Το κίνημα Stop Killing Games έφτασε στο Ευρωκοινοβούλιο

Η συζήτηση αναζοπυρώθηκε με το κλείσιμο του Highguard.

Η πρωτοβουλία Stop Killing Games έφτασε στα τέλη Φεβρουαρίου μέχρι τις Βρυξέλλες, βάζοντας για πρώτη φορά σοβαρά στο τραπέζι της ευρωπαϊκής πολιτικής ένα θέμα που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε «εσωτερική υπόθεση» των gamers: τι συμβαίνει όταν ένα video game απλά… πεθαίνει.

Στην καρδιά της συζήτησης βρίσκεται η πρακτική των publishers να αποσύρουν online games — όπως το The Crew ή το Anthem — καθιστώντας τα μη προσβάσιμα ακόμα και για όσους τα έχουν αγοράσει. Ο YouTuber Josh Hayes, που συμμετείχε ενεργά στην καμπάνια, περιέγραψε τις επαφές με ευρωβουλευτές ως ένα μείγμα αισιοδοξίας και… βασικής άγνοιας.

Όπως εξηγεί, πολλοί πολιτικοί εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται τα games με όρους περασμένων δεκαετιών — σαν cartridges που απλώς «βάζεις και παίζεις». Η ιδέα ότι ένα video game μπορεί να πάψει να υπάρχει επειδή έκλεισαν οι servers του ήταν για πολλούς κάτι καινούριο. «Δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε ένα Tetris και ένα League of Legends», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, όταν η συζήτηση μετατοπίστηκε από το «gaming» στο δικαίωμα του καταναλωτή, τα πράγματα άλλαξαν. Οι εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας εξήγησαν ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς συναισθηματικό — ότι «χάνονται παιχνίδια» — αλλά νομικό και οικονομικό: οι παίκτες αγοράζουν κάτι που στην πράξη μπορεί να τους αφαιρεθεί οποιαδήποτε στιγμή, μέσω όρων χρήσης που ευνοούν αποκλειστικά τις εταιρείες.

Αυτό ήταν το σημείο καμπής. Οι πολιτικοί άρχισαν να βλέπουν το θέμα όχι ως niche ζήτημα gamers, αλλά ως ευρύτερο πρόβλημα αγοράς και δικαιωμάτων. Σύμφωνα με τον Hayes, το εντυπωσιακό είναι πως το ζήτημα αποδείχθηκε διακομματικό — δεν υπήρξε ουσιαστική αντίθεση μεταξύ πολιτικών πλευρών, κάτι σπάνιο για τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες.

Η βασική πρόταση του Stop Killing Games είναι σχετικά απλή: να υποχρεώνονται οι εταιρείες να προβλέπουν ένα «end-of-life» πλάνο για τα παιχνίδια τους. Δηλαδή, όταν οι servers κλείνουν, το παιχνίδι να παραμένει τουλάχιστον εν μέρει προσβάσιμο — όχι απαραίτητα όπως στην αρχική του μορφή, αλλά όχι και πλήρως εξαφανισμένο.

Φυσικά, τα εμπόδια παραμένουν. Η βιομηχανία του gaming έχει ισχυρή επιρροή και διαφορετικά συμφέροντα, ενώ οι πολιτικοί συχνά ενημερώνονται κυρίως από τις ίδιες τις εταιρείες. Επιπλέον, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να χαθεί το momentum — κάτι σύνηθες σε online κινήματα.

Κι όμως, υπάρχει ένα παράδοξο πλεονέκτημα: το πρόβλημα δεν σταματά. Παιχνίδια συνεχίζουν να κλείνουν, όπως το πρόσφατο Highguard, το οποίο αποσύρεται παρότι είχε εκατομμύρια παίκτες και μόλις λίγες εβδομάδες ζωής. Κάθε τέτοια περίπτωση αναζωπυρώνει τη συζήτηση. Όπως το θέτει ο Hayes, δεν χρειάζεται να έχεις παίξει ένα παιχνίδι για να σε νοιάζει η εξαφάνισή του. «Κάποιος εκεί έξω το αγαπάει. Είναι τέχνη. Και το να εξαφανίζεται για πάντα… απλά δεν είναι σωστό».

Το αν αυτή η πρωτοβουλία θα οδηγήσει τελικά σε νομοθετική αλλαγή μένει να φανεί. Αλλά για πρώτη φορά, το θέμα της «θνησιμότητας» των video games φαίνεται να περνά από τα forums και τα σχόλια — στα έδρανα της πολιτικής.

Διαβάστε περισσότερα για το Stop Killing Games και συζητήστε για το κίνημα στο σχετικό forum topic.