Clive Barker’s Hellraiser: Revival

Ξεκλειδώνοντας το κουτί των δαιμόνων της ηδονής και του πόνου.

Κάτι που δυστυχώς είχε γίνει συνήθεια των εταιριών τα τελευταία χρόνια είναι η μεταφορά γνωστών Horror ταινιών σε αμιγώς multiplayer games, κλώνους του Dead by Daylight και όχι σε single-player τίτλους με σενάριο. Γνωστά παραδείγματα είναι τα Friday the 13th, Evil Dead, Halloween και Texas Chainsaw, εκ των οποίων άλλα έχουν ήδη κλείσει και άλλα κοντεύουν. Η Saber Interactive έρχεται λοιπόν να κάνει την αρχή για μία αλλαγή σε αυτή την κατάσταση με την σειρά Hellraiser. Ίσως μιλάμε για την πιο κακομεταχειρισμένη σειρά από όλες τις προαναφερθέντες σε θέμα ταινιών, όπου οι περισσότερες γινόντουσαν από τις εταιρίες παραγωγής μόνο και μόνο για να μην χάσουν τα δικαιώματά της.

Περιέργως όμως δεν είχε εμφανιστεί ποτέ στα video games, πέρα από μια guest εμφάνιση του Pinhead στο DBD. Πλέον τα δικαιώματα επέστρεψαν στον αρχικό δημιουργό, Clive Barker, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με την Saber (εξού και το όνομά του στον τίτλο) για την ανάπτυξη του Clive Barker's Hellraiser: Revival. Από τα πρώτα trailers και από το πρόσφατο demo το εν λόγω Horror έδειχνε να είναι πολύ πιστό στη σειρά από την οποία προέρχεται. Επιπλέον οι developers υπόσχονταν ότι το περιεχόμενό του θα έφτανε στο όριο του τι μπορούμε να δούμε σε ένα video game, χωρίς περιορισμούς και λογοκρισίες. Έτσι και έγινε λοιπόν, με ολόκληρα κανάλια στο YouTube να δέχονται bans επειδή το έδειξαν. Το τελικό προϊόν ήρθε στα χέρια μας τον Οκτώβριο του 2026.

Επιστροφή στο μακάβριο σύμπαν των Hellraiser
Το Hellraiser: Revival διαδραματίζεται 20 χρόνια μετά τα γεγονότα της αρχικής ταινίας και πρωταγωνιστής είναι ο μηχανόβιος Aidan Lynch, ο οποίος δεν σχετίζεται με κάποιον ήδη γνωστό χαρακτήρα. Ο Aiden λοιπόν κατά τη διάρκεια σαδομαζοχιστικών ερωτικών πράξεων μαζί με την κοπέλα του, Sunny, ενεργοποιούν άθελά τους το Genesis Configuration, ένα puzzle-box, το οποίο καλεί τους δαίμονες Cenobites. Ο αρχηγός τους, Priest (κατά κόσμον Pinhead) ρωτάει την Sunny αν θέλει να πάει μαζί τους για να ανακαλύψει νέα επίπεδα ηδονής και ύπαρξης και η ίδια δέχεται, χωρίς να φαίνεται ότι γνωρίζει που μπλέκει. Επιτόπου λοιπόν σκοτώνεται και παγιδεύεται στο Labyrinth, την διάσταση της κόλασης στην οποία κατοικούν οι Cenobites.

Από εκεί και πέρα ξεκινάει ένα ταξίδι για τον Aiden με σκοπό να την φέρει πίσω. Η ιστορία είναι σχετικά προβλέψιμη αν και έχει ενδιαφέρον καθώς σε όλη τη διάρκεια υπάρχουν flashbacks που παρουσιάζουν την πραγματική φύση της σχέσης των δύο χαρακτήρων. Το σενάριο είναι αρκετά πιστό στις πρώτες ταινίες (ειδικά στα 1 και 2) σε θέμα σκηνικών, διαλόγων και γενικότερα στο lore και θα ικανοποιήσει και τους παλιούς fans αλλά όσους έρχονται για πρώτη φορά στη σειρά. Συνολικά χρειαστήκαμε γύρω στις 12 ώρες για να το ολοκληρώσουμε.

Ένα πολύ τυπικό αλλά λειτουργικό Horror
Στο gameplay έχουμε να κάνουμε με ένα γραμμικό First-person Horror, αρκετά εμπνευσμένο με τα πρόσφατα Resident Evil, τουλάχιστον όταν βρισκόμαστε στον πραγματικό κόσμο). Ο στόχος σας σε κάθε περίπτωση είναι να βρείτε κάποιο κομμάτι ενός puzzle ώστε να ξεκλειδωθεί η συγκεκριμένη πόρτα και να προχωρήσετε. Είτε βρίσκεστε σε κάποια μικρή περιοχή είτε σε ένα μεγάλο κτήριο το ζητούμενο αντικείμενο βρίσκεται πάντα σχετικά κοντά, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο backtracking, όμως είναι απαραίτητη η εξερεύνηση διότι οι πόροι, όπως πυρομαχικά, heals ή υλικά για να τα κάνετε craft είναι ελάχιστοι.

Το inventory σας επίσης λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο με τα πρόσφατα Resident Evil διότι είναι αρχικά περιορισμένο, σταδιακά βρίσκετε pouches για να το μεγαλώσετε, ενώ πρέπει να πάντα να κάνετε σωστή διαχείριση για να έχετε χώρο. Από loot βρίσκετε επίσης coins αλλά και αντικείμενα τα οποία μπορείτε να πουλήσετε. Με αυτά πηγαίνετε στην Zora, η οποία λειτουργεί ακριβώς όπως οι merchants στα Resident Evil. Την συναντάτε δηλαδή σε διάφορα σημεία και μπορείτε να χρησιμοποιήστε το shop σας για να αγοράσετε πυρομαχικά, υλικά και recipes για crafting, upgrades για τα όπλα, αλλά και να πουλήσετε ότι δεν σας χρειάζεται.

Από όπλα θα ξεκινήσετε με ένα πιστόλι και σταδιακά θα βρείτε shotgun και αυτόματα riffles. Τα όπλα λειτουργούν μια χαρά, ειδικά όταν τα αναβαθμίσετε, όμως τα αρκετά περιορισμένα πυρομαχικά δεν σας επιτρέπουν να κάνετε κατάχρηση και πάντα θα πρέπει να υπολογίζετε πόσες σφαίρες θα σπαταλήσετε. Ένα μεγάλο κομμάτι της μάχης όμως είναι και το mellee. Όπλα με λεπίδες όπως ματσέτες ή μπαλτάδες κάνουν αρκετή ζημιά στους πιο αδύναμους εχθρούς, ενώ άλλοι που έχουν armor χρειάζονται πιο δυνατά όπως ρόπαλα. Όλα τους είναι breakable και σπάνε μετά από λίγα χτυπήματα, εκτός αν τα επιδιορθώνετε με τα repair kits που είτε βρίσκετε διάσπαρτα είτε τα αγοράζετε, είτε τα κάνετε craft.

Σαν μηχανισμός το mellee είναι αρκετά τυπικό, διότι μπορείτε απλώς ή να χτυπήσετε ή να κάνετε dodge, όμως εδώ είναι που το παιχνίδι χάνει τους περισσότερους πόντους. Το πρόβλημα είναι ότι το όλο σύστημα δεν είναι πολύ καλοφτιαγμένο και θα το λέγαμε clunky. Χτυπήματα που ήμασταν σίγουροι ότι τα αποφύγαμε μας πετύχαιναν, άλλα που σίγουρα νομίζαμε ότι θα μας πετύχουν τελικά αστοχούσαν. Επιπλέον σε κάποιες περιπτώσεις φαινόταν ότι δεν υπολογιζόταν σωστά η απόσταση με τον εχθρό, που ενώ φαινόταν μακριά, τελικά κατάφερνε να μας πιάσει. Και ενώ σχεδόν πάντα φαινόταν ότι έπρεπε να βρούμε το σωστό timing, τελικά η τύχη ήταν σημαντικός παράγοντας. Ο μεγαλύτερος εκνευρισμός ερχόταν όταν κάποιο χτύπημα μας σκότωνε αδίκως και αυτό συνδυαζόταν με τα λίγο μακρινά checkpoints.

Εκτός από τα προαναφερθέντα όπλα, στις μάχες μπορείτε να χρησιμοποιείτε και το Genesis Configuration. Με τον Κύβο μπορείτε να σηκώνετε και να πετάτε συγκεκριμένα αντικείμενα αλλά και φλόγες από φωτιά στους εχθρούς, να εκτελείτε όσους έχουν δεχθεί αρκετό damage, ενώ το πιο ωραίο ability έρχεται προς το τέλος. Με κάθε χρήση του Κύβου ξοδεύετε λίγο από το Suffering bar, το οποίο αναπληρώνεται με απλές επιθέσεις και με εκτελέσεις. Η χρήση του Κύβου στις μάχες είναι μία από τις πιο καλές ιδέες που είχαν οι developers διότι όχι μόνο ταιριάζει στο lore αλλά, σε συνδυασμό με κάποιο πιστόλι ή shotgun κάνει τις μάχες πιο ευχάριστες και αποφεύγαμε όσο γίνεται το mellee.

Οι εχθροί δεν έχουν τεράστια ποικιλία αλλά τουλάχιστον υπάρχουν κάποιες παραλλαγές τους. Οι ανθρώπινοι εχθροί είναι μέλη της αίρεσης Scarlet Church που λατρεύουν τους Cenobites και άλλοι έχουν απλές δερμάτινες BDSM στολές, άλλοι ολόκληρες πανοπλίες, ενώ έρχονται με mellee αλλά και με όπλα. Πολλές φορές πριν από μάχες σας δίνεται και η επιλογή να τους σκοτώνετε με stealth. Το AI τους όμως δεν είναι ιδιαίτερα καλό διότι άλλες φορές σας εντοπίζουν πίσω από εμπόδια και άλλες περνάνε μπροστά σας χωρίς να σας καταλάβουν, οπότε κάθε φορά καταλήγαμε σε πιστολίδι και ξύλο. Ο άλλος τύπος απλών εχθρών είναι οι Unworthy, ανθρωπόμορφα τέρατα λίγο πιο επιθετικά, χωρίς όμως να δυσκολεύουν περισσότερο. Φυσικά υπάρχουν και ορισμένα σημεία όπου σας ψάχνει ένας άτρωτος εχθρός, οπότε το stealth είναι υποχρεωτικό για να του ξεφύγετε. Ευτυχώς όμως δεν είναι πολλά, ούτε ζορίζουν ιδιαίτερα. Τέλος έχουμε και boss fights, τα οποία είναι τα τυπικά ενός Horror, πάντα σε μία αρένα, με διάσπαρτες πυρομαχικά και loot και απλά τα πυροβολείτε και αποφεύγετε τις επιθέσεις τους μέχρι να πέσουν.

Σε πολλά σημεία της ιστορίας θα μεταφερθείτε στο Labyrinth, όπου θα λέγαμε ότι είναι και τα πιο ωραία chapters. Παρότι εκεί δεν θα κάνετε πολλά πέρα από περπάτημα, ο τρόπος που η διάσταση αυτή παίζει με το μυαλό του Aiden και αλλάζει συνεχώς έχει αρκετό ενδιαφέρον. Άλλες φορές θα πρέπει να λύσετε ένα πολύ απλό περιβαλλοντικό puzzle ενώ σε άλλες να αποφύγετε ένα θανατηφόρο εμπόδιο. Εδώ είναι που υπάρχουν και κάποια chase sequences με έναν συγκεκριμένο Cenobite που είναι ίσως και τα πιο αγχωτικά σημεία του παιχνιδιού. Όσο σας κυνηγάει μπορεί ξαφνικά να εμφανιστεί μπροστά σας, να δημιουργήσει εμπόδια και να πρέπει να αλλάξετε κατεύθυνση, ενώ αν σας πιάσει είναι instant death. Παρότι τέτοια sequences έχουμε δει κάμποσες φορές, εδώ και είναι καλοφτιαγμένα και σε δομή και σε θέμα ήχου και ατμόσφαιρας και ευτυχώς δεν κρατάνε πολύ για να κουράσουν.

Τα πιο όμορφα αποτρόπαια σκηνικά
Στον τομέα των γραφικών το Hellraiser: Revival χρησιμοποιεί την Unreal Engine 5 και το οπτικό αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό αλλά θα λέγαμε αρκετά τυπικό για την συγκεκριμένη μηχανή. Κάθε περιβάλλον και επιφάνεια είναι καλοφτιαγμένα, όπως και κάθε μοντέλο χαρακτήρα. Επιπλέον όλα τα αποτρόπαια αλλά και τα πιο ενήλικα σκηνικά που θα συναντήσετε είναι αρκετά λεπτομερή χωρίς να αφήνουν κάποιο παράπονο. Οι φωτισμοί είναι επίσης αρκετά καλοί και προσεγμένοι. Τεχνικά δεν εντοπίσαμε κάποιο bug αλλά διάφορα μικρά framedrops, τα οποία τουλάχιστον ήταν σύντομα. Σίγουρα δηλαδή υπάρχει ένα μικρό περιθώριο βελτίωσης με patches.

Ένας είναι ο Pinhead
Ο ήχος είναι επίσης καλοφτιαγμένος με όλα τα εφέ να είναι ικανοποιητικά χωρίς παράπονα. Η μουσική είναι ταιριαστή σε κάθε σκηνικό αν και δεν μπορούμε να πούμε ότι μας έμεινε κάποιο κομμάτι. Από ερμηνείες μείναμε επίσης ικανοποιημένοι. Στον ρόλο του Aidan έχουμε τον Xavalier Nelson Jr, ο οποίος φαίνεται ότι ασχολείται για πρώτη φορά με το voice acting, καθώς είναι γνωστός ως indie developer και πρώην δημοσιογράφος σε γνωστό μέσο. Παρόλα αυτά κανει αρκετά καλή δουλειά, ισάξια με κάποιου που ασχολείται ανέκαθεν με το επάγγελμα. Πολύ σημαντική είναι η επιστροφή του Doug Bradley στον ρόλο του Pinhead, ο οποίος ενσάρκωσε τον δαίμονα σε 8 ταινίες της σειράς. Όχι μόνο κάνει πολύ καλή δουλειά αλλά συνδέει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι με τις ταινίες.

Κυρίως για τους fans του Horror και της συγκεκριμένης σειράς
Το Clive Barker's Hellraiser: Revival είναι μια πιστή μεταφορά των ταινιών και ένα αρκετά τυπικό Horror, το οποίο παρά τις όποιες αδυναμίες του θα ικανοποιήσει τους fans του είδους. Η δομή του δανείζεται πολλά από άλλα Horror games χωρίς να κάνει καλύτερα ή διαφορετικά κάτι, όμως λειτουργεί ικανοποιητικά. Επιπλέον φαίνεται ότι έχει φτιαχτεί από ανθρώπους που αγαπάνε τα Hellraiser και θέλουν να τα συστήνουν σε νέο κοινό. Το βασικό μας παράπονο είναι το clunky σύστημα μάχης του, το οποίο δείχνει σχεδόν πρόχειρο, πολλές φορές μας στοίχιζε άσκοπα χρόνο και σίγουρα ήθελε περισσότερη δουλειά. Παρόλα αυτά αν αγαπάτε τα Horror games, είστε διατεθειμένοι να παραβλέψετε τις αδυναμίες του και δεν έχετε τις πιο υψηλές απαντήσεις, τότε αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία, ειδικά στην χαμηλή τιμή που διατίθεται. Εμείς ευχόμαστε να μην είναι απλώς μια ξεπέτα από την Saber Interactive, διότι όχι μόνο θέλουμε περισσότερο Hellraiser, αλλά να δουν και άλλες εταιρείες ότι οι γνωστές Horror σειρές δεν χρειάζεται να γίνονται μόνο multiplayer games για να πετύχουν σε αυτό το μέσο.

Θετικά:
- Καλοφτιαγμένη ατμόσφαιρα τρόμου, πιστή στις ταινίες
- Ενδιαφέρουσα ιστορία με ικανοποιητική διάρκεια
- Η χρήση του Κύβου στις μάχες
- Ποικιλία από σκηνικά, ειδικά στο Labyrinth

Αρνητικά:
- Clunky και πρόχειρο mellee σύστημα μάχης με αδιάφορο stealth
- Λίγο άδικα checkpoints
- Κάποια τεχνικά θέματα όπως framedrops
- Σχετικά προβλέψιμο σενάριο

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 7
Σενάριο: 7
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.4

Γενικά προσέχετε τι συμφωνίες κάνετε με δαίμονες

Ερμής Δερβίσης