Final Fight (Arcade, SNES, Commodore 64, Amstrad, ZX Spectrum, Amiga, Atari ST)

Final Fight
Το ξύλο της αρκούδας!




Όποιοι δεν ξέρουν τι σημαίνει Final Fight προφανώς δεν έχουν ζήσει στα χρόνια της δόξας του για να καταλάβουν τον ντόρο που είχε γίνει γύρω από το όνομά του. Το Final Fight είναι δημιούργημα της Capcom και πάνω σε αυτό βασίστηκε για να δημιουργήσεη την μηχανή γραφικών του Street Fighter. Αποτελεί μία μετεξέλιξη του Double Dragon ενώ ως Beat ‘Em Up απέκτησε το 1993 και ένα νεότερο αδερφάκι-κλώνο, το πολύ επιτυχημένο Cadillacs & Dinosaurs. Εκτός αυτού, το Street Fighter στις μετέπειτα εκδόσεις του “δανείστηκε” τους πιο γνωστούς χαρακτήρες του Final Fight για να ανανεώσει το ρόστερ του.

Σενάριο
Η κόρη του Mike Haggar και κοπελιά του Cody πέφτει θύμα απαγωγής από τον Mad Gear. Οι δυο άντρες παίρνουν μαζί τους τον Guy (φίλος του Mike Haggar) και επιχειρούν να εξολοθρεύσουν όλη τη συμμορία του Mad Gear. Σύμφωνα με την υπόθεση, στο τέλος του παιχνιδιού ο Mad Gear εκτοξεύεται από το παράθυρο του κτιρίου του από τον Cody ο οποίος τον στέλνει στα θυμαράκια.



Γραφικά- Ήχος
Αν το Street Fighter οφείλει κάτι στο Final Fight το πρώτο πράγμα για το οποίο θα του ήταν υποχρεωμένο είναι τα γραφικά του. Τα sprites του Final Fight είχαν εξαιρετική για την εποχή ευκρίνεια την οποία ζήλευαν όλα τα games του ’89. Εκτός αυτού υπήρχε και πλήρης αλληλεπίδραση του χρήστη με το περιβάλλον, αφού τα βαρέλια και τα κιβώτια καταστρέφονταν όπως στις ταινίες καράτε. Το στυλ πάλης του κάθε μαχητή είναι διαφορετικό και η διαφοροποίηση αυτή στις κινήσεις ήταν άλλος ένας λόγος για τον οποίο το Final Fight ξεχώρισε από τα κοινά Beat ‘Em Up της εποχής σαν τη μύγα μες στο γάλα.

Παρά την αξιέπαινη προσπάθεια της Capcom στον ήχο, το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα άγευστο μείγμα από περιστασιακές κραυγές, επαναλαμβανόμενους ήχους χτυπημάτων κι ένα υποτονικό χαλί στο background να αφήνει τον χρήστη εντελώς αδιάφορο. Αυτός ήταν ίσως και ο λόγος που η Capcom έστρωσε…τον πάτο της και μας άφησε άφωνους με το μετέπειτα Street Fighter. Όπως και να ‘χει από τα λάθη σου μαθαίνεις


Gameplay
Το εύρος του πεδίου της μάχης είναι αντίστοιχο με αυτό του Double Dragon. Οι τρεις χαρακτήρες, Guy, Cody και Hagar, έχουν ο καθένας δικά τους χαρακτηριστικά γνωρίσματα που τους διαφοροποιούν σημαντικά στη μάχη. O Guy είναι ο ευκίνητος της παρέας και παρά τα αδύναμα χτυπήματά του είναι ο πιο γρήγορος άρα μπορεί να ξεφύγει εύκολα. Ο Haggar είναι πολύ δυνατός αλλά ταυτόχρονα πολύ αργός και ευαίσθητος στα χτυπήματα. Τέλος, ο Cody είναι η μέση λύση αφού συνδυάζει λίγο απ’ όλα τα παραπάνω. Οι χαρακτήρες αυτοί έχουν και ξεχωριστές ειδικές κινήσεις. Ο Guy κι ο Cody έχουν το ελικοπτεράκι κι ο Haggar την μπουνιά-κατσαβίδι τύπου Zangief.

Στο δρόμο σας προς την εκκαθάριση θα συναντήσετε όλων των ειδών τα τσουτσέκια. Από αδύναμους αλητάκους μέχρι body-buildαράδες ή ακόμα και δίμετρους γίγαντες. Για να τους αντιμετωπίσετε έχετε τις γροθιές σας και το άλμα σας, ενώ πατώντας τα δύο αυτά πλήκτρα μαζί μπορείτε να πραγματοποιήσετε μία σπέσιαλ κίνηση, η οποία όμως θα σας αφαιρέσει ένα πολύ μικρό ποσό ενέργειας. Η κίνηση αυτή μπορεί να καθαρίσει όποιον κινείται αριστερά και δεξιά σας και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν είσαστε στριμωγμένος και δεν μπορείτε να αντιδράσετε στα χτυπήματα.



Το παιχνίδι σε γενικές γραμμές είναι εύκολο, παρά τα απέραντα levels που διαθέτει. Η καλύτερη τακτική είναι να προχωράτε βήμα προς βήμα ώστε να μπορείτε να αντιμετωπίζετε τους εχθρούς με τη σειρά. Αν κάνετε το λάθος να προχωρήσετε προς τα δεξιά μέχρι το τέλος της οθόνης, τότε θα μαζέψετε όλους τους εχθρούς της συγκεκριμένης πίστας σε ένα σημείο και εκτός από το frame rate θα σας βγει και η πίστη να τους εξοντώσετε. Το Α.Ι. των εχθρών είναι αρκετά χαμηλό αφού ναι μεν μπορούν να σας περικυκλώσουν αλλά δεν μπορούν εύκολα να σας αιφνιδιάσουν. Αν σταθείτε σε ένα σημείο κι αρχίσετε να γρονθοκοπείτε τότε θα τα βγάλετε εύκολα πέρα αφού οι εχθροί σας θα δέχονται τα χτυπήματα το ένα μετά το άλλο, με εξαίρεση ορισμένους που θα επιχειρήσουν μία στιγμιαία άμυνα. Εκτός από τα χτυπήματά σας μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και άλλα αντικείμενα όπως λοστούς, μαχαίρια κτλ. Αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα και καλά θα κάνετε να δείξετε ιδιαίτερη προσοχή όποτε θα τα συναντάτε μπροστά σας αφού με αυτά μπορείτε να κρατήσετε τους εχθρούς σας σε απόσταση χωρίς να κινδυνεύσετε.

Το Final Fight ξεχωρίζει για την ευκολία του στη μάχη αλλά και για τα αρκετά μεγάλα (για τα δεδομένα ενός Beat ‘Em Up) levels που διαθέτει και τα οποία μπορούν να κρατήσουν τον χρήστη για ώρες. Αυτό εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από όσους χρήστες ασχολήθηκαν με το παιχνίδι αφού η Capcom σεβάστηκε όχι μόνο τα κέρματά τους αλλά και τα χρήματα που δαπάνησαν για την αγορά του παιχνιδιού στους υπολογιστές και τις κονσόλες.



Επίλογος
Με όπλο του τα προχωρημένα για την εποχή γραφικά, τα μεγάλα levels και τους τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες, η Capcom πέτυχε με το σωστό timing να δημιουργήσει ένα παιχνίδι πολύ πιο μπροστά από την τεχνολογία της εποχής του. Η λατρεία που του έδειξαν οι χρήστες ήταν μόνο μία πρόγευση για την χρυσή σκυτάλη που δόθηκε δύο χρόνια αργότερα στο Street Fighter 2.

Θετικά:
- Μοναδική για την εποχή μηχανή γραφικών
- Απλός χειρισμός
- Πλήρης αλληλεπίδραση με το περιβάλλον
- Τα μεγάλα levels παρείχαν μία ελαφρώς μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε σχέση με τα υπόλοιπα beat ‘em up.

Αρνητικά:
- Ο ήχος θα σας αφήσει αδιάφορους
- Πολύ εύκολο κι ελαφρώς επαναλαμβανόμενο
- Ορισμένα bugs σε κάποιες από τις εκδόσεις του παιχνιδιού

Βαθμολογία
Γραφικά: 10
Ήχος: 7.5
Gameplay: 9
Αντοχή: 5
Γενικά: 8

Ένα από τα κλασικά Beat ‘Em Up της Capcom το οποίο διέθετε τα καλύτερα γραφικά της εποχής του.