The Age of Decadence

Επιβιώνοντας σε μια παρηκμασμένη κοινωνία.

Αδιαμφισβήτητα το 2015 ήταν μια χρυσή χρονιά για τα RPGs. Με κυκλοφορίες όπως The Witcher 3: The Wild Hunt, Fallout 4 και Bloodborne πως να μην είναι άλλωστε; Βέβαια σε συζητήσεις γύρω από games όλοι μας πιστεύω έχουμε συναντήσει εκείνο τον τυπάκο που ποτέ του δεν είναι ικανοποιημένος με τις μοντέρνες κυκλοφορίες και πιστεύει πως τα RPG πρέπει να γυρίσουν στις ρίζες τους, αναπολώντας γλυκά τις εποχές των Baldur’s Gate, Neverwinter Nights και Planescape: Torment.

To Pillars of Eternity κάλυψε με το παραπάνω το συγκεκριμένο κοινό πέρυσι, αφού ήταν ένα από τα καλύτερα RPG της περασμένης χρονιάς. Πέρα από το Pillars of Eternity όμως, το 2015 μας χάρισε ακόμα ένα διαμαντάκι. Ένα RPG τόσο ανελέητο και σκοτεινό όσο τα dungeon που αρέσκεται να εξερευνεί ο κάθε νοσταλγός των old school RPGs. Ο λόγος για το The Age of Decadence.

To The Age of Decadence είναι ένα isometric, turn–based RPG με PnP (Pen and Paper) στοιχεία σχεδιασμένο πάνω στην μηχανή γραφικών Torque 3D. Υπεύθυνη για την ανάπτυξη και την κυκλοφορία του είναι η indie εταιρεία ανάπτυξης Iron Tower Studio. Αν και η ανάπτυξη του The Age of Decadence ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2004 (πριν 12 χρόνια) η Iron Tower Studio δεν παράτησε ποτέ το project. Ύστερα από ένα demo το 2009 και την public beta που κυκλοφόρησε το 2012, τον Ιανουάριο του 2013 η Valve, έδωσε το πράσινο φως για να μπει το The Age of Decadence στο πρόγραμμα Steam Greenlight επιταχύνοντας έτσι αισθητά την διαδικασία της ανάπτυξής του. Τελικά το The Age of Decadence κυκλοφορεί μέσω Steam αποκλειστικά για PC στις 14 Οκτωβρίου.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει το The Age of Decadence μοναδικό και άξιο ανταγωνισμού μεγάλων RPG τίτλων; Αξίζει να συγκρίνεται με παλαιότερους κολοσσούς όπως το Baldur’s Gate και τα πρώτα Fallout; Αυτό ακριβώς θα εξετάσουμε παρακάτω κάνοντας προσεκτικά και δειλά βήματα στον σκοτεινό και αδυσώπητο κόσμο του, εξοπλισμένοι αυτή την φορά όχι με πανίσχυρα όπλα και μαγεία, αλλά με κάτι πολύ πιο σημαντικό. Το ένστικτο της επιβίωσης. 

The old empire
Το The Age of Decadence παίρνει τον χαρακτήρα σας και τον τοποθετεί στη χειρότερη εποχή που θα μπορούσε να ζήσει ένας άνθρωπος. Χίλια χρόνια έχουν περάσει από έναν καταστροφικό πόλεμο και η πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία αν και νικηφόρα, υπέστη τεράστιες καταστροφές από τις οποίες δεν μπόρεσε ποτέ να ανακάμψει. Σήμερα οι τρεις μεγαλύτεροι Οίκοι της παλαιάς Αυτοκρατορίας έχουν χωρίσει τα εδάφη της, δημιουργώντας τρεις αυτόνομες πόλεις–κράτη. Δεν υπάρχει καμία όρεξη για επανένωση ή συνεννόηση αφού και οι τρεις άρχοντες έχουν διαφορετικές αντιλήψεις για το πως πρέπει να γίνονται τα πράγματα και φυσικά κανείς δεν θέλει να χάσει την εξουσία του. Παράλληλα ο καθένας σχεδιάζει σκευωρίες εναντίων των άλλων και ο μόνος παράγοντας που στέκεται εμπόδιο στον ανοιχτό πόλεμο είναι τα απομεινάρια του Αυτοκρατορικού Στρατού. Φυσικά βλέπουμε πολλούς παραλληλισμούς με την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Μέσα στις πόλεις επικρατεί ανομία, οι διάφορες αδελφότητες κερδίζουν δύναμη συνέχεια, απατεώνες βρίσκονται σε κάθε γωνιά ενώ ληστές και επιδρομείς έχουν βρει τον παράδεισό τους. Οι άρχοντες βλέποντας πως δεν έχουν αρκετά εφόδια για την αναστήλωση της παλαιάς Αυτοκρατορίας αλλά και για την επικράτηση τους ενάντια των εταίρων τους με τους παραδοσιακούς τρόπους, στρέφονται στην αναζήτηση αρχαίων ναών και μαγικών αντικειμένων. Κάπου εκεί μπαίνει στην ιστορία και ο χαρακτήρας σας αφού (ανάλογα με πιο faction θα επιλέξετε) αργά ή γρήγορα θα βρείτε έναν χάρτη που οδηγεί σε έναν αρχαίο ναό και μέσα του κρύβεται ένα (για καλό λόγο) ξεχασμένο μυστικό.

Το lore του The Age of Decadence είναι πολύ βαθύ και φαίνεται πως η Iron Tower Studio έριξε πολύ δουλειά στην δημιουργία του. Η παραπάνω περίληψη ίσα που αγγίζει την επιφάνεια της ιστορίας που εκτυλίσσετε μπροστά σας. Το μοτίβο συμπληρώνεται με αναφορές σε αρχαίους θεούς, τα γεγονότα που οδήγησαν στον μεγάλο πόλεμο και φυσικά με την μαγεία, που αν και δεν μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε παίζει τεράστιο ρόλο στην επεξήγηση της ιστορίας.

Ο χαρακτήρας σας δεν εισέρχεται σε αυτή την ιστορία ούτε ως “εκλεκτός” ούτε ως “πανίσχυρος πολεμιστής”. Στην ουσία είστε το παιδί για όλες τις δουλειές, το "τσιράκι" που λειτουργεί ως εκτελεστικό όργανο των διάφορων factions που ενδεχομένως αποφασίσετε να υποστηρίξετε, και των αρχόντων που απλά δίνουν εντολές χωρίς να μπορείτε να αρνηθείτε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορείτε να τους προδώσετε, κατευθύνοντας της ιστορία ακριβώς εκεί που θέλετε εσείς.

Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε πως την ιστορία θα την βιώσετε από διαφορετικές σκοπιές, ανάλογα με ποιο faction θα επιλέξετε να ακολουθήσετε, αφού κάθε faction έχει διαφορετικά διαθέσιμα quests και σημεία εκκίνησης και διαφορετικές απόψεις για τα γεγονότα που συμβαίνουν στον κόσμο. Μπορείτε βέβαια να ξεκινήσετε χωρίς να ανήκετε κάπου. Παράλληλα, κάθε επιλογή σας έχει αντίκτυπο τόσο στον κόσμο όσο και στον χαρακτήρα σας, αλλάζοντας έτσι τις καταστάσεις που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε και τις εκβάσεις που θα έχουν τα side quests αλλά και το main story.

To The Age of Decadence χωρίζεται στην ουσία σε τέσσερα κεφάλαια και στο τέλος του κάθε κεφαλαίου σας παρουσιάζεται ένας “απολογισμός” των πράξεών σας και το αντίκτυπο τους στον κόσμο. Η ιστορία ξεδιπλώνεται μέσω διαλόγων ενώ όσο περισσότερες ερωτήσεις κάνετε στους διάφορους NPCs τόσο πιο πολλές λεπτομέρειες μαθαίνετε για το απρόσμενα βαθύ lore του. Η συνοχή στην αφήγηση του The Age of Decadence είναι πολύ προσεγμένη, αφού στοιχεία για το τι πραγματικά παίζει σας αποκαλύπτονται σταδιακά και με ρυθμό που νιώθει φυσικός, ενώ ευκαιρίες για plot twists που μπορείτε εσείς να δημιουργήσετε, υπάρχουν σε όλα τα φάσματα του story.

Μιας και στην μεγαλύτερη διάρκεια του The Age of Decadence θα την περάσετε διαβάζοντας κείμενα (αν πραγματικά σας ενδιαφέρει το lore), θα πρέπει να ξέρετε πως τα κείμενα που εξηγούν την κάθε κίνηση σας αλλά και οι διάλογοι είναι εξαιρετικά καλογραμμένοι. Με το “μπινελίκι” να πηγαίνει σύννεφο και τις αναλυτικότατες εξηγήσεις δεν πρόκειται να βαρεθείτε ποτέ. Οι χαρακτήρες που έχετε να συναναστραφείτε ποικίλουν από τον πιο αδύναμο ιδιοκτήτη ταβέρνας έως τον πιο σκληροτράχηλο κακοποιό. Όλοι οι χαρακτήρες είναι πραγματικά ενδιαφέροντες και αξίζει να σημειωθεί πως ο καθένας έχει το δικό του background story. Τέλος, το The Age of Decadence κάνει μέσω της ιστορίας του κοινωνική κριτική τόσο στο πολιτικό σύστημα και στην βρωμιά που υπάρχει στο παρασκήνιο, όσο και στον θρησκευτικό φανατισμό παραλληλίζοντας κάποια γεγονότα που συμβαίνουν in–game με τα πρωτοχριστιανικά χρόνια.

Η θεωρία των πιθανοτήτων
Aπ' τα πρώτα σας βήματα, οι developers σας συντροφεύουν με μια ανίερη και μελαγχολική μελωδία στο βασικό μενού, αλλά και προειδοποίηση πως το The Age of Decadence είναι δύσκολο, ασυγχώρητο και δεν έχει να κάνει καθαρά με το να σκοτώνετε ότι βρεθεί μπροστά σας. Μετά την δημιουργία του χαρακτήρα σας μεταφέρεστε σε κάποιο σημείο της πόλης Teron ανάλογα με το ποιο faction αποφασίσατε να ακολουθήσετε. Στο δικό μου playthrough επέλεξα Αssassin οπότε ξεκίνησα από το κτίριο των Boatmen of Styx. Στο σημείο εκκίνησής σας θα βρείτε και την πρώτη σας αποστολή. Από δω και πέρα οι… θεοί μαζί σας και να θυμάστε πως βασικός σας στόχος δεν είναι να γίνετε ο μεγαλύτερος πολέμαρχος της ιστορίας, αλλά απλά να επιβιώσετε.

Όπως πιθανότατα έχετε καταλάβει ως τώρα, το The Age of Decadence δεν είναι ένα RPG για όλους. Αν θέλετε ένα RPG με βαθιά ιστορία που κυλάει εύκολα ενώ παράλληλα σας βοηθάει να χαλαρώσετε καλύτερα να το αποφύγετε. Κατά γενική ομολογία είναι δύσκολο αν και οι βετεράνοι των turn–based RPGs δεν θα έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα στο να καταλάβουν την λογική του. Ίσα ίσα που θα εκτιμήσουν το PnP κομμάτι του. Εκεί ακριβώς βασίζεται και η δυσκολία του.

Στα κλασικά Pen and Paper RPGs τα stats τα μοιράζετε κατά την διάρκεια της δημιουργίας του χαρακτήρα σας, οριοθετώντας έτσι τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του. Στο The Age of Decadence όταν αποφασίσετε ποια από τις οκτώ διαθέσιμες classes θα επιλέξετε (Assassin, Mercenary, Praetor, Loremaster, Thief, Merchant, Grifter, Drifter) θα πρέπει να σκεφτείτε πολύ καλά τι ακριβώς θέλετε να είναι ο χαρακτήρας σας, καταλογίζοντας αντίστοιχα τα διαθέσιμα skill points στα βασικά στατιστικά (Strength, Dexterity, Constitution, Perception, Intelligence, Charisma).

Αυτά έχουν άμεση επίδραση στα αρχικά διαθέσιμα skill points για τις δύο υποκατηγορίες που υπάρχουν, τα Combat skills και τα Civil skills. Στα Combat skills συναντάτε κατηγορίες όπλων και άμυνας, ενώ στα Civil skills διάφορες δεξιότητες που δεν έχουν να κάνουν με την διαδικασία της μάχης και συνήθως χρησιμοποιούνται σε skill checks όταν αποφασίσετε να κάνετε κάποια ενέργεια. Καλό είναι λοιπόν να αποφασίσετε από νωρίς αν ο χαρακτήρας σας θα είναι μαχητής με κάποια πολύ συγκεκριμένα Civil skills ή κάποιος που μπορεί να εξαπατήσει και να χειραγωγήσει ανθρώπους ώστε να κάνουν αυτό που θέλει μόνο με την προσωπικότητα του, χωρίς να έχει ιδέα πώς να πιάσει ένα σπαθί. Τα hybrid builds συνήθως τα βρίσκουν δύσκολα, αφού όταν έρθει η ύστατη στιγμή να επιλέξουν ανάμεσα σε ειρηνική λύση ή μάχη δεν έχουν αρκετά skill points για να ολοκληρώσουν καμία από τις δύο ενέργειες.

Ένα μεγάλο κομμάτι στο οποίο ξεχωρίζει το The Age of Decadence είναι ότι μπορείτε να το τερματίσετε χωρίς να χρειαστεί να μπλέξετε ποτέ σε μάχη. Αν για παράδειγμα δημιουργήσετε έναν έμπορο το πιο πιθανό είναι να ανεβάσετε κάποια Civil skills μόνο. Ευτυχώς για εσάς σε κάθε εμπόδιο που σας παρουσιάζετε πέρα από την επιλογή της μάχης, σας δίνονται συνήθως 2-3 ακόμα για να την βγάλετε καθαρή, καθώς και κάποιοι συνδυασμοί κινήσεων ώστε να φέρετε τα πράγματα ακριβώς στα μέτρα σας χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Προσωπικά δεν γνωρίζω άλλο RPG που να σας δίνει αυτή την επιλογή και είναι πραγματικά ένα πολύ φρέσκο και ενδιαφέρον mechanic που σας πάει πέρα από τα συνηθισμένα.

Μιας και δεν μιλάμε για ένα Action RPG, αλλά για ένα RPG με Pen and paper αισθητική, όλες οι ενέργειες που μπορείτε να εκτελέσετε (από sneak και pick lock μέχρι persuasion και perception) ελέγχονται με skill checks υπό την μορφή dialogue screens. Επιλέγοντας λοιπόν τι ενέργεια θα εκτελέσετε για να σκαρφαλώσετε π.χ. σε ένα κτίριο ή πως θα πείσετε κάποιον NPC ότι είστε μέλος της Αυτοκρατορικής φρουράς, το skill check ελέγχει πόσα skill points υπάρχουν διαθέσιμα και αν πληρούν τα κριτήρια, ένα μήνυμα σας ειδοποιεί ότι η ενέργεια σας ήταν επιτυχής. Αν δεν ήταν από την άλλη, ετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε τις συνέπειες.

Η μάχη στους καθαρά civil χαρακτήρες μπορεί να αποφευχθεί, αλλά σε περιπτώσεις σαν την δική μου που ο χαρακτήρας μου ήταν ένας combat assassin με αρκετό sneak οι μάχες πολλές φορές ήταν αναπόφευκτες, καθώς το sneak δεν ήταν πάντα αρκετό ώστε να είναι επιτυχής η ενέργεια. Εδώ μπαίνει ένα από τα πιο εθιστικά αλλά και περίπλοκα κομμάτια του The Age of Decadence.

Στο πεδίο της μάχης
Καταρχάς το σύστημα μάχης είναι turn–based και θυμίζει αρκετά εκείνο του Fallout 2. O χαρακτήρας σας έχει διαθέσιμα κάποια action points (AP) με τα οποία μπορεί να εκτελέσει τις διάφορες κινήσεις. Όταν τελειώσουν τα AP ξεκινάει η σειρά των αντιπάλων. Όταν ξεκινάει η μάχη, στο έδαφος εμφανίζεται ένα πλέγμα το οποίο καθορίζει τις θέσεις στις οποίες μπορεί να σταθεί ο χαρακτήρας σας, ενημερώνοντας σας παράλληλα και για το κόστος σε AP που θα πρέπει να ξοδέψετε αυτή τη σειρά. ΑΡ καταναλώνουν επίσης και οι επιθέσεις σας, με κάθε όπλο ανάλογα το βάρος του, να καταναλώνει λιγότερο ή και περισσότερο από κάποιο άλλο. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη επιθέσεων που μπορείτε να εκτελέσετε ενώ το κάθε είδος έχει τον δικό του σκοπό. Παράλληλα, κάποια όπλα έχουν και ειδικές επιθέσεις που μπορείτε να εκτελέσετε όπως το Flurry και το Whirlwind.

To πιο σημαντικό στατιστικό που θα συναντήσετε στη μάχη είναι το THC (to hit chance) και είναι στην ουσία οι πιθανότητες που έχετε να χτυπήσετε τον αντίπαλό σας. Με αυτό καθορίζετε από πόσα skill points έχετε ξοδέψει στο όπλο επιλογής σας. Παράλληλα η άμυνα που έχετε επιλέξει (block, dodge) έχει και αυτή τα δικά της ποσοστά επιτυχίας. Μην νομίζετε όμως πως είσαστε οι μόνοι που έχετε στατιστικά και ποσοστά. Έχουν και οι εχθροί σας.

Ο σκοτεινός του κόσμος θα σας απορροφήσει, ενώ θα παγιδευτείτε στο εθιστικό σύστημα μάχης του.

Οι εχθροί είναι δύσκολοι γιατί έχουν υψηλότερα στατιστικά από εσάς ήδη από την αρχή και τις περισσότερες φορές έχουν και καλύτερο εξοπλισμό από εσάς. Το A.I. τους είναι εξίσου υψηλό και κάνουν συνέχεια σωστά υπολογισμένες κινήσεις ενώ έχουν μια προδιάθεση να έρχονται κατά ομάδες πάνω σας ακόμα και αν μάχεστε παρέα με άλλους φιλικούς NPCs. Ακόμα και αν το hit chance σας είναι της τάξεως του 87% (αρκετά υψηλό) θα παρατηρήσετε ότι αρκετές φορές κάνουν dodge ή block σε συνεχόμενες επιθέσεις σας, ενώ αρκετές φορές θα δείτε πως χρησιμοποιούν δηλητήρια, δίχτυα και ranged επιθέσεις.

Γενικά θα πεθάνετε πολλές φορές και θα χρειαστεί να κάνετε reload ακόμα και την ίδια την μάχη, αφού κάποια στιγμή θα καταλάβετε πως μπορείτε να βγείτε νικητής κάνοντας συγκεκριμένες στρατηγικές κινήσεις. Αν στο Dark Souls η δυσκολία βρίσκεται στα αντανακλαστικά και στον σωστό χρόνο των επιθέσεων και της άμυνας, στο The Age of Decadence βρίσκεται στην ανάλυση της κατάστασης, στις σωστές θέσεις στην “σκακιέρα” και την σειρά που πρέπει να ακολουθήσουν συγκεκριμένες κινήσεις. Ένα κοινό όμως που έχουν και τα δύο είναι ότι κάθε φορά που καταλογίζετε skill points στον χαρακτήρα σας δεν κάνει αυτός level up, αλλά εσείς σαν παίκτης, αφού για να έχετε διαθέσιμα skill points κάνατε κάτι σωστά.

Όσες φορές και αν έχασα δεν μου φάνηκε ποτέ πως το The Age of Decadence ήταν άδικο. Πάντα έκανα κάτι εγώ λάθος και όταν επέστρεφα και διόρθωνα τα λάθη μου έβγαινα νικητής. To Α.Ι. από την μεριά του με αντάμειβε με πολλά skill points, πολύ καλό loot και την προσωπική ευχαρίστηση του ότι πήγα ενάντια στο κύμα και τα κατάφερα. Σπάνια συναντάει κανείς τόσο εθιστικό και ικανοποιητικό σύστημα μάχης στις μέρες μας. Απαιτεί σκέψη και σωστές αποφάσεις. Αν όμως κάποια στιγμή δείτε πως ότι και αν κάνετε, δεν μπορείτε να φέρετε σε πέρας κάποιο quest, θυμηθείτε πως όλα τα quests δεν είναι για όλους. Όπως ένας Μercenary δεν μπορεί να επισκευάσει αρχαίες μηχανές, έτσι και ένα έμπορος δεν μπορεί να γίνει Arena Master.

Mεγάλη προσοχή έχει δοθεί στην λεπτομέρεια του κόσμου. Από απρόσμενα encounters που μπορεί να έχετε περπατώντας στον δρόμο μέχρι και side quests που έχουν να κάνουν με επίλυση γρίφων σε αρχαία μνημεία ή ναούς, πάντα θα υπάρξει κάτι που να σας κινήσει το ενδιαφέρον. Τα διαθέσιμα quests είναι πραγματικά πολλά για κάθε παράταξη που θα επιλέξετε, ενώ πάντα μπορείτε να “ξεκλειδώσετε” άλλα ψάχνοντας ή κάνοντας τις σωστές ερωτήσεις.

Το The Age of Decadence διαθέτει επίσης ένα απλό και αρκετά εύχρηστο crafting και alchemy system. Η αλχημεία σας επιτρέπει να δημιουργείτε τα δικά σας potions καθώς και βόμβες, ενώ με το crafting μπορείτε να δημιουργείτε weapons και armors μέσω schematics που προμηθεύεστε από τους blacksmiths. Γενικά μπορεί να μην υπάρχει μεγάλη ποικιλία όπλων στις διάφορες κατηγορίες που υπάρχουν, υπάρχει όμως μεγάλη ποικιλία στις κατηγορίες. Από swords και daggers μέχρι τρίαινες και crossbows σίγουρα θα βρείτε κάτι που να ταιριάζει στον χαρακτήρα σας.

Οι περιοχές που θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφτείτε πέρα από τις τρεις βασικές πόλεις είναι αρκετές και είναι στο χέρι σας να ανακαλύψετε και άλλες. Στο δικό μου playthrough κατάφερα να ανακαλύψω οκτώ ακόμα, ενώ αν είχα επιλέξει άλλο class θα μπορούσα να ξεκλειδώσω και άλλες. Το world map δεν είναι μεγάλο αλλά το The Age of Decadence δεν είναι open world RPG. Μπορείτε βέβαια να κάνετε free roam στις διαθέσιμες πόλεις και να επιλέξετε με ποια σειρά θα εκτελέσετε τα διάφορα quests που σας δίνονται, αφήνοντας σας έτσι κάποια ελευθερία κινήσεων. Στους χάρτες των πόλεων θα δείτε διάφορα σημεία ενδιαφέροντος τα οποία ξεκλειδώνετε όταν εισέρχεστε σε κάθε περιοχή, ενώ το fast travel είναι διαθέσιμο από την αρχή.

Αυτό που δεν κατάλαβα είναι γιατί ο χάρτης δεν δείχνει την θέση του χαρακτήρα. Υπάρχουν marks για το που ακριβώς πρέπει να πάτε, αλλά το να μην υπάρχει η θέση του χαρακτήρα σας στον χάρτη έχει ως αποτέλεσμα εκνευριστικά μπρος–πίσω μεταξύ game screen και χάρτη όποτε θέλετε να εξερευνήσετε. Όλο αυτό βέβαια μέχρι να μάθετε τις πόλεις απ’ έξω. Ένα ακόμα πρόβλημα που εντόπισα είναι πως κάποια quests που έχουν άμεση σχέση με την έκβαση της ιστορίας δεν σας αφήνουν να γυρίσετε π.χ. σε προηγούμενη πόλη γιατί αν το κάνετε θα εκτυλιχθούν χωρίς εσάς. Ενώ αυτό δίνει κάποιο ρεαλισμό (καθώς τα γεγονότα τρέχουν) είναι παράλληλα και πολύ περιοριστικό. Από την άλλη κάποια quests που έχουν να κάνουν με άμεσες επιλογές, σας αναγκάζουν να προχωρήσετε στην επόμενη πόλη είτε το θέλετε είτε όχι, κάτι που αυξάνει περαιτέρω τους περιορισμούς. Τέλος, τα διαθέσιμα αντικείμενα που έχουν οι vendors είναι πολύ συγκεκριμένα στην ποσότητα και δεν κάνουν refill μετά από κάποιες ώρες, οπότε πρέπει να προσέχετε πόσο χρησιμοποιείτε το οτιδήποτε.

Γενικά το The Age of Decadence είναι αρκετά bug free. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έχει τα προβληματάκια του. Ένα αρκετά σοβαρό bug που συνάντησα ήταν ένα που δεν με άφηνε να προχωρήσω την σειρά μου κατά την διάρκεια της μάχης, με αποτέλεσμα να κάνω reload. Αυτό μπορεί να γίνει game breaking ειδικά όταν βρίσκεστε σε μια μάχη που κερδίζετε με το ζόρι. Τα υπόλοιπα bugs που συνάντησα περιορίστηκαν στην παύση της μουσικής χωρίς κάποιο λόγο και ένα bug που δεν με άφηνε να κάνω fast travel μέσα στην πόλη.

Στο τέλος θα σας δοθούν κάποιες επιλογές για την ολοκλήρωση της ιστορίας από τις οποίες μπορείτε να επιλέξετε ποια θέλετε να δείτε. Αν και κάνετε reload κάποια λεπτά πριν, με αποτέλεσμα να μπορείτε να δείτε όλα τα διαθέσιμα φινάλε αυτού του playthrough, μην ξεχνάτε πως τα διαθέσιμα endings ορίζονται από το reputation που έχετε με κάποιο faction, το πόσο καλός μαχητής είστε και γενικότερα τις επιλογές σας έως αυτό το σημείο. Συνεπώς με κάποιον άλλο χαρακτήρα ο οποίος έχει διαφορετικό background οι διαθέσιμες επιλογές θα είναι διαφορετικές. Παράλληλα, αν μέσα στο playthrough σας εξαλείψατε κάποιο faction αυτό δεν θα εμφανιστεί σαν επιλογή στο τέλος ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και το loyalty που θα επιδείξετε σε κάποια παράταξη. Στο επίσημο forum του The Age of Decadence έχουν αναφερθεί έως και 11 διαφορετικά φινάλε. 

Η ιστορία, αν και προσφέρει άφθονο περιεχόμενο, είναι αρκετά μικρή για RPG. Θα σας πάρει τουλάχιστον 12 ώρες για να τηνολοκληρώσετε (προσωπικά χρειάστηκα 14 με 16) ενώ μαζί με θανάτους και λάθη ο χρόνος ολοκλήρωσής του ανέρχεται στις 18 ώρες. Παρ’όλα αυτά το replay value κυμαίνεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, αφού όπως είπαμε η εμπειρία σας διαφέρει ανάλογα με το background του χαρακτήρα σας, τις επιλογές σας και τα πολλαπλά φινάλε που προσφέρει.

Εικόνες παρακμής
Με το development να έχει ξεκινήσει από το 2004 είναι λογικό πως κάποια κομμάτια του τεχνικού τομέα έχουν μείνει πίσω. Το The Age of Decadence δεν έχει καλά γραφικά για τις μέρες μας. Όχι επειδή ακολουθεί μια παλαιά αισθητική όσων αφορά τον σχεδιασμό του κόσμου και της κάμερας. Άλλωστε αυτό είναι χαρακτηριστικό των isometric RPGs. Το πρόβλημα στα γραφικά του The Age of Decadence είναι τα textures και το επίπεδο λεπτομέρειας που έχει δοθεί.

Καταρχάς τα γραφικά του δεν είναι pre-rendered όπως μπορεί να μοιάζουν με μια γρήγορη ματιά. Από κει και πέρα τα textures είναι σαν ταπετσαρίες πάνω στα objects και γενικά οι περιοχές που θα επισκεφθείτε είναι σχετικά άδειες. Σε περιοχές όπου τα μοντέλα βρίσκονται στο παρασκήνιο θα παρατηρήσετε πως ο σχεδιασμός τους είναι πολύ πρόχειρος. Τρανταχτό παράδειγμα οι θεατές στην αρένα οι οποίοι μοιάζουν περισσότερο με καθίσματα παρά με ανθρώπους. Τo anti-aliasing και τα υπόλοιπα special effects κυμαίνονται σε ικανοποιητικά επίπεδα αν και δεν έχουν κάτι ιδιαίτερο. Από την άλλη η παλέτα των χρωμάτων που έχει χρησιμοποιηθεί αντικατοπτρίζει απόλυτα τον σκοταδισμό που διακατέχει τον κόσμο του The Age of Decadence, ενώ ο φωτισμός του προσδίδει ατμόσφαιρα και μυστήριο.

Τα animations του χαρακτήρα σας κατά την διάρκεια της μάχης είναι αρκετά καλοφτιαγμένα, ενώ τα finishing moves προσδίδουν ικανοποίηση και ένταση. Μέσα στις πόλεις θα δείτε κόσμο να ασχολείται με τις καθημερινές δουλειές του, ενώ αν παρατηρήσετε προσεκτικά θα δείτε διάφορους NPC να αράζουν πάνω σε τοίχους και να ανάβουν τσιγάρο. Η αισθητική των κτιρίων θυμίζει ως επί το πλείστον Ρωμαϊκούς ρυθμούς ενώ αλλού θα παρατηρήσετε ανατολίτικες επιρροές.

Η κάμερα ελέγχεται εύκολα με τα πλήκτρα W,A,S,D,Q,E ενώ υπάρχει και η επιλογή zoom in/zoom out και δεν θα σας φανεί καθόλου δύσκολο να την συνηθίσετε. Όποτε εισέρχεστε σε κάποιο κτίριο το ταβάνι του θα εξαφανιστεί ώστε να μπορείτε να βλέπετε που πάτε, ενώ καλό θα ήταν η ίδια τεχνική να είχε χρησιμοποιηθεί και στις indoor μάχες, αφού πολλές φορές δεν μπορείτε να στοχεύσετε τους εχθρούς λόγω των στενών χώρων, κάνοντας έτσι το κεντράρισμα της κάμερας μια εκνευριστική διαδικασία.

Glitches στα γραφικά δεν παρατηρήθηκαν παρά μόνο μία φορά που ένας εχθρός είχε μπει μέσα σε έναν τοίχο και δεν μπορούσα να τον στοχεύσω, αναγκάζοντάς με έτσι να χρησιμοποιώ την area attack. Το The Age of Decadence τρέχει σταθερά στα 60 frames το δευτερόλεπτο χωρίς να παρατηρηθούν ποτέ frame rate drops, ενώ ακόμα και παλαιότερα μηχανήματα μπορούν να το “σηκώσουν” στα low settings.

Ρέκβιεμ για μια Αυτοκρατορία
Αν και δεν θα ακούσετε σε καμία περίπτωση κάτι που να θυμίζει την νεκρώσιμη ακολουθία της Καθολικής Εκκλησίας, σίγουρα το soundtrack αντικατοπτρίζει απόλυτα το αίσθημα καταστροφής και παρακμής που έχει πέσει στα εδάφη της παλαιάς Αυτοκρατορίας. Οι υπεύθυνοι για την μουσική επένδυση του The Age of Decadence είναι άξιοι συγχαρητηρίων, αφού κατάφεραν να προκαλέσουν σε ένα dialogue based RPG, μόνο με την μουσική, όσα συναισθήματα θα έπρεπε να περνάνε στον χρήστη μέσω του voice acting. Κάθε περιοχή έχει το δικό της theme και από τις μεσαιωνικές μελωδίες του Teron έως τον σκοταδισμό της Ganezzar και το μυστήριο που περιβάλει την Hellgate, δεν θα υπάρξει μια μελωδία που να μην σιγοτραγουδήσετε. Το theme της μάχης είναι το μόνο γρήγορο κομμάτι και προσδίδει ένταση και αγωνία, ενώ αξίζει να αναφερθεί πως το theme της πόλης Maadoran θα σας θυμίσει ένα αρκετά γνωστό λαϊκό άσμα.

Στον τομέα του sound design δεν παρατηρούμε ιδιαίτερα πράγματα, αφού τα sound effects περιορίζονται μόνο σε ambient ήχους της πόλης, στις φωνές και τις συγκρούσεις των όπλων κατά την διάρκεια της μάχης και κάποια ελάχιστα ηχητικά εφέ όταν εξοπλίζετε κάποιο αντικείμενο. Όλα αυτά κινούνται στα επίπεδα που θα περίμενε κάποιος σε ένα old school RPG.

Κι όμως είναι ωραία η παρακμή
Η απάντηση στο ερώτημα του αν μπορεί να σταθεί το The Age of Decadence δίπλα σε RPG όπως το Baldur’s Gate και αν αξίζει να κουβαλάει την κληρονομιά τους στην πλάτη του, νομίζω είναι ξεκάθαρη. Όχι μόνο αξίζει να συγκρίνεται με τέτοιους κολοσσούς αλλά καταφέρνει να ξεχωρίσει. Η Ρωμαϊκή αισθητική του, το βαθύ του lore, η άψογη αφηγηματική τεχνική του, το gameplay του, η μουσική του αλλά και η ελευθερία που σας δίνει για την διαμόρφωση της δικιάς σας προσωπικής ιστορίας, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που το κάνουν να ξεχωρίζει.

Μπορεί ο τεχνικός τομέας να ήθελε περισσότερη δουλειά και να υπάρχουν κάποια μικρά θέματα, αλλά από πίσω του κρύβεται μια ομάδα με όρεξη για δουλειά που παίρνει στα σοβαρά το feedback των παικτών και κυκλοφορεί αρκετά συχνά updates καλυτερεύοντας το συνέχεια. Είναι ένα RPG δύσκολο, που δεν απευθύνεται σε όλους, θέλει αρκετό ψάξιμο με τα skill points και χρειάζεται πολύ υπομονή. Εκεί όμως κρύβεται και η γοητεία του. Μπορείτε να το βρείτε στην σελίδα του στο Steam στην τιμή των 28 ευρώ. Για όλο το περιεχόμενο που προσφέρει αξίζει τα λεφτά του και με το παραπάνω. Το The Age of Decadence είναι μια ευκαιρία να αναπολήσουν οι νοσταλγοί των old school RPGs και μια πρόκληση για όσους αναζητούν δυνατές συγκινήσεις.

Θετικά:
- Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία
- Η εξέλιξη της ιστορίας περνάει από τα χέρια σας
- Κάθε επιλογή σας έχει συνέπειες
- Ανταγωνιστικότατο επίπεδο δυσκολίας
- Επαναφέρει την PnP αισθητική με τον καλύτερο τρόπο
- Πολύ εθιστικό σύστημα μάχης
- Ατμοσφαιρική μουσική

Αρνητικά:
- Ξεπερασμένα γραφικά
- Το επίπεδο δυσκολίας θα ξενίσει κάποιους
- Κάποια bugs και glitches
- Μερικές φορές μπορεί να σας περιορίσει

Βαθμολογία
Γραφικά: 5
Ήχος: 8
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 8

Οι hardcore fans των old school RPGs θα το λατρέψουν.

Αντώνης Δελησάββας