Conspiracies II Lethal Network

Conspiracies II: Lethal Networks
Θανάσιμες...συνωμοσίες




Η παρουσίαση ενός ελληνικού παιχνιδιού, πέρα από σπάνια σε συχνότητα, είναι και αρκετά ιδιαίτερη. Η ιδιαιτερότητα που παρουσιάζει, έχει να κάνει με την συνήθεια του κάθε Έλληνα να υποστηρίζει με κάθε τρόπο οτιδήποτε έρχεται από τον τόπο του. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά οι προεκτάσεις που μπορεί να πάρει σαν τρόπος σκέψης, καταλήγουν σε κακά πρότυπα. Όταν δε αυτό, συμβαίνει αυθόρμητα, χωρίς να εξεταστούν αντικειμενικά οι επιμέρους παράμετροι, φτάνουμε σε σημεία οπαδισμού.

Αν και η εισαγωγή φαινομενικά μοιάζει άσχετη με τη θεματολογία του site, έχει άμεση σχέση με την θέση που ειδικού ή μη τύπου απέναντι στις ελληνικές προσπάθειες παραγωγής games. Αν υπάρχει θέληση από όλους τους gamers και δημιουργούς παιχνιδιών να εντάξουν την χώρα μας στον παγκόσμιο gaming χάρτη, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε αυτές τις προσπάθειες ως ισάξιες με αυτές των ομάδων παραγωγής του εξωτερικού, και όχι ως υποδεέστερες. Η φράση “ναι...αλλά είναι ελληνικό” μας έχει αφήσει χρόνους και κάνει περισσότερο κακό σε τελική φάση, στα ίδια τα παιχνίδια και τους δημιουργούς τους. Καλό θα είναι λοιπόν να εξετάσουμε την τελευταία προσπάθεια της Anima, το Conspiracies ΙΙ, τάσσοντάς το ενάντια σε αντίπαλους τίτλους που κυκλοφορούν στην αγορά και αποτελούν ανταγωνισμό και κρίνοντάς το με βάση τα ίδια δεδομένα, μέτρα και σταθμά.

Σενάριο
Η ιστορία συνεχίζεται λίγο καιρό μετά από το τέλος του πρώτου παιχνιδιού που κυκλοφόρησε το 2002. Τα γεγονότα διαδραματίζονται στο έτος 2063. Υποδύεστε τον Νικ Δέλιο, που έχει αφήσει την καριέρα του ως ιδιωτικός ντετέκτιβ και έχει αναλάβει καθήκοντα μυστικού πράκτορα της κυβέρνησης. Ξαφνικά βρίσκεστε μπλεγμένοι σε μια....συνωμοσία, ενώ κατηγορείστε για απόπειρα δολοφονίας της Αννίτας Αργυρίου, αδελφής του Δημήτρη Αργυρίου (από το πρώτο μέρος) και προέδρου της εταιρίας Detronics. Η περιπέτειά σας ξεκινάει σε μια ιστορία γεμάτη ίντριγκα, πισώπλατα μαχαιρώματα και συμφέροντα.

Η ιστορία που διαδραματίζεται, όπως και η αφήγηση της είναι από τα πιο δυνατά στοιχεία του παιχνιδιού. Τα γεγονότα περιπλέκονται με όμορφο τρόπο και θα κρατήσουν το ενδιαφέρον σας διαρκώς. Τα ενδιάμεσα cutscenes έχουν σασπένς και είναι απολαυστικά σε διάρκεια. Δεν ισχύει το ίδιο βέβαια και για την απόδοση των ηθοποιών που είναι αρκετά “ξεροί” και επιδεικνύουν αρχάρια χαρακτηριστικά υποκριτικής. Ορισμένοι μοιάζουν να διαβάζουν το κείμενο σαν να απαγγέλλουν... Καβάφη, ενώ η σκηνοθεσία όπως και το μοντάζ των full motion videos δεν είναι πάντοτε ιδιαίτερα κολακευτική ή έστω βοηθητική στο έργο τους.

Χειρισμός
Ανήκοντας ξεκάθαρα στο είδος των adventure games, το Conspiracies II είναι αρκετά απλοϊκό στο χειρισμό του. Με αριστερό κλικ επιλέγετε τα αντικείμενα, ενώ με δεξί τα εξετάζετε. Κινείστε στο χώρο με τα πλήκτρα W, A, S, D, με το shift επιταχύνετε, με το C σκύβετε και με το space ανοίγετε το inventory/κινητό τηλέφωνό σας. Τα αντικείμενα μπορούν να συνδυαστούν μέσα στο inventory και να χρησιμοποιηθούν μετέπειτα σε άλλα αντικείμενα του περιβάλλοντος. Στο κινητό σας εμφανίζονται επίσης και τα θέματα που χρησιμοποιείτε όταν συνδιαλέγεστε με άλλους χαρακτήρες.

Ορισμένα από τα αντικείμενα δεν έχουν ξεκάθαρες μορφές, ενώ σε μερικά άλλα οι περιγραφές της εξέτασης που κάνετε δεν επιτυγχάνουν τον σκοπό τους. Όταν υπάρχει συνδυασμός των δυο αυτών σφαλμάτων, έχετε στα χέρια σας ένα αντικείμενο, το οποίο πρέπει να μυρίσετε τα νύχια σας για να καταλάβετε τι είναι και τι πρέπει να το κάνετε. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι στην έναρξη του παιχνιδιού τα λαστιχάκια, που δεν γίνεται αντιληπτό ξεκάθαρα ότι είναι...λαστιχάκια! Είναι κάτι που είτε θα σας έρθει ουρανοκατέβατα, είτε θα ανακαλύψετε όταν τα συνδυάσετε με άλλα αντικείμενα για να φτιάξετε κάτι νέο. Πάντως, μελλοντικά η Anima Interactive σκοπεύει να διορθώσει τον προσδιορισμό των αντικειμένων στο πρώτο της κιόλας patch.

Από το αρχικό μενού και από το μενού παύσης σας δίνονται οι επιλογές για παραμετροποίηση των γραφικών και του ήχου, της εκκίνησης νέου παιχνιδιού και του φορτώματος ενός παλαιότερου. Φαίνεται να λείπει κάτι; Και όμως λείπει. Απουσιάζει λοιπόν το “save”, κάτι που γίνεται με το πλήκτρο F4 ανά ώρα και πάσα στιγμή. Μα καλά, πόσο δύσκολο είναι να προστεθεί μια save ρουτίνα σαν επιλογή στο μενού; Ευτυχώς υπάρχει το φειδωλό σε μέγεθος, πλην κατατοπιστικό manual, που σώζει την κατάσταση, αναφέροντας όλες τις παραμέτρους του χειρισμού.

Πολύ έξυπνη είναι η προσθήκη ελληνικών και αγγλικών διαλόγων, όπως και η υποστήριξη έξι γλωσσών σε επίπεδο υποτίτλων. Αν και αυτό συνηθίζεται δύσκολα, έχει αρκετή πλάκα να παίζεις, να ακούς και να διαβάζεις ένα παιχνίδι πλήρως στην ελληνική γλώσσα. Να σημειωθεί ότι από την επιλογή “Συντελεστές”, πέρα από το προφανές cast και την λίστα των σχεδιαστών, μπορείτε να δείτε και ορισμένες αστείες λήψεις από τα γυρίσματα των cutscenes.

Γρίφοι συνωμοσιών
Οι περισσότεροι γρίφοι του παιχνιδιού έχουν να κάνουν με συνδυασμούς αντικειμένων και συλλογή στοιχείων. Τα οποιαδήποτε στοιχεία συλλέγετε προωθούν το σενάριο και εμπλουτίζουν τους διαλόγους με τους χαρακτήρες που συναντάτε. Τα αντικείμενα δημιουργούν κομμάτια συνδυασμών στους οποίους πρέπει να προβείτε, ώστε να δραπετεύσετε από μια κατάσταση ή να αποκτήσετε πρόσβαση σε περιοχές, χαρακτήρες ή πληροφορίες.

Η δυσκολία των γρίφων είναι αυξημένη, καθιστώντας την επίλυσή τους πρόκληση για έμπειρους adventurers. Κάποιοι παρόλα αυτά είναι παρατραβηγμένοι στη σύλληψή τους. Ορισμένες κινήσεις που πρέπει να κάνετε δεν βγάζουν ιδιαίτερο νόημα, ούτε έχουν κάποια ουσιαστική εξήγηση. Οι σχεδιαστές έχουν κάποια ιδέα στο μυαλό τους και εσείς είστε αναγκασμένοι να την μαντέψετε, έχοντας στη διάθεσή σας ελλειπή στοιχεία. Για παράδειγμα, στην έναρξη του παιχνιδιού θα πρέπει να ενεργοποιήσετε έναν συναγερμό για να αντιληφθεί την παρουσία σας ο ιδιοκτήτης του κτιρίου. Εκεί όμως δεν υπάρχει καμία ένδειξη ύπαρξης συναγερμού στο κτήριο, ούτε είναι προφανής ο λόγος που θα πρέπει να τον ενεργοποιήσετε.

Αυτό το ασύνδετο μοτίβο ακολουθούν και οι διάλογοι, που “πετάνε” θέματα συζήτησης από το πουθενά. Ενώ οι “στημένοι” διάλογοι στα cutscenes λειτουργούν πολύ ομαλά στην εξέλιξη της ιστορίας, δε συμβαίνει το ίδιο και με τους διαλόγους τους οποίους χειρίζεστε εσείς. Οι ερωτήσεις -που εμφανίζονται σαν ονόματα οργανισμών ή προσώπων- δεν έχουν απαραίτητα αναφερθεί νωρίτερα στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα να δημιουργούν περισσότερες απορίες, από όσες τελικά επιλύουν. Ειδικά αν δεν έχετε ασχοληθεί με το πρώτο μέρος, θα χάσετε τη μπάλα με τις αναφορές που γίνονται σε κάποια πρόσωπα στην αρχή.

Η απόδοση των ηθοποιών σε ορισμένα σημεία, δυστυχώς είναι τραγελαφική και "στημένη" όσο δεν πάει.

Οι πιο πρωτότυποι γρίφοι είναι αυτοί με τον χρονικό περιορισμό, που ανεβάζουν την αδρεναλίνη, ακόμα και αν θεωρούνται κραυγαλέοι για το είδος. Όπου υπάρχουν, έχουν νόημα και δημιουργούν σασπένς και αγωνία, σε ένα κατά τα άλλα αρκετά ομαλό gameplay, μέτριου προς αργού ρυθμού. Ένα άλλο καλό στοιχείο του gameplay είναι η μεταφορά μεγάλων αντικειμένων στο χώρο, ώστε να υπάρξει πρόσβαση σε δύσβατα ή απρόσιτα σημεία. Γενικότερα οι ιδέες των γρίφων πιάνουν όλα τα φάσματα, από τους πιο λογικούς μέχρι τους πιο “κουφούς” και παράλογους.

Ελλείψεις
Πάρα πολλά σημεία του παιχνιδιού το καθιστούν απλά ένα ημιτελές προϊόν. Υπάρχουν ορισμένα σεναριακά κενά, ενώ σε κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις, γίνονται παραπάνω από εμφανείς οι ατέλειες του gameplay και των γραφικών.

Η λιτότητα του περιβάλλοντος από άποψη σχεδιασμού, προξενεί ερωτήματα και αφηγηματικές “τρύπες”. Για παράδειγμα σε ένα ασανσέρ, υπάρχουν πλήκτρα που σας μεταφέρουν στους ορόφους 11 έως 17, αλλά και στο ισόγειο (ένδειξη “0”), χωρίς να υπάρχει κάποια ένδειξη για τους ενδιάμεσους ορόφους 1-10. Σε άλλα σημεία υπάρχουν bugs σε γρίφους που περιλαμβάνουν κυρίως μετακίνηση κάποιου αντικειμένου στο χώρο καθώς και ανεπιθύμητο “μπλέξιμο” αντικειμένων. Τα ίδια bugs μπορεί να “κολλήσουν” τον χαρακτήρα σας σε τέτοιο σημείο της πίστας, που η μόνη λύση διαφυγής θα είναι το...load.

Αρκετά συχνά ενδέχεται να “μπουκώνετε” και να μην ξέρετε τι πρέπει να κάνετε παρακάτω. Αυτό μπορεί να καταλήξει σε μια ατελείωτη αναζήτηση του σωστού συνδυασμού, αλλά δεν υπάρχει κάποιου είδους σύστημα hint, ώστε να λάβετε βοήθεια. Όλα αυτά είναι παράδεισος για τους hardcore adventurers, αλλά αποτελούν κόλαση για έναν νέο στο είδος παίχτη.

Η χρήση των αντικειμένων και ο συνδυασμός τους θα σας δυσκολέψει σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω της περιορισμένης διαδραστικότητας. Αρκετές φορές θα συνδυάσετε ξανά και ξανά αντικείμενα μέχρι να ενεργοποιηθεί ο συνδυασμός που θέλετε να κάνετε, ενώ σε άλλες περιπτώσεις θα αναγκαστείτε να επιλέξετε πολλές φορές ένα αντικείμενο μέχρις ότου να παρουσιαστεί η δράση του. Κλείνοντας με το gameplay, μπορούμε να πούμε ότι το Conspiracies II έχει ένα σχετικά μεγάλο story και απαρτίζεται από δύο διαφορετικά φινάλε.

Γραφικά
Αντικρίζοντας για πρώτη φορά, έστω και ένα screenshot του παιχνιδιού, κάποιος αμέσως αντιλαμβάνεται ότι οι Συνωμοσίες έχουν δημιουργηθεί από μια μικρή ομάδα προγραμματιστών. Αυτό σημαίνει ότι είναι αρκετά εμφανής, ακόμα και από το απαίδευτο μάτι, η έλλειψη κάποιου ανθρώπου που να είναι υπεύθυνος του καλλιτεχνικού κομματιού. Η αισθητική του γραφικού περιβάλλοντος είναι ανύπαρκτη σε οποιοδήποτε κομμάτι του Conspiracies II, από το interface μέχρι τους χαρακτήρες και τους χώρους, αγγίζοντας τα όρια του κιτς.

Οι φωτισμοί σε ορισμένους χώρους είναι ιδιαίτερα ατμοσφαιρικοί και επιβλητικοί, ενώ σε κάποιους άλλους επιδεικτικά ανύπαρκτοι. Τα textures είναι φτωχά και η αρχιτεκτονική ολίγον μονοκόμματη. Τα υπάρχοντα επίπεδα βέβαια, έχουν μεγάλη ποικιλία. Όποιοι χώροι του περιβάλλοντος έχουν απουσία έντονων φωτοσκιάσεων, δίνουν μια αίσθηση παρακολούθησης του αρχικού demo ενός μελλοντικού project που είναι ακόμα στα σκαριά. Ο γενικότερος σχεδιασμός του περιβάλλοντος έχει ένα φουτουριστικό τόνο, χωρίς να παρουσιάζει κάτι το ιδιαίτερο. Τον τόνο αυτό βέβαια χαλάνε κάποια αντικείμενα καθημερινής χρήσης, που θα μπορούσαν να είχαν παραληφθεί ή αντικατασταθεί με άλλα, που να ενισχύουν το σενάριο επιστημονικής φαντασίας, όπως η ομπρέλα ή οι εφημερίδες.

Ο τρόπος που το Full Motion Video μπερδεύεται με τα τρισδιάστατα γραφικά θυμίζει το “ρετούς” που είχε κάνει ο Mr. Bean στον πίνακα του Whistler. Πολύ απλά δεν κολλάει, ειδικότερα στα μακρινά πλάνα. Μπορεί στην δεκαετία του '90 να ήταν συνήθειο ορισμένων adventures να χρησιμοποιούν αυτήν την τεχνική, εδώ όμως θυμίζει ερασιτεχνική προσπάθεια. Δεν μπορεί καν να χαρακτηριστεί παιχνίδι-αναφορά στα retro games, διότι δεν παρουσιάζεται ως τέτοιος τίτλος.

Προφανώς τα παιχνίδια στα οποία παραπέμπουν οι Συνωμοσίες και από τα οποία δανείζονται στοιχεία, είχαν ακριβώς τα ίδια προβλήματα, σε πολύ μικρότερο βαθμό όμως. Παρόμοια λιτή αισθητική είχαν το The 7th Guest (1994) και το Black Dahlia (1998), αλλά αυτοί οι τίτλοι ανήκουν σε μια άλλη εποχή του gaming. Το χαμηλό μπάτζετ δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση δικαιολογία, καθώς μπορούν να γίνουν θαύματα χωρίς να χρειάζεται εικοσαμελής ομάδα ή καινούργια μηχανή γραφικών. Φυσικά δεν θα γίνει σύγκριση του Conspiracies II με κανένα Crysis και κανένα Assassin's Creed, αλλά με τίτλους του είδους. Παιχνίδια όπως το The Whispered World, το Machinarium, ακόμα και το πρόσφατο casual adventure game Mystery Case Files: 13th Skull (που ενσωματώνει και τη λειτουργία του Full Motion Video) αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση για το adventure genre, όσον αφορά στο εικαστικό τους κομμάτι.

Το βασικότερο πρόβλημα είναι η έλλειψη εξέλιξης του παιχνιδιού από την προηγούμενη έκδοση. Το στοιχείο της εξέλιξης είναι ζωτικής σημασίας για μια βιομηχανία που αναπτύσσεται με τόσο γρήγορους ρυθμούς. Προσπαθώντας να εισέλθει σε αυτή τη βιομηχανία μια εταιρία, οφείλει να ακολουθεί αυτούς τους ρυθμούς. Σε αυτό το κομμάτι όμως, οι διαφορές είναι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό δε σημαίνει ότι όλα τα μήκη και τα πλάτη του τίτλου είναι απογοητευτικά, αλλά συνολικά το αποτέλεσμα είναι ποιοτικά μειωμένο.

Ήχος-Μουσική
Με διαφορά από όλα τα υπόλοιπα, το ηχητικό κομμάτι του παιχνιδιού είναι το αρτιότερο. Ο υπεύθυνος για τη μουσική και το μοντάζ του ήχου, Κώστας Καλαμπόκας, έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Τα μουσικά κομμάτια είναι απόλυτα ατμοσφαιρικά, δημιουργώντας ένα ύφος μυστηρίου και επιστημονικής φαντασίας, αλά Blade Runner. Τα σημεία με τον χρονικό περιορισμό έχουν ένταση και αγωνία, ενώ οι ευτράπελες στιγμές υποστηρίζονται και από την ανάλογη μουσική υπόκρουση.

Οι διάλογοι και τα ηχητικά εφέ έχουν μια επαγγελματική ποιότητα, που τα κάνουν να ξεχωρίζουν από την προχειρότητα του υπόλοιπου project. Τα εφέ που ακούγονται κατά την χρήση των αντικειμένων θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη ποικιλία, αλλά όπως και να έχει την κάνουν την δουλειά τους.

Συνωμοτώντας εναντίων...
Οι Συνωμοσίες 2 ίσως να είχαν διαφορετική τύχη αν είχαν κυκλοφορήσει πριν από πέντε με έξι χρόνια. Πέρα από τη μικρότερη χρονική διαφορά κυκλοφορίας με τον πρώτο τίτλο (πράγμα που θα κατάφερνε να προσελκύσει τους fans), το Conspiracies θα είχε μικρότερο χάσμα με τον ανταγωνισμό, άρα θα έστεκε περισσότερο στην αγορά. Το παιχνίδι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ολίγον “cult”, με τον τρόπο που προβάλλεται. Η διαρκής αίσθηση προχειρότητας και βιαστικής έκδοσης συγκαταλέγονται επίσης στα αρνητικά.

Θετικά:
- Ατμοσφαιρική μουσική
- Ενδιαφέρον σενάριο
- Πολλοί διαφορετικοί χαρακτήρες

Αρνητικά:
- Έλλειψη αισθητικής στο σχεδιασμό
- Μέτρια αφήγηση και σπικάζ ηθοποιών
- Προχειροφτιαγμένο
- Φτωχά γραφικά

Βαθμολογία
Γραφικά: 4.5
Ήχος: 7
Gameplay: 6
Αντοχή: 7
Γενικά: 6

Δοκιμάστε το μόνο αν είστε Adventurάδες μέχρι το κόκαλο.

Σωτήρης Σωτηρόπουλος