The Ball (PC)

The Ball
Δραπετεύστε από τις υπόγειες κατακόμβες με την βοήθεια μιας μπάλας




Μετά την πρωτοφανή επιτυχία τίτλων όπως το Counter-Strike, έγινε κοινώς αποδεκτή από όλες τις εταιρίες παραγωγής games, η σημασία που έχουν τα ενεργά communities που τις ακολουθούν. Όλο και περισσότεροι developers μπήκαν στο χορό και άρχισαν να παρέχουν open source editors των παιχνιδιών τους. Μέσω αυτών, απλοί χρήστες, χωρίς να είναι προγραμματιστές, έχουν την δυνατότητα να δημιουργούν και να σχεδιάζουν νέα mods ή ακόμα και ολόκληρα games, βασισμένα σε μια μηχανή γραφικών ή έναν τύπο gameplay.

Παράλληλα με την Valve, η Epic αποφάσισε να κυκλοφορήσει την μηχανή γραφικών Unreal Engine για το κοινό, κάτι που πράττει σε κάθε της έκδοση πλέον. Ταυτόχρονα με το στήσιμο του διαγωνισμού “Make Something Unreal” για νέους δημιουργούς, πολλά νέα ονόματα και τίτλοι είδαν το φως της δημοσιότητας και κατέληξαν στο PC μας ή στο Xbox Live Arcade. Μια τέτοια προσπάθεια είναι και το The Ball, που κυκλοφορεί ως ανεξάρτητος τίτλος και επιχειρεί να προσδώσει κάτι διαφορετικό στο είδος, παρουσιάζοντας ένα φαινομενικά κοινό γραφικό περιτύλιγμα, με ανανεωμένο όμως gameplay.



Στρογγυλή θεά
Σε μια ανασκαφή στο Μεξικό, κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ένας αρχαιολόγος θα πέσει σε μια τρύπα δίπλα σε ένα ηφαίστειο. Ανήμπορος να αποδράσει, ξεκινάει να περιπλανιέται σε μια αχανή σπηλιά μέχρι που βρίσκεται μπροστά σε μια μηχανοκίνητη συσκευή. Χρησιμοποιώντας τη, δε θα αργήσει να καταλάβει ότι μέσω αυτής της συσκευής μπορεί να διαχειρίζεται μια γιγάντιου μεγέθους μπάλα. Επίσης, θα ανακαλύψει πως η σπηλιά στην οποία νόμιζε πως μπήκε στην αρχή, είναι ένα αχανές ερειπωμένο οικοδόμημα που άνηκε σε μια αρχαία φυλή. Το μόνο που του απομένει είναι να χρησιμοποιήσει την μπάλα για να αποδράσει από τα ερείπια και να επιστρέψει στην επιφάνεια, αφού αυτή αποτελεί το κλειδί για την διαφυγή του.

Πάσα, πάσα!
Όπως αντιλαμβάνεστε, τον ρόλο του άμοιρου αρχαιολόγου αναλαμβάνετε εσείς, έχοντας ως μοναδικό σας όπλο το μηχάνημα-χειριστήριο της τεράστιας μπάλας. Βλέποντας το παιχνίδι από προοπτική πρώτου προσώπου, εύκολα μπορεί κάποιος να παρεξηγήσει το gameplay, πιστεύοντας πως πρόκειται για FPS. Στην πραγματικότητα όμως έχουμε ένα καθαρόαιμο puzzle game, με γρίφους σε στυλ λαβύρινθου και μερικές μικρές μάχες, που περισσότερο μοιάζουν με αποφυγή των εχθρών, παρά με άμεση αντιμετώπισή τους.



Ο χειρισμός γίνεται με τα πλήκτρα WASD και το ποντίκι, ενώ ο ήρωάς σας έχει την ικανότητα να εκτελέσει άλματα ή να σκύβει για να περάσει από δυσπρόσιτα σημεία. Με το δεξί πλήκτρο του ποντικιού κρατημένο, τραβάτε την μπάλα κατά πάνω σας, ενώ με το αριστερό την “σφυροκοπάτε”, στέλνοντας την σε μακρινές αποστάσεις. Όσο περισσότερο κρατήσετε πατημένο το αριστερό πλήκτρο, τόσο πιο δυνατά χτυπάτε τη μπάλα. Όταν δε βρίσκεται κολλημένη επάνω σας, γίνεται διάφανη ώστε να έχετε επαφή με το περιβάλλον.

Η δράση του παιχνιδιού χωρίζεται σε ένα campaign και στο survival mode. Το πρώτο αποτελείται από οκτώ επίπεδα αυξανόμενης δυσκολίας και διάρκειας, που πέρα από την εξιστόρηση των περιπετειών του αρχαιολόγου, περιλαμβάνει γρίφους και ορισμένους εχθρούς. Στα τέσσερα επίπεδα του survival mode θα κληθείτε να σκοτώσετε κύματα αντιπάλων που ορμούν κατά πάνω σας για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ οι γρίφοι που υπάρχουν εδώ είναι υποτυπώδεις.

Προωθημένη μπαλιά και σέντρα
Κατά κύριο λόγο, οι γρίφοι που θα κληθείτε να επιλύσετε αφορούν αποδράσεις. Προχωράτε από τον ένα χώρο στον άλλο, ψάχνοντας τον κατάλληλο τρόπο που θα σας επιτρέψει να συνεχίσετε. Σε έξυπνα τοποθετημένα σημεία του κάθε χώρου υπάρχουν μεγάλες πλάκες που -αναλόγως με το σύμβολο που φέρουν- απαιτούν την ανάλογη δράση από μέρους σας. Οι πλάκες αυτές λειτουργούν κατά βάση με πίεση ή βάρος. Επομένως το πλακάκι που συμβολίζει μια μπάλα, απαιτεί να ακουμπάει πάνω του η μπάλα για να ενεργοποιηθεί. Το σύμβολο με την ανθρώπινη μορφή χρειάζεται να το πατήσετε εξ’ επαφής, ενώ το πλακάκι με το σφυρί, χρειάζεται ένα δυνατό χτύπημα με την συσκευή που κρατάτε.



Όσο προχωράτε, οι γρίφοι γίνονται ολοένα και πιο σύνθετοι. Στην αρχή τα πρώτα δωμάτια ανοίγουν με μόλις δυο κινήσεις, ενώ στη συνέχεια θα βρεθείτε να κάνετε διαδοχικές ενέργειες τη μια μετά την άλλη, μεταφέροντας την μπάλα δεξιά-αριστερά και μετακινούμενοι σε διακλαδιζόμενους διαδρόμους. Πολλά από τα πλακάκια συνδέονται με μια γραμμή, υποδεικνύοντας σας το ταυτόχρονο πάτημα και των δυο, του ενός με την μπάλα και του άλλου με το σώμα σας. Σε κάποια άλλα σημεία, η μπάλα κολλάει σε τεράστιους μαγνήτες ή κλείνεται σε διαφορετικό επίπεδο από εσάς, με αποτέλεσμα να χρειάζεται να την κινείτε εμμέσως ή ενεργοποιώντας με κάποιον τρόπο τους μηχανισμούς του επιπέδου που θα την ελευθερώσουν. Επιπλέον, σε κάποιες περιπτώσεις θα κληθείτε να περάσετε πάνω από ποτάμια λάβας ή να κολυμπήσετε σε δωμάτια γεμάτα με νερό. Εκεί θα πρέπει να προσέχετε την αναπνοή του ήρωά σας, η οποία ναι μεν κρατάει αρκετά, αλλά όχι για πάντα.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μετά το δεύτερο επίπεδο θα έρθετε αντιμέτωποι με τους “κατοίκους” της περιοχής, που αποτελούνται από νεκροζωντανούς αλλά και κάθε λογής ζωύφια. Το σημείο αυτό μοιάζει έντονα με το gameplay του Amnesia: The Dark Descent, αφού στην ουσία δεν μπορείτε να παλέψετε άμεσα με τους εχθρούς σας, παρά μόνο να τους απωθήσετε με ένα καλοζυγισμένο χτύπημα του όπλου-χειριστηρίου σας ή να χρησιμοποιήστε το περιβάλλον για να τους εξολοθρεύσετε (η λάβα που λέγαμε πιο πάνω). Το πρόβλημα είναι ότι τις περισσότερες φορές και εφόσον δεν υπάρχουν όπλα, το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να απαλλαγείτε μια για πάντα από αυτούς, είναι να τους λιώσετε/χτυπήσετε/εκσφενδονίσετε με τη μπάλα.

Για να ξεπαστρέψετε τους εχθρούς υπάρχουν δυο πιθανοί τρόποι. Με τον πρώτο πετάτε την μπάλα με δύναμη πάνω τους και μετά την τραβάτε πάλι πίσω, με σκοπό να χτυπήσει τα πάντα στο διάβα της. Αυτός είναι ο επιθετικός τρόπος, κάνει την πιο γρήγορη ζημιά αλλά αφήνει μεγάλο χρονικό κενό, μέχρι την επιστροφή της μπάλας. Ο αμυντικός τρόπος είναι να έχετε κολλημένη τη μπάλα πάνω σας και να τη μεταφέρετε με απότομες κινήσεις δεξιά αριστερά κρατώντας το δεξί πλήκτρο του ποντικιού. Φανταστείτε ότι κρατάτε ένα τεράστιο ρόπαλο που στέλνει τους αντιπάλους σας από εκεί που ήρθαν.



Η A.I. δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, αφού οι εχθροί βρίσκονται πιο πολύ για να σας ταλαιπωρούν, παρά για να σας δυσκολεύουν. Το μοναδικό πράγμα που κάνουν, πέρα από το να ορμάνε όταν σας βλέπουν, είναι να αποφεύγουν τις κινήσεις της μπάλας, να την προσπερνάνε ή να σας περικυκλώνουν. Γενικά όμως τις περισσότερες φορές είναι πιθανότερο να τους αποφεύγετε, παρά να κάθεστε και να παλεύετε. Ειδικά στις περιπτώσεις που δεν έχετε την μπάλα κοντά σας, αυτή είναι η μόνη οδός.

Αν δε σε θέλει η μπάλα
Το κλίμα του παιχνιδιού διέπεται διαρκώς από μια αίσθηση απομόνωσης, χωρίς να θέλει να περάσει κάποιο συναίσθημα φόβου ή τρόμου. Το κακό σε αυτή την περίπτωση είναι πως μετά από λίγο θα αρχίσετε να διακατέχεστε από μια αίσθηση επανάληψης, που καταλήγει σε μονοτονία. Ο ήχος και τα γραφικά συμβάλουν σε αυτό, όπως επίσης και ο πολύ αργός ρυθμός εξέλιξης της δράσης.

Που είναι η μπάλα; Οεο;

Η δράση πέρα από αργή είναι και αδιάκοπη, με την έννοια του ότι δεν υπάρχουν cutscenes που να σταματάνε τις κινήσεις σας. Αυτό τελικά λειτουργεί αρνητικά, αφού το gameplay χάνει τον ρυθμό του και δεν εμπλουτίζεται με άλλα εξωτερικά στοιχεία. Επίσης, απουσιάζει κάποιο γραπτό κείμενο, που να σχετίζεται με το κλίμα του παιχνιδιού. Πέρα από τα καλά κρυμμένα μυστικά (secrets) που καλείστε να βρείτε, δεν υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο που να προωθεί το lore και να προσδίδει κάτι στην ατμόσφαιρα. Ακόμα και τα secrets είναι κακογραμμένα, αφού περισσότερο σας θυμίζουν ότι παίζετε παιχνίδι στο PC, παρά ότι βυθίζεστε σε ένα διαφορετικό κόσμο.

Αν δεχθείτε ζημιά, μπορείτε να την αναπληρώσετε φτάνοντας στο επόμενο checkpoint (δραπετεύοντας δηλαδή από το δωμάτιο που βρίσκεστε εκείνη τη στιγμή), ενώ αν η υγεία σας φτάσει στο μηδέν, επανέρχεστε στο προηγούμενο checkpoint με όποιες αλλαγές έχετε πραγματοποιήσει στο χώρο να παραμένουν. Τα puzzles είναι αρκετά εύκολα έως μέτρια. Σε κάποιες περιπτώσεις θα χρειαστεί να επιστρατεύσετε την παρατηρητικότητά σας αφού η λύση βρίσκεται συνήθως κάπου μέσα στο χώρο. Αν τα βρείτε σκούρα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το πλήκτρο βοηθείας “Η” για να εμφανιστεί ένα μικρό hint που θα σας “σπρώξει” προς τη λύση.

Γραφικά
Η Unreal Engine δείχνει τις δυνατότητές σε κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, αλλά και την ηλικία της αφού ούτε λίγο ούτε πολύ έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από το ντεμπούτο της στα PC. Ο σχεδιασμός των επιπέδων αν και έχει πινελιές πρωτοτυπίας σαν απομεινάρια αρχαίου ναού των Αζτέκων, είναι αρκετά επαναλαμβανόμενος, χωρίς να έχει να επιδείξει κάτι το ιδιαίτερο. Τα χρώματα είναι μουντά και οι εχθροί σε ποιότητα μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από το πρώτο Gears of War. Τα εφέ είναι λιτά και απέριττα χωρίς να έχει δοθεί η απαραίτητη έμφαση.



Προφανώς τα γραφικά δεν είναι και το ζητούμενο στο συγκεκριμένο τίτλο, αφού το The Ball δεν επιχειρεί να εντυπωσιάσει με την εκρηκτική του δράση και τα εφέ. Απλά οι πόντοι που κόβονται από την ατμόσφαιρα εξαιτίας της γραφικής επανάληψης, το κάνουν να αποτυγχάνει τελικά σε αυτό που θέλει να πετύχει.

Ήχος
Η μονοτονία των γραφικών, συμπληρώνεται από μουσικά θέματα που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη χροιά. Στην ουσία, το μόνο που θα σας μείνει στο μυαλό είναι ο ευχάριστος ήχος που ακούγεται όταν ολοκληρώνετε κάποιο γρίφο. Από εκεί και πέρα η μουσική είναι στην ουσία, από την αρχή μέχρι το τέλος ανύπαρκτη.

Οι ήχοι που εκπέμπονται από την κίνηση της μπάλας στο χώρο και πάνω από τους εχθρούς, είναι λίγα από τα ηχητικά εφέ που θα απολαύσετε. Η αλήθεια είναι πως ακολουθώντας πιστά το σενάριο, που θέλει τον ήρωα απομονωμένο σε έναν υπόγειο ναό, η ηχητική επένδυση είναι μοιραία ιδιαίτερα φτωχή. Με λίγη φαντασία από πλευράς σχεδιαστών βέβαια, θα μπορούσε να εμπλουτιστεί περισσότερο το περιβάλλον, άρα και οι ήχοι που παράγονται, σπάζοντας έτσι λίγο την μονοτονία.



Η μπάλα είναι τετράγωνη
Μπορεί και να μην είναι τετράγωνη, αλλά απαιτεί τετράγωνη λογική στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν ψάχνετε το νέο FPS δράσης που θα σας πάρει τα μυαλά, πέσατε σε λάθος τίτλο. Το The Ball είναι ένα παιχνίδι-φρούτο για τις ελεύθερες ώρες. Αυτό φαίνεται άλλωστε από το κεντρικό μενού του campaign, που μπορείτε εξ αρχής να επιλέξετε όποιο επίπεδο επιθυμείτε. Θα σας προσφέρει όμορφες στιγμές εναλλακτικού gameplay, καθώς ξεφεύγει από τα συνηθισμένα. Αν όμως το παίξετε όλο μαζί, τότε περισσότερο θα σας κουράσει, παρά θα σας διασκεδάσει.

Θετικά:
- Διαφορετικό από τα συνηθισμένα
- Πολλά εναλλακτικά puzzles

Αρνητικά:
- Αργός ρυθμός δράσης
- Επαναλαμβανόμενα γραφικά
- Φτωχό στον τεχνικό τομέα

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 6.5
Αντοχή: 5
Γενικά: 6.5

Χάνει την ουσία του μετά από λίγο και το παίρνει η κατρακύλα.

Σωτήρης Σωτηρόπουλος