Space Empires

Όπως υποσχεθήκαμε στο εναρκτήριο άρθρο της στήλης, συνεχίζουμε με μια ανασκόπηση των space strategy που τόσο αγαπήσαμε στο παρελθόν.

Με εξαίρεση το πρόσφατο Sins of a Solar Empire, το οποίο θεωρείται hardcore strategy, οι κυκλοφορίες παιχνιδιών στρατηγικής με θέμα το διάστημα, την εξερεύνηση και κατάκτησή του δεν έχουν άλλο εκπρόσωπο. Και δεν φαίνεται να αλλάζει κάτι στο μέλλον. Ίσως, με την συνέχεια του Sins of a Solar Empire, αλλά και πάλι τίποτα δεν είναι σίγουρο. Το αξιόλογο Galactic Civilizations κυκλοφορεί αρκετό καιρό τώρα και δυστυχώς δεν ανανεώνεται ούτε αυτό. Περιμένοντας φανταστικές συνέχειες παιχνιδιών όπως τα Homeworld, Master of Orion (απίθανο να κυκλοφορήσει κάποια συνέχεια) και άλλων space strategy που μας καθήλωσαν για ώρες μπροστά στην οθόνη του PC, ας δούμε γιατί έγιναν αυτά τα games τόσο επιτυχημένα και γιατί -πλέον- τείνουν να εξαφανιστούν.

Space Strategy
Το διάστημα πάντα συνάρπαζε τον άνθρωπο και τον γέμιζε με όνειρα και φιλοδοξίες. Ο έναστρος ουρανός εξιτάρει τη φαντασία του κάθε ανθρώπου καθώς αναρωτιέται για το τι μπορεί να υπάρχει εκεί πάνω. Γράφτηκαν πολλά βιβλία και γυρίστηκαν αρκετές ταινίες με θέμα το διάστημα. Φυσικό ήταν λοιπόν, να δημιουργηθούν και πολλά παιχνίδια γύρω από αυτό το θέμα. Η εξερεύνηση και η κατάκτηση του διαστήματος προσφέρεται για τη δημιουργία ενός δυνατού strategy με πολλές πτυχές στο gameplay. Τα πρώτα strategy ήταν φυσικά turn-based αλλά μετέπειτα, με την επιτυχία και διάδοση των RTS, τα παιχνίδια αυτά εξελίχθηκαν και υιοθέτησαν επί το πλείστον το real-time μοντέλο.

Το ξεκίνημα
Η αρχή έγινε με το “Millennium”, το οποίο κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 σε τρεις εκδόσεις (Atari ST, Amiga, PC). Το συγκεκριμένο παιχνίδι, ήταν ουσιαστικά ένα resource management strategy, (που για πρώτη φορά κινούνταν πέρα από τη γη). Μετά  την καταστροφή της γης, η μόνη διέξοδος για την επιβίωση της ανθρωπότητας ήταν το να βρει ο πολιτισμός κατοικήσιμους πλανήτες. Το παιχνίδι ξεκινάει με ορμητήριο τη βάση στη Σελήνη και ο παίκτης θα πρέπει να κατανείμει τα resources του ώστε να αναπτυχθεί η βάση του, να δημιουργήσει ένα στόλο από σκάφη ώστε να εξερευνήσει το διάστημα, αλλά και να προστατέψει τη βάση του από τυχόν επίθεση από εξωγήινους. Το συγκεκριμένο παιχνίδι είχε ένα αρκετά υψηλό επίπεδο δυσκολίας, λόγω της έξυπνης A.I. που δε συγχωρούσε ούτε το παραμικρό λάθος. Επίσης, ο χειρισμός του παιχνιδιού γινόταν μέσω πολλών μενού που μπέρδευαν τον αρχάριο παίχτη. Όμως, το συγκεκριμένο παιχνίδι έδωσε στον παίχτη την ευκαιρία να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία στο διάστημα, κάτι που εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε παιχνίδι στρατηγικής.

Η κορύφωση
Tο Master of Orion ήταν το παιχνίδι που έδειξε την δυναμική αλλά και το βαθύ gameplay ενός space empire strategy παιχνιδιού. Κυκλοφόρησε το 1994 για PC από την MicroProse και τότε έγινε γνωστό ως το civilization του διαστήματος. Ο χαρακτηρισμός αυτός ήταν εν μέρει σωστός. Ξεκινούσατε διαλέγοντας μια φυλή από μια μεγάλη ποικιλία. Όλες οι φυλές είχαν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και κάνοντας την επιλογή σας ουσιαστικά διαλέγατε και τρόπο ολοκλήρωσης του παιχνιδιού. Μια φυλή με έμφαση στην τεχνολογία όπλων και με bonus σε αυτόν τον τομέα σίγουρα θα έπρεπε να πορευτεί προς τον «conquer» στόχο. Έκτος όμως από τις έτοιμες φυλές, μπορούσατε να δημιουργήσετε και την δικιά σας, δίνοντας τα bonus σε τομείς που σας ενδιέφεραν περισσότερο. Το tech tree ήταν τεράστιο και μόνο στο civilization είχαν εμφανιστεί τόσες πολλές τεχνολογίες για ανακάλυψη από τους επιστήμονές σας. Οι μάχες, αν και turn-based. χρειάζονταν τακτική και φυσικά το πολύ προετοιμασία πριν την έναρξη της. Ήταν πολύ σημαντικό να εξελίξετε τα σκάφη σας και να τα αναβαθμίζετε συνέχεια για να μπορέσετε να είστε ετοιμοπόλεμοι.

Αυτό όμως που έκανε τόσο διάσημο το Master of Orion δεν ήταν η ποικιλία και ο όγκος των φυλών, των πλανητών, των τεχνολογιών και των επιλογών, αλλά η απίστευτη απλότητα του! Πράγματι, ήταν πολύ ισορροπημένο παιχνίδι χωρίς πολές οθόνες και πράγματα που θα σας αποσπούσαν την προσοχή. Η έννοια του όρου 4x strategy (eXplore-eXpand-eXploit-eXterminate) βρήκε την τέλεια εφαρμογή του στο Master Of Orion. Για τα σημερινά δεδομένα θα θεωρούνταν απλό. Ένας πλανήτης για κάθε σύστημα, λίγα resources και απλά γραφικά. Αλλά για το 1994 ήταν κορυφή. Ακολούθησαν δύο συνέχειες του , χωρίς όμως να έχουν το αντίκτυπο του πρώτου παιχνιδιού. Μάλιστα, στο Master Of Orion 3 είχατε την δυνατότητα να παίξετε τις μάχες σε 3D και real-time περιβάλλον. Βλέπετε, η μόδα των RTS είχε φτάσει πλέον στο peak της και επηρέαζε όλα τα παιχνίδια, όχι μόνο τα strategy.

H μετάβαση στο Real-Time
To παιχνίδι που αναβίωσε τα space empires strategy ήταν το Homeworld της Sierra. Δημιουργός τότε ήταν η γνωστή και μη εξαιρετέα Relic  και η Sierra απλώς το κυκλοφόρησε το1999.

Αυτό που έκανε αμέσως αίσθηση και κέρδισε τον ειδικό τύπο αλλά και τους fans των παιχνιδιών στρατηγικής ήταν τα φωτορεαλιστικά γραφικά. Τα space strategy βγάζουν τον μανδύα του hardcore παιχνιδιού που βασίζεται στο gameplay για να είναι καλό και μπαίνουν πλέον σε νέα εποχή όπου τα γραφικά έχουν και αυτά πρωταγωνιστικό ρόλο.

Τα 3D μοντέλα διαστημικών σκαφών που κόβουν την ανάσα συνδυάζονται με φαντασμαγορικές μάχες και πλήθος εφέ. Όσοι έβλεπαν το ion cannon να χτυπάει αντίπαλο σκάφος και να ακολουθεί έκρηξη, έμεναν με το στόμα ανοικτό.

Όμως, το Homeworld δεν ήταν μόνο γραφικά. Οι καινοτομίες του θα επηρεάσουν σε σημαντικό βαθμό τα μετέπειτα space strategy. Για πρώτη φορά ένα παιχνίδι space strategy ήταν πλήρως real-time. Τα πάμπολλα μενού, που πολλές φορές μπέρδευαν τον αρχάριο παίκτη, δεν υφίστανται πλέον και τα πάντα γινόντουσαν επιλέγοντας το εκάστοτε ship ή βάση. Το resource gathering ήταν απλοϊκό και η κατασκευή μονάδων γινόταν από τις βάσεις, ενώ η ανακάλυψη νέων τεχνολογιών από τα research ships.

Θα έλεγε κανείς ότι τα κλασικά RTS σε στυλ starcraft μεταφέρθηκαν στο διάστημα και σε πλήρως 3D περιβάλλον. Κι εδώ πάμε στο τελευταίο χαρακτηριστικό που έκανε διάσημο το Homeworld. Η κάμερα ήταν πλήρως ελεύθερη και μπορούσε να περιστραφεί. Επίσης, ήταν εφικτό και το zoom με αποτέλεσμα να απολαμβάνουμε με λεπτομέρεια την ομορφιά του παιχνιδιού.

Το τέλος;
Δυστυχώς η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Τα space empire strategy που κυκλοφόρησαν ήταν λιγοστά και σπάνια κάποιο πρόσφερε κάτι καινούριο. Όλα βασιζόντουσαν σε αντιγραφή των προηγούμενων παιχνιδιών. Το Galactic Civilizations θεωρήθηκε ο διάδοχος του Master of Orion, χωρίς όμως να προσφέρει κάτι καλύτερο, ακόμα και στα γραφικά!

Το τελευταίο μέρος, το Galactic Civilizations 2, εισήγαγε νέες ιδέες, όμορφα γραφικά και αξιόλογο τομέα διπλωματίας. Όμως, ήταν αρκετά αργό όσον αφορά στην δράση του ενώ και οι μάχες από πλευράς τακτικής δεν είχαν να προσφέρουν τίποτα το ιδιαίτερο.
Η συνέχεια του Homeworld, δεν προσέφερε τίποτα διαφορετικό από το πρώτο, εκτός από το σενάριο και τα αναβαθμισμένα γραφικά, ενώ το αμφιλεγόμενο Swords of the stars μπέρδεψε πολλούς παίκτες με το υπερβολικά δύσκολο micromanagement.

Sins of a Solar Empire
Φτάνουμε στο 2008 όπου κυκλοφορεί από την Stardock το Sins of a Solar Empire. Το παιχνίδι πρόσφερε ότι θα ήθελε ένας fan των space empire παιχνιδιών. Πανέμορφα 3D γραφικά, μεγάλη ποικιλία φυλών, πολλές τεχνολογίες προς ανακάλυψη, φοβερές μάχες και απλό interface. Αναπάντεχα, έκανε μεγάλη επιτυχία που ούτε οι δημιουργοί του δεν περίμεναν, ξεπερνώντας τις 500.000 πωλήσεις!

Αυτό είναι λοιπόν το μέλλον των space empire παιχνιδιών; Μόνο ο χρόνος θα δείξει.

To πιο δύσκολο σε αυτό το είδος strategy παιχνιδιών είναι η ισσοροπία χαρακτηριστικών. Πώς δηλαδή θα καταφέρουν να προσφέρουν ποικιλία φυλών, πολλούς πλανήτες για εξερεύνηση και όμορφα γραφικά, χωρίς όμως να το κάνουν πολύ περίπλοκο και δύσχρηστο για τον μέσο gamer.

Το σίγουρο είναι πως το διάστημα πάντα γοήτευε τον άνθρωπο. Η εξερεύνηση και κατάκτησή του είναι διακαής πόθος και η δημιουργία παιχνιδιών με αυτό το θέμα είναι μεν απαιτητική αλλά πάντα θα μας προσφέρει ατελείωτες ώρες παιχνιδιού και διασκέδασης.

Άλλωστε, το χτίσιμο και η επιβίωση μιας Διαστημικής αυτοκρατορίας είναι δύσκολη υπόθεση και χρειάζονται ικανά μυαλά για την πραγματοποίηση του.

Hint για συζήτηση, Μπορεί το Total War να «βγει» στο διάστημα;