Verdun

Κρατήστε γερά το ανάχωμα!

Ένα από τα μεγάλα του ατού του Verdun, παρόλο που κάποιος μπορεί να μη το συνειδητοποιήσει αμέσως, είναι πως καταπιάνεται με μια περίοδο της ιστορίας που ουσιαστικά έχει αγνοηθεί από την πλειονότητα των παιχνιδιών και ειδικά των FPS, τα οποία έχουν «τιμήσει» και με το παραπάνω τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ουσιαστικά εάν το σκεφτείτε, δεν θα βρείτε μέχρι τώρα ένα «καθαρόαιμο» WW1 First-Person Shooter!

Ρίχνοντας μια ματιά στα WW1 themed παιχνίδια θα θυμηθούμε κυρίως διάφορα strategy, το Valiant Hearts: The Great War ή κάνα flight simulator τύπου Red Baron. Κάποια FPS όπως τα Darkest of Days, NecroVision, ή Codename Eagle, ξετυλίγουν μόνο ορισμένα τμήματα της δράσης τους στην εποχή εκείνη ή παρουσιάζουν μια εναλλακτική πραγματικότητα της περιόδου. Το Verdun λοιπόν, που αν γνωρίζετε έχει ως θέμα την ομώνυμη ιστορική μάχη του Μεγάλου Πολέμου, αποτελεί δημιουργία των M2H και Blackmill Games και ενώ ξεκίνησε ως browser-based game κατάφερε να βρει τον δρόμο του στο Steam και από εκεί να μας έρθει εν τέλει σε μια αναβαθμισμένη, «κανονική» έκδοση, κάτι που σαφώς υποδεικνύει και την αναδυόμενη δυναμική πλέον των browser-based τίτλων.

Ο… πρώτος μεγάλος πόλεμος
Η μάχη του Βερντέν ήταν μια από τις πιο κρίσιμες και αιματηρές μάχες του Α' παγκόσμιου πόλεμου. Ξεκίνησε στις 21 Φεβρουαρίου του 1916 και διήρκησε για δέκα ολόκληρους μήνες, μέχρι τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς. Αντίπαλοι ήταν ο γερμανικός και ο γαλλικός στρατός και σε όλον αυτό το παραλογισμό οι απώλειες ήταν δραματικές και για τις δύο πλευρές, με πάνω από 250.000 νεκρούς και περίπου μισό εκατομμύρια τραυματίες.

Το Verdun λοιπόν μας μεταφέρει σε αυτή την τραγική στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας και θέλει να αναπαραστήσει την μάταιη, λασπωμένη, αγχώδη, κουραστική και αγωνιώδη προσπάθεια των στρατιωτών να παραμείνουν ζωντανοί στα χαρακώματα για να κερδίσουν μερικά ακόμη μέτρα χώματος, χωρίς κανένα πρακτικό κέρδος βέβαια για την έκβαση του πολέμου.

Το παιχνίδι τα καταφέρνει περίφημα στην μεταφορά αυτού ακριβώς του κλίματος και διαθέτει ένα ιδιαίτερο ύφος που το κάνει να ξεχωρίζει από τα αντίστοιχα WW2 games. Η ματαιότητα της μάχης, η «αφελής» ανδρεία που απαιτούσαν τα ντου στον αντίπαλο και η υπομονή που έπρεπε να δείχνουν οι άντρες στα… λαγούμια των χαρακωμάτων μεταφέρονται με ακρίβεια ιστορικής αναπαράστασης σχεδόν, καθιστώντας το Verdun ένα ξεχωριστό FPS που μάλλον όμως δεν είναι για όλους.

Η τακτική σκέψη, η υπομονή, η ομαδική προσπάθεια και ο πολλές φορές αργός ρυθμός της δράσης είναι πράγματα που θα πρέπει να ξέρει ο παίκτης πως τον περιμένουν στον κόσμο του Verdun και όσοι ψάχνετε ένα καταιγιστικό action-packed Shooter μάλλον θα πρέπει να ασχοληθείτε με κάτι άλλο. Εδώ έχουμε ένα game για τους πωρωμένους με την ιστορία, τους παίκτες που «νιώθουν» τις στιγμές έντασης που μπορεί να προσφέρει και αυτούς που ψάχνουν μια διαφορετική εμπειρία με στρατηγικές αρετές.

Καλωσορίσατε στο μέτωπο
Το Verdun όπως ίσως καταλάβατε ήδη είναι ένα multiplayer FPS (έως 32 παίκτες) με tactical-squad based στοιχεία, ιστορική ακρίβεια και κύρια «ατραξιόν» τις μάχες εν μέσω χαρακωμάτων που καθορίζουν θα λέγαμε το ύφος της δράσης. Υπάρχουν δύο διαθέσιμα modes, το Frontlines και το Rifle Deathmatch, από τα οποία κυρίως θα ασχοληθείτε με το πρώτο που αποτελεί το «ζουμί» της υπόθεσης. Εδώ μεταφέρεστε σε μάχες σε ολόκληρη την πρώτη γραμμή του μετώπου όπου έρχονται αντιμέτωπες δύο ομάδες, η Αντάντ και οι Κεντρικές Δυνάμεις, ή πιο γενικά Γάλλοι εναντίων Γερμανών.

Κάθε ομάδα αποτελείται από μικρότερες διμοιρίες των τεσσάρων ατόμων, σε μία από τις οποίες επιλέγετε τον ρόλο σας και μπαίνετε στο παιχνίδι. Η ομαδική δράση είναι η κύρια ιδέα του Verdun. Υπάρχουν διάφοροι τύποι από διμοιρίες, καθεμία με μια συγκεκριμένη τακτική βασισμένη σε πραγματικές μονάδες της εποχής. Για παράδειγμα, η διμοιρία Poilu των Γάλλων είναι πιο αποτελεσματική στο πιστολίδι καθώς διαθέτει μεγαλύτερη δύναμη πυρός, ενώ οι Chasseurs είναι πιο ευκίνητοι, ιδανικοί για αποστολές αναγνώρισης των αντίπαλων θέσεων.

Επιλέξτε τον φαντάρο σας
Από εκεί και πέρα, κάθε διμοιρία διαθέτει τέσσερις διακριτούς ρόλους, ή classes εάν προτιμάτε, με διαφορετικές ικανότητες και τρόπο παιξίματος. Για παράδειγμα υπάρχουν οι αξιωματικοί, οι squad leaders θα λέγαμε της κάθε διμοιρίας, οι οποίοι διαθέτουν μόνο ένα πιστόλι και κιάλια και μπορούν να καλέσουν mortar attacks, επιθέσεις με αέριο ή αεροσκάφη αναγνώρισης για να εντοπίσουν τους εχθρούς, ή οι τουφεκιοφόροι που είναι οπλισμένοι με rifles και φροντίζουν για τον "καθαρισμό" των εχθρών.

Κάθε θέση από τις τέσσερις διαθέσιμες στην ομάδα είναι μία και μοναδική και από την στιγμή που επιλέγετε κάποια ουσιαστικά την «καπαρώνετε», ενώ έχετε την δυνατότητα να συνεννοηθείτε με κάποιον συμπαίκτη σας να αλλάξετε ρόλους εάν επιθυμείτε και οι δύο. Όσο καλύτερα τα πάτε σαν squad τόσο περισσότερο co-op experience αποκτάτε ομαδικά, με αποτέλεσμα να κάνετε την διμοιρία σας πιο δυνατή και αποτελεσματική με νέα abilities, κάτι που προφανώς γίνεται πιο εύκολο εφόσον παίζετε με άλλους τρεις φίλους σας έχοντας κάτι σαν clan, μια σταθερή ομάδα δηλαδή.

Ένας ρεαλιστικός και ιδιόρρυθμος «εξομοιωτής» της δράσης στα χαρακώματα του Α' παγκόσμιου πόλεμου.

Όλο αυτό φαντάζει σίγουρα ενδιαφέρον και δίνει νόημα στην συνεργασία και την τακτική, αλλά προφανώς το «στρατιωτικό» immersion μπορεί να τιναχθεί στον αέρα με «άνιωθους» συμπαίκτες που θα θελήσουν να παραστήσουν τον Ράμπο. Ευτυχώς όμως, το Verdun αργά η γρήγορα θα διαπιστώσετε πως είναι πολύ unforgiving σε όσους κάνουν του κεφαλιού τους και σίγουρα μέχρι να βρείτε το πώς θα είστε κομμάτι της διμοιρίας σας θα «χαωθείτε» αρκετά στην αρχή, αλλά το gameplay γίνεται πολύ πιο απολαυστικό και ξεδιπλώνει τις αρετές του όταν μάθετε να συνεργάζεστε με τους συμπαίκτες σας. Παίζοντας με αυτόν τον τρόπο ανεβαίνετε πιο γρήγορα level και κερδίζετε career points, με τους οποίους ξεκλειδώνετε νέα καλύτερα όπλα, όπως πιο αποτελεσματικά rifles ή mounted machine guns.

Για μια χούφτα χώμα
Από εκεί και πέρα, το Frontlines σας βάζει σε μια διαρκή διαδικασία άμυνας-επίθεσης. Ως επιτιθέμενοι, προσπαθείτε να κάνετε έφοδο στο όρυγμα που βρίσκονται ταμπουρωμένοι οι εχθροί για να το καταλάβετε. Για να το καταφέρετε αυτό θα πρέπει να φτάσετε πρώτα μέχρι εκεί, διασχίζοντας τις ανοικτές εκτάσεις στις οποίες είστε κινούμενοι στόχοι για τους αντιπάλους σας και στη συνέχεια να πολεμήσετε εντός του οχυρώματος για να τους απωθήσετε. Υπάρχει ένας ορισμένος χρόνος που σας δίνεται για να πετύχετε αυτό και εάν οι εχθροί καταφέρουν να σας απωθήσουν, κάνουν αυτοί με την σειρά τους επίθεση βάζοντάς σας σε θέση άμυνας και υπεράσπισης της δικής σας θέσης.

Αυτό το πέρα-δώθε ρόλων και χαρακωμάτων έχει ως σκοπό να καταλάβει η μία ομάδα όσα περισσότερα ορύγματα μπορεί, «σπρώχνοντας» τον εχθρό όλο και πιο πίσω, κοντά στο κεντρικό του αρχηγείο, το «ρίξιμο» του οποίου αποτελεί τον απώτερο τελικό στόχο του Frontlines. Όλο αυτό το σκηνικό διαθέτει μια ξεχωριστή αισθητική που δεν συναντάμε σε πολλά multiplayer FPS και χαρίζει στιγμές μεγάλης έντασης, καθώς εκτός των ορυγμάτων είστε πραγματικά εκτεθειμένοι στα εχθρικά πυρά και θα πρέπει να κινείστε με προσοχή και με συνεχείς βουτιές για κάλυψη όπου μπορείτε, ενώ προφανώς θα πρέπει να επιτίθεστε μαζικά και οργανωμένα για να έχετε τύχη.

Εντός των χαρακωμάτων οι μάχες είναι πιο κλειστοφοβικές και μοιάζουν με κυνηγητό, ενώ η θέση της άμυνας είναι το παλιό καλό «ταμπούρι» και σας δίνει μια υπεροχή θα λέγαμε έναντι στους επιτιθέμενους. Γενικά το Verdun θα λέγαμε πως διαφέρει από τα κλασικά καταιγιστικά FPS, καθώς πολλές φορές οι συγκινήσεις προέρχονται από την… απουσία δράσης! Σκεφτείτε να είστε καθηλωμένος σε κάποια τρύπα στο έδαφος, οι ριπές ενός μακρινού αντίπαλου ακροβολιστή να σχίζουν τον αέρα πάνω από το κεφάλι σας μόλις πάτε να ξεπροβάλετε και να πρέπει να βρείτε πως θα γλιτώσετε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση.

Αξίζει εδώ να αναφέρουμε πως τα όπλα είναι αυθεντικά μοντέλα της εποχής του Α' ΠΠ, όπως πχ. Mauser ή M1886 Lebel, με διαφορετικά μοντέλα για κάθε class. Εναλλακτικά, υπάρχει και το Rifle Deathmatch όπως είπαμε, αλλά δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω από απλό «ζέσταμα» με τα vintage όπλα του A’ ΠΠ και δεν έχει σε καμία περίπτωση το βάθος του έτερου mode.

Πολλά από τα bugs νικήθηκαν
Παίζοντας το Verdun προσωπικά από την Early Access έκδοσή του, είχα παρατηρήσει την έλλειψη «γυαλίσματος» που ήταν θεωρώ και το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Ευτυχώς εδώ η κατάσταση είναι κατά πολύ βελτιωμένη, με το όλο αποτέλεσμα να είναι εμφανώς πιο smooth και την δράση να κυλάει ομαλότερα, με πολλά από τα bugs που το ταλαιπωρούσαν να έχουν σχεδόν εξαλειφθεί (η κάμερα δεν «σκαλώνει» όταν είστε πρηνηδόν, προστέθηκε bullet drop σε μακρινές βολές, ο χειρισμός είναι πιο άμεσος κλπ.).

Δυστυχώς υπάρχουν ακόμη ορισμένα προβληματάκια, με κυριότερο αυτό που είχαμε συναντήσει και στο Early Access, δηλαδή το φαινόμενο να πυροβολούμε έναν αντίπαλο και η σφαίρα να περνάει από μέσα του χωρίς να σκοτώνει, αν και εμφανώς αυτό συμβαίνει σε πολύ μικρότερο βαθμό πλέον. Στα αρνητικά θα πρέπει να βάλουμε και το σχετικά συχνό lag σε ορισμένα matches που κάνει το animation των στρατιωτών να μοιάζει κάπως «τηλεμεταφερόμενο».

Take a look at the sky just before you die
Όσον αφορά τα γραφικά του παιχνιδιού, το Verdun αξιοποιεί την Unity και το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό για τα indie δεδομένα του και όχι μόνο, δείχνοντας τις δυνατότητες της εν λόγω μηχανής ακόμη και σε ένα FPS. Ίσως το όλο αποτέλεσμα να είναι κάπως πιο «βαρύ» από όσο θα έπρεπε –χωρίς να είναι τραγική η κατάσταση, δείχνοντας πως θα μπορούσε να γίνει ενδεχομένως καλύτερο optimization.

Οι διαθέσιμοι χάρτες θεωρώ πως είναι πολύ καλά δουλεμένοι από άποψης σχεδιασμού αλλά και αισθητικής κυρίως, καθώς είναι βασισμένοι στα πραγματικά πεδία μάχης της Γαλλίας και του Βελγίου και θα σας μεταφέρουν την όλη εμπειρία της… ματαιότητας των χαρακωμάτων. Ακόμη και οι στολές των στρατιωτών έχουν αναπαραχθεί με ιστορική ακρίβεια, καθώς οι developers συμβουλεύτηκαν ειδικούς ιστορικούς για όλες τις πτυχές του παιχνιδιού.

Σε πολύ καλά επίπεδα βρίσκεται και ο ήχος και θα σας βάλει για τα καλά στο κλίμα του πολέμου, με αποκορύφωμα τις σφαίρες να «σφυρίζουν» και εξοστρακίζονται πάνω από το κεφάλι σας όταν είστε καλυμμένοι σε κάποια γούβα ή στα χαρακώματα, ένα από τα στιγμιότυπα-highlights του Verdun.

So the poor old ostrich died for nothing
Εν κατακλείδι, το Verdun είναι πράγματι ένα διαφορετικό multiplayer FPS. Μόνο και μόνο για το γεγονός πως τολμά να καταπιαστεί με μια θεματολογία που –παραδόξως- δεν βλέπουμε συχνά αξίζει τα εύσημα, ενώ το ότι το κάνει με σεβασμό στην ιστορική ακρίβεια είναι προς τιμήν των developers. Αν το gunplay ήταν κάπως πιο στιβαρό και η όλη αίσθηση του παιχνιδιού πιο «συμπαγής», η βαθμολογία θα ήταν ακόμα υψηλότερη.

Το gameplay πάντως έχει στιγμές μοναδικής έντασης και «απογειώνεται» με σωστή συνεργασία και τακτική προσήλωση, παρόλο που ενίοτε προκύπτουν πιο στατικές καταστάσεις που ίσως ξενίσουν ορισμένους. Πάντως, ξαναλέω πως η παρουσία των χαρακωμάτων και η ενσωμάτωσή τους στον τρόπο που ξεδιπλώνεται η δράση είναι κάτι που μάλλον βλέπουμε για πρώτη φορά σε video game, ενώ ή όλη ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, παρά τα διάφορα τεχνικής φύσεως προβλήματά του, είναι σοβαρός λόγος για να ασχοληθείτε μαζί του!

Θετικά:
- Ξεχωριστή ατμόσφαιρα και ιστορική θεματολογία του A’ ΠΠ
- Καλοστημένο tactical-squad based gameplay
- Οι μάχες μέσα και γύρω από τα χαρακώματα
- Ιστορικά ακριβές

Αρνητικά:
- Διάφορα τεχνικά προβλήματα και περιπτώσεις lag
- Μπορούσε να είναι ακόμη καλύτερα optimized
- Ιδιαίτερος, κάπως αργός ρυθμός δράσης που ίσως ξενίσει κάποιους

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 7
Γενικά: 7

Μια διαφορετική squad-based FPS εμπειρία. Αυτή τη φορά, όχι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Γρηγόρης Βούλγαρης