Medal of Honor

Επιστρέφει όπως το γνωρίζαμε. 

Τρία χρόνια μετά την τελευταία έκδοση της σειράς Medal of Honor, η Electronic Arts επιχειρεί ένα γενικό «λίφτινγκ», σε μία σύγχρονη version που φέρει τον απλούστατο τίτλο “Medal of Honor”, για τους γνωστούς marketίστικους λόγους που εφαρμόζονται απ’ τους publishers εδώ και χρόνια. Για όσους έχουν φάει τα προηγούμενα MoH με το κουταλάκι, το συγκεκριμένο παιχνίδι βαδίζει στο ίδιο μοτίβο ενός κλασικότατου πολεμικού FPS, χωρίς κάτι το πρωτοποριακό.

Σενάριο
Η ιστορία μας ξεκινάει την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, ημέρα όπου η Αμερική δέχτηκε επίθεση στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο. Αμέσως μετά, για όσους θυμούνται, υπήρξε άμεση απάντηση με την εισβολή στο Αφγανιστάν. Εσείς λοιπόν εδώ παίρνετε τον ρόλο ενός μέλους μίας ομάδας ειδικών αποστολών με την ονομασία Neptune, η οποία απαρτίζεται από τους πράκτορες Mother, Voodoo, Preacher και Rabbit. Η ομάδα αυτή πρόκειται να συναντηθεί με έναν πληροφοριοδότη, τον Tariq, o οποίος κατέχει πληροφορίες που εικάζεται ότι ενδιαφέρουν την CIA. Όπως και να ‘χει, η γνωστή διαμάχη μεταξύ Αμερικής και Ταλιμπάν αντικατοπτρίζεται πλέον σε άλλο ένα διάσημο FPS.

Σκηνικό-Χειρισμός
Οι αποστολές σας στο Αφγανιστάν έχουν το κλασικό feeling της συγκεκριμένης χώρας. Υπάρχουν ερημικά τοπία, φτωχές πόλεις, ανοιχτά ή κατεστραμμένα πεδία μάχης και γενικά κάθε είδους σκηνικά που έχετε συναντήσει πολλάκις σε ανάλογα σενάρια παιχνιδιών. Έχουμε ακόμη εναλλαγή ημέρας και νύκτας, πολλούς σκοτεινούς χώρους που θέλουν φωτισμό, καθώς επίσης και objectives πανομοιότυπα με αυτά που ζητούνται και στην πραγματικότητα. Για τον σκοπό αυτό, η EA συνεργάστηκε με συμβούλους του Αμερικανικού στρατού, οι οποίοι έδωσαν σημαντικές πληροφορίες ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερος ρεαλισμός και στο παιχνίδι. Ακόμα και το σκόπευτρο πολλών γνωστών όπλων, εφαρμόζεται μέσα στο Medal of Honor ως πιστό αντίγραφο των πραγματικών.

Στην έκδοση των κονσολών, ο χειρισμός διαφέρει σε σχέση με τα περισσότερα FPS. Στο PS3 στοχεύετε με το R1 και πυροβολάτε με το R2. Το άλμα παραμένει στο X αλλά το σκύψιμο είναι στο Ο, η αλλαγή όπλων στο Δ και το reload στο τετράγωνο. Αυτό σας επιτρέπει να έχετε πιο γρήγορη πρόσβαση στις βασικές λειτουργίες, άρα κερδίζετε σημαντικά δευτερόλεπτα. Υπάρχει επίσης αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, αλλά μέχρι ένα σημείο. Αντικείμενα γύρω σας -όπως βαρέλια ή καρέκλες- παρεκτρέπονται με τις σφαίρες, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι μπορείτε για παράδειγμα να πηδήξετε διάφορους χαμηλούς φράχτες. Κάποιοι περιορισμοί που σας τίθενται, απαιτούν σε πολλές περιπτώσεις να σκοτώσετε πρώτα κάποιους εχθρούς και μετά να μπορέσετε να προχωρήσετε παρακάτω.

Ορισμένες αποστολές αποκτούν επιπλέον ενδιαφέρουν, καθώς θα κληθείτε να οδηγήσετε γουρούνα, τζιπ, μηχανάκι ή ακόμα κι ελικόπτερο. Οι διαδρομές σε τέτοιου είδους εξορμήσεις δίνουν ένα επιπλέον κίνητρο, για να ξεφύγετε από την linear δράση των περισσότερων αποστολών. Ο χειρισμός του ελικοπτέρου ωστόσο, είναι λίγο στατικός καθώς το ελικόπτερο ουσιαστικά «πηγαίνει από μόνο του» κι εσείς πυροβολείτε με το αυτόματο κι εκτοξεύετε πυραύλους. Ακούγεται απλό αλλά πέραν των…διακοσμητικών στρατιωτών που σκοτώνετε, υπάρχουν αντιαεροπορικά όπλα τα οποία αν δεν προσέξετε μπορούν να σας καταρρίψουν με μόλις ένα χτύπημα.

Όπλα
Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται στο Medal of Honor είναι πραγματικά ο παράδεισος κάθε πορωμένου FPSα. Υπάρχουν γύρω στα 40 όπλα κάθε είδους, από τυφέκια, αυτόματα και snipers, μέχρι RPG, οπλοπολυβόλα και grenade launchers. Φυσικά όλα αυτά συνοδεύονται από χειροβομβίδες, εκρηκτικά C4 ή IED, καθώς και πρόσθετα όπλων, όπως σιγαστήρας, Lazer Emitter για νυχτερινή όραση ή ακόμα και attachments που προσθέτουν επιπλέον damage ή σφαίρες στο όπλο. Πέραν όλων αυτών, απεικονίζεται άψογα όχι μόνο το reload, αλλά ακόμα και το «κλώτσημα» των όπλων, ώστε να υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη δόση ρεαλισμού.

Το μόνο πράγμα που μας ξένισε κατά κάποιο τρόπο, είναι το reloading, καθώς σε μερικές περιπτώσεις, δύσκολα θα βρίσκετε πυρομαχικά για τα όπλα με τα οποία ξεκινήσατε την αποστολή. Υπάρχουν κιβώτια με πυρομαχικά, καθώς και βοήθειες απ’ τους συναδέλφους σας, οι οποίοι αν τους ζητήσετε ammo θα σας δώσουν…μία στο τόσο. Κοινώς, τις περισσότερες φορές θα πρέπει να κάνετε τρελή οικονομία για να μην ξεμείνετε. Πάνω σας μπορείτε να κουβαλήσετε μαχαίρι, πιστόλι και δύο οποιαδήποτε όπλα (ακόμα και τα ίδια όπλα), άρα έχετε τουλάχιστον το ελεύθερο να αλλάξετε ένα από αυτά τα όπλα με ότι πετάξουν τα πτώματα των δύστυχων Ταλιμπάν. Σε αυτή την περίπτωση θα βρίσκετε αντίστοιχα και πολύ πιο εύκολα σφαίρες.

A.I.
Οι στρατιώτες που θα αντιμετωπίσετε ενεργούν σωστά στις περισσότερες περιπτώσεις και καταφέρνουν να σας πετύχουν ακόμα και πίσω από σημεία κάλυψης, όμως δεν θα είναι λίγες οι φορές όπου κυριολεκτικά «θα πιάνετε την A.I. στα πράσα». Για έναν ανεξήγητο λόγο, ορισμένοι εχθροί σας μπορεί να τύχει να «lagάρουν» στις κινήσεις τους κι αντί να στοχεύουν προς εσάς, να μείνουν κολλημένοι σε ένα σημείο ή να έχουν την πλάτη τους γυρισμένη προς εσάς, ενώ μόλις πριν λίγα δευτερόλεπτα τους στοχεύατε στο συγκεκριμένο σημείο. Γενικά η τεχνητή νοημοσύνη έχει ορισμένα κενά, τα οποία με λίγη δουλειά από πλευράς προγραμματιστών μπορούν να διορθωθούν με κάποιο μελλοντικό patch.

Η επαναφορά ενός ιστορικού FPS που όμως σηκώνει συζήτηση.

Multiplayer
Το campaign του Medal of Honor διαρκεί μόλις γύρω στις 6 ώρες, συνεπώς ο τομέας που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και που μπορεί να σας κρατήσει, είναι το Multiplayer mode. Σε αυτό έχει δουλέψει η ειδική του είδους EA Digital Illusions, η οποία ως γνωστόν αναπτύσσει και την σειρά Battlefield: Bad Company. Συμμετέχοντας σε αυτό, καταρχήν επιλέγετε ανάμεσα σε τρεις classes: Rifleman, Special Ops και Sniper, ενώ όσο παίζετε τόσο κερδίζετε experience και κατ’ επέκταση ανεβαίνετε level. Αυτό σας επιτρέπει να ξεκλειδώσετε επιπλέον όπλα και αξεσουάρ όπλων.

Στο multiplayer συμμετέχουν 2-16 παίκτες, οι οποίοι αναλαμβάνουν ένα από τα δύο στρατεύματα, τους Coalition (Αμερικανούς) και τους Opposing Forces (Ταλιμπάν). Τα διαθέσιμα modes είναι τα Combat Mission, Team Assault, Sector Control και Objective Raid. Στο Combat Mission θα πρέπει να ολοκληρώσετε πέντε αποστολές για να κερδίσετε τον αντίπαλο. Το Team Assault είναι ουσιαστικά το Team Deathmatch, όπου κερδίζει όποιους κάνει τα περισσότερα kills και το Sector Control είναι σαν το Capture The Flag, δηλαδή καταλαμβάνετε περιοχές για να μπορέσετε να κερδίσετε. Στο Objective Raid έχετε αντίθετο ρόλο απ’ το Combat Mission και αμύνεστε ενάντια στις δυνάμεις του εχθρού. Τέλος, το Hardcore mode, είναι συνδυασμός Team Assault, Sector Control και Objective Raid στο μέγιστο επίπεδο δυσκολίας.

Κάθε στρατός χρησιμοποιεί αντίστοιχα και τον εξοπλισμό της χώρας του. Υπάρχουν επίσης έξτρα βοήθειες τις οποίες αποκτάτε αν καταφέρετε να συλλέξετε αρκετούς πόντους πριν πεθάνετε και κάνετε το κλασικό respawn. Οι βοήθειες αυτές αφορούν συνήθως βαριά όπλα, όπως missile attacks. Με αυτό τον τρόπο έχετε ένα επιπλέον κίνητρο στο να κρατηθείτε ζωντανός, καθώς με τα bonus αυτά μπορείτε άμεσα να σκοτώσετε μεγάλες ομάδες εχθρών. Τα online modes είναι γρήγορα και ευχάριστα, αν και μας δυσαρέστησαν δύο πράγματα. Αφενός μεν το χρονοβόρο loading, αφετέρου το ότι κάποιες φορές το loading δεν λειτουργεί και περιμένετε άσκοπα. Το περιορισμένο μέγεθος κάθε level είναι άλλο ένα θέμα, το οποίο εφαρμόζεται ώστε τα games να τελειώνουν σύντομα και να μην γίνονται κουραστικά.

Γραφικά-Ήχος
Στον τομέα των γραφικών περιμέναμε πολύ καλύτερη δουλειά, στην πράξη όμως απογοητευτήκαμε. Το περιβάλλον διαθέτει μετριότατο anti-aliasing, ιδίως στα κτίρια και στα αντικείμενά τους. Τα οχήματα είναι σε λίγο καλύτερη μοίρα, ενώ στους στρατιώτες υπάρχουν κι εκεί μέτρια textures και πρόσωπα που στερούνται ποιότητας σχεδιασμού. Τουλάχιστον, τόσο τα physics τους όσο και το ragdoll λειτουργούν στις περισσότερες περιπτώσεις όπως πρέπει. Για το δεύτερο ειδικά, πρέπει να σας πούμε ότι το αίμα ρέει άφθονο σε κάθε περίσταση και μπορείτε να μαχαιρώσετε (ή και να τσεκουρώσετε!) με μίσος κάποιον είτε είναι όρθιος και ζωντανός, είτε μισοπεθαμένος.

Ανάμεσα στις αποστολές υπάρχουν και κάποια cutscenes, όπου οι ανώτεροί σας συνομιλούν μεταξύ τους για το τι προτίθενται να κάνουν στις επόμενες αποστολές. Το ρεζουμέ απ’ τους διαλόγους λίγοι θα το καταλάβουν, καθώς απαρτίζονται από ασάφεια και γενικολογίες. Γενικά στο θέμα των voice overs δεν έχει γίνει τόσο καλή δουλειά, καθώς το μόνο που θα ακούτε είναι οι εντολές από τον ασύρματο σε ήπιο τόνο και τίποτε παραπάνω. Άντε το πολύ-πολύ και καμιά κουβέντα απ’ τους συμπολεμιστές σας όταν δουν εχθρό ξαφνικά ή όταν τους ζητάτε πυρομαχικά. Τέλος, στο θέμα της μουσικής, δεν υπάρχει κάποιο συνοδευτικό soundtrack, απλά μόνο τα γνωστά σκαμπανεβάσματα σε στιγμές έντονης δράσης.

Συνοψίζοντας
Το Medal of Honor είναι ένα ενδιαφέρον FPS που μπορεί να προσφέρει έντονη δράση και μεγάλη ποικιλία αποστολών. Δεν προσφέρει κάτι το πρωτοποριακό στο είδος του, αλλά ο ρεαλισμός στο πεδίο της μάχης, η τεράστια γκάμα όπλων που διαθέτει και το αξιόλογο multiplayer mode μπορούν να αποτελέσουν σημαντικούς παράγοντες για να το προτιμήσετε. Απ’ την άλλη, η μικρή διάρκειά του και ο φτωχός τεχνικός τομέας δεν ενδείκνυνται για την πλειοψηφία των hardcore παικτών που θέλουν κάτι πιο ψαγμένο.

Θετικά:

- Ατελείωτη γκάμα όπλων και πρόσθετων
- Γρήγορη δράση
- Απλουστευμένος χειρισμός
- Ικανοποιητικό multiplayer mode

Αρνητικά:
- Μέτρια γραφικά
- Μικρά προβλήματα στην A.I.
- Αδιάφορη επεξήγηση σεναρίου
- Μικρό σε διάρκεια campaign

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.8

Η μεγάλη επιστροφή του Medal of Honor αφήνει θετική γεύση, παρά τα όποια προβλήματα.

Μάνος Γρυπάρης