Medal of Honor: Airborne (PC, Xbox 360, PS3)

Medal Of Honor: Airborne
Ετοιμάστε το αλεξίπτωτό σας και βουτήξτε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο

Site: www.ea.com/moh/



Μετά από αρκετές απογοητευτικές προσπάθειες της ΕΑ για να ζωντανέψει ένα από τα πιο αγαπημένα franchise Β’ Παγκοσμίου πολέμου, έρχεται το MOH: Airborne. Άραγε ανταποκρίνεται στην πρόκληση του να σταθεί στο ύψος του παλιού καλού Allied Assault;

Σενάριο
Tο σενάριο είναι κλασικό για ένα παιχνίδι Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Οι ναζί απειλούν ολόκληρο τον κόσμο κι εσείς καλείστε να τον σώσετε. Αποτελείτε μέρος της μονάδας αλεξιπτωτιστών κι έτσι θα κληθείτε να βουτήξετε αρκετές φορές από αεροπλάνα. Θα φορέσετε τις μπότες του Boyde Travers, αλεξιπτωτιστή της 82ης Αερομεταφερόμενης Μονάδας και θα εμπλακείτε σε μάχες σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, όπως την φημισμένη μάχη Market Garden. Από την Σικελία μέχρι την Γερμανία, κάθε αποστολή ξεκινά πίσω από τις γραμμές του εχθρού με μία πλήρης ελεγχόμενη προσγείωση με το αλεξίπτωτό σας! Καθορίστε εσείς την πορεία της μάχης και σε συνδυασμό με μία μεγάλη γκάμα αυθεντικών όπλων της εποχής βοηθήστε να τελειώσει ο πόλεμος.



Γραφικά
Το MoH: Airborne δεν είναι ένα τόσο όμορφο σε γραφικά παιχνίδι, παρ’ όλα αυτά δεν μας παραξενεύει το μάτι. Το frame rate είναι αρκετά ομαλό και οι αντανακλάσεις δίνουν έναν αρκετά ήρεμο τόνο στα γραφικά του παιχνιδιού. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί άψογα την Unreal Engine 3 δίνοντας αρκετή λεπτομέρεια στις πίστες, με τρανταχτό παράδειγμα την Der Flakturm που είναι ίσως η πιο εντυπωσιακή πίστα σε παιχνίδι Β’ παγκοσμίου πολέμου.

Πέρα από κάποια πολύ καλά σχεδιασμένα όπλα και κτίρια, τα textures σίγουρα δεν είναι κάτι το πρωτοποριακό ενώ τα αρκετά pop-up πολλές φορές κουράζουν το μάτι μας ιδιαίτερα σε στιγμές που πέφτουμε από το αεροπλάνο. Ο καπνός και οι εκρήξεις δυστυχώς ανήκουν σε προηγούμενη γενιά γραφικών και σίγουρα θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεγμένα. Απ’ την άλλη, οι στρατιώτες είναι αρκετά καλά σχεδιασμένοι, κάτι που σας επιτρέπει να ξεχωρίσετε τους εχθρούς από τους συμμάχους λόγω της μεγάλης γκάμας από στολές και βαθμίδες εκείνης της εποχής.



Σε γενικές γραμμές θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα γραφικά του MoH: Airborne, έχουν αρκετά καλά στοιχεία που όμως συχνά επισκιάζονται από σχεδιαστικές ατέλειες ή προχειρότητες.

Ετοιμαστείτε για την πιο συναρπαστική «βουτιά στο κενό» που κάνατε ποτέ σε video game!

Ήχος
Πρόκειται ίσως για τον καλύτερο τομέα του παιχνιδιού με την EA να έχει πραγματοποιήσει τρομερή δουλειά. Οι ήχοι από τα όπλα είναι αρκετά έντονοι, ξεπερνώντας σε ρεαλισμό όλα τα παιχνίδια του είδους. Κάθε όπλο έχει μοναδικό ήχο, κάτι που θα σας κάνει να νιώσετε έντονα ότι κρατάτε στην πραγματικότητα κάποιο από τα όπλα της εποχής και να σας βάλει για τα καλά στο πεδίο της μάχης.

Ένα από τα άσχημα στοιχεία στον τομέα του ήχου είναι ότι συχνά θα ακούτε τις ίδιες ατάκες από τους συμμάχους σας ή από τους εχθρούς. Ευτυχώς που ο ήχος του περιβάλλοντος είναι αρκετά δυναμικός και ρεαλιστικός, τόσο ώστε να καλύπτει τυχόν ατέλειες.

Gameplay
Η εμπειρία σας στο Medal of Honor: Airborne αρχίζει με κάτι το πρωτοποριακό. Αντί να ξεκινήσετε από κάποιο σημείο της πίστας, θα πέσετε με το αλεξίπτωτό σας σε όποιο σημείο του επιπέδου θελήσετε εσείς, διαλέγοντας έτσι να μπείτε είτε σε ασφαλές σημείο είτε να ριψοκινδυνεύσετε πέφτοντας κατευθείαν στην μάχη και συγκεκριμένα κοντά στο objective σας. Βέβαια το τελευταίο, δεν είναι ότι το καλύτερο μιας και τις περισσότερες φορές θα καταλήξετε νεκροί. Η ιδανική τακτική είναι να πέσετε στο σημείο με τον πράσινο καπνό το οποίο είναι αρκετά ασφαλές. Υπάρχουν επίσης αρκετά σημεία που σας δίνουν ένα πλεονέκτημα στην μάχη όταν πέσετε σ’ αυτά.



Από την στιγμή που θα προσγειωθείτε, θα έχετε να αντιμετωπίσετε αρκετά κύματα εχθρών καθ’ όλη την διάρκεια των έξι επιπέδων του παιχνιδιού. Μπορεί να μην ακούγονται αρκετά αλλά σίγουρα δεν είναι και μικρά. Το gameplay time υπολογίζεται μόλις γύρω στις οκτώ ώρες.

Οι πρώτες 2-3 πίστες σίγουρα δεν είναι ότι καλύτερο, τόσο σχεδιαστικά όσο και σαν διασκέδαση. Είναι αρκετά γραμμικές, βαρετές και σίγουρα η πραγματική διασκέδαση και εμπειρία του παιχνιδιού θα αρχίσει από την τέταρτη πίστα και μετά, έως και την ολοκλήρωση του παιχνιδιού.

Το Α.Ι. των εχθρών είναι αρκετά προσεγμένο. Έχουν καλή αίσθηση του χώρου, καλύπτονται όπου χρειάζεται ή σε δύσκολες περιπτώσεις όπως για παράδειγμα σε ρίψη χειροβομβίδες, θα τρέξουν να κρυφτούν. Δεν ισχύει όμως το ίδιο και για το Α.Ι. των συμμάχων που πολλές φορές θυμίζουν κομπάρσους ενώ άλλες φορές απλά θα σας εμποδίσουν για να πάρετε μια καλύτερη θέση μέσα στην μάχη. Όταν πυροβολείτε κάποιον εχθρό, αυτός θα πέσει και το animation θα είναι ανάλογο του σημείου που τον πετύχατε ενώ το fragdoll δίνει ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση ρεαλισμού στις μάχες. Το αρνητικό στοιχείο είναι ότι χρειάζονται τρεις και τέσσερις σφαίρες για να σκοτώσετε έναν εχθρό. Φανταστείτε τώρα τι γίνεται όταν έχετε αρκετούς εχθρούς να αντιμετωπίσετε ταυτόχρονα. Αυτό σίγουρα από ένα σημείο και μετά καταντάει αρκετά εκνευριστικό.



Ο χειρισμός είναι παρόμοιος και στις τρεις πλατφόρμες. Συχνά θα χρειαστεί να καλυφθείτε από τον καταιγισμό των σφαιρών ενώ θα έχετε την δυνατότητα να σκύψετε πλάγια και να ανταποδώσετε κάτι που είναι ιδιαίτερα χρήσιμο. Καθώς προχωράτε στις πίστες, θα μπορέσετε να αναβαθμίσετε τα όπλα σας κάτι που αποτελεί το δεύτερο πιο βασικό στοιχείο του παιχνιδιού. Στο οπλοστάσιο σας υπάρχουν όλα τα κλασικά όπλα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με τη διαφορά ότι παίρνουν τρεις αναβαθμίσεις το καθένα. Όσο περισσότερα kills κάνετε με ένα μόνο όπλο, τόσο αυξάνεται το kill meter του. Όταν γεμίσει τότε λαμβάνετε το ανάλογο upgrade. Αυτό σας επιτρέπει να ξεκλειδώσετε μεγαλύτερους γεμιστήρες, γρηγορότερα reloads και δευτερεύουσες ικανότητες στα όπλα σας. Θα βρείτε αρκετές χειροβομβίδες οι οποίες θα σας βοηθήσουν αρκετά, αρκεί να μάθετε τα κολπάκια τους, ενώ τα health packs είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα κατά την διάρκεια των επιπέδων.

Ένα τελευταίο αρνητικό που εντοπίσαμε στο gameplay είναι το σύστημα με τα checkpoints. Κάθε φορά που ολοκληρώνετε κάποιο objective, το παιχνίδι σώζει αυτόματα την πρόοδό σας. Εάν σκοτωθείτε, στη συνέχεια ξαναπέφτετε από το αεροπλάνο και δυστυχώς θα παρατηρήσετε πως οι γερμανοί βρίσκονται πάλι στα σημεία που είχατε σκοτώσει λίγο πριν το θανατό σας. Ευτυχώς που δεν χρειάζεται να ξαναπαίξετε τα objectives που μόλις ολοκληρώσατε. Άλλο ένα εκνευριστικό στοιχείο λίγο πριν πετύχετε μια αποστολή σας, είναι να σκοτώνεστε και να πρέπει να ξαναπαίξετε το συγκεκριμένο σημείο πάλι από την αρχή.



Το online κομμάτι του παιχνιδιού δεν έχει κάτι το καινοτόμο, αν εξαιρέσουμε τον αριθμό των παιχτών που μπορεί να φτάσει μέχρι 12 παίκτες και αποτελείται από τα. κλασικά modes (Deathmatch, Team Deathmatch και Capture the Flag) των αντίστοιχων Online παιχνιδιών του είδους. Σε γενικές γραμμές, οι νέες καινοτομίες στο gameplay είναι ενδιαφέρουσες προσθήκες για το franchise, όμως είναι σχεδόν αναμενόμενες στα next-gen shooters.

Επίλογος
Σίγουρα το Medal of Honor:Airborne θα ανταμείψει τους παίκτες που θα κάτσουν να το τερματίσουν κι όχι αυτούς που θα το παίξουν για 2-3 πίστες. Το μικρό campaign είναι ίσως ένα μεγάλο αρνητικό και το πρώτο μισό του παιχνιδιού θα σας φανεί βαρετό αλλά σίγουρα κάπου στα μισά το σκηνικό θα αλλάξει, κάνοντας σας να δείτε το παιχνίδι με ένα άλλο μάτι, μιας και οι τελευταίες πίστες είναι μια έντονη και διασκεδαστική εμπειρία.

Θετικά:
- Ελεγχόμενη πτώση με το αλεξίπτωτο
- Αναβαθμιζόμενα όπλα
- Ελευθερία κινήσεων στο χάρτη
- Πολύ ρεαλιστικός ήχος

Αρνητικά:
- Το πρώτο μισό του παιχνιδιού είναι βαρετό
- Πολύ μικρό campaign
- Αρκετό Pop-up και μικρό Draw distance
- Χαμηλή ανάλυση των textures
- Αρκετά ψεγάδια που μπορεί να σας εκνευρίσουν

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 9
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.8

Αν έχετε βαρεθεί το shooting και ειδικά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τότε σίγουρα το Medal of Honor: Airborne δεν είναι το παιχνίδι που θα σας κάνει να αλλάξετε άποψη. Αν όμως πέσει στα χέρια σας τότε σίγουρα αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία.

Νίκος Χιόνης