Crimson Desert

Αναζητώντας την εκδίκηση πέρα από τον ορίζοντα. 

Κάθε τόσο έρχεται μια κυκλοφορία που από τα trailers δείχνει τόσο εντυπωσιακή που ναι μεν δημιουργεί τεράστιο hype αλλά πλέον και μεγάλη καχυποψία. Ο λόγος είναι ότι από τη μία έχουμε δει ξεκάθαρες απάτες όπως το The Day Before και από την άλλη καλά games που όμως κυκλοφόρησαν σε άθλια κατάσταση, όπως το Cyberpunk 2077. Το Crimson Desert, για το οποίο θα μιλήσουμε, ανήκει σε αυτές τις περιπτώσεις διότι από τα πρώτα του trailers το 2020 έδειχνε πολύ φιλόδοξο σε θέματα γραφικών, gameplay και ποικιλίας στον κόσμο του.

Αρχικά ξεκίνησε ως prequel του προηγούμενου τίτλου της Κορεατικής Pearl Abyss, του MMO Black Desert Online, όμως τελικά επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για μία εντελώς ανεξάρτητη και αμιγώς single player εμπειρία. Παρότι μέσα στα χρόνια δημιουργήθηκε μεγάλο hype, ακόμα και λίγο πριν την κυκλοφορία του δεν υπήρχε υλικό από gameplay στις κονσόλες, ενώ και σύμφωνα με όσα ακούγονταν, τα μέσα παγκοσμίως έλαβαν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους μόνο την έκδοση του PC για reviews. Το αποτέλεσμα ήταν ότι παρά τον ενθουσιασμό που επικρατούσε ένα μεγάλο μέρος του κοινού παρέμεινε σκεπτικό μέχρι και την κυκλοφορία. Τελικά ήρθε επιτέλους στα χέρια μας τον Μάρτιο του 2026.

Σενάριο… απλά για να υπάρχει
Το Crimson Desert διαδραματίζεται στον μεσαιωνικό κόσμο Pywel και ακολουθεί τον Kliff, ένα μέλος της ομάδας μισθοφόρων Greymanes. Έπειτα από μια καταστροφική μάχη με την εχθρική ομάδα Blackbears, οι Greymanes χωρίζονται και ο Kliff ξεκινάει ένα ταξίδι για να προσπαθήσει να επανενωθεί με τους συμμάχους του. Η ιστορία αν και φαίνεται από την αρχή προβλέψιμη, ξεκινάει με ενδιαφέρον, όμως από νωρίς θα λέγαμε ότι μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Πιθανότατα λόγω της προσπάθειάς του να μας κάνει να εξερευνήσουμε τον χαοτικά μεγάλο κόσμο του Pywel, το παιχνίδι βάζει το σενάριο και τις σημαντικές εξελίξεις στην άκρη για αρκετές ώρες κάθε φόρα. Ακόμα και τα main quests, ειδικά τις πρώτες ώρες, είναι απλά fetch quests που μας αγγαρεύουν από το ένα σημείο στο άλλο και πάλι πίσω. Κάθε τόσο συμβαίνουν σημαντικές εξελίξεις αλλά έρχονται με το σταγονόμετρο. Γενικότερα αφιερώσαμε γύρω στις 60 ώρες για να το ολοκληρώσουμε, νούμερο που μπορεί άνετα να διπλασιαστεί αν αρχίσετε και εξερευνάτε τον κόσμο. 

Οι πρώτες… 10 ώρες είναι οι δύσκολες
Ο χειρισμός, τουλάχιστον με χειριστήριο, είναι κάτι που χρηστήκαμε λίγο χρόνο για να συνηθίσουμε. Αρχικά υπάρχουν παραξενιές τύπου άλμα με το Τετράγωνο και τρέξιμο με το Χ. Άλλα παραδείγματα: για να μιλήσουμε σε έναν NPC πρέπει πρώτα να τον σημαδέψουμε και μετά να πατήσουμε το κουμπί interact. Για βασικές λειτουργίες όπως η λάμπα πρέπει να περάσουμε από 2 menus για να την ανάψουμε η να την κλείσουμε. Ορισμένα skills χρειάζονται να κάνουμε συνδυασμούς κουμπιών που δεν βλέπουμε συχνά για κάτι που θα μπορούσε να γίνει μόνο με 2. Γενικότερα υπάρχει η αίσθηση ότι ο χειρισμός είναι πιο περίπλοκος από όσο χρειάζεται και παρόλο που δεν μας αμαύρωσε ιδιαίτερα την συνολική εμπειρία είναι κάτι που θα ενοχλήσει σίγουρα κόσμο. Ευτυχώς οι developers έχουν ήδη δηλώσει ότι θα κάνουν διορθώσεις.

Ταξίδι όπου φτάνει το μάτι στον ορίζοντα
Ο κόσμος όπως αναφέραμε είναι πραγματικά τεράστιος και από αρκετά νωρίς έχετε το ελεύθερο να τον εξερευνήσετε και να πάτε σχεδόν όπου θέλετε. Ο Kliff σαν χαρακτήρας έχει μεγάλη ελευθερία κινήσεων, η οποία όμως "λογοκρίνεται" συνεχώς από το stamina. Δηλαδή όταν ξεκινάτε να τρέχετε το stamina αδειάζει και πρέπει να σταματάτε για να να ξαναγεμίσει. Επίσης μπορείτε να σκαρφαλώσετε σχεδόν σε οποιαδήποτε επιφάνεια όπως κτήρια, βράχια και βουνά αλλά με το που πιαστείτε κάπου αρχίζει και εκεί να αδειάζει το stamina και αν δεν προσέξετε μπορεί να πέσετε κάτω και να δεχτείτε damage. Σύντομα θα αποκτήσετε και την δυνατότητα για gliding στον αέρα, πράγμα που επίσης καταναλώνει stamina. Ευτυχώς γεμίζει πάντα αυτόματα και πολύ γρήγορα και εννοείται πως σταδιακά μπορείτε να το αναβαθμίσετε για να διαρκεί περισσότερο.

Σε ένα τέτοιο παιχνίδι όμως, όπου πρέπει συνεχώς να καλύπτουμε μεγάλες αποστάσεις, καταντάει μια επαναλαμβανόμενη μικρή ενόχληση παρά ένα κομμάτι της δυσκολίας που πρέπει να ξεπεράσουμε. Ευχάριστο είναι ότι η εξερεύνηση ανταμείβεται καθώς μπορεί για παράδειγμα να βρείτε ένα πολύ χρήσιμο κομμάτι πανοπλίας σε μία σπηλιά κρυμμένη σε ένα βουνό, στα ερείπια ενός κάστρου και γενικότερα σε σημεία που δεν θα σας πάνε τα main quests. Το μόνο εμπόδιο στην ελεύθερη εξερεύνηση είναι αν πετύχετε εχθρούς για τους δεν είστε προετοιμασμένοι, όπως κάποια ξέμπαρκα bosses που αν είστε αδύναμοι σας αποδεκατίζουν με ένα hit. Επίσης υπάρχουν και ορισμένες περιοχές που απλά το παιχνίδι μας λέει ότι δεν επιτρέπετε να πάμε και μας διώχνει στο πιο πρόσφατο check-point.

Το inventory λειτουργεί με τον γνωστό τρόπο που έχουμε δει σε πολλά RPG. Ο Kliff φοράει πανοπλία, μανδύα, κράνος, γάντια, μπότες και κοσμήματα, τα οποία μπορείτε να αλλάξετε οποιαδήποτε στιγμή από το κυκλικό quick menu, είτε όταν βρίσκετε καλύτερα είτε αν το ζητάει κάποιο quest. Όλα τους προσφέρουν βελτιώσεις στα stats όπως στην επίθεση ή στην άμυνα και τουλάχιστον σε αυτό σημείο τα menus είναι σχετικά ευανάγνωστα και είναι ξεκάθαρο πιο αντικείμενο είναι καλύτερο από άλλα. Σταδιακά θα μπορείτε να τα αναβαθμίζετε και από τον απλό σιδερά, αλλά και από ορισμένες μάγισσες που τους δίνουν πιο μεταφυσικές ιδιότητες.

Είτε 1 είτε 20 θα τους σκοτώσουμε όλους
Από όπλα μπορείτε να βρείτε και να χρησιμοποιήσετε απλό σπαθί, διπλό σπαθί, longsword και δόρυ. Φυσικά υπάρχουν μπόλικα από κάθε τύπο και τα βρίσκετε όσο προχωράτε την ιστορία, νικώντας bosses κλπ. Οι μάχες με τους απλούς εχθρούς είναι ευχάριστες αλλά αρκετά τυπικές. Η δομή τους θυμίζει αρκετά άλλα games με πρόσφατο παράδειγμα το Ghost of Yotei (και το Tsushima). Δηλαδή μπορείτε να πετάγεστε από τον ένα εχθρό στον άλλον, να χτυπάτε τον ένα και ταυτόχρονα να έχετε το νου σας στους πίσω κλπ. Μπορείτε να κάνετε και parry, το οποίο έχει αρκετά μεγάλο περιθώριο και ειδικά αν μάθετε τις επιθέσεις των εχθρών δεν θα σας δυσκολέψει.

Αν θέλετε κάτι για να αφιερώσετε αμέτρητες ώρες, τότε θα σας ικανοποιήσει ιδιαίτερα

Επιπλέον μπορείτε να τους δίνετε και κλοτσιές αλλά και να χρησιμοποιείτε το skill Nature's Grasp για να σηκώνετε ολόκληρους κορμούς δέντρων για χτυπήματα. Από το skill tree σας ξεκλειδώνετε και περισσότερα χτυπήματα ή νέους συνδυασμούς που σημαίνει ότι γενικότερα οι μάχες δεν καταντούν μονότονες. Πολύ απότομη άνοδος της δυσκολίας γίνεται στα bosses. Παρότι τα περισσότερα είναι καλοφτιαγμένα, η διαφορά στη δυσκολία σε σχέση με τις απλές ομάδες εχθρών είναι σχεδόν αχρείαστα μεγάλη και πολλές φορές καταντάει εκνευριστική. Από την άλλη είναι αρκετά πιο ικανοποιητικό όταν τα νικούσαμε. Το healing γίνεται με την κατανάλωση τροφίμων που είτε βρίσκετε έτοιμα, είτε μαγειρεύετε σε bonfires, αρκεί να γνωρίζετε τις συνταγές και τα υλικά.

Πέρα από τον Kliff έχουμε και δύο ακόμα playable χαρακτήρες-συμμάχους του, τον Oongka και την Damiane. Ο καθένας ξεκλειδώνεται σε αντίστοιχο chapter κατά τη διάρκεια της ιστορίας και από εκεί και πέρα μπορεί να εναλλάσσετε μεταξύ τους, όπως ακριβώς γίνεται στο GTA V. Δηλαδή η κάμερα κάνει zoom out από τον έναν και πάει απευθείας στον άλλο, ο οποίος μπορεί να βρίσκεται σε οποιαδήποτε περίσταση, όπως στη μέση μίας μάχης. Οι χαρακτήρες έχουν τις δικές τους δυνατότητες και skills, καθώς και συγκεκριμένο εξοπλισμό που μπορεί να φορέσουν. Επίσης σε κάθε mission, main ή side, μας γράφει αν μπορούμε να παίξουμε με τον εκάστοτε χαρακτήρα ή όχι.

Στον τομέα των γραφικών, που είναι και ένα σημείο που φοβόμασταν, το Crimson Desert δεν μας άφησε ιδιαίτερα παράπονα (στο PS5 Pro) και αντιθέτως πολλές φορές μας εντυπωσίασε. Τα τοπία, τα δάση, τα βουνά, τα κάστρα και γενικότερα ο κόσμος είναι όσο εντυπωσιακά έδειχναν στα trailers, γεμάτα λεπτομέρειες και ζωντάνια. Ένα μικρό παράπονο μας άφησαν ορισμένα textures σε πιο κοντινά πλάνα, όπου φαίνονται σαν να μην έχουν φορτώσει εντελώς. Οι φωτισμοί είναι εξαιρετικοί και ωραία υλοποιημένοι στο πως πέφτουν σε κάθε επιφάνεια. Ειδικά το πρωί με ήλιο ο κόσμος είναι εκθαμβωτικός. Ένας μικρός αχταρμάς γίνεται με τους φωτισμούς όταν μπαίνετε σε εσωτερικούς χώρους, μέχρι το παιχνίδι να προσαρμοστεί, πιθανότατα λόγω του raytracing και των λειτουργιών του, όπου βλέπετε κυριολεκτικά τα pixels.

Πέρα από την εμφάνιση έχει γίνει και αρκετή δουλειά και στα physics. Για παράδειγμα αν πέσετε με φόρα σε έναν ξύλινο φράχτη θα τον κάνετε κομμάτια, όλα τα λουλούδια αντιδρούν όταν περάσετε ανάμεσά τους κλπ. Τα μοντέλα των χαρακτήρων είναι σίγουρα καλοφτιαγμένα και ικανοποιητικά στον σχεδιασμό και την λεπτομέρειά τους, όμως όχι τα καλύτερα που έχουμε δει. Στα animations έχει γίνει επίσης πολύ καλή δουλειά από τα δέντρα που τα κουνάει ο αέρας μέχρι το άλογο και τους χαρακτήρες. Ο ίδιος ο Kliff ίσως έχει και περισσότερα animations από ότι χρειάζεται. Από τον μανδύα του, τα μαλλιά του, την σχετικά αργή κίνηση για να κάνει μεταβολή, σε όλα υπάρχει μπόλικη λεπτομέρεια. Φυσικά κάποιοι NPCs παραμένουν λίγο ξύλινοι αλλά όχι σε σημείο που να ενοχλεί.

Το lip-sync και οι εκφράσεις των χαρακτήρων είναι αρκετά απογοητευτικά και απαρχαιωμένα. Στο τεχνικό τομέα προσέξαμε υπάρχουν κάποια framedrops σε πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις ή μεγάλες μάχες και σε ορισμένα bosses, αλλά φαίνεται ότι μπορούν να διορθωθούν. Ενοχλητικό όμως είναι το αρκετά συχνό pop-in σε αντικείμενα όπως δέντρα ακόμα και όταν βρίσκονται αρκετά κοντά μας. Με τα updates κυκλοφόρησαν τις πρώτες μέρες, αρκετά από αυτά τα θέματα έχουν ήδη διορθωθεί. Στο PS5 Pro υπάρχουν 3 modes γραφικών: Quality (30fps) Balanced (40fps) και Performance (60fps). Αναμενόμενα επιλέξαμε το Performance διότι οι υποχωρήσεις που κάνει είναι πολύ μικρές και τα πάντα παρέμειναν πανέμορφα.

Ο ήχος είναι καλοφτιαγμένος, χωρίς όμως να υπάρχει κάτι που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Υπάρχουν μπόλικα εφέ για κάθε χτύπημα σπαθιού, skill κλπ, τα οποία είναι όλα καλοφτιαγμένα. Η μουσική παρότι ευχάριστη είναι αρκετά τυπική και δεν μας έμεινε κάτι. Δηλαδή υπάρχει ένα κομμάτι με ένταση για τις μάχες, ένα γαλήνιο για όταν εξερευνάμε κλπ. Στο voice acting γίνεται επίσης καλή δουλειά από τους μπόλικους voice actors χωρίς να αφήνουν παράπονα. Ο Σκωτσέζος Alec Newman τα πάει μια χαρά ως Kliff, όμως κυρίως λόγω της πιο σιωπηλής και σοβαρής φύσης του χαρακτήρα, δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει με τις ικανότητές του.

Ίσως δεν ανταποκρίθηκε στο τεράστιο hype αλλά είναι υπερτίμια προσπάθεια
Το Crimson Desert είναι ένα τεράστιο open world, υπερφορτωμένο από ιδέες και μηχανισμούς που δανείζεται από τις πιο δημοφιλείς κυκλοφορίες του είδους, το οποίο όμως δεν προσπαθεί να πρωτοπορήσει κάπου. Ο κόσμος του είναι τεράστιος, πανέμορφος, με αρκετή ποικιλία και η εξερεύνησή του απαιτεί δεκάδες ώρες. Το σενάριό του δυστυχώς απογοητεύει κυρίως γιατί μπαίνει πολλές φορές σε δεύτερη μοίρα και επειδή δεν κάνει κάτι απρόβλεπτο ή πολύ ενδιαφέρον. Το πιο ουσιαστικό θέμα είναι ο χειρισμός στις κινήσεις και τα skills του χαρακτήρα και στα menus που μας πήραν κάποιες ώρες για να τα συνηθίσουμε. Επιπλέον υπάρχουν και κάποια τεχνικά θεματάκια που ελπίζουμε σταδιακά να διορθωθούν.

Οι developers πάντως ήδη έχουν κάνει μπόλικα updates οπότε ίσως δούμε πολλές μικροαλλαγές και βελτιώσεις μέσα στον επόμενο καιρό. Το σίγουρο είναι ότι δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο αδικαιολόγητο hype που είχε υπήρχε πριν την κυκλοφορία του αλλά ούτε δικαιολογεί το επίσης μεγάλο hate από ορισμένο μέρος του κοινού. Καλύτερα να έχουμε 10 τέτοιες κυκλοφορίες παρά ένα ακόμα online Shooter. Από εκεί και πέρα, αν ψάχνετε έναν open world τίτλο με μπόλικο περιεχόμενο που θα παίζετε για καιρό αξίζει να δοκιμάσετε το Crimson Desert, αρκεί να μην περιμένετε να είναι το επόμενο Witcher ή Red Dead Redemption.

Θετικά:
- Πανέμορφος και ποικίλος κόσμος
- Τεράστιο περιεχόμενο, πέρα από τη βασική ιστορία
- Απεριόριστη εξερεύνηση από την αρχή
- Ευχάριστο σύστημα μάχης με μπόλικες επιλογές

Αρνητικά:
- Αχρείαστα περίπλοκος χειρισμός του χαρακτήρα και των menus
- Κάποια τεχνικά θέματα όπως framedrops και pop-in, κακό lip-sync (πολλά έχουν ήδη διορθωθεί)
- Απογοητευτικό σενάριο
- Ορισμένες απότομοι άνοδοι στη δυσκολία, ειδικά στα bosses

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 8
Gameplay: 7.5
Σενάριο: 6
Αντοχή: 9
Γενικά: 7.8

Για όσους έχουν να αφιερώσουν δεκάδες ή εκατοντάδες ώρες.

Ερμής Δερβίσης