Medal of Honor: Warfighter

Επιστροφή από το πεδίο της μάχης με...dishonorable discharge.

Τα First-Person Shooters μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του '90 αποτελούσαν αποκλειστικό προνόμιο των PC gamers. Η κυκλοφορία που ήταν ένας απ' τους πρώτους σταθμούς για την σταδιακή μετάβαση του είδους στις κονσόλες ήταν χωρίς αμφιβολία το Medal of Honor της DreamWorks Interactive. Άλλωστε, η σειρά σημείωσε αξιόλογη εισπρακτική επιτυχία μέχρι τα μέσα της περασμένης δεκαετίας, απλά η συνέχεια δεν ήταν η ανάλογη καθώς το ενδιαφέρον του κοινού κορέστηκε από τα αλλεπάλληλα sequels.

To 2010 ήταν μια κομβική χρονιά, καθώς η Danger Close Games (πρώην DreamWorks Interactive) και η ΕΑ DICE μας προσέφεραν το reboot της ομώνυμης σειράς. Το Medal of Honor απέσπασε αρκετά καλές κριτικές και σημείωσε ικανοποιητικές πωλήσεις, εντούτοις δεν κατάφερε να εδραιωθεί στη συνείδηση των οπαδών των FPS. Oι συγκρίσεις με τα εξαιρετικά Battlefield 2: Bad Company και Call of Duty: Modern Warfare 2 ήταν αναπόφευκτες και -όπως λέει το λαϊκό ρητό- "στους δυο τρίτος δε χωρεί".

Παρόλα αυτά η Danger Close δεν το έβαλε κάτω και δυο χρόνια μετά μας σερβίρει το Medal of Honor: Warfighter, το οποίο σημειωτέον χρησιμοποιεί την Frostbite 2 engine. Το Warfighter βρίσκεται εδώ και τρεις εβδομάδες στα ράφια των καταστημάτων και ήδη έχει προκαλέσει μεγάλο ντόρο γύρω από το όνομά του. Η αιτία είναι τα πρώτα αρνητικά σχόλια και κριτικές που έχουν αναρτηθεί. Υπάρχουν βέβαια και αρκετοί που υποστηρίζουν, ότι όλα αυτά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή ότι είναι υπέρ του δέον αυστηρές απόψεις. Το αν λοιπόν το Medal of Honor: Warfigher αξίζει ή όχι την προσοχή σας "σηκώνει" μεγάλη συζήτηση.

If you don't live for something, you will die for nothing
Τα γεγονότα του Warfighter διαδραματίζονται μερικά χρόνια μετά από τα αντίστοιχα του προκατόχου του, με τους στρατιώτες Mother, Voodoo και Preacher των US Navy SEALs να έχουν επιστρέψει από το μέτωπο του Αφγανιστάν. Κατά την διάρκεια μιας νέας και φαινομενικά εύκολης αποστολής σ' ένα λιμάνι του Πακιστάν, όπου θα πρέπει να ανατινάξετε ένα φορτηγό με λαθραία όπλα, κάτι πηγαίνει στραβά και ανατινάσσεται ένα ολόκληρο παρακείμενο πλοίο γεμάτο με containers.


Καθώς επιστρέφετε στην βάση σας για το σχετικό debriefing, ένας πράκτορας της Delta Force ονόματι Dusty, σας ενημερώνει ότι η ανεξέλεγκτη έκρηξη στο λιμάνι οφείλεται στο εκρηκτικό PETN που βρίσκονταν σε μεγάλες ποσότητες στο πλοίο. Η νέα σας αποστολή λοιπόν είναι να βρείτε την προέλευση του εκρηκτικού και να εξαρθρώσετε το δίκτυο που το εμπορεύεται στην μαύρη αγορά. Για να τα καταφέρετε θα πρέπει να ταξιδέψετε σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως τις Φιλιππίνες, την Σομαλία, το Σαράγιεβο, το Πακιστάν κ.ο.κ.

O κεντρικός πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Preacher, αν και σε κάποιες αποστολές αναλαμβάνετε τον έλεγχο ενός άλλου επίλεκτου στρατιώτη, του Stump, ενός εξαιρετικού σκοπευτή. Το σενάριο αρκετές φορές αναδεικνύει και τις πιο ¨ανθρώπινες" πτυχές του Preacher, αφού η οικογένειά του τον έχει εγκαταλείψει. Η εξέλιξη της ιστορίας πραγματοποιείται τις περισσότερες φορές ομαλά, αν και η εναλλαγή μεταξύ του Preacher και του Stump ανάμεσα στις αποστολές κάποιες φορές ενδέχεται να σας αποπροσανατολίσει.

Find some cover
To μοντέλο χειρισμού είναι ακριβέστατο και όσοι από εσάς έχετε προηγούμενη εμπειρία στα FPS θα νιώσετε σαν στο σπίτι σας. Το Medal of Honor: Warfighter είναι ιδιαίτερα φιλικό και προς τους αρχάριους του είδους, καθώς συνεχώς εμφανίζονται στην οθόνη σας διάφορες tutorial ενδείξεις. Το γεγονός αυτό καταντά πάντως λίγο κουραστικό, αφού οι παραπάνω ενδείξεις εμφανίζονται ακόμα και στις τελευταίες αποστολές του single-player campaign, όπου αν μη τι άλλο θα έχετε εξοικειωθεί απολύτως με τον χειρισμό.

H μετακίνησή σας μέσα στις πίστες θα πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από το ένα σημείο κάλυψης (κιβώτια, αμάξια, περβάζια κτιρίων, τοίχοι κ.ο.κ.) στο άλλο, καθώς αν βρεθείτε εκτεθειμένοι στα πυρά των αντιπάλων σας δεν θα έχετε καμία τύχη. Εν τω μεταξύ, μπορείτε πατώντας το κουμπί LB (L1 στο PS3) και στη συνέχεια το RT (R2 στο PS3) να πυροβολήσετε από την θέση κάλυψης. Επιπλέον, έχετε την δυνατότητα να τοποθετήσετε κάποια όπλα -όπως τα sniper rifles- πάνω στα σημεία κάλυψης και να βελτιώσετε με αυτό τον τρόπο την σταθερότητα στο σημάδι σας.

I got you in my sights
Η εξέλιξη των διαφόρων αποστολών είναι απόλυτα γραμμική και το μοτίβο που επικρατεί είναι "Σκότωσε όλους τους εχθρούς στην οθόνη και προχώρησε στο επόμενο checkpoint". Το φαινόμενο αυτό βέβαια αποτελεί ένα από τα "αγκάθια" των σύγχρονων FPS, οπότε δεν περιμέναμε κάτι δραστικά διαφορετικό από το Medal of Honor: Warfighter. H Danger Close προσπαθεί πάντως να σπάσει την μονοτονία, καθώς σε μια αποστολή αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός πυροβολητή (gunner) ελικοπτέρου, ενώ σε κάποια άλλη θα πρέπει να οδηγήσετε ένα αμάξι -στο αντίθετο ρεύμα παρακαλώ- μέσα από μια μανιασμένη αμμοθύελλα στο Dubai.

Ένα αρκετά ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι καθ' όλη την διάρκεια του single-player campaign συνοδεύεστε από έναν ακόμα στρατιώτη, ο οποίος σας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για την θέση των εχθρών σας, σας επιδοκιμάζει όποτε επιτυγχάνετε headshot από μακρινή απόσταση ή σας προμηθεύει με πυρομαχικά. Το HUD είναι απόλυτα μινιμαλιστικό και οι μόνες ενδείξεις που εμφανίζονται είναι αυτές των διαθέσιμων πυρομαχικών και χειροβομβίδων σας. Επιπλέον, δεν υπάρχει κάποιο minimap που να υποδεικνύει τις θέσεις των αντίπαλων στρατιωτών. Γι' αυτό το λόγο θα πρέπει να δώσετε προσοχή στις υποδείξεις του συντρόφου σας, ο οποίος ανά τακτά χρονικά διαστήματα σας ενημερώνει για την θέση των εχθρών με ατάκες του στυλ "Check your six" ή "Enemy straight ahead on your twelve".

Η ποικιλία των διαθέσιμων όπλων θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη, καθώς πριν από κάθε πίστα ξεκινάτε μ' έναν στάνταρ εξοπλισμό που συνήθως είναι ένα assault rifle ή ένα sniper rifle και ένα πιστόλι. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βέβαια τα όπλα των νεκρών στρατιωτών, αλλά και πάλι οι επιλογές είναι ελάχιστες και περιορίζονται σ' ένα τύπο καραμπίνας και σε διάφορες παραλλαγές του AΚ-47 (Kalashnikov). Όσον αφορά την ανάδραση των όπλων πάντως, το Medal of Honor: Warfighter σας αποζημιώνει και με το παραπάνω.

Φυσικά μπορείτε να ξεπαστρέψετε τους εχθρούς σας και με χειροβομβίδες ή με melee επιθέσεις. Στην περίπτωση των melee επιθέσεων θα θέλαμε λίγη παραπάνω graphic violence στα πρότυπα του Killzone 3 ή του Spec Ops: The Line, κάτι που όμως δεν κατέστη εφικτό.

Forward we go into the fray
Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιδέα, η οποία θα μπορούσε να υλοποιηθεί με μεγαλύτερη φαντασία, είναι ο μηχανισμός εφόδου (breach). Το breach ενεργοποιείται όταν θέλετε να σπάσετε μια πόρτα για να μπείτε σε ένα κτίριο. Καταρχήν θα πρέπει να επιλέξετε με τι τρόπο θέλετε να κάνετε. Διαλέγετε και παίρνετε λοιπόν. Κλωτσιά στην πόρτα, πυροβολισμός με καραμπίνα, παγίδα με εκρηκτικά ή...καταστροφή με τσεκούρι;

Αφού σπάσετε την πόρτα ενεργοποιείται ένα bullet time event (οι αντίπαλοί σας έχουν μειωμένα αντανακλαστικά και κινούνται σε slow motion) στο οποίο θα πρέπει να εξουδετερώσετε τους εχθρούς που βρίσκονται μέσα στο κτίριο. Ανάλογα με τον αριθμό των headshots που επιτυγχάνετε, ξεκλειδώνουν σταδιακά νέες breach επιλογές. Για παράδειγμα, αρχικά σπάτε την πόρτα μόνο με κλωτσιά, ενώ αν επιτύχετε τέσσερα headshots, την επόμενη φορά που θα κάνετε breach θα είναι διαθέσιμο το τσεκούρι. Δυστυχώς, όποιον τρόπο και να χρησιμοποιήσετε ο αριθμός των εχθρών που σας περιμένει πίσω από την πόρτα δεν αλλάζει, οπότε πρακτικά δεν υπάρχει κίνητρο -πέρα από το σχετικό achievement- για να ξεκλειδώσετε όλες τις επιλογές breach!

Challenge και A.I
Η τεχνητή νοημοσύνη των εχθρικών δυνάμεων είναι δυστυχώς κάτω του μετρίου ακόμα και στα μεγαλύτερα επίπεδα δυσκολίας. Οι αντίπαλοί σας δεν χρησιμοποιούν σωστά τα σημεία κάλυψης και αρκετές φορές μένουν εκτεθειμένοι στα πυρά σας. Επιπλέον, πολύ σπάνια θα προβούν σε κάποια συντονισμένη ενέργεια, όπως για παράδειγμα να σας πλαγιοκοπήσουν ή να σας περικυκλώσουν. Αρκετές φορές μάλιστα εφορμούν κατά πάνω σας και γίνονται εύκολοι στόχοι. Στον αντίποδα, το A.I του συμπολεμιστή σας κινείται σε υψηλά επίπεδα.

Όσον αφορά τον βαθμό πρόκλησης, τo νέο Medal of Honor έχει τρία επίπεδα δυσκολίας, τα Easy, Normal και Hard, ενώ εάν ολοκληρώσετε το campaign στο Hard ξεκλειδώνουν δυο ακόμη επίπεδα, τα Hardcore και Tier 1. Σε γενικές γραμμές οι εχθροί σας επιτίθενται κατά κύματα και εσείς θα πρέπει να επιστρατεύσετε όλες σας τις ικανότητες για να τους αντιμετωπίσετε. Δυστυχώς μας δόθηκε η εντύπωση ότι η Danger Close προσπάθησε να ισοσκελίσει το χαμηλό Α.Ι, βάζοντάς σας αντιμέτωπους με δεκάδες αντίπαλους στρατιώτες. Επιπλέον, υπάρχουν και κάποια προβλήματα όσον αφορά τον ρεαλισμό στην χρήση των shotguns, καθώς αρκετές φορές θα πεθάνετε από κάποιο πυροβολισμό που προήλθε από το απέναντι κτίριο!

When the end is a slaughter the final swing it's not a drill, it's how many people i can kill.

Διάρκεια
To single-player campaign διαρκεί περίπου 6-7 ώρες μαζί με τα cutscenes και χωρίζεται σε 13 αποστολές. Η διάρκειά του κυμαίνεται πάνω κάτω στα ιδία επίπεδα με αντίστοιχα FPS (με τα σημερινά δεδομένα είναι πικρή αλήθεια πλέον), ενώ το replayability είναι ικανοποιητικό χάρις στα πέντε επίπεδα δυσκολίας. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι θα θέλαμε το campaign να διαρκεί τουλάχιστον 2-3 ώρες παραπάνω και -πιστέψτε μας- δεν θα κούραζε καθόλου. Όσοι αποφασίσετε πάντως να ασχοληθείτε σοβαρά με το multiplayer κομμάτι του Medal of Honor: Warfighter και να ξεκολλήσετε από τους servers του Battlefield 3 και του Call of Duty: Modern Warfare 3 θα αποζημιωθείτε, καθώς υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία από modes, classes και customization επιλογών για τα όπλα σας όπως θα δούμε παρακάτω.

Ask what you can do for your country
Όπως ήταν λογικό υπήρχαν κάποιες ανησυχίες σχετικά με το αν η Danger Close θα κατάφερνε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ύστερα από την αποχώρηση της DICE, η οποία είχε αναλάβει την ανάπτυξη του multiplayer στο προηγούμενο μέρος της σειράς. Το τελικό αποτέλεσμα δικαιώνει την Danger Close, καθώς στο multiplayer το Medal of Honor: Warfighter τα καταφέρνει περίφημα και σε γενικές γραμμές πολύ καλύτερα από τον προκάτοχό του.

Καταρχήν θα πρέπει να διαλέξετε την χώρα που θα εκπροσωπήσετε. Υπάρχουν 10 διαθέσιμες επιλογές και συγκεκριμένα οι Αυστραλία, Βρετανία, Γερμάνια, Η.Π.Α, Καναδάς, Νορβηγία, Νότια Κορέα, Πολώνια, Ρωσία και Σουηδία. Ανάλογα με την επιλογή σας αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός στρατιώτη των ειδικών δυνάμεων της αντίστοιχης χώρας.

Επιπλέον, ανάλογα με την χώρα σας έχετε πρόσβαση σε διαφορετικό εξοπλισμό και perks, ενώ κάθε στρατιώτης έχει διαφορετικό στυλ μάχης. Στην πορεία καθώς ασχολείστε με τα διάφορα multiplayer modes κερδίζετε points και ανεβαίνετε rank. Παράλληλα, ξεκλειδώνουν σταδιακά νέες classes, καινούργια όπλα, νέα perks και support actions (εναέρια υποστήριξη της ομάδας σας από ελικόπτερα, καπνογόνα κτλ.). Για να ξεκλειδώσετε τα πάντα θα πρέπει να αφιερώσετε τουλάχιστον 20-30 ώρες.

Multitude of modes
Το Medal of Honor: Warfighter προσφέρει μια ικανοποιητική ποικιλία από modes που είναι ικανά να σας κρατήσουν για καιρό μπροστά από τις οθόνες σας. Υπάρχουν πέντε κύρια modes, τα Hotspot, Combat Mission, Team Deathmatch, Home Run και Sector Control στα οποία μπορούν να συμμετάσχουν 2-20 παίχτες. Επιπλέον, συναντάμε και το Real Ops που είναι μια παραλλαγή των Hotspot και Combat Mission Modes όπου δεν υπάρχει καθόλου HUD και ενδείκνυται ανεπιφύλακτα στους σκληροπυρηνικούς παίχτες.

Στο Hotspot η μια ομάδα έχει τον ρόλο να προστατέψει διαφορές τοποθεσίες που έχουν τοποθετηθεί εκρηκτικά, ενώ η αντίπαλη ομάδα προσπαθεί να τα απενεργοποιήσει. Στο Sector Control, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του οι δύο ομάδες μάχονται για την κατάληψη στρατηγικών θέσεων μέσα στον χάρτη. Εν τω μεταξύ, στο Combat Mission η μια ομάδα μάχεται για να ανατινάξει τρία κτίρια στο χάρτη, με την αντίπαλη ομάδα να αναλαμβάνει την προστασία τους.

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παραλλαγή του Capture the flag είναι το Home Run, στο οποίο θα πρέπει να κλέψετε την σημαία της αντίπαλης ομάδας και να την μεταφέρετε με ασφάλεια στη βάση σας. Η διαδικασία είναι πιο δύσκολη από όσο φαντάζεστε καθώς δεν υπάρχει respawn, οπότε αν πεθάνετε θα πρέπει να παρακολουθήσετε το υπόλοιπο της μάχης ως απλός θεατής. Με εξαίρεση κάποιες πτώσεις του frame rate στην έκδοση για PS3 η online εμπειρία κρίνεται απόλυτα ικανοποιητική χωρίς ενοχλητικά lags ή disconnections.

Fire Team
O ομώνυμος μηχανισμός αποτελεί ένα από τα ελάχιστα στοιχεία που κάνουν το Medal of Honor: Warfighter να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα FPS. Κάθε φορά που ξεκινάτε μια μάχη, το παιχνίδι σας αναθέτει αυτόματα έναν συμπαίκτη από τους υπόλοιπους παίχτες της ομάδας σας. Έχετε την δυνατότητα να γιατρεύσετε και να ανταλλάξετε πυρομαχικά με τον συμπαίκτη σας, ενώ παράλληλα κερδίζετε points για τα kills του και το αντίστροφο. Επιπλέον, αν πεθάνετε μπορείτε να επιλέξετε να κάνετε respawn πλάι στο σύμμαχό σας. Ο μηχανισμός αυτός ενισχύει την συνεργασία ανάμεσα στους παίχτες και είναι αρκετά φιλικός ως προς τους noobs.

Frostbite 2;
To Medal of Honor: Warfighter χρησιμοποιεί την Frostbite 2 Engine -όπως και το Battlefield 3- αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαιώνει απόλυτα τις προσδοκίες μας όσον αφορά τις εκδόσεις για PS3 και Xbox 360. Η ποιότητα των textures στις console εκδόσεις είναι σαφώς υποδεέστερη από την αντίστοιχη για PC και ως επί τω πλείστον παρατηρείται έντονο aliasing. Στο Xbox 360 μπορείτε να εγκαταστήσετε στον σκληρό σας τα HD textures από το δισκάκι του παιχνιδιού, τα οποία διορθώνουν εν μέρει τα προβλήματα με το aliasing. Εντούτοις, ύστερα από την εγκατάσταση παρατηρείται ιδιαίτερα έντονο screen tearing κατά την διάρκεια των εκρήξεων και μικρές πτώσεις του frame rate.

Όσον αφορά τα lighting effects, τις φωτοσκιάσεις και το alpha blending, η δουλειά που έχει γίνει από τους developers χαρακτηρίζεται επιεικώς αριστουργηματική. Αξίζει να αναφέρουμε πάντως πως στο Xbox 360 το gamma set-up είναι αρκετά πιο "σκοτεινό" από τις εκδόσεις για PC και PS3 με αποτέλεσμα οι περιοχές με χαμηλό φωτισμό ν' απεικονίζονται με μικρότερη λεπτομέρεια. Στον τομέα των physics και ιδιαίτερα σε ότι έχει να κάνει με τις καταστροφές κτιρίων και οχημάτων η Frostbite 2 δείχνει για ακόμη μια φορά τα...δόντια της.

Το frame rate διατηρείται σταθερό στα 30 fps στις console εκδόσεις, ενώ στα PC με μια ισχυρή κάρτα γραφικών και τετραπύρηνο επεξεργαστή μπορείτε να απολαύσετε στο έπακρο τα 60fps. Στο PS3 παρατηρείται σημαντική πτώση του frame rate στα multiplayer modes με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η απόκριση του χειρισμού και κατά συνέπεια είναι πιο δύσκολο να στοχεύσετε αποτελεσματικά με το όπλο σας.

Εν τω μεταξύ, οι εκδόσεις για PC και PS3 έχουν αρκετά bugs, τα οποία η Danger Close προσπάθησε να διορθώσει με ένα patch που κυκλοφόρησε παράλληλα με την διάθεση του Medal of Honor: Warfighter στα καταστήματα. Ακόμα και μετά την εγκατάσταση του patch όμως, παρατηρούνται αρκετά glitches. Για παράδειγμα, στο PS3 στα multiplayer modes ενδέχεται να κάνετε respawn σε περιοχές έξω από τα όρια του χάρτη, ενώ στα PC η οθόνη "παγώνει" όταν κάνετε skip τα cutscenes ή όταν αλλάζετε το resolution. Οπτικά πάντως η καλύτερη έκδοση είναι με διαφορά αυτή για PC, παρά τα παραπάνω bugs.

A monument to war's terminal conclusion
To soundtrack αποτελείται από 19 συνθέσεις του Ramin Djawadi και δύο του Mike Shinoda. Ο Djawadi έχει επιμεληθεί την μουσική επένδυση των τηλεοπτικών σειρών Prison Break και Game of Thrones, ενώ ήταν υποψήφιος το 2008 για το βραβείο Grammy με το soundtrack της ταινίας Iron Man. O Mike Shinoda είναι ιδιαίτερα γνωστός στο mainstream κοινό, καθώς αποτελεί έναν εκ των δύο τραγουδιστών του nu metal συγκροτήματος Linkin Park. Οι Linkin Park συμμετέχουν επίσης με το τραγούδι Castle of Glass από τον πρόσφατο δίσκο τους ονόματι Living Things.



Με δεδομένες τις συνθετικές ικανότητες των δύο παραπάνω μουσικών, το soundtrack του Medal of Honor: Warfighter δεν καταφέρνει να ξεχωρίσει. Τα μουσικά θέματα διακρίνονται μεν για την ποιότητά τους, εντούτοις είναι αρκετά υποτονικά και δεν ταιριάζουν με το πολεμικό κλίμα. Στον αντίποδα τα ηχητικά εφέ είναι εξαιρετικά, καθώς κάθε όπλο έχει τον δικό του ξεχωριστό ήχο κάθε φορά που εκπυρσοκροτεί. Οι κρότοι των χειροβομβίδων και το σφύριγμα των ρουκετών από τα RPGs σας δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκεστε...στα χαρακώματα. To voice acting δεν θα σας αφήσει παραπονεμένους αφού οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό κατά την ερμηνεία των ρόλων τους.

Behind enemy lines
Μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι το Medal of Honor: Warfighter αδικείται από το γενικότερο internet hate και σε καμία περίπτωση τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά όσο κάποιοι θέλουν να τα παρουσιάσουν. To campaign διάρκειας έξι ωρών προσφέρει αρκετές συγκινήσεις και μια ικανοποιητική εμπειρία, η οποία όμως αμαυρώνεται από το μετριότατο A.I των εχθρών σας. Όσον αφορά το multiplayer κομμάτι συναντάμε αρκετά modes και πλήθος customization για το οπλοστάσιό σας που θα ικανοποιήσουν ακόμα και τον πιο απαιτητικό φίλο των First-Person Shooters.

Σε γενικές γραμμές όμως το νέο κεφάλαιο της σειράς Medal of Honor δεν καταφέρνει να προσφέρει κάτι διαφορετικό απ' ότι έχουμε δει σε αντίστοιχα FPS. Το γεγονός αυτό είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο "αγκάθι" αυτής της δημιουργίας. Επιπλέον, οι όποιες καλές ιδέες υπάρχουν...πνίγονται μέσα στην γενικότερη μετριότητα.

Ο οπτικός τομέας στις εκδόσεις για PS3 και Xbox 360 δεν καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, καθώς περιμέναμε -τουλάχιστον- τα γραφικά να πλησιάζουν την ποιότητα των αντιστοίχων του Battlefield 3. Η γενικότερη εντύπωση που αποκομίσαμε είναι ότι η Danger Close βιάστηκε υπερβολικά να κυκλοφορήσει το Medal of Honor: Warfighter πριν από το Call of Duty: Black Ops II. Παρόλα αυτά εάν το...πάθημα γίνει μάθημα στον έμπειρο developer και στην Electronic Arts, πιστεύουμε πως το επόμενο κεφάλαιο της σειράς θα καταφέρει να ξεχωρίσει.

Θετικά:
- Ικανοποιητική πρόκληση
- Καλοστημένο multiplayer με πληθώρα από modes
- Ενδιαφέρον και πιο "ανθρώπινο" σενάριο
- Εξαιρετική ανάδραση στα όπλα
- Κορυφαία ηχητικά εφέ
- Ο οπτικός τομέας στην έκδοση για PC
- O μηχανισμός Fire Team

Αρνητικά:
- Μετριότατο Α.Ι
- Η μικρή διάρκεια του campaign
- Aliasing στις εκδόσεις των κονσολών
- Αρκετά bugs
- Έντονο screen tearing στο Xbox 360
- Το soundtrack είναι τελείως εκτός κλίματος

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 7
Gameplay: 6
Αντοχή: 7
Γενικά: 6.6

Ένα "τίμιο" FPS που δεν καταφέρνει να διακριθεί εξαιτίας των τεχνικών προβλημάτων του και της έλλειψης πρωτοτυπίας.

Παντελής Δασκαλέλος