Αυτό το ανέβασε μια γνωστή στο φατσοβιβλίο, αλλά το βρήκα αστείο και το βάζω ως ανέκδοτο.
Είναι η πρώτη φορά που κάνω κάτι τέτοιο δημόσια και ντρέπομαι λίγο. Δεν έχει ξανατύχει να αναζητήσω κάποιο "πρόσωπο" με αυτό τον τρόπο και πραγματικά δεν θέλω να "χαρακτηριστώ". Θα ΣΚΑΣΩ αν δεν τον βρω...
Το προηγούμενο Σάββατο, επισκέφτηκα ένα καφέ της περιοχής μου, μόνη και χωρίς καμία διάθεση για νέες γνωριμίες και τα λοιπά. Έκατσα λοιπόν σε ένα τραπέζι, πήρα έναν φυσικό χυμό και χαλάρωσα μόνη βλέποντας τους περαστικούς, παίζοντας στο facebook, ακούγοντας την μουσικούλα του μαγαζιού κτλ κτλ.
Στο απέναντι τραπέζι, εσύ με δύο φίλους σου. Με κοίταξες στα μάτια, μου χαμογέλασες κι εγώ αμήχανα κοίταξα αλλού. Σκέφτηκα πολλές φορές να σηκωθώ να φύγω, αλλά δεν θα ήταν ευγενικό και ίσως με περνούσες για καμια κομπλεξικη. Ξαφνικά, σηκώθηκες, ήρθες στο τραπέζι μου, έσκυψες στο μέρος μου και με ρώτησες αν έχω αναπτήρα. ΜΟΛΙΣ είχα αγοράσει έναν, από ένα παλικάρι που πουλούσε αναπτήρες στον δρόμο.
Σου έδωσα τον αναπτήρα, πήγες στο τραπέζι σου, άναψες το τσιγάρο σου και χαμογέλασες με τους φιλους σου, ενώ εκείνοι με κοιτούσαν και με έκαναν να αισθάνομαι ακόμα πιο άβολα...
Η ώρα πέρασε, δεν έκανες όμως κάποια κίνηση να με πλησιάσεις. Πήγα στην τουαλέτα και μόλις γύρισα εσύ είχες φύγει.
Το παλικάρι είναι γύρω στο 1,85, μελαχρινος με μαυρα μάτια και γυμνασμενο κορμί.
Παρακαλώ κοινοποιήστε το όλοι στον τοίχο σας, μήπως βρεθεί ο συγκεκριμενος ανθρωπος!!
Ένα ευρώ είχε ο αναπτήρας ρε βρωμιάρη! Δεν θα σε βρω; Θα σε βρω!!!