Street Fighter 2026 movie review
Σκηνοθεσία: Kitao Sakurai
Σενάριο: T.J. Fixman & Kitao Sakurai (story by Dalan Musson & Gary Dauberman)
Πρωταγωνιστούν: Noah Centineo (Ken Masters), Andrew Koji (Ryu), Callina Liang (Chun-Li), Joe Anoa’i / Roman Reigns (Akuma), David Dastmalchian (M. Bison), Cody Rhodes (Guile), Andrew Schulz (Dan Hibiki), Eric André (Don Sauvage), Vidyut Jammwal (Dhalsim), Orville Peck (Vega), Don Lee (Gouken), Curtis “50 Cent” Jackson (Balrog), Jason Momoa (Blanka), Olivier Richters (Zangief), Hirooki Goto (E. Honda), Mel Jarnson (Cammy), Rayna Vallandingham (Juli), Alexander Volkanovski (Joe), Kyle Mooney (Marvin)
Παραγωγή: Legendary Pictures
Διάθεση: Premier Cinemas
Η ταινία Street Fighter του 1994 του Steven E. de Souza, με τον Jean-Claude Van Damme, ήταν μια παταγώδης αποτυχία, γεμάτη cringe και μάλιστα σε εποχή που το cringe δεν υπήρχε καν ως όρος. Σε αυτό δεν βοηθούσε βέβαια και το γεγονός ότι το σενάριο του Street Fighter δεν ενδείκνυται για μία ταινία (σε αντίθεση με αυτό του Mortal Kombat). Τελικά, 32 χρόνια μετά, η reboot ταινία που μόλις βγήκε στις αίθουσες, σε σκηνοθεσία του Kitao Sakurai, για να επαναφέρει στη μεγάλη οθόνη, το πρώτο μεγάλο Fighting game, που συνεχίζει να μας ψυχαγωγεί μέχρι και σήμερα.
Η νέα ταινία έχει μία έντονη δόση νοσταλγίας και υπερβολής και επιχειρεί να συνδυάσει στοιχεία από τα games και να προσφέρει μια ανατρεπτική εμπειρία στους θεατές. Ωστόσο, το ότι θέλει να ισορροπήσει ανάμεσα στo fan service και την αφήγηση δημιουργεί ερωτήματα. Αξιοσημείωτο είναι ότι προσπαθεί να προσεγγίσει τόσο τους πιστούς fans της σειράς, όσο και τους νέους θεατές, αλλά στην προσπάθειά της αυτή δεν καταφέρνει να βρει την τέλεια ισορροπία.
Δράση και πολεμικές τέχνες
Η δράση, όπου αυτή εμφανίζεται, είναι το δυνατό σημείο της ταινίας, με τις σκηνές μάχης να είναι εντυπωσιακά προσεγμένες και γεμάτες ενέργεια. Οι fans της σειράς θα εκτιμήσουν τις αναφορές σε γνωστές κινήσεις από τα games, όπως το Hadouken και το Shoryuken, που αποδίδονται με ακρίβεια και εντυπωσιάζουν. Ωστόσο, η ταινία συχνά αποτυγχάνει να δείξει κάποιες κρίσιμες μάχες, με πολλές από αυτές να συμβαίνουν εκτός οθόνης, κάτι που ίσως σας απογοητεύσει. Η προσωπική μου απογοήτευση ήταν το περιορισμένο εύρος από stages καθώς το Street Fighter 2 κατά ένα τραγικό τρόπο, διεξάγεται σε μία τοποθεσία. Με την σημερινή τεχνολογία γραφικών και το AI, αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί, αλλά εικάζω ότι δεν "ταίριαξε" αρκετά με το σενάριο.
Ένα ακόμη άκυρο γεγονός είναι ότι κάποιες φορές βλέπουμε περιττούς διαλόγους, χωρίς κανένα λόγο και ουσία, ενώ το ξυλίκι συμβαίνει παραδίπλα. Σαν ο σκηνοθέτης να...ξεχνάει να στείλει έναν καμεραμάν για να τραβήξει το πλάνο μιας μάχης! Βέβαια ο Sakurai εκτός από σκηνοθέτης, είναι και σεναριογράφος, οπότε εδώ δεν λείπουν και ορισμένες εμπνεύσεις-προσθήκες, τις οποίες έχει εφαρμόσει και που δεν υπήρχαν ποτέ στη σειρά Street Fighter, έχοντας ως μόνο στόχο να καταφέρει να "ταιριάξει" το σενάριο του συγκεκριμένου κόσμου, ώστε να μπορέσει να το παρουσιάσει σε μία ταινία. Το τελικό αποτέλεσμα άλλοτε του βγαίνει κι άλλοτε όχι.
Οι χαρακτήρες Ken και Ryu, που υποδύονται οι Noah Centineo και Andrew Koji αντίστοιχα, προσφέρουν διαφορετικές προσεγγίσεις στη δράση. Ο Ken είναι ο πιο ανάλαφρος και αστείος, με σκηνές που περιλαμβάνουν σατιρικές αναφορές σε διαφημίσεις και celebrity lifestyle, ενώ ο Ryu φέρνει μια πιο σοβαρή διάσταση και βάθος στην πλοκή, καθώς προσπαθεί να ξεπεράσει τις εσωτερικές του μάχες. Οι σκηνές τους είναι γεμάτες ένταση και ανατροπές, αν και η ταινία συχνά τους απομακρύνει από τη δράση για να εστιάσει σε λιγότερο ενδιαφέροντες χαρακτήρες, όπως ο Dan, που προσθέτει κωμικά στοιχεία αλλά δεν συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην κύρια πλοκή. Παρατήρησα ότι οι περισσότεροι χαρακτήρες δεν μοιάζουν καν στους αντίστοιχους του Street Fighter, όπως για παράδειγμα οι Chun-Li, M. Bison και Guile. Κάποιοι που έχουν πολύ πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα, όπως οι Balrog, Dhalsim και Honda, μοιάζουν πολύ περισσότερο στους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Αλλά έχουμε και περιπτώσεις όπου πραγματικά αναρωτιόμαστε τι στο καλό σκεφτόντουσαν οι παραγωγοί του cast, όπως η Cammy (Mel Jarnson) και Vega (Orville Peck). Η πρώτη δεν μοιάζει με την Cammy στο πρόσωπο και ο δεύτερος σίγουρα δεν μοιάζει στα κιλά, αφού έχει αρκετά παραπανίσια κιλά!
Το Street Fighter έχει και ανατρεπτικές στιγμές, όπως μάχες σε ορισμένα περίεργα μέρη. Σεναριακά είμαστε στο Street Fighter 2 αλλά προσωπικά μπορώ να θυμηθώ μόλις ένα μέρος από την ταινία που προέρχεται από την συγκεκριμένη έκδοση και κανένα άλλο. Τα υπόλοιπα stages είναι δυστυχώς...εφευρέσεις της ταινίας. Παρ' όλα αυτά, η συνολική εμπειρία της δράσης είναι άνιση, με ορισμένες σκηνές να είναι εξαιρετικές και άλλες να είναι απλώς μέτριες, προκαλώντας απογοήτευση στους θεατές που περιμένουν περισσότερη δράση και λιγότερους διαλόγους. Σημαντικό είναι επίσης ότι οι χορογραφίες των μαχών είναι εμπνευσμένες από την κουλτούρα των πολεμικών τεχνών, προσφέροντας μια αίσθηση αυθεντικότητας που ενισχύει την εμπειρία.
Πλοκή και χαρακτήρες
Η πλοκή της ταινίας είναι γεμάτη κενά και αχρείαστες ανατροπές. Αν και ξεκινά με μια ενδιαφέρουσα ιδέα, γρήγορα περιπλέκεται σε μια σειρά από απρόσμενες εξελίξεις που δεν καταφέρνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον μας αμείωτο. Η ιστορία επικεντρώνεται στους Ken και Ryu, έξι χρόνια μετά το πρώτο Street Fighter, επιστρέφουν στον κόσμο των μαχών. Τον M. Bison, υποδύεται ο David Dastmalchian και αποδίδει έναν τυπικό κακό, χωρίς βάθος, με τις προθέσεις του να είναι προβλέψιμες και κλισέ. Η δε κακία που προσπαθεί να βγάλει, καταλήγει να είναι περισσότερο cringe.
Ο Ryu έχει εσωτερικά θέματα, ο Ken έχει γίνει celebrity, ενώ η Chun-Li, την οποία υποδύεται η Callina Liang, δεν έχει την ίδια δυναμική που είχε στην προηγούμενη ταινία, και οι προσπάθειές της να αποδώσει έναν ισχυρό χαρακτήρα συχνά πέφτουν στο κενό. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, όπως ο Guile και ο Blanka, προσφέρουν μερικές στιγμές γέλιου, αλλά η συνολική ανάπτυξή τους είναι επιφανειακή, με τις αναφορές τους στα games να μην επαρκούν για να τους κάνουν αξέχαστους. Ο Guile, τον οποίο υποδύεται ο Cody Rhodes, έχει μικρότερο ρόλο, ενώ ο Blanka, τον οποίο υποδύεται ο Jason Momoa, φαίνεται περισσότερο σαν CGI παρά σαν πραγματικός χαρακτήρας.
Η ταινία προσπαθεί να ενσωματώσει στοιχεία από τα games, όπως οι αναδρομές σε προηγούμενες μάχες μέσω 2D animation, αλλά η αφήγηση συχνά αποτυγχάνει να δημιουργήσει μια συνεκτική ιστορία. Οι θεατές που δεν είναι εξοικειωμένοι με την σειρά μπορεί να δυσκολευτούν να παρακολουθήσουν την πλοκή και τους χαρακτήρες, καθώς οι ανατροπές και οι εξελίξεις συμβαδίζουν με μια αίσθηση σύγχυσης που απομακρύνει από την κεντρική δράση. Σε γενικές γραμμές, η πλοκή φαίνεται να είναι μια χαοτική προσπάθεια να συνδυαστούν πολλές ιστορίες και χαρακτήρες, χωρίς να υπάρχει μια σαφής κατεύθυνση. Η ταινία, με διάρκεια 120 λεπτών, αποτυγχάνει να συνδυάσει τη δράση με την ανάπτυξη χαρακτήρων, αφήνοντας τους θεατές με μια αίσθηση ανικανοποίητου.
Οπτικά και Ηχητικά Εφέ
Τα οπτικά εφέ της ταινίας είναι εντυπωσιακά, με ζωντανά χρώματα και προσεγμένο σχεδιασμό που θυμίζει έντονα την αισθητική των κλασικών games. Οι εμβόλιμες πινελιές με τα 2D animations, προσθέτουν απλά μια εναλλακτική διάσταση στο σενάριο (σ.σ. δημιουργήθηκαν από το στούντιο Titmouse Inc.) και αναδεικνύουν την δημιουργική διάθεση των παραγωγών. Οι σκηνές δράσης είναι γεμάτες ενέργεια, αν και μερικές φορές τα εφέ φαίνονται υπερβολικά.
Η μουσική επένδυση είναι γεμάτη από κομμάτια, τόσο remix αυτών του Street Fighter 2, όσο κυρίως πιο σύγχρονα, από τα νεότερα Street Fighter (σ.σ. αυτά του SF2 θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν περισσότερο). Να τονίσουμε ότι οι διάλογοι χάνονται ενίοτε μέσα σε εκρηκτικές σκηνές δράσης, ενώ η μουσική τουλάχιστον παίζει για κάμποση διάρκεια, ίσως όχι τόσο όσο θα θέλαμε. Πάντως η μείξη διαλόγων και μάχης, κάπως αποπροσανατολίζει. Οι ήχοι των χτυπημάτων και των εφέ είναι εντυπωσιακοί, αλλά η κακή μίξη τους καθιστά δύσκολη την παρακολούθηση των διαλόγων που είναι σημαντικοί για την πλοκή.
Τα οπτικά εφέ είναι το highlight της ταινίας Street Fighter, αφού αναδεικνύουν τις ειδικές κινήσεις των μαχητών με τον καλύτερο τρόπο. Οι φωτισμοί στα hadouken για παράδειγμα είναι εντυπωσιακοί, υπάρχουν και εφέ φωτιάς και ηλεκτρισμού, αλλά μην περιμένετε να δείτε όλα τα special moves από όλους τους ήρωες.
Fan service και νοσταλγία
Η ταινία προσπαθεί να ικανοποιήσει τους fans της σειράς, με πολλές αναφορές και στοιχεία που θα σας κάνουν να χαμογελάσετε. Αναφορές σε γνωστούς χαρακτήρες και κινήσεις από τα games είναι διάσπαρτες σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, αλλά οι πολλές αναφορές είναι εις βάρος της συνοχής της ιστορίας. Πολλές φορές, η ταινία φαίνεται να προτιμά να αναφέρεται σε γνωστά στοιχεία παρά να εστιάζει στην ανάπτυξη της πλοκής. Σημαντικό είναι ότι οι αναφορές δεν είναι πάντα επιτυχείς και πολλές φορές φαίνονται αναγκασμένες, όπως π.χ. γνωστές ατάκες κάποιων μαχητών ή αναφορές για την ζωή τους.
Τελικά συμπεράσματα
Το Street Fighter είναι μια ταινία που προσφέρει εντυπωσιακή δράση και οπτικά εφέ, αλλά αποτυγχάνει να συνδυάσει αυτά τα στοιχεία με μια συνεκτική πλοκή και ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Το cast σίγουρα δεν βοηθάει στην ανάπτυξη του ήδη μετριότατου σεναρίου. Παρά την αρχική της υπόσχεση, η ταινία χάνει τη δυναμική της σταδιακά και έτσι γίνεται λιγότερο ελκυστική απ' ότι την περιμέναμε, τόσο λόγω σκηνοθεσίας και τοποθεσιών, όσο και εξαιτίας σεναριακών αδυναμιών. Παρά λοιπόν τις σωστές αναφορές στα games, η αφήγηση καθιστά το Street Fighter reboot ως κάτι το..."δύσπεπτο".
Κρατήστε λοιπόν τις δυνατές ερμηνείες των Ryu και Ken και ένα χαριτωμένο ταξίδι γεμάτο δράση και υπερφυσικό ξυλίκι. Οι όποιες προσπάθειες για χιούμορ, οι οποίες είναι περισσότερες από το αναμενόμενο, δυστυχώς πέφτουν στο κενό. Η παρουσίαση του σεναρίου των games είναι ακέραια, αλλά με ορισμένα απρόσμενα ένθετα (πινελιές) που δεν υπάρχουν στην ιστορία, ενώ για τα δεδομένα του Hollywood, εκεί το τελικό αποτέλεσμα αποτυγχάνει παταγωδώς. Η συνολική εκτέλεση θα καλύψει πολύ οριακά τους μη απαιτητικούς fans. Οι απαιτητικοί ενδέχεται να ξενερώσουν.
Θετικά:
- Εντυπωσιακά οπτικά εφέ
- Δράση γεμάτη με τα special moves που αγαπήσαμε
- Επιτυχημένες αναφορές στη σειρά Street Fighter
- Fan service λόγω του επεξηγηματικού gaming σεναρίου και των easter eggs
Αρνητικά:
- Αδύνατη πλοκή για τα δεδομένα της ταινίας
- Κακές ερμηνείες
- Μάχες που γίνονται skip
- Φτωχό χιούμορ, γεμάτο cringe
Βαθμολογία:
Σενάριο: 4
Σκηνοθεσία: 5
Ερμηνείες: 6.5
Οπτικά Εφέ: 9
Ηχητικά εφέ/Soundtrack: 8
Γενικά: 6.8
Άφθονη δράση που προσπαθεί να ικανοποιήσει περισσότερο τους fans της σειράς και όχι τους μη μυημένους.