Bloody Roar

Κραυγές και χτυπήματα στο κόκκινο!

Μπορεί η ιδέα και μόνο των Fighting games με τα απίστευτα combos και τα υπερβολικά special finishing moves να κλέβουν τη παράσταση, αλλά η σειρά Bloody Roar καταφέρνει και εξελίσσει αυτή τη συνταγή χρησιμοποιώντας ένα νέο στοιχείο, τη μεταμόρφωση σε ζώο για ακόμα περισσότερο γλέντι.

Το Bloody Roar: Primal Fury που κυκλοφόρησε το 2002 στο Gamecube, αποτέλεσε την τέταρτη προσθήκη στη σειρά και βασίστηκε πάνω στο Bloody Roar 3 για το PlayStation 2. Με νέους χαρακτήρες, κάποια έξτρα καλούδια και πολύ καλύτερα γραφικά καθώς και πιο γρήγορα loading times, το Bloody Roar: Primal Fury αποτελεί το πρώτο Fighting game για το GameCube και ταυτόχρονα το πιο επιτυχημένο της εν λόγω σειράς.

Ζωικά ένστικτα
Η επιρροή από anime είναι αρκετά εμφανής καθώς είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε intro με ποιοτικό animation που θα ζήλευαν μέχρι και σειρές που παίζονται τόσα χρόνια στην Ιαπωνία. Η ιστορία μας αφορά τους Zoanthropes, ανθρώπους που μπορούν να μεταλλάσσονται σε ζώα οι οποίοι θυμίζουν κάπως X-Men. Υπάρχουν υπόνοιες ότι γίνονται πειράματα για να ανακαλυφθεί πως αποκτήθηκε αυτή η δυνατότητα με αποτέλεσμα να γίνεται σούσουρο ότι γίνονται απάνθρωπα πειράματα στους Zoanthropes. Γι’αυτό το λόγο, το έθνος αποφάσισε να πραγματοποιήσει τη πιο λογική κίνηση που θα μπορούσε να κάνει οποιοσδήποτε: Zoanthrope Fighting Tournament. Ο νικητής κερδίζει το τίτλο του Zoanthrope Champion καθώς και ένα αρκετά χορταστικό χρηματικό ποσό. Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν…

Για Fighting game, το Bloody Roar: Primal Fury ακολουθεί τη πεπατημένη και παρέχει ένα αδιάφορο σενάριο, γιατί, όπως όλοι γνωρίζετε, σημασία δεν έχει το σενάριο στα games αυτού του είδους αλλά το gameplay και τα γραφικά. Λογική δεν υπάρχει αλλά αν το βρωμόξυλο είναι καλό, δεν νομίζουμε να νοιάζει κανέναν. Είναι από τα λίγα games όπου ο χαρακτήρας δεν έχει background με απίστευτες οικογενειακές ιστορίες -ή ένα πολύ καλό βιογραφικό στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις- και καταφέρνει να αποκτήσει προσωπικότητα όταν ασχολείστε μαζί του κατά τη διάρκεια της μάχης. Υπάρχει ο μισθοφόρος, ο αστείος της παρέας, ο νίντζα, η νοσοκόμα και άλλοι αλλά με την ενασχόλησή σας αποκτούν προσωπικότητα καθώς όσο περισσότερο εμβαθύνετε στο κόσμο του Bloody Roar, τόσο περισσότερο θα νοιάζεστε για τους χαρακτήρες και θα αρχίζετε να ξεχωρίζετε ποιος θα κυριεύσει στις προτιμήσεις σας.

Γρατζούνισμα στο max
Το Bloody Roar: Primal Fury ακολουθεί τη συνταγή της PS2 έκδοσης και απευθύνεται τόσο στους hardcore fans των Fighting games όσο και στους casual gamers. O χειρισμός είναι απλός και εύχρηστος καθώς έχετε στη διάθεσή σας ένα πλήκτρο για μπουνιά, ένα για κλωτσιά και ένα για μεταμόρφωση (εφόσον έχετε γεμάτη τη μπάρα beast) με το οποίο μπορείτε να εκτελείτε και νέες επιθέσεις. Υπάρχει δυνατότητα και για sidestep με τα shoulder buttons αλλά πιστέψτε μας, δεν θα τα χρειαστείτε ποτέ.

Τα combos πραγματοποιούνται με συνδυασμό μπουνιάς κλωτσιάς και του σταυρού κατεύθυνσης και, εφόσον έχετε μεταλλαχτεί σε ζώο, με το πλήκτρο beast. Υπάρχουν φυσικά throws, ειδικές κινήσεις που πραγματοποιούνται χρησιμοποιώντας κυκλικές κινήσεις στο σταυρό κατεύθυνσης (όπως στο Street Fighter) καθώς και το beast drive που μας εισήγαγε η σειρά στο Bloody Roar 2. Με το beast drive κάνετε μια ειδική κίνηση η οποία προκαλεί μεγάλη ζημιά στον αντίπαλο αλλά χάνετε τη μορφή ζώου. Μπορείτε να τη πραγματοποιήσετε κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου combo ή σε κάποια λάθος εκτίμηση που μπορεί να προέβη ο αντίπαλός σας.

Το GameCube controller δεν συνιστάται για Fighting games καθώς ο σταυρός κατεύθυνσης είναι αρκετά μικρός αλλά ευτυχώς μπορείτε να ελέγχετε το χαρακτήρα με τον αναλογικό μοχλό. Σε games τύπου Tekken ή Virtua Fighter δε θα βόλευε κάτι τέτοιο αλλά όπως αναφέραμε παραπάνω, οι ειδικές κινήσεις που χρησιμοποιούν το στυλ που εισήγαγε το Street Fighter πραγματοποιούνται χωρίς προβλήματα.

Ακόμα και αν είστε έμπειρος στη σειρά, δεν θα διαθέτετε τόσο μεγάλο πλεονέκτημα όσο νομίζετε, εναντίον νέων αντιπάλων.

Η AI διαθέτει αρκετά χαμηλό επίπεδο πρόκλησης ακόμα και στο Normal αλλά όταν την αυξήσετε στο max θα αρχίσετε να παραμιλάτε μόνοι σας καθώς δεν θα αντιλαμβάνεστε πως κατατροπωθήκατε τόσο γρήγορα. Μπορεί με κάποιο button mashing από τα νεύρα σας να τη σκαπουλάρετε αλλά δε μπορείτε να κερδίσετε έτσι τις one-on-one μονομαχίες μεταξύ φίλων.

Οι μάχες πλέον είναι αρκετά εντυπωσιακές και αρκετές φορές όταν θα στέλνετε τον αντίπαλο στους ουρανούς ή σε κάποιο τοίχο θα έχετε ένα τρομερό πλεονέκτημα εις βάρος του. Με τη χρήση juggle combos δε θα παίρνει ανάσα και ταυτόχρονα η health bar θα ελαττώνεται με γοργούς ρυθμούς. Για τους μη γνώστες, να υπενθυμίσουμε ότι η health bar στο Bloody Roar έχει επισήμανση για αναπλήρωσή της μέχρι ένα σημείο κατά τη διάρκεια που βρίσκεστε σε beast mode. Ακόμη, όταν βρίσκεστε σε αυτή τη μορφή, αλλάζουν τα throws σας και με οποιαδήποτε κίνηση ή combo (ακόμη και αν ο αντίπαλος πραγματοποιεί άμυνα) προκαλείτε παραπάνω ζημιά.

Σε σχέση με το Bloody Roar 3, το Primal Fury έχει δυο επιπλέον χαρακτήρες και το roster διαθέτει πλέον συνολικά 16 διαφορετικούς χαρακτήρες. Οι Yugo, Bakuryu, Long και τα κορίτσια όπως η Alice και η Jenny καθώς και οι υπόλοιποι γνωστοί της σειράς είναι εδώ. Οι νέοι χαρακτήρες είναι ο Ganesha που μεταμορφώνεται σε ελέφαντα και ο Cronos που μεταμορφώνεται σε πιγκουίνο/φοίνικα.

Παρόλο που οι χαρακτήρες μοιάζουν κάπως μεταξύ τους όσον αφορά τον τρόπο που πραγματοποιούν combos και special κινήσεις υπάρχουν περιπτώσεις unbalancing. Ενώ η μάχη στο πυρήνα της παραμένει ακόμα τρομερή καθώς όλα τα στοιχεία που έχουμε αγαπήσει είναι ακόμη εδώ, αν ξεκινήσετε μια μάχη με Bakuryu εναντίον Stun υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να κερδίσει ο Stun. To ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις των Busuzima και Ganesha καθώς όσο πιο ογκώδης είναι ο χαρακτήρας, τόσο δυσκίνητος και ευάλωτος είναι εναντίον μικρόσωμων και γρήγορων αντιπάλων.

Το Bloody Roar: Primal Fury έχει αρκετά καλούδια για να ξεκλειδώσετε όπως η επιλογή χαρακτήρων με τη μορφή “Kids” η οποία θυμίζει big head mode. Σε γενικές γραμμές δεν θα παιδευτείτε πολύ για να το ολοκληρώσετε και να ξεκλειδώσετε τα πάντα, αλλά για single player εμπειρία σίγουρα δεν θα σας κρατήσει αρκετά.

Ξυλίκι με παρέα
Το διπλό, όπως και σε όλα τα fighting games άλλωστε, είναι πάντα το καλύτερο κομμάτι κάθε τίτλου. Το Bloody Roar: Primal Fury ακολουθεί αυτή τη παράδοση και προσφέρει μια τρομερή εμπειρία η οποία σίγουρα αποτελεί μια από τα κορυφαίες στιγμές του τίτλου. Παρόλο που υπάρχουν αρκετές στιγμές εκνευρισμού λόγω των εύκολων chain combos θα διασκεδάσετε αρκετά καθώς σίγουρα θα έχετε και αρκετές στιγμές «αλληλοστολίζοντας» το συμπαίκτη σας με διάφορα κοσμητικά επίθετα.

Πανέμορφες μάχες μεταξύ ζώων και ανθρώπων
Όλα τα στοιχεία που υπήρχαν στην έκδοση του PS2 είναι εδώ με ακόμα καλύτερα γραφικά τα οποία αναδεικνύονται χάρη στη δύναμη του GameCube. Κάποια animations διαθέτουν λίγα προβληματάκια και η κάμερα δεν αναδεικνύει όλες τις λεπτομέρειες των χαρακτήρων αλλά σε γενικές γραμμές τα γραφικά είναι αρκετά καλά και σίγουρα στα close-ups θα παρατηρήσετε καλύτερα την όμορφη δουλειά των developers.

Ο τίτλος τρέχει σταθερά στα 60 fps και τα περιβάλλοντα είναι πολύ καλύτερα στη κονσόλα της Nintendo. Το κακό πάντως είναι ότι για ακόμη μια φορά δεν διαθέτουν την ίδια λεπτομέρεια με αυτή των χαρακτήρων και δεν ξεχωρίζουν. Τα εφέ των χτυπημάτων, των μεταμορφώσεων αλλά και των ειδικών κινήσεων όμως δίνουν ρεσιτάλ και αποζημιώνουν.

Αιματηρές κραυγές
Οι χαρακτήρες ακούγονται ακριβώς όπως θα μπορούσατε να τους φανταστείτε να μιλούν. Ακόμα κι όταν μεταμορφώνονται σε ζώα έχουν το δικό τους χαρακτήρα και ανανεωμένες «κραυγές» αγωνίας και πόνου. Το κακό όμως που διακατέχει τη σειρά από τη πρώτη κιόλας κυκλοφορία είναι το εξαιρετικά κουραστικό και επαναλαμβανόμενο soundtrack. Οι ροκιές που ακούγονται διαθέτουν έλλεψη φαντασίας και σίγουρα θα σας ωθήσουν στο να επιλέξετε κάτι από τη δισκοθήκη σας για να σας συντροφεύει κατά τη διάρκεια των μαχών.

Απελευθερώστε το κτήνος
Υπάρχουν αρκετά Fighting games για να διαλέξετε αλλά στο κουτί της Nintendo δεν έχετε και πολλές επιλογές. Ευτυχώς όμως, το Bloody Roar: Primal Fury αποτελεί έναν πολύ καλό τίτλο ο οποίος, ειδικά στο κομμάτι του multiplayer, θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον για αρκετό καιρό. Ακόμα και αν δεν είστε φαν αυτού του είδους, το Bloody Roar: Primal Fury είναι τόσο εύχρηστο και φιλικό στους νέους χρήστες που πιθανόν να γίνετε μέχρι και experts σε αυτό.

Θετικά:
- Πολύ όμορφα γραφικά
- Το gameplay που λατρέψαμε είναι εδώ
- Εύκολος χειρισμός
- Το multiplayer θα σας κρατήσει αρκετά

Αρνητικά:
- Μικρό roster
- To soundtrack απογοτεύει
- Η single player εμπειρία υστερεί

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 6
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.5

Η νέα προσθήκη στη σειρά είναι και η καλύτερη. Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Μάρκος Ασκανιάν