Tomb Raider: Anniversary

Απαιτητική κυρία, ετών…10!

Το τραγούδι “ένας φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά, φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις”, ήταν μεγάλη επιτυχία στα χρόνια των πατεράδων μας και των παππούδων μας. Την Λάρα Κρόφτ δεν την πήραν δα και τα χρόνια και δεν είναι τόσο μεγάλη σε ηλικία, αλλά πάντα θα είναι αξιότιμη και αξιοσέβαστη. Όσον αφορά το τραγούδι, με μια ελαφρά παραλλαγή (όπου η λέξη «φίλος» μπαίνει το «φίλη»), της πάει γάντι. Επιπλέον είναι σαν το παλιό κρασί. Όσο μεγαλώνει τόσο καλύτερη γίνεται (εξαιρείται η χρονιά της κυκλοφορίας του Angel of darkness, όπου ευτυχώς το συγκεκριμένο παιχνίδι πολύ γρήγορα το κατάπιε το…σκοτάδι της λήθης!).

Τα κεράκια στην τούρτα της Λάρας είναι φέτος δέκα, αλλά μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα έχει προλάβει να σημαδέψει τη ζωή χιλιάδων gamers σε όλο τον κόσμο και έχει δημιουργήσει το δικό της μύθο. Αν παντού υπάρχει ένας μύθος, στο χώρο των games, o θηλυκός του είδους έχει ονοματεπώνυμο και δεν αμφισβητείται από κανένα. Το όνομα Λάρα Κρόφτ είναι το πλέον αναγνωρίσιμο σε οποιαδήποτε μορφή του. Έστω και αν ξεκίνησε από ένα λάθος του «ποντικιού»! (για όσους δεν το ξέρουν, οι έντονες καμπύλες δημιουργήθηκαν, όταν στο αρχικό στάδιο επεξεργασίας, μια λάθος κίνηση στο «ποντίκι» αύξησε το στήθος κατά…150%! Και επειδή…ουδέν μονιμότερο του προσωρινού, η τότε απόφαση να διατηρήσουν τις καμπύλες στο παιχνίδι και να δουν τι αποδοχή θα είχε, έπιασε τόπο.

Ιστορία
Μια… λαίδη (και δεν εννοούμε την…Άντζελα Δημητρίου), θέλει συνήθως ν’ ασχολείται με πράγματα όχι συνηθισμένα για τους κοινούς θνητούς. Και επειδή η λαίδη Κρόφτ έχει μέσα της το σαράκι της περιπέτειας και την αγάπη για τα extreme sports, δε λέει όχι, όταν μια εταιρία την προσλαμβάνει να βρει ένα μυθικό αντικείμενο. Και φυσικά δεν το κάνει για τα λεφτά, αλλά για την περιπέτεια και την…αδρεναλίνη. Στην πορεία όμως ανακαλύπτει ότι ο κόσμος γύρω της δεν είναι τόσο μοναχικός, όσο φαίνεται και ούτε είναι η μόνη που ψάχνει. Η συνομωσία αρχίζει να την κυκλώνει και πλέον πρέπει να χρησιμοποιήσει όλη την τέχνη της για να ξεφύγει και να τιμωρήσει αυτούς που τη θεώρησαν… «μισή μερίδα». Και η Λάρα, από τέχνη έχει μπόλικη και σίγουρα δεν είναι αυτή που θα μπορούσε κάποιος να κάνει μια… «χαψιά»! Η συνέχεια επί της οθόνης…

Επιστροφή στο μέλλον
Ο πρόσφατος τίτλος που κυκλοφόρησε, το “Tomb Raider Anniversary” αποδίδει φόρο τιμής στη στιγμή που άρχισαν όλα. Τιμάει όμως και όλους αυτούς που διάλεξαν να συνδέσουν την αρχή της ενασχόλησή τους με τα παιχνίδια, με το όνομά της. Κυριολεκτικά η συγκεκριμένη έκδοση είναι για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Περί τίνος πρόκειται; Είναι ουσιαστικά το remake του πρώτου παιχνιδιού της σειράς, το οποίο έχει υποστεί ένα εντυπωσιακό λίφτινγκ. Συνήθως οι απόπειρες να βελτιωθεί κάτι απόλυτα πετυχημένο, θεωρούνται τουλάχιστον…ιεροσυλία και δεν έχουν ευτυχή κατάληξη, αλλά όταν στη μέση μπαίνει το μεράκι και ο σεβασμός, από ανθρώπους που όπως οι ίδιοι έχουν δηλώσει υπήρξαν fans της Λάρα, πριν ασχοληθούν επαγγελματικά μαζί της, τότε το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τελικά καλό. Γιατί το συστατικό για να «δέσει η μαγιά» είναι ένα: σεβασμός. Και αυτός υπάρχει διάχυτος στο «Anniversary». Επιπλέον η παρουσία του ανθρώπου που έφερε τη Λάρα στη ζωή, του Toby Gard, εγγυάται ότι δεν έχουν γίνει αυθαίρετες παρεμβάσεις.

Γραφικά
Η μηχανή γραφικών που χρησιμοποιείται είναι αυτή που χρησιμοποιήθηκε και στο Tomb Raider Legend, οπότε στον τομέα των γραφικών έχουμε…χάρμα οφθαλμών! Το ευχάριστο στην όλη ιστορία είναι η ομορφιά και η γοητεία που δίνει το απέριττο. Ο σχεδιασμός της Λάρα είναι λεπτομερής, αλλά στο πρόσωπο της υπάρχει φρεσκάδα του αυθεντικού παιχνιδιού και αυτό είναι επίσης επιτυχία. Οι σημερινές δυνατότητες της τεχνολογίας επιτρέπουν να γίνει οποιαδήποτε παρέμβαση και να φορτωθεί κάποιο παιχνίδι με στοιχεία εντυπωσιασμού. Αυτό το τελευταίο το απέφυγαν επιμελώς οι δημιουργοί, θέλοντας προφανώς να μεταφέρουν την αίσθηση που είχε κάποιος την πρώτη φορά που έπαιξε το αυθεντικό παιχνίδι, πριν 10 χρόνια, στο σήμερα αναλλοίωτη και όσο το δυνατόν πιο αυθεντική. Και το έχουν καταφέρει.

Ήχος
Είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλο που το soundtrack περιλαμβάνει αξιόλογες μουσικές συνθέσεις, η περιπλάνησή στα επίπεδα του Anniversary θα γίνεται συνήθως με τη συνοδεία των ήχων της φύσης και κάποιες φορές μέσα στη μαγευτική απόλυτη…σιωπή! Αυτό το τελευταίο δεν είναι πάντα καλό, γιατί μετά την ηρεμία έρχεται συνήθως η καταιγίδα και πολλοί θα τρομάξουν με την ξαφνική και απότομη είσοδο στο σκηνικό κάποιου εχθρού που θα πρέπει να εξοντωθεί. Το απότομα δυνάμωμα της μουσικής είναι ικανό να «παγώσει το αίμα» σε σημείο που να φύγει το χειριστήριο από το χέρι. Αλλά μήπως αυτό δεν είναι και η γοητεία του να ασχολείται κάποιος με τα βιντεοπαιχνίδια; Η γοητεία του απρόβλεπτου!

Η μουσική υπόκρουση βοηθάει στο να δίνει υποβλητική αίσθηση στο όλο παιχνίδι. Αυτό ουσιαστικά για άλλους είναι θετικό και για άλλους αρνητικό. Τι να την κάνεις τη μουσική, όταν με το ζόρι την ακούς πολλές φορές; Κι όμως, μέσα από την παράδοξη ησυχία, απλά… ντυμένη κάποιες φορές με λίγες και καλές νότες, βρίσκετε το νόημα σε ότι κάνετε μέσα στο παιχνίδι. Απ’ την άλλη αυτοί που έχουν συνηθίσει κάθε βήμα σε οποιοδήποτε game να είναι…μετά μουσικής, σίγουρα θ’ απογοητευτούν.

Η πρώτη αγάπη δε ξεχνιέται, ειδικά με τέτοιο επιτυχημένο…λίφτινγκ.

Εύκολο; Ποτέ!
Πρόκειται για δύσκολο –χωρίς καμιά αμφιβολία- παιχνίδι, που το κάνουν ακόμα πιο δύσκολο οι γρίφοι, που είναι πολλοί, σύνθετοι και με αρκετές παραλλαγές. Όσοι από εσάς πρόλαβαν και έπαιξαν το αυθεντικό Tomb Raider 1 θα έχετε ένα πλεονέκτημα. Οι υπόλοιποι, που θα το πιάσετε για πρώτη φορά στα χέρια σας, θα πρέπει να οπλιστείτε με υπομονή. Έχει πολύ -μα πάρα πολύ- ψάξιμο και πολλές εναλλακτικές διαδρομές, πράγμα που εξασφαλίζει βέβαια και τη μεγαλύτερη διάρκειά του. Τα επίπεδα είναι μεγάλα και διαδραματίζονται σε Περού, Ελλάδα. Αίγυπτο και τη χαμένη νήσο, που εμμέσως πλην σαφώς είναι η Ατλαντίδα.

Από την άλλη δε λείπει η σημασία στη λεπτομέρεια, που για πολλούς μεταφράζεται ως… σπάσιμο νεύρων. Για να γίνει το σωστό άλμα δε θα χρειαστούν τα παλιά πλάγια βήματα και το πέρα-δώθε μέχρι να βρεθεί η Λάρα ακριβώς εκεί που πρέπει, όμως για να πηδήξει π.χ. απέναντι θα πρέπει να πατήσει στο σωστό σημείο στην άκρη της προεξοχής.

Για όσους τελειώσουν το παιχνίδι και τους περισσέψει…υπομονή (δύσκολο, αλλά ποτέ μη λες ποτέ), υπάρχει και το κλασσικό «Κροφτ Μάνορ». Πρόκειται για την περιπλάνηση στο μέγαρο της ηρωίδας, που προσπαθεί να ανακαλύψει τα πράγματα που έχει ξεχάσει σε διάφορα μέρη (δέκα ετών, έχει και μια άλφα ηλικία η κυρία και εξάλλου…ου γαρ έρχεται μόνο του το γήρας).

Gameplay
Υπομονή, υπομονή, υπομονή. Για να εξαντληθούν όλες οι πιθανές εξερευνήσεις θα χρειαστεί αρκετός χρόνος και κόπος. Το παιχνίδι χρειάζεται… μάτια δεκατέσσερα και αισθήσεις στην «τσίτα». Κάθε βράχος, κάθε σχοινί, κάθε προεξοχή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να οδηγήσει στην εύρεση κάποιου στοιχείου, πολύτιμου στην πορεία. Ο παραδοσιακός σάκος της Λάρα έχει μέσα πολλά καλούδια, αλλά το πλέον χρήσιμο είναι το σκοινί-γάντζος, με το οποίο μπορεί να αιωρείται και να φτάνει εκεί που δε θα μπορούσε υπό φυσιολογικές συνθήκες.

Δεν είναι ψέμα ότι δανείζεται και κάποιες τεχνικές από άλλα παιχνίδια. Ας πούμε το περπάτημα στον τοίχο, φέρνει λίγο σε Prince of Persia. Ή το Slow Motion Evade, που θυμίζει έντονα το Gun. Πρόκειται για μια κίνηση που λειτουργεί πάνω - κάτω, ως εξής: κάθε αντίπαλος έχει έναν δείκτη ο οποίος γεμίζει όσο πιο γρήγορα τον πυροβολείτε και όταν φτάσει στο φουλ, τότε ο αντίπαλος νευριάζει και έρχεται με άγριες διαθέσεις καταπάνω σας. Μόλις έχει πλησιάσει εμφανίζονται στο κάτω μέρος της οθόνης τα βελάκια κίνησης και μόνο τότε θα πρέπει να πατηθεί το πλήκτρο Crouch/Roll με ένα από τα βελάκια κίνησης για να ενεργοποιηθεί το Slow Motion Evade. Η κατάληξη είναι δύο κόκκινοι κύκλοι να περιστρέφονται μέχρι να ενωθούν στο κεφάλι του αντιπάλου και αν υπάρξει έγκαιρος πυροβολισμός, τότε ακολουθεί ένα θεαματικό headshot, με το οποίο πεθαίνουν ακαριαία, τουλάχιστον οι συνηθισμένοι αντίπαλοι. Για τους μεγαλύτερους και δυσκολότερους χρειάζεται στρατηγική, καλό timing και πολλές φορές και μικρή δόση τύχης! Αν το αποτέλεσμα μετράει, η «κλοπή» από άλλα παιχνίδια, λειτουργεί θετικά, οπότε συγχωρείται.

Στα ευχάριστα αξίζει να αναφέρουμε κάποιες κινήσεις και μνήμες από το πρώτο παιχνίδι, που αναβιώνουν με τον καλύτερο τρόπο. Η κλασσική βουτιά-κύκνου της Λάρα στον καταρράκτη έκανε πολλούς στο παρελθόν να… αναστενάξουν και θα κάνει και πολλούς πιο νέους. Η εμφάνιση του…T-REX έκανε πολλούς να ανατριχιάσουν και πολλοί ακόμα θα χάσουν σήμερα το controller από τα χέρια τους. Για πολλούς έμεινε ένα ερώτημα. Γιατί το Anniversary κυκλοφόρησε στο PS2 και όχι στο PS3. H λογική είναι απλή και συμβαδίζει μ’ αυτή του God of War. Η Λάρα, όπως και ο Κράτος, κερδίζουν πολλούς καινούργιους φίλους μ’ αυτή την προσπάθεια, που δεν είχαν τη δυνατότητα, τουλάχιστον ακόμα, να αποκτήσουν τη νέα παιχνιδομηχανή. Όλοι αυτοί είναι σίγουρο ότι αργότερα θα τους ακολουθήσουν στη μελλοντική τους εμφάνιση στο PS3 και θ’ αποτελέσουν το φανατικό τους συνειδητοποιημένο κοινό.

Μια φίλη ήρθε απόψε απ’ τα παλιά, φορτωμένη με χιλιάδες αναμνήσεις

Το κυρίως παιχνίδι κυκλοφορεί και με bonus dvd, ιδιαίτερα προσεγμένο. Πρόκειται για μία πολύ καλή δουλειά που περιλαμβάνει την ιστορία του Tomb Raider, εικόνες, gallery, σχεδιασμό, soundtrack και πολλά άλλα ακόμη, που ικανοποιούν κάθε φανατικό – και μη- φίλο της σειράς.

Θετικά: Καλοσχεδιασμένο, συλλεκτικό αλλά με σεβασμό στο αυθεντικό, άψογο πάντρεμα των φυσικών ήχων με τη μουσική, αρκετές δυνατότητες κινήσεων της Λάρα, πολλές εναλλακτικές διαδρομές, η παλιά κλασσική Λάρα σε μοντέρνα έκδοση.

Αρνητικά: Ψάξιμο σε πιθανά και απίθανα μέρη για να γαντζωθεί η Λάρα, ατελείωτες βόλτες με πέρασμα από το ίδιο σημείο, ανά διαστήματα προβληματική κάμερα, προσοχή στο σημείο απ’ όπου γίνεται το άλμα

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.3

Αξίζει, όχι μόνο γιατί είναι συλλεκτικό και προσφέρει πολλά έξτρα, αλλά γιατί έχει δημιουργηθεί με απόλυτο σεβασμό και αγάπη για το αυθεντικό, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία της σειράς.

Μιχάλης Μερτζιανίδης