Είναι άτυχοι ή μέτριοι οι Pacers φέτος;To basketblog.gr αναλύει τους 4 κύριους λόγους της αγωνιστικής κατάρρευσης της ομάδας της Indiana.
https://platform-cdn.sharethis.com/img/facebook.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/twitter.svg
https://platform-cdn.sharethis.com/img/email.svg
Οι
Indiana Pacers είναι δίχως αμφιβολία μια από τις πιο άμοιρες ομάδες της φετινής χρονιάς, αφού ο
TJ Warren έχει χάσει εδώ και πολλούς μήνες όλη τη σεζόν, ενώ μόλις χθες ανακοινώθηκε πως ο
Μyles Turner θα μείνει εκτός για άγνωστο χρονικό διάστημα. Στην περσινή «
φούσκα», ήταν ο
Domantas Sabonis εκείνος που δε μπόρεσε να αγωνιστεί καθόλου, ενώ επιπλέον τραυματισμοί σε κομβικούς παίκτες -όπως οι αφοί
Holiday και ο
Lamb- σίγουρα βάζουν όλο και περισσότερα εμπόδια στο προπονητικό επιτελείο αλλά και την πορεία του συλλόγου.Αρχικά, υπάρχουν πολλά λαμπρά στοιχεία στους φετινούς
Pacers, με τις μονάδες τους να είναι εξαιρετικές τόσο παροντικά όσο και με βάση την εξέλιξή τους σε βάθος άμεσο χρόνου.Πιο συγκεκριμένα, ο
Malcolm Brogdon είναι ένας από τους καλύτερους
two way Point Guards των τελευταίων χρόνων, ο
Domantas Sabonis είναι ένα...κτήνος στη ρακέτα, ο
Caris LeVert ένας εκ των πιο θαρραλέων περιφερειακών σκόρερ της λίγκας, ενώ ο περίγυρος των Sixth Men του συλλόγου (
TJ McConnell και
Justin Holiday) είναι ένας
από τους πιο ουσιαστικών και δραστήριων στο
ΝΒΑ.Αλλά γίνονται πολλά λάθη, τα οποία στερούν από μια ποιοτική ομάδα το κάτι παραπάνω και την αναγκάζουν να παλεύει για την πρώτη δεκάδα της
Ανατολής, ενώ -βάσει ρόστερ- θα άξιζε να είναι στην πρώτη 6άδα σίγουρα...
1) Ο Sabonis δεν πρέπει να παίζει στο 4 Όπως αναφέρθηκε ήδη, ο
Λιθουανός είναι ένα κτήνος στο low post.
Είναι skilled, είναι πολύ δυνατός, απορροφά κάθε επαφή, έχει τρομερή σχέση με τα ριμπάουντ, έχει -έστω και τυπικό- range, έχει τη μαεστρία να μοιράζει σωστά τη μπάλα όταν αντιμετωπίζει double teams.Ουσιαστικά έχει όλα τα στοιχεία ενός center, καθώς και το σωματότυπό του (2.11 μ./108 κ.).Προφανώς δεν έχει την ικανότητα ή τη θέληση rim protection του
Myles Turner, παρτενέρ του στη ρακέτα της ομάδας, αλλά πρέπει κάποτε να αντιληφθούν πως δεν ταιριάζουν μαζί, αφού περισσότερο μπλέκει ο ένας το παιχνίδι του άλλου παρά το αναδεικνύει.
- Επιθετικά, ο Turner ανοίγεται όλη την ώρα στην περίμετρο για να έχει το χώρο να δράσει ο Sabonis στο ζωγραφιστό, με αποτέλεσμα το όποιο υψομετρικό αβαντάζ του τελευταίου να σβήνεται -αφού μαρκάρεται πλέον από τον center του εχθρού- ενώ ο πρώτος περιορίζεται σε ρόλο 3nD, παρόλο που δεν είναι και ο καλύτερος σουτέρ του κόσμου, απλά για να μην καταστραφεί το spacing της πεντάδας.
- Αμυντικά, το μπάσκετ έχει αλλάξει τόσο που εκθέτει τα πενταροειδή 4άρια, με αποτέλεσμα ο Λιθουανός να αναγκάζεται να μαρκάρει κυρίως 3αροειδή 4άρια, και -όπως είναι λογικό- σπάνια τα καταφέρνει (112 πόντοι ανά 100 κατοχές με αυτόν στο παρκέ, 108 χωρίς αυτόν/+4). Ταυτόχρονα, ο απόφοιτος του κολεγίου του Texas ακμάζει σε ρόλο... τερματοφύλακα, με τις 3.4 τάπες του ανά παιχνίδι (κορυφαία επίδοση στο ΝΒΑ) να αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
2) Ο Warren είναι 4αρι Ο απόφοιτος του
NC State βρίσκεται πλέον στο
ΝΒΑ 7 ολόκληρες σεζόν -2 στην Indiana- και αγωνίζεται αποκλειστικά ως 3άρι, μετρώντας 15.5 πόντους και 4 ριμπάουντ σε 330+ ματς.
Για πρώτη φορά στην καριέρα του έπαιξε ως power forward στην περσινή «
φούσκα».
Το αποτέλεσμα;Μέτρησε 27 πόντους και 6 ριμπάουντ, την ίδια στιγμή που σούταρε με 54% εντός πεδιάς (20 προσπάθειες), 48% τρίποντο (6 προσπάθειες) και 93% βολές (3 προσπάθειες). Οι
Pacers κερδίζουν πολύ σε range με την άνοδο θέσης του
Warren -κάτι που, όπως τονίστηκε ήδη, έχει ανάγκη ο
Sabonis, και θα αναβαθμίσει την παρούσα κατάσταση με το spacing του
Turner- ενώ στην άμυνα δεν χρειάζεται πια να «ρισκάρουν», αφού θα μπορεί πολύ καλύτερα από τον
Ευρωπαίο να ακολουθεί στην περίμετρο, όπου σπάνια θα έχει και miss matches σε ενδεχόμενα switches, αφού έχει τόσο πολύ δεμένο κορμό όσο και -σχετικά- γρήγορα πόδια για τους πιο κοντούς αντιπάλους του.
3) Ο Turner πρέπει να είναι back up Τα στοιχεία του
Turner (rim protection, μίνι range, καλός ριμπάουντερ) μπορούν να ενισχύσουν πολύ περισσότερο τη δεύτερη πεντάδα της ομάδας, που υστερεί σημαντικά σε αυτά (17η σε τάπες, 28η σε ριμπάουντ, 16η σε 3pt%), παρά την πρώτη, όπου περισσότερο περιπλέκει την υπόσταση των υπόλοιπων παρά εκτοξεύει τις ικανότητές τους για τους λόγους που προηγήθηκαν.Το ιδανικό για μια ομάδα που θέλει να κάνει ένα μεγάλο σερί νικών είναι ένας όσο το δυνατόν πιο ορθός καταμερισμός βασικών- πάγκου, και η «οπισθοχώρηση» του
ΜΤ θα βοηθήσει πολύ και τον ίδιο αλλά και τον οργανισμό, προσφέροντάς του την ελευθερία που απαιτείται για να κορυφώσει το παιχνίδι του σε κάθε μήκος και πλάτος του παρκέ.
4) Ο Brogdon δεν πρέπει να λειτουργεί ως νούμερο 1 Οι Pacers με αυτόν στο παρκέ:110 πόντοι ενεργητικό ανά 100 κατοχές
111 πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές46% εντός πεδιάς
36% τρίποντο
79% βολές2 πόντοι ανά λεπτό επίθεση
2.5 πόντοι ανά λεπτό άμυνα
Οι Pacers χωρίς αυτόν στο παρκέ:110 πόντοι ενεργητικό ανά 100 κατοχές
110 πόντοι παθητικό ανά 100 κατοχές49% εντός πεδιάς
36% τρίποντο
79% βολές2 πόντοι ανά λεπτό επίθεση
2.5 πόντοι ανά λεπτό άμυναΟυσιαστικά, ο πρώην συμπαίκτης του
Γιάννη Αντετοκούνμπο δεν έχει κανέναν αντίκτυπο στην ομάδα του ως κύριος facilitator, αφού φέτος είναι αρκετά πιο «αδιάφορος» στην άμυνα, για να έχει την απαραίτητη σωματική διαύγεια στην επίθεση, όπου πήρε φέτος προαγωγή στον ρόλο και την ουσία του.Συνολικά, στα 5 τελευταία του παιχνίδια, μπορεί να μετράει 23 πόντους, 7 ριμπάουντ και 6 ασίστ, αλλά σε μια από τις πιο σημαντικές στατιστικές αποχρώσεις, στην κλίμακα του +/-, είναι στο -10, αποδεικνύοντας πως ό,τι καλό και αν κάνει ως shot creator η υπονόμευση της αμυντικής του υπόστασης κάνει κακό στην ομάδα του.Τόσα χρόνια, ήκμαζε περισσότερο όταν ήταν παίκτης ομάδας και ήταν μέλος της μηχανής και όχι ο τιμονιέρης.
Και αν οι
Pacers θέλουν να μπουν στα
playoffs, θα πρέπει να τον «
αναγκάσουν» να επιστρέψει στο επί
Milwaukee στυλ του!