτίσιμο του μέλλοντος δεν τελειώνει ποτέ
Η διάρκεια του είναι Death Stranding 2: On the Beach είναι εξαιρετικά... γενναιόδωρη. Η κύρια ιστορία διαρκεί 40 με 50 ώρες, ανάλογα με τον ρυθμό μας. Με τα side missions, τις παραγγελίες, τις κατασκευές και την ασύγχρονη αλληλεπίδρασή μας με όλη την κοινότητα του παιχνιδιού, σε μια αέναη προσπάθεια να μεταμορφώσουμε μια άγονη ήπειρο, μπορεί εύκολα να ξεπεράσει τις 80 με 100 ώρες. Το replayability δεν υφίσταται διότι από το πρώτο μας πέρασμα θα παλέψουμε για να κάνουμε τα πάντα. Το Death Stranding 2: On the Beach μας προσκαλεί να χάσουμε ώρες ατελείωτες χαζεύοντας το τοπίο και σχεδιάζοντας την επόμενη παράδοση. Είναι ένα παιχνίδι που ζήσαμε και νιώθουμε πραγματικά τυχεροί για αυτή την υπέροχη ψηφιακή εμπειρία.

Θετικά:
-Καταπληκτικά γραφικά και cinematics
-Πλούσιο gameplay με πολλαπλές επιλογές για τους παίκτες
-Συγκινητική ιστορία με αξέχαστους χαρακτήρες
-Κορυφαίο voice acting, casting και soundtrack
-Το online strand system είναι μια απολαυστική καινοτομία
-Μεγάλη διάρκεια και πληθώρα περιεχομένου

Αρνητικά:
-Επαναλαμβανόμενες αποστολές
-Ανύπαρκτο replayability
-Υψηλή καμπύλη εκμάθησης όλων των πτυχών του gameplay
Βαθμολογία
Γραφικά: 9.5
Ήχος: 9
Gameplay: 8
Σενάριο: 8
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.5

Ένα υπερφιλόδοξο ψηφιακό ταξίδι που θα μας μείνει αξέχαστο.

Γιάννης Μοσχονάς