Devil May Cry HD Collection

Η πιο SSStylish HD collection που έχει βγει ποτέ.

Η σειρά Devil May Cry είναι ένα από τα διαμάντια της προηγούμενης γενιάς. Το φοβερό Hack and slash gameplay της έφερε επανάσταση στον χώρο των action games και ο εικονικός χαρακτήρας της, ο θρυλικός κυνηγός δαιμόνων Dante, είναι ένας από τους πιο αγαπημένους των gamers.

Ξεκινώντας αρχικά ως beta του Resident Evil 4, το Devil May Cry αποκόπηκε από τη σειρά και πήρε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Αυτό που προέκυψε, ήταν ένα στυλάτο action game με δυσκολία που προκαλεί τους παίχτες να ξεπεράσουν τα όριά τους και ένα σύστημά μάχης με έμφαση στo συνδυασμό διαφορετικών combos. Το παιχνίδι (το οποίο έχει αποκαλεστεί πολλές φορές o 3D διάδοχος των Castlevania) αγαπήθηκε αμέσως και η επιτυχία του οδήγησε στη δημιουργία μιας μεγάλης σειράς.

10 χρόνια μετά τη δημιουργία της σειράς, η Capcom κυκλοφόρησε τα τρία πρώτα παιχνίδια σε μια HD collection για τις κονσόλες PlayStation 3 και Xbox 360, με ανανεωμένα γραφικά, trophies και πολλά extras που θα δώσουν λόγο σε παλιούς και νέους gamers να ζήσουν τις πρώτες περιπέτειες του Dante.

The legend of Sparda
Η ιστορία της σειράς βασίζεται στον θρύλο του δαιμονικού ιππότη Sparda, ο οποίος πρόδωσε το είδος του έτσι ώστε να προφυλάξει την ανθρωπότητα από τον σατανικό αυτοκράτορά του κάτω κόσμου. Αφού νίκησε τους δαίμονες και σφράγισε τη δύναμή τους, ο Sparda πήρε τη θέση του μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων και έζησε την υπόλοιπη ζωή του σαν ένας από αυτούς. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, η ιστορία ακολουθεί τον Dante, απόγονό του Sparda, ο οποίος ζει τη ζωή του σαν μισθοφόρος και συγκεκριμένα σαν κυνηγός δαιμόνων, μια δουλειά την οποία ακολούθησε για να εκδικηθεί για τη δολοφονία της οικογένείας του.

Στο πρώτο παιχνίδι, μια μυστηριώδης γυναίκα με το όνομα Trish (η οποία παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με τη μητέρα του Dante), ζητά τη βοήθειά του γιού του Sparda έτσι ώστε να σταματήσει τον Mundus, τον άρχοντά του κάτω κόσμου, ο οποίος ετοιμάζεται να εισβάλει στον κόσμο των ανθρώπων. Αναζητώντας εκδίκηση, ο Dante ακολουθεί την Trish στο νησί Mallet για να νικήσει τον Mundus.

Στο Devil May Cry 2, o Dante αναλαμβάνει την αποστολή να σώσει το νησί Dumary από τον Arius, έναν παντοδύναμο άντρα ο οποίος προσπαθεί να γίνει αθάνατος με τη δύναμή των δαιμόνων. Με τη βοήθεια της Lucia, μιας πολεμίστριας του τάγματος Vie de Marli, ο Dante προσπαθεί να συλλέξει πριν τον Arius τα Arcanas, μαγικά αντικείμενα απαραίτητα για την ανάσταση του δαίμονα Argosax.

Στο Devil May Cry 3, το οποίο αποτελεί prequel του πρώτου παιχνιδιού, ο νεαρός και γεμάτος τρέλα Dante μόλις έχει ανοίξει το μαγαζί του (πριν αυτό πάρει την ονομασία Devil May Cry) όταν ξαφνικά ένας γιγαντιαίος πύργος ξεπροβάλει μέσα από το έδαφος, σπέρνοντας την καταστροφή και απελευθερώνοντας στρατιές δαιμόνων. Στην κορυφή του πύργου στέκεται επιβλητικά ο Vergil, δίδυμος αδερφός του Dante, ο οποίος είχε εξαφανιστεί μετά την επίθεσή των δαιμόνων στην οικογένειά τους. Αναζητώντας λίγη διασκέδαση, ο Dante κατευθύνεται προς τον πύργο, έτσι ώστε να δει τι σχεδιάζει ο αδελφός του.

Η σειρά Devil May Cry δεν εστιάζει στον τομέα του storytelling. Τα παιχνίδια δεν παίρνουν τον εαυτό τους στα σοβαρά κι αυτό φαίνεται από την αστεία, δυναμική και αλαζονική συμπεριφορά του Dante, τους γελοίους διαλόγους (με την καλή και την κακή έννοια) και τα cutscenes τα οποία εστιάζουν περισσότερο σε τρελές σκηνές δράσης παρά σε καλογραμμένα σενάρια. Παρά το γεγονός αυτό, οι ιστορίες αφήνουν πράγματα χαραγμένα στη μνήμη και παραμένουν διασκεδαστικές και ενδιαφέρουσες. Εξαίρεση αποτελεί μόνο το Devil May Cry 2, στο οποίο το σενάριο μοιάζει ανύπαρκτό και οι χαρακτήρες έχουν ελάχιστη προσωπικότητα.

A triple crazy party
Στο disc του Devil May Cry HD Collection θα βρείτε το Devil May Cry, το παιχνίδι που ξεκίνησε το θρύλο, το Devil May Cry 2, ένα sequel-καταστροφή το φάντασμά του οποίου κυνηγάει ακόμα τη σειρά, το Devil May Cry 3: Dante's Awakening Special Edition, ένα από τα καλύτερα hack and slash games που έχουν βγει ποτέ, καθώς και extras που περιέχουν artwork και μουσική απ’ όλα τα παιχνίδια.

Όλο το περιεχόμενο είναι προσβάσιμο μέσω ενός κεντρικού μενού, παρόμοιο με αυτό άλλων HD Collections, από το οποίο μπορείτε να ξεκινήσετε κάποιο από τα παιχνίδια. Για να επιστρέψετε όμως σε αυτό το κεντρικό μενού, θα πρέπει πρώτα να κάνετε quit game και να ξεκινήσετε ξανά το παιχνίδι. Η μετάβαση σε κάθε ένα από αυτά μπορεί να γίνει λίγο ενοχλητική, μιας και το αρχικό loading παίρνει κάμποση ώρα για να πραγματοποιηθεί.

Might controls everything
Μετά τις αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στο σύστημα χειρισμού του πρώτου Devil May Cry, το βασικό gameplay της σειράς είναι πλέον το ίδιο και στα τρία παιχνίδια. Ο χαρακτήρας κινείται με τον αριστερό μοχλό, με το κουμπί X κάνει άλματα, με το τετράγωνο πυροβολεί, το τρίγωνο χρησιμοποιείται για επιθέσεις με το σπαθί, ενώ με το κουμπί L1 ενεργοποιείται το devil trigger, με το οποίο ο χαρακτήρας μεταμορφώνεται σε δαίμονα.

Στο Devil May Cry παρουσιάζεται για πρώτη φορά το ευέλικτο και πολύπλοκο σύστημα μάχης, το οποίο επιτρέπει διαφορετικούς συνδυασμούς επιθέσεων με πιστόλια και δαιμονικά όπλα. Το κάθε ένα από αυτά διαθέτει διαφορετικά fighting styles και έξτρα επιθέσεις, οι οποίες μπορούν να αγοραστούν με red orbs (το νόμισμα του παιχνιδιού) από αγάλματα του θεού του χρόνου, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα μέσα στο παιχνίδι. Η δυσκολία είναι αρκετά υψηλή και οι αντίπαλοι απαιτούν διαφορετικές στρατηγικές για να νικηθούν (δίνοντας νόημα στον όρο devil hunting). Σημαντικό χαρακτηριστικό αποτελεί επίσης το stylish rank, μια ένδειξη που εμφανίζεται στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης. Ανάλογα με το πόσο καλά τα πάτε με τον συνδυασμό των combos, το ranking ανεβαίνει, καθορίζοντας έτσι πόσα red orbs θα πάρετε μετά το θάνατο ενός αντιπάλου και το τελικό score μετά τη λήξη κάθε level.

Το Devil May Cry 2 φαίνεται να κάνει όλες τις λάθος επιλογές στον τομέα του gameplay.Η δυσκολία έχει μειωθεί αισθητά, με τους αντιπάλους να είναι στάσιμοι στόχοι. Τα σπαθιά δεν έχουν να κάνουν πια με διαφορετικές επιθέσεις, παρά μόνο με στατιστικά και attributes. Η δυνατότητα αγοράς νέων κινήσεων έχει επίσης αντικατασταθεί με ένα σύστημα level up, ενώ τα πιστόλια έχουν γίνει υπερβολικά δυνατά, σε βαθμό που η χρήση των σπαθιών δεν είναι απαραίτητη. Όλα αυτά δίνουν την αίσθηση ενός sequel κατώτερου του πρώτου μέρους, το οποίο δεν άξιζε να μοιράζεται την ίδια ονομασία με αυτό. Παρόλα αυτά υπάρχουν και μερικά θετικά στοιχεία, όπως τα amulets, αντικείμενα που δίνουν διαφορετικές ικανότητες, ακροβατικά τα οποία επιτρέπουν την αποφυγή επιθέσεων, ένα devil trigger έκτακτης ανάγκης, καθώς και ένας νέος playable χαρακτήρας, η Lucia.

Το Devil May Cry 2 είναι αναμφίβολα το χειρότερο μέρος της σειράς. Καλύτερα να το παίξετε πρίν τα άλλα δύο παιχνίδια, έτσι ώστε να μην σας χαλάσει την εμπειρία.

Το Devil May Cry 3 σηματοδοτεί την επιστροφή στα υψηλά standards του πρώτου παιχνιδιού και αποτελεί κατά πολλούς το καλύτερο μέρος της σειράς μέχρι σήμερα. Το σύστημα μάχης είναι πολύ πιο γρήγορο, με αξιοπρόσεκτη ακρίβεια και μηχανισμούς που κάνουν το πρώτο Devil May Cry να μοιάζει αρχαϊκό. Τα όπλα είναι πιο πολλά από ποτέ και η δυνατότητα εναλλαγής τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού επιτρέπει τη δημιουργία ατελείωτων συνδυασμών. Σα να μην έφτανε αυτό, τα styles, διαφορετικά σετ κινήσεων τα οποία εκτελούνται με τον κύκλο, δίνουν ακόμη περισσότερες επιλογές και αλλάζουν το gameplay ανάλογα με τις προτιμήσεις σας (π.χ. Sword Μaster = περισσότερες επιθέσεις με τα σπαθιά). Τέλος, η δυσκολία είναι αρκετά μεγάλη (ακόμα και μετά τις ρυθμίσεις που έγιναν με την κυκλοφορία της special edition) και απαιτεί την απόλυτη προσοχή σας.

Πέρα από το κομμάτι του συστήματος μάχης, τα παιχνίδια ασχολούνται με γρίφους και διάφορα puzzles, τα οποία θυμίζουν τις ρίζες τους στη σειρά Resident Evil. Επίσης υπάρχουν και μερικά platforming sections, τα όποια όμως σπάνια είναι πιο περίπλοκα από ένα άλμα απ’ το σημείο Α στο σημείο Β. Ακόμα και το Devil May Cry 2, το οποίο περιέχει ακροβατικά όπως wall running, ποτέ δεν τα χρησιμοποιεί σαν απαραίτητους μηχανισμούς για το platforming.

(RE)Make it, don’t break it
Πέρα από την ταμπέλα HD δεν υπάρχουν πολλές διαφορές, τουλάχιστον όσον αφορά το νέο περιεχόμενο. Οι λίγες αλλαγές και προσθήκες περιέχουν trophies, το vault, μια συλλογή από εικόνες, concept art και soundtracks των τριών παιχνιδιών, την επιστροφή του turbo mode, μιας ρύθμισης που κάνει το Devil May Cry 3 να τρέχει 20% πιο γρήγορα, νέα vocals για το κουστούμι shirtless Dante, μικρή μείωσή της δυσκολίας του πρώτου Devil May Cry, καθώς και ρυθμίσεις στο button configuration όλων των παιχνιδιών.

Για όσα δίνει όμως, η συλλογή φαίνεται να παίρνει κάτι σε αντάλλαγμα. Το minigame στο loading screen του Devil May Cry 3, δεν δουλεύει πια, ενώ υπάρχουν και περιστασιακά glitches και frame rate drops πού δεν υπήρχαν στις παλιές εκδόσεις. Μια άλλη παρατήρηση έχει να κάνει με το cheat code που ξεκλειδώνει όλα τα extras στο Devil May Cry 3, το οποίο τώρα, όταν ενεργοποιείται, κλειδώνει τις επιλογές save και load.

Handsome Devil
Το HD remastering φέρνει ευδιάκριτες βελτιώσεις και στα τρία παιχνίδια. Τα γραφικά του πρώτου Devil May Cry αποκαλύπτουν όλη την κρυμμένη λεπτομέρεια την οποία δεν μπορούσαν να δείξουν στο PS2. Το Devil May Cry 2 είναι επίσης πιο όμορφο, αν και τα καθαρά γραφικά προδίδουν τα κακοσχεδιασμένα περιβάλλοντα, με textures που μοιάζουν με ταπετσαρία κολλημένη πάνω στους τοίχους. Τέλος, το Devil May Cry 3 παρουσιάζει μεγάλη διαφορά στα μοντέλα των χαρακτήρων και τα real-time cutscenes δείχνουν καλύτερα από ποτέ.

Δεν λείπουν όμως και τα αρνητικά στον τομέα της παρουσίασης. Τα μενού των παιχνιδιών δεν φαίνεται να έχουν υποστεί επεξεργασία, με αποτέλεσμα να διατηρούν τις αρχικές 4:3 διαστάσεις τους. Τα pre-rendered cutscenes, τα οποία έδειχναν ισοδύναμα αν όχι καλύτερα από τα real-time, είναι τώρα απογοητευτικά άσχημα, είτε λόγω του stretching, είτε λόγω αδυναμίας επεξεργασίας τους. Επίσης, μερικά από τα ειδικά εφέ στον σχεδιασμό των χαρακτήρων και του κόσμου έχουν μετριαστεί η αφαιρεθεί, αν και η απουσία τους δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή.

My guitar is my weapon
Η μουσική υπόκρουσή των παιχνιδιών αποτελείται από ατμοσφαιρικά κομμάτια, τα οποία ταιριάζουν με τα γοτθικά περιβάλλοντά της σειράς και δυνατές ροκιές που παίζουν κατά τη διάρκεια των μαχών. Το voice acting έχει τα πάνω και τα κάτω του, με το πρώτο παιχνίδι να βρίσκεται σε μέτρια επίπεδα, το δεύτερο να είναι απαράδεκτο και το τρίτο να είναι κατά πολύ καλύτερο. Όπως και να ‘χει και τα τρία μοιράζονται κάποιες περίεργες στιγμές σε αυτόν τον τομέα, αν και οι περισσότερες από αυτές έχουν να κάνουν περισσότερο με το στυλ της σειράς.

A long way ahead
Τα Devil May Cry είναι παιχνίδια με μεγάλη αντοχή. Τα story modes διαρκούν πάνω κάτω 8-10 ώρες και μετά τον τερματισμό τους υπάρχουν πολλοί λόγοι επιστροφής όπως κρυμμένα αντικείμενα, κινήσεις που δεν έχουν αγοραστεί, διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας, καθώς και το bloody palace, μια αρένα μάχης με 9.999 επίπεδα. Οι τελειομανείς μπορούν επίσης να δοκιμάσουν να τερματίσουν όλες τις πίστες με βαθμολογία S και να μαζέψουν όλα τα trophies. Αν αποφασίσετε να ασχοληθείτε με αυτό το πακέτο στο έπακρό, μην περιμένετε να το ξεπετάξετε στα γρήγορα.

Sweet dreams
Το Devil May Cry HD Collection είναι μια καλή, αλλά όχι τέλεια προσπάθεια μεταφοράς των τριών κλασικών παιχνιδιών στις HD κονσόλες. Παρότι υπάρχουν αρνητικά (και μερικά από αυτά χτυπάνε σε σημεία που πονάει), δεν ξεπερνούν τα θετικά, κάνοντάς το μια συλλογή ανώτερη από προχειροδουλειές όπως τα Resident Evil: Revival Selection και Silent Hill HD Collection, αλλά ακόμη μακριά από πιο σοβαρές προσπάθειες όπως το Metal Gear Solid HD Collection. Σαν πακέτο αποτελεί μια καλή αγορά, αλλά υπάρχουν μερικά πράγματα τα οποία θα χαρείτε περισσότερο αν παίξετε τις αρχικές εκδόσεις. Με κόστος που ξεκινάει από 32.5 ευρώ τουλάχιστον αξίζει τα λεφτά του. Η τελική επιλογή είναι δική σας.

Θετικά:
- Βελτιωμένα visuals
- Διορθώσεις στον χειρισμό
- Αναλλοίωτη μεταφορά του gameplay
- Μεγάλη διάρκεια

Αρνητικά:
- Κακή επεξεργασία των μενού και των pre-rendered cutscenes
- Σχεδόν τα πάντα στο Devil May Cry 2
- Περιστασιακά frame rate drops και μικροπροβλήματα
- Μικρές αλλαγές προς το χειρότερο

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7.5
Gameplay: 9
Αντοχή: 9
Γενικά: 8

Μια συλλογή άξια της προσοχής σας.

Παναγιώτης Σεντουκάς