Devil May Cry 2

O Dante επιστρέφει…ντεφορμέ

Το Devil May Cry είναι η προπέρσινη επιτυχία της Capcom, η οποία κατάφερε να μας παρουσιάσει ένα επιτυχημένο παιχνίδι δράσης για το Playstation 2, που απέκτησε γρήγορα πολλούς οπαδούς. Ο Dante έγινε ένας ακόμη συμπαθής "badass" ήρωας που συζητιέται και το sequel ήταν επόμενο να ακολουθήσει. Στην πράξη όμως, απ' ότι φαίνεται η Ιαπωνική εταιρεία δεν δούλεψε το ίδιο εντατικά με την δεύτερη έκδοση της σειράς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε έναν τίτλο που ποιοτικά υστερεί του πρώτου. Πάμε λοιπόν να δούμε πιο αναλυτικά τι θα ισχύσει για την φετινή έκδοση.

Σενάριο
Αυτή τη φορά, ο Dante συνεργάζεται με την Lucia, μία νέα πρωταγωνίστρια του παιχνιδιού. H υπόθεση έχει ως εξής. Οι δύο χαρακτήρες εισβάλουν από διαφορετικά σημεία σε ένα μουσείο, στο οποίο η Lucia προσπαθεί να κλέψει ένα νόμισμα, το επονομαζόμενο "Medaglia". Μία ομάδα ιπτάμενων δαιμόνων επιτίθεται στην Lucia κι ο Dante εμφανίζεται την τελευταία στιγμή για να την σώσει.

Τελικά η τύπισσα καλεί τον Dante να την ακολουθήσει στο νησί Dumary. Εκεί, θα μάθει ότι η μητέρα της Lucia, η Matier, είχε πολεμίσει κάποτε με τον πατέρα του, τον Sparda και πως του συνδέουν πολλά κοινά. Προτείνεται μάλιστα στον Dante να εξοντώσει τον Arius, έναν επιχειρηματία ο οποίος χρησιμοποιεί δαιμόνιες δυνάμεις με στόχο την κατάκτηση του κόσμου (πρωτότυπο!). Ο ασπρομάλλης ήρωας το ρίχνει "κορώνα-γράμματα" και τελικά αποφασίζει να αναλάβει δράση.

Gameplay
Οι κινήσεις του Dante έχουν υποστεί ορισμένες μικροαλλαγές σε σχέση με το πρώτο μέρος. Για παράδειγμα έχουμε την καουμπόικη τούμπα στο έδαφος, το διπλό άλμα (από το ξεκίνημα), ένα μεγάλο άλμα στο οποίο μπορείτε να πραγματοποιήσετε χτυπήματα (τα οποία θα σας κρατήσουν στον αέρα περισσότερο) ή και να πυροβολήσετε, καθώς και διάφορες άλλες κινήσεις, αρκετές από τις οποίες πραγματοποιούνται στον αέρα. Κατά βάση, οι περισσότερες κινήσεις των δύο ηρώων είναι φιγουρατζίδικες και ανούσιες.

Το παιχνίδι θα αποτελούσε μία καλή συνέχεια, αν δεν υπήρχαν κάποιοι εκνευριστικοί παράμετροι σε αυτό. Καταρχήν σε κάθε μάχη υπάρχει μία σπαστική ένδειξη στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης η οποία υποτίθεται ότι σας παροτρύνει λέγοντάς σας “Don’t Worry”, “Come On” και “Bingo”. Στην ουσία σας σπάει τα νεύρα μέχρι το τέλος οπότε η παρουσία της είναι τελείως ανούσια! Παραμένοντας στις ενδείξεις, παρατηρήσαμε και το εξής. Κάθε αντικείμενο που αποκτάτε δεν έχει την παλιά καλή επεξήγηση των ιδιοτήτων του (όχι π.χ. σας επιτρέπει να τρέξετε πιο γρήγορα, σας κάνει άτρωτους κτλ.) αλλά μία επεξήγηση που απλά περιγράφει το αντικείμενο ώστε εσείς να κάνετε τον συνειρμό και να βρείτε σε τι ακριβώς σας ωφελεί. Τζάμπα γρίφοι για να περνάει η ώρα δηλαδή! Τέλος, το σύστημα της μάχης δεν αναπτύσσει τον χαρακτήρα σας όπως θα έπρεπε, αντιθέτως του δίνει πόντους απλά για το στυλ που μάχεται. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.

Στα levels του νέου Devil May Cry, ελέγχετε είτε τον Dante, είτε την Lucia. Οι δύο χαρακτήρες δεν έχουν πολλές διαφορές στις κινήσεις. Μία διαφορά για παράδειγμα είναι ότι ο Dante χρησιμοποιεί τα φλεγόμενα χέρια του ενώ η Lucia εκτοξεύει μαχαίρια. Το βασικό όπλο του Dante είναι το σπαθί ενώ της Lucia οι δύο λεπίδες που ονομάζονται Cutlaseers. Οι δύο χαρακτήρες μπορούν να μετατραπούν σε δαίμονες (διαφορετικής μορφής) κάτι που τους επιτρέπει να πετάξουν, ενώ παράλληλα τους δίνει ειδικές ικανότητες που αφορούν την επίθεσή τους, την δύναμη και την αντοχή τους στα χτυπήματα.

Αν η κάμερα σας ενοχλούσε σε ορισμένα σημεία του πρώτου μέρους τότε ετοιμαστείτε για τα χειρότερα. Στο παρόν sequel η κάμερα τραβιέται αρκετές φορές μακριά. Κατά την διάρκεια της μάχης, τα μακρινά αυτά πλάνα θα σας δυσκολέψουν αρκετά ενώ δεν θα είναι λίγες οι φορές που οι εχθροί σας θα βρεθούν εκτός πλάνου.

Τα Orbs εξακολουθούν να υφίσταται οπότε θα πρέπει να έχετε τα μάτια σας δεκατέσσερα για να τα αποκτήσετε και να αναβαθμίσετε την ενέργειά σας, να αναπτύξετε την μαγεία σας όταν έχετε μορφή δαίμονα και βέβαια να κάνετε upgrade τα όπλα σας. Ορισμένα Orbs τοποθετούνται σε amulets για να τους δώσουν ειδικές δυνατότητες που αφορούν την δαιμόνια μορφή του Dante και της Lucia, όπως πιο αποτελεσματικές επιθέσεις ή μεγαλύτερη αναπλήρωση ενέργειας. Τα περισσότερα από τα ειδικά αυτά Orbs που πραγματοποιούν τα upgrades αυτά, βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορες απόκρυφες γωνίες των levels. A, κάτι ακόμη που αφορά τα upgrades γενικότερα. Είναι πάρα πολύ λίγα αυτή τη φορά κυρία Capcom!

Η δυσκολία του παιχνιδιού είναι απειροελάχιστη και όλα λειτουργούν προς όφελός σας. Στους απλούς εχθρούς, χάρη στα μεγάλα περιβάλλοντα, μπορείτε να ξεφύγετε εύκολα. Στα bosses έχετε την ευχέρεια να μείνετε μακριά και να πυροβολείτε ή χρησιμοποιώντας την ευελιξία σας, να κάνετε κύκλους γύρω τους και ταυτόχρονα να πυροβολείτε ή να χτυπάτε πριν από τον εχθρό. Απλά πράγματα! Όσοι είστε εξασκημένοι μπορείτε να ολοκληρώσετε το παιχνίδι σε 5-6 ώρες (με Speed Run κατεβαίνουμε κάτω από τις τέσσερις ώρες) με τις ίδιες ακριβώς κινήσεις και combos ή απλά καθήμενοι σε μία γωνία πυροβολώντας. Τα όπλα που αποκτάτε στη συνέχεια είναι τα κλασικά Shotgun και Rocket Launcher (για τον Dante) και Crossbow και βόμβες (για την Lucia). Το crossbow έχει το καλό ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μέσα στο νερό ενώ απ’ την άλλη πλευρά όλα τα υπόλοιπα όπλα του Dante είναι κατά έναν περίεργο τρόπο χειρότερα από τα διπλά πιστόλια.

Γραφικά
Όλη η μέχρι τώρα αξιέπαινη προσπάθεια της Capcom διασκορπίστηκε με την κυκλοφορία του DMC 2. Τα γραφικά παρέμειναν στάσιμα, ιδιαίτερα στα περιβάλλοντα του παιχνιδιού, τα οποία απαρτίζουν θολά textures και μία συνεχόμενη επανάληψη. Όλα τα κτίρια μοιάζουν να μην έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στον σχεδιασμό τους κι αυτό αργότερα θα καταντήσει κουραστικό. Απ’ την άλλη όμως έχουμε έναν βελτιωμένο σχεδιασμό στους χαρακτήρες μας. Ο Dante κι η Lucia μοιάζουν πιο αληθοφανείς, κινούνται πιο ρεαλιστικά και τα 3D models τους έχουν σχεδιαστεί με έμφαση στην κάθε λεπτομέρεια.

Ήχος
Η πάλαι ποτέ αργή, ατμοσφαιρική μουσική έχει διατηρηθεί αλλά σε ελαφρώς διαφορετικό ύφος ενώ τα voice-overs του Dante έχουν την ίδια καλή απόδοση. Δυστυχώς δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο και για την Lucia, μιας και η ηθοποιός που την ανέλαβε έχει ανα διαστήματα απρόσεκτες ερμηνείες. Οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων είναι τελείως τυπικοί, σε αντίθεση με τους διαλόγους του Dante που στο πρώτο μέρος είχαν αφήσει ιστορία. Το σπικάζ στο σύνολό του έχει μικρύνει κι αυτό δεν βοηθάει καθόλου στο να αναπτυχθεί μία στοιχειώδη πλοκή.

Επίλογος
Αν παίξατε το πρώτο Devil May Cry και το ολοκληρώσατε, τότε δεν βρίσκουμε κάποιον σοβαρό λόγο να αποκτήσετε το sequel του, γιατί πολύ απλά δεν έχει κάτι το νέο να επιδείξει. Η Capcom εδώ πήγε να κάνει την αρπαχτή, δεν πρόσεξε το παιχνίδι όσο θα έπρεπε, το εξέθεσε και γι’ αυτό δέχτηκε την κίτρινη κάρτα. Ελπίζουμε το λάθος της αυτό να της γίνει μάθημα για τις μετέπειτα εκδόσεις.

Θετικά:
- Όμορφος σχεδιασμός χαρακτήρων
- Καλοστεκούμενα ηχητικά εφέ

Αρνητικά:
- Πολύ μικρή αντοχή στο χρόνο
- Πολύ εύκολο
- Λιγότερα upgrades
- Ανούσιο σύστημα μάχης
- Βαρετός σχεδιασμός στα backgrounds
- Λιγότεροι διάλογοι

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 7.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 4
Γενικά: 6.7

Μία απογοητευτική συνέχεια ενός πάλαι ποτέ αγαπημένου action game.

Μάνος Γρυπάρης