Reanimal

Δύο μικρά αδέρφια ενάντια στην καταστροφή.

Λίγο πριν έρθει το βαρύ Horror πυροβολικό για το 2026 με το επόμενο Resident Evil, έχουμε μία νέα προσθήκη στην συγκεκριμένη κατηγορία από τους δημιουργούς του Little Nightmares. Ο λόγος για την Tarsier Studios, η οποία μετά το εξαιρετικό Little Nightmares 2 εξαγοράστηκε από την Embracer Group και καθώς δεν της άνηκαν τα δικαιώματα, δεν μπόρεσε να συνεχίσει στη συγκεκριμένη σειρά. Η Bandai Namco στην οποία ανήκει την συνέχισε από μόνη της, αναθέτοντας την στην Supermassive Games, με αποτέλεσμα το Little Nightmares 3 να είναι αναμενόμενα υποδεέστερο των προκατόχων του.

Η Tarsier παρόλα αυτά αποκάλυψε σχετικά σύντομα την επόμενό της project, το οποίο ναι μεν βαδίζει στα χνάρια των Little Nightmares, αλλά προσπαθεί να είναι πιο σοβαρό και πιο σκοτεινό, δίνοντας την αίσθηση ότι είναι η φυσική εξέλιξή τους. Αναμενόμενα οι συγκρίσεις με το LN3 ξεκίνησαν από νωρίς, όμως ευτυχώς για εκείνο δεν συνέπεσαν οι κυκλοφορίες τους. Το Reanimal παρουσιάστηκε αρχικά το 2024 και μετά από λίγες αναβολές και ένα demo που μας σιγούρεψε πολύ για την ποιότητά του, ήρθε επιτέλους στα χέρια μας τον Φεβρουάριο του 2026.

Μικροί χαρακτήρες, τεράστιοι εφιάλτες
Το Reanimal διαδραματίζεται σε έναν δυστοπικό κόσμο όπου τα πάντα έχουν σχεδόν καταστραφεί λόγω ενός πολέμου και τα περισσότερα όντα, άνθρωποι και ζώα, έχουν μετατραπεί σε τερατουργήματα. Πρωταγωνιστές είναι δύο ορφανά αδέρφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, οι οποίοι ψάχνουν να βρουν και να σώσουν τρεις φίλους τους. Η αφήγηση της ιστορίας, όπως και στα Little Nightmares, είναι αρκετά μινιμαλιστική, χωρίς ιδιαίτερα πολλά cutscenes και μας δίνει τις περισσότερες πληροφορίες όσο παίζουμε. Φυσικά όμως αφήνει πολλά πράγματα να εννοηθούν.

Μια βασική διαφορά είναι ότι ορισμένοι χαρακτήρες μιλάνε, όμως γίνεται κυρίως σε σημαντικά σημεία και ευτυχώς χωρίς καθόλου φλυαρία. Η ιστορία είναι μέχρι ένα σημείο ξεκάθαρη όμως ειδικά προς το τέλος έχει μπόλικες αναπάντεχες εξελίξεις και μας άφησε με αρκετά ερωτηματικά. Σίγουρα όμως μας κράτησε το ενδιαφέρον αμείωτο και είναι πολύ πιθανό να απαντηθούν αρκετές από τις ερωτήσεις μας στα επερχόμενα τρία DLC chapters που μας έχει υποσχεθεί η Tarsier. Συνολικά μας πήρε γύρω στις 4 ώρες (και περίπου άλλο τόσο για το Platinum), αντίστοιχα δηλαδή με τους προκατόχους του και η αλήθεια είναι ότι θα θέλαμε λίγο παραπάνω. 

Στο gameplay το Reanimal δείχνει ξεκάθαρα ότι είναι ξαδερφάκι των Little Nightmares. Για μια ακόμα φορά ελέγχετε 2 μικροσκοπικούς χαρακτήρες σε έναν τεράστιο κόσμο και θα πρέπει να αποφεύγετε τερατώδεις εχθρούς, να λύνετε puzzles, ενώ υπάρχει και μπόλικο αλλά απλό platforming. Καθώς το παιχνίδι διαδραματίζεται σε ένα νησί, το οποίο λόγω πλημμύρας έχει χωριστεί σε μικρότερα, ένα σεβαστό κομμάτι θα το περάσετε μέσα σε μία βάρκα για να μεταφέρεστε από ένα σημείο στο άλλο. Παρόλο που δίνει την αίσθηση ότι λειτουργεί όπως στα πρόσφατα God of War, τα μονοπάτια είναι αρκετά πιο γραμμικά και απλώς υπάρχει ένα μικρό περιθώριο εξερεύνησης.

Παρόλο που η κάμερα είναι ξανά ως επί το πλείστον 2.5D και fixed, στο Reanimal είναι πολύ πιο ελεύθερη καθώς το πλάνο αλλάζει συνεχώς προς όλες τις κατευθύνσεις, ενώ όταν βρίσκεστε στη βάρκα, έχετε τον πλήρη έλεγχο της. Τα puzzles είναι αρκετά απλά και περισσότερο σας ζητούν να βρείτε το σωστό κλειδί ή εργαλείο για να ανοίξετε την αντίστοιχη πόρτα ή πέρασμα, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει και backtracking (όχι όμως ιδιαίτερα κουραστικό). Επιπλέον υπάρχουν και διάφοροι νέοι μηχανισμοί gameplay για τους οποίους δεν θα κάνουμε spoiler, αλλά θα πούμε ότι δουλεύουν μια χαρά και προσθέτουν στην συνολική εμπειρία. Για όσους ενδιαφέρονται, υπάρχουν και αρκετά collectables όπως μάσκες για τους χαρακτήρες μας και ορισμένα που ξεκλειδώνουν το secret ending, οπότε αξίζει λίγη παραπάνω εξερεύνηση.

Οι συναντήσεις με τους εχθρούς ειδικά τα τεράστια bosses είναι φυσικά το highlight της εμπειρίας και είναι πραγματικά set pieces. Πολλές φορές προσπαθούμε να τους αποφύγουμε με stealth ενώ σε άλλες απλά μας καταδιώκουν με μανία και ακολουθούν κανονικές μάχες. Σε κάθε περίπτωση φυσικά η αγωνία και η αδρεναλίνη είναι στα ύψη. Παρόλο που υπάρχει και εδώ αρκετό trial and error θα λέγαμε ότι οι "λύσεις" είναι πιο απλές και σπάνια κολλήσαμε σε κάποιο σημείο ώστε το παιχνίδι να γίνει εκνευριστικό (φαινόμενο σχετικά συχνό στα Little Nightmares). Μια μικρή προσθήκη είναι και λίγες mellee μάχες με μικρούς εχθρούς οι οποίες είναι μεν λειτουργικές άλλα όχι ιδιαίτερα αλησμόνητες. 

Να σημειώσουμε εδώ ότι το Reanimal προσφέρει την επιλογή για co-op, είτε local στην ίδια κονσόλα, είτε online. Και στις δύο περιπτώσεις λειτουργεί άρτια, σαν να παίζετε κάποιο game της Hazelight, όμως όλες τι στιγμές απαιτείται οι δύο χαρακτήρες να βρίσκονται στο ίδιο πλάνο επειδή δεν υπάρχει split-screen. Στο online co-op ακολουθείται το παράδειγμα που έθεσε το It Takes Two με το Friend's Pass, δηλαδή αν ένας από τους δύο παίκτες έχει το παιχνίδι, ο δεύτερος παίζει δωρεάν.

Από τα πιο όμορφα Platform
Στον τομέα των γραφικών το Reanimal είναι πραγματικά πανέμορφο. Παρότι σε γενικές γραμμές είναι αρκετά σκοτεινό και "σαπισμένο" και υπάρχει τεράστια λεπτομέρεια σε κάθε περιβάλλον και αντικείμενο, πράγμα που βοηθάει πολύ και στο να μας δείχνει την κατάσταση του κόσμου που βρισκόμαστε. Το hud ευτυχώς είναι ανύπαρκτο πέρα από ορισμένες οδηγίες που και που, οπότε παντα η συνολική εικόνα είναι πεντακάθαρη. Οι φωτισμοί είναι καλοφτιαγμένοι και μάλιστα έξυπνα υλοποιημένοι για να μας καθοδηγούν στα σημεία που πρέπει να πηγαίνουμε. Ο σχεδιασμός των πλασμάτων είναι εξαιρετικός και φρικιαστικός και με εξαίρεση ίσως ένα στην αρχή, δεν θυμίζουν τα αντίστοιχα των Little Nightmares. Πολύ προσεγμένα είναι και τα animations τους ειδικά όταν καταστρέφουν το περιβάλλον κυνηγώντας μας. Τεχνικά δεν εντοπίσαμε κάποιο bug η framedrop στην έκδοση του PS5, ακόμα και σε περιστάσεις όπου συνέβαιναν πολλά πράγματα ταυτόχρονα στην οθόνη.

Ο ήχος επίσης είναι εξαιρετικός. Οι ambient ήχοι που ακούγονται δίνουν πολύ στην ατμόσφαιρα και θα τους ζήλευαν ακόμα και τα καλύτερα Horror games. Το ίδιο ισχύει και για τα ηχητικά εφέ, από το βήματα των χαρακτήρων μας μέχρι τις καταστροφές και τις εκρήξεις. Από το soundtrack δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι που να μας έμεινε πέρα από ένα που ακούμε στην αρχή και στο τέλος. Όπως αναφέραμε οι χαρακτήρες δεν είναι εντελώς βουβοί αλλά οι φορές που μιλούν είναι μετρημένες στα δάχτυλα και σχεδόν πάντα επικρατεί σιωπή.

Χωρίς δεύτερη σκέψη για τους λάτρεις του είδους
Το Reanimal είναι ένα εξαιρετικό Platform Horror, το οποίο εξελίσσει όσα έκαναν οι προκάτοχοί του και δίνει μία πιο πλούσια και ποικίλη εμπειρία. Ο τεχνικός τομέας του είναι άρτιος, η ιστορία του ο κόσμος έχουν πολύ ενδιαφέρον και το gameplay μας χάρισε μπόλικες στιγμές αδρεναλίνης. Μοναδικό ουσιαστικό παράπονο είναι η σχετικά μικρή διάρκειά του και κατά συνέπεια η υψηλή αρχική τιμή του. Πιθανότατα θα δείχνει πιο ολοκληρωμένο όταν έρθουν και τα DLCs. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες δουλείες της Tarsier Studios και κάθεται επάξια δίπλα στο Little Nightmares 2 (και σίγουρα είναι ανώτερο από το 3). Αν είστε fans αυτού του είδους και ειδικά των Little Nightmares και της Playdead, τότε αποτελεί μία πολύ εύκολη πρόταση.

Θετικά:
- Ενδιαφέρουσα ιστορία και κόσμος
- Πανέμορφα γραφικά και φωτισμοί
- Εξαιρετική ατμόσφαιρα τρόμου και σαπίλας
- Καλοφτιαγμένα set pieces

Αρνητικά:
- Σχετικά σύντομη διάρκεια και υψηλή αρχική τιμή
- Το trial and error συνεχίζει να υφίσταται (αν και σε μικρότερο βαθμό)

Γραφικά: 8.5
Ήχος: 9
Gameplay: 8
Σενάριο: 8
Αντοχή: 6
Γενικά: 8

Πανέμορφο, "σαπισμένο" και αγωνιώδες

Ερμής Δερβίσης