Ειδήσεις και φήμες από την gaming βιομηχανία

Η νέα ταινία Resident Evil από τον σκηνοθέτη Zach Cregger έκανε πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου και είχε ένα τρομακτικά καλό πρώτο Σαββατοκύριακο στο box office. Η ταινία έλαβε εξαιρετικές κριτικές, αλλά κάποιοι δεν τους άρεσε το τέλος συγκεκριμένα.

Ο Cregger δήλωσε σε νέες συνεντεύξεις ότι σέβεται αυτό, αλλά δεν συμφωνεί – και το τέλος ήταν σχεδόν εντελώς διαφορετικό.

[h2]Αυτή η ιστορία περιέχει σημαντικά spoilers.[/h2]

Η ταινία Resident Evil τελειώνει αποκαλύπτοντας ότι ο χαρακτήρας του Austin Abrams, Bryan, γίνεται ένας μολυσμένος δαίμονας μετά από δάγκωμα από ένα παιδί, και ότι η ταινία είναι στην πραγματικότητα η ιστορία προέλευσης ενός τέρατος που μπορεί να βρείτε στα games. Η σύριγγα που περιέχει το αντίδοτο στον ιό σπάει στο έδαφος. Στην αρχική εκδοχή, ο Cregger είπε ότι η σύριγγα με το αντίδοτο επίσης έσπασε, αλλά εκείνη τη στιγμή, ο Bryan απλά ξεκίνησε μια σφαγή.

Ωστόσο, οι δοκιμαστικές προβολές οδήγησαν σε αρνητικά σχόλια, με τους ανθρώπους να λένε ότι αυτό ήταν απογοητευτικό και σήμαινε ότι η ιστορία είχε “τελειώσει.” Ωστόσο, ο Cregger είπε στο Collider ότι γύρισε μια δεύτερη σκηνή ως Plan B, και αυτή είναι αυτή που κατέληξε στην ταινία όπου οι άνθρωποι υποστηρίζουν ότι ο Bryan πρέπει να θεραπευτεί. Αυτό οδήγησε σε μια μεγαλύτερη συναισθηματική πορεία για τους θεατές, είπε ο Cregger, αν και δεν συμφωνούν όλοι.

“Γύρισα αυτή τη σκηνή με τον επιστήμονα που βάζει τη βελόνα στην τσέπη του απλά και μόνο επειδή είχα μια αίσθηση. Ήμουν σαν, ‘Νιώθω ότι θα το χρειαστώ.’ Έπειτα μπορέσαμε να χτίσουμε μια νέα σκηνή στο τέλος. Γύρισα μια εναλλακτική του να πάει για το μαχαίρωμα … απλά, αν το χρειαστώ, θα πρέπει να το πάρω. Και δόξα τω Θεώ γιατί αυτό είναι που τελικά χρησιμοποιήσαμε,” είπε. “Γιατί κρατάει την ένταση μέχρι το τέλος. Είναι σαν, ‘Σώσε τον, σώσε τον!’ Ενώ πριν ήταν σαν, ‘Να τους σκοτώσουμε, φαντάζομαι; Να τους σκοτώσουμε όλους;’”

Σε μια ξεχωριστή συνέντευξη με το The New Flesh Horror Movie Podcast , ο Cregger είπε ότι του άρεσε η ιδέα του Bryan να φτάνει στην “τελική του μορφή” ως μεταλλαγμένο τέρας, ειδικά επειδή δεν είναι αυτό που θα περίμενες.

“Αυτή η ταινία δεν ήταν για αυτόν τον τύπο που σώζει τον κόσμο. Ήταν η ιστορία προέλευσης ενός τέρατος. Επανατοποθετεί τα πάντα, και μου αρέσει μια ταινία που σε χτυπάει στο πρόσωπο,” είπε. “Μου αρέσει μια ταινία που δεν σου δίνει αυτό που θέλεις, αλλά αυτό που σου δίνει είναι πιο επιδραστικό.”

Μερικά από τα σχόλια που είπε ότι έλαβε ο Cregger ήταν ότι οι άνθρωποι απόλαυσαν την ταινία μέχρι το τέλος. Αν είστε σε αυτή την κατηγορία, ο Cregger είπε ότι σέβεται την άποψή σας, αλλά έκανε την ταινία που ήθελε.

“Αυτό είναι πολύ κακό. Δεν με νοιάζει. Δεν με ενοχλεί καθόλου. Αν δεν σου αρέσει το τέλος, απλά διαφωνούμε. Το σέβομαι. Αλλά δεν θα το άλλαζα ποτέ σε εκατομμύρια χρόνια.”

Δεδομένου ότι το Resident Evil τελείωσε έτσι, φαίνεται σίγουρα ότι υπάρχουν περισσότερες ιστορίες να ειπωθούν, και ο ίδιος ο Cregger έχει πει ότι έχει ιδέες για συνέχειες στο μυαλό του . Παρ' όλα αυτά, ο Cregger έχει επίσης πει ότι έχει τελειώσει με τις ταινίες franchise μετά από πολλές επιθέσεις από τους fans των Resident Evil games.

Εκτός από την αλλαγή του τέλους, ο Cregger έκανε και άλλες προσαρμογές στην ταινία με βάση τις δοκιμές, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης πολλών αστείων.

Με το Friday the 13th, το Halloween και άλλες ταινίες τρόμου να αποκτούν προσαρμογές σε video game τα τελευταία χρόνια, μπορεί να αναρωτιέστε πότε θα είναι η σειρά του Freddy Krueger, αλλά σύμφωνα με την Illfonic, την ομάδα πίσω από αυτά τα games, η αποστολή είναι πιο δύσκολη απ' ότι νομίζετε. Για να γίνει σωστά, μια πτυχή των ταινιών δημιουργεί ένα μεγάλο εμπόδιο.

“Υπάρχουν πολλές IP που οι άνθρωποι λένε, ‘Γιατί δεν το κάνετε αυτό;’ και ‘Γιατί δεν το κάνετε εκείνο;’ Όσο πολύ αγαπώ το Elm Street, [αυτές οι ταινίες είναι] για αυτούς τους μεγάλους, υπερβολικούς θανάτους,” είπε ο διευθυντής δημιουργικού της Illfonic, Jared Gerritzen, σε μια κλήση Zoom. “Το ίδιο ισχύει και για το Terrifier, όπου είναι αυτοί οι μεγάλοι, υπερβολικοί θάνατοι που θα περιμένατε ότι θα πρέπει να κάνετε [για να το κάνετε σωστά]. Αυτό είναι το πιο δαπανηρό πράγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις. Θα πρέπει να κάνετε εκατοντάδες από αυτούς για να χτίσετε αυτή τη βάση. Θα πρέπει να κάνετε όλα αυτά τα άλλα επίπεδα, και τότε απλά γίνεται, ‘Λοιπόν, χάλια.’ Υπάρχουν όλα αυτά τα αδιέξοδα στα οποία δεν μπορούμε να μπούμε, και έτσι για εμάς, είμαστε πολύ προσεκτικοί σχετικά με τις IP που επιλέγουμε.”

Με τον κόσμο των ονείρων του Freddy να φαίνεται ως μια εξαιρετική επιλογή για ένα game, είχα φανταστεί εδώ και καιρό το Elm Street ως προφανή υποψήφιο για ένα ασύμμετρο multiplayer horror game παρόμοιο με τους άλλους τίτλους της Illfonic, αλλά ακούγοντας τον Gerritzen να μιλάει για τις παγίδες, μου ήρθε στο μυαλό ότι έχει δίκιο.

Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα game να δημιουργεί αρκετούς περίπλοκους θανάτους σε σκηνές για να τους κρατήσει φρέσκους για παίκτες που μπορεί να παίζουν για δεκάδες ή εκατοντάδες ώρες, αλλά ούτε έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε τα ίδια χαρακτηριστικά στιγμιότυπα όπως ο εφιάλτης της Tina που την είδαμε να σέρνεται στην οροφή, ή τον τρόπο που το κρεβάτι του Glen την καταπίνει ολόκληρη και εκρήγνυται με ένα γεωθερμικό ρεύμα αίματος.

Ο Freddy συνήθως δεν πλησιάζει κάποιον και δεν τον τελειώνει με το εμβληματικό του γάντι με τρόπο που να ταιριάζει καλά στο multiplayer. Τους κάνει γεύμα, και αυτό είναι δύσκολο να μεταφραστεί σε ένα game που βασίζεται στην επαναληψιμότητα.

Ο Gerritzen εξήγησε ότι η ομάδα του έχει δουλέψει σε τόσα πολλά games αυτού του είδους που, μέχρι τώρα, τους δίνει κάτι σαν μια καλή εκκίνηση.

“Έχουμε περάσει από αυτό τόσο πολύ που όταν ξεκινάμε ένα game, ήδη γνωρίζουμε ποιες είναι οι παγίδες. […] Και έτσι ξεκινάμε με ένα αρκετά καλό σκελετό, και στη συνέχεια προσθέτουμε αυτά τα επίπεδα του έργου που αγαπάμε. Απορρίπτουμε πολλά πράγματα γιατί είναι απλά, ‘Ε, για να το κάνετε αυτό, δεν έχει νόημα σε μορφή video game.'”

Πέρα από αυτές τις παγίδες του gameplay, φαίνεται ότι υπάρχει ένα ευρύτερο ζήτημα δικαιωμάτων που μπλέκει τη σειρά Elm Street. Αν και ο Gerritzen δεν σχολίασε αυτή την πτυχή, πρόσφατα αναφέρθηκε ότι ανταγωνιστικές ταινίες Elm Street μπορεί σύντομα να είναι σε εξέλιξη – μία για το αμερικανικό κοινό και μία για το διεθνές κοινό – επειδή η ιδιοκτησία της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι αυτή τη στιγμή διαιρεμένη. Αυτό το είδος δικαιωμάτων πιθανώς τρομάζει ορισμένους δημιουργούς, ακολουθώντας ό,τι συνέβη με το Friday the 13th.

Σημαίνει αυτό ότι δεν θα πάρουμε ποτέ ένα game με τον Freddy; Δεν νομίζω ότι αυτό εννοούσε ο Gerritzen, αν και μπορεί να σημαίνει ότι μια ομάδα εκτός της Illfonic είναι αυτή που θα το κάνει, ή μπορεί να είναι ότι η Illfonic βρίσκει έναν τρόπο να το κάνει να λειτουργήσει στο μέλλον.

Προς το παρόν, η ομάδα επικεντρώνεται στην υποστήριξη του Halloween, το οποίο λανσαρίστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου και έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο πωλήσεις, μαζί με την καμπίνα άλλων ασύμμετρων multiplayer games, Predator: Hunting Grounds, Ghostbusters: Spirits Unleashed, και Killer Klowns from Outer Space.

Για περισσότερα σχετικά με την ομάδα πίσω από το Halloween, να τι είπε η Illfonic σχετικά με το γιατί οι συγκρίσεις με το Dead by Daylight είναι εγγενώς ελαττωματικές.

Το Halloween είναι το τελευταίο σε μια μακρά σειρά ασύμμετρων multiplayer horror games που έχουν κυκλοφορήσει την τελευταία δεκαετία, και όπως όλα τα άλλα, έχει αντιμετωπίσει πολλές συγκρίσεις με το Dead by Daylight (DBD), τον ηγέτη του είδους για μια δεκαετία. Είναι μια "εύκολη" σύγκριση, είπε ο διευθυντής δημιουργικού της Illfonic, Jared Gerritzen, αλλά τελικά είναι εγγενώς ελαττωματική.

“Είναι κυριολεκτικά κρίκετ εναντίον μπέιζμπολ. Είναι τόσο εύκολο να δεις μια εικόνα από κρίκετ και να πεις ότι είναι ακριβώς όπως το μπέιζμπολ; Είναι σαν, πραγματικά, είναι; Όχι, δεν είναι. Να, εδώ είναι όλες αυτές οι διαφορές,” είπε ο Gerritzen σε μια κλήση Zoom. Η Illfonic δεν είναι ξένη σε αυτόν τον τομέα, έχοντας δημιουργήσει τα Friday the 13th, Predator: Hunting Grounds, Ghostbusters: Spirits Unleashed και Killer Klowns from Outer Space πριν από το Halloween.

“Δημιουργούμε ένα video game ειδικά για αυτή τη σειρά, για αυτή την ομάδα horror fans, και για τους ανθρώπους που αγαπούν αυτό το τέρας.”

Ο Gerritzen είπε ότι “άλλοι” κάνουν κάτι πιο σαν “mixtapes,” που έχουν τα δικά τους πλεονεκτήματα, αλλά τα έργα είναι πολύ διαφορετικά για να συγκριθούν άμεσα, όπως κάνουν μερικοί παίκτες.

“Και είναι σαν, πώς θα μπορούσες να μην θέλεις κάτι που είναι χτισμένο αποκλειστικά για το Halloween; Αν είσαι fan του horror, αν είσαι fan του Halloween, πώς θα μπορούσες να είσαι εντάξει με το να είναι ένα δευτερεύον κομμάτι; Δημιουργούμε πράγματα για αυτή την αγάπη της ταινίας, και νιώθω ότι το αξίζουν.

“Νιώθω ότι όταν επιλέγουμε IPs, επιλέγουμε τα πράγματα που αγαπάμε, και που νιώθουμε ότι θα μπορούσαν να είναι κάτι καταπληκτικό, και είναι ωραίο που υπάρχουν και άλλα games που βάζουν χαρακτήρες ως playable, αλλά δεν θέλουμε να το κάνουμε [μόνο] playable. Θέλουμε να το κάνουμε Haddonfield. Θέλουμε να κάνουμε τον Michael [Myers]. Θέλουμε να κάνουμε τις ικανότητες του Michael και να βάλουμε όλους αυτούς τους χαρακτήρες που ήταν αγαπητοί σε αυτό.”

Τα λόγια του Gerritzen χτύπησαν σε κάτι που προσπαθούσα να εξηγήσω πρόσφατα, όταν προσπάθησα να εξηγήσω πόσο διαφορετικό είναι το DBD από το πεδίο των bespoke, licensed, multiplayer horror games. Αγαπώ το DBD, αλλά αγαπώ και το Halloween, και το The Texas Chain Saw Massacre, και τους περισσότερους από τους άλλους που έχουν γεμίσει αυτόν τον τομέα. Αν και υπάρχει μόνο τόσος χρόνος στην ημέρα, και μερικές φορές ένα video game αυτού του είδους πρέπει να νικήσει ένα άλλο για τον ελεύθερο χρόνο μου, τα κρατώ όλα στην περιστροφή μου.

“Αν είσαι fan του horror, θα πρέπει να καταναλώνεις τα πάντα, ξέρεις;” πρόσθεσε ο Gerritzen, φανταζόμενος μια παρόμοια αίσθηση στις ταινίες τρόμου για να αποδείξει πόσο γελοίο πιστεύει ότι ακούγεται. “‘Ω, θα παρακολουθήσω μόνο ταινίες από αυτόν τον σκηνοθέτη.’ Είναι σαν, ‘Έλα τώρα. Όχι, δεν θα το κάνεις. Θα παρακολουθήσεις τα πάντα.’”

Όσον αφορά τους ανθρώπους που έγραψαν την επιθανάτια αγγελία του Halloween πριν καν κυκλοφορήσει, ο Gerritzen υπενθύμισε στους παίκτες το ιστορικό της Illfonic.

“Πόσα games που έχει δημοσιεύσει η Illfonic [έχουν κλείσει];" ρώτησε ρητορικά. Η απάντηση είναι καμία, όπως υπαινίχθηκε με αυτοπεποίθηση. Το Friday the 13th έκλεισε λόγω ενός ζητήματος δικαιωμάτων, αλλά η Illfonic δεν το δημοσίευσε, και παραμένει μια μοναδική περίπτωση σε αυτόν τον τομέα ούτως ή άλλως. Εν τω μεταξύ, τα άλλα games της ομάδας σε αυτό το είδος εξακολουθούν να λειτουργούν σήμερα.

Ο Gerritzen εξήγησε πώς αυτό το σημείο συζήτησης έχει γίνει ένα ρεφρέν για τους παίκτες σε αυτόν τον τομέα, και πώς η ομάδα αποκλείει τον θόρυβο.

“Μόλις αρχίσαμε να κάνουμε το Predator, οι άνθρωποι ρωτούσαν γι' αυτό,” θυμήθηκε. “Το ίδιο και στο Ghostbusters, το ίδιο και στους Killer Klowns, το ίδιο και στο [Halloween], και είναι σαν, ωραία. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αποδείξουμε ότι κάνετε λάθος. Το Predator έχει 30 και κάτι predators αυτή τη στιγμή. Ξέρεις, μιλάμε για να κάνουμε μερικά πραγματικά ωραία πράγματα με αυτό. Οι Klowns έχουν όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα. Όπως, σίγουρα επιβραδύνουμε τα πράγματα. Αλλά δεν είναι σαν η Illfonic να έχει κλείσει ποτέ έναν server [ή] να έχει κλείσει την επιχείρηση. Το Halloween έχει πολύ μακρύ μέλλον, και έχουμε πολλά πράγματα έτοιμα, ξέρεις, και είναι συναρπαστικό. Έτσι μπορούμε μόνο να τους αποδείξουμε λάθος. Αυτό είναι κυριολεκτικά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε.”

Το Halloween: The Game είναι διαθέσιμο τώρα σε PC, PS5 και Xbox Series X|S. Για περισσότερα από την Illfonic, να γιατί ένα παιχνίδι A Nightmare on Elm Street δεν έχει γίνει ακόμα.