Killer7

Σχιζοφρενείς δολοφόνοι, ζόμπι καμικάζι και sexy νοσοκόμες!

Υπάρχουν ορισμένα games που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ιστορία της βιομηχανίας αλλά δεν έγιναν τόσο γνωστά όσο τα υπόλοιπα. Στη συγκεκριμένη κατηγορία ανήκει το Killer 7.

Το παιχνίδι είναι ένας διεστραμμένος συνδυασμός από μοναδικό gameplay, απίστευτα οπτικά εφέ και πλοκή που είναι...σχεδόν κατανοητή. Το είχα παίξει το 2005 στο PS2 (είχε κυκλοφορήσει και στο Gamecube), σε μια εποχή όπου πολλοί γνωστοί μας που το είχαν δοκιμάσει, το θεωρούσαν απλά "απαίσιο". Υπήρχε όμως και μία σημαντική μερίδα από gamers που είχε ενθουσιαστεί καθώς αναγνώρισε την πρωτοτυπία του. Η εμφάνισή του μόνο, μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον. Οι έντονες γραμμές, το μονόχρωμο look, τα στυλάτα κοστούμια! Πέρα από αυτό, πάντα πλανιόταν ένα ερωτηματικό γύρω από το gameplay του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή
Το Killer7 θυμίζει Point'n'click adventure με shooting τύπου Time Crisis, χωρίς το lightgun βέβαια. Μπορεί να σας μπερδεύω αλλά μόνο αν το παίξετε θα καταλάβετε τι εννοώ. Τη μια στιγμή παίρνετε πληροφορίες από ένα κεφάλι δίχως σώμα μέσα σε στεγνωτήρα ρούχων και μετά από λίγο ανατινάζετε κεφάλια χαμογελαστών ζόμπι καμικάζι! Όταν έχετε υπό τον έλεγχό σας την Kaede για παράδειγμα, ηρωίδα του σεναρίου μας, μπορείτε να αφαιρέσετε αόρατα εμπόδια κόβοντας τις φλέβες της και στοχεύοντας τα αίματα πάνω τους! Το πιο ''κουλό'' όμως ήταν μια σκηνή όπου δύο επιχειρηματίες μιλάνε για τους δείκτες του χρηματιστηρίου ενώ τα κεφάλια τους έχουν ανατιναχτεί στον αέρα! Capcom, βγες και πες μας ποιος έχει διαταραγμένη προσωπικότητα εκεί μέσα και τα σκέφτηκε όλα αυτά.

Κεντρικός πρωταγωνιστής του Killer7 είναι ο Harman Smith, ο Νο1 hitman όλων των εποχών, τον οποίο και ελέγχετε. Βέβαια τα χρόνια πέρασαν και σας φροντίζει μια παλαβή νοσοκόμα γιατί βρίσκεστε καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. Πως αναλαμβάνετε δράση; Ελέγχετε επτά προσωπικότητες που πασχίζουν να επικρατήσουν στο σακαταμένο μυαλό του Harman. Το παιχνίδι αποτελείται από 6 κεφάλαια τα οποία κλείνουν με boss fight μεταξύ του αμφιλεγόμενου ήρωά μας και του κύριου στόχου του. Πάνω απ'όλα όμως αφηγείται μια ιστορία που μπορεί να μη βγάζει ιδιαίτερο νόημα αλλά είναι σίγουρα καθηλωτική.

Ελευθερία επιλογών
Βασικό ατού του gameplay το γεγονός ότι μπορείτε να αλλάξετε προσωπικότητα οποιαδήποτε στιγμή θέλετε και να χρησιμοποιήσετε τις ιδιαίτερες ικανότητες της καθεμιάς για να λύσετε γρίφους ή να εξοντώσετε κύμα διαφορετικών εχθρών. Στην αρχή κάθε κεφαλαίου έχετε μόνο δύο αλλά τις υπόλοιπες τις ξεκλειδώνετε συλλέγοντας το αίμα των αντιπάλων σας οι οποίοι ανατινάζονται με freaky στυλ το οποίο ο Harman μετατρέπει σε...ορό στο εργαστήριό του. Απλό δεν ακούγεται;

Η κάμερα έχει οπτική τρίτου προσώπου με τη χρήση ενός κουμπιού για τη μετακίνηση στα ανατριχιαστικά περιβάλλοντα. Ουσιαστικά είναι σαν να κινείστε σε ράγες μπρος-πίσω, κάτι που χαρακτηρίζουμε άκρως περιοριστικό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό επειδή η κάμερα μπορεί να χρησιμοποιήσει κυκλικές οπτικές γωνίες που θα ήταν αδύνατες με ένα συνηθισμένο σύστημα ελέγχου.

Κάθε φορά που φτάνετε στο τέλος ενός διαδρόμου ή βρίσκετε κάτι, εμφανίζονται επιλογές στην οθόνη σαν ραγισμένες λωρίδες σπασμένου γυαλιού. Είναι σταυροδρόμια που σας επιτρέπουν να επιλέξετε εναλλακτικές διαδρομές, να συλλέξετε αντικείμενα ή και να συνομιλήσετε με..."χαρακτήρες". Είναι απλό το σύστημα αλλά ταυτόχρονα λειτουργικό λαμβάνοντας υπόψη το τρελοκομείο που περιτριγυρίζει το παιχνίδι. Όσο για τους γρίφους, όσοι έχουν ασχοληθεί με Silent Hill δε θα αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα προβλήματα.

Αυτό όμως που είναι πραγματική πρόκληση είναι το shooting κομμάτι του παιχνιδιού. Κάθε Heaven Smile (τα ζόμπι που λέγαμε) έχει ένα ελάττωμα που αν το βρείτε μπορείτε να το ανατινάξετε απευθείας! Όσο είστε σε οπτική 3rd person οι εχθροί είναι αόρατοι. Όταν ακούτε όμως γέλια, αμέσως κάνετε αλλαγή σε first-person και αφού αντιληφθείτε τους εχθρούς σας, ρίξτε τους ότι έχετε γιατί όπως προαναφέραμε...είναι καμικάζι. Οι Shooting μηχανισμοί δεν πλησιάζουν καν το Call of Duty αλλά θέλουν ακρίβεια, κάτι που μετατρέπει το παιχνίδι σε καθηλωτικό. Αν πετύχετε το στόχο νιώθετε άμεση απόλαυση, αν αποτύχετε όμως επικρατεί πανικός.

Ένα αξιόλογο B title
Κατά καιρούς η Capcom υπόκειται σε διάφορες κριτικές αλλά για το συγκεκριμένο τίτλο πιστεύω πως άλλες εταιρείες ανάπτυξης δεν θα μπορούσαν να συλλάβουν ένα τέτοιο concept. Καλώς ή κακώς, το Killer7 δεν έπιασε στους casual gamers αλλά ίσως ενθουσιάσει τους οπαδούς ψαγμένων σεναρίων ή παιχνιδιών τύπου Resident Evil. Αποτελεί ένα Action-Adventure, που συνδυάζει δράση, First-Person Shooting και ταυτόχρονα μια απόκοσμη ατμόσφαιρα. 

Πολλοί μπορεί να το απορρίψετε λέγοντας ότι είναι μόνο στυλ και πως δεν έχει ουσία, αλλά εγώ προσωπικά ένιωσα τυχερός γιατί το παιχνίδι ήταν μια πρωτότυπη εμπειρία. Γεγονός είναι πάντως ότι ακόμα και για τα δεδομένα της εποχής του (2005), η Grasshopper είχε μέτριες επιδόσεις στον τομέα των γραφικών, όπως επίσης η εμπειρία ενός on-rail shooter σαφώς και περιορίζει, συνεπώς προειδοποιούμε ότι θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι.

Killer7. Απόλυτα ακατανόητο, δημιουργεί μια ταραχώδη εξόρμηση στα όρια της φαντασίας, εφιαλτικές εικόνες και ανατριχιαστικούς ήχους. Δεν χρειάζετε να καταλάβετε πολλά. Απλά να το νιώσετε. 

Θετικά:
- Ιδιαίτερο art style
- Εκπληκτική ατμόσφαιρα

Αρνητικά:
- Ο τεχνικός τομέας θα μπορούσε να είναι καλύτερος.

Βαθμολογία
Γραφικά: 7 
Ήχος: 7.5 
Gameplay: 7 
Αντοχή: 6.5 
Γενικά: 8.9

Θα σας μαγνητίσει.

Μάρκος Ασκανιάν