London 2012: The Official Video Game

Στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος.

 Τα παιχνίδια με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι κοινό μυστικό ότι έχουν αποτύχει να κερδίσουν την αγάπη των παικτών. Τα επίσημα (αυτά δηλαδή που έχουν την σχετική άδεια από την Ολυμπιακή ομοσπονδία) Ολυμπιακά video games υφίστανται από το 1992, όταν κυκλοφόρησε το Olympic Gold της U.S Gold. Το Olympic Gold -για τα τότε δεδομένα- ήταν μια αρκετά αξιοπρεπής προσπάθεια, όμως οι επόμενες δημιουργίες που κινήθηκαν σε παρόμοια πλαίσια, περιορίστηκαν σε μια απόλυτη μετριότητα.

Όσο και αν προσπαθήσει κάνεις, δύσκολα θα θυμηθεί κάποιο παιχνίδι με θέμα το κορυφαίο αθλητικό γεγονός πάνω στον πλανήτη, που να καταφέρνει να ξεχωρίσει. H Sega με το London 2012 επιχείρησε να προσφέρει κάτι παραπάνω και γι' αυτό αποφάσισε ν' αναλάβει αυτή τη φορά η ίδια τον τομέα του development. Κρίνοντας από την ως τώρα απήχηση που έχει γνωρίσει αυτό το εγχείρημα, ο στόχος έχει επιτευχθεί καθώς ο πρόσφατος αθλητικός τίτλος της καταφέρνει να ξεχωρίσει από τους προκατόχους του. Δυστυχώς όμως δεν παύει να είναι ένα ακόμα παιχνίδι Ολυμπιακών Αγώνων με ότι αυτό συνεπάγεται.

Controls
Το μοντέλο χειρισμού είναι ιδιαίτερα απλοϊκό και λειτουργικό, ώστε ακόμα και ένα νήπιο να μπορεί να εξοικειωθεί πολύ σύντομα μαζί του. Το πιο ευχάριστο είναι ότι το μοτίβο του button mashing που αποτελούσε κύριο γνώρισμα των συγκεκριμένων αθλητικών τίτλων ανήκει πια στο παρελθόν.

Στα αγωνίσματα στίβου για παράδειγμα, η ταχύτητα του αθλητή σχετίζεται με μια μπάρα ενέργειας. Πατώντας διαδοχικά το πλήκτρο Α στο Xbox 360 (X στο PS3) ανεβάζετε ταχύτητα και η μπάρα χρωματίζεται πράσινη. Σκοπός σας είναι να κρατήσετε την μπάρα στην πράσινη περιοχή, καθώς αν πατήσετε περισσότερες φορές το πλήκτρο απ’ όσο χρειάζεται, η μπάρα θα χρωματιστεί κόκκινη, υποδεικνύοντας ότι ο αθλητής σας αρχίζει να κουράζεται.

Όσον αφορά στα αθλήματα κολύμβησης, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τους δύο αναλογικούς μοχλούς του χειριστηρίου σας για να εξομοιώσετε τις κινήσεις των χεριών του αθλητή. Για παράδειγμα, στο πρόσθιο θα πρέπει να κινήσετε ταυτόχρονα τους δύο αναλογικούς μοχλούς προς τα κάτω, ενώ στο ελεύθερο θα πρέπει να κινήσετε προς την ίδια κατεύθυνση πρώτα το δεξί κα μετά το αριστερό analog stick. Στην οθόνη σας εμφανίζεται η σχετική ένδειξη που σας δείχνει πότε και προς ποια κατεύθυνση θα κινήσετε τους μοχλούς, οπότε το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πετύχετε τον σωστό συγχρονισμό.



Σε κάποια άλλα αγωνίσματα όπως το τραμπολίνο ή τις καταδύσεις θα πρέπει να πατήσετε τα κουμπιά που εμφανίζονται στην οθόνη σας για να εκτελέσετε τις διάφορες ασκήσεις. Εδώ επίσης απαιτείται σωστός συγχρονισμός ώστε να αποσπάσετε την μεγαλύτερη δυνατή βαθμολογία από τους κριτές.

Ένα ιδιαίτερα αρνητικό στοιχείο είναι η παντελής έλλειψη ενός training mode, που θα μας προετοίμαζε κατάλληλα πριν τους αγώνες. Πέρα από κάποια επεξηγηματικά μεν, σύντομα δε, tutorials που αναλαμβάνουν να σας εξοικειώσουν με το μοντέλο χειρισμού, δεν υπάρχει κάποια άλλη δυνατότητα για να προπονηθείτε.

Από αθλήματα τι έχει;
Συνολικά περιλαμβάνονται 31 διαφορετικά αγωνίσματα, παρόλα αυτά απουσιάζουν όλα τα ομαδικά αθλήματα όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ και πόλο. Εκτός από τα παραπάνω λείπουν αδικαιολόγητα και ορισμένα ακόμα, όπως το άλμα επί κοντώ. Η υλοποίηση των διαφόρων αγωνισμάτων είναι αρκετά εύστοχη και σε αυτό τον τομέα οφείλουμε να αποδώσουμε τα εύσημα στη Sega.

Στην κατηγορία στίβου συναντάμε τους κλασσικούς αγώνες ταχύτητας των 100, 200 και 400 μέτρων, το άλμα εις ύψος, την δισκοβολία, τον ακοντισμό κ.ο.κ. Περνώντας στις πισίνες έχουμε 100 μέτρα ελεύθερο, πρόσθιο, ύπτιο ή πεταλούδα και τις καταδύσεις από βατήρα τριών μέτρων ή πλατφόρμα 10 μέτρων.

Για τους λάτρεις των...FPS προτείνεται το 25άρι πιστόλι ταχείας βολής ή σκοποβολή με καραμπίνα (σκιτ). Περά από αυτά, συναντάμε ακόμα την άρση βαρών. το πινγκ πονγκ, το ατομικό καγιάκ, την τοξοβολία (ατομικό ή ομαδικό), αλλά και το αγαπημένο –για πολλούς από εμάς- beach volley.

Διαθέσιμα modes
Το London 2012 προσφέρει τέσσερα modes, τα Olympic Games, Party play, Events play και το καθιερωμένο online. Τα δυο πρώτα απαρτίζουν ουσιαστικά την single-player εμπειρία, ενώ το Events play είναι ένα offline multiplayer στο οποίο μπορείτε να διαγωνιστείτε παρέα με τους φίλους σας στην ίδια κονσόλα (2-4 άτομα). Όσοι επιθυμείτε online αναμετρήσεις δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε την τύχη σας στο Xbox Live η στο PSN αντίστοιχα.

Στο Olympic Games επιλέγετε την χώρα που θα εκπροσωπήσετε και στη συνέχεια λαμβάνετε μέρος σε συνολικά 20 αγωνίσματα. To campaign αυτό χωρίζεται σε 10 υποθετικές μέρες, όπου κάθε μέρα πρέπει να επιλέξετε δύο αγωνίσματα από μια τυχαία λίστα που εμφανίζεται στην οθόνη σας. Σίγουρα θα προτιμούσαμε μια ουσιαστική εξομοίωση των Ολυμπιακών Αγώνων, ώστε το πρόγραμμα των αθλημάτων του παιχνιδιού, να συμβαδίζει με το πραγματικό πρόγραμμα που έχει το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της χρονιάς.

Κάθε χώρα έχει συγκεκριμένα αγωνίσματα στα οποία εξέχει, με την Ελλάδα για παράδειγμα να ξεχωρίζει στον στίβο, στην άρση βαρών και στην πάλη (χωρίς να υπάρχουν αγωνίσματα πάλης στο παιχνίδι, στοιχείο που προκαλεί εντύπωση). Οι αθλητές που απαρτίζουν την αποστολή κάθε χώρας δεν είναι πραγματικοί (για παράδειγμα στον ακοντισμό συναντήσαμε τον “πασίγνωστο” ...Κώστα Μάγκα!), κάτι που σημαίνει ότι η Sega δεν θέλησε να επενδύσει χρήματα για την αγορά περαιτέρω δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια, όλα τα ηχηρά ονόματα απουσιάζουν, πράγμα που σίγουρα προκαλεί μεγάλη απογοήτευση, ειδικά για όσους παρακολουθούν έστω και σε casual επίπεδο τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Στο Party play σας δίνεται η δυνατότητα να συνθέσετε ένα playlist με τα αγαπημένα σας αθλήματα και να αγωνιστείτε αποκλειστικά σε αυτά. Στο Events play διαλέγετε αγώνισμα και στη συνέχεια μπορείτε να αναμετρηθείτε με έναν έως και τρεις ακόμα φίλους σας ταυτόχρονα.

Είστε έτοιμοι να καταρρίψετε το ρεκόρ του Usain Bolt;

Ρεαλισμός
Δυστυχώς σε αυτόν τον τομέα το London 2012 αποτυγχάνει παταγωδώς. Τα ολυμπιακά ρεκόρ σπάνε για πλάκα, χώρες που δεν έχουν παράδοση σε κάποιο άθλημα κερδίζουν άνετα χρυσά μετάλλια και ουσιαστικά όλα εξαρτώνται από το πόσο επιδέξια χειρίζεστε τον αθλητή σας. Στο δικό μας playthrough, η πρώτη ρίψη ακοντίου καρφώθηκε στα 112 μέτρα, κάνοντας σμπαράλια και το ολυμπιακό, αλλά και το παγκόσμιο ρεκόρ!

Τα προβλήματα αυτά οφείλονται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν στατιστικά για κάθε αθλητή, όπως θα έπρεπε. Μάλιστα, η μόνη παραμετροποίηση που μπορείτε να κάνετε έχει καθαρά στιλιστικό χαρακτήρα, αφού μπορείτε να αλλάξετε την εξωτερική εμφάνιση των αγωνιζομένων.

Η Α.Ι κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στο easy και normal επίπεδο δυσκολίας, ενώ αντίθετα εκτοξεύεται σημαντικά όταν παίζετε στο hard. Πρακτικά, για να κερδίσετε χρυσό μετάλλιο στο hard, θα πρέπει να καταρρίψετε το ολυμπιακό ρεκόρ στο εκάστοτε άθλημα. Ρεαλισμός μηδέν.

Online αναμετρήσεις
Το online περιβάλλον του London 2012 προσφέρει μια αρκετά ικανοποιητική εμπειρία από όλες τις απόψεις. Ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού μπορείτε να αναμετρηθείτε με παίκτες από όλο τον κόσμο, ενώ ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι κάθε χώρα έχει τα δικά της ξεχωριστά στατιστικά που δημοσιεύονται στα αντίστοιχα leaderboards. Κάθε μια νίκη σας λοιπόν έχει άμεσο αντίκρισμα. Από τεχνικής απόψεως όλα κυλούν ομαλά, χωρίς να συναντάμε τα συνήθη φαινόμενα των lags και των disconnections. Επιπλέον, το matchmaking είναι αρκετά ισορροπημένο και το frame rate παραμένει σταθερό.

To single-player κομμάτι του παιχνιδιού διαρκεί πολύ λίγο, καθώς θα χρειαστείτε μερικές ώρες για να ολοκληρώσετε το Olympic Games mode. Αντίθετα, αν επιλέξετε να ασχοληθείτε με τα επιμέρους multiplayer modes σε offline και online περιβάλλον είναι σίγουρο ότι θα διασκεδάσετε για λίγο καιρό ακόμα.

Αποκλεισμός από τα προκριματικά
Το London 2012 δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει στον οπτικό τομέα, καθώς άνετα θυμίζει τίτλο εξαετίας. Σε καμία περίπτωση δεν εκμεταλλεύεται το hardware του PS3 και του Xbox 360, ενώ στα PC "τρέχει" χωρίς προβλήματα ακόμα και σε αρκετά παλαιοτέρα συστήματα.



Από την γενικότερη μετριότητα ξεχωρίζει μονάχα ο λεπτομερής και ρεαλιστικός σχεδιασμός των αθλητών, αλλά και τα συμπαθητικά animations τους. Τα διάφορα γήπεδα (στάδια, πισίνες, κλειστά γυμναστήρια) που λαμβάνουν χώρα τα αθλήματα είναι ιδιαίτερα λιτά, με το κοινό που τα κατακλύζει ν' απεικονίζεται "χάρτινο" και χωρίς ίχνος φαντασίας. Αρκετά θετικό είναι το γεγονός ότι δεν παρουσιάζονται προβλήματα στον τεχνικό τομέα, αφού το frame rate παραμένει σταθερό ακόμα και όταν παίζετε online.

Πιστό στο κλίμα των αγώνων
Στον ηχητικό τομέα, το χρυσό μετάλλιο πάει στο εξαιρετικό σπικάζ. Οι εκφωνητές σχολιάζουν περιεκτικά -αλλά εύστοχα- τα σημεία-κλειδιά του συγκεκριμένου αγωνίσματος και την παράδοση που έχει μια χώρα στο εκάστοτε άθλημα. Ενδεικτικά θα ακούσετε για την συγκλονιστική παρουσία της Ελλάδας στην άρση βαρών. Το μόνο στοιχείο που απουσιάζει είναι η αναφορά σε ονόματα προηγουμένων νικητών των Ολυμπιακών Αγώνων.

Τα ηχητικά εφέ όπως οι ιαχές του κοινού, τα χειροκροτήματα ή οι διάφοροι ήχοι που σχετίζονται με τα αγωνίσματα (παφλασμός νερού στην κολύμβηση, πυροβολισμοί στην σκοποβολή κ.ο.κ.) είναι εξαιρετικά. Στον αντίποδα, τα μουσικά θέματα που σας συντροφεύουν στις περιηγήσεις σας μέσα στα μενού του παιχνιδιού είναι βαρετά και επαναλαμβανόμενα.

Συμπεράσματα
To London 2012 δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τυπική συλλογή από minigames βασισμένα στο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της χρονιάς. Για την ώρα κλέβει λίγη από την δόξα των Ολυμπιακών Αγώνων και απολαμβάνει τα...δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητάς του. Όταν όμως τα φώτα σβήσουν και η αυλαία πέσει αμφιβάλλουμε αν κάποιος αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά μαζί του.

Θετικά:
- Απλοϊκό και λειτουργικό μοντέλο χειρισμού
- Καλή απόδοση του σπικάζ
- Διασκεδαστικό multiplayer
- Καταφέρνει ν' αποδώσει το κλίμα των Ολυμπιακών Αγώνων

Αρνητικά:
- Θα μπορούσε να έχει περισσότερα αθλήματα
- Ελάχιστη single-player διάρκεια
- Η Α.Ι δεν είναι ισορροπημένη
- Έλλειψη ρεαλισμού στις επιδόσεις των αθλητών
- Φτωχός οπτικός τομέας
- Απουσία ενός training mode
- Λείπουν οι πραγματικοί αθλητές

Βαθμολογία
Γραφικά: 5.5
Ήχος: 6.5
Gameplay: 6
Αντοχή: 5.5
Γενικά: 5.9

Δεν καταφέρνει να κερδίσει μια θέση στο βάθρο των νικητών.

Παντελής Δασκαλέλος