Code of Honor 3: Desperate Measures

Code of Honor 3: Desperate Measures
Ζήστε από κοντά την Λεγεώνα των Ξένων... στο περίπου!




H City Interactive, μια εταιρία που μας είχε συνηθίσει σε μέτρια παιχνίδια, κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό το τρίτο μέρος της σειράς Code of Honor, το Desperate Measures. Η αλήθεια είναι πως τα δυο πρώτα games της σειράς δεν είναι και από τα πιο γνωστά της εταιρίας, ενώ σχεδόν όλα τα προηγούμενα FPS της (ιδίως η σειρά Terrorist Takedown) κυμαίνονται σε αρκετά κάτω του μετρίου επίπεδα.

Σενάριο
Στο Code of Honor 3αναλαμβάνετε το ρόλο του αρχηγού μιας επίλεκτης ομάδας της Λεγεώνας των Ξένων. Για όσους δεν γνωρίζουν, η Λεγεώνα είναι μια Γαλλική στρατιωτική μισθοφορική οργάνωση, όπου μπορούν να καταταχθούν μόνο αλλοδαποί, οι οποίοι μετά το πέρας της θητείας τους αποκτούν την Γαλλική υπηκοότητα. Τέτοιο σύστημα μόνο οι Γάλλοι θα μπορούσαν να σκαρφιστούν! Εν μέσω αναταραχών στη Γάλλια λοιπόν, η Λεγεώνα των ξένων αναγκάζεται να επέμβει προκειμένου να σώσει την χώρα από την απειλή τρομοκρατών.

Gameplay
Οι αποστολές του παιχνιδιού ευτυχώς ακολουθούν μια συγκεκριμένη σειρά, κάτι που ίσως να σας κάνει να ενδιαφερθείτε περισσότερο για την εξέλιξή τους. Γιατί αν περιμέναμε από το σενάριο το παραμικρό ενδιαφέρον, θα μέναμε με το…κουτί στο χέρι, όπως ακριβώς συνέβη με τα Terrorist Takedown. Μπορεί να υπάρχει μια σχετική ποικιλία στόχων στις αποστολές, από διάσωση ομήρων μέχρι καταδιώξεις, αλλά οι πίστες είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους και σχεδιασμένες με γνώμονα τα πολλαπλά σημεία κάλυψης έτσι ώστε να συμβάλλουν στην ευκολία απέναντι στον χρήστη. Υπάρχει πάντως άφθονη ποικιλία από τοποθεσίες, αφού καλείστε να πολεμήσετε μεταξύ άλλων σε γραφεία, αεροπλάνα και κατοικίες.

Αξίζει να αναφέρουμε πως το CoH 3 χρησιμοποιεί την ίδια μηχανή γραφικών που χρησιμοποιούσε το πρώτο F.E.A.R. Κάτι που μας εξέπληξε στο Code of Honor 3 είναι το πως το παιχνίδι προσεγγίζει κάθε μάχη σαν tactical εξοιμοιωτής! Όλα τα όπλα διαθέτουν τα γνωστά ironsight, σταθερά σκοπευτικά δηλαδή, χωρίς την χρήση των οποίων είναι αρκετά πιο δύσκολο εως ακατόρθωτο να εξουδετερώσετε κάποιον εχθρό. Το παιχνίδι διαθέτει και δυνατότητα τυφλής βολής, το να πυροβολείτε δηλαδή στα τυφλά πίσω από κάλυψη, με μοναδικό εκτεθειμένο σημείο το όπλο σας, χαρακτηριστικό που είδαμε για πρώτη φορά στα παιχνίδια της σειράς Ghost Recon. Αν και αυτό είναι σίγουρο πως θα σας βοηθήσει αρκετά, ακόμα αναρωτιόμαστε γιατί τακτικές που απαγορεύονται ρητά από οποιαδήποτε στρατιωτική δύναμη, υπάρχουν ακόμα σε παιχνίδια με φανερά στρατηγική προσέγγιση μάχης.

 

Κάτι δεν πάει καλά στο παιχνίδι... και δεν φταίνε οι Γάλλοι!

Τα παραπάνω θετικά στοιχεία οφείλονται περισσότερο στη «έτοιμη» μηχανή του F.E.A.R. παρά στην ενσωμάτωσή τους από τους δημιουργούς, γεγονός που είναι απόλυτα κατανοητό. Θα ήταν αδιανόητο για έναν low-budget τίτλο να ενσωματώσει τα χαρακτηριστικά αυτά χωρίς κάποια έτοιμη μηχανή.

Περιέργως, το A.I. των αντιπάλων σας είναι αρκετά ικανοποιητικό και σίγουρα συγκρίνεται άνετα με τίτλους εκατομμυρίων. Θυμίζοντας κάτι από F.E.A.R., οι εχθροί σας έχουν επίγνωση του περιβάλλοντος, χρησιμοποιώντας εμπόδια για κάλυψη, ενώ χρησιμοποιούν ακόμα και τεχνικές πλευροκόπησης. Δεν λείπουν όμως οι παραφωνίες, τόσο στους εχθρούς όσο και στους συμπαίκτες σας, ιδίως στο θέμα του pathfinding. Αρκετές φορές φαίνεται πως «κολλάνε» πίσω ή δίπλα από κάποια αντικείμενα και δεν ξεκολλάνε μέχρι να τους εξουδετερώσετε.

Γραφικά
Η οπτική παρουσίαση του CoH:3 είναι ίσως ένα από τα (λίγα) δυνατά στοιχεία του, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα γραφικά του θυμίζουν παιχνίδι του 2009. Για την απόδοση των στρατιωτών, των όπλων και διαφόρων άλλων στοιχείων μέσα στο παιχνίδι χρησιμοποιούνται λεπτομερέστατα γραφικά υψηλής ανάλυσης, ενώ ο φωτισμός του ξεπερνάει ακόμη και σύγχρονους τίtλους αφού κάθε πηγή φωτός είναι ικανή να δημιουργήσει σκιές, γεγονός που προσδίδει μια ρηχή, αλλά υπαρκτή αίσθηση ρεαλισμού. Όπως και στο πρώτο F.E.A.R., έτσι και εδώ, η μηχανή επιτρέπει την καταστροφή διαφόρων αντικειμένων, έστω κι αν αυτό γίνεται με μειωμένη ένταση και αποσκοπεί μόνο στην οπτική ικανοποίησή σας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εμφανίζεται στούς εξωτερικούς χώρους, οι οποίοι και δημιουργούν μια γραφική... αντίθεση. Από τη μια έχουμε στρατιώτες, όπλα και μικροαντικείμενα σχεδιασμένα αρκετά ικανοποιητικά, από την άλλη έχουμε ένα μουντό, έρημο και κακοσχεδιασμένο (από άποψη γραφικών τουλάχιστον) περιβάλλον. Ο φωτισμός προσπαθεί κάτι να επιτύχει, ενώ η ένταση και η δράση του παιχνιδιού ίσως καταφέρει να σας αποσπάσει από τις γραφικές ατέλειές του.

Ήχος
Η ηχητική παραγωγή του Code of Honor 3 δεν διεκδικεί δάφνες. Ο ήχος των όπλων ικανοποιεί, αλλά σύντομα καταντά επαναλαμβανόμενος, ενώ το voice acting είναι ρηχό και εκτός από κάποιες σκόρπια "γαλλικά" προσδίδει μόνο απάθεια στούς χαρακτήρες. Η μουσική του παιχνιδιού κυμαίνεται σε καλά πλαισία, βοηθά στην ένταση των μαχών, αλλά δυστυχώς και αυτή καταντά επαναλαμβανόμενη ύστερα από τις πρώτες ώρες.

Επίλογος
Κακά τα ψέμματα, το Code of Honor 3 είναι ένα μέτριο προς κακό παιχνίδι. Τα λίγα θετικά στοιχεία που συναντήσαμε χαντακώνονται από έναν τίτλο που δεν θα ξεπερνούσε την μετριότητα ακόμα και αν κυκλοφορούσε πριν από τρία χρόνια. Σίγουρα αν είχε γίνει πιο επαγγελματική δουλειά, το παιχνίδι θα μπορούσε να κοντράρει σύγχρονους τίτλους. Έως τότε όμως και με τα τωρινά δεδομένα, δεν βλέπουμε κάποιο φως στο τούνελ για την City Interactive.

Θετικά:
- Έντονες και ρεαλιστικές μάχες
- Αναβαθμισμένο Α.Ι.
- Θεαματικός φωτισμός

Αρνητικά:
- Απαρχαιωμένα γραφικά
- Ρηχό σενάριο
- Μικρή διάρκεια
- Έλλειψη multiplayer

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 6.5
Αντοχή: 4
Γενικά: 5.5

Αποφύγετέ το πάση θυσία, εκτός κι αν έχετε πραγματικά βαρεθεί όλα τα FPS του εμπορίου.

Αντώνης Παπαθανασίου