Call of Duty: Modern Warfare 3

Ίντριγκες και προδοσίες.

Από τον Απρίλιο του 2010, όταν οι Jason West και Vince Zampella, επικεφαλείς της προγραμματιστικής εταιρείας Infinity Ward, απομακρύνθηκαν απ’ την Activision λόγω διαφωνίας που είχαν με την τελευταία, είχαμε βαρεθεί να ακούμε ένα σωρό σενάρια. Ότι η Infinity Ward υπολειτουργούσε, ότι το Modern Warfare 3 θα ήταν κατώτερο των προσδοκιών και άλλα τέτοια παρατράγουδα.

Tους West και Zampella τους ακολούθησαν κι άλλοι συνάδελφοι στην νεοσύστατη Respawn Entertainment. Επομένως με μειωμένο προσωπικό, η Infinity Ward ίσως να ήταν λογικό να λάβει βοήθεια από την Sledgehammer Games. Αυτό όμως τελικά δεν επηρέασε την ποιότητα του νέου Call of Duty. Ειδικότερα, η σειρά Modern Warfare, η οποία μας έχει συνηθίσει σε σύγχρονα, φανταστικά σενάρια, αποφασίζει για άλλη μια φορά να βαδίσει στην επιτυχημένη συνταγή του παρελθόντος, παρουσιάζοντας ένα campaign με τους γνωστούς πρωταγωνιστές και ένα online mode με ουσιαστικές τροποποιήσεις. Ας κάνουμε όμως reload κι ας ξεκινήσουμε.

Σενάριο
Βρισκόμαστε μόλις λίγες ώρες μετά το τέλος των γεγονότων του Call of Duty: Modern Warfare 2. Όσοι το είχατε παίξει θα θυμάστε σίγουρα το εντυπωσιακό και αιματηρό φινάλε του. Η αποκηρυγμένη ομάδα Task Force 141, του Captain John Price (με το trendy καπελάκι), του John MacTavish (Soap) και του Nikolai, αποκτάει τώρα ένα ακόμη μέλος, τον Yuri, ο οποίος θα αποτελέσει χαρακτήρα-κλειδί στην όλη υπόθεση.

Οι τέσσερις συμπολεμιστές προσπαθούν να δώσουν τέλος στα πολεμικά σχέδια του Vladamir Makarov, ο οποίος αποφασίζει να παίξει ύπουλα παιχνίδια, ακόμα και ενάντια της Ρωσικής κυβέρνησης. Η υπόθεση όμως δεν επικεντρώνεται μόνο στην “παλιοπαρέα”, καθώς εκτός από αυτήν αναλαμβάνετε και διάφορους άλλους στρατιώτες. Οι σημαντικότερες πτυχές του σεναρίου που ζείτε, εξελίσσονται σε πρώτο πρόσωπο, γι’ αυτό άλλωστε τις ζείτε από τα μάτια των ανάλογων στρατιωτών. Θα χειριστείτε για παράδειγμα τον λοχία Derek Westbrook (Frost), τον λοχία Marcus Burns της SAS (Special Air Service της Μ. Βρετανίας) ή ακόμα και Ρώσους στρατιώτες.

Για να μην κάνουμε spoilers, απλά θα πούμε το εξής απλό κι όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Οι Ρώσοι είναι για άλλη μια φορά οι «κακοί». Είναι ο λαός που υποτίθεται ότι διψάει για πόλεμο και που θα κάνει επίθεση στην Αμερική ή ακόμα και σε ευρωπαϊκές χώρες. Το ότι τα Αμερικάνικα games είναι αξιόλογα, δε σημαίνει ότι θα πρέπει κάθε φορά να βλέπουμε το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ακούσουμε και την εκδοχή του…αντίπαλου στρατοπέδου. Για να μην σας κουράζουμε όμως, ας πάμε στο κυρίως πιάτο.

Αποστολές
Το Modern Warfare 3 έχει τρία modes. Το κυρίως Campaign, το Special Ops που περιέχει μεμονωμένες αποστολές, για solo ή co-op και το Multiplayer mode. Το Campaign το παίζετε μόνος σας, επιλέγοντας ένα από τα τέσσερα διαθέσιμα επίπεδα δυσκολίας. Ακόμα κι αν είστε πεπειραμένος χρήστης θα προτείναμε το δεύτερο επίπεδο, μιας και στο τρίτο η δυσκολία αυξάνει δραματικά. Πάντως, αν τα βρείτε σκούρα τότε μπορείτε να χαμηλώσετε την δυσκολία οποιαδήποτε στιγμή.

Τα περισσότερα briefing των αποστολών σας επικεντρώνονται σε πληροφορίες που αφορούν τις επιχειρήσεις των Ρώσων και κυρίως του εθνικιστή Makarov, τον οποίο έχετε βάλει στόχο να εξοντώσετε. Ελέγχετε λοιπόν εναλλάξ πότε τους στρατιώτες της Task Force 141 και πότε τον Αμερικανό ή τον Άγγλο στρατιώτη. Παρότι η εξέλιξη των γεγονότων περιέχει πολλές περιττές πληροφορίες και δεν συνοδεύεται από τα κατάλληλα cutscenes, εντούτοις παρουσιάζει ένα στοιχειώδες ενδιαφέρον, τουλάχιστον περισσότερο από το Battlefield 3.

Ανάλογα με το ύφος της, κάθε αποστολή βασίζεται είτε σε stealth, είτε σε μαζική σύρραξη. Σε αντίθεση με το Battlefield 3, εδώ χρησιμοποιούνται περισσότερο στοιχεία stealth, ειδικά όταν αναλαμβάνετε τους λιγοστούς στρατιώτες της Task Force 141, που είναι άλλωστε και οι πρωταγωνιστές. Με αυτούς κάνετε εφόδους σε στρατόπεδα, σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους που συμμετέχουν σε ολόκληρο λόχο αλλά έχουν πιο περίπλοκα tasks, όπως το να σαμποτάρουν υποβρύχιο, να σώσουν όμηρο, να ανατινάξουν Ρωσικούς στρατιωτικούς στόχους κ.ο.κ.

Δράση
Ο χειρισμός ακολουθεί τα πρότυπα των προηγούμενων Modern Warfare. Θα πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε τις βασικές διαφορές σε σύγκριση με τα άλλα FPS. Καταρχήν υπάρχει διαφορετικό πλήκτρο για crouch και prone, άρα δεν χρειάζεται πρώτα να κάνετε crouch και μετά να ξαπλώσετε στο έδαφος. Πολύ καλή είναι και η προσθήκη του lock στις κινήσεις σας. Όποτε τρέχετε με το Shift, zoomάρετε με δεξί κλικ ή κάνετε crouch με το C, τότε γίνεται αυτόματα lock και η κίνησή σας παραμένει μέχρι να ξαναπατήσετε το ανάλογο πλήκτρο. Αυτό είναι θετικό στο crouch, αλλά στο zoom του όπλου και στο sprint ίσως σας μπερδέψει, τουλάχιστον στο ξεκίνημά σας.

Το A.I. των εχθρών σας λειτουργεί σωστά, όποτε γνωρίζουν το σημείο όπου βρίσκεστε. Έχουν πολύ καλό σημάδι και δεν διστάζουν να σας ρίξουν διαρκώς ακόμα και χειροβομβίδες. Αν όμως κινηθείτε σε σημεία τα οποία δεν έχει προβλέψει η A.I., τότε μπορείτε όχι μόνο να τους αιφνιδιάσετε, αλλά ακόμα και να τους πιάσετε στον ύπνο, δηλαδή να βρεθείτε στην πλάτη των αντιπάλων σας κι αυτοί να κάνουν ότι δεν σας βλέπουν. Γι’ αυτό και κατά έναν περίεργο τρόπο, η CPU σας «τιμωρεί» σε συγκεκριμένα σημεία του παιχνιδιού, όπου θα σας δει σε ένα πεδίο μάχης να μην ακολουθάτε την πορεία που σας έχει προδιαγράψει. Τουλάχιστον, δεν έχουμε το φαινόμενο της “διαρκούς ροής στρατιωτών” που συναντάμε στο Battlefield. Επίσης, εδώ υπάρχουν και τα σκυλιά, τα οποία αν καταφέρουν και ορμήξουν πάνω σας, σας ρίχνουν κάτω και σας κάνουν έτσι πιο ευάλωτο στόχο.

Τα όπλα που θα πιάσετε στα χέρια σας είναι πάνω από 40 και περιλαμβάνουν κλασικό σημερινό ή και παλιότερο εξοπλισμό που χρησιμοποιούν οι Αμερικανικές και οι Ρωσικές δυνάμεις στον πόλεμο. Μερικά χαρακτηριστικά όπλα που χειριστήκαμε είναι το M4A1 με υβριδικό σκόπευτρο, το MSR Sniper με 20 σφαίρες και πολύ καλή σκόπευση, το οπλοπολυβόλο PHP Pecheneg με το κλασικό αργό reload, το MG36 που παίρνει ένα σωρό διαφορετικές προσθήκες. Έχουμε ακόμη και πιο βαριά όπλα, όπως το Javelin ή το τηλεκατευθυνόμενο όχημα UGV. Ναι, καλά ακούσατε, μιλάμε για ένα buggie δυνατής θωράκισης, ύψους ενός μέτρου, που φέρει minigun και το ελέγχετε σε laptop μέσω κάμερας. Αυτό κι αν είναι εργαλείο!

Καλά όλα αυτά αλλά έχουν δυστυχώς ένα βαρύ τίμημα. Η διάρκεια ζωής του campaign υπολογίζεται γύρω στις 4.5 με 5 ώρες, διάστημα που κοντράρει άνετα το αντίστοιχο του Homefront, στο ποιο από τα δύο είναι το μικρότερο. Ναι, ξέρουμε ότι το Call of Duty το αγοράζετε κυρίως για το multiplayer, αλλά σίγουρα όποιος πληρώνει 50-60 ευρώ για να αγοράσει ένα παιχνίδι, έχει κάθε δικαίωμα να ζητάει μια ολοκληρωμένη εμπειρία. Ευτυχώς που για το διάστημα που διαρκεί, σας κρατάει διαρκώς σε ένταση, έχει δράση στην κόψη του ξυραφιού, ενώ σε όλο αυτό το πακέτο έρχονται να προστεθούν οι επιπλέον αποστολές του Special Ops και φυσικά το Online mode, τομέας που θα σας κρατήσει για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Special Ops
Πέρα από το κυρίως Campaign, στο Special Ops mode, μπορείτε να παίξετε μία μεγάλη γκάμα αποστολών, είτε μόνος σας, είτε με φίλο σε μορφή Co-Op. Όσο παίζετε αποστολές τόσο αποκτάτε xp με σκοπό να ανεβείτε βαθμό. Στην αρχή έχουμε τέσσερις διαθέσιμες αποστολές και στην πορεία οι υπόλοιπες ξεκλειδώνονται από το Level 5 κι έπειτα. Όλες σχεδόν οι αποστολές (με εξαίρεση μόλις δύο) σας δίνουν ένα επίπεδο δυσκολίας για να επιλέξετε. Υπάρχουν επίσης δύο αποστολές που απαιτούν εξ αρχής δύο παίκτες.

Γιατί θα πρέπει πάντοτε οι Ρώσοι να είναι οι «κακοί» της υπόθεσης;

Στο Special Ops έχουμε τις βασικές “Missions”, ενώ φέτος συναντάμε για πρώτη φορά το “Survival Mode”. Σε αυτό, καλείστε να τα βγάλετε πέρα ενάντια σε κύματα εχθρών τα οποία ολοένα και αυξάνονται σε δυσκολία. Σε κάθε αποστολή ξεκινάτε με ένα πιστόλι και στην πορεία αποκτάτε το loot των αντιπάλων σας και χρήματα. Όσο περισσότερα headshots και rampage (σερί από kills) κάνετε, τόσο μεγαλύτερα έσοδα θα έχετε.

Με τα χρήματα αυτά αγοράζετε όπλα, upgrades όπλων, σφαίρες και perks, αρκεί να έχετε τον προαπαιτούμενο βαθμό. Πάντως, παρατηρήσαμε ότι τα κύματα εχθρών είναι συγκεκριμένα. Δηλαδή στο τρίτο κύμα θα σας εμφανιστούν στρατιώτες με σκυλιά, στο έκτο ελικόπτερα και πάει λέγοντας. Αυτό δυστυχώς κάνει το gameplay προβλέψιμο. Τουλάχιστον όμως το Survival Mode είναι η καλύτερη προοπτική προπόνησης, ειδικά αν είστε με παρέα, καθώς οι αποστολές δεν έχουν σημεία στα οποία θα μπορέσετε απλά να καλυφθείτε σε μία γωνία. Απαιτούν δηλαδή να είστε διαρκώς σε κίνηση και να τα βάζετε με πολυάριθμους εχθρούς.

Multiplayer
Η βασική διαφορά του φετινού multiplayer, σε σύγκριση με τα προηγούμενα Call of Duty, έχει να κάνει με το σύστημα των kills. Πλέον, αντί για Killstreaks, δηλαδή αντί το xp να δίνεται μέσω των kills, το νέο σύστημα που ονομάζεται “Pointstreaks” σας ανταμείβει για όλες σας τις πράξεις. Είτε σκοτώνετε παίκτη αντίπαλης ομάδας, είτε βάζετε μία βόμβα, τα Pointstreaks αυξάνονται.

Με τα Pointstreaks εξαρτώνται ουσιαστικά και τα τρία classes του παιχνιδιού, τα οποία καλείστε να επιλέξετε. Πρόκειται για τα Assault, Support και Specialist. Κάθε class σας δίνει bonus, ανάλογα με τα συνολικά Pointstreaks σας. Με την Assault Class μπορείτε να τρέχετε με πλάγια βήματα ή να αποκτήσετε καλύτερο εξοπλισμό, όπως το Assault Drone και το Juggernaut. Η Support Class προσδίδει υποστηριχτική βοήθεια από αέρος, με τα Recon Drone, Stealth Bomber να είναι δύο χαρακτηριστικά όπλα. Τέλος, η Specialist class δίνει ένα perk για κάθε 2 kills (μέχρι τα 6 kills).

Στα νέα perks, έχουμε προσθήκες που αφορούν κυρίως το σημάδι και τον εντοπισμό κάποιου στο χάρτη. Με το Stalker κινείστε ταχύτητα ενώ στοχεύετε και με το Marksman εντοπίζετε στόχους που βρίσκονται ακόμα πιο μακριά. Το Blind Eye και το Assassin σας κάνει μη ανιχνεύσιμους στο ραντάρ, ενώ το Recon εμφανίζει τον εχθρό σας στο mini map. Τέλος, μετά από πολλές διαμαρτυρίες, καταργήθηκαν πολλά από τα perks του Modern Warfare 2 τα οποία έκαναν τους παίκτες πανίσχυρους.

Στο θέμα των modes, πέρα από τα κλασικά modes που γνωρίζετε ήδη, όπως τα Deathmatch, Capture the Flag και Search and Destoy, φέτος προστίθενται και τα Kill Confirmed και Team Defender. Στο Kill Confirmed θα πρέπει να συλλέξετε στρατιωτικά dog tags απ’ το πτώμα του εχθρού σας. Το Team Defender είναι σαν το Capture the Flag, μόνο που όποια ομάδα έχει την σημαία μετράει διπλά kills σε σχέση με την αντίπαλη.

Πέρα απ’ τα νέα modes έχουμε και έξι νέου τύπου Private Matches, για να δημιουργήσετε το match της επιλογής σας. Με το Infection, όποιος παίκτης είναι «μολυσμένος» και σκοτώσει κάποιον τον προσθέτει στην ομάδα του. Στο Drop Zone θα πρέπει να καταλάβετε την ζώνη προσγείωσης για να πάρετε πόντους και πακέτα εξοπλισμού. Με το Gun Game, πρέπει να σκοτώσετε με κάθε πιθανό όπλο και στο One in the Chamber κερδίζετε πυρομαχικά όταν σκοτώνετε τους αντιπάλους σας. Τέλος, στο Team Juggernaut, χρησιμοποιείτε τον Juggernaut (στρατιώτη που φέρει υψηλό armor) για να σκοτώσετε τον αριθμό παικτών που σας ζητείται απ’ την αντίπαλη ομάδα, ενώ στο απλό Juggernaut αν σκοτώσετε τον Juggernaut αποκτάτε εσείς την στολή του και γίνεστε αυτόματα στόχος!

Με 16 χάρτες και μια μεγάλη γκάμα από modes και perks, το νέο Online mode του Call of Duty σας δίνει αμέτρητες επιλογές. Υποστηρίζει ακόμα και split-screen, τόσο στο online όσο και στο Special Ops. Με την προσθήκη της εφαρμογής Call of Duty: Elite, μπορείτε να ελέγξετε όλα τα στατιστικά σας (όπως τα kills, συχνότητα θανάτου κτλ.), ακόμα κι αν δεν πληρώσετε την προαιρετική συνδρομή.

Με MW3 engine
Το μεγάλο πλεονέκτημα του Modern Warfare 3 είναι η απόδοση των frames του. Δεν λάβαμε τα 60 frames που μας είχε υποσχεθεί η Sledgehammer Games, όμως με ένα PC των 8GB RAM, με Quad Core και 2GB κάρτα γραφικών, τα frames ήταν γύρω στα 40. Αν αναλογιστούμε ότι το ανθρώπινο μάτι καταλαβαίνει την διαφορά όταν τα frames πέφτουν κάτω από τα 30, τότε αυτό σημαίνει ότι οι developers κέρδισαν το στοίχημα, πόσο μάλλον σε ένα FPS όπου τα frame rate drops είναι κάτι σύνηθες. Είναι επίσης ευτυχές ότι το παιχνίδι τρέχει ικανοποιητικά ακόμα και με τα minimum requirements.

Για να κρατηθούν όμως τα frames τόσο ψηλά, έγιναν και κάποιες θυσίες. Η Modern Warfare 3 engine (IW engine v5.0) παράγει ένα περιβάλλον με συμπαθητικό σχεδιασμό και δυναμικούς φωτισμούς, όμως μια πιο προσεκτική ματιά στα textures θα σας κάνει να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει η επιθυμητή ανάλυση, τόσο στα αντικείμενα, όσο και στους χαρακτήρες. Τα animations θα μπορούσαν να είναι αρτιότερα, το ίδιο και το lipsync. Αντίθετα, έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στη λεπτομέρεια των προσώπων και κυρίως στα οπτικά εφέ, είτε πρόκειται για καιρικά φαινόμενα (ομίχλη ή βροχή), είτε για εφέ καταστροφής κτιρίων.

Τα frames πέφτουν μερικές φορές και κάτω από τα 40 στις έντονες μάχες κι εδώ έχει γίνει το εξής παράδοξο. Οι καταστροφές που θα κάνετε στο περιβάλλον (με εξαίρεση τα σπασμένα τζάμια) εξαφανίζονται μετά από 7-8”, ενώ λίγο πιο μετά θα δείτε να εξαφανίζονται ακόμα και τα πτώματα των στρατιωτών! Με αυτή τη μέθοδο, η μηχανή γραφικών “ελαφραίνει”, χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στο gameplay. Το έχουμε δει και σε άλλα games, μόνο που εδώ συμβαίνει κάπως…πιο γρήγορα από το αναμενόμενο.

Εκπληκτικός σχεδιασμός έχει γίνει στο ragdoll, καθώς όταν κάποιος στρατιώτης πέσει κάτω δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι έχει πεθάνει. Θα δείτε πολλές φορές τους εχθρούς σας να έχουν πέσει αιμόφηρτοι και να συνεχίζουν να σας πυροβολούν κι εσείς να πρέπει να τους αποτελειώσετε. Κάτι ανάλογο όμως μπορεί να συμβεί και με εσάς (φυσικά αν δεν δεχτείτε σφαίρα στο κεφάλι). Ενδέχεται δηλαδή να πέσετε κάτω και να πρέπει να σκοτώσετε έναν εχθρό για να…ξανασηκωθείτε! Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται ειδικότερα στο Special Ops mode.

Το voice-acting είναι ένα ακόμη δυνατό χαρτί για την Infinity Ward και πως να μην είναι όταν οι ηθοποιοί που ερμήνευαν τους πρωταγωνιστές έχουν παραμείνει στους ίδιους ρόλους. Ο Kevin McKidd είναι ο Soap, ο Billy Murray είναι ο αγαπητός John Price, ενώ το cast πλαισιώνεται από ένα σωρό σημαντικούς ηθοποιούς, όπως ο Timothy Olyphant και ο William Fichtner. Η μουσική υπόκρουση έχει επίσης σημαντικό ρόλο, καθώς σε στιγμές έντασης δίνει πάντοτε τον σωστό τόνο.

Επίλογος
To Call of Duty: Modern Warfare 3 ξεχωρίζει για το Online mode του, το οποίο το έχει αναδείξει όλα αυτά τα χρόνια. Το campaign του είναι υπερβολικά σύντομο, κάτι που θα δυσαρεστήσει όσους από εσάς δίνουν βάση στον συγκεκριμένο τομέα, ενώ τα υψηλά frames είναι ότι καλύτερο μπορεί να ζητήσει κάποιος από ένα FPS. Εν ολίγοις, η Activision πέτυχε και φέτος τον σκοπό της, παρουσιάζοντάς μας έναν τίτλο αντάξιο του ονόματος της σειράς.

Θετικά:
- Μεγάλη ποικιλία επιλογών στο Online mode
- Τα frames δεν πέφτουν ποτέ κάτω από 30
- Έντονη δράση στο Campaign
- Εκπληκτικές ερμηνείες
- Η προσθήκη του Survival στο Spec Ops mode

Αρνητικά:
- Πολύ μικρό σε διάρκεια campaign
- Ορισμένες ατέλειες στα γραφικά

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 9
Gameplay: 9
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.5

Η στιγμή που όλοι περιμένατε. Βάλτε στόχο τα ranks στο Online και καλό κάψιμο!

Μάνος Γρυπάρης