Silent Hill: Townfall

Η τιμωρία σας περιμένει σε ένα άδειο νησί της Σκωτίας.

Η σειρά Silent Hill, όπως είναι πλέον γνωστό, έχει περάσει από 40 κύματα με αποτέλεσμα να μείνει για πάνω από μία δεκαετία νεκρή χωρίς κυκλοφορίες. Αυτό άλλαξε όμως το 2022, όταν η Konami ανακοίνωσε την επιστροφή της με μπόλικα και αρκετά διαφορετικά projects, εκ των οποίων τα περισσότερα έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Έτσι είδαμε, μεταξύ άλλων, το εξαιρετικό remake του Silent Hill 2, το τίμιο αλλά αρκετά διαφορετικό Silent Hill f και την απαράδεκτη ταινία Return to Silent Hill. Το μόνο project που είχε μείνει από εκείνη την ανακοίνωση είναι το Silent Hill: Townfall αλλά πλέον ήρθε και η δική του ώρα.

Ομάδα ανάπτυξής του είναι η Σκωτσέζικη Screen Burn Interactive (πρώην No Code), γνωστή για τα αρκετά καλά Observation και Stories Untold, ενώ co-publisher μαζί με την Konami είναι η Annapurna Interactive. Από την αρχή το Townfall έδειχνε και αυτό να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα της σειράς, πρώτον γιατί, όπως και το f, δεν διαδραματίζεται στην Αμερική και δεύτερον επειδή είναι το πρώτο πλήρες Silent Hill με first person οπτική. Φυσικά είχε τραβήξει το ενδιαφέρον μας από την αρχή και ήρθε στα χέρια μας τον Σεπτέμβριο του 2026.

Η St. Amelia σας καλεί
Το Townfall διαδραματίζεται το 1996 στην μικρή πόλη-νησί St. Amelia της Σκωτίας. Πρωταγωνιστής είναι ο Αμερικάνος Simon Ordell, ο οποίος ξυπνάει στα νερά της St. Amelia χωρίς να γνωρίζει το πως βρέθηκε εκεί, ενώ η πόλη είναι εμφανώς εγκαταλελειμμένη και μέσα στην ομίχλη. Από εκεί ξεκινάει ένα "ταξίδι" για να ανακαλύψει τον λόγο που βρίσκεται εκεί αλλά και να λάβει απαντήσεις για το τι έχει συμβεί. Εκτός από τον Simon, η ιστορία αφιερώνεται και σε άλλους δύο χαρακτήρες και σιγά-σιγά αποκαλύπτει τα φρικτά γεγονότα που συνέβησαν στην St. Amelia και πως οι ίδιοι συνδέονται μαζί τους.

Πρόκειται για μία ιστορία, απόλυτα ταιριαστή στη σειρά, που κρατάει το ενδιαφέρον και το μυστήριο μέχρι το τέλος, ενώ και είναι λίγο πιο ξεκάθαρη από άλλα Silent Hill. Το μόνο παράπονό μας, που υπήρχε και στο f, είναι ότι δεν παρόλο που θεματικά ταιριάζει απόλυτα με την υπόλοιπη σειρά, δεν υπάρχει καμία (τουλάχιστον εμφανής) σεναριακή σύνδεση με τα υπόλοιπα. Σαν ανεξάρτητη ιστορία όμως λειτουργεί και έχει και τρία διαφορετικά endings (ναι υπάρχει και Dog και UFO). Συνολικά χρειαστήκαμε γύρω στις 15 ώρες για το πρώτο μας playthrough.

Το Townfall είναι το πρώτο αμιγώς First-person Silent Hill, αν εξαιρέσουμε το αρκετά μικρό και πρόχειρο The Short Message και φυσικά το PT, που ήταν πρακτικά ένα demo. Η αλλαγή αυτή περισσότερο θα λέγαμε ότι βοηθάει στον τρόμο, διότι περιορίζει το οπτικό μας πεδίο, όμως δεν επηρεάζει θετικά η αρνητικά το ύφος ενός Silent Hill. Η εξερεύνηση στον κόσμο είναι η τυπική της σειράς. Σε κάθε περίπτωση δηλαδή βρίσκεστε σε μία περιοχή, με ένα συγκεκριμένο προορισμό και ψάχνετε να βρείτε κλειδιά ή να λύσετε puzzles για να φτάσετε εκεί. Για κάθε περιοχή θα βρίσκετε χάρτη, στον οποίο σημειώνονται με τα τυπικά κόκκινα βελάκια ή μουτζούρες, οι ξεκλείδωτες ή κλειδωμένες πόρτες και περάσματα. Τα "κομμάτια" των puzzles βρίσκονται πάντα μέσα σε κλειδωμένες πόρτες ή σε μέρη που ακόμα δεν έχετε πρόσβαση. Εννοείται πως υπάρχει backtracking αλλά είναι αρκετά λίγο, για να δεδομένα της σειράς και ούτε που το καταλάβαμε.

Τα puzzles είναι σε γενικές γραμμές αρκετα καλοφτιαγμένα. Μπορεί ένα ολόκληρο chapter να αφιερώνεται στο να βρείτε τα "κομμάτια" ενος puzzle, όμως αφού τα βρείτε εκεί υπάρχει η πραγματική πρόκληση. Τα περισσότερα στην αρχή φαίνονται περίπλοκα, όμως μόλις διαβάσουμε λίγο τις κοντινές σημειώσεις και οδηγίες καταλαβαίνουμε ότι μπορεί και να τα υπεραναλύσαμε. Σε κάθε περίπτωση η "απάντηση" είναι κάπου κοντά και χρειάζεται απλώς παρατηριτικότητα και λογική. Εξαίρεση όμως θα λέγαμε ότι είναι 1-2 puzzles προς το τέλος, που το παρακάνουν λίγο στο θέμα της πολυπλοκότητας και θα αρέσουν περισσότερο στους μεγάλους λάτρεις των γρίφων.

Η αλληλεπίδραση με τους εχθρούς είναι πιθανότατα ο πιο καθοριστικός παράγοντας για το αν θα αρέσει σε καποιον το Townfall ή όχι. Αυτό συμβαίνει διότι έχουμε να κάνουμε με ένα κατά βάση stealth game, συγγενή των Outlast, Amnesia και Alien: Isolation. Οι απλοί εχθροί βρίσκονται πάντα σε συγκεκριμένα σημεία (από τα οποία εννοείται πως πρέπει να περάσουμε) και επαναλαμβάνουν μία συγκεκριμένη διαδρομή μπρος-πίσω. Έτσι πρέπει να τους αφήνετε να κάνουν 1-2 φορές την βόλτα τους μέχρι να βρείτε το σωστό άνοιγμα και να περάσετε. Σε αυτό σας βοηθάει το CRTV, μια τηλεόραση χειρός των 90s' που κατέχει ο Simon, το οποίο εκτός από να πιάνει σήματα με στιγμιότυπα που προχωράνε το σενάριο, εντοπίζει και τους εχθρούς.

Έτσι αν πιάσετε το σήμα ενός κοντινού εχθρού, μπορείτε να τον βλέπετε στην οθόνη της συσκευής ακόμα και μέσα από πόρτες και τοίχους ή πίσω από αυτοκίνητα και φράχτες. Κάθε εχθρός όμως έχει τη δική του "συχνότητα" οπότε αν βρίσκεται παραπάνω από ένας σε κάποια τοποθεσία, τότε θα πρέπει να εναλλάσσετε για να δείτε που βρίσκονται την κάθε στιγμή. Πρόκειται για μία πολύ καλή εξέλιξη του τυπικού (αλλά εμβληματικού) ραδιοφώνου που υπάρχει σχεδόν σε κάθε Silent Hill και απλώς κάνει παράσιτα όταν οι εχθροί βρίσκονται κοντά. Επιπλέον κάνει και το Stealth αρκετά πιο υποφερτό διότι δεν χρειάζεται ποτέ να βγείτε από την κρυψώνα σας απλώς για να δείτε που βρίσκεται κάποιος εχθρός.

Να τονίσουμε όμως ότι υπάρχουν κανονικά όπλα οπότε δεν είστε υποχρεωμένοι πάντα να κρύβεστε ενώ αν σας εντοπίσει κάποιος εχθρός δεν έρχεται επιτόπου το τέλος. Συγκεκριμένα βρίσκετε διάσπαρτα κάποια mellee όπλα όπως ξύλα ή σωλήνες, ενώ από νωρίς ο Simon βρίσκει και πιστόλι. Τα mellee όπλα όμως είναι breakable και το καθένα φτάνει για να εξουδετερώσετε το πολύ 2 εχθρούς, ενώ οι σφαίρες που βρίσκετε για το όπλο είναι απειροελάχιστες και χρειάζονται τουλάχιστον 2-3 για να σκοτώσουν κάποιον. Επιπλέον τα heals που βρίσκετε είναι σχετικά λίγα και μόνο αν τα κάνετε combine (πχ γάζα με αλκοόλ) είναι πραγματικά αποτελεσματικά. Έτσι λοιπόν, παρόλο που έχετε την βοήθεια του CRTV και κάποια περιορισμένα όπλα στην διάθεσή σας, ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού θα το περάσετε αποφεύγοντας τις μάχες και παίζοντας αργό κρυφτούλι με τους εχθρούς. Αυτό, από ένα σημείο και μετά, καταντάει λίγο κουραστικό και επαναλαμβανόμενο και το σώζει μόνο ο εξαιρετικός ήχος και η ατμόσφαιρα που επικρατεί.

Ίσως το πιο αρχικά τρομακτικό αλλά μετά ενοχλητικό κομμάτι του stealth είναι κάποια chapters όπου σας ψάχνει ένα συγκεκριμένος unkillable εχθρός. Αυτός ο εχθρός είναι αντίστοιχος των stalkers από τα Resident Evil (πχ Mr X, Lady Dimitrescu) όμως, όπως τελικά αποδείχθηκε, υπήρχε κάποιο πρόβλημα στο AI του, σε σημείο που οι developers έκαναν update και τον "nerfαραν" από τις πρώτες κιόλας μέρες. Συγκεκριμένα, αντί να κάνει περιπολίες, βρισκόταν πάντα μόνο έξω από το δωμάτιο που κρυβόμασταν ακόμα και αν δεν μας είχε δει να μπαίνουμε και υπήρχαν και περιπτώσεις που μας εντόπιζε μέσα σε κρυψώνες ενώ βρισκόταν κάμποσα δωμάτια μακριά. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ότι αν μας έπιανε ήταν instakill δηλαδή μας σκότωνε επιτόπου χωρίς περιθώριο να αμυνθούμε ή να ξεφύγουμε. Ευτυχώς όλα αυτά διορθώθηκαν μετά το πρόσφατο update και όσοι παίξουν από εδώ και πέρα, θα έχουν μία καλύτερη εμπειρία από εμάς.

Στον τομέα των γραφικών, το Townfall είναι πραγματικά ένα από τα πιο όμορφα Silent Hill, ξεπερνώντας το f και θα λέγαμε σχεδόν ισάξιο με το 2 remake. Η St. Amelia όντας βασισμένη σε πραγματική πόλη της Σκωτίας είναι εξαιρετικά σχεδιασμένη με μεγάλη λεπτομέρεια σε κάθε κτήριο, δωμάτιο και γενικότερα περιβάλλον. Από τα εγκαταλελειμμένα μαγαζιά και σπίτια μέχρι τα υπόγεια του Otherworld, παντού έχει δοθεί προσοχή χωρίς να υστερεί κάποιο κομμάτι. Η ομίχλη αναμενόμενα είναι εξαιρετική, όπως άλλωστε και στις δύο προηγούμενες κυκλοφορίες. Τα μοντέλα των χαρακτήρων επίσης είναι πολύ καλοφτιαγμένα και λεπτομερή με αρκετά πετυχημένες εκφράσεις, εύστοχο lip-sync και όμορφα animations. Φυσικά δεν θα τα βάζαμε ανάμεσα στα κορυφαία της βιομηχανίας αλλά μας άφησαν απόλυτα ευχαριστημένους. Στον τεχνικό τομέα δεν εντοπίσαμε κάποιο bug ή framedrop, όμως μας έτυχε ένα crash σε ένα random και καθόλου απαιτητικό σημείο.

Καλός ήχος = καλή ατμόσφαιρα
Ο ήχος είναι επίσης πολύ καλοφτιαγμένος και ευθύνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό για την άρτια ατμόσφαιρα τρόμου που επικρατεί. Από την απόλυτη ησυχία στα σοκάκια της πόλης μέχρι την αγωνιώδη μουσική που παίζει όταν βρίσκονται κοντά μας εχθροί, ο ηχητικός τομέας δεν μας απογοήτευσε στιγμή. Η μουσική είναι επίσης καλή και κάνει μια χαρά τη δουλειά της, όμως δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι που πραγματικά να μας έμεινε. Πρόκειται για ένα από τα ελάχιστα Silent Hill, όπου ο Akira Yamaoka δεν δούλεψε στον τομέα της μουσικής και χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε την δουλειά του Pilotpriest, η απουσία του Ιάπωνα συνθέτη είναι αισθητή. Στο voice acting οι τρεις βασικοί ηθοποιοί έχουν κάνει πραγματικά καλή δουλειά. Στον ρόλο του Simon έχουμε τον Jovan Adepo (It: Welcome to Derry) ο οποίος μας μεταφέρει πολύ καλά τον μπερδεμένο Simon. Ως Zoe έχουμε την Kezia Burrows (Alien: Isolation, Observation) και τον Richard υποδύεται ο Terry O'Quinn (Lost), οι οποίοι επίσης μας άφησαν πολυ ευχαριστημένους με τις ερμηνείες, όμως δεν θα πούμε παραπάνω λόγω spoilers.

Ένα ακόμα πετυχημένο πείραμα για τη σειρά
Το Townfall είναι ένα ακόμα πειραματικό Silent Hill, που όμως βρίσκεται πολύ πιο κοντά στις ρίζες της σειράς σε σχέση με το f. Η ιστορία του έχει μπόλικο μυστήριο και ενδιαφέρον και μας κράτησε μέχρι το τέλος, τα puzzles του είναι καλοφτιαγμένα και η ατμόσφαιρά του ότι ακριβώς θέλουμε από ένα Horror game. Η μεγάλη έμφαση στο stealth όμως, είναι κάτι που από ένα σημείο και μετά αρχίζει να επαναλαμβάνεται και να κουράζει. Αν λοιπόν είστε fans της σειράς και γενικότερα των Horror, σας προτείνουμε να δοκιμάσετε το Townfall, εκτός αν δεν σας αρέσει η υποκατηγορία των Amnesia και Outlast που βασίζονται στο κρυφτό. Παρόλα αυτά πρόκειται για μία αξιόλογη προσπάθεια από την Screen Burn και περιμένουμε ενδιαφέρον τις επόμενες κυκλοφορίες της. Όσον αφορά το μέλλον των Silent Hill, αυτό που ξέρουμε σίγουρα ότι έρχεται είναι το remake του 1, ξανά από την Bloober Team και το περιμένουμε με ανυπομονησία. Η Konami έχει πει βέβαια ότι θέλει να βγάζει Silent Hill κάθε χρόνο και παρόλο που αγαπάμε τη σειρά δεν θα θέλαμε χάσει την ουσία της και να γίνει Call of Duty.

Θετικά:
- Ενδιαφέρουσα και μυστηριώδης ιστορία που ταιριάζει στη σειρά
- Αρκετά πετυχημένη ατμόσφαιρα τρόμου
- Καλοφτιαγμένα puzzles
- Άρτιος οπτικοακουστικός τομέας

Αρνητικά:
- Η μεγάλη έμφαση στο stealth κουράζει από ένα σημείο και μετά
- Κάποια puzzles ίσως το παρακάνουν σε θέμα πολυπλοκότητας

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 8.5
Gameplay: 7
Σενάριο: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.8

Μία ιδανική κυκλοφορία για το επερχόμενο Halloween

Ερμής Δερβίσης