Lightless

Κάθοδος στο ορυχείο του τρόμου. 

Κάθε φορά που πέφτει στην αντίληψή μας ένας τίτλος που δεν ακολουθείται από κανενός είδους hype ή διαφήμισης και αποδεικνύεται, εκ των πραγμάτων, ευχάριστη gaming εμπειρία, αισθανόμαστε την έξαψη που νοιώθει ένας κυνηγός θησαυρών που έπεσε απροσδόκητα πάνω στην λεία του. Το Lightless με το οποίο θα ασχοληθούμε εδώ είναι ένα First Person Horror game, πρώτη δυνατή προσπάθεια στο gaming design από την ελληνική εταιρεία ανάπτυξης Studio Nychta. Τα 4 ευρώ της τιμής του στο Steam αντικατοπτρίζουν την διάρκειά και όχι την ποιότητά του όπως θα δούμε και στην συνέχεια.

Πατέρα κάτσε φρόνιμα, μην πας σε ορυχεία
Ο χαρακτήρας μας στο Lightless είναι ένα ανώνυμο άτομο που ανησυχεί για τον πατέρα του, του οποίου τα ίχνη έχουν χαθεί εδώ και τρεις μέρες σε ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο. Το τι έκανε εκεί ο δύσμοιρος πατέρας δεν το γνωρίζουμε αλλά μαθαίνουμε ότι η αστυνομία διέκοψε τις έρευνες για την ανεύρεσή του, σκεπτόμενη πιθανώς ότι η κατάβαση στο ορυχείο θα ακολουθηθεί και από κατάρρευση της εγκατάστασης. Ο χαρακτήρας μας δεν “μασάει” όμως και κατεβαίνει με θάρρος στο σκοτεινό ορυχείο ανακαλύπτωντας ένα χώρο που καταβροχθίζει το φως και καταστάσεις για τις οποίες δεν ήταν προετοιμασμένος.

Ο μεγάλος αντίπαλος μας στο Lightless και, συνάμα, η μεγαλύτερη πηγή απόλαυσης που προσφέρει το παιχνίδι, είναι το σκοτάδι. Το ορυχείο είναι από τα πιο σκοτεινά και κλειστοφοβικά μέρη που έχουμε συναντήσει ποτέ, μια δαιδαλώδης διαδρομή από τούνελ και απομεινάρια της ανθρώπινης δραστηριότητας που κάποτε ευδοκιμούσε εκεί. Κυριολεκτικά δεν βλέπουμε την μύτη μας απομακρυνόμενοι από το ασανσέρ που μας κατέβασε στα “σπλάχνα” του ορυχείου και η μοναδική πηγή φωτός είναι οι τέσσερις φωτεινές σφαίρες τις οποίες κουβαλάμε μαζί μας. Οι εν λόγω σφαίρες σε μεγέθος όσο η χούφτα μας, εκσφενδονίζονται σαν τυπικά μπαλάκια δεξιά και αριστερά, εξαλείφοντας το σκοτάδι που τις περιβάλλει και δημιουργώντας ένα φωτεινό μονοπάτι προς την κατεύθυνση που θέλουμε να κινηθούμε.

Αρχικά νιώθουμε σαν τον Κοντορεβυθούλη στρώνοντας ένα μονοπάτι φωτός προς στην κατεύθυνση που θέλουμε να κινηθούμε. Η ταύτιση με τον χαρακτήρα του παραμυθιού εντείνεται μόλις ανακαλύπτουμε το μοναδικό bug της περιπέτειας, την εξαφάνιση των orbs αν πεταχτούν σε κάποια σημεία ή την αδυναμία να τα ανακτήσουμε αν πέσουν κατά λάθος πίσω από φυσικά εμπόδια του στυλ “βαγόνι ορυχείου”. Το εν λόγω bug το αντιμετωπίσαμε μόνο δύο φορές και, αρχικά, το περάσαμε για στοιχείο του gameplay δηλαδή συνεχίσαμε με θάρρος να τρυπάμε βήμα βήμα το σκοτάδι με λιγότερα orbs μέχρι που μείναμε με ένα.

Εκεί άρχισε να μας χαιδεύει σιγά σιγά η... απελπισία αλλά βγήκαμε από το παιχνίδι, ξαναμπήκαμε και διαπιστώσαμε με χαρά ότι συνεχίσαμε από το ίδιο περίπου σημείο με όλα τα orbs παραμάσχαλα. Εκτός από τα orbs υπάρχει και μια ακόμα αχτίδα φωτός στο σκοτάδι του ορυχείου και αυτή είναι ο χάρτης του που διαβάζουμε στην είσοδο δίπλα στον ανελκυστήρα. Με ένα ωραίο screenshot μπορούμε να τον έχουμε πρόχειρο ώστε να έχουμε μια γενική εικόνα για το που βρίσκονται τα αντικείμενα που θα μας επιτρέψουν να φύγουμε από τον υπόγειο εφιάλτη.

Πίσσα σκοτάδι
Προς θεού δεν παίζουμε το Lightless ημέρα, μόνο νυχτερινή ώρα με κλειστά όλα τα φώτα και ήχο στην διαπασών. Η ατμόσφαιρα είναι απλά φανταστική και κάθε βήμα που μας οδηγεί σε αδιέξοδο σφίγγει περισσότερο την καρδιά. Το παιχνίδι με το φως και το σκοτάδι κορυφώνεται τις στιγμές που διακρίνουμε θαμπά σε αρκετή αποστασή από εμάς, λευκά μάτια να μας κοιτούν μέσα στο σκοτάδι, περιμένοντας την ευκαιρία για να δράσουν. Σε μια στιγμή της περιπέτειας κυριολεκτικά μας κόπηκε η ανάσα με αυτό που διαδραματίστηκε μπροστά στα μάτια μας σε σημείο να βάλουμε τις φωνές!

Τα όντα που παραμονεύουν πέρα από τα όρια που φωτίζουν τα orbs μας απλά εντείνουν την μεγαλειώδη ατμόσφαιρα του Lightless. Σε κάθε μας βήμα εντός του ορυχείου αισθανόμαστε σαν να βρισκόμαστε μετέωροι στο κενό, κάθε ήχος, κάθε γωνία μπορεί να κρύβει τον θάνατο ή ένα τόσο φρικτό θέαμα που θα κλονίσει την λογική μας. Τα γραπτά στοιχεία που βρίσκουμε εντείνουν την παράνοια του περιβάλλοντος που μας πλακώνει σταδιακά σαν βράχος.

Δοθέντος του ότι το Lightless περιλαμβάνει ελάχιστους και αρκετά εύκολους γρίφους (ανεύρεση αντικειμένων, συγκεκριμένη περιστροφή βαλβίδων βάσει σχεδιαγράμματος κ.ο.κ.), θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και σαν Walking Simulator αλλά δεν είναι έτσι. Πρόκειται για καθαρόαιμο Horror Adventure με ομιχλώδες σενάριο που απαιτεί ιδιαίτερη σκέψη για να αποκρυπτογραφηθεί.

Στον οπτικό τομέα, τo Lightless αξιοποιεί στο έπακρο τις δυνατότητες της προσφιλούς μας Unreal Engine για να απεικονίσει ένα σωρό τοποθεσίες στις οποίες κυριαρχεί ο ατμοσφαιρικός φωτισμός, το βάθος πεδίου αλλά και το παιχνίδι των αντανακλάσεων σε γυαλιστερές επιφάνειες. Η επιλογή της οπτικής πρώτου προσώπου ήταν μονόδρομος προκειμένου να νοιώσουμε ότι περπατάμε κυριολεκτικά στα “παπούτσια” του χαρακτήρα, νοιώθοντας έτσι αδιάκοπα ανασφάλεια και ανησυχία σε κάθε μας βήμα στο άγνωστο.

Τώρα με παίζεις, τώρα όχι!
Αν θέλουμε να καταλογίσουμε κάποιο μειονέκτημα στο “διαμαντάκι” εν ονόματι Lightless θα αναφερθούμε στην μικροσκοπική διάρκειά του. Εφόσον εξερευνήσουμε το ορυχείο με το πάσο μας, απολαμβάνοντας το περιβάλλον και τους κινδύνους που κρύβει και δίνοντας βάσει στα στοιχεία που μαζεύουμε, θα μας πάρει λίγο πάνω από μια ώρα. Το μέγεθος της περιπέτειας αντικατοπτρίζεται όμως ορθά και στην τιμή της η οποία δεν ξεπερνά τα τρία ευρώ με την έκπτωση και τα τέσσερα χωρίς. Δύο είναι οι λόγοι που δικαιολογούν απόλυτα την αγορά του. Ο ένας είναι ότι αξίζει κάθε δευτερόλεπτο που θα σπαταλήσουμε παίζοντας το και το άλλος το ότι ενισχύουμε εμμέσως πλην σαφώς τον δημιουργό του για να ασχοληθεί με πολύ πιο σύνθετα και απολαυστικά projects. Το Lightless μας απέδειξε ότι έχει και το όραμα και το ταλέντο να οπτικοποιήσει αξέχαστες ψηφιακές εμπειρίες.

Θετικά:
- Υπέροχη κλειστοφοβική ατμόσφαιρα
- Σκοτεινή ιστορία που ξεδιπλώνεται σταδιακά
- Κατανοητοί γρίφοι
- Φθηνή τιμή

Αρνητικά:
- Ελάχιστη διάρκεια
- Χαμηλή πρόκληση για τους αφοσιωμένους Adventurers

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 6
Gameplay: 6
Σενάριο: 6
Αντοχή: 1
Γενικά: 6

Μια “μπουκιά” ψηφιακού τρόμου για να περάσουμε ευχάριστα την ώρα μας.

Γιάννης Μοσχονάς