Prison Break: The Conspiracy (PC, PS2, Xbox 360)

Prison Break: The Conspiracy
Welcome to Fox River




Όταν τον Μάιο του 2009 η τηλεοπτική σειρά Prison Break έφτανε στο τέλος της, αρκετοί οπαδοί έμειναν απογοητευμένοι από την εξέλιξη αλλά και την κατάληξη της σειράς. Αρκετοί μάλιστα είχαν εκφράσει ήδη την απογοήτευσή τους για την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί η σειρά στις τελευταίες σεζόν. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, η ZootFly, μια Σλοβένικη (!) εταιρία, μας προσφέρει την εμπειρία της πρώτης μόνο σεζόν του Prison Break στις οθόνες μας.

To Prison Break κυκλοφόρησε τόσο σε κονσόλες (PS2 και Xbox360) όσο και σε PC. Στο παρόν review θα ασχοληθούμε κυρίως με την έκδοση για PC, μιας και οι διαφορές ανάμεσα στις εκδόσεις είναι μηδαμινές.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Πρωταγωνιστές της σειράς είναι δυο αδέρφια, ο Michael Scofield και ο Lincoln Burrows (δεν έχουν το ίδιο επίθετο διότι ο Michael κράτησε το επίθετο της μητέρας του). Μια πολυεθνική εταιρία της οποίας το αντικείμενο είναι ο έλεγχος και η χειραγώγηση της οικονομίας των Ηνωμένων Πολιτειών. γνωστή απλά ως «The Company» (η Εταιρία), παγιδεύει τον Lincoln για τον φόνο του αδερφού του αντιπροέδρου των Η.Π.Α. και τον στέλνει στην φυλακή του Fox River, όπου και περιμένει την εκτέλεσή του. Ο αδερφός του, Michael, σαν πολιτικός μηχανικός έχει ο ίδιος σχεδιάσει την φυλακή όπου βρίσκεται κλεισμένος ο αδερφός του (τι σου κάνουν αυτές οι συμπτώσεις) κι έτσι θέτει σε κίνηση ένα μεγαλοφυές σχέδιο. Μπαίνει ο ίδιος μέσα ως κρατούμενος και προσπαθεί να βοηθήσει τον αδερφό του να δραπετεύσει.

Σενάριο

Δυστυχώς στο παιχνίδι δεν μπορείτε να χειριστείτε κάποιον από τους πρωταγωνιστές της σειράς, κίνηση την οποία οι φανατικοί του Prison Break μπορεί να δουν θετικά. Με αυτό τον τρόπο διατηρείται άθικτο το σενάριo του παιχνιδιού το οποίο εξελίσσεται παράλληλα με την πρώτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς. Κεντρικός χαρακτήρας του παιχνιδιού είναι ο Tim Paxton, ένας πράκτορας της The Company. Aποστολή του είναι να ερευνήσει τον λόγο για τον οποίο ο Michael μπήκε στην φυλακή, αλλά και να σιγουρευτεί πως η εκτέλεση του Lincoln δεν θα παρεμποδιστεί από κανέναν.

Gameplay

Ο τρόπος παιχνιδιού είναι αρκετά απλός. Ο Paxton κινείται χρησιμοποιώντας τα πλήκτρα WASD, το Shift για τρέξιμο και τα δυο πλήκτρα του ποντικιού για να ρίχνει μπουνιές. Το πλήκτρο F χρησιμοποιείται για να επικεντρωθείτε στον επόμενο στόχο σας. Είναι αρκετά χρήσιμο ιδίως σε μια αυλή γεμάτη κρατουμένους όπου δεν έχετε ιδέα σε ποιον πρέπει να μιλήσετε. Τέλος, με τo πλήκτρο Q ο Paxton κρύβεται πίσω από οποιοδήποτε σημείο, ενώ όταν είναι κρυμμένος, με τα WASD μπορεί να μετακινηθεί από κρυψώνα σε κρυψώνα εύκολα, εφόσον αυτές είναι σχετικά κοντά μεταξύ τους.

Το Prison Break διαθέτει μια σειρά βασικών αποστολών, αλλά και υπο-αποστολές και minigames. Οι υπόλοιποι κρατούμενοι ή ακόμα και οι φύλακες, σας αναθέτουν αποστολές οι οποίες χαρακτηρίζονται από το ίδιο, βαρετό πολλές φορές, μοτίβο. Μεταφέρεστε από αποθήκες, λεβητοστάσια και κελιά, μέχρι τα γραφεία των αξιωματικών προκειμένου να βρείτε και να τους φέρετε πράγματα που χρειάζονται. Μπορεί τα σκηνικά αλλά και ο τρόπος προσέγγισης κάθε αποστολής να διαφέρουν αισθητά από αποστολή σε αποστολή, αλλά ο σκοπός παραμένει ο ίδιος. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει μια σχετική ελευθερία κίνησης κατά την διάρκεια των αποστολών, ειδάλλως θα μιλούσαμε για ένα από τα πιο βαρετά, από άποψη εξέλιξης της πλοκής (και όχι μόνο) παιχνίδια της χρονιάς. Σαν επιβράβευση για τα κατορθώματα σας, είτε δηλαδή το οτι εκπληρώσατε την αποστολή είτε το οτι αντέξατε να το κάνετε χωρίς να κοιμηθείτε στο πληκτρολόγιό σας, οι κρατούμενοι σας προσφέρουν χρήματα ή υλικά ανταλλάγματα που θα σας βοηθήσουν στις επόμενες αποστολές.

Εκτός από αυτά, το Prison Break έχει και διάφορα minigames. Από τα πιο αδιάφορα μέχρι τα πιο ενδιαφέροντα, έχουμε ασχολίες όπως γυμναστική, underground αγώνες πάλης με τους υπόλοιπους κρατουμένους, τατουάζ, ασκήσεις αντανακλαστικών και παραβιάσεις κλειδαριών/αεραγωγών. Η γυμναστική και η πάλη συμβαδίζουν, οπότε σκοπός είναι να γυμνάσετε το σώμα σας προκειμένου να αντιμετωπίσετε κρατούμενους σε παράνομους αγώνες που στήνονται ακόμα και από τους φύλακες (cliché?).

Στην γυμναστική καλείστε να παλέψετε ανελέητα σε μια άδικη μάχη με τον σάκκο του μποξ ή να σηκώσετε βάρη. Όλα αυτά μέχρι να «γεμίσει» μια ένδειξη στην οθόνη σας που αντικατοπτρίζει το πόσο γυμνασμένος είστε. Στην περίπτωση του σάκου του μποξ δεν το συζητάμε, απλά κοπανάτε τον σάκκο. Στην δεύτερη περίπτωση με τα βάρη, τα πράγματα είναι λίγο πιο ενδιαφέροντα. Πρέπει να πατάτε συνέχεια το space, ενώ ταυτόχρονα μετακινείτε το ποντίκι σας αριστερά η δεξιά ώστε να ισορροπήσετε την μπάρα. Βέβαια απουσιάζει το animation που θα θέλαμε όλοι μας, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να σας γλυστρήσει η μπάρα και να πλακώσει τον Paxton, όσο και να το επιχειρήσετε.

Ακόμα μια φορά αποδυκνείεται η αποτυχία της μεταφοράς τηλεοπτικών σειρων στους υπολογιστες μας.

Οι αγώνες πάλης θυμίζουν κάτι από beat’em up. Χρησιμοποιείτε το αριστερό και το δεξί πλήκτρο του ποντικιού σαν ελαφριά και δυνατή επίθεση αντίστοιχα, και το space σαν άμυνα, μέχρι να στερέψει η ενέργεια του αντιπάλου σας. Όταν συμβεί αυτό μπορείτε, πατώντας το space, να δώσετε την τελειωτική κίνηση στον αντίπαλο, η οποία δυστυχώς είναι σχεδόν πάντα η ίδια. Στην πραγματικότητα στην πρώτη, άντε και στην δεύτερη φορά που επιχειρήσετε να πλακωθείτε με κάποιο κρατούμενο, ίσως να σας φανεί ενδιαφέρον. Μετά όμως αρχίζει το κλασικό επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο οποίο μας έχει συνηθίσει το παιχνίδι και όλοι οι αγώνες, μαζί με την γυμναστική, μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους. Βαρέθηκα, ευχαριστώ, πάμε παρακάτω. Τουλάχιστον έτσι κερδίζετε χρήματα.

Τα τατουάζ είναι, όπως καταλάβατε, διάφορα σχέδια που μπορείτε να κάνετε στο σώμα σας και αντικατοπτρίζουν το πόσο «μοχθηρός» κρατούμενος είστε. Πέραν από την οπτική ευχαρίστηση των οπαδών των tattoo δεν προσφέρει απολύτως τίποτε στο παιχνίδι και την εξέλιξη της πλοκής, οπότε σωστά μαντέψατε. Αδιάφορο.

Ευτυχώς, κάποια στοιχεία του παιχνιδιού αποτελούν το κερασάκι στην, μέχρι τώρα άγευστη, τούρτα του Prison Break. Ένα από αυτά είναι η παραβίαση κλειδαριών ή αεραγωγών. Προκειμένου ο Paxton να αποκτήσει πρόσβαση σε διάφορα σημεία της φυλακής θα πρέπει να παραβιάσει πόρτες, ή να ανοίξει καπάκια αεραγωγών, πάντα σε περιορισμένο χρόνο αλλά με την απαραίτητη προσοχή ώστε να μην σπάσει την κλειδαριά ή μην κάνει αρκετό θόρυβο. Αυτό επιτυγχάνεται με έναν συνδυασμό πλήκτρων και κίνησης του ποντικού ενώ οι οδηγίες για το τι θα κάνετε και πως εμφανίζονται με ένδειξη στην οθόνη σας. Το «δύσκολο» εδώ είναι πως είναι οι κινήσεις αυτές δεν είναι οι ίδιες από κλειδαριά σε κλειδαριά και καπάκι σε καπάκι, με αποτέλεσμα να μπερδευτείτε αρκετές φορές προσπαθώντας να ακολουθήσετε την ίδια τακτική με την προηγούμενη πόρτα που παραβιάσατε.

Τέλος, ένα χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι κάποια, ας τα πούμε «τεστάκια», που ουσιαστικά δοκιμάζουν τα αντανακλαστικά σας. Ας υποθέσουμε πως βρίσκεστε μέσα σε έναν αεραγωγό, στο ταβάνι του γραφείου των αξιωματικών. Ενώ προχωράτε ξαφνικά η οθόνη αρχίζει να τρέμει, ακούγεται ένας εκκωφαντικός θόρυβος, και βρίσκεστε να πέφτετε μέσα από έναν σπασμένο αεραγωγό κατευθείαν μπροστά σε κάποιον φύλακα. Όλα αυτά διότι δεν προσέξατε την ένδειξη «πάτησε το space ΤΩΡΑ!» που εμφανίστηκε για δέκατα του δευτερολέπτου με το που άρχισε να τρίζει το πάτωμα. Δυστυχώς, την επόμενη φορά που θα περάσετε από το ίδιο σημείο ξέρετε ακριβώς τι θα αντιμετωπίσετε καθώς αυτά τα γεγονότα είναι προγραμματισμένα, δεν συμβαίνουν σε τυχαίες στιγμές ώστε να σας πιάσουν αδιάβαστο, κάτι που θα προτιμούσαμε.

Ευτυχώς αυτά τα mini-games εμφανίζονται αρκετές φορές στο παιχνίδι, σε ένα ευχάριστο διάλλειμα από το μουντό «πήγαινε εκεί και φέρε μου αυτό» που χαρακτηρίζει τις περισσότερες αποστολές του Prison Break.

Η Α.Ι. του παιχνιδιού τώρα δεν φαίνεται να έχει καμία σχέση με την νοημοσύνη που συναντάμε σε προσωπικό σοφρωνιστικού ιδρύματος! Όχι πως έχουμε καμιά προσωπική εμπειρία δηλαδή, αλλά θα περιμέναμε να είναι τουλάχιστον δύσκολη. Κάθε αποστολή θα σας φέρει αντιμέτωπους με αρκετούς φύλακες, κρατουμένους ή εργαζομένους στο Fox River. Κάθε ένας από αυτούς εμφανίζεται στον χάρτη του παιχνιδιού, στην επάνω αριστερή γωνία, μαζί με την οπτική του γωνία γεγονός που θεωρητικά υποτίθεται πως σας βοηθά να καταλάβετε προς τα πού βλέπει. Στην πραγματικότητα, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αρκεί να περάσετε δίπλα τους, ή και πίσω τους χωρίς να σας αντιληφθούν, αφού όπως φαίνεται το οπτικό τους πεδίο περιορίζεται στις 30 μοίρες. Μάξιμουμ.

Σαν να ήθελαν να εξισορροπήσουν το σχετικά εύκολο επίπεδο δυσκολίας, οι δημιουργοί του παιχνιδιού αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν μια κάμερα τρίτου προσώπου, τοποθετημένη πίσω και στα δεξιά από τον Paxton αλλά αρκετά κοντά σε αυτόν. Αυτό όπως μπορείτε να καταλάβετε σε κάποιες αποστολές μπορεί να σας δυσκολέψει αρκετά αφού πρακτικά δημιουργεί ένα αρκετά μεγάλο τυφλό σημείο.

Το παιχνίδι διαθέτει ακόμα μιας μορφής offline «multiplayer» (ο Θεός να το κάνει), το Versus, όπου μπορείτε με κάποιον φίλο σας να επιλέξετε γνωστούς χαρακτήρες της σειράς και να «πλακωθείτε» μεταξύ σας. Δυστυχώς τα ίδια προβλήματα που παρατηρούνται στην μάχη του κυρίως campaign παρατηρούνται και εδώ, οπότε αυτό που περιμέναμε, το οτι δηλαδή το συγκεκριμένο mode θα πρόσφερε έξτρα πόντους στην αντοχή του παιχνιδιού στον χρόνο, δυστυχώς δεν ισχύει.

Στα θετικά του παιχνιδιού, δεδομένου πως αποτελεί μεταφορα τηλεοπτικής σειράς, κρατάμε την λεπτομέρεια με την οποία έχει σχεδιαστεί το Fox River. Το σοφρωνιστικό ίδρυμα είναι, χωρίς καμία υπερβολή, ίδιο και απαράλλαχτο με την τηλεοπτική σειρά, σε τέτοιο βαθμό ώστε να αναγνωρίζετε τοποθεσίες και στοιχεία της σειράς στο παιχνίδι, εφόσον βέβαια είστε από τους φανατικούς του Prison Break. Το σενάριό του ακόμα, ακολουθεί πιστά την πρώτη σεζόν της σειράς, σε τέτοιο σημείο ώστε παίζοντας αποσπάσματα από βίντεο του παιχνιδιού και επεισοδίων του Prison Break δίπλα-δίπλα οι διαφορές είναι μικρές έως μηδενικές.

Κονσόλες
Όπως και σε κάθε άλλο port, έτσι και στο Prison Break οι διαφορές μεταξύ κονσόλας και PC είναι πρακτικά ανύπαρκτες. Η πιο ουσιαστική βελτίωση στην έκδοση για pc έχει γίνει στον χειρισμό του παιχνιδιού, ο οποίος στις κονσόλες ήταν αρκετά προβληματικός. Κάποιοι συνδυασμοί πληκτρών ήταν πρακτικά αδυνατο να εκτελεστούν σε προκαθορισμένο χρόνο και υπό πίεση, ιδίως στο χειριστήριο του PS2, ενώ η κίνηση του Paxton ήταν σε αρκετές περιπτώσεις αρκετά χοντροκομμένη δεδομένου πως δεν καταγράφονταν σωστά τα πλήκτρα χειρισμού! Ευτυχώς αυτά τα προβλήματα έχουν εξαλειφθεί στην έκδοση για υπολογιστές. Κατά τα άλλα, τόσο τα θετικά (απόδοση τηλεοπτικής σειράς) όσο και τα αρνητικά (σενάριο, gameplay) του παιχνιδιού διατηρούνται απαράλλαχτα και στις κονσόλες.

Γραφικά
Η γραφική παρουσίαση του παιχνιδιού είναι ίσως από τα πιο «δυνατά» χαρακτηριστικά του. Η φυλακή είναι σχεδιασμένη με αρκετή λεπτομέρεια, δίνοντάς σας την αίσθηση πως όντως είστε κλεισμένος πίσω από τα σίδερα, ενώ ο φωτισμός προκαλεί μια αίσθηση ρεαλισμού χωρίς όμως να εντυπωσιάζει. Οι χαρακτήρες της σειράς είναι σχεδιασμένοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάτι που είχαμε καιρό να δούμε σε «μεταφορά» τηλεοπτικού σήριαλ στους υπολογιστές (και τις κονσόλες μας). Μοναδική παραφωνία η κάμερα του παιχνιδιού, τοποθετημένη σε τέτοιο σημείο ώστε αρκετές φορές να δυσκολεύει, ή ακόμα και εμποδίζει το οπτικό σας πεδίο.

Ήχος
Ίσως το πιο θετικό στην ηχητική παραγωγή του Prison Break είναι πως η πλειοψηφία των ηθοποιών της σειράς έχει «δανείσει» τις φωνές τους στους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Αυτό προσδίδει αληθοφάνεια και συνοχή με την σειρά, ενώ ανεβάζει τον πήχη που είχαν κατεβάσει άλλες τηλεοπτικές μεταφορές (*γκουχ* Lost *γκουχ*).

Πέρα από αυτό, η μουσική του διατηρεί στοιχεία της σειράς τόσο σε ήρεμες όσο και σε σκηνές έντασης. Αυτό στην δεύτερη περίπτωση συμβάλλει αρκετά στην δράση του παιχνιδιού, στην πρώτη όμως, η μουντή, επαναλαμβανόμενη μουσική του ενδέχεται να σας κουράσει.

Επίλογος
Μπορούμε να πούμε πως συγκριτικά με άλλα παιχνίδια βασισμένα σε τηλεοπτικές σειρές (όπως π.χ. το Lost) το Prison Break δείχνει κατιτίς πιο «μαζεμένο». Όπως είπαμε το ίδρυμα του Fox River είναι σχεδιασμένο σχεδόν στην εντέλεια, ενώ οι φανατικοί οπαδοί της σειράς θα εκπλαγούν με το πόσο ακριβή είναι τα γεγονότα του παιχνιδιού σε σχέση με την πρώτη σεζόν της σειράς. Δυστυχώς όμως, αυτό δεν είναι αρκετό. Παιδαριώδες σενάριο (του παιχνιδιού), επιεικώς απαράδεκτη A.I. και η χειρότερη κάμερα που έχουμε δεί σε action/adventure καθιστούν το Prison Break ένα ακόμα παιχνίδι που θεωρητικά θα μπορούσε να σταθεί αντάξιο της σειράς... αλλά πρακτικά απέτυχε.

Θετικά:
- Πιστό στην ιστορία του Prison Break
- Άριστη απόδοση περιβάλλοντος και χαρακτήρων της σειράς
- Οι φωνές των χαρακτήρων ηχογραφήθηκαν απο τους κανονικούς ηθοποιούς
- Κάποια minigames είναι όντως ενδιαφέροντα

Αρνητικά:
- Ρηχό σενάριο
- Βαρετό gameplay
- Κακοσχεδιασμένη κάμερα
- Τραγικό A.I.
- Προβληματικός χειρισμός (στις κονσόλες)

Βαθμολογία
Γραφικά: 5.5
Ήχος: 5
Gameplay: 4
Αντοχή: 3
Γενικά: 4.5

Μπορεί να απευθύνεται αυστηρά και μόνο στους φανατικούς της σειράς, ακόμα και αυτοί όμως, όσο και να προσπαθήσουν δεν θα καταφέρουν να το απολαύσουν.

Αντώνης Παπαθανασίου