Ninja Gaiden 4

Το αίμα ξαναβράζει. Ο δράκος συναντά τη σκιά του.

Υπάρχουν επιστροφές που τις περιμένεις με όλη σου την ψυχή γιατί ξέρεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να σε απογοητεύσουν με τίποτ. Το Ninja Gaiden 4 ανήκει επάξια σε αυτή την κατηγορία. Το franchise που όρισε το action gaming με την ωμότητά του, την ταχύτητά του και τον μυθικό νίντζα Ryu Hayabusa, επιστρέφει ύστερα από πολλά χρόνια σιωπής, σε μια εποχή που έχει ανάγκη από μια καλή... σπλατεριά. Η Microsoft ανέλαβε να δώσει σάρκα και οστά στο όραμα, η έμπειρη Team Ninja μοιράζεται το τιμόνι με τους αρχιτέκτονες της υπερβολής, την PlatinumGames, και το αποτέλεσμα κοιτάζει το παρελθόν με σεβασμό και ατενίζει το μέλλον με σιγουριά.

Αν περιμένετε ένα απλό remaster ή μια ακόμα ιστορία του Ryu, το Ninja Gaiden 4 θα σας απογητεύσει. Είναι μια τολμηρή παράδοση της σκυτάλης, μια αναμέτρηση γενεών, και μια υπενθύμιση πως το αίμα του δράκου δεν κυλά μόνο στις φλέβες ενός ανθρώπου. Πιάσαμε το χειριστήριο, ιδρώσαμε, βλαστημήσαμε και απολαύσαμε. Ιδού η ετυμηγορία.

Ένας νέος Ήρωας, Μια Παλιά Κατάρα
Η ιστορία δεν ανοίγει με τον Hayabusa. Ανοίγει μέσα στη βροχή του Τόκιο, με έναν νεαρό νίντζα που μοιάζει να κουβαλά όλο το σκοτάδι της πόλης στους ώμους του. Το όνομά του είναι Yakumo. Δεν είναι ένας απλός μαθητής· είναι ένας εκτελεστής, εκπαιδευμένος από την Raven Clan. Ο Yakumo δεν μιλά πολύ. Όταν το κάνει, οι λέξεις του είναι κοφτερές σαν το ξίφος του. Η αποστολή του; Να βρει την ιέρεια του Dark Dragon εν ονόματι Seori και να την κομματιάσει, αποκλείοντας κάθε περίπτωση να επανέλθει στην ζωή το δαιμονικό πλάσμα που θυμόμαστε από τα Ninja Gaiden και Ninja Gaiden: Dragon Sword.

Το σκηνικό στήνεται αριστουργηματικά. Το Τόκιο είναι μια πολιορκημένη μητρόπολη. Δαιμονικές ρωγμές σκίζουν τους ουρανοξύστες, πλάσματα της Σκοτεινής Φυλής ξεχύνονται στους δρόμους, και η κανονικότητα έχει αντικατασταθεί από τον τρόμο. Σε αυτό το χάος, ο Yakumo ανοίγει δρόμο. Η πρώτη γνωριμία μας μαζί του είναι μια δήλωση προθέσεων: μια βίαιη, σχεδόν χορογραφημένη σφαγή που δεν αφήνει κανέναν όρθιο. Το σώμα του κινείται διαφορετικά από του Ryu. Είναι πιο κοφτό, πιο νευρώδες, σαν πάνθηρας που εφορμά.

Καθώς η πλοκή ξετυλίγεται, μαθαίνουμε ότι η κατάρα του Yakumo είναι ταυτόχρονα ευλογία. Το στυλ Bloodraven Form που χρησιμοποιεί του επιτρέπει να αξιοποιεί το δικό του αίμα και εκείνο των εχθρών του για να δημιουργήσει ολέθρια όπλα και να εξαπολύσει ισοπεδωτικούς συνδυασμούς χτυπημάτων που δεν μπλοκάρονται.

Η αφήγηση του Ninja Gaiden 4 είναι σκόπιμα θρυμματισμένη, σαν σπασμένος καθρέφτης. Πληροφορίες δίνονται μέσα από τη δράση, από μικρά cutscenes, και από σπάνιους διαλόγους ανάμεσα στους δύο πολεμιστές. Η PlatinumGames έχει βάλει την πινελιά της: μια αίσθηση θεατρικότητας που δεν ντρέπεται να γίνει μελοδραματική. Όμως, το βασικό ύφος παραμένει σκοτεινό και σοβαρό, χωρίς την ειρωνεία άλλων τίτλων του είδους. Το μυστήριο κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον, ακόμα κι αν μερικές αποκαλύψεις κοντά στο φινάλε ζορίζουν την λογική μας. Το σημαντικό είναι ότι νοιαζόμαστε: ο Yakumo παύει να είναι απλά ένας άγνωστος και γίνεται ο πρωταγωνιστής μας, ο Ryu αποκτά βάθος που δεν είχε ποτέ, και το ταξίδι τους αποκτά νόημα.

Χορός με Λεπίδες και Σκιές
Το gameplay του Ninja Gaiden 4 είναι εκεί που το παιχνίδι απογειώνεται. Στην καρδιά του βρίσκεται ένα σύστημα μάχης που τιμά και τις δύο παραδόσεις: την αμείλικτη ακρίβεια της Team Ninja και την αέρινη, συνδυαστική φρενίτιδα της PlatinumGames. Το αποτέλεσμα είναι ένας μηχανισμός που τιμωρεί το παραμικρό λάθος αλλά ανταμείβει την μαεστρία με στιγμές καθαρής ηδονής.

Ο Yakumo είναι ο κύριος χαρακτήρας για περίπου το 60% της περιπέτειας και βάλε. Το στυλ του βασίζεται στο Bloodraven Form και στις ικανότητες τεσσάρων ισχυρότατων όπλων που προσφέρουν μια τεράστια γκάμα χτυπημάτων την οποία μπορούμε να μάθουμε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο εκπαίδευσης. Η πεμπτουσία του Ninja Gaiden είναι να νιώσουμε στο πετσί μας τι σημαίνει να είσαι ένας, κυριολεκτικά, υπεράνθρωπος μαχητής νίντζα και το Ninja Gaiden 4 το πετυχαίνει στο έπακρο.

Το combo system του Yakumo είναι δομημένο γύρω από δύο μπάρες οι οποίες γεμίζουν ασταμάτητα με κάθε χτύπημα και του επιτρέπουν να σπάσει εύκολα τις εχθρικές άμυνες και να θερίσει ανελέητα πολλά εχθρικά κορμιά ταυτόχρονα. Κάθε λίγο και λιγάκι, δοθέντος του να μπλοκάρουμε και να αποφεύγουμε τα εχθρικά χτυπήματα την κατάλληλη στιγμή, ο Yakumo εκτελεί εντυπωσιακά finishing moves τα οποία θα ζήλευαν άνετα οι χαρακτήρες των Mortal Kombat με τα “ταπεινά” fatalities τους. Η αδρεναλίνη εκλύεται σαν ποτάμι σε κάθε αναμέτρηση αλλά και στις πολλές περιπτώσεις όπου ο Yakumo ισορροπεί σε εναέριες ράγες και σε γλιστερούς τοίχους, αντιμετωπίζοντας αδιάκοπα το ενδεχόμενο να σκάσει σαν σακί με πατάτες στο κενό που χάσκει κάτω από τα πόδια του.

Με την (ομολογουμένως καθυστερημένη) εμφάνιση στο προσκήνιο του Ryu αλλάζουν ελαφρώς τα πράγματα. O Ryu δεν χρειάζεται πολλά όπλα για να “βάλει μυαλό” στους αντιπάλους του, αρκεί το Dragon Sword και η ικανότητά του να χτυπάει με ταχύτητα αστραπής πριν προλάβουν να αντιδράσουν. Οι κινήσεις του είναι πιό στιβαρές σε αντίθεση με τις αντίστοιχες του Yakumo που μοιάζουν νευρικές, βεβιασμένες και με τον τρόπο αυτό μας μεταφέρεται μέσω gameplay η διαφορά μεταξύ νιότης και εμπειρίας. Η αιματοχυσία που προσφέρει με τις bloodbath κινήσεις του είναι πραγματικά αξέχαστη.

Το level design είναι απόλυτα ατμοσφαιρικό, σκοτεινό και εκπέμπει ασταμάτητα μια αύρα παρακμιακής μεγαλούπολης όπου η τεχνολογία και η σαπίλα πάνε χέρι χέρι. Ενώ υπάρχει συγκεκριμένο πλήκτρο που μας δείχνει την κατεύθυνση προς το τέλος του εκάστοτε επιπέδου, ανακαλύπτουμε σταδιακά ένα σωρό διακλαδώσεις οι οποίες μας οδηγούν στην ολοκλήρωση παράπλευρων αποστολών αλλά και την ανεύρεση των purgatories. Πρόκειται για αρένες με πολυάριθμο και ιδιαίτερα τσαντισμένο κόσμο ο οποίος προσπαθεί να μας συνθλίψει σε περιορισμένους χώρους με πολλά όμως σημεία για να γαντζωνόμαστε στους τοίχους και να τους την πέφτουμε σαν γεράκια.

Μαζί με τα εντυπωσιακά bosses, τα purgatories είναι τα μοναδικά σημεία που χρησιμοποιούμε όλα τα αντικείμενα που κουβαλάμε για να αποκτήσουμε εκείνη την έξτρα δύναμη, το έξτρα health και την έξτρα ταχύτητα για να επιβιώσουμε. Τα bosses ανήκουν στα ωραιότερα που έχουμε αντιμετωπίσει σε Ninja Gaiden τίτλο και μας αναγκάζουν να εναλλάσσουμε αδιάκοπα τα όπλα και τους συνδυασμούς μας για να τους πατήσουμε, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες συνήθως.

Οι εχθροί, φυσικά, δεν είναι αχυράνθρωποι. Το A.I. είναι επιθετικότατο. Οι βασικοί στρατιώτες της Divine Dragon Order συνεργάζονται: κάποιοι ρίχνουν shuriken από απόσταση για να μας κρατήσουν σε stunlock, ενώ άλλοι επιτίθενται με grab που δεν μπορούν να μπλοκαριστούν. Ένα σωρό δαίμονες και απαίσια όντα της νύχτας καραδοκούν μαζί με τους εξελιγμένους τεχνολογικά αντιπάλους, έχουν απρόβλεπτα μοτίβα επιθέσεων και μας πρήζουν αρκετά μέχρι να χρησιμοποιήσουμε τα απολαυστικά Obliteration και Ultimate techniques για να τους “τελειώσουμε”. Το σύστημα αποκεφαλισμού και ακρωτηριασμού επιστρέφει πιο άγριο από ποτέ. Μπορούμε να κόψουμε άκρα, να δούμε τους εχθρούς να σέρνονται αιμόφυρτοι στο έδαφος προσπαθώντας να μας χτυπήσουν, και να τους αποτελειώσουμε με ένα cinematic finisher που βάφει την οθόνη κόκκινη. Είναι ωμό, αλλά ποτέ άσκοπο· είναι η ταυτότητα του Ninja Gaiden που γουστάρουμε σφόδρα.

Ο Κόσμος, η Αισθητική, ο Ήχος
Το Ninja Gaiden 4 τρέχει στην Unreal Engine 5, και είναι ένα από τα πιο όμορφα action games που έχουμε δει. Το Τόκιο που εξερευνούμε δεν είναι ένα απλό φόντο· είναι ένας χαρακτήρας. Η βροχή δεν είναι απλά ένα εφέ· αλλάζει την υφή των ρούχων, δημιουργεί καθρέφτες στην άσφαλτο, και αντανακλά τα φώτα νέον. Τα επίπεδα είναι σχεδιασμένα με μια εμμονή στη λεπτομέρεια: παραδοσιακοί ναοί έχουν καταληφθεί από βιοτεχνολογικές δαιμονικές φωλιές, ουρανοξύστες σπάνε στη μέση και γίνονται πλατφόρμες, και οι μεταβάσεις από το σύγχρονο στο απόκοσμο είναι ομαλές και ανατριχιαστικές.

Το παιχνίδι τρέχει σταθερά στα 60 καρέ ανά δευτερόλεπτο στην έκδοση για PC που δοκιμάσαμε, ακόμα και στις πιο χαοτικές μάχες. Εντοπίσαμε ελάχιστα πτωτικά φαινόμενα μόνο όταν το περιβάλλον υφίστατο πλήρη καταστροφή (π.χ. κατάρρευση ολόκληρης γέφυρας ενώ έπεφταν δώδεκα εχθροί). Τα animations είναι χειροποίητα, με τη σφραγίδα της PlatinumGames: κινήσεις που ρέουν από το ένα hitbox στο άλλο, μεγεθυμένες εκφράσεις στα πρόσωπα των χαρακτήρων όταν δέχονται κρίσιμα χτυπήματα, και ένα ασυναγώνιστο αίσθημα ταχύτητας. Το character design του Yakumo είναι εξαιρετικό: μια σκοτεινή φιγούρα με μαύρο κουκούλι που αφήνει να φαίνονται μόνο τα μάτια του, τα οποία λάμπουν με μια απόκοσμη μπλε φωτιά όταν ενεργοποιεί την κατάρα του. Ο Ryu είναι ο κλασικός μαύρος δράκος, λίγο πιο γερασμένος, με μια αύρα σιωπηλής σοφίας.

Ο τομέας του ήχου είναι καθηλωτικός αν εξαιρέσουμε κάποια παράσιτα που ακούγονται στα cinematics. Το soundtrack είναι μια συνεργασία ανάμεσα σε συνθέτες της Team Ninja και της PlatinumGames. Τα battle themes είναι ένα μείγμα παραδοσιακών ιαπωνικών οργάνων και σύγχρονων ηλεκτρονικών beats. Όταν ο Yakumo μάχεται, η μουσική είναι πιο σκοτεινή, με ambient χορωδίες και βαριά μπάσα. Όταν αναλαμβάνει ο Ryu, ακούγονται πιο επικές, μεγαλοπρεπείς ορχηστρικές συνθέσεις που θυμίζουν κινηματογραφική μουσική. Στα boss fights ο ρυθμός της μουσικής βαράει αλύπητα μεταλιές και ροκιές ανεβάζοντας κατακόρυφα την αδρεναλίνη μας ώστε να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις της σύγκρουσης.

Τα ηχητικά εφέ είναι κοφτερά: το γλίστρημα της αλυσίδας, ο διαπεραστικός ήχος του Dragon Sword που σκίζει σάρκα, οι κραυγές των εχθρών. Το voice acting διατίθεται σε ιαπωνικά και αγγλικά. Προτείνουμε ανεπιφύλακτα τα ιαπωνικά: η φωνή του Yakumo είναι βαθιά, γεμάτη οργή και πόνο, ενώ του Ryu παραμένει απόκοσμα ήρεμη, σχεδόν ψιθυριστή, τονίζοντας την ανωτερότητά του. Εντούτοις χάσαμε ένα σωρό διαλόγους γιατί η δράση είναι τόσο καταιγιστική που δεν προλαβαίναμε να διαβάσουμε τους αγγλικούς υπότιτλους και να επιβιώνουμε παράλληλα.

Δομή, Διάρκεια και Δυσκολία
Το Ninja Gaiden 4 δεν είναι open world. Είναι μια γραμμική εμπειρία βασισμένη σε chapters, με μικρές δόσεις εξερεύνησης. Κάθε chapter έχει το δικό του ξεχωριστό σκηνικό: από τα σοκάκια του Shinjuku και τους υπονόμους, μέχρι την κορυφή ενός τεράστιου ουρανοξύστη. Μέσα σε κάθε chapter της περιπέτειας σε συγκεκριμένα σημεία, ερχόμαστε σε επαφή με τους συνεργάτες των δύο ηρώων οι οποίοι προσφέρουν συμβουλές, νέες τεχνικές, αποστολές και χρήσιμα αντικείμενα για την επιβίωση μας.

Η βασική ιστορία διαρκεί γύρω στις 15-18 ώρες, ανάλογα με το πόσο θα κολλήσουμε σε κάποια bosses και αν θα κυνηγήσουμε τις παράπλευρες αποστολές. Το replayability είναι όμως ο πραγματικός θησαυρός. Μετά τον πρώτο τερματισμό, ξεκλειδώνουμε την μοναδική δυνατότητα να παίξουμε ολόκληρο το campaign ως Ryu μόνο ή ως Yakumo μόνο, αλλάζοντας δραματικά την αίσθηση των μαχών. Τα Trials επίσης έχουν ενδιαφέρον αν θέλουμε να δοκιμάσουμε τις ικανότητές μας.

Και τώρα, το μεγάλο ερώτημα: είναι δύσκολο; Ναι. Το Ninja Gaiden 4 είναι ίσως το δυσκολότερο παιχνίδι της σειράς, και σίγουρα ένα από τα δυσκολότερα σύγχρονα action games. Το "Normal" είναι ισοδύναμο με το "Hard" των περισσότερων άλλων τίτλων. Οι εχθροί δεν μας περιμένουν. Μας διαβάζουν. Αν κάνουμε το ίδιο combo πάνω από δύο φορές, αρχίζουν να το αποφεύγουν. Μας κυκλώνουν, μας χτυπούν από blind spots, και αν πέσουμε κάτω, μας σκοτώνουν πριν προλάβουμε να σηκωθούμε. Υπάρχει easy mode, ονομάζεται Hero Mode αλλά αξίζει τον κόπο να το επιλέξουμε πηγαίνοντας κόντρα στην φιλοσοφία του παιχνιδιού, δηλαδή στην απαίτησή του να μάθουμε να πολεμούμε καλά; Μήπως είναι προτιμότερο να αποστηθίσουμε μοτίβα, να τελειοποιήσουμε το timing μας, και να αποδεχτούμε τον συχνό θάνατο σαν μέρος της διαδικασίας; Πάντως ποτέ δεν είναι άδικο. Κάθε ήττα είναι ένα καλό μάθημα και χαρίζει σοβαρή ικανοποίηση η συντριβή των δυσκολότερων αντιπάλων.

Σημεία Τριβής
Αν και το παιχνίδι είναι εξαιρετικό, δεν είναι άψογο. Η κάμερα, αν και βελτιωμένη, παραμένει περιστασιακά εχθρός μας, ειδικά σε κλειστούς χώρους ή όταν ένα τεράστιο boss γεμίζει την οθόνη. Επίσης, ο ρυθμός της ιστορίας χάνει λίγο την... μπάλα στο τελευταίο τρίτο, όταν η πλοκή παίρνει μια απότομη στροφή προς το απόλυτο μεταφυσικό, θυσιάζοντας λίγη από την προσωπική σύγκρουση των δύο ηρώων. Τέλος, η απουσία οποιασδήποτε online λειτουργίας ή co-op μοιάζει με χαμένη ευκαιρία, δεδομένου ότι το παιχνίδι έχει δύο τόσο διαφορετικούς χαρακτήρες.

Ο Δράκος ξαναχτυπά
Το Ninja Gaiden 4 είναι μια ωδή στην επιμονή. Είναι μια δήλωση ότι το είδος του παλαιομοδίτικου, αδυσώπητου action game δεν πέθανε· απλώς εξέλιχθηκε. Ο Yakumo είναι μια αποκάλυψη, ένας άξιος συμπρωταγωνιστής που φέρνει νέο αέρα χωρίς να ξεπερνά τον θρύλο του Ryu. Το battle system είναι μια από τις κορυφαίες δημιουργίες των τελευταίων ετών, συνδυάζοντας το καλύτερο δύο κόσμων που πολλοί πίστευαν ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Αν αγαπάτε τα παιχνίδια που σας σπρώχνουν στα όριά σας, που σας αναγκάζουν να γίνετε καλύτεροι, και που σας ανταμείβουν με στιγμές υπέρτατης βίας και χάρης, τότε αυτό είναι το παιχνίδι σας. Η λεπίδα του Δράκου παραμένει η πιο κοφτερή στην αγορά θεωρούμε.

Θετικά:
- Κορυφαίο battle system που ενώνει δύο διαφορετικές σχολές δράσης
- Άρτια τεχνική υλοποίηση (σταθερά 60fps, εντυπωσιακά γραφικά)
- Δύο βαθιά διαφορετικοί και απολαυστικοί playable χαρακτήρες
- Εξαιρετική μουσική και ηχητική σχεδίαση
- Απαιτητική, δίκαιη δυσκολία που σέβεται τον παίκτη

Αρνητικά:
- Περιστασιακά προβλήματα κάμερας σε στενούς χώρους
- Το σενάριο χάνει μέρος της εστίασής του στην τελική πράξη
- Απουσία online ή co-op modes για δύο παίκτες
- Απαγορευτικό για όσους δεν αντέχουν την τιμωρία, εκτός και αν επιλέξουν το Hero mode.

Γραφικά: 8.5
Ήχος: 8.5
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 7
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 8.2

Μια μνημειώδης επιστροφή που σφύζει από πάθος, αίμα και αδρεναλίνη.

Γιάννης Μοσχονάς