S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat

Welcome to the Zone.

Όταν το 2007 η GSG Game World κυκλοφόρησε το Stalker: Shadow of Chernobyl, έσπασε τα ταμεία και δίκαια χαρακτηρίστηκε ως ενα από τα πιο ατμοσφαιρικά παιχνίδια όλων των εποχών. Αυτό ήταν σημαντικό, αφού θυμίζουμε πως πρόκειται για Ουκρανική εταιρία, χωρίς το μπάτζετ μεγάλων αμερικανών κολοσσών. Δεδομένης της επιτυχίας του παιχνιδιού, η εταιρεία αποφάσισε να αναπτύξει περαιτέρω το franchise και να κυκλοφορήσει δυο ακόμα παιχνίδια, ένα prequel και ένα sequel.

Ένα χρόνο μετά λοιπόν, κυκλοφόρησε το Stalker: Clear Sky, το prequel του Shadow of Chernobyl, το οποίο προσέφερε αρκετές βελτιώσεις, οι κυριότερες από αυτές στον τομέα των γραφικών, της A.I. καθώς και του gameplay. Φέτος κυκλοφόρησε αισίως και το sequel, το Call of Pripyat, το οποίο και πραγματεύεται τα όσα συνέβησαν μετά τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού. Με επιπλέον βελτιώσεις, κυρίως στο gameplay, ήρθε η ώρα να δούμε αν το τρίτο (ουσιαστικά) μέρος της σειράς Stalker βαδίζει στα χνάρια των προηγούμενων τίτλων.

Σενάριο
Η σειρά Stalker λαμβάνει χώρα σε μια τοποθεσία μεγέθους περίπου 30 τετραγωνικών χιλιομέτρων με το όνομα Zone. Πρόκειται για την περιοχή γύρω από τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Chernobyl, η οποία κρίθηκε εχθρική προς κάθε μορφή ζωής μετά το γνωστό ατύχημα. Και πως να μην είναι άλλωστε, αφού πηγές ραδιενέργειας γνωστές και ως «ανωμαλίες», ορδές μεταλλαγμένων τεράτων αλλά και συχνές ηλεκτρομαγνητικές εκρήξεις-εκκενώσεις απειλούν όποιον εισέλθει σε αυτήν.

Αρκετοί άνθρωποι έχουν αρχίσει σιγά-σιγά να εισέρχονται στο Zone, δημιουργώντας μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες, ακόμα και ολόκληρες φατριές. Το όνομα αυτών: Stalkers, όνομα δηλαδή που απαρτίζεται από τα αρχικά των λέξεων «Scavenger, Trespasser, Adventurer, Loner, Killer, Explorer και Robber». Ο σκοπός τους μπορεί να διαφέρει. Άλλοι θέλουν να προφυλάξουν το Zone, άλλοι να το καταστρέψουν. Αρκετοί εισήλθαν απλά και μόνο προς αναζήτηση των artifacts. Τα artifacts είναι ραδιενεργά πετρώματα που δίνουν στους κατόχους τους υπερβολικές, έως και υπερφυσικές δυνάμεις. Από την λίστα δεν θα μπορούσαν βέβαια να λείπουν τόσο οι τυχοδιώκτες όσο και οι κοινοί ληστές.

Εσείς αναλαμβάνετε τον ρόλο του στρατιώτη Alex Degtyarev, αποστολή του οποίου είναι να διεισδύσει μέσα στο Zone προκειμένου να ανακαλύψει την τύχη των ελικοπτέρων που στάλθηκαν εκεί μετά το φινάλε του πρώτου παιχνιδιού και (περιέργως!) δεν επέστρεψαν ποτέ.

Gameplay
Όπως και στο πρώτο Stalker, το Call of Pripyat περιέχει αρκετά στοιχεία που συνήθως συναντάμε σε Role-Playing Games. Η πρόοδός σας εξαρτάται κυρίως από τις βασικές αποστολές που παρέχονται από τον στρατό, από δευτερεύουσες αποστολές που σας δίνουν κάποιοι χαρακτήρες στο Zone, αλλά και από ένα σύστημα trading μέσω του οποίου μπορείτε να αγοράσετε ή να πουλήσετε όπλα, πυρομαχικά και λοιπά εφόδια.

Ένα πλήρες και ατμοσφαιρικό First-Person Shooter που ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα της σειράς.

Στον κόσμο του Stalker, ο ρεαλισμός παίζει μεγάλο ρόλο, πράγμα που σημαίνει πως τα όπλα που θα χρησιμοποιήσετε όχι μόνο είναι αρκετά δύσκολα στην χρήση αλλά με τον καιρό «παλιώνουν» και χρειάζονται συντήρηση. Εφόσον το αγνοήσετε αυτό, τότε πολύ απλά θα φτάσουν σε σημείο να παρουσιάζουν εμπλοκές και προβλήματα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορείτε καν να τα χρησιμοποιήσετε.

Σχεδόν κανένα όπλο στο παιχνίδι δεν θεωρείται «εύκολο». Σφαίρες φεύγουν δεξιά και αριστερά, ιδίως σε full auto, ενώ μόνο με προσεκτικές ρυπές θα καταφέρετε να εξοντώσετε εχθρούς ή τέρατα ακόμα και σε μικρή απόσταση από εσάς. Αυτό, εκτός από τον προφανή σκοπό της απόδοσης ρεαλισμού, σας «αναγκάζει» να είστε πιο προσεκτικοί στην χρήση των όπλων σας, καθώς και στο που και πως θα στοχεύετε. Εκτός αυτού, κάθε όπλο στο παιχνίδι είναι διαφορετικό, τόσο απο άποψη σχεδιασμού όσο και απόδοσης. Υπάρχουν όπλα για όλες τις δουλειές, από πιστόλια και χειροβομβίδες για κοντινή μάχη, μέχρι τουφέκια για μέτριες αποστάσεις και sniper για τις πιο μακρινές.

Μιας και βρίσκεστε σε ραδιενεργή ζώνη θα πρέπει να προσέχετε συνέχεια τα επίπεδα ραδιενέργειας γύρω σας, κάτι σχετικά εύκολο αφού σας παρέχεται ένας μετρητής Geiger. Τροφές και διάφορα medkits, που είτε θα αγοράσετε είτε θα συλλέξετε από τα πτώματα των εχθρών σας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βελτιώσετε την υγεία σας. Αντίστοιχα, οι ενέσεις αντιραδιενεργών καθώς και... βότκας (!) μπορούν να καταπολεμήσουν τα συμπτώματα ραδιενέργειας.

Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να έχετε έτοιμα προς χρήση τρία όπλα (ένα πιστόλι και δυο τουφέκια) ενώ μπορείτε να κουβαλάτε έναν περιορισμένο αριθμό εξοπλισμού και εφοδίων, ανάλογα με το συνολικό τους βάρος. Στην αρχή του παιχνιδιού το όριο είναι 50 κιλά, ενώ διάφορα γιλέκα, εξαρτήσεις, αλλά και στολές που μπορείτε να αγοράσετε, έχουν την δυνατότητα να αντέξουν μεγαλύτερο φορτίο. Χαρακτηριστικό του ρεαλισμού είναι πως όσο πλησιάζετε το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος ο χαρακτήρας σας κινείται και τρέχει όλο και πιο αργά, μέχρι να μην μπορεί καν να περπατήσει!

Γενικά ο τρόπος που αλληλεπιδράτε με τους χαρακτήρες του παιχνιδιού θυμίζει περισσότερο αυτόν που συναντήσαμε στο Clear Sky. Ολοκληρώνοντας δηλαδή κάποια αποστολή που σας ανατέθηκε από χαρακτήρα, αυτός θα προσφερθεί να σας παρέχει χρήματα ή υπηρεσίες, όπως για παράδειγμα την συντήρηση ή αναβάθμιση του όπλου σας. Οι traders, δηλαδή οι «μαγαζάτορες» του Zone που είχαμε συναντήσει στα προηγούμενα παιχνίδια, κάνουν κι εδώ την εμφάνισή τους. Από αυτούς μπορείτε να αγοράσετε και να πουλήσετε όπλα και εξοπλισμό, αν και για να καταφέρετε να πουλήσετε κάτι θα πρέπει να βρίσκεται σε πολύ καλή εως άριστη κατάσταση. Γι’ αυτό το λόγο θα ήταν φρόνιμο να μην μαζεύετε όλη τη σαβούρα που βρίσκετε γύρω σας, προκειμένου να την πουλήσετε για ψίχουλα όπως γινόταν στα προηγούμενα παιχνίδια, αλλά μετά από κάθε μάχη να συλλέγετε από τα πτώματα των αντιπάλων σας μόνο τα απολύτως απαραίτητα.

Για όσους θυμούνται, στο Clear Sky ο χαρακτήρας σας είχε αρκετά ενεργό ρόλο σε κάποιες φατριές μέσα στο Zone. Η οποιαδήποτε πράξη σας είχε τόσο άμεσες, όσο και έμμεσες συνέπειες στις σχέσεις μεταξύ των φατριών και γενικά στην πρόοδο του παιχνιδιού. Στο Call of Pripyat τώρα, ο ρόλος αυτός υπάρχει, δεν είναι όμως τόσο άμεσος ούτε τόσο εξωφρενικός όπως πριν. Θέλοντας να επικεντρωθούν στην αλληλεπίδρασή σας με το περιβάλλον, οι δημιουργοί υιοθέτησαν ένα πιο ουδέτερο σύστημα. Οι φατριές υπάρχουν και πάλι στο παιχνίδι και δεν πολεμούν η μία την άλλη όπως παλιότερα, αλλά αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με κοινό σκοπό την αναζήτηση των artifacts.

Μιας και οι κύριες φατριές δεν βρίσκονται πια σε πόλεμο και δεν χρειάζονται στρατιώτες επι πληρωμή, οι πράξεις τους δεν εξαρτώνται τόσο από τις δικές σας. Αυτό όχι μόνο σας δίνει μεγαλύτερη ελευθερία, αλλά σας προκαλεί να αλληλεπιδράσετε με το ίδιο το περιβάλλον σε αρκετά μεγαλύτερο βαθμό απ’οτι επέτρεπε το Clear Sky. Έτσι, μπορείτε να περιφέρεστε στον κόσμο του παιχνιδιού, ψάχνοντας για artifacts, κυνηγώντας τέρατα ή απλά να βολτάρετε απολαμβάνοντας την άγρια, αλλά ταυτόχρονα επικίνδυνη ομορφιά του Zone. Βεβαίως, μιας και μιλάμε για έναν ανεξάρτητο και ζωντανό κόσμο, κατά την περιήγησή σας θα συναντήσετε αρκετές αγέλες τεράτων, καθώς και πολλές μάχες μεταξύ ομάδων Stalker.

Multiplayer
Όπως και ο προκάτοχός του, το Call of Pripyat διαθέτει μιας μορφής multiplayer. Δυστυχώς όμως αυτή περιορίζεται στις απλές μορφές του Deathmatch και Capture the Flag. Με όσα προσφέρει το κύριο, single-player κομμάτι του παιχνιδιού, μπορούμε να πούμε πως το παιχνίδι αυτό είναι η εξαίρεση στον κανόνα που λέει πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, το multiplayer mode είναι που κάνει την διαφορά. Στο Call of Pripyat όχι μόνο δεν κάνει καμία διαφορά, αλλά θα μπορούσαμε κάλλιστα να το θεωρήσουμε περιττό.

Γραφικά
Μπορεί να έχουν περάσει δυο χρόνια από την κυκλοφορία του Clear Sky αλλά δεν υπάρχουν μεγάλες βελτιώσεις στον τομέα των γραφικών. Αν μιλούσαμε για οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι, η ανάλυσή μας θα τελείωνε εδώ. Ευτυχώς όμως η μηχανή γραφικών του Clear Sky μπορεί να συγκριθεί κάλλιστα με αρκετές «συγχρονες» μηχανές γραφικών, αφού αποδίδει απίστευτα ακόμα και την παραμικρή λεπτομέρεια μέσα στο παιχνίδι. Εντούτοις, αυτό που πάντα χαρακτήριζε καλύτερα την σειρά Stalker από το αν μπορούσατε να διακρίνετε τις βίδες επάνω στο ΑΚ47 σας, ήταν η λεπτομέρεια. Όχι στα γραφικά του παιχνιδιού, αλλά στο περιβάλλον του.

Οι αχανείς πεδιάδες, οι ερημωμένες πόλεις και τα καταλύματα φατριών είναι σχεδιασμένα σχεδόν στην εντέλεια, με καταπληκτική λεπτομέρεια, ενώ ο φωτισμός, βελτιωμένος αισθητά από τον προκάτοχό του, σας βάζει κατευθείαν μέσα στον τρομακτικό κόσμο του Zone. Η καταπληκτική απόδοση των καιρικών φαινομένων, με συνδυασμό γραφικών αλλά και ηχητικών εφέ είναι κάτι που κανένα άλλο παιχνίδι όχι μονο δεν μπόρεσε, αλλά δεν προσπάθησε καν να αποδώσει τα τελευταία τρία χρόνια. Βέβαια κακά τα ψέμματα, θα θέλαμε να δούμε μια αναβαθμισμένη μηχανή γραφικών, αλλα και η «παλιά» κάνει μια χαρά την δουλειά της.

Ήχος
Η ηχητική παραγωγή του παιχνιδιού μπορεί επίσης να μην ξεπερνά αυτή του Shadow of Chernobyl, όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι ξεπερασμένη. Αντιθέτως, όλοι οι ήχοι του παιχνιδιού, οι πυροβολισμοί, οι κραυγές των τεράτων και κυρίως η μουσική, προσδίδουν αρκετά στην ατμόσφαιρα του τρόμου, αλλά και της εξερεύνησης που χαρακτηρίζει τον κόσμο του Stalker. Μοναδική παραφωνία είναι το voice-acting, το οποίο δείχνει να είναι πρόχειρο και κακογραμμένο.

Επίλογος
Το Shadow of Chernobyl ήταν σε γενικές γραμμές ένα παιχνίδι που άφησε το στίγμα του. Εκτός από τις εκπληκτικές πρωτοπορίες της GSC Game World στον τομέα των γραφικών αλλά και του Α.Ι., προσέφερε έναν ολόκληρο ζωντανό κόσμο, έτοιμο να τον ανακαλύψετε. Κατά καιρούς είχε τα προβλήματά του και κάπου εδώ το Call of Pripyat έρχεται να καλύψει πολλά από τα «κενά» που υπήρχαν. Λίγοι τέτοιοι τίτλοι μπορούν να προσφέρουν έναν τέτοιο συνδυασμό δράσης, ατμόσφαιρας ή ακόμα και τρόμου που προσφέρει η σειρά Stalker. Στα συν, συγκαταλέγουμε και την τιμή του, η οποία κινείται στα επίπεδα ενός expansion.

Θετικά:
- Καταπλητική ατμόσφαιρα
- Πλήρες, ζωντανό περιβάλλον
- Ελευθερία κινήσεων και εξερεύνησης
- Ικανοποιητικό σενάριο
- H χαμηλή τιμή του

Αρνητικά:
- Καμία αναβάθμιση στην μηχανή γραφικών
- Περιττό multiplayer
- Πρόχειρο voice acting

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6.5
Gameplay: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.8

Ένα ατμοσφαιρικό First-person shooter το οποίο αξίζει να αποκτήσετε, ειδικά αν είστε φανατικός του είδους.

Αντώνης Παπαθανασίου