Ο director του God Of War Laufey μιλάει για τον σκεπτικισμό των fans, νέες ιδέες και τον Phranque The Cube

Η Ariel Lawrence παρουσιάζει το όραμα της Sony Santa Monica για ένα νέο και διαφορετικό κεφάλαιο σε μια συνεχιζόμενη ιστορία του God of War.

Η παράσταση στο State of Play της PlayStation ήταν μια νέα είσοδος στη σειρά God of War. Ωστόσο, αντί να εισαγάγει την πιο πρόσφατη περιπέτεια του Kratos, το Sony Santa Monica αποκάλυψε το God of War Laufey, το οποίο, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, μετατοπίζει την προσοχή του στη Faye, μια ηρωίδα και πολεμίστρια με τη δική της αξία, για να διηγηθεί μια ιστορία που εκτυλίσσεται παράλληλα με τα γεγονότα του reboot του God of War το 2018.

Κάπως αναμενόμενο, υπήρξε μια ποικιλία αντιδράσεων, από ενθουσιασμό μέχρι οργή για τη νέα κατεύθυνση. Αλλά για το Sony Santa Monica, η Laufey εδώ και καιρό αντιπροσωπεύει έναν συναρπαστικό τρόπο να επεκταθεί και να διηγηθεί νέες και διαφορετικές ιστορίες που εμπλουτίζουν το God of War που γνωρίζουμε. Μιλήσαμε με τον διευθυντή του video game, Ariel Lawrence, για την ανακοίνωση του video game, την αντίδραση και το τι ελπίζει να επιτύχει το στούντιο με το τελευταίο του video game.

GameWorld: Η ταυτότητα του God of War έχει αλλάξει τόσες πολλές φορές και η Laufey είναι πιθανώς η πιο δραστική. Τι σημαίνει το God of War για εσάς και το Sony Santa Monica;

Ariel Lawrence: Έχοντας δουλέψει στη σειρά για πολύ καιρό [και] έχοντας περάσει από πολλές από αυτές τις εξελίξεις, νομίζω ότι διηγείται μια επική ιστορία που έχει άφθονο φανταστικό και βίαιο περιεχόμενο, αλλά στην καρδιά της παραμένει μια πραγματικά ανθρώπινη προσωπική ιστορία.

Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται τον Kratos με έναν τρόπο, γεμάτο οργή, αλλά υπήρχε ένα πραγματικό άτομο από κάτω. Και για εμάς, βλέποντας αυτή την εξέλιξη με την πάροδο του χρόνου με τις διαφορετικές κονσόλες και σκεπτόμενοι τι νέα πράγματα μπορούμε να φέρουμε σε αυτή τη διήγηση, τι νέα πράγματα μπορούμε να φέρουμε σε αυτή την εμπειρία μάχης. Και το να μπορέσουμε να δείξουμε έναν μυθολογικό κόσμο που οι άνθρωποι ίσως δεν έχουν δει και να παραδώσουμε αυτή την αίσθηση έκπληξης και ευχαρίστησης.

Υπήρξε μια αίσθηση ότι η Laufey απομακρύνει τη σειρά από αυτό που ήταν, το οποίο για πολλούς είναι η βία και λίγο από το μασκισμό επίσης. Πώς αισθάνεστε για αυτή την εκτίμηση και τι θα λέγατε για να απαλύνετε αυτούς τους φόβους;

Εννοώ, ξέρω λίγο περισσότερα από όσα έχουμε δείξει για την αποκάλυψη, οπότε για μένα, η Faye σίγουρα έχει βία μέσα της και είναι ικανή γι' αυτό. Νομίζω ότι είναι απλώς περισσότερο, πώς φαίνεται ένας πολεμιστής στη Faye; Και είναι λίγο διαφορετικό από το πώς φαίνεται ένας πολεμιστής στον Kratos. Είναι διαφορετικοί σε μέγεθος και σχήμα, αλλά νομίζω ότι και οι δύο είναι εξίσου δυνατοί και ικανοί. Για μένα, το επίπεδο βίας για τη Faye είναι πραγματικά, «ποιο είναι το καλύτερο που μπορεί να γίνει;» Και έτσι όταν πρόκειται να βγάλει κάποιον, είναι, «ποιος είναι ο τρόπος να το κάνουμε αυτό όσο πιο γρήγορα και καθαρά γίνεται;» Υπάρχει ακόμα περισσότερη βία που έρχεται.

Ο Kratos ήταν ένας Σπαρτιάτης στρατηγός. Είναι ακόμα τακτικός και τέτοια, αλλά νομίζω ότι όπου έχει περισσότερη ικανότητα να είναι ένας τοίχος από τούβλα, η Faye θα αναμετρηθεί με τέρατα και θεούς που είναι διαφορετικών μεγεθών και σχημάτων, οπότε θα χρησιμοποιήσει τη φυσικότητά της διαφορετικά. Και νομίζω ότι αυτό πραγματικά παίζει στα δυνατά σημεία και των δύο.

Η Faye θέλει να βοηθήσει τον Kratos και τον Atreus όσο πιο γρήγορα μπορεί, οπότε για να περάσει τον κόσμο και αυτές τις συναντήσεις για να φτάσει [σε] αυτό που χρειάζεται, θα προσπαθήσει να πάει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η Faye, είναι λίγο πιο γρήγορη στα πόδια της.

Η Faye είναι γίγαντας, ήταν η προστάτιδα του λαού της, κρατούσε το τσεκούρι Leviathan πριν από τον Kratos και, ουσιαστικά, εξημέρωσε το θηρίο [που ήταν ο Kratos]. Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει ακόμα σκεπτικισμός γύρω από την ικανότητα της Faye;

Όλοι προσεγγίζουν τις ιστορίες τους με τη δική τους κοσμοθεωρία, οπότε δεν είμαι σίγουρος τι οδηγεί πολλούς ανθρώπους να το λένε αυτό, αλλά σίγουρα πιστεύω ότι η Faye είναι εξίσου ικανή όπως είπατε. Ξέρουμε ότι η Faye και ο Kratos στάθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο και ήταν συνεργάτες στη ζωή τους μαζί και νοιάζονταν ο ένας για τον άλλον. Την είδε ως ικανή πολεμίστρια και εκείνη είδε σε αυτόν επίσης την ικανότητα για αλλαγή. Δεν είμαι σίγουρος τι οδηγεί άλλους να κάνουν υποθέσεις γι' αυτό, αλλά ξέρω ότι είναι αρκετά ικανή.

Η θλίψη και η εκδίκηση και οι κύκλοι της βίας έχουν αποτελέσει βασικό μέρος της ιστορίας του Kratos θεματικά, αλλά αυτό το video game φαίνεται ότι θα μπορούσε να είναι διαφορετικό. Ποιο είναι το θεματικό ταξίδι που θέλετε να πάρει η Faye;

Νομίζω ότι και η Faye και ο Kratos έχουν βιώσει πράγματα στο παρελθόν τους που ίσως θα ήθελαν να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά. Η Faye ήταν η προστάτιδα των Γιγάντων, αλλά αυτό δεν λειτούργησε τόσο καλά για τους Γίγαντες. Και έτσι νομίζω ότι μέρος του ταξιδιού της Faye είναι να επεξεργαστεί όλα αυτά τα πράγματα κατά τη διάρκεια της πορείας της, και πώς μπορεί να βοηθήσει τον Kratos και τον Atreus; Και ποιο είναι το επόμενο βήμα της εξέλιξής της και πώς έρχεται σε συμφωνία με αυτό;

Είδαμε πολλά από αυτά με τον Kratos; Σε τι έρχεται; Τι τον κρατάει πίσω από το να κάνει αυτά τα πράγματα; Και έπρεπε να επεξεργαστεί την οργή και τη θλίψη του, τη σχέση του με την οικογένειά του και ποιος ήταν σε ποιον είναι τώρα. Νομίζω ότι η Faye, ως πολεμίστρια, έχει ένα παρόμοιο ταξίδι μπροστά της, ίσως με ελαφρώς διαφορετικές αρχές. Αλλά ακόμα, νομίζω ότι [αυτό είναι] ένα άτομο για το οποίο μπορούμε να συνεχίσουμε να διηγούμαστε ιστορίες.

Ο Kratos έχει υπάρξει η ενσάρκωση της οργής που έχει διαρκέσει για μεγάλο μέρος της ζωής του. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι το νιώθουν αυτό μέσα τους μέσω αυτού, οπότε αυτός είναι ένας μεγάλος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι έχουν τόσο έντονη αντίδραση στο γεγονός ότι δεν είναι εκεί. Υπάρχει η πιθανότητα να μην μπορούν να διοχετεύσουν αυτά τα συναισθήματα μέσω ενός χαρακτήρα που έχει υπάρξει εκεί για να το κάνουν αυτό. Αλλά ίσως υπάρχουν τρόποι να διοχετεύσουν άλλα συναισθήματα μέσω της Faye. Ποιο είναι το συναίσθημα που νομίζετε ότι η Faye αντιπροσωπεύει περισσότερο, που θα μπορούσε να είναι σημείο αναφοράς για τους ανθρώπους που έρχονται σε αυτή τη σειρά για την ικανότητα να εκφράσουν τον εαυτό τους;

Νομίζω ότι για τη Faye είναι πραγματικά θέμα κατανόησης τι μας κρατά πίσω από το να γίνουμε η καλύτερη, πιο ισχυρή εκδοχή του εαυτού μας, και να έρθουμε σε συμφωνία με το τι είναι αυτό που μας κρατά πίσω; Αλλά επίσης δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να φοβούνται ότι ο Kratos δεν θα είναι εκεί για αυτούς. Έχουμε τις επαναλήψεις που έρχονται, υπάρχουν πολλές περισσότερες ιστορίες να διηγηθούμε για τον Kratos, και ελπίζω ότι όλοι θα του επιτρέψουν να συνεχίσει την ανάπτυξη που έχει περάσει για τα τελευταία παιχνίδια. Θα έχει πάντα ένα συγκεκριμένο κομμάτι αυτού μέσα του που αντιμετωπίζει, αλλά όλοι μεγαλώνουμε και διηγούμαστε νέες ιστορίες επίσης.

Αισθάνεστε πίεση να είστε μπροστά από την πρώτη μεγάλη επανάσταση; μια στιγμή που αλλάζει το παιχνίδι στη σειρά God of War και σκέφτεστε πώς η επιτυχία σας θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για το τι θα συμβεί στη σειρά στο μέλλον;

Από μέσα και κάνοντας αυτά τα video games, κάθε φορά που κάποιος έχει πει, «Ω, δεν θα έπρεπε να το κάνετε αυτό γιατί έτσι δεν κάνουν τα video games», ακόμα και από το πρώτο God of War–σε μια εποχή που πολλά από τα σπουδαία Action games προέρχονταν από την Ιαπωνία. Ήταν σαν, «Ένα αμερικανικό στούντιο δεν θα μπορέσει να το κάνει αυτό.» Και νομίζω ότι κάθε φορά που δοκιμάσαμε κάτι νέο, κάποιος εσωτερικά, εξωτερικά, κ.λπ., είπε, «Ω, δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα,» και αυτό γίνεται μια προσωπική πρόκληση για την ομάδα να μπορέσει να προχωρήσει και να πειραματιστεί.

Όταν ήταν σαν, «Ω, δεν μπορείτε να πάτε σε μία κάμερα. Δεν μπορείτε να έχετε τον γιο να μπαίνει. Δεν μπορείτε να κάνετε κανένα από αυτά τα πράγματα,» αυτή είναι η πρόκληση, αυτό είναι μέρος της διασκέδασης.

Αλλά επίσης τις περισσότερες φορές σκεφτόμαστε πώς να διηγηθούμε την καλύτερη ιστορία, να κάνουμε την καλύτερη, πιο διασκεδαστική εμπειρία για τους παίκτες. Όταν έχουμε αυτές τις στιγμές όπου ανακοινώνουμε κάτι, υποθέτω ότι ίσως μας δίνει [την ευκαιρία να δώσουμε] λίγο περισσότερη αναστολή σε αυτό, αλλά πολλές φορές απλώς επικεντρωνόμαστε στο, «Πώς μπορούμε να κάνουμε αυτή την εμπειρία την καλύτερη που μπορούμε; Τι πρέπει να κάνουμε για να διηγηθούμε την ιστορία καλύτερα;» Και κάθε μία από αυτές τις εξελίξεις πραγματικά οδηγεί σε ποια είναι τα εργαλεία διήγησης, τα εργαλεία gameplay, κ.λπ., που μας επιτρέπουν να κάνουμε αυτή την εμπειρία με τον τρόπο που θέλουμε οι παίκτες να έχουν αυτή την εμπειρία.

Τα εργαλεία από το reboot στο Ragnarok είναι σε μεγάλο βαθμό τα ίδια εκεί, σωστά; Νομίζετε ότι ένα video game όπως η Laufey δημιουργεί την ικανότητα να εισάγει νέα εργαλεία με ασφαλή, διαφορετικό τρόπο που στη συνέχεια μπορείτε να φέρετε πίσω [στο μέλλον];

Νομίζω ότι για τη Laufey, ειδικά με το Everywhen ως έννοια, φέρνοντας τις μυθολογίες μαζί και εξερευνώντας αυτόν τον κόσμο πέρα από τους θεούς, ήταν... όχι περιορισμός, αλλά πολλοί τρόποι να κάνουμε τα πράγματα που είχαμε. Μπορούσαμε να ξεκινήσουμε φρέσκα σε ορισμένα μέρη, και έτσι νομίζω ότι ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία για την ομάδα να αναλάβει αυτό το δημιουργικό ρίσκο και να νιώσει ασφαλής για να εξερευνήσει.

Διότι με τον Kratos, έχουμε 20 χρόνια εξερευνήσεων μαζί του, και αυτοί μας καθοδηγούν απαλά σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και μπορούμε να εξελιχθούμε μαζί του. Αλλά νομίζω ότι για τη Faye, πηγαίνοντας κάπου νέο, ήταν σαν να ανοίγεις ένα παράθυρο και να μπορείς να πηδήξεις σε κάτι και να δεις πού θα πάει.

Αλλά πολλά από τη Laufey είναι πραγματικά χτισμένα πάνω σε όλη την εμπειρία από τη ελληνική saga. Μπορείτε να δείτε την απόδειξη της ελληνικής saga και της νορβηγικής saga να έρχονται μαζί; δεν είναι μωρό με το νερό του μπάνιου. Αλλά απλώς το να έχουμε μια διαφορετική φυσική διάπλαση για να δουλέψουμε σε σχέση με τη μάχη, την κινούμενη εικόνα, και στη συνέχεια απλώς σκεπτόμενοι γι' αυτό μας επέτρεψε κάποια απόσταση βασικά για να μπορέσουμε να κοιτάξουμε όλα τα πράγματα που έχουμε κάνει και να πούμε, «Είναι αυτό ένα εργαλείο που θα μας βοηθήσει να διηγηθούμε την ιστορία της Laufey;»

Το Everywhen είναι η πρώτη εντελώς πρωτότυπη ρύθμιση για τη σειρά. Πώς φτάσατε στο σημείο να δημιουργήσετε κάτι αντί να χρησιμοποιήσετε υπάρχουσα μυθολογία ως θεμέλιο και να προχωρήσετε από εκεί; Πολλοί άνθρωποι σκέφτονται το God of War ως μια αναδιήγηση της μυθολογίας, ενώ αυτό δημιουργεί μυθολογία.

Λοιπόν, ελπίζω οι άνθρωποι να μην αποτυγχάνουν στις εξετάσεις ελληνικής μυθολογίας χρησιμοποιώντας τον Kratos [γελάει].

Νομίζω ότι πάντα ήταν σαν μια επέκταση της μυθολογίας για εμάς ή μια αναδιήγηση [και έχουμε πει], «αυτό είναι που ξέρουμε, αλλά δεν ξέρατε αυτά τα άλλα πράγματα.» Έτσι για τον Kratos, αυτό ήταν πάντα εκεί. Για τη Faye και το Everywhen, έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε αυτό το ίδιο πράγμα όπου τώρα μπορούμε να γνωρίσουμε διαφορετικές μυθολογίες που έρχονται μαζί, αλλά μπορούμε να γνωρίσουμε αυτούς τους χαρακτήρες. Θα έχουν ακόμα το ίδιο μυθολογικό υπόβαθρο και θα εξελιχθούν από αυτό, αλλά τώρα μπορούμε πραγματικά να δούμε πώς μερικοί από αυτούς τους χαρακτήρες θα αλληλεπιδρούσαν ως πλήρη άτομα εκεί.

Γιατί ονομάζεται Everywhen; Φαίνεται ότι ο χρόνος μπορεί να είναι λίγο αστείο εκεί.

Δεν θα αποκαλύψω καμία από τις εκπλήξεις των πραγμάτων, αλλά νομίζω ότι για εμάς [το Everywhen] έδωσε αυτή την έννοια του όλου χρόνου και του κανενός χρόνου και ενός τόπου πέρα από τους θνητούς κόσμους. Έτσι ήταν κάπως μια εσωτερική ιδέα που απλώς κόλλησε μετά από λίγο.

Αισθάνεστε ότι αυτό είναι ένα είδος κρίσιμου κομματιού που πρέπει να τοποθετηθεί για να εξερευνήσετε περαιτέρω διαφορετικά εδάφη και να δώσετε στη σειρά μακροχρόνια διάρκεια;

Ναι. Νομίζω ότι αυτή η έννοια του τόπου πέρα από έχει υπάρξει στο μυαλό του Cory [Barlog] για πολύ, πολύ καιρό. Έχουμε πάει σε θνητές μετά θάνατον ζωές–χάδη, και έχουμε πάει στο Helheim. Αλλά αυτή η ιδέα για τους θεούς, πού πηγαίνουν; Διότι έχουμε σκοτώσει θεούς. Έχουν εξαφανιστεί. Τι συμβαίνει σε αυτούς; Δεν είναι σε κανένα από τα υποχθόνια τους, οπότε πού συμβαίνει αυτό; Αυτή η ερώτηση έχει πραγματικά αναπηδήσει για πολύ καιρό.

Και νομίζω ότι αυτή η ιδέα του να κλειδώσουμε τον εαυτό μας σε μια ενδεχόμενη μόνο μυθολογία