Pete Maravich, το τραγούδι που άλλαξε τη μουσική του μπάσκετ.O κολεγιακός θρύλος που συνήθιζε να δουλεύει για το παιχνίδι του από τη στιγμή που γεννήθηκε.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Οι νεότεροι τρέφουν όλο και λιγότερο ατόφιο σεβασμό για το παρελθόν και τις αρχικές μορφές του
ΝΒΑ, οι οποίες είναι ωστόσο το πιο γερό πάτημα για το
Έβερεστ που σκαρφαλώνεται καθημερινά από τις νεότερες γενιές.Παίκτες όπως οι
Russell και
Chamberlain εκτόξευσαν το μπάσκετ σε κάθε τηλεόραση των
ΗΠΑ, ηγέτες όπως οι
West και
Mikan έχτισαν τον όρο "φανέλα", ενώ άλλοι όπως ο
Thurmond και ο
Love πρόβαλαν την καρδιά και το know how ακόμα και αν δεν ήξεραν πάντοτε τι να κάνουν.
Ωστόσο, ποιος από αυτούς και ποιος από τους σημερινούς διαθέτει τη μαγική φινέτσα του Pete Maravich;Ο "
Pistol Pete" είναι ίσως ο πρώτος τρομερός streeter που αντίκρισε ποτέ το
ΝΒΑ, αφού γαλουχήθηκε με έναν τρόπο ανίκανο να αποτύχει!Στους απόμακρους δρόμους της
Aliquippa στην
Pennsylvania συνήθιζε να καταφεύγει μαζί με τον πατέρα του,
Press, τον πρώτο του προπονητή, τον πρώτο του μαέστρο, προκειμένου να εξασκήσει το ball handing και το παιχνίδι του σε ένα ασταμάτητο level ικανότητας και ανθεκτικότητας.
Και δεν γινόταν να το κάνει με... ανθρώπινο τρόπο!Ο... θρύλος λέει πως ο
Maravich ήταν τόσο παθιασμένος με το μπάσκετ και την εξέλιξή του που κάθε φορά που πήγαινε στο σινεμά έπαιρνε μαζί και την αγαπημένη του μπάλα, την οποία και χτυπούσε αδιάκοπα στο έδαφος περνώντας την κάτω από τα πόδια του!Δεν ήταν και η πιο ευχάριστη εμπειρία για τους υπόλοιπους, αλλά...Ταυτόχρονα, ο πατέρας του, που ήταν πολύ άτεγκτος με τον γιο του, εφηύρε ακόμα έναν... περίεργο τρόπο για να τον βελτιώσει ραγδαία, τιμώντας το όνομά του.
Να ντριμπλάρει ενώ οδηγεί!Έτσι, ενώ ο
Press οδηγούσε και επιτάχυνε σε μερικούς από τους χειρότερους δρόμους των
ΗΠΑ, ο
Pete θα έπρεπε να σκάει τη μπάλα ασταμάτητα χωρίς να χάσει το ρυθμό του.
Σε περίπτωση που έχανε τη μπάλα, έπρεπε να κατέβει στις απότομες πλαγιές των βουνών της
Pennsylvania, να την μαζέψει και έπειτα να κατευθυνθεί ντριμπλάροντας στο αυτοκίνητο, το οποίο συνέχιζε να κινείται κανονικά!Με τα χρόνια, ο
Maravich -ένας τύπος με αέρα
Beatles και ταπεραμέντο
Rolling Stones- εξελίχθηκε στον πρώτο
Stephen Curry του γαλαξία μας, αφού τόσο η ικανότητά του στο ball handling αλλά και το μακρινό σουτ ήταν αψεγάδιαστες, ακόμα και αν μετρούσαν για... 2, αφού δεν είχε εφευρεθεί ακόμα το τρίποντο.
Ωστόσο, αρκετοί από τους κατά καιρούς προπονητές του έχουν αναφέρει πολλάκις πως ο "
Pistol Pete" είχε ευστοχήσει πολλές φορές πάνω από 10 σημερινά τρίποντα ανά βραδιά σε κολέγιο και
ΝΒΑ, κάτι που θα τον είχε αναγάγει -αν μετρούσαν- σε έναν εκ των κορυφαίων σουτέρ στην ιστορία, αλλά και τους μαγικούς μέσους όρους του (44 πόντοι στο κολέγιο, 25 στο
ΝΒΑ) σε ακόμα υψηλότερες διαστάσεις.
Αλλά δυστυχώς, η μαγεία δεν κράτησε πολύ...Από πολύ νωρίς στην καριέρα του στο
ΝΒΑ αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα τραυματισμών στα γόνατά του, με αποτέλεσμα να ξεθωριάζει όλο και πιο γρήγορα το μεγαλείο του σε
Atlanta και
New Orleans, και τον ίδιο να αποσύρεται σε ηλικία μόλις 32 ετών από την ενεργό δράση.8 χρόνια μετά, στις 5 Ιανουαρίου 1988, ο χειρότερος εφιάλτης του γίνεται πραγματικότητα.«
Δε θέλω να παίξω για δέκα χρόνια στο ΝΒΑ και μετά να πεθάνω από καρδιακή προσβολή στα 40 μου», είχε δηλώσει πολλά χρόνια πριν, στα 26 του, σε παναμερικάνικο δίκτυο.Εκείνη τη μέρα όμως, ο «
Pistol Pete» απεβίωσε σε ηλικία 40 ετών από καρδιακή προσβολή, μετά από ακριβώς 10 χρόνια καριέρας.
Τραγικά σουρεαλιστικό...Έπαιζε μπάσκετ τη στιγμή που υποχώρησε η καρδιά του.
Έπαιζε μπάσκετ με τους φίλους του τη στιγμή που υποχώρησε η καρδιά του.Λες και η μοίρα μάζεψε κάθε αγαπημένο του πρόσωπο δίπλα του για να δουν πως ακόμα και οι θρύλοι μπορούν να χαθούν.
"Είμαι καλά".
Αυτά ήταν τα τελευταία του λόγια, όταν ο δακρυσμένος πατέρας του, ο άνθρωπος που τον πίεσε και αγάπησε όσο κανείς άλλος, τον είχε αρπάξει στην αγκαλιά του εκείνες τις στιγμές.Ακόμα και νεκρός, ο πατέρας του πονούσε περισσότερο τώρα από ποτέ.
"Είμαι καλά".
Ένα ύστατο χαμόγελο.
Ένα ύστατο ευχαριστώ για όλα.
"Είμαι καλά επειδή έκανες τα πάντα για να είμαι καλά", ίσως ήθελε να συνεχίσει.Δε συνέχισε ποτέ.Ο
Pete Maravich δεν είναι ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία.
Δεν ήταν καν ο καλύτερος της εποχής του.Ωστόσο, η φινέτσα του, η χάρη του και ο έρωτάς του με μια φτωχική μπάλα τον αναγάγουν αυτόματα σε έναν από τους πρώτους πρωταγωνιστές μιας πενιχρής ακόμα λίγκας αλλά και σε έναν εκ των πιο ρομαντικών που πέρασαν ποτέ από τον κόσμο μας.
Και αν οι σύγχρονες κοινωνίες μπορούν να μας διδάξουν κάτι, οι φτωχοί κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους από ότι θα ήταν αν δεν υπήρχαν. Σαν σήμερα, στις 22 Ιουνίου 1947, ο "
Pistol Pete", ο πρώτος
Stephen Curry του κόσμου, είδε το πρώτο του φως σε έναν κόσμο που αποζητάει ακόμα τα ιδανικά, το πάθος και τον έρωτα που έκρυβε κάτω από ένα ροκ προσωπείο.Δεν έπαιζε σε κάποια μπάντα.
Γιατί ήταν μονάχος του το καλύτερο τραγούδι.Αυτό που μπορεί να μην έχει την καλύτερη αρμονία ή τις καλύτερες γέφυρες.
Αλλά αυτό που μπορεί να σε ταξιδεύει, να σου θυμίζει, να σε αγγίζει.