Predator: Hunting Grounds

Κυνηγήστε ή κυνηγηθείτε.

Ο θρυλικός "Κυνηγός" εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1987 στην ταινία "Predator" των αδελφών Thomas με πρωταγωνιστή τον Arnold Schwarzenegger. Από τότε εισχώρησε για τα καλά στην ποπ κουλτούρα, όντας πλέον μια εμβληματική φιγούρα που έχει εμφανιστεί πολλάκις σε comics, video games και crossover ταινίες, όπως το "Aliens vs Predator" του 1999 το οποίο ήταν αρκετά πετυχημένο στον τομέα μεταφοράς της ατμόσφαιρας και της δυναμικής μεταξύ Predator, ανθρώπων και Aliens (αν και το remake του 2010 δεν ήταν και ο,τι καλύτερο). H Αμερικανική εταιρεία ανάπτυξης IllFonic προσπαθεί να επαναφέρει την αίσθηση του κυνηγιού δίνοντας στον Predator ξανά το δικό του game μετά από καιρό, το Predator: Hunting Grounds.

Δεν υπάρχει κάποιο σενάριο, καθώς πρόκειται για ένα ξεκάθαρα online Asymmetrical Shooter. Τα matches διαδραματίζονται σε κάποια ζούγκλα κάποιας αδιευκρίνιστης περιοχής στην κεντρική Αμερική, όπου μια ομάδα μισθοφόρων προσπαθεί να φέρει εις πέρας την αποστολή της, ενώ ο Predator (ένας εξωγήινος από μια φυλή που κυνηγά άλλες μορφές ζωής για σπορ) την παρακολουθεί και προσπαθεί να σκοτώσει όλα της τα μέλη πριν εκείνα ολοκληρώσουν τον σκοπό τους και φύγουν από την περιοχή.

Μάχη για επιβίωση
Μέχρι τέσσερις παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο ενός fireteam, μιας μισθοφορικής ομάδας που έχει μια αντίστοιχη μισθοφορική αποστολή στην ζούγκλα, όπως η επίθεση σε κάποια βάση ανταρτών, η καταστροφή κάποιας εγκατάστασης παραγωγής ναρκωτικών, η εξουδετέρωση κάποιου σημαντικού στόχου κλπ. Το στιλ του gameplay των στρατιωτών είναι FPS, τα objectives είναι αρκετά απλά και επαναλαμβανόμενα, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκέψη για την εκπλήρωσή τους καθώς απλά σκοτώνετε ο,τι είναι να σκοτώσετε και ενεργοποιείτε ο,τι σχετικό αντικείμενο πρέπει για να προχωρήσετε στο επόμενο στάδιο της αποστολής. Μια ευχάριστη αναφορά στην ταινία είναι το ότι μπορείτε να καλυφθείτε με λάσπη προκειμένου να μην είστε ορατοί στην υπέρυθρη όραση του Predator.

Παίζοντας ανεβαίνετε levels και ξεκλειδώνετε classes και αντικείμενα. Συγκεκριμένα για τα fireteams υπάρχουν 4 διαφορετικά classes και το κάθε ένα από αυτά έχει τον δικό του τρόπο παιχνιδιού όσον αφορά ταχύτητα σκόπευσης, ανάνηψης συμμάχων, διάρκειας sprint κλπ, ενώ οι δυνατότητες του κάθε χαρακτήρα μπορούν να εμπλουτιστούν επιπλέον με κάποιο από τα 25 διαφορετικά Perks. Τα περίπου 10 διαφορετικά όπλα του παιχνιδιού επίσης ξεκλειδώνονται όσο ανεβαίνετε levels, αν και η συμπεριφορά μεταξύ των όπλων κάθε κατηγορίας δεν διαφέρει σημαντικά.

Ο δε παίκτης που ελέγχει τον Predator παίζει σε προοπτική τρίτου προσώπου και το όλο στιλ παραπέμπει περισσότερο σε Stealth/Action. Ο Κυνηγός είναι ευάλωτος στις επιθέσεις και αν τραυματιστεί αφήνει ορατά ίχνη αίματος, αλλά έχει το πλεονέκτημα στο ότι μπορεί να κάνει parkour στα δέντρα, να βλέπει με υπέρυθρες, να γίνεται αόρατος, να κάνει (χρονοβόρο) heal και γενικότερα να επιλέξει εκείνος το πότε και που θα επιτεθεί. Όπως και με τους στρατιώτες, έτσι και εκείνος ξεκλειδώνει επιπλέον όπλα, Classes, Perks και αντικείμενα ανεβαίνοντας levels. Στα όπλα του Predator περιλαμβάνονται τα εμβληματικά wrist blade και plasma caster. Αποτελειώνοντας τους στόχους του, συλλέγει τρόπαια με ένα βίαιο, χορταστικό animation.

Κυνηγήστε τον στόχο σας έξυπνα, ακόμα κι αν είστε το θήραμα.

Αν και η όλη "βάση" μέχρι στιγμής ακούγεται πολλά υποσχόμενη, στο διαταύτα το gameplay θα το βαρεθείτε μέσα σε ελάχιστες ώρες. Τα maps είναι ελάχιστα και χωρίς ποικιλία, δεν υπάρχουν διαφορετικά game modes και τα όποια θετικά στοιχεία του gameplay καταπλακώνονται γρήγορα από την μετριότητα που χαρακτηρίζει το AI, τον χειρισμό των όπλων και τα επαναλαμβανόμενα, βαρετά objectives. Ο Predator συνήθως θα αράζει μέχρι να πετύχει κάποιον μεμονωμένο στρατιώτη, ή θα κατέβει στο τέλος για ξύλο μέχρι τελικής πτώσεως και τα περισσότερα matches σπάνια έχουν κάποια ανατροπή ή ποικιλία στον τρόπο διεξαγωγής.

Το ότι ξοδεύτηκε χρόνος από την ανάπτυξη για την προσθήκη loot boxes τη στιγμή που το υπόλοιπο παιχνίδι είναι στην κατάσταση αυτή, είναι κάτι το αδικαιολόγητο. Είναι αδιανόητο για οποιαδήποτε εταιρεία το να αφιερώνει χρόνο (και χρήμα) σε κάτι τέτοιο, όταν γνωρίζει πολύ καλά ότι το game δεν βρίσκεται σε κάποιο αξιοπρεπές στάδιο για πλήρη κυκλοφορία και μια τέτοια κίνηση μπορεί να θεωρηθεί ακόμα και προσβλητική προς τη νοημοσύνη του μέσου gamer, όταν πχ η αναμονή για το matchmaking συνήθως ξεπερνά το πεντάλεπτο για τον παίκτη του Predator (και βρισκόμαστε μόλις στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας).

Στο στόχαστρο του Κυνηγού
Αν μιλούσαμε για game πενταετίας-δεκαετίας, τα γραφικά θα χαρακτηρίζονταν ως "καλά". Εν έτει 2020 όμως, ένα “οριακά OK” είναι επιεικές. Ο σχεδιασμός των μοντέλων είναι ξεπερασμένος, τα εφέ μέτρια, τα animations είναι σε γενικές γραμμές ομαλά, αλλά το framerate δεν είναι καθόλου σταθερό. Τα δε τοπία σε όλα τα maps είναι πάνω-κάτω τα ίδια, χωρίς ποικιλία και χωρίς να εντυπωσιάζουν σε κανέναν τομέα. Αντίστοιχα, ο φωτισμός δεν παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, αντιθέτως σε κάποια σκοτεινά σημεία σας αποπροσανατολίζει πλήρως.

Απόκοσμες κραυγές στη ζούγκλα
Πέρα από ένα μουσικό θέμα-παραπομπή στην ταινία Predator, ο ήχος του Predator: Hunting Grounds κυμαίνεται σε ανώτερα επίπεδα από τον οπτικό του τομέα χαρακτηρίζεται από μια "ανεκτή μετριότητα". Τα εφέ των όπλων δεν δίνουν κάποια αίσθηση δύναμης, ενώ η αίσθηση της κατεύθυνσης και της απόστασης δεν είναι πολύ σαφής. Το voice acting δεν είναι κακό, όμως δεν εντυπωσιάζει, με εξαίρεση την φωνή του Predator η οποία είναι σωστά αποδοσμένη.

Το βαρύγδουπο όνομα δεν αρκεί
Η IllFonic κυκλοφόρησε ένα σίγουρα μισοτελειωμένο game, του οποίου το φτωχό περιεχόμενο είναι επαρκές μόνο για demo. Δυστυχώς, τα όποια καλά στοιχεία που περιέχει δεν επαρκούν για να το "σώσουν" και ακόμα και οι πιο φανατικοί οπαδοί του Predator από εσάς θα το βαρεθείτε μέσα σε λίγες ώρες. Αν το βρείτε σε καμία δωρεάν προσφορά, παίξτε το για μερικές ωρίτσες, διαφορετικά αγνοήστε το.

Θετικά:
- Customization του εξοπλισμού
- Διαφορετικό gameplay μεταξύ Predator και στρατιωτών

Αρνητικά:
- Ασταθές framerate
- Loot Boxes
- Καμία ποικιλία σε game modes και maps
- Βαρετά και επαναλαμβανόμενα objectives
- Ξεπερασμένα γραφικά
- Μεγάλοι χρόνοι αναμονής

Βαθμολογία
Γραφικά: 5.5
Ήχος: 7
Gameplay: 5.5
Αντοχή: 3.5
Γενικά: 5.4

Μερικές καλές ιδέες που χάνονται μέσα στην απόλυτη μετριότητα.

Γιώργος Τζίτζιφας