Τα Real-Time Strategy

Από σήμερα ξεκινάει μια νέα στήλη αφιερωμένη στα παιχνίδια στρατηγικής. Η θεματολογία της θα επικεντρώνεται κυρίως γύρω από νέα, ειδήσεις, σχόλια, απόψεις και ότι άλλο απασχολεί τους επίδοξους «στρατηγούς». Και το όνομα αυτής: Checkmate.

Για αρχή, θα ξεκινήσουμε κάνοντας μια σύντομη αναφορά στο πιο διάσημο είδος παιχνιδιών στρατηγικής, αυτό των Real-Time Strategy (RTS εν συντομία).

Το ξεκίνημα
Με την κυκλοφορία του Dune II, του πρώτου μεγάλου RTS game, μπήκαν οι βάσεις για την δημιουργία του δημοφιλέστερου είδους παιχνιδιών στρατηγικής. Η εξέλιξη ήταν καταιγιστική και στην χρυσή εποχή των RTS, μεταξύ του 1995 και του 2001, εμφανίστηκαν τίτλοι οι οποίοι ακόμα και σήμερα παίζονται ανελλιπώς. Είχαμε λοιπόν ιστορικά games όπως τα Command & Conquer, Warcraft 2, Starcraft, Red Alert, Total anihilation, Age of empires και πολλά άλλα ακόμη, τα οποία απέκτησαν φανατικούς οπαδούς.

Τι ήταν όμως αυτό που κέρδιζε αμέσως τους gamers; Σίγουρα τα περισσότερα strategy είχαν τότε πολύ καλό σενάριο, με αποκορύφωμα τα παιχνίδια της Blizzard. Επιπλέον, πάντοτε όλα αυτά τα games ήταν προσεγμένα από πλευράς μονάδων και ισορροπίας του gameplay. Το χαρακτηριστικό όμως που τα έκανε διάσημα ήταν η αμεσότητα, η οποία σας έδινε την δυνατότητα να διαχειρίζεστε άμεσα τους χαρακτήρες που θέλατε και να βλέπετε το αποτέλεσμα χωρίς να πρέπει να περιμένετε την σειρά του υπολογιστή. Αυτό γινόταν αναγκαστικά με τα turn-based strategy και πολλές φορές ήταν κάτι που κούραζε τον χρήστη. Αυτή η σχέση έκανε τον gamer να ταυτίζεται με συγκεκριμένους ήρωες ή μονάδες, με αποτέλεσμα η σχέση του με το παιχνίδι να γίνεται πιο προσωπική. Κανένας δεν μπορεί να ξεχάσει τον Tassadar ή τον Fenix από το Starcraft ή φυσικά τον Arthas από το Warcraft III.

Σίγουρα το να προστεθούν χαρακτηριστικά από Role-Playing Games σε παιχνίδι στρατηγικής δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο, αλλά η εμπειρία έχει δείξει πως τα στοιχεία αυτά βρίσκουν εφαρμογή κυρίως στα RTS. Αυτό συμβαίνει διότι όταν έχετε τον άμεσο έλεγχο του ήρωα, ο έλεγχος αυτός πλησιάζει πιο πολύ στον όρο RPG. Μόνο που η διαφορά είναι ότι ουσιαστικά χειρίζεστε τον στρατηγό και τον στρατό του, αντί για κάποιο μοναχικό ήρωα ή μια ολιγομελή ομάδα. Παιχνίδια όπως το Dawn of War II μας έδειξαν ότι αυτή η λογική μπορεί να δουλέψει πολύ καλά σε RTS παιχνίδια, ανεβάζοντας την διασκέδαση κατακόρυφα.

Resources
Ένα άλλο πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό που έκανε να RTS να υπερισχύσουν είναι το «ελλιπές» resource management (κοινώς, η συλλογή πόρων). Στα περισσότερα παιχνίδια στρατηγικής (κυρίως στα Turn-Based Strategy) είχατε το δύσκολο έργο να διαχειρίζεστε τα πάντα μέσω αρκετών μενού ή οθονών. Κι όταν λέμε τα πάντα εννοούμε ότι αφορά από την κατασκευή μονάδων και κτιρίων, μέχρι το resource gathering. Όλα αυτά στην πράξη έπρεπε να γίνονται από διαφορετικά μενού. Επίσης, χρειαζόταν πολύ περισσότερος χρόνος για γίνει η σωστή διαχείριση όλων αυτών των παραμέτρων. Δεν είναι λίγα τα παιχνίδια τα οποία είχαν υπερβολικά πολλά μενού και πάρα πολλά resources για να διαχειριστείτε. Το αποτέλεσμα σε αυτά ήταν «να χάνεται η μπάλα» και να απογοητεύεται ο gamer.

Η διαφορά με τα Real-Time Strategy είναι ότι παρότι και πάλι υπάρχουν τα resources, εντούτοις όλα γίνονται εύκολα και απλά, χωρίς πολλά μενού, ώστε να μην μπερδεύεστε την ώρα του παιχνιδιού. Ακόμα και το Age of Empires που είχε αρκετά resources για RTS, δεν μπέρδευε τον χρήστη και πάνω από όλα δεν τον κούραζε βάζοντας τον να ψάχνει διαρκώς για resources. Αυτή η απλότητα κυριάρχησε στα πρώτα RTS με αποτέλεσμα να αποκτήσουν μεγάλη επιτυχία και να ασχολούνται gamers που άλλοτε δεν έπαιζαν καν παιχνίδια στρατηγικής.

Multiplayer
Ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό που τράβηξε μεγάλο κοινό στα strategy ήταν η εισαγωγή του multiplayer. To παράδειγμα του Warcraft II είναι καθοριστικό, διότι ήταν το πρώτο multiplayer RTS που έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία. To να παίζεις με αντίπαλο έναν άνθρωπο και όχι με την A.I. ήταν καθοριστικό για την επιτυχία του είδους. Αν και τα Turn-Based Strategy υποστήριζαν multiplayer, αυτό είχε μεγάλη διαφορά στο gameplay, γιατί φυσικά κάθε χρήστης έπρεπε να περιμένει κάθε φορά την σειρά του. Με τα RTS, η δυναμική που αναπτυσσόταν επέτρεπε ακόμα και τακτικές όπως το λεγόμενο Rush, με την οποία κάνατε γρήγορη επίθεση στον αντίπαλο πριν ακόμη αναπτύξει τις άμυνες του.

Οι δυσκολίες
Δυστυχώς δεν είναι όλα ρόδινα στα Real-Time Strategy. Υπάρχουν αρκετά προβλήματα που ταλανίζουν αυτό το είδος. Ίσως το χαρακτηριστικότερο όλων είναι το pathfinding! Σίγουρα αυτό βελτιώθηκε με τον καιρό, αλλά ακόμα και σήμερα, όπου τα RTS μπορούν να έχουν χιλιάδες μονάδες ταυτόχρονα στην οθόνη, το πρόβλημα του pathfinding είναι ακόμη ενοχλητικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι να θέλεις να στείλεις τον στρατό σου από την μια γωνία του χάρτη στην άλλη γωνία και στην πράξη να φτάνει μόνο ο μισός! Πλέον οι developers δίνουν τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτόν τον τομέα.

Ένα άλλο θέμα το οποίο ταλανίζει τα RTS είναι η ταχύτητα των μονάδων. Με απλά λόγια όταν θέλετε να κάνετε επίθεση με όλες τις μονάδες σας, πρώτα θα φτάσουν οι πιο γρήγορες με αποτέλεσμα να μην λειτουργήσει το σχέδιο σας. Μόνο το Supreme Commander μετρίασε κάπως το πρόβλημα αυτό εξισώνοντας τις ταχύτητες όλων των μονάδων με αυτή της πιο αργής. Έτσι, τα στρατεύματα σας θα φτάσουν ταυτόχρονα εκεί που θέλετε.

Συνοψίζοντας
Μέσω αυτής της στήλης θα έχουμε νέα, ειδήσεις αλλά και αρκετό σχολιασμό για το τι μας άρεσε (και τι όχι) σε κάθε παιχνίδι στρατηγικής. Θυμίζω ότι αναμένουμε πρώτα απ’ όλα τα Starctaft II και στη συνέχεια το Command & Conquer 4, το οποίο θα είναι και το τελευταίο C&C της σειράς. Ας ελπίσουμε λοιπόν στην πορεία να έρθουν αρκετά ακόμη νέα χαρακτηριστικά για τα αγαπημένα μας strategy.

Στο εξής, θα συζητούμε παρέα όλα τα πρωτοποριακά στοιχεία των νέων strategy και ποιους τίτλους θα πρέπει να περιμένουμε με αγωνία. Εν τέλει, θα συζητούμε ότι απασχολεί κάθε gamer που του αρέσουν τα παιχνίδια στρατηγικής.

Στο επόμενο άρθρο της στήλης θα έχουμε αφιέρωμα στα space strategy, τόσο στα real-time, όσο και στα turn-based.