Radiohammer

Σφυροκοπήστε εχθρούς ρυθμικά.

Το 3DS δείχνει ολοένα και περισσότερο να γίνεται η ιδανικότερη κονσόλα για τους λάτρεις των Rhythm games. Σε αυτό βέβαια συνεισφέρει και η κάτω οθόνη αφής του φορητού της Nintendo, η οποία λειτουργεί πολύ βολικότερα στην εύρεση ρυθμού απ’ ότι το πάτημα πλήκτρων. Ήδη υπάρχουν στη βιβλιοθήκη του 3DS παιχνίδια όπως τα Rhythm Thief and the Emperor’s Treasure και Hatsune Miku: Project Mirai DX, καθώς και τα δύο Theatrhythm: Final Fantasy εκ των οποίων το δεύτερο έιναι ίσως το καλύτερο Rhythm game της δεκαετίας. Παρόλα αυτά, η επιτυχία ακόμα μικρότερων σε budget τίτλων του είδους στο 3DS, όπως το Harmoknight, οδήγησαν την Aksys Games στην ιδέα να μπει κι εκείνη σε αυτόν τον χώρο εξειδικευμένων γούστων.

Η Aksys Games είναι γνωστή για την κυκλοφορία παιχνιδιών με βαθιά επιρροή από την μοντέρνα ιαπωνική κουλτούρα και το Radiohammer δεν αποτελεί εξαίρεση. Η στενή συνεργασία της με την Arc System Works ενισχύει την συγκεκριμένη συνταγή. Στα πιο γνωστά games της εν λόγω εταιρίας ανάπτυξης συγκαταλέγονται οι Fighting σειρές BlazBlue και Guilty Gear, καθώς και τα πιο πρόσφατα Persona 4 Arena και Dragon Ball Z: Extreme Butoden. Στο Radiohammer μάλιστα κάνει την εμφάνιση της και η Celia, πρωταγωνίστρια του Chaos Code, ενός Fighting από την Arc System Works που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2014 ψηφιακά για το PS3.

Typical Japan
Μια τυπική μέρα ξεκινάει και οι εργαζόμενοι του ομώνυμου πειρατικού ραδιοφωνικού σταθμού Radiohammer πηγαίνουν στη δουλειά τους. Ποιά είναι αυτή όμως; Οι πρωταγωνιστές DJ μαζί με τους managers τους φροντίζουν πολύ περισσότερο τους ακροατές τους από το να τους παίζουν απλώς καλή μουσική. Πιο συγκεκριμένα, αναλαμβάνουν να προστατέψουν την πόλη από κάθε είδους απειλή και να το κάνουν live με στυλ και ρυθμό, σφυροκοπώντας τους εχθρούς τους ρυθμικά. Οι διάλογοι ανάμεσα στους DJs και τους managers τους είναι ξεκαρδιστικοί και πολλές φορές βιαζόμουν να φτάσω στην αρχή του επόμενου επεισοδίου ώστε να διαβάσω τις νέες συζητήσεις.

Η July Ann είναι η νεαρότερη DJ του σταθμού και όντας η πιο γλυκιά αναλαμβάνει να εξουδετερώσει τους ανώμαλους που τριγυρνάνε στα πάρκα της πόλης. Ο διευθυντής προγράμματος MC Wayne που έχει ακούσματα μουσικής Hip-Hop καλείται να αντιμετωπίσει ολόκληρη εξωγήινη εισβολή, με τους εξωγήινους να παίρνουν σχήματα από νότες. Η τελευταία εργαζομένη του σταθμού είναι η Simply Lita, η οποία ζει για τις live εμφανίσεις και με την κιθάρα της αναλαμβάνει να καθαρίσει ορδές από ζόμπι. Τέλος, υπάρχει και η guest εμφάνιση της Celia από το Chaos Code, η οποία στρατολογήθηκε από τον MC Wayne λόγω των ικανοτήτων της στη μάχη με τη χρήση ομπρέλας. Αν όλο αυτο το σενάριο που διαβάσατε σας φαίνεται τυχαίο, πιθανότατα έχετε δίκιο. Στην τελική είναι ένα Rhythm game που πρέπει να αποκτήσει υπόβαθρο.
Πάνω, κάτω, αριστερά και πάμε ξανά
Οι χαρακτήρες που αναφέρθηκαν παραπάνω δεν είναι διαθέσιμοι από την αρχή, αλλά ξεκλειδώνονται διαδοχικά μόλις ολοκληρωθεί η ιστορία του προηγούμενου. Για κάθε έναν από τους τρεις πρώτους χαρακτήρες θα κληθείτε να ολοκληρώσετε τρία επεισόδια που αποτελούνται από πέντε επίπεδα το καθένα, με το τελευταίο να είναι πάντα κάποιο boss. Η Celia, που κάνει την guest εμφάνιση και ξεκλειδώνεται τελευταία, έχει δυστυχώς μόνο ένα επίπεδο κι αμέσως μετά μάχη με boss. Όταν ολοκληρώσετε και την τελευταία μάχη, θα ξεκλειδώσετε ένα δεύτερο όπλο για κάθε χαρακτήρα, το οποίο θα παράγει και νέα ηχητικά εφέ σε κάθε χτύπημά του.

Ένας από τους δύο σημαντικότερους τομείς ενός Rhythm game είναι η ακρίβεια στα controls του, ενώ ο δεύτερος αφορά το soundtrack του. Από τεχνικής άποψης, το Radiohammer τα καταφέρνει μια χαρά, κυρίως όμως επειδή δεν παίρνει κανένα ρίσκο. Στις μάχες που πραγματοποιείτε, οι εχθροί έρχονται κατά πάνω σας από την δεξιά πλευρά της οθόνης και βαδίζουν σε δύο νοητές ευθείες, ενώ ο χαρακτήρας σας παραμένει ακίνητος στην αριστερή. Σκοπός σας είναι να χτυπήσετε τους εχθρούς ακριβώς την στιγμή που θα περάσουν μέσα από το στόχαστρο που βρίσκεται μπροστά από τον χαρακτήρα σας. Για να επιτεθείτε σε αυτούς της πάνω ευθείας μπορείτε να πιέσετε το Χ ή την πάνω κατεύθυνση στο D-pad ή την αντίστοιχη ένδειξη στην οθόνη αφής. Αντίστοιχα, για εκείνους που έρχονται από την κάτω, πιέζετε το Β ή την κάτω κατεύθυνση στο D-pad ή την χαμηλή ένδειξη στην οθόνη αφής. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλαπλοί τρόποι χειρισμού είναι πολύ θετικό, αφού σας δίνει τη δυνατότητα να παίξετε ακριβώς όπως βολεύεστε.

Ο ρυθμός των εκάστοτε τραγουδιών σας συντονίζει στις μάχες που θα δώσετε. Ανάλογα με το πόσο επιτυχημένα και εντός ρυθμού χτυπήσατε κάποιον εχθρό, θα ανταμείβεστε με τις ενδείξεις “Perfect”, “Great”, “Good”, “Bad” και “Miss”. Οι δύο τελευταίες ενδείξεις είναι αυτές που σας χαλάνε το combo που έχετε μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ ταυτόχρονα σας αφαιρούν και ζωή από την αντίστοιχη μπάρα. Σε περίπτωση που αδειάσει η ζωή σας, θα ξεκινήσετε το επίπεδο από την αρχή, αν και αυτό μου συνέβη μόνο στο τρίτο και πιο δύσκολο σενάριο. Η δεύτερη μπάρα που εμφανίζεται στην οθόνη γεμίζει όταν πραγματοποιείτε επιτυχημένα χτυπήματα. Μόλις γεμίσει, θα αλλάξει το background της μάχης για ένα μικρό χρονικό διάστημα και κάθε χτύπημα που θα ρίχνετε θα θεωρείται ως “Perfect”.

Μια ραδιοφωνική συχνότητα που φροντίζει για την ευημερία του πλανήτη.

Ενίοτε, θα μαζεύετε και δώρα που θα εμφανίζονται πίσω σας και προσθέτουν στο score κάνοντας χρήση των πλήκτρων Υ ή αριστερά στο D-pad ή της αριστερής ένδειξης στο touch screen. Παράλληλα, θα πρέπει να προσέχετε γιατί υπάρχουν και δώρα-παγίδες που πρέπει να αποφεύγετε. Αυτός ο μηχανισμός με τα δώρα πετυχαίνει να αυξήσει το επίπεδο δυσκολίας κάθε επιπέδου, αν αποφασίσετε να ασχοληθείτε. Ακόμα, σε κάθε επίπεδο υπάρχουν ορισμένες αποστολές που μπορείτε να ολοκληρώσετε, όπως το να συλλέξετε όλα τα δώρα ή να φτάσετε κάποιο συγκεκριμένο combo, προκειμένου να αποκτήσετε τρία αστέρια. Τέλος, μετά την ολοκλήρωση κάθε επιπέδου, ξεκλειδώνετε το Another Mode στο οποίο οι εχθροί έρχονται μόνο από ένα σημείο, αλλά πολύ πιο γρήγορα. Με αυτές τις προσθήκες σας δίνεται η δυνατότητα να αυξήσετε τον βαθμό δυσκολίας του παιχνιδιού όποτε το επιθυμείτε.

Το port, του port…
Η εικόνα που θα λάβετε από το Radiohammer δεν προκαλεί θαυμασμό. Παρά το γεγονός ότι οι χαρακτήρες και οι εχθροί είναι όμορφα σχεδιασμένοι, η απουσία ποικιλίας στα animations είναι αισθητή. Επίσης, δεν γίνεται καν διαχωρισμός στην κίνηση επίθεσης ανάλογα με την ευθεία που έρχονται οι εχθροί κι έτσι ο χαρακτήρας σας δείχνει συνεχώς να επιτίθεται κάπου στη μέση. Τα backgrounds είναι καλοσχεδιασμένα με μικρές πινελιές κίνησης για να μην φαίνονται στατικά. Αυτό που με απογοήτευσε περισσότερο είναι η μη χρήση του στερεοσκοπικού 3D της κονσόλας. Μπορεί το Radiohammer να είχε κυκλοφορήσει πρώτα σε Android και iOS, όμως οι μάχες θα επωφελούνταν πολύ, ειδικά αν γινόταν διαχωρισμός βάθους στις δύο γραμμές επίθεσης των εχθρών.

Μπορεί η μουσική του Radiohammer στο σύνολο της να είναι ευχάριστη και να ακούγεται εύκολα, όμως δεν θα συναντήσετε κανένα τραγούδι που να ξεχωρίζει τόσο ώστε να σας κάνει να ψάξετε μετά και να παίξετε ξανά το συγκεκριμένο μόνο και μόνο για να το ακούσετε. Υπάρχουν δύο τρία τραγούδια που βρίσκονται ένα σκαλί πάνω από τα υπόλοιπα, όμως προσωπικά απλά χαιρόμουν όταν τα πετύχαινα ξανά στο Story Mode και τίποτα παραπάνω. Τα ηχητικά εφέ δεν χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής από άποψης ποιότητας, αν και σας βοηθούν να συντονιστείτε με τον ρυθμό των τραγουδιών. Αν μη τι άλλο, θα περιμέναμε ένα παιχνίδι αυτού του είδους να είναι πιο πλούσιο σε ποιοτικό μουσικό περιεχόμενο.

Τιμή ανάλογη περιεχομένου
Το 3DS ως κονσόλα έχει ήδη αρκετά και καλύτερα Rhythm games να επιδείξει. Η αλήθεια είναι όμως ότι κανένα δεν κοστίζει μόνο 5,50 ευρώ όπως το Radiohammer. Μπορεί οι προσθήκες από την έκδοση των κινητών να είναι ελάχιστες, όμως ίσως εκεί να στοχεύαν και οι developers. Αν θέλετε την απόλυτη εμπειρία μουσικής και ρυθμού, προσπεράστε το. Αν όμως επιδιώκετε ένα budget τίτλο που να σας γεμίζει τα διαλείμματα από τη δουλειά ή από άλλα games ή τις διαδρομές σε τρένα και λεωφορεία, μην διστάσετε να το αποκτήσετε.

Θετικά:
- Ποικιλία επιλογών στα controls
- Ευχάριστη μουσική στο σύνολο
- Διασκεδαστικοί διάλογοι
- Πολύ προσιτή τιμή
- Τα bosses

Αρνητικά:
- Επαναλαμβανόμενο gameplay
- Κανένα τραγούδι δεν ξεχωρίζει
- Μηδαμινή ποικιλία στα animations

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 7.5
Gameplay: 6
Αντοχή: 5.5
Γενικά: 6.6

Η προσπάθεια υφίσταται, αλλά δεν κλέβει τις εντυπώσεις.

Μάνος Μαρίνος