Band Hero

Μάνα...μια μέρα θα με βλέπεις στο MTV

Αρκετά συχνά στη βιομηχανία του gaming πραγματοποιούνται κυκλοφορίες παιχνιδιών, που αν δεν είχαν γίνει ποτέ, δεν θα άλλαζε κάτι στη ζωή μας. Υπάρχει μεγάλος αριθμός τίτλων που δεν έχουν προσφέρει κάτι το αξιόλογο ή καινοτόμο. Ειδικά όσον αφορά τα sequels και τις συνέχειες μεγάλων σειρών, οι περιορισμένες αλλαγές στο gameplay και η εκμετάλλευση μόνο του επιτυχημένου ονόματος από πλευράς των εταιριών παραγωγής, κάνουν το αποτέλεσμα ακόμα πιο τραγελαφικό.

Μια μεγάλη σειρά, που αριθμεί πολλούς τίτλους, είναι το Guitar Hero της Activision, ένας γνωστός συνδυασμός puzzle και music game. Στο ξεκίνημα της σειράς το καινοτόμο χαρακτηριστικό με την πλαστική κιθάρα/controller έκανε τη διαφορά, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μεγάλης μερίδας του κοινού. Μαζί με το Guitar Hero: World Tour εμφανίστηκαν χειριστήρια-μουσικά όργανα που εξομοίωναν όσα χρειάζεται μια τετραμελής μπάντα από gamers για να κάνει το δικό της μουσικό party. Στο Guitar Hero 5 η εκδοχή αυτή βελτιώθηκε όσο ήταν δυνατό, αλλά απ' ότι φαίνεται η Activision θέλησε να προσελκύσει ακόμα πιο μεγάλη μερίδα του αγοραστικού κοινού, πουλώντας περισσότερα Full Bundles (πακέτα μουσικών οργάνων) με πολύ μικρότερο κόστος. Κάπως έτσι γεννήθηκε το Band Hero.

Ροκάροντας στον ελεύθερο κόσμο
Το Band Hero ακολουθεί στο χειρισμό του την ίδια ακριβώς λογική με αυτή των παιχνιδιών της σειράς Guitar Hero. Στην οθόνη εμφανίζεται ένας διάδρομος πάνω στον οποίο κινούνται χρωματιστά εικονίδια που αντιστοιχούν σε νότες και εσείς πρέπει να συγχρονίσετε τις κινήσεις σας στα ειδικά controllers-μουσικά όργανα, ώστε να παίξετε την κάθε νότα ξεχωριστά. Ακούγεται, και σε πρώτη φάση είναι ιδιαίτερα απλό, αλλά στη συνέχεια τα πράγματα δυσκολεύουν.

Υπάρχουν πέντε διαθέσιμα επίπεδα δυσκολίας. Ξεκινώντας από το Beginner, περνάτε στα Easy, Medium, Hard και Expert. Στο πρώτο επίπεδο το μόνο που θα κάνετε είναι να πετυχαίνετε τις νότες σύμφωνα με τον ρυθμό, πατώντας οποιοδήποτε πλήκτρο. Για τον λόγο αυτό και εμφανίζεται μια φαρδιά χρωματιστή μπάρα αντί για ξεχωριστές νότες, ώστε να συγχρονίζεστε με τη μουσική ανεξάρτητα από το ποιο πλήκτρο πατάτε. Ανεβαίνοντας σε επίπεδα η δυσκολία αυξάνει καθώς χρησιμοποιείτε περισσότερες νότες. Παράλληλα, εμπλουτίζονται παράλληλα και οι τεχνικές που πρέπει να αξιοποιήσετε, τόσο από πλευράς πλήκτρων όσο και από πλευράς συνδυασμών.

Συγκριτικά πάντως με οποιοδήποτε από τα Guitar Hero, η δυσκολία του gameplay είναι σαφώς μειωμένη, πιθανότατα εξαιτίας του ύφους των τραγουδιών, που κινούνται στο φάσμα της pop. Οι σχετικά απλές συνθέσεις, η έλλειψη μεγάλων σε διάρκεια κομματιών και οι ηλεκτρονικοί ήχοι που υπερτερούν, κάνουν την playlist του Band Hero μέτρια έως ανιαρή. Τα πιο δύσκολα τραγούδια έχουν κάποιο παραπάνω ενδιαφέρον, μιας και το gameplay τους αποτελεί πρόκληση και γίνεται πιο απολαυστικό. Στον αντίποδα όλων αυτών, τα ακούσματα θα είναι πιο προσιτά σε περισσότερο κόσμο, επομένως θα βρείτε πιο πολλά άτομα που θα θελήσουν να παίξουν μαζί σας. Ένας επιπλέον λόγος απόκτησης του συγκεκριμένου παιχνιδιού είναι τι αποτελεί την ιδανική λύση για αρχάριους παίχτες, που δεν είχαν επαφή με άλλο τίτλο της σειράς στο παρελθόν.

Μετά από τόσες εκδόσεις που έχουν κυκλοφορήσει, ο χειρισμός της κιθάρας έχει γίνει πολύ πιο εντυπωσιακός και ευχάριστος. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι τα drums δεν είναι διασκεδαστικά. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς την ευχαρίστηση που ένιωθε όταν δημιουργούσε ηχορύπανση μεγάλης έντασης σε μικρότερη ηλικία. Το Band Hero λοιπόν θα κάνει το όνειρο της παιδικής σας ηλικίας πραγματικότητα. Τα drums είναι η ιδανική περίπτωση για να ξεθυμάνετε, όταν γυρνάτε από τη δουλειά ή το σχολείο, επιτρέποντάς σας να βγάλετε το άχτι σας πάνω τους.

Το gameplay του μικροφώνου είναι κάπως διαφορετικό. Στην πράξη θυμίζει παιχνίδι karaoke, με τους στίχους να εμφανίζονται στην οθόνη σας σιγά-σιγά, υπό την συνοδεία μιας μπάρας που μετράει την ένταση της φωνής. Στα μικρά επίπεδα δυσκολίας πρέπει απλά να βγαίνει ήχος από το στόμα σας την κατάλληλη στιγμή, ενώ στα πιο δύσκολα επίπεδα, χρειάζεται να δίνετε σημασία τόσο στους τόνους και την ένταση της φωνής, όσο και στον συγχρονισμό με τους στίχους.

Μπαγκέτες και χορδές
Στην αγορά θα βρείτε διαθέσιμες δυο εκδόσεις: την Full Bundle και τη Stand-alone. Αν προβείτε σε αγορά του Full Bundle πακέτου, θα βρείτε μέσα στο κουτί τα όργανα που συνοδεύουν το παιχνίδι. Σε περίπτωση που αγοράσετε την Stand-alone έκδοση, σημαίνει ότι προφανώς έχετε ήδη ορισμένα ή όλα τα όργανα από κάποια άλλη έκδοση του Guitar Hero. Τα controllers που περιλαμβάνονται είναι η κιθάρα, τα drums και το μικρόφωνο. Το παιχνίδι υποστηρίζει και μπάσο (που στην ουσία είναι μια δεύτερη κιθάρα), αλλά θα πρέπει να το προμηθευτείτε ξεχωριστά, για κάποιο λόγο που μόνο η Activision γνωρίζει.

Η κιθάρα/μπάσο είναι αρκετά πιο στιβαρή κατασκευή απ' όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά. Πέρα από τα πέντε κλασσικά κουμπιά, περιλαμβάνει και μια δεύτερη σειρά πλήκτρων, όμοια με την πρώτη σε παράταξη, με την διαφορά ότι λειτουργούν σαν touch buttons. Με τη Slide Bar , όπως ονομάζεται αυτή η παράταξη πλήκτρων, μπορείτε να χτυπάτε τις διάφανες νότες που εμφανίζονται στην οθόνη, απλά γλιστρώντας το δάχτυλό σας πάνω από την κατάλληλη. Με αυτό τον τρόπο, γίνεται εξομοίωση της κίνησης που οι κιθαρίστες ονομάζουν slide, εξ ου και το όνομα “Slide Bar”.

Τα drums έχουν εξαιρετική απόκριση στα χτυπήματά σας. Είναι ιδιαίτερα βολικά, αφού τα επιμέρους κομμάτια μπορούν να παραμετροποιηθούν σύμφωνα με το σωματότυπό σας για να παίζετε πιο άνετα. Επίσης, χαλαρώνοντας τις βίδες που συγκρατούν τα πιατίνια, μπορείτε να δώσετε την πιο ρεαλιστική και ελεύθερη κίνηση που έχουν τα αληθινά drums. Σε κάποια τραγούδια το παιχνίδι σας προτείνει να χρησιμοποιήσετε τα χέρια σας αντί για τις μπαγκέτες. Η απόκριση του χειριστηρίου μειώνεται αρκετά κατ' αυτό τον τρόπο, αλλά το gameplay δεν παύει να είναι διασκεδαστικό.

Το μικρόφωνο είναι το πιο δύσκολο στη χρήση όργανο, καθώς σας στερεί αυτό που χρησιμοποιούν όλοι οι gamers παγκοσμίως για να παίξουν: τα δάχτυλά σας. Προφανώς το μόνο που χρησιμοποιείται στη περίπτωση του μικροφώνου είναι η ικανότητα απόδοσης των τόνων, κάτι που δεν είναι το ίδιο εύκολο για όλους τους ανθρώπους. Πέρα από αυτό, η απόκρισή του δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αξιόπιστη, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολη την επίτευξη ενός αξιοπρεπούς score. Αυτομάτως το μικρόφωνο μπαίνει σε δεύτερη μοίρα στις συνευρέσεις με τους φίλους σας και βγαίνει στο προσκήνιο μόνο αν υπάρχει κάποια κοπέλα στην παρέα, που χειρίζεται τις φωνητικές της χορδές…καλύτερα από αυτές της κιθάρας.

Όσο εύκολο και αν είναι το gameplay και ο χειρισμός των οργάνων, καλό θα ήταν στην αρχή να ρίξετε μια ματιά στο αρκετά κατατοπιστικό tutorial που σας μαθαίνει μια-μια τις κινήσεις και τον σωστό τρόπο παιξίματος. Θα μάθετε πολύ περισσότερα απ' όσα πιστεύατε, με την προσθήκη μιας μικρής δόσης…κρύου χιούμορ. Σε όλα τα όργανα μπορείτε να τσεκάρετε την επιλογή Lefty από τα Options του παιχνιδιού, για να γυρίσετε την παράταξη των πλήκτρων ή των drum pads στην οθόνη σας ανάποδα, εφόσον είστε αριστερόχειρες. Όλα τα όργανα τέλος, “λύνονται” σε επιμέρους κομμάτια, κάνοντας την μεταφορά τους πιο εύκολη, προς το σπίτι του κολλητού σας ή -καλύτερα- στο γκαράζ σας.

Το σύστημα βαθμολόγησης παραμένει το κλασικό με τα πέντε αστέρια, συν ένα σε περίπτωση που βγάλετε το τραγούδι στο 100%. Υπάρχουν και επιπλέον αστέρια που αποκτάτε όταν πετύχετε το Bonus Challenge κάθε κομματιού. Το Bonus Challenge είναι στην πράξη ένας παραπάνω λόγος να παίξετε κάποιο τραγούδι, ώστε να πάρετε τους παραπάνω πόντους, κάνοντας μια συγκεκριμένη προαπαιτούμενη ενέργεια με κάποιο από τα όργανα. Για παράδειγμα κάποιο Bonus Challenge σας ζητάει να πετύχετε 500 νότες στη σειρά, ενώ κάποιο άλλο να βαρέσετε την μπότα των drums 75 φορές.

Οι ενδείξεις στο interface μένουν απαράλλαχτες από το GH5. Στα αριστερά υπάρχει η μπάρα του πλήθους ή αλλιώς Rock Meter, με τα τρία χρώματα. Όταν βρίσκεται στο πράσινο όλα βαίνουν καλώς και “ο λαός γουστάρει”, όταν κιτρινίσει τα πράγματα αρχίζουν και σκουραίνουν, ενώ όταν πέσει στο κόκκινο κινδυνεύετε με... αποβολή από τη σκηνή. Σε ομαδικό παιχνίδι μπορείτε να κάνετε Revive κάποιον συμπαίχτη σας, όταν πάρει “κόκκινη κάρτα”, τραβώντας το ενδιαφέρον του κοινού πάνω σας, παίζοντας αλάνθαστα.

Ανάλογα με τις συνεχόμενες νότες που πετυχαίνετε υπάρχει ο πολλαπλασιαστής βαθμολογίας, που φτάνει μέχρι το 4x. Το Star Power εμφανίζεται και πάλι δίνοντας σημαντικό “σπρώξιμο” στην τελική βαθμολογία, στέλνοντας τον πολλαπλασιαστή στο 8x. Όλα αυτά τα boosts αποδεικνύονται κερδοφόρα για την τελική βαθμολογία του συγκροτήματός σας, σε οποιοδήποτε τύπο παιχνιδιού επιλέξετε. Ας δούμε καλύτερα όμως ξεχωριστά τα διαφορετικά game modes που παρέχονται.

Play it again, Sam
Ξεκινώντας την πλοήγησή μας στο κεντρικό menu, το μάτι πέφτει κατευθείαν στην επιλογή Quickplay. Από εδώ διαλέγετε οποιοδήποτε τραγούδι του παιχνιδιού και παίζετε μόνοι ή με την παρέα σας. Σημειώστε ότι εξ αρχής όλα τα κομμάτια είναι ξεκλειδωμένα και δεν επηρεάζονται από την πρόοδό σας στο Career Mode, όπως συνέβαινε στο Guitar Hero: World Tour. Αυτή η επιλογή των προγραμματιστών μειώνει αισθητά την εμπειρία του Career, αφού το μόνο που μένει για να ξεκλειδώσετε είναι κάποια bonus αντικείμενα, μέρη συναυλιών και χαρακτήρες.

Ιδανικός τίτλος για ξεκίνημα, λόγω της σχετικά μειωμένης δυσκολίας του.

Όσον αφορά το ίδιο το Career, ξεκινάτε μια μεγάλη περιοδεία με το συγκρότημά σας περνώντας από διάφορα μέρη ανά τον κόσμο και δίνοντας συναυλίες. Η δυσκολία αυξάνεται με τον καιρό, καθώς προχωράτε στα συνολικά 11 shows, που απαρτίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ, από 65 τραγούδια, 20 λιγότερα από το Guitar Hero 5. Δυστυχώς, όμοια με το GH5 είναι και η επιλογή των κομματιών που είναι μεμονωμένη και ξεχωριστή, δίχως να σας επιτρέπει να παίξετε συνεχόμενα τραγούδια μέσα στο Career, όπως γίνεται σε μια συναυλία. Αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα στο ίδιο το gameplay, απλά δεν υπάρχει η ίδια αίσθηση συνοχής που είχαν οι παλαιότεροι τίτλοι.

Σε κάθε game mode από τα δυο που προαναφέρθηκαν, μπορείτε να παίξετε με ένα μουσικό όργανο, μέχρι και με ολόκληρο το group, αρκεί να έχετε μαζί και τους φίλους σας για βοήθεια. Έχοντας το απόλυτα παρεϊστικο ύφος της σειράς, το παιχνίδι με πολλούς παίχτες ενδείκνυται καθώς η βαθμολογία αυξάνεται αισθητά, αφού οι πόντοι των παικτών προστίθενται στο τέλος. Πολύ ωραία είναι και η προσθήκη των fan facts, πριν από κάθε κομμάτι. Πρόκειται για μια μικρή πληροφορία που εμφανίζεται σε κείμενο στην οθόνη και αφορά το συγκρότημα ή το τραγούδι που πρόκειται να παίξετε. Οι πληροφορίες χαρακτηρίζονται από χιούμορ, ενώ σίγουρα θα μάθετε κάτι ενδιαφέρον για το αγαπημένο σας συγκρότημα, όσο ψαγμένοι και αν είστε.

Η τελευταία επιλογή που υπάρχει όσον αφορά τον κύριο κορμό του gameplay, είναι το Competitive που δεν είναι τίποτε άλλο από μια “εσωτερική” μάχη του συγκροτήματός σας. Πλέον δεν λειτουργείτε υποστηρικτικά προς τους συμπαίκτες σας, αλλά ανταγωνιστικά. Όποιος σημειώσει μεγαλύτερη βαθμολογία ανακηρύσσεται νικητής.

Σε οποιοδήποτε game mode υπάρχουν τέσσερις διαθέσιμες θέσεις παιχτών, που αντιστοιχούν στα τέσσερα μουσικά όργανα. Μέσω του πολύ εύχρηστου menu, μπορείτε να παραμετροποιήσετε επιλογές όπως το επίπεδο δυσκολίας, τον χαρακτήρα σας και το μουσικό σας όργανο. Σημαντική είναι και η δυνατότητα γρήγορης πλοήγησης από το ένα game mode στο άλλο. Έτσι, μπορείτε να παίζετε στο Competitive με κάποιον φίλο και μόλις φύγει να το “γυρίσετε” σε Career σχεδόν άμεσα, χωρίς να βγείτε στο κεντρικό menu.

Στις υπόλοιπες επιλογές του κεντρικού menu, θα βρείτε το Training που είναι ότι πρέπει για τους νεόφερτους στο “άθλημα” και αρκετά χρήσιμο για την κατανόηση των λειτουργιών του μικροφώνου. Με το Rock Star Creator μπορείτε να διαμορφώσετε μέχρι 20 χαρακτήρες (συν 10 που έχει έτοιμους το παιχνίδι) όπως επιθυμείτε, μέσα από μια πληθώρα επιμέρους χαρακτηριστικών και ρούχων που θα ζήλευαν ακόμα και οι... Sims. Από το Music Store κατεβάζετε διαθέσιμα τραγούδια σε μορφή DLC, ενώ μέσω των επιλογών του Guitar Hero Studio, μπορείτε να φτιάξετε τα δικά σας τραγούδια ή να κατεβάσετε αυτά που έχουν φτιάξει άλλοι παίκτες.

Pop Art
Στον τομέα των γραφικών το παιχνίδι έχει υποστεί ελάχιστες αλλαγές από τους προηγούμενους τίτλους και ταυτόχρονα δείχνει πολύ διαφορετικό. Εξηγώντας την παραπάνω φράση, αναφέρουμε καταρχήν ότι χρησιμοποιείται η ίδια μηχανή γραφικών με αυτή του Guitar Hero 5. Από πλευράς απόδοσης και ποιότητας δεν έχουμε δηλαδή ιδιαίτερες διαφορές. Τα animations είναι πολύ ρυθμικά και τα χείλη των τραγουδιστών ταιριάζουν με τους στίχους των τραγουδιών. Το συγκρότημα που χορεύει δίνει απίστευτο ρυθμό, αλλά όπως και να ‘χει τα μάτια σας θα είναι στραμμένα περισσότερο στις νότες. Έτσι κι αλλιώς οι εικόνες που τρέχουν στο background, υπάρχουν πιο πολύ για το κοινό που σας παρακολουθεί ενώ παίζετε , παρά για τα μέλη της μπάντας σας που είναι απασχολημένα.

Παρ’ όλα αυτά, το ευτράπελο που συμβαίνει ορισμένες φορές, είναι η εσφαλμένη αντιστοιχία της φωνής που ακούγεται με το avatar του ήρωα που τραγουδάει. Είναι αστείο να βλέπεις έναν σωματαρά τραγουδιστή να βγάζει μια λεπτή και ψιλή φωνή. Πόσο μάλλον όταν το τραγούδι έχει γυναικεία φωνητικά, αλλά το αρσενικό avatar παραμένει. Ούτε στις παλαιότερες εκδόσεις δεν ήταν τόσο έντονο αυτό το φαινόμενο. Ευτυχώς που πριν από κάθε τραγούδι μπορείτε να επιλέξετε τα avatars των μελών του συγκροτήματός σας ξεχωριστά, προς αποφυγή τέτοιων σκηνικών.

Ο σχεδιασμός των γραφικών, αντίθετα από την ποιότητα τους, έχει πολλά καινούργια στοιχεία. Εξαρχής γίνεται φανερό το πιο προσιτό στο μάτι Pop σκηνικό. Τα μενού είναι πιο λιτά σε σχέση με πριν, έχοντας λιγότερες αναφορές σε rock και metal ακούσματα. Οι χρωματισμοί θυμίζουν φώτα neon σε κάποιο club της παραλιακής, ενώ τα ενδιάμεσα cutscenes παραπέμπουν σε μια μπάντα που βγήκε από reality τηλεπαιχνίδι. Τα avatars έχουν αρκετή λεπτομέρεια, παρά το καρτουνίστικο ύφος τους, ενώ δε λείπουν και οι μεγάλες προσωπικότητες της pop σκηνής, όπως η Taylor Swift και οι No Doubt.

Μουσική
Αναμενόμενα ο ήχος του παιχνιδιού θα έπρεπε να συγκαταλέγεται στα δυνατότερα στοιχεία του, μιας και πρόκειται για μουσικό παιχνίδι. Αυτό βέβαια, συμβαίνει από τη μια μεριά. Από την άλλη μας τα χαλάει όμως, ακριβώς όπως συμβαίνει και με τα γραφικά. Η ποιότητα του ήχου και ο διαχωρισμός των οργάνων μεταξύ τους είναι πολύ επιτυχημένος, αλλά δυστυχώς τα κομμάτια που θα κληθείτε να παίξετε δεν παρουσιάζουν το ίδιο ενδιαφέρον.

Ακόμα και αν γνωρίζετε εξαρχής τα μουσικά κομμάτια που θα ακούσετε, το αποτέλεσμα από πλευράς διασκέδασης είναι αρκετά χλιαρό. Σε γενικές γραμμές το soundtrack περιλαμβάνει τραγούδια που παίζονται καθημερινά στο ραδιόφωνο. Πρόκειται στην πράξη για μια συλλογή από διάσημα Pop hits, με μερικά λιγότερο γνωστά κομμάτια. Δεν υπάρχει κάτι το εξεζητημένο και δεν πρόκειται να ακούσετε σκληρούς metal ήχους, ούτε γρήγορα solo. Τα πάντα φυσικά είναι θέμα γούστου, απλά το χαλαρό ακουστικό αποτέλεσμα δεν είναι και το πιο ιδανικό για μεγάλες “live” βραδιές με την παρέα.

Τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια έρχονται από τους Evanescence, τους No Doubt και τους Rolling Stones. Η διαφορά στην ένταση των κομματιών με τις playlists των προηγούμενων τίτλων είναι απαράμιλλη. Πως να μην είναι άλλωστε, όταν στη θέση των Metallica, υπάρχουν πλέον οι Spice Girls και αντί για τον Ozzy Osbourne, έχουμε τους Maroon 5. Και πάλι βέβαια, περί ορέξεως...κολοκυθόπιτα, αλλά το στυλ του παιχνιδιού ιδρύθηκε και εξελίχθηκε πάνω σε πιο rock ήχους. Στους fans της σειράς θα λείψουν οπωσδήποτε τα κιθαρίστικα solos και τα γρήγορα περάσματα με τα drums, που ίσα προλαβαίνεις να δεις τις νότες να περνάνε. Αντίθετα, οι pop fans θα εκτιμήσουν δεόντως το συγκεκριμένο ρεπερτόριο.

Το πιο “βαρύ” κομμάτι που θα ακούσετε είναι πιθανότατα το “When I'm gone” των 3 Doors Down ή έστω το “Lifeline” των Papa Roach. Δεν λείπουν όμως και τα μεγάλα άσματα περασμένων δεκαετιών, όπως το “Mr.Roboto” των Styx, ούτε τα μοντέρνα χλιαρά popάκια όπως το “Love Story” της Taylor Swift. Από τις διαθέσιμες επιλογές, λίγα τραγούδια είναι έξυπνα στημένα στην απόδοσή τους μέσα στο gameplay. Τα υπόλοιπα είναι ελαφρώς βαρετά, με αποκορύφωμα τα hip-hop κομμάτια που δεν έχουν κάτι να επιδείξουν. Βέβαια, πολλά τραγούδια είναι πιο απολαυστικά με την κιθάρα, ενώ άλλα είναι προτιμότερο να παιχτούν με τα drums. Αν κάποιο τραγούδι δε σας λέει κάτι, δοκιμάστε να αλλάξετε μουσικό όργανο και ίσως να το ακούσετε με άλλο...αυτί.

Fade Out
Η Activision προσπάθησε με το Band Hero να προσελκύσει ένα πιο ευρύ κοινό, συνδυάζοντας ένα μεγαλύτερο φάσμα μουσικών επιλογών. Είναι ο τίτλος που επιχειρεί να γεφυρώσει το κενό μεταξύ του Guitar Hero και του DJ Hero. Τελικά το παιχνίδι πατάει μετέωρα πάνω στην μετριότητα, προσθέτοντας λίγο απ' όλα και πετυχαίνοντας....τίποτα!

Το Band Hero είναι πολύ καλό αν θέλετε τώρα να ξεκινήσετε να ασχολείστε με τη σειρά, αν θέλετε να μυήσετε τους φίλους σας που δεν ασχολούνται ή απλά αν έχετε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς και θέλετε να εμπλουτίσετε την playlist σας. Διαφορετικά δεν θα σας προσφέρει τίποτα το καινούργιο.

Θετικά:
- Πιο προσιτά κομμάτια
- Ιδανικό για νέους παίκτες
- Ρυθμικά animations

Αρνητικά:
- Μειωμένη δυσκολία σχετικά με τα υπόλοιπα Guitar Hero
- Αρκετά μονότονο έπειτα από λίγο διάστημα
- Το μικρόφωνο δεν έχει την ιδανική απόδοση

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 6
Γενικά: 6.8

Τίτλος κάτω του μετρίου και ίσως το μαύρο πρόβατο της σειράς. Έχει κάποιες καλές στιγμές, αλλά από εκεί και πέρα δεν θα ενθουσιάσει τους βετεράνους “κιθαρίστες”.

Σωτήρης Σωτηρόπουλος