- Reviews
- Urban Chaos: Riot Response (PS2, Xbox)
Urban Chaos: Riot Response (PS2, Xbox)
Hot
Urban Chaos: Riot Response
Site: www.urbanchaosgame.com
Για όσους από εσας παρακολουθείτε χρόνια τον χώρο των games, ιδίως από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90, το Urban Chaos: Riot Response σας επιφυλάσσει μια έκπληξη. Με το που θα ξεκινήσετε την πρώτη σας αποστολή ως Nick Mason, το νεότερο μέλος της επίλεκτης αντιτρομοκρατικής ομάδας T-Zero, θα βρεθείτε να παρακολουθείτε ένα Full Motion Video το οποίο περιγράφει το σεναριακό υπόβαθρο του παιχνιδιού μέσω του τηλεοπτικού σταθμού Channel 7. Το πιθανότερο όμως είναι ότι εσείς απλά θα αναρωτιέστε το εξής: πόσα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που είδαμε FMV σε ένα παιχνίδι;

Γραφικά
Αν και το παιχνίδι είναι βασισμένο στο Playstation 2, μία κονσόλα η οποία έχει ήδη κλείσει τον κύκλο της, το Urban Chaos έχει κάποια αξιόλογα οπτικά στοιχεία. Τα εφέ φωτιάς και καπνού είναι πολύ όμορφα και αληθοφανή, ενώ και τα εφέ φωτισμού είναι εξίσου ποιοτικά. Εφέ bullet time κάνουν την εμφάνισή τους στο παιχνίδι όταν σκοτώνετε κάποιους εχθρούς με θεαματικό τρόπο,και θα σας διασκεδάσουν ακόμη και όταν τα έχετε δει δεκάδες φορές (αν και η ιδέα κι η εκτέλεση είναι απ’ ευθείας κλεμμένες από το Max Payne 2). Υπάρχει επιπλέον άφθονο αίμα και gore στο παιχνίδι, ειδικά μετά από κάθε επιτυχημένο headshot, τα οποία θα ικανοποιήσουν ακόμα και τους πιο αιμοδιψείς fans των FPS.

Απ’ την άλλη, ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι καλοσχεδιασμένα και αποτελούνται από ένα σεβαστό αριθμό πολυγώνων, ο αριθμός τους είναι περιορισμένος σε σημείο όπου θα αναρωτιέστε αν το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε κάποια παράλληλη διάσταση στην οποία η κλωνοποίηση ανθρώπων είναι πλέον μια απλούστατη διαδικασία. Πέρα από τα όποια αστεία, η συνεχής ανακύκλωση των μοντέλων σημαίνει ότι μετά από μερικές ώρες παιχνιδιού θα βαρεθείτε να σκοτώνετε τους ίδιους εχθρούς ξανά και ξανά. Η κατάσταση δεν βελτιώνεται με την σχετικά κακή ποιότητα των textures, τα οποία είναι κατά κύριο λόγο θολά και χωρίς λεπτομέρειες, ενώ συχνά-πυκνά θα δείτε και κάποια χείριστης ποιότητας τα οποία θα σας θυμίσουν τις αξέχαστες εποχές του... Nintendo 64.
Ήχος
Τα First Person Shooters συνήθως φημίζονται για την ποιότητα του ήχου τους. Αυτός ο κανόνας δυστυχώς δεν επαληθεύεται στο Urban Chaos, μιας και το παιχνίδι είναι μάλλον μέτριο στον εν λόγο τομέα. Οι ήχοι των όπλων είναι αρκετά ρεαλιστικοί, και απλά κάνουν τη δουλειά τους σε ικανοποιητικό βαθμό. Μία αξιόλογη προσθήκη είναι το εφέ προσωρινής κώφωσης κάθε φορά που βρίσκεστε κοντά σε κάποια δυνατή έκρηξη, η οποία υπερκαλύπτει όλους τους άλλους τριγύρω θορύβους, συμπεριλαμβανομένων των πυροβολισμών και τις ομιλίες των συμμάχων και εχθρών σας.

Οι εν λόγο ομιλίες είναι παρεμπιπτόντως αρκετά απογοητευτικές. Η ηθοποιία, τόσο στα cut-scenes όσο και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι μετριότατη, και μπορεί να σας θυμίσει τη σωρεία FMV παιχνιδιών που είχαν κυκλοφορήσει στη δεκαετία του ‘90 και φημιζόντουσαν για την κάκιστη ηθοποιία τους. Δεν είναι όμως μόνο η χαμηλή ποιότητα, αλλά και η επανάληψη που κουράζει. Οι τρομοκράτες-αντίπαλοι σχολιάζουν συνεχώς τις μάχες, άλλοτε εύστοχα, όπως η κραυγή “Coward!” όταν ο παίκτης κρύβεται πίσω από την ασπίδα του και άλλοτε εντελώς άστοχα, όπως το παράπονο ενός από αυτούς ότι έχει γεμίσει η μπλούζα του αίματα, ενώ εσείς τον έχετε ήδη αποκεφαλίσει! Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι αρέσκονται ιδιαιτέρως και στη χρήση του γνωστού ρήματος της γονιμοποίησης, στην αγγλική του έκδοση ασφαλώς, σε τέτοιο βαθμό που θα κοκκίνιζε ακόμη και ο Quentin Tarantino. Το κυρίως πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα σχόλια είναι περιορισμένα σε αριθμό με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται συνεχώς κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οπότε καταντούν το λιγότερο κουραστικά μετά από τις πρώτες 2-3 ώρες.

Οι μουσικές του παιχνιδιού είναι μάλλον αδιάφορες. Κάποια ambient θέματα σας κρατούν συντροφιά κατά τη διάρκεια των αποστολών αλλά δεν αποτελούν κάτι το ξεχωριστό, ενώ τα hard rock τραγούδια που ακούγονται στα μενού δύσκολα θα αρέσουν ακόμα και στους φανατικούς του είδους μιας και είναι αφόρητα κοινότυπα.

Όπλα
Ίσως ένα από τα κυριότερα μέρη ενός FPS (τι θα ήταν ο Master Chief ο Sarge του Doom και όλοι οι άλλοι γνωστοί και άγνωστοι ήρωες χωρίς το πλούσιο οπλοστάσιό τους;). Ευτυχώς για τον Nick Mason, ήρωα του Urban Chaos, υπάρχουν αρκετά όπλα από τα οποία μπορεί να διαλέξει για να επαναφέρει την τάξη στην ανώνυμη πόλη του παιχνιδιού. Υπάρχουν δύο κατηγορίες όπλων, αυτά της T-Zero και αυτά των Burners, με τα πρώτα να είναι τα πιο “σοφιστικέ”, και συμπεριλαμβάνουν ένα πιστόλι μεγάλης ακρίβειας (ιδανικό για headshots), μία επαναλαμβανόμενη καραμπίνα, ένα assault rifle με διόπτρα μεγάλης εμβέλειας και την riot shield, η οποία χρήζει ειδικής αναφοράς.

Από τη στιγμή που θα βρείτε την πρώτη σας ασπίδα, θα σας γίνει αχώριστη, αν και δεν μπορείτε να πυροβολήσετε ενώ τη χρησιμοποιείτε ενώ και ο όποιος ρεαλισμός πάει περίπατο καθώς σας προφυλάσσει από σχεδόν τα πάντα (σφαίρες, μαχαίρια, ακόμη και ρουκέτες!) Εν πάση περιπτώσει, η ασπίδα αποτελεί μια πρωτότυπη και διασκεδαστική προσθήκη, που σίγουρα προσθέτει κάτι extra στο gameplay του παιχνιδιού. Η προφύλαξη που προσφέρει δίνει τη δυνατότητα στους παίκτες να σχεδιάζουν τις μάχες τους με αυτή τη δυνατότητα κατά νου.

Απ’ την άλλη, τα όπλα των Burners, των τρομοκρατών, ειδικεύονται πιο πολύ στην “ωμή” βία, όπως και οι ιδιοκτήτες τους άλλωστε και συμπεριλαμβάνουν βόμβες μολότοφ, μία κοντόκανη καραμπίνα, ακόμη και ένα αλυσσοπρίονο! Ένα περαιτέρω στοιχείο που ίσως σας θυμίσει παλαιότερα παιχνίδια και πιο συγκεκριμένα το Doom.
Χειρισμός
Όσον αφορά το χειρισμό του παιχνιδιού, όσοι έχουν συνηθίσει να παίζουν FPS σε κονσόλα δε θα έχουν κανένα πρόβλημα να συνηθίσουν το setup του Urban Chaos, ενώ η απόκριση του στόχου στην οθόνη είναι γρήγορη και χωρίς προβλήματα, οπότε τα headshots δε θα αργήσουν να έρθουν. Σε κάποιες αποστολές θα έχετε τον έλεγχο κάποιων NPC συμμάχων, στους οποίους μπορείτε να δώσετε κάποιες εντολές μέσω του d-pad όπως το να σβήσουν μια φωτιά. Το μόνο πρόβλημα του χειρισμού έχει να κάνει με την αλλαγή των όπλων, καθώς δεν μπορείτε να διαλέξετε απ’ ευθείας κάποιο, αλλά θα πρέπει πρώτα να περάσετε κυκλικά από όλα σας τα όπλα. Το θετικό πάντως είναι ότι μπορείτε να αλλάξετε όπλα πίσω από την ασφάλεια της ασπίδας σας.

Gameplay
Το δυνατότερο ίσως σημείο του Urban Chaos, σε συνδυασμό με τον ακριβή και απλό χειρισμό του. Τα objectives των αποστολών είναι απλά, η δράση συνεχώς καταιγιστική και ο σεβαστός αριθμός των όπλων σε συνδυασμό με το gore σημαίνει ότι πάντα θα υπάρχει ένας καινούργιος, δημιουργικός και διασκεδαστικός τρόπος για να ξεφορτωθείτε κάποιον Burner. Αν υπάρχει ένα πρόβλημα είναι ότι όλα είναι πολύ απλά. Σε κάθε αποστολή το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να εισβάλετε σε ένα κτίριο, να σώσετε κάποιους πολίτες και να σκοτώσετε ή να αναισθητοποιήσετε τους τρομοκράτες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα περιβάλλοντα της κάθε αποστολής είναι μικρά σε έκταση σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία στο παιχνίδι. Ακόμη, το χαμηλό artificial intelligence των εχθρών, οι οποίου πολλές φορές προτιμούν να κοιτάνε απλά των Mason αντί να τον πυροβολούνε, σημαίνει ότι μπορεί να παίξετε την ίδια πίστα και να μην παρατηρήσετε ιδιαίτερες διαφορές σε σχέση με την προηγούμενη φορά που παίξατε.

Απ’ την άλλη, η μικρή σχετικά διάρκεια του παιχνιδιού (έξι ώρες περίπου) σημαίνει ότι ίσως δε θα έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας για να βαρεθείτε. Παρ’ όλα αυτά, πέρα από τις έντεκα αποστολές του παιχνιδιού, οι παίκτες μέσω των πράξεων τους στο παιχνίδι μπορούν να ξεκλειδώσουν άλλες έξι, μικρές σε διάρκεια, πίστες καθώς και έξτρα όπλα και gadgets. Τα όπλα και τα gadgets συμπεριλαμβάνουν μία αναβαθμισμένη riot shield ή ακόμη και smoke grenades, τα οποία αντισταθμίζουν κάπως το μικρό μέγεθος του κυρίως παιχνιδιού και κάνουν τη ζωή σας ευκολότερη στις αποστολές του single-player mode. Ακόμη, υπάρχουν και μερικά online modes μέσω LAN και Internet τα οποία προσθέτουν ένα plus στην αντοχή του παιχνιδιού στο χρόνο, αν και είναι εξίσου απλά με το κυρίως παιχνίδι.

Επιστροφη στο παρελθον...
Και όμως, αυτή η απλότητα του παιχνιδιού δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα, αλλά ίσως να αποτελεί ακόμη και πλεονέκτημα. Σε μια εποχή όπου πολλοί developers δείχνουν αποφασισμένοι να κάνουν τα παιχνίδια τους όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και περίπλοκα, το Urban Chaos αποτελεί μια διαφορετική και αρκετά ευχάριστη προσέγγιση στα First Person Shooters. Δίνοντας έμφαση στον τομέα του καθαρόαιμου shooting, επιτυγχάνει να είναι διασκεδαστικό και δείχνει ότι ίσως δε χρειάζεται απαραίτητα απόλυτος ρεαλισμός στα παιχνίδια.

Σενάριο και ιδεολογικές ενστάσεις
Φτάνουμε λοιπόν στο πιο αμφισβητήσιμο μέρος του παιχνιδιού. Αρχικά, το Urban Chaos δείχνει να ρίχνει αρκετό βάρος στο σεναριακό τομέα του παιχνιδιού, θέτοντας κάποια ενδιαφέροντα ερωτήματα, όπως το ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος των πολυεθνικών εταιριών στην σύγχρονη τρομοκρατία ή αν όντως υπάρχει όφελος με τη σπατάλη τεράστιων χρηματικών ποσών για τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία. Δυστυχώς, σύντομα το σενάριο μεταμορφώνεται προς το χειρότερο, καθώς αντί να διατηρήσει την αρχική του ουδετερότητα, παίρνει εμφανώς θέση υπέρ των αντιτρομοκρατικών μέτρων και των τυπικά “καλών αμερικάνων” με σχεδόν προπαγανδιστική αφέλεια.
Βεβαίως πολλοί παίκτες δεν ενδιαφέρονται για τα πολιτικά όταν παίζουν κάποιο παιχνίδι, οπότε πρέπει να ειπωθεί ότι πέρα από τις όποιες ιδεολογικές ενστάσεις, η ποιότητα του σεναρίου του παιχνιδιού είναι γενικά κάτω του μετρίου. Η εξέλιξη του σεναρίου περιέχει ανατροπές οι οποίες είναι από δύσκολο έως αστείο να συμβούν. Οι διάλογοι του είναι στο ίδιο επίπεδο με το σενάριο, καθώς είναι κατά κύριο λόγο αφόρητα κλισαρισμένοι, ενώ τα κακόγουστα αστεία που κάνουν την εμφάνισή τους δύσκολα θα σας κάνουν να γελάσετε.

Τέλος, οι χαρακτήρες του παιχνιδιού βρίσκονται στην ίδια μοίρα με το σενάριο και τους διαλόγους, μιας και είναι πιο επίπεδοι και από τα δισδιάστατα sprites του Duke Nukem 3D. Ο κεντρικός ήρωας παραμένει αμίλητος κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μάλλον σε μια προσπάθεια των σεναριογράφων να δείξουν ότι θα μπορούσε στη θέση του να είναι ο καθένας μας, αλλά αυτό τον κάνει αντίθετα να δείχνει περισσότερο ψυχρός και απόμακρος. Το υπόλοιπο cast των χαρακτήρων είναι εξίσου αδιάφορο, καθώς παραμένουν ρηχοί παρά τις όποιες πληροφορίες μαθαίνουμε για το παρελθόν τους.
Αντί επιλόγου
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, το Urban Chaos: Riot Response αποτελεί ουσιαστικά μια επιστροφή σε απλούστερες εποχές του gaming. Λίγο τα FMV’s, λίγο το απλό gameplay και το χαμηλό A.I των αντιπάλων, το παιχνίδι θα φέρει στη μνήμη σας παλαιότερα παιχνίδια του είδους, με ό,ι θετικό και αρνητικό αυτό συνεπάγεται.
Θετικά: Απλό και διασκεδαστικό gameplay, η riot shield, όμορφα εφέ, μεγάλος αριθμός unlockables
Αρνητικά: Μικρή διάρκεια, κακό σενάριο, μέτρια ηθοποιία, άσχημα textures, περιορισμένα σε έκταση επίπεδα
Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 7
Ένα διασκεδαστικό, αν και με αρκετά σφάλματα, First Person Shooter με αμφιλεγόμενο σενάριο, το οποίο ίσως σας διχάσει.
Γιώργος Καβάλλος
Site: www.urbanchaosgame.com
Για όσους από εσας παρακολουθείτε χρόνια τον χώρο των games, ιδίως από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘90, το Urban Chaos: Riot Response σας επιφυλάσσει μια έκπληξη. Με το που θα ξεκινήσετε την πρώτη σας αποστολή ως Nick Mason, το νεότερο μέλος της επίλεκτης αντιτρομοκρατικής ομάδας T-Zero, θα βρεθείτε να παρακολουθείτε ένα Full Motion Video το οποίο περιγράφει το σεναριακό υπόβαθρο του παιχνιδιού μέσω του τηλεοπτικού σταθμού Channel 7. Το πιθανότερο όμως είναι ότι εσείς απλά θα αναρωτιέστε το εξής: πόσα χρόνια πέρασαν από την τελευταία φορά που είδαμε FMV σε ένα παιχνίδι;

Γραφικά
Αν και το παιχνίδι είναι βασισμένο στο Playstation 2, μία κονσόλα η οποία έχει ήδη κλείσει τον κύκλο της, το Urban Chaos έχει κάποια αξιόλογα οπτικά στοιχεία. Τα εφέ φωτιάς και καπνού είναι πολύ όμορφα και αληθοφανή, ενώ και τα εφέ φωτισμού είναι εξίσου ποιοτικά. Εφέ bullet time κάνουν την εμφάνισή τους στο παιχνίδι όταν σκοτώνετε κάποιους εχθρούς με θεαματικό τρόπο,και θα σας διασκεδάσουν ακόμη και όταν τα έχετε δει δεκάδες φορές (αν και η ιδέα κι η εκτέλεση είναι απ’ ευθείας κλεμμένες από το Max Payne 2). Υπάρχει επιπλέον άφθονο αίμα και gore στο παιχνίδι, ειδικά μετά από κάθε επιτυχημένο headshot, τα οποία θα ικανοποιήσουν ακόμα και τους πιο αιμοδιψείς fans των FPS.

Απ’ την άλλη, ενώ τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι καλοσχεδιασμένα και αποτελούνται από ένα σεβαστό αριθμό πολυγώνων, ο αριθμός τους είναι περιορισμένος σε σημείο όπου θα αναρωτιέστε αν το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε κάποια παράλληλη διάσταση στην οποία η κλωνοποίηση ανθρώπων είναι πλέον μια απλούστατη διαδικασία. Πέρα από τα όποια αστεία, η συνεχής ανακύκλωση των μοντέλων σημαίνει ότι μετά από μερικές ώρες παιχνιδιού θα βαρεθείτε να σκοτώνετε τους ίδιους εχθρούς ξανά και ξανά. Η κατάσταση δεν βελτιώνεται με την σχετικά κακή ποιότητα των textures, τα οποία είναι κατά κύριο λόγο θολά και χωρίς λεπτομέρειες, ενώ συχνά-πυκνά θα δείτε και κάποια χείριστης ποιότητας τα οποία θα σας θυμίσουν τις αξέχαστες εποχές του... Nintendo 64.

Ήχος
Τα First Person Shooters συνήθως φημίζονται για την ποιότητα του ήχου τους. Αυτός ο κανόνας δυστυχώς δεν επαληθεύεται στο Urban Chaos, μιας και το παιχνίδι είναι μάλλον μέτριο στον εν λόγο τομέα. Οι ήχοι των όπλων είναι αρκετά ρεαλιστικοί, και απλά κάνουν τη δουλειά τους σε ικανοποιητικό βαθμό. Μία αξιόλογη προσθήκη είναι το εφέ προσωρινής κώφωσης κάθε φορά που βρίσκεστε κοντά σε κάποια δυνατή έκρηξη, η οποία υπερκαλύπτει όλους τους άλλους τριγύρω θορύβους, συμπεριλαμβανομένων των πυροβολισμών και τις ομιλίες των συμμάχων και εχθρών σας.

Οι εν λόγο ομιλίες είναι παρεμπιπτόντως αρκετά απογοητευτικές. Η ηθοποιία, τόσο στα cut-scenes όσο και κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού είναι μετριότατη, και μπορεί να σας θυμίσει τη σωρεία FMV παιχνιδιών που είχαν κυκλοφορήσει στη δεκαετία του ‘90 και φημιζόντουσαν για την κάκιστη ηθοποιία τους. Δεν είναι όμως μόνο η χαμηλή ποιότητα, αλλά και η επανάληψη που κουράζει. Οι τρομοκράτες-αντίπαλοι σχολιάζουν συνεχώς τις μάχες, άλλοτε εύστοχα, όπως η κραυγή “Coward!” όταν ο παίκτης κρύβεται πίσω από την ασπίδα του και άλλοτε εντελώς άστοχα, όπως το παράπονο ενός από αυτούς ότι έχει γεμίσει η μπλούζα του αίματα, ενώ εσείς τον έχετε ήδη αποκεφαλίσει! Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι αρέσκονται ιδιαιτέρως και στη χρήση του γνωστού ρήματος της γονιμοποίησης, στην αγγλική του έκδοση ασφαλώς, σε τέτοιο βαθμό που θα κοκκίνιζε ακόμη και ο Quentin Tarantino. Το κυρίως πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα σχόλια είναι περιορισμένα σε αριθμό με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται συνεχώς κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, οπότε καταντούν το λιγότερο κουραστικά μετά από τις πρώτες 2-3 ώρες.

Οι μουσικές του παιχνιδιού είναι μάλλον αδιάφορες. Κάποια ambient θέματα σας κρατούν συντροφιά κατά τη διάρκεια των αποστολών αλλά δεν αποτελούν κάτι το ξεχωριστό, ενώ τα hard rock τραγούδια που ακούγονται στα μενού δύσκολα θα αρέσουν ακόμα και στους φανατικούς του είδους μιας και είναι αφόρητα κοινότυπα.

Όπλα
Ίσως ένα από τα κυριότερα μέρη ενός FPS (τι θα ήταν ο Master Chief ο Sarge του Doom και όλοι οι άλλοι γνωστοί και άγνωστοι ήρωες χωρίς το πλούσιο οπλοστάσιό τους;). Ευτυχώς για τον Nick Mason, ήρωα του Urban Chaos, υπάρχουν αρκετά όπλα από τα οποία μπορεί να διαλέξει για να επαναφέρει την τάξη στην ανώνυμη πόλη του παιχνιδιού. Υπάρχουν δύο κατηγορίες όπλων, αυτά της T-Zero και αυτά των Burners, με τα πρώτα να είναι τα πιο “σοφιστικέ”, και συμπεριλαμβάνουν ένα πιστόλι μεγάλης ακρίβειας (ιδανικό για headshots), μία επαναλαμβανόμενη καραμπίνα, ένα assault rifle με διόπτρα μεγάλης εμβέλειας και την riot shield, η οποία χρήζει ειδικής αναφοράς.

Από τη στιγμή που θα βρείτε την πρώτη σας ασπίδα, θα σας γίνει αχώριστη, αν και δεν μπορείτε να πυροβολήσετε ενώ τη χρησιμοποιείτε ενώ και ο όποιος ρεαλισμός πάει περίπατο καθώς σας προφυλάσσει από σχεδόν τα πάντα (σφαίρες, μαχαίρια, ακόμη και ρουκέτες!) Εν πάση περιπτώσει, η ασπίδα αποτελεί μια πρωτότυπη και διασκεδαστική προσθήκη, που σίγουρα προσθέτει κάτι extra στο gameplay του παιχνιδιού. Η προφύλαξη που προσφέρει δίνει τη δυνατότητα στους παίκτες να σχεδιάζουν τις μάχες τους με αυτή τη δυνατότητα κατά νου.

Απ’ την άλλη, τα όπλα των Burners, των τρομοκρατών, ειδικεύονται πιο πολύ στην “ωμή” βία, όπως και οι ιδιοκτήτες τους άλλωστε και συμπεριλαμβάνουν βόμβες μολότοφ, μία κοντόκανη καραμπίνα, ακόμη και ένα αλυσσοπρίονο! Ένα περαιτέρω στοιχείο που ίσως σας θυμίσει παλαιότερα παιχνίδια και πιο συγκεκριμένα το Doom.
Χειρισμός
Όσον αφορά το χειρισμό του παιχνιδιού, όσοι έχουν συνηθίσει να παίζουν FPS σε κονσόλα δε θα έχουν κανένα πρόβλημα να συνηθίσουν το setup του Urban Chaos, ενώ η απόκριση του στόχου στην οθόνη είναι γρήγορη και χωρίς προβλήματα, οπότε τα headshots δε θα αργήσουν να έρθουν. Σε κάποιες αποστολές θα έχετε τον έλεγχο κάποιων NPC συμμάχων, στους οποίους μπορείτε να δώσετε κάποιες εντολές μέσω του d-pad όπως το να σβήσουν μια φωτιά. Το μόνο πρόβλημα του χειρισμού έχει να κάνει με την αλλαγή των όπλων, καθώς δεν μπορείτε να διαλέξετε απ’ ευθείας κάποιο, αλλά θα πρέπει πρώτα να περάσετε κυκλικά από όλα σας τα όπλα. Το θετικό πάντως είναι ότι μπορείτε να αλλάξετε όπλα πίσω από την ασφάλεια της ασπίδας σας.

Gameplay
Το δυνατότερο ίσως σημείο του Urban Chaos, σε συνδυασμό με τον ακριβή και απλό χειρισμό του. Τα objectives των αποστολών είναι απλά, η δράση συνεχώς καταιγιστική και ο σεβαστός αριθμός των όπλων σε συνδυασμό με το gore σημαίνει ότι πάντα θα υπάρχει ένας καινούργιος, δημιουργικός και διασκεδαστικός τρόπος για να ξεφορτωθείτε κάποιον Burner. Αν υπάρχει ένα πρόβλημα είναι ότι όλα είναι πολύ απλά. Σε κάθε αποστολή το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να εισβάλετε σε ένα κτίριο, να σώσετε κάποιους πολίτες και να σκοτώσετε ή να αναισθητοποιήσετε τους τρομοκράτες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα περιβάλλοντα της κάθε αποστολής είναι μικρά σε έκταση σημαίνει ότι δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία στο παιχνίδι. Ακόμη, το χαμηλό artificial intelligence των εχθρών, οι οποίου πολλές φορές προτιμούν να κοιτάνε απλά των Mason αντί να τον πυροβολούνε, σημαίνει ότι μπορεί να παίξετε την ίδια πίστα και να μην παρατηρήσετε ιδιαίτερες διαφορές σε σχέση με την προηγούμενη φορά που παίξατε.

Απ’ την άλλη, η μικρή σχετικά διάρκεια του παιχνιδιού (έξι ώρες περίπου) σημαίνει ότι ίσως δε θα έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας για να βαρεθείτε. Παρ’ όλα αυτά, πέρα από τις έντεκα αποστολές του παιχνιδιού, οι παίκτες μέσω των πράξεων τους στο παιχνίδι μπορούν να ξεκλειδώσουν άλλες έξι, μικρές σε διάρκεια, πίστες καθώς και έξτρα όπλα και gadgets. Τα όπλα και τα gadgets συμπεριλαμβάνουν μία αναβαθμισμένη riot shield ή ακόμη και smoke grenades, τα οποία αντισταθμίζουν κάπως το μικρό μέγεθος του κυρίως παιχνιδιού και κάνουν τη ζωή σας ευκολότερη στις αποστολές του single-player mode. Ακόμη, υπάρχουν και μερικά online modes μέσω LAN και Internet τα οποία προσθέτουν ένα plus στην αντοχή του παιχνιδιού στο χρόνο, αν και είναι εξίσου απλά με το κυρίως παιχνίδι.

Επιστροφη στο παρελθον...
Και όμως, αυτή η απλότητα του παιχνιδιού δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα, αλλά ίσως να αποτελεί ακόμη και πλεονέκτημα. Σε μια εποχή όπου πολλοί developers δείχνουν αποφασισμένοι να κάνουν τα παιχνίδια τους όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και περίπλοκα, το Urban Chaos αποτελεί μια διαφορετική και αρκετά ευχάριστη προσέγγιση στα First Person Shooters. Δίνοντας έμφαση στον τομέα του καθαρόαιμου shooting, επιτυγχάνει να είναι διασκεδαστικό και δείχνει ότι ίσως δε χρειάζεται απαραίτητα απόλυτος ρεαλισμός στα παιχνίδια.

Σενάριο και ιδεολογικές ενστάσεις
Φτάνουμε λοιπόν στο πιο αμφισβητήσιμο μέρος του παιχνιδιού. Αρχικά, το Urban Chaos δείχνει να ρίχνει αρκετό βάρος στο σεναριακό τομέα του παιχνιδιού, θέτοντας κάποια ενδιαφέροντα ερωτήματα, όπως το ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος των πολυεθνικών εταιριών στην σύγχρονη τρομοκρατία ή αν όντως υπάρχει όφελος με τη σπατάλη τεράστιων χρηματικών ποσών για τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία. Δυστυχώς, σύντομα το σενάριο μεταμορφώνεται προς το χειρότερο, καθώς αντί να διατηρήσει την αρχική του ουδετερότητα, παίρνει εμφανώς θέση υπέρ των αντιτρομοκρατικών μέτρων και των τυπικά “καλών αμερικάνων” με σχεδόν προπαγανδιστική αφέλεια.
Βεβαίως πολλοί παίκτες δεν ενδιαφέρονται για τα πολιτικά όταν παίζουν κάποιο παιχνίδι, οπότε πρέπει να ειπωθεί ότι πέρα από τις όποιες ιδεολογικές ενστάσεις, η ποιότητα του σεναρίου του παιχνιδιού είναι γενικά κάτω του μετρίου. Η εξέλιξη του σεναρίου περιέχει ανατροπές οι οποίες είναι από δύσκολο έως αστείο να συμβούν. Οι διάλογοι του είναι στο ίδιο επίπεδο με το σενάριο, καθώς είναι κατά κύριο λόγο αφόρητα κλισαρισμένοι, ενώ τα κακόγουστα αστεία που κάνουν την εμφάνισή τους δύσκολα θα σας κάνουν να γελάσετε.

Τέλος, οι χαρακτήρες του παιχνιδιού βρίσκονται στην ίδια μοίρα με το σενάριο και τους διαλόγους, μιας και είναι πιο επίπεδοι και από τα δισδιάστατα sprites του Duke Nukem 3D. Ο κεντρικός ήρωας παραμένει αμίλητος κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μάλλον σε μια προσπάθεια των σεναριογράφων να δείξουν ότι θα μπορούσε στη θέση του να είναι ο καθένας μας, αλλά αυτό τον κάνει αντίθετα να δείχνει περισσότερο ψυχρός και απόμακρος. Το υπόλοιπο cast των χαρακτήρων είναι εξίσου αδιάφορο, καθώς παραμένουν ρηχοί παρά τις όποιες πληροφορίες μαθαίνουμε για το παρελθόν τους.
Αντί επιλόγου
Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, το Urban Chaos: Riot Response αποτελεί ουσιαστικά μια επιστροφή σε απλούστερες εποχές του gaming. Λίγο τα FMV’s, λίγο το απλό gameplay και το χαμηλό A.I των αντιπάλων, το παιχνίδι θα φέρει στη μνήμη σας παλαιότερα παιχνίδια του είδους, με ό,ι θετικό και αρνητικό αυτό συνεπάγεται.
Θετικά: Απλό και διασκεδαστικό gameplay, η riot shield, όμορφα εφέ, μεγάλος αριθμός unlockables
Αρνητικά: Μικρή διάρκεια, κακό σενάριο, μέτρια ηθοποιία, άσχημα textures, περιορισμένα σε έκταση επίπεδα
Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 7
Ένα διασκεδαστικό, αν και με αρκετά σφάλματα, First Person Shooter με αμφιλεγόμενο σενάριο, το οποίο ίσως σας διχάσει.
Γιώργος Καβάλλος
NEWS
VIEW ALL
No News

Comments