Double Dragon

Double Dragon
Οι δράκοι της Ιαπωνίας βγαίνουν στους δρόμους και μοιράζουν αγκωνιές




To Double Dragon είναι το καλύτερο παιχνίδι που έχει βγάλει η ιαπωνική εταιρεία Technos Japan Corporation. Για την ακρίβεια ίσως να είναι και το μόνο καλό παιχνίδι της συγκεκριμένης εταιρείας η οποία έχει να φανεί στην αγορά πάνω από μία δεκαετία, έχοντας στο ρεπερτόριό της μόνο ιαπωνικές μετριότητες. Το DD (το οποίο στα ιαπωνικά λέγεται “Sou-Setsu-Ryu”) είναι ουσιαστικά η συνέχεια του Renegade, ενός παιχνιδιού που κυκλοφόρησε ένα χρόνο πριν και στο οποίο δεν μπορούσες καν να κατευθύνεις τα χτυπήματά σου. Μέσα σε ένα χρόνο τα κεφάλια μπήκαν μέσα, έγινε σωστή δουλειά και το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα από τα καλύτερα Beat ‘Em Up όλων των εποχών, το οποίο πάντοτε θέλουμε να τερματίσουμε όταν το πετυχαίνουμε στα coin-op. Φυσικά με αγκωνιές και ένα μόνο νόμισμα!

Σενάριο
Μέσα στο κλίμα της εποχής που επικρατούσε το σενάριο “μου-κλέψανε-την-γκόμενα” (σε games όπως το Ghosts ‘N Goblins) η υπόθεση στο Double Dragon έχει ως εξής. Δύο αδέρφια, ο Billy Lee (Player 1 με τα μπλέ) κι ο Jimmy Lee (Player 2 με τα κόκκινα), γνωρίζουν μία υποτιθέμενη πολεμική τέχνη (Sou-Setsu-Ken). Οι Black Warriors είναι (επίσης υποθετικά) η μεγαλύτερη συμμορία της χώρας η οποία απαγάγει την κοπελιά του Billy (Marian), θέλοντας να μάθει τους δρόμους που διδάσκεται η συγκεκριμένη τέχνη ώστε να την ελευθερώσει. Ο Billy παίρνει τον αδερφό του Jimmy για βοήθεια και μαζί καλούνται να πλακώσουν στο ξύλο μέχρι θανάτου την συγκεκριμένη συμμορία και να σώσουν την Marian.

Τα δύο πρώτα στοιχεία που κρατάμε από όλα τα παραπάνω είναι τα εξής. Αφενός μεν έχουμε ένα θέμα με τα ιαπωνικά ονόματα. Το Double Dragon κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία ως “Sou-Setsu-Ryu” και η πολεμική τέχνη που διδάσκεται στο σενάριο λέγεται “Sou-Setsu-Ken”. Την ίδια χρονιά (1987) κάνει ντεμπούτο και το Street Fighter, όπου ο πρώτος παίκτης αναλαμβάνει τον Ryu και ο δεύτερος τον Ken. Αν αυτό δεν λέγεται τύχη τότε πως λέγεται; Αντικατασκοπεία; Το άλλο στοιχείο που κρατάμε είναι το φινάλε του παιχνιδιού στο οποίο ο Billy κι ο Jimmy πλακώνονται στο ξύλο για χάρη της κοπελιάς. Είχε ιδιαίτερη πλάκα να παίζεις το παιχνίδι στα arcade (σε 2 Player Mode) και στο μεγάλο big boss, λίγο πριν τον τερματισμό, να κάνουν και οι δύο παίκτες συντήρηση δυνάμεων για να έχουν πλεονέκτημα στην τελική μάχη. Λες και η γκόμενα ήταν πραγματική. Η πλάκα ήταν όταν ο Jimmy καθάρισε τον Billy και του έπαιρνε την γκόμενα. Δηλαδή οι Ιάπωνες τι θέλουν να μας πουν; Μην εμπιστεύεστε τον αδερφό σας ούτε για την κοπελιά σας;

Στο Double Dragon 2 η Marian σκοτώνεται από την συμμορία και ο Billy καλεί για άλλη μια φορά τον αδερφό του για να εκδικηθούν τον θάνατό της. Στο τέλος πλακώνονται ξανά για να διατηρήσουν την παράδοση.

Το Double Dragon κέρδισε τις πρώτες εντυπώσεις σε σχέση με το Street Fighter, παρά το γεγονός ότι η Technos Japan Corp. είχε ήδη κάνει το peak της σε αντίθεση με την Capcom που είχε ακόμη πολλά να δώσει. Τα μεγάλα όπλα της σειράς Double Dragon θα τα αναλύσουμε στις επόμενες παραγράφους.

Γραφικά
Τα μοντέλα των χαρακτήρων έχουν καλό σχεδιασμό. Η κίνησή τους, παρά τις όποιες μικροατέλειες, έχει κι αυτή την χάρη της. Πολύ σημαντικό είναι και το γεγονός ότι κάθε όπλο χρησιμοποιείται με ξεχωριστό τρόπο. Αλλιώς χτυπάει κάποιος με το μαστίγιο, αλλιώς με το ρόπαλο κι αλλιώς με το βαρέλι. Πολύ καλή εντύπωση αφήνει και ο σχεδιασμός του κάθε level, ιδιαίτερα σε σημεία όπου ανοιγοκλείνουν πόρτες ή που κάποιος χαρακτήρας πέφτει στο ποτάμι ή σε λακούβα. Υπάρχει πλήρης αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και ότι βλέπετε μπροστά σας (με εξαίρεση τα αντικείμενα του φόντου) μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Η μηχανή γραφικών παρέμεινε ίδια και στην δεύτερη έκδοση της σειράς, ενώ στην τρίτη έκδοση υπήρξε μία σαφέστατη βελτίωση, αν και τα χρόνια για το DD είχαν περάσει και η τεχνολογία είχε ήδη αρχίσει να προοδεύει. Όλες οι εκδόσεις είχαν ανά διαστήματα προβλήματα με το frame rate (η τρίτη έκδοση το παράκανε), ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου παρευρίσκονταν πολλοί εχθροί ταυτόχρονα στην οθόνη.

Ήχος
Το soundtrack του πρώτου Double Dragon έχει μείνει στην ιστορία. Στις επόμενες εκδόσεις η μουσική ήταν αρκετά μονότονη. Το παράπονο των χρηστών σε όλες τις εκδόσεις της σειράς ήταν ότι δεν υπήρχε ποικιλία ήχων στα χτυπήματα των επίδοξων καρατέκα. Είτε τρώγατε μπουκέτο από ισοδύναμό σας, είτε από big bosses, το ηχητικό άκουσμα ήταν το ίδιο, εκτός κι αν επρόκειτο για τον τελικό big boss ο οποίος ήταν οπλισμένος με το αυτόματο.

Gameplay
Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε δει τέτοιο συνδυασμό κινήσεων και τόσο πρωτοποριακό gameplay σε ανάλογο Beat ‘Em Up. Το DD κατάφερε να προβάλει μεγάλες καινοτομίες οι οποίες ακολουθήθηκαν από πολλούς μετέπειτα τίτλους και χάραξαν τον δρόμο για τους επόμενους.

Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο για έναν ή δύο παίκτες οι οποίοι μπαίνουν στο παιχνίδι με δύο ζωές και πέντε μπάρες ενέργειας και μπορούν να παίξουν οποιαδήποτε στιγμή μαζί, χωριστά ή και εναλλάξ. Για να χαθεί μία μπάρα ενέργειας θα πρέπει να δεχθείτε συγκεκριμένα χτυπήματα (κάθε χτύπημα έχει το δικό του βάρος, ανάλογα με τον εχθρό και το όπλο). Αν χάσετε και τις πέντε μπάρες ενέργειας τότε σας αφαιρείται μία ζωή. Αν χάσετε όλες τις ζωές και δεν βρίσκεται ούτε ένας ζωντανός παίκτης στο παιχνίδι τότε αυτό μετά από λίγα δευτερόλεπτα μεταφράζεται σε Game Over.

Η κίνηση του χαρακτήρα σας περιλαμβάνει μπουνιά, κλωτσιά και άλμα. Αν πατήσετε δύο φορές το μπροστά τότε επιχειρείτε κεφαλιά που ρίχνει κατευθείαν κάτω τον αντίπαλο. Αν πλησιάσετε έναν χαρακτήρα από πίσω τότε μπορείτε να τον κρατήσετε ώστε ο δεύτερος παίκτης να πλησιάσει και να τον ξυλοκοπήσει. Επιπλέον, οι συνεχόμενες μπουνιές καταλήγουν σε άπερκατ και οι συνεχόμενες κλωτσιές σε κράτημα κεφαλιού και στη συνέχεια ρίψη σώματος του αντιπάλου. Τέλος, το άλμα σε συνδυασμό με την κλωτσιά μπορεί να αποφέρει γυριστή κλωτσιά προς τα πίσω ενώ αν συνδυαστεί με την μπουνιά τότε μπορεί να αποφέρει την διάσημη αγκωνιά! Αυτή η άτιμη αγκωνιά ήταν η πιο ευνοημένη κίνηση του παιχνιδιού. Οι δύο πρώτες εκδόσεις του μπορούσαν να τερματιστούν μόνο με την χρήση της αγκωνιάς, κάτι που διευκόλυνε τους χρήστες στο να ολοκληρώσουν το παιχνίδι με μόλις ένα νόμισμα. Αργότερα η Technos Japan Corporation κατάλαβε την κομπίνα και στο Double Dragon 3 τους εκδικήθηκε όλους εκβιάζοντας απ’ τους παίκτες όσα νομίσματα δεν είχε πάρει τα προηγούμενα χρόνια (σ.σ. βλέπε παρακάτω).

Υπάρχουν εχθροί διαφόρων κατηγοριών. Οι άοπλοι, οι ένοπλοι και τα big bosses. Οι άοπλοι έχουν τις ίδιες ικανότητες με εσάς, οι ένοπλοι κουβαλούν πάντοτε όπλο, το χάνουν αν πέσουν κάτω από χτύπημα και σε μερικές περιπτώσεις το έχουν μαζί τους σε μόνιμη βάση (π.χ. μαχαίρια ή δυναμίτες) μέχρι να εξοντωθούν. Τα big bosses γίνονται εύκολα αντιληπτά βάση του ύψους που διαθέτουν και μπορούν με κλωτσιές και μπουνιές να σας δημιουργήσουν μεγαλύτερη ζημιά σε σχέση με τις αντίστοιχες κινήσεις των απλών εχθρών.

To Double Dragon 2

Τα όπλα διαχωρίζονται σε μόνιμης χρήσης τα οποία χάνετε σε περίπτωση που πέσετε κάτω, σε ρίψης μόνιμης χρήσης και σε ρίψης μίας χρήσης. Τα όπλα μόνιμης χρήσης είναι τα μαστίγια και τα ρόπαλα. Τα όπλα ρίψης που αξιοποιούνται σε μόνιμη βάση είναι τα βαρέλια και τα κιβώτια, πάντα υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει περιθώριο για να τα μεταφέρετε μαζί σας. Τέλος, τα όπλα προσωρινής χρήστης είναι τα μαχαίρια και οι δυναμίτες. Τα μαχαίρια κάνουν πολύ σοβαρή ζημιά ενώ οι δυναμίτες αφαιρούν κατευθείαν την ζωή του εχθρού ή ακόμη και τη δική σας.

Οι πιο επικίνδυνοι εχθροί είναι τα big bosses που εμφανίζονται αρκετές φορές μέσα σε κάθε level (όσο προχωράτε προς τα τελευταία levels τα big bosses ανά level αυξάνουν) καθώς και όσοι πολεμιστές κουβαλούν μαζί τους επικίνδυνο όπλο όπως βαρέλι, μαχαίρι ή δυναμίτη. Στις δυσκολότερες πίστες υπάρχουν και σημεία όπου μπορείτε να χάσετε ολόκληρη ζωή λόγω του κενού που υπάρχει επίτηδες, λόγω λακούβας, σπασμένης γέφυρας που οδηγεί στο ποτάμι κτλ. Αυτά είναι ίσως και τα πιο επικίνδυνα σημεία που ανεβάζουν την δυσκολία του παιχνιδιού αφού ένας στραβός χειρισμός μπορεί να σας κοστίσει ολόκληρη ζωή. Μετά από λίγες ημέρες εξάσκησης το παιχνίδι μπορεί να τερματιστεί από τους έμπειρους χρήστες με την χρήση της αγκωνιάς και χωρίς να χαθεί ζωή.

Στην δεύτερη έκδοση του παιχνιδιού είχαμε την είσοδο ορισμένων νέων εχθρών οι οποίοι έπαιρναν τον ρόλο των big bosses (όπως για παράδειγμα οι νίντζα). Λόγω της ευκολίας με την οποία οι παίκτες ολοκλήρωναν το πρώτο Double Dragon, η Technos Japan Corp. αποφάσισε να αυξήσει την δυσκολία και να προσθέσει περισσότερα big bosses στα τελευταία levels. Ξέχασε όμως να αφαιρέσει την αγκωνιά οπότε το παιχνίδι με 2-3 νομίσματα ήταν και πάλι εύκολο να τερματιστεί. Στο DD 2 υπήρχε και μεγαλύτερη γκάμα απλών εχθρών όπως και κινήσεων που πραγματοποιούσαν. Το δικό σας όμως ρεπερτόριο παρέμεινε ίδιο ενώ υπήρξαν κι αρκετές διαμαρτυρίες για δυσκολίες στον χειρισμό, κυρίως λόγω της περίεργης κλωτσιάς αλλά και της μπάρας ενέργειας που δεν ήταν τόσο ορατή όσο στην πρώτη έκδοση.

To Double Dragon 3

Στην τρίτη έκδοση του Double Dragon υπήρξε μία τελείως διαφορετική προσέγγιση. Ο χρήστης μπορούσε να μπει σε ένα virtual κατάστημα του παιχνιδιού και να αγοράσει επιπλέον κόλπα με extra credits. Κάθε κόλπο ίσον ένα νόμισμα. Μπορούσατε λοιπόν να αγοράσετε νέους χαρακτήρες, όπλα ή και κόλπα. Οι νέοι χαρακτήρες και τα όπλα διέφεραν ανάλογα με την χώρα. Για παράδειγμα ο έξτρα χαρακτήρας στην Αμερική ήταν ένας δίμετρος έγχρωμος τυπάς. Σε άλλες χώρες μπορούσατε να χειριστείτε έναν ευτραφούλη γνώστη του judo ή έναν δεξιοτέχνη γνώστη του καράτε. Ο χαρακτήρας αυτός ενεργοποιούνταν όταν χάνατε τη ζωή σας ώστε να δικαιολογούνταν και το νόμισμα που δίνατε. Τα όπλα και τα tricks, παρ’ ότι σας διευκόλυναν στο χτύπημα του εχθρού χαρακτηρίστηκαν λίγο κοροϊδία. Ευτυχώς που στο Mame βάζουμε όσα credits θέλουμε χωρίς να ανοίγουμε το πορτοφόλι μας!

Επίλογος
Το Double Dragon έχει κυκλοφορήσει για πάρα πολλές πλατφόρμες κι αποτελεί ένα από τα κλασικότερα Beat ‘Em Up που φτιάχτηκαν ποτέ. Οι fans του είδους αποθέωναν το συγκεκριμένο παιχνίδι σε κάθε ευκαιρία. Έβγαλε τουλάχιστον μία δεκαετία και όχι άδικα αφού το gameplay του παραμένει επίσης κλασικό, πρωτοποριακό και ένα τρανό παράδειγμα προς μίμηση για τους μεταγενέστερους τίτλους.

Θετικά:
- Μεγάλο ρεπερτόριο όπλων
- Ενδιαφέρουσες μάχες με τα big bosses
- Τα ιδανικά μουσικά κομμάτια
- Καλός σχεδιασμός χαρακτήρων

Αρνητικά:
- Πολύ σύντομο σε διάρκεια
- Τα χτυπήματα έχουν πάντοτε τον ίδιο ήχο
- Στις μετέπειτα εκδόσεις δεν υπήρξε η αναμενόμενη βελτίωση στα γραφικά και στον ήχο

Βαθμολογία Double Dragon
Γραφικά: 9
Ήχος: 8.5
Gameplay: 10
Αντοχή: 6
Γενικά: 8.5

Βαθμολογία Double Dragon 2
Γραφικά: 7.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 8

Βαθμολογία Double Dragon 3
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 7
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.5

Το Double Dragon είναι ένα από τα μεγαλύτερα Beat ‘Em Up που αγαπήσαμε!

Μάνος Γρυπάρης