Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4248 (852 points to next level)

 
600
4 days ago
Devil May Cry 5 4 days ago

Επιστροφή στην Κόλαση του Δάντη και του Νέρωνα.

Η τελευταία φορά που αναχαιτίσαμε δαιμονική εισβολή με τον Dante και τους συνεργάτες του ήταν το 2008 στο Devil May Cry 4, μια από τις ωραιότερες gaming εμπειρίες της ζωής μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ασχοληθήκαμε με το reboot της σειράς το 2013 αλλά ότι η προσπάθεια ανανέωσης της Hack & Slash εποποιίας δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και την εγκαταλείψαμε γοργά. Εκτός από το Devil May Cry 4 που θεωρούμε το καλύτερο της σειράς (ακόμα και μετά τον τερματισμό του Devil May Cry 5) είχαμε ισοπεδώσει τα δαιμόνια των Devil May Cry 2 και 3 ενώ η επαφή μας με το πρωτότυπο ήταν επιδερμική. Μετά από 18 χρόνια λυσσαλέων μαχών με τα δαιμόνια που ταλαιπωρούν τον Dante, σταθήκαμε φέτος μπροστά στο πέμπτο μέρος της σειράς, το οποίο συνεχίζει το νήμα της ζωής του από το Devil May Cry 4 και συγκεντρώνει την αναπτυξιακή ομάδα του πρωτότυπου. Γνώριμοι χαρακτήρες και γνώριμες καταστάσεις μας υποδέχτηκαν στην νέα μας περιπέτεια.

Πέντε χρόνια μετά την συντριβή των δαιμονικών ορδών δια χειρός Dante και Nero στο Devil May Cry 4 βρισκόμαστε σε παρόμοια κατάσταση. Ο Nero κουλάθηκε από ένα παράξενο δαιμονικό πλάσμα και πλέον βασίζει την επιβίωσή του στα απίθανα προσθετικά που κατασκευάζει η ταλαντούχα Nico. Ανοίγοντας το δικό του μαγαζάκι ξεπαστρέματος τεράτων, ο Nero αναλαμβάνει να σταματήσει μια δαιμονική εισβολή, ανακαλύπτοντας με έκπληξη ότι ο Dante και ένας μυστηριώδης τύπος εν ονόματι V κυνηγούν τον ίδιο στόχο. Την πολιορκία του κόσμου από τις δαιμονικές στρατιές κατευθύνει ο πανίσχυρος δαίμονας Urizen και η σύγκρουση ανάμεσα στην ηρωική τριάδα και την ενσάρκωση του κακού λαμβάνει κολοσσιαίες διαστάσεις.

devil may cry 5 1

Δουλειά δεν είχε ο Διάολος, έπνιγε τα παιδιά του
Η ιστορία που σκεπάζει τις καταδρομικές μας επιχειρήσεις στα λημέρια της κόλασης παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον μόνο σε μια στροφή της. Όταν μαθαίνουμε ένα καλά κρυμμένο μυστικό από το παρελθόν του Nero, είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε την συμπεριφορά και τις ικανότητές του. Παράλληλα, το μυστικό τοποθετεί τις σχέσεις ανάμεσα στην πρωταγωνιστική τριάδα στις σωστές βάσεις. Πέραν του μεγάλου αυτού μυστικού, η ταυτότητα του δαίμονα που αρπάζει το χέρι του Nero καθώς και εκείνη του V γίνεται φανερή άμεσα στους οπαδούς της σειράς. Από την playable τριάδα ο V είναι ο πιο καλογραμμένος χαρακτήρας. Η βασανισμένη του φύση και η λατρεία του προς την ποίηση τον καθιστούν γοητευτικό. Αντίθετα, οι Dante και Nero εκστομίζουν στερεότυπες ατάκες σε ρυθμό πολυβόλου, κάνοντας μας να γελάσουμε με την προχειρότητα των διαλόγων. Την ίδια προχειρότητα βρίσκουμε και στους NPCs, έπεσε πολύ γέλιο ας πούμε με τις σαχλαμάρες που έλεγε ένα boss. Ευτυχώς τα λόγια του λακωνικού Urizen ερεθίζουν τις συναισθηματικές μας χορδές που ποθούν την απεριόριστη δύναμη. Οι γυναικείοι χαρακτήρες είναι σκέτο ανέκδοτο. Κακώς κατά την άποψή μας δεν συμμετάσχουν στις μάχες οι Trish και Lady, έστω σε ρόλο κομπάρσου. Η Nico που είναι και ο μόνος πολυεμφανιζόμενος γυναικείος χαρακτήρας είναι ένα αντιπαθητικό πλάσμα. Δεν μας άρεσε τίποτα πάνω της, από τον θρασύ χαρακτήρα και την ανδρική συμπεριφορά μέχρι τα τατουάζ που έχουν σημαδέψει από άκρη σε άκρη το κορμί της.

Η ανίερη τριάδα που ανέλαβε την εξόντωση των δαιμόνων και το battle system που έχει υφανθεί γύρω από τις ικανότητές τους αποτελούν τον πυρήνα του Devil May Cry 5. Ανάμεσα στις τρεις προσωπικότητες ξεχωρίζει ο V διότι το στυλ παιχνιδιού του διαφέρει αισθητά από το αδυσώπητο Hack & Slash που προσφέρουν οι συμμαχητές του. Ο V είναι ένα ασθενικό πλάσμα, ανίκανο να προξενήσει σοβαρό damage στους εχθρούς οπότε πολεμά αναγκαστικά δια αντιπροσώπου. Με το πάτημα τριών buttons επικαλούμαστε τρία δαιμόνια τα οποία αναλαμβάνουν να ξεσκίσουν όποιον μας απειλεί. O γρύπας εξελίσσεται σε πανίσχυρο ranged weapon που πυροβολεί μανιωδώς και διασπά τους δαίμονες με μια βροχή από αστραπές. Ο πάνθηρας είναι μια melee πολεμική μηχανή που μετατρέπει τους δαίμονες σε κομφετί με τα νύχια του. Οι επιθέσεις του είναι εντυπωσιακές και γρήγορες αλλά βρίσκεται συχνά εκτός μάχης λόγω της εγγύτητας με τους εχθρούς του.

http://www.youtube.com/watch?v=XTpj0bVie2o

Ευτυχώς κανένα από τα φιλικά δαιμόνια μας δεν πεθαίνει μόνιμα, μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει σε ενεργειακή μορφή και στην συνέχεια, με ανανεωμένη health bar επιστρέφει στην μάχη. Το απόλυτο μας όπλο είναι το Nightmare, το εφιαλτικό πλάσμα που επικαλούμαστε όταν η μπάρα του Devil Trigger γεμίζει. Είναι τεράστιο, παραμορφωμένο, αργό αλλά δεν είναι άχρηστο. Τα χτυπήματά του σαρώνουν τα τέρατα και επιταχύνουν την θετική έκβαση της κάθε μάχης. Η δυνατότητα να το καβαλήσουμε και να το χειριστούμε άμεσα μας δίνει μια ιδέα από πρώτο χέρι της αδεξιότητας αλλά και της καταστροφικότητας του. Η εναλλαγή των φιλικών δαιμόνων μας και η χαριστική βολή που πρέπει να δώσουμε στον εχθρό μας κρατά συνέχεια σε εγρήγορση, αξιοποιεί όλες τις πνευματικές μας εφεδρείες όταν παίζουμε σαν V.

Ο χαρακτήρας που απολαμβάνουμε περισσότερο να χειριζόμαστε είναι ο Dante. Το οπλοστάσιο του έχει τα καλύτερα όπλα, τα super cool, ότι πιο υπερβολικό μπορεί να κουβαλά ένας κυνηγός δαιμόνων. Τα δαιμονικά του ξίφη σουβλίζουν σαν πασχαλινό αρνί ακόμα και τα δυνατότερα bosses. Τα πυροβόλα όπλα του σκορπούν τον θάνατο δεξιά και αριστερά. Σαν οπαδοί της μουσικής αισθητικής του Michael Jackson, εκτιμήσαμε την εμφάνιση του Dr. Faust αν και δεν κατανοήσαμε το άκυρο όνομά του. Το καπέλο του Jackson δεν είναι κανένα σοβαρό όπλο, υπάρχει για να υποβοηθά τα υπόλοιπα και να αυξάνει τον αριθμό των red orbs που ρίχνουν τα τέρατα, χαρήκαμε όμως που μας θύμισε το θρυλικό moonwalking. Βρήκαμε το King Cerberus πολύ αποτελεσματικό με τις τρεις μεταμορφώσεις του και θεωρούμε ότι το Cavaliere είναι το εντυπωσιακότερο αλλά όχι το πιο θανατηφόρο εργαλείο του Dante. Είναι καταστροφικό, εντυπωσιακό στην κίνηση αλλά αργό.

devil may cry 5 2

Τα Devil Breakers είναι η ραχοκοκκαλιά του Nero, τα προσθετικά θαύματα της Nico που τον καθιστούν σοβαρό κυνηγό δαιμόνων. Η ποικιλία και οι ξεχωριστές τους ιδιότητες ανοίγουν τον δρόμο για πειραματισμούς οι οποίοι θα οδηγήσουν στις καλύτερες χορογραφίες μάχης. Οι σπέσιαλ μπάρες των τριών πρωταγωνιστών είναι το αποκορύφωμα των ικανοτήτων τους. Το γέμισμα περνά μέσα από τα χτυπήματα που προσγειώνονται στα τερατώδη κορμιά, το άδειασμα κάνει τους ήρωες να υπερβαίνουν τον εαυτό τους, να αλλάζουν επίπεδο ύπαρξης, να μεταμορφώνονται στις απόλυτες πολεμικές μηχανές. Οι περισσότερες ενέργειές μας γίνονται με το μυαλό στο γέμισμα του Ex – Gauge και του Devil Trigger. Τα δευτερόλεπτα που βρισκόμαστε μεταμορφωμένοι σε δαίμονες είναι πολύτιμα και τα κρατάμε για τις μεγάλες ομάδες δαιμόνων και τα bosses.

Μπλέκεις με τον Διάολο, θα φας τα κέρατα εκτός και αν κλέψεις
Το battle system έχει τέτοιο βάθος που κανείς δεν πρόκειται να μας κατηγορήσει αν επιλέξουμε τον εύκολο δρόμο που ακούει στο όνομα auto assist. Για να μαζέψουμε τα πολυπόθητα style points που θα μας δώσουν μεγαλύτερες ποσότητες από red orbs (το νόμισμα του game) στο τέλος αλλά και να ξεπαστρεύουμε γρήγορα, χωρίς πολλές απώλειες, τους εχθρούς μας, οφείλουμε να εναλλάσσουμε τα buttons του χειριστηρίου με ταχύτητα αστραπής. Την ώρα που εκτελούμε άλμα στοχεύουμε τον εχθρό, τον ραντίζουμε με σφαίρες και ολοκληρώνουμε την επίθεση με λυσσαλέα χτυπήματα από τα melee weapons. Άμυνα, επίθεση και αποφυγή εκτελούνται μηχανικά και συνδυάζονται με τεράστιο αριθμό από skills και το βάλε – βγάλε όλων των όπλων. Προφανώς απαιτείται μεγάλη εξοικείωση με τον χειρισμό για να εκτελούμε τέλεια την θανάσιμη χορογραφία των χαρακτήρων συνεπώς το auto assist μας έρχεται βολικό μέχρι να το κατορθώσουμε.

devil may cry 5 3

Η ενεργοποίησή του μας απαλλάσσει αυτόματα από το άγχος των combos που πλέον εκτελούνται μόνα τους όταν πατάμε το button της ranged ή της melee επίθεσης. Χωρίς το στρες των συνδυασμένων κινήσεων, απολαμβάνουμε αφενός τρομερά combos και αφετέρου, ασχολούμαστε με την κίνηση και τα μοτίβα επίθεσης των αντιπάλων, ξεκληρίζοντας τους ταχύτατα. Το auto assist είναι μια αρχική επιλογή έως ότου μάθουμε καλά το battle system. Σε μόνιμη βάση πλήττει την πεμπτουσία του game που είναι η εσωτερική έκσταση που νιώθουμε εκτελώντας απίθανα combos με την αξία μας, έχοντας αποστηθίσει όλες τις κινήσεις και διαθέτοντας την ταχύτητα και το μυαλό για να τις εκτελέσουμε την κατάλληλη στιγμή.

Δράση, καταστροφή, θριαμβευτικές νίκες, high scores. Απ’ όπου και αν το πιάσεις, το νέο Devil May Cry είναι καθαρά ανδρική υπόθεση, μας πωρώνει.

Δουλειά μας είναι να διασχίσουμε 20 missions γεμάτα αιμοδιψή πλάσματα που θέλουν το κακό μας χωρίς να πεθάνει ο ήρωας που χειριζόμαστε την εκάστοτε στιγμή. Στην πλειονότητά των missions, δεν επιλέγουμε εμείς το ποιος χαρακτήρας θα μας εκπροσωπήσει στην μάχη αλλά υπάρχουν και λιγοστές εξαιρέσεις. Τα missions αυτά είναι δημιουργημένα για να ευνοήσουν το replayability, να δοκιμάσουμε να συντρίψουμε τα εμπόδια που μας βάζουν με άλλο ήρωα, ζυγίζοντας τις ικανότητές τους στην ίδια πρόκληση. Η λέξη replayability καθορίζει και την ουσία του Devil May Cry 5 που έχει χτιστεί με αυτή ως γνώμονα. Το game προσκαλεί τους αμύητους στην σειρά να επιτεθούν στα 20 missions στο Human επίπεδο δυσκολίας. Το τσεκάραμε για να δούμε τι παίζει και παρατηρήσαμε ότι τα διαβολάκια μόνο που δεν πέφτουν νεκρά με το που μας βλέπουν, η δαιμονική τους σάρκα διαλύεται σαν ζυμάρι από τα χτυπήματά μας. Ενώ φαινομενικά κανένας gamer με αυτοσεβασμό δεν θα επιλέξει το Human (ούτε καν ένας reviewer με την θηλιά της προθεσμίας γύρω από τον λαιμό του), εντούτοις η ύπαρξή του είναι ουσιαστική. Θα καταφύγουμε σε αυτό σαν εναλλακτική λύση του The Void, του αλλοδιαστατικού πεδίου εκπαίδευσης που υφίσταται για να μαθαίνουμε τις πολεμικές μας τεχνικές σε ασφαλές περιβάλλον.

Στο Human επίπεδο δυσκολίας μελετούμε την αποτελεσματικότητα των χτυπημάτων σε πραγματικές συνθήκες και, το κυριότερο, μαζεύουμε τσουβάλια από red orbs. Ξοδεύουμε red orbs και ανεβάζουμε τα skills των όπλων μας, τα δυναμώνουμε, αυξάνουμε το vitality των ηρώων, τους ανασταίνουμε όταν γονατίζουν στην μάχη. Τα red orbs μεταφέρονται μεταξύ των missions και των επιπέδων δυσκολίας, προσφέροντας πανίσχυρο κίνητρο για πισωγυρίσματα. Για παράδειγμα, την πρώτη φορά που συγκρουστήκαμε με το τελικό boss, μας σάπισε στο ξύλο και καταναλώσαμε όλα τα orbs, red και gold, χωρίς να τον νικήσουμε. Έχοντας μάθει τα κόλπα του, η επόμενη επίθεσή μας ήταν αποτελεσματικότερη αλλά διαπιστώσαμε ότι χρειαζόμασταν red orbs για να επανέλθουμε σε περίπτωση στραβοπατήματος εκ μέρους μας. Γυρίσαμε σε περασμένα, εύκολα missions, τσουβαλιάσαμε μερικές δεκάδες red orbs και επιστρέψαμε ολοκληρώνοντας νικηφόρα την μάχη.

devil may cry 5 4

Ο Διάολος θα κλάψει μετά από τόσο ξύλο
Το Devil Hunter επίπεδο δυσκολίας είναι το ιδανικό διότι ακονίζει τις ικανότητές μας χωρίς να γίνεται υπερβολικά δύσκολο. Αξεπέραστα εμπόδια δεν έχει, η εξέλιξη της ιστορίας προχωρά με σταθερό ρυθμό και κόβουμε το νήμα του τερματισμού μετά από 10 περίπου ώρες. Εκείνη την στιγμή αντιλαμβανόμαστε ότι το ένα playthrough είναι μόνο η αρχή. Κανένας από τους χαρακτήρες μας δεν έχει τερματίσει τα skills του, δεν τα έχει φτάσει καν στα μισά. Πολλά secret missions μας διέφυγαν και ένα νέο επίπεδο δυσκολίας τιτλοφορούμενο Son of Sparda άνοιξε παρέχοντας δυσκολότερες μάχες και μεγαλύτερες αμοιβές. Οι Nero και Dante αποκτούν από μια καταπληκτική μεταμόρφωση ο καθένας η οποία τους καθιστά πανίσχυρους όποτε την ενεργοποιούν και οδηγεί στις εντυπωσιακότερες σκηνές του game. Στην πλήρη δαιμονική του μορφή ο Dante είναι χάρμα οφθαλμών και ασταμάτητη μηχανή σκοτωμών. Τίποτα δεν μπορεί να τον πλήξει καθώς θερίζει με τα φλεγόμενα όπλα του τις σάρκες και καθαρίζει τα levels από το δαιμονικό μίασμα. Η δαιμονική μορφή του Nero είναι λιγότερο εντυπωσιακή αλλά πολύ αποτελεσματική. Ο τερματισμός των missions σε όλα τα επίπεδα δυσκολίας και η πλήρης ανάπτυξη των ικανοτήτων των ηρώων είναι μονόδρομος αν θέλουμε να λέμε ότι απολαύσαμε την ολότητα του περιεχομένου, μιλάμε λοιπόν για χρονική διάρκεια της τάξεως των 40 ωρών και βάλε.

Η φύση του Devil May Cry είναι να παίζεται από ένα άτομο συνεπώς μας παραξένεψε η ύπαρξη multiplayer mode. Η ονομασία του νομίζουμε ότι ταιριάζει απόλυτα και στην φύση του. Το Cameo System είναι μια παράπλευρη και τυχαία διαδικασία που δεν ελέγχεται από εμάς αλλά ενεργοποιείται αυθαίρετα όταν οι συνθήκες κάποιου mission το επιτρέψουν. Προϋποθέτει την αγορά συνδρομής στο PlayStation Plus για να λειτουργήσει, στις offline εξορμήσεις ακυρώνεται. Σε κάμποσες missions, η πρωταγωνιστική τριάδα συναντάται στον ίδιο χώρο και τότε, το Cameo System μπαίνει σε δράση. Μια ειδοποίηση στην οθόνη μας πληροφορεί ότι μαζί μας πρωταγωνιστούν ο τάδε και ο δείνα, ενημερώνοντας μας για τα PSN ID τους. Εκεί που μοιράζουμε φάπες σε μια ομάδα δαιμόνων με τον V, τσουπ μπορεί να πεταχτεί σαν Φάντης Μπαστούνι ένας Dante ή ένας Nero και να μας συνδράμουν στο μακελειό. Το σχέδιο Β είναι να παρακολουθούμε άλλους users στο φόντο να μάχονται σκληρά, χωρίς ποτέ να διασταυρωθούν οι δρόμοι μας. H απουσία σταθερότητας του συστήματος το καθιστά μια τυχαία δραστηριότητα που έχει αρκετό γούστο αν σκεφτούμε ότι πέφτει βαθμολόγηση μεταξύ των συμμετεχόντων και πολύτιμα gold orbs οταν αυτή είναι υψηλή.

devil may cry 5 5

Επειδή δεν μας φτάνουν τα 20 missions και βρισκόμαστε πάντοτε στην γύρα για περισσότερα δαιμονικά θύματα, το game έχει παραχώσει 12 επιπλέον missions σε κρυφά σημεία των levels. Η ανακάλυψή τους δεν είναι καθόλου εύκολη, πλην της πρώτης πάνω στην οποία σκουντουφλάμε θέλοντας και μη. Η αναγνώριση ενός secret mission γίνεται με προσεκτική παρατήρηση του περιβάλλοντος και την ευθυγράμμιση ενός συμβόλου που βρίσκεται κατακερματισμένο σε διάφορα σημεία. Ο οπτικός γρίφος μας έφερε στο μυαλό τον αξέχαστο γρίφο του Saw όπου είχαμε χάσει άφθονο χρόνο εκτελώντας ένα σωρό υπολογισμούς ενώ το μόνο που χρειαζόταν ήταν η θέαση της αριθμητικής ακολουθίας από συγκεκριμένη οπτική γωνία. Τα objectives των secret missions ξεκινούν από την κλισέ απαίτηση να αφανίσουμε ένα σωρό δαίμονες σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και ποικίλουν στην πορεία. Αλλού καλούμαστε να μαζέψουμε red orbs, αλλού να παραστήσουμε τον Ταρζάν πηγαίνοντας από το σημείο Α στο σημείο Β χωρίς να αγγίξουμε το έδαφος κ.ο.κ. Τα secret missions είναι ένας ευχάριστος περισπασμός από την πορεία μας προς το φινάλε.

Σαν την αλεπού στο παζάρι, έτσι και η επιλογή Store στο κεντρικό μενού στοχεύει στο να τσιμπολογήσει τα δυσαπόκτητα ευρουλάκια μας, πουλώντας blue και red orbs ή αλλιώς φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η τιμή που ζητούν οι developers από τους τεμπέληδες gamers οι οποίοι δεν θέλουν να δαπανήσουν τον χρόνο για να αποκτήσουν τα orbs είναι εξευτελιστική, όσοι βαριεστημένοι προσέρχονται λοιπόν. Το αρχειακό υλικό της ενότητας Gallery περιλαμβάνει αρκετό διάβασμα για τους μελετηρούς ανάμεσά μας. Εκτός από τα αναλυτικά πορτρέτα ηρώων και αντιπάλων, συμπληρώνει τις όποιες σεναριακές ελλείψεις μπορεί να έχουμε με “λαχταριστά” ντοκουμέντα. Οι ακουστικοί τύποι θα καταφύγουν στην ενότητα Jukebox για να κορέσουν τα ηχητικά τους πάθη αλλά αρκετές πληροφορίες εντός της σηκώνουν “ξεκλείδωμα” στο κυρίως game.

devil may cry 5 6

Ένα στοιχείο γελοιότητας κάνει στην εμφάνιση του στα levels υπό μορφή τηλεφωνικών θαλάμων και ιερών αγαλμάτων. Και καλά οι θάλαμοι, ας πούμε ότι σκεπάστηκαν από δαιμονικές ρίζες και απλά μοιάζουν παράταιροι παρότι βρίσκονται μέσα σε διαλυμένες πόλεις. Στα κολασμένα σπλάχνα του δέντρου Qliphoth τι δουλειά έχουν τα αγάλματα; Η εμφάνιση του βαν της Nico σε ξεκάρφωτα μέρη είναι εντελώς γελοία αλλά αναγκαία γιατί μας βοηθά να ανανεώσουμε τον εξοπλισμό και να προμηθευτούμε χρήσιμα αντικείμενα.

Ο Διάολος έχει πολλά ποδάρια, εμείς μόνο τρία
Οι εχθροί μας δεν έχουν μεγαλύτερη νοημοσύνη από εκείνη ενός μαινόμενου ταύρου και το γεγονός δεν μας πειράζει καθόλου. Δουλειά του A.I. στο Devil May Cry 5 είναι να κατευθύνει τις ορδές του εναντίον μας και όχι να μας πείσει για την υψηλή εγκεφαλική τους δραστηριότητα. Οι εχθροί μας βλέπουν και αρχίζουν να επιτίθενται με ότι διαθέτουν προσπαθώντας να σταματήσουν την πορεία μας. Το design τους είναι περίτεχνο και μας ενθουσιάζει σε αρκετές περιπτώσεις ενώ σε άλλες, η εντομοειδής εμφάνιση των πλασμάτων, είναι φανερό ότι στοχεύει στην γενική απέχθεια της ανθρωπότητας απέναντι σε συγκεκριμένα είδη εντόμων. Τα bosses είναι σαφώς εξυπνότερα των υποτακτικών τους και πολλές φορές, απρόβλεπτα επειδή εναλλάσσουν τις διαθέσιμες επιθέσεις χωρίς προειδοποίηση. Το A.I. λοιπόν πετυχαίνει άψογα τον ρόλο του που είναι ο συντονισμός τεράτων τα οποία λειτουργούν σαν κούκλες προπόνησης, υπάρχουν για να δοκιμάζουμε τις ικανότητές μας.

http://www.youtube.com/watch?v=oGbsrMuEFvg

Αν δεν κατανοούσαμε το γιατί οι developers σχεδίασαν έτσι τα levels του Devil May Cry 5 θα ρίχναμε μπόλικη γκρίνια. Δεν αναφερόμαστε φυσικά ούτε στις ερειπωμένες πόλεις, ούτε στον οργανικό εφιάλτη πολλών levels ή στην αιματοβαμμένη παραφροσύνη που μας υποδέχεται αλλού. Το φόντο είναι εκπληκτικό, η δομή των στενών περασμάτων που καταλήγουν σε αρένες – μινιατούρες καταντάει βαρετή μετά από λίγο χρονικό διάστημα. Την γραμμική και επαναλαμβανόμενη δομή υποστηρίζει η λογική των levels ως προπονητικών χώρων για τα skills μας. Δεν κατανοούμε βέβαια την ανύπαρκτη ανάδραση στην αντιμετώπιση ορισμένων bosses. Τους βομβαρδίζαμε με ότι διέθετε το οπλοστάσιό μας όμως το health bar τους δεν έδειχνε πτωτική τάση, ωθώντας μας να αμφισβητήσουμε τις τακτικές που χρησιμοποιούσαμε. Άξαφνα ένα cinematic μας ειδοποιούσε ότι το boss “έσπασε” αφήνοντας μας με μια απορημένη έκφραση.

Το Devil May Cry 5 κερδίζει με το σπαθί του (Dante) και μια πρωτιά, είναι το πρώτο game που στηρίζεται στην πανίσχυρη RE Engine και δεν διαδραματίζεται στο ζοφερό σύμπαν των Resident Evil. Τα αποτελέσματα γίνονται φανερά στα ακατέβατα 60 frames per second, το πλαίσιο εντός του οποίου ο Dante και οι συμπολεμιστές του κινούνται και ξεσκίζουν τις δαιμονικές λεγεώνες. Στα 1080p του PS4 που το παίξαμε δεν παρατηρήσαμε την παραμικρή πτώση των frames, ούτε την ελάχιστη διακοπή των απίθανων κινήσεων μας. Παραδόξως, στα υπέροχα cinematics που ξεπροβάλλουν δεξιά και αριστερά πριν από την σύγκρουση με νέους αντιπάλους είδαμε τα frames να... τρεκλίζουν λίγο αλλά ουδέποτε έπεσαν αρκετά ώστε να γίνει ενοχλητικό το θέαμα. Περιττεύει να μιλήσουμε για την λεπτομέρεια σε πρόσωπα και πράγματα, για την ρευστότητα των animations, για τον ρεαλισμό και την ακρίβεια σε κάθε μας κίνηση, μιλήσαμε για όλα αυτά στο τελευταίο Resident Evil που συγγενεύει οπτικά με το Devil May Cry 5.

devil may cry 5 7

Τρομακτικοί αντίπαλοι χρειάζονται τρομακτική μουσική υπόκρουση και στον τομέα αυτό το Devil May Cry 5 σκίζει σαν το Devil Sword Sparda. Η deathcore ηχητική γροθιά των Suicide Silence στο Subhuman είναι ένας ύμνος στην δαιμονική φύση των αντιπάλων αλλά και σε εκείνη που φωλιάζει μέσα στους ήρωες. Το Devil Trigger του Casey Edwards είναι μια καταιγιστική μελωδία που μας θυμίζει Dark Electro, Trance και μουσικά κομμάτια ειδικά φτιαγμένα για anime. Κολυμπώντας σε μια θάλασσα από φανταστική μουσική και ηχητικά εφέ, στρέψαμε την προσοχή μας στο voice acting. Η φωνητική ερμηνεία στο game φτάνει στο αποκορύφωμά της μόνο στα δαιμόνια. Εκεί που ο Griffon μας διασκεδάζει με την φωνή του, ο Cavaliere Angelo, ο Goliath και οι λοιποί υπηρέτες του σκότους μας προκαλούν ρίγη με τις κολασμένες τους φωνές. Στους υπόλοιπους χαρακτήρες ξεχωρίσαμε τις φωνές των Nero και V ως τις πλέον ταιριαστές για την ιδιοσυγκρασία τους και απορρίψαμε αμέσως την φωνή του Virgil που μοιάζει να παρωδεί παρά να εξωτερικεύει την προσωπικότητά του.

Μας έπιασαν τα διαόλια μας και το ευχαριστηθήκαμε
Δεν γνωρίζουμε αν κάποια μέρα ο... Διάολος θα πάρει και θα σηκώσει τον Dante, εμείς πάντως σηκώνουμε την τελευταία του περιπέτεια από το ράφι του πλησιέστερου καταστήματος και την παίρνουμε σπίτι μας για να χορτάσουμε ποιοτικό gaming. Το πράττουμε διότι ο Dante και η τρελοπαρέα του μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. Όταν λέμε καλά, εννοούμε πολύ καλά, φίνα, σαν να είμαστε οι πιο γαμάτοι τύποι στο στερέωμα. Στο Devil May Cry 5 διαθέτουμε κάτι κουμπούρια δέκα μέτρα, δαιμονικά σπαθιά, προσθετικά χέρια, μεταμορφωνόμαστε σε δαίμονες με υπερδυνάμεις, θερίζουμε στρατούς από εκτρώματα. Τα γραφικά είναι απίθανα, τα cinematics εντυπωσιακά, ο ήχος εξαιρετικός και η γενικότερη αίσθηση μιας πραγματικής υπερπαραγωγής όπου πρωταγωνιστούμε, μας ικανοποιεί αφάνταστα.

Θετικά:
- Καταπληκτικά γραφικά, animations και cinematics
- Απολαυστικό soundtrack
- Τεράστια γκάμα cool κινήσεων για να εκτελέσουμε και να νιώσουμε περίφημα
- Δράση δίχως τέλος
- Σοβαρή διάρκεια και replayability

Αρνητικά:
- Γραμμικός και βαρετός σχεδιασμός των levels
- Μέτριο σενάριο με προβλέψιμες ανατροπές
- Αδιάφορο multiplayer mode

Βαθμολογία
Γραφικά: 9
Ήχος: 8.5
Gameplay: 8.5
Αντοχή: 8
Γενικά: 8.5

Ο Dante και η παρέα του επιστρέφουν στις δαιμονικές τους ρίζες και μας καταπλήσσουν.

Γιάννης Μοσχονάς

2 weeks ago
Dead Or Alive 6 2 weeks ago

Επιχειρηματολογούμε με κλωτσομπουνίδια.

Ο θρύλος του franchise Dead Or Alive διατηρείται ζωντανός και ακμαίος εδώ και 23 χρόνια. Από την πρώτη στιγμή αγκαλιάσαμε την σειρά Fighting της Κoei Tecmo διότι δεν είχε και κάτι που να μην μας αρέσει. Φοβερά γραφικά και animations, άριστο gameplay, γρήγορη δράση και έξυπνος χειρισμός, όμορφοι χαρακτήρες, διαχειρίσιμη δυσκολία. Οι εργασίες για τον έκτο επίσημο τίτλο της σειράς άρχισαν από τα τέλη του 2017 και το project ανακοινώθηκε επίσημα στα μέσα του επόμενου έτους. Μετά από καθυστέρηση δύο εβδομάδων στην ημερομηνία κυκλοφορίας του, το Dead Or Alive 6 είναι εδώ και μας προσκαλεί να βγάλουμε το άχτι μας σε ένα πρωτάθλημα γεμάτο ξύλο και θέαμα.

Δεν θα σχολιάσουμε εις βάθος τις αηδίες του σύγχρονου δόγματος της πολιτικής ορθότητας η οποία κλαψουρίζει για σεξισμό, υποχρεώνοντας τους developers του νέου Dead Or Alive να απολογούνται και να δηλώνουν ότι τον μείωσαν. Φυσικά δεν μείωσαν τίποτε στην ουσία. Μια μικρή μείωση της έντονης σεξουαλικότητας των χαρακτήρων, βρίσκει τις ηρωίδες να φορούν περισσότερα ρούχα. Παρά την ενίσχυση του υφάσματος στα κοστούμια, οι άνδρες απολαμβάνουμε οπτικά ένα σωρό πλούσια στήθη, βρακάκια και χαριτωμένες υπάρξεις και οι γυναίκες χαίρονται τους καλοφτιαγμένους μυώνες των αθλητών που αρνούνται επιδεικτικά να φορέσουν μπλουζάκια. Ενώ οπτικά το θέαμα μας ικανοποιεί, βρίσκουμε εντούτοις ότι μας αποσπά την προσοχή από την δράση. Παρακολουθώντας μια χαριτωμένη κοπέλα να κάνει... χαρούλες, το μόνο που θέλουμε είναι να την σφίξουμε στην αγκαλιά μας, ούτε λόγος για τεχνικές καράτε, jiu jitsu ή... fujitsu.

dead or alive 6 1

22 μαχητές κυνηγούν το νοκ άουτ
Το roster των 22 χαρακτήρων δεν είναι μεγάλο, ούτε μικρό, είναι ένας ικανοποιητικός αριθμός. Ο κάθε ήρωας και ηρωίδα εξασκεί διαφορετικό είδος πολεμικής τέχνης με ευρύτατη γκάμα κινήσεων και πάρα πολλά απολαυστικά animations. Τερματίζοντας το Story mode και τσακίζοντας το Arcade με το σύνολο των χαρακτήρων, ξεχωρίσαμε εύκολα μια χούφτα ανάμεσά τους. Η Honoka μας μάγεψε με την εμφάνιση και την προσωπική πολεμική τέχνη που χρησιμοποιεί. Ένα combo από γροθιές καταλήγει σε άκρως θανατηφόρο ενεργειακό χτύπημα που ισοπεδώνει το health του εχθρού. Ένα δεύτερο combo που θυμίζει “μεθυσμένο καράτε”, αιφνιδιάζει τον αντίπαλο και τον ξαπλώνει στο τέταρτο χτύπημα. Ο Brad Wong είναι ο διασκεδαστικότερος μαχητής που ελέγξαμε. Οδηγώντας τον στην μάχη συνειδητοποιήσαμε την καταπληκτική αλληλεπίδραση χειρισμού – κινήσεων. Ο Wong προσέρχεται πάντοτε στην μάχη... ντίρλα γιατί είναι δάσκαλος της πολεμικής τέχνης Zui Quan η οποία μιμείται τις κινήσεις ενός μέθυσου. Η εκτέλεση των τεχνικών παρουσιάζεται εξίσου ανορθόδοξη με αυτές, βάζοντάς μας να στρέφουμε τον μοχλό σε διαγώνιες κατευθύνσεις, ποτέ ευθεία, πάντοτε εκτός ισορροπίας.

Την ανάγκη μας για κλώνους του Bruce Lee ικανοποίησε ο Jann Lee με τις Jeet Kune Doe τεχνικές του. Οι αστραπιαίες γροθιές, οι θανάσιμες κλωτσιές και το φοβερό χτύπημα με τους δύο αγκώνες τσάκισαν τόσα πολλά health bars που χάσαμε τον λογαριασμό. Δύο ακόμη χαρακτήρες μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μας, οι Rig και Zack. Τα καταπληκτικά kick combos τους εκτελούνται με μεγάλη ευκολία και κεραυνοβολούν τα εχθρικά κορμιά με κλωτσιές που μπορούν άνετα να τσακίσουν μια δέσμη από καλάμια μπαμπού. Από όλες τις τεχνικές που εφαρμόσαμε το highlight είναι το Break Blow της Tina Armstrong. Έχοντας κοροϊδέψει άπειρες φορές φίλους και αντιπάλους που απειλούν ότι θα μας “αυτώσουν”, να πάρουν φόρα και να έρθουν με την όπισθεν, λιώσαμε στο γέλιο βλέποντας την Tina να το πράττει. Με την ενεργοποίηση του Break Blow, η σέξι παλαίστρια παίρνει φόρα και μας ρίχνει μια ξεγυρισμένη... κωλιά με τον πισινό της.

http://www.youtube.com/watch?v=rFndsvYn7uY

Η ποιότητα της μάχης στο Dead Or Alive 6 είναι ανυπέρβλητη, η καλύτερη δυνατή σε ένα Fighting. Την λατρέψαμε διότι ικανοποιεί εξίσου τους οπαδούς του button mashing και εκείνους που προτιμούν να απομνημονεύουν κινήσεις και να χειρίζονται με επιδεξιότητα αράχνης το gamepad. Το game περιλαμβάνει πολυάριθμα tutorials χωρισμένα σε ειδικές ενότητες, σε περίπτωση που θέλουμε να μάθουμε όλα τα κόλπα των αγώνων, από το πως θα κάνουμε δύο βήματα έως την εξαπόλυση μιας μακριάς αλυσίδας χτυπημάτων. Εναλλακτικά, πηγαίνουμε στο moves list του κεντρικού menu εντός του αγώνα και βλέπουμε μια προς μια τις τεχνικές του χαρακτήρα μας. Οι μελετηροί gamers θα περάσουμε ώρες ολόκληρες μέχρι να συνδυάζουμε αυτόματα κλωτσιές, γροθιές, λαβές, απόκρουση και μπλοκάρισμα χτυπημάτων.

Καλά τα συμβατικά χτυπήματα αλλά εμείς γουστάρουμε να προξενούμε σεισμούς με τα κλωτσομπουνίδια μας και την ανάγκη αυτή έρχεται να καλύψει το Break Gauge. Το νέο σύστημα απεικονίζεται οπτικά σαν γαλάζια μπάρα κάτω από το health, η οποία γεμίζει με κάθε πετυχημένο μας χτύπημα. Πιέζοντας το Special button, το right button του χειριστηρίου δηλαδή, ο μαχητής μας εκτελεί μια τετράδα ειδικών χτυπημάτων που καλείται Fatal Rush. Αν δεν την αποκρούσει ο φουκαράς που μας αντιμάχεται, θα χάσει ένα σωρό health και θα σταθεί για λίγο σαστισμένος, ανοίγοντας μας τον δρόμο για περισσότερα combos. Ωραίο το Fatal Rush αλλά το Break Blow είναι το μοναδικό χτύπημα κατά το οποίο ο εχθρός νιώθει... Ρίχτερ στο κορμάκι του. Είναι ένα είδος Fatality χωρίς την αιματοχυσία των Mortal Kombat, ένα χτύπημα που θρυμματίζει το health bar του αντιπάλου, εκσφενδονίζοντας τον αρκετά μέτρα μακριά. Το Break Gauge μπορεί να καταναλωθεί και για αμυντικούς σκοπούς. Θυσιάζουμε τμήμα της μπάρας για να σπάσουμε ένα δύσκολο combo του αντιπάλου ή να βάλουμε φρένο στο Fatal Rush του προτού μας εξαφανίσει το health. Τα παραπάνω κάνουν το Break Gauge να μοιάζει με Πανάκεια, ένα σύστημα που προσφέρει λύσεις στα πάντα αλλά δεν ισχύει. Ένας λανθασμένος υπολογισμός στην απόσταση του αντιπάλου και στην κίνηση που ετοιμάζει, οδηγεί εύκολα στην εξάντληση της μπάρας και στο άμεσο “άνοιγμα” του χαρακτήρα μας σε εχθρική αντεπίθεση.

dead or alive 6 2

Ιστορία, ποια ιστορία;
Η απογοήτευσή μας ήταν πολύ μεγάλη όταν διαπιστώσαμε ότι το Story Mode μας απασχόλησε μόλις ένα δίωρο. Η δομή του είναι ανεπαρκής, κατακερματισμένη σε επεισόδια που μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους γιατί ανοίγουν σε άκυρες στιγμές της εξέλιξης του mode. Για παράδειγμα, εκεί που τελειώνουμε ένα επεισόδιο του τρίτου chapter, τσουπ ανοίγει ένα επεισόδιο από το πρώτο. Το αδιάκοπο μπρος – πίσω στην αφήγηση δυσκολεύει την “χώνεψη” της ιστορίας, αφήνοντας μας στο τέλος με την εντύπωση ότι παρακολουθήσαμε ασυνάρτητο σενάριο. Ευτυχώς το Dead Or Alive 6 δεν βασίζεται στο σενάριό του για να μας καθηλώσει.

Το DOA Quest mode ανοίγει μια τεράστια λίστα από quests οι οποίες μας προτρέπουν να συντρίψουμε τους εχθρούς μας υπό προϋποθέσεις. Παρότι είναι λιγοστές, οι προϋποθέσεις αυτές μπορούν να μας δυσκολέψουν αρκετά έως ότου τις ολοκληρώσουμε. Καμία τους δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα το είχαμε βαρεθεί γρήγορα το mode αν δεν αύξανε τα στατιστικά και δεν μας οδηγούσε προς μερικά “αστεράτα” achievements. Τα Fight modes είναι τα αναμενόμενα με το Arcade να μας απασχολεί περισσότερο και το Versus σε περίπτωση που έχουμε παρέα για να παίξουμε κανένα “διπλό”. Το Survival μας ενθουσίασε περισσότερο απ’ ότι περιμέναμε. Ήμασταν επιφυλακτικοί στους πρώτους αγώνες, προσέχοντας το health μας ως “κόρη οφθαλμού” για να μην περάσουμε στον επόμενο αγώνα ετοιμοθάνατοι. Τελικά εκπλαγήκαμε από το πόσο εύκολα σπάζαμε κόκαλα, ξεθαρρέψαμε, πήραμε πρωτοβουλίες και η μια νίκη διαδεχόταν την άλλη, αυξάνοντας την απόλαυση.

DOA χωρίς θεϊκές ατάκες δεν νοείται. “Θα το τελειώσω γρήγορα (το ματς)”, “μόνο αυτά μπορείς να κάνεις;”, “αλήθεια σε πόνεσα τόσο πολύ;”, “θα παίξω μαζί σου μέχρι να σπάσεις”.

Η ωμή βία είναι πολύ φτωχή για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας αν δεν συνοδεύεται από κάποιο, υποτυπώδες έστω, progression system. Η πρόοδος στο Dead Or Alive 6 έρχεται με τις αλλεπάλληλες νίκες. Τρεις δείκτες καθορίζουν την πρόοδό μας αλλά δεν μας συνάρπασε κανένας τους. Είτε ανέβουμε επίπεδο σαν παίκτες, είτε ο χαρακτήρας που χειριστήκαμε, ποσώς μας ενδιαφέρουν τα κοστούμια που θα ξεκλειδώσουμε και οι τίτλοι άνευ ουσίας που θα κερδίσουμε. Λίγο μας νοιάζει το να κολυμπήσουμε στο νόμισμα του game εφόσον οι αγορές που θα κάνουμε με αυτό είναι ασήμαντες. Γενικά το progression system μας προσφέρει διακοσμητικά προϊόντα και βραβεία, δεν μας δίνει σοβαρό κίνητρο για να συσσωρεύσουμε xp και νομίσματα.

Το DOA Central είναι μια περιοχή του main menu που κρύβει σημαντικά πράγματα. Για παράδειγμα, τα πλήρη στατιστικά της καριέρας μας θέλουμε να τα βλέπουμε από καιρός εις καιρό και να απολαμβάνουμε τα κατορθώματά μας. Τα replays έχουν αξία αν επιθυμούμε να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας διαμέσου της μελέτης περασμένων αγώνων. Οι ενότητες Music και Library ενσωματώνουν τα μοναδικά πράγματα για τα οποία αξίζει να μαζεύουμε ψηφιακό χρήμα. Η απόκτηση μουσικών κομματιών βελτιώνει αισθητά την όλη εμπειρία ενώ η γνώση του lore της σειράς συμπληρώνει τα κενά που έχουμε και αυξάνει το ενδιαφέρον μας.

dead or alive 6 3

Η αξία των ηττημένων καθορίζει την αξία των νικητών
Τα πέντε επίπεδα δυσκολίας καλύπτουν όλο το φάσμα των ικανοτήτων μας. Τα τρία πρώτα επίπεδα δυσκολίας, έως και το Normal δηλαδή, είναι κατάλληλα για όλους. Με απλό button mashing σε συνδυασμό με αυθαίρετα ημικύκλια και διαγώνιες κινήσεις του μοχλού, οι χαρακτήρες εξαπολύουν μπαράζ χτυπημάτων που ισοπεδώνει σχετικά εύκολα τον αντίπαλο. Στα Hard και Champ επίπεδα, οι ανταγωνιστές συμπεριφέρονται σαν ζωντανοί αντίπαλοι, σαν users με υψηλή ευφυΐα και επιδεξιότητα που δεν χαρίζουν... κάστανα.

Το πραγματικό παλούκι αρχίζει από την στιγμή που διαβαίνουμε το κατώφλι του Online mode. Δεν λέμε, καλά τα Ranked Matches με αγνώστους αλλά θα θέλαμε μεγαλύτερη ποικιλία στα διαθέσιμα ματς, την δυνατότητα ίσως για Tag αναμετρήσεις, για συμμαχίες και Survival δωμάτια με πολλαπλούς αντιπάλους. Πιστεύουμε ότι η Koei Tecmo θα διορθώσει τις ελλείψεις με πρόσθετο περιεχόμενο μέσα στον χρόνο. Η ανεύρεση αντιπάλων για το online μακελειό είναι ένα βάσανο που δεν αντιμετωπίσαμε. Οι αντίπαλοι είναι αρκετοί, καλά προπονημένοι, οι τέλειοι παρτενέρ στην προπόνηση που θα μας μετατρέψει στους απόλυτους μαχητές του Dead Or Alive 6. Οι servers σηκώνουν τον φόρτο του online μακελειού με ευκολία σε σημείο να μην παρατηρούμε προβλήματα στην κίνηση και στο φόρτωμα.

dead or alive 6 4

Προαπαιτούμενο για μεγαλειώδη Fighting εμπειρία είναι τα 60 frames per second και οι υψηλές αναλύσεις, τα οποία προσφέρει απλόχερα το Dead Or Alive 6. Τα γραφικά ανήκουν στις βασικές ιδιότητες της σειράς που την κατέστησαν αγαπητή. Η σωματική δομή των χαρακτήρων αποτυπώνει λεπτομερειακά κάθε φυσικό χαρακτηριστικό τους και αυτό έχει ως συνέπεια την μεγαλοποίηση των κινήσεων. Τα σώματα των πολεμιστών είναι “ημερολόγια” που καταγράφουν λεπτομερώς την εξέλιξη του αγώνα, μεταφράζοντας κάθε χτύπημα σε μελανιές, σκισίματα, πρηξίματα κ.ο.κ. Η εμπειρία εκτοξεύεται σε θεϊκό επίπεδο με τα ρεαλιστικά animations, την αμεσότητα και ρευστότητα στην εκτέλεσή τους. Ο χειρισμός ομαδοποιεί χτυπήματα, περιορίζει τον αριθμό των buttons που χρειάζονται για να εκτελεστούν τα combos, διευκολύνει τις ενέργειές μας και βασίζεται περισσότερο στα ρεφλέξ παρά στην απομνημόνευση. Η κινηματογραφική διάσταση των Break Blows με το slow motion και τα close ups μας μεταδίδει την αίσθηση του συντριπτικού χτυπήματος, μιας Fatality που μόνο υπεράνθρωπος μπορεί να την εκτελέσει.

Ο σχεδιασμός των levels είναι υποδειγματικός και παντρεύει το ρεαλιστικό στοιχείο με την υπερβολή. Όταν ένα χτύπημα κολλάει έναν μαχητή πάνω στο πλήθος, οι πωρωμένοι θεατές σπρώχνουν βιαίως τον πληγωμένο στο ρινγκ, επιθυμώντας διακαώς να συνεχιστεί η αιματοχυσία. Την πρώτη φορά που κοπανήσαμε με μανία έναν εχθρό στο φόντο και είδαμε ένα τεράστιο πλοκάμι να τον αρπάζει, να τον ταρακουνά στον αέρα σαν κούκλα και να τον πετά στο έδαφος, μείναμε με ανοιχτό το στόμα. Kraken, ενοχλημένοι πτεροδάχτυλοι και αμάξια που ανατινάζονται είναι μερικοί από τους κομπάρσους των levels που αγαπήσαμε.

http://www.youtube.com/watch?v=oreOJaTa_RU

Δεν υπάρχει καλύτερος ήχος από τα βογγητά των αντιπάλων μας όταν προσγειώνεται στο κορμί τους ένα ισχυρό χτύπημα. Βασικά υπάρχει και δεν είναι άλλος από τα κομμάτια που συνέθεσαν με πολλή προσοχή και μπόλικο ταλέντο οι Ιάπωνες συνθέτες Hiromu Akaba και Yosuke Kinoshita για τις ανάγκες του soundtrack. Το main theme For Your Existence είναι ένας δυναμικός παιάνας που μας προετοιμάζει ψυχολογικά για κοσμοϊστορικούς αγώνες. Τα χορωδιακά φωνητικά του with the Goddess ταξίδεψαν την φαντασία μας σε ονειρικούς κόσμους. Στο συντριπτικό τους ποσοστό τα υπόλοιπα κομμάτια κυριαρχούνται από ροκιές, μεταλλιές και λοιπούς δυναμικούς ήχους, από ηχητικά combos που κρατούν την αδρεναλίνη στα ύψη.

Το voice acting γέρνει απότομα την πλάστιγγα υπέρ των Ιαπώνων voice actors. Οι αγγλόφωνοι μοιάζουν να παρωδούν τους χαρακτήρες τους, θα ταίριαζαν περισσότερο στην μεταγλώττιση σειρών του Nickelodeon παρά σε Fighting. Οι Ιάπωνες αντίθετα συνδυάζουν παιδικότητα με σοβαρότητα όπου χρειάζεται, “ζωντανεύοντας” με τον καλύτερο τρόπο τους ήρωες και τις ηρωίδες. Διαπιστώσαμε μόνο μια εξαίρεση του γενικού κανόνα, τον Zack. Ενώ το αγγλικό ντουμπλάρισμα του είναι εύστοχο όσο δεν πάει, το ιαπωνικό μας ξέρανε στα γέλια. Δύσκολα φανταζόμαστε γελοιότερο θέαμα από ένα μαύρο μαχητή που μιλά με φωνή σαμουράι.

dead or alive 6 5

Το υπερθέαμα έχει τιμή και δεν μας αρέσει καθόλου

Το Dead Or Alive 6 ξεχειλίζει από θέαμα, modes και αμέτρητους συνδυασμούς κινήσεων που οι περισσότερες πηγάζουν από πραγματικές πολεμικές τέχνες. Είναι προσβάσιμο για όλους τους gamers, ικανοποιώντας εξίσου τον σκληροπυρηνικό και τον casual με την κυμαινόμενη δυσκολία του. Είναι ότι πρέπει για συγκρούσεις με φίλους σε σπιτικές μαζώξεις και πρόκειται να διαπρέψει στον κόσμο των eSports όταν οι developers ολοκληρώσουν το Online mode. Ενώ περιέχει ευχάριστους χαρακτήρες, χωλαίνει στον σεναριακό τομέα, μια έλλειψη που αντισταθμίζει με την ενσωματωμένη εγκυκλοπαίδεια του.

Τις πολλές θετικές πτυχές του Dead Or Alive 6 κινδυνεύει να επισκιάσει η απληστία των δημιουργών του, η δίψα τους για άφθονο χρήμα. Ας δεχτούμε ότι, η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στην παραγωγή του, αξίζει το ποσό των 60 ευρώ στο οποίο κοστολογούνται όλοι οι μεγάλοι τίτλοι όταν βγαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά. Πάνω στην αρχική αυτή τιμή, έρχεται να μπει “καπέλο” το season pass που κοστίζει μόλις... 90 ευρώ, 30 ευρώ παραπάνω από το game! Βλέποντας την τιμή, ο ενθουσιασμός μας κυριεύει καθώς φανταζόμαστε μια season με πολλούς νέους χαρακτήρες, κινήσεις, αμφιέσεις, quests, story missions και ότι άλλο καλό μπορεί να χωρέσει ένα πακέτο των 90 ευρώ. Διαβάζοντας την περιγραφή του season pass μας έπιασε νευρικό γέλιο. Δύο νέοι χαρακτήρες και 62 κοστούμια κοστίζουν όλα αυτά τα λεφτά; Παράλληλα με την season θα κυκλοφορήσουν και άλλα DLC που δεν θα συμπεριλαμβάνονται στην τιμή και θα τα αγοράσουμε ξεχωριστά; Φοβούμαστε ότι το επιχειρηματικό μοντέλο... βρικόλακα που ακολουθείται στο Dead Or Alive 6 θα αποτρέψει πολλούς από την αγορά του, ούτε λόγος βέβαια για το παραφουσκωμένο season pass.

Θετικά:
- Πανέμορφα γραφικά και καταπληκτικά animations
- Τεράστιος αριθμός χτυπημάτων βασισμένων σε αληθινές πολεμικές τέχνες
- Εύκολα και αναλυτικά tutorials
- Πολλά modes
- Επίπεδα δυσκολίας για κάθε gamer
- Ιδανικό για eSports events
- Πολύ καλό soundtrack και Ιαπωνικό voice over

Αρνητικά:
- Ελλιπές Online mode
- Αδιάφορο progression system
- Κακή αγγλική μεταγλώττιση
- Απαράδεκτα κοστολογημένο season pass με πενιχρό περιεχόμενο

Βαθμολογία
Γραφικά: 8.5
Ήχος: 8
Gameplay: 8
Αντοχή: 7
Γενικά: 7.8

Η πασίγνωστη σειρά συνεχίζει την μακροχρόνια πορεία της στα ίδια ποιοτικά επίπεδα.

Γιάννης Μοσχονάς

3 weeks ago
PC Building Simulator 3 weeks ago

Μαστορεύοντας υπολογιστές στο μαγαζάκι του τρόμου.

Εξασκούμαστε στο σπορ του PC gaming εδώ και 25 χρόνια περίπου, μια ολόκληρη γενιά παλεύουμε με τα pixels και τα πολύγωνα στις οθόνες μας. Από τον μίζερο 386 μέχρι τις ημέρες μας, έχουμε καταγράψει αμέτρητους ψηφιακούς θριάμβους και έχουμε δαγκώσει απίστευτες... φόλες κατά την μεγαλειώδη αυτή πορεία. Ο Ρουμάνος game developer Claudiu Kiss είχε την φαεινή ιδέα πρόσφατα να προσκαλέσει όλους εμάς τους παθιασμένους PC users στο πρώτο game που ασχολείται με τα ίδια τα PC, την σύσταση και την κατασκευή τους. Το όνομα αυτού PC Building Simulator και η ιστορία του έχει ήδη καταγραφεί ως μια από τις πλέον πετυχημένες στον εμπορικό τομέα, με δεκάδες χιλιάδες downloads.

Το PC Bulding Simulator μας διασκεδάζει με την απλότητά του η οποία αποτελεί και το μεγάλο του ατού. Το Career Mode δεν εξυπακούεται ότι διαθέτει πίσω του και σοβαρό σενάριο, αυτό που κάνει είναι ότι παρέχει γραμμική δομή στους κανόνες του παιχνιδιού. Ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας ως μια διασκεδαστική δραστηριότητα γι’ αυτό και ο κόσμος του περιορίζεται στα στενά πλαίσια ενός μικροσκοπικού διαμερίσματος. Ο ρόλος μας είναι εκείνος ενός “χειρούργου υπολογιστών” μόνο που, αντί να χειρουργούμε βιολογικά όντα, εγχειρίζουμε σιδερένια κορμιά και απαλλάσσουμε ψηφιακά λειτουργικά συστήματα από διάφορες νόσους.

pc building simulator 1

Όπα ρε Θείο, μας φόρτωσες όλη την σαβούρα
Η ιστορία μας θέλει να αναλαμβάνουμε την χρεοκοπημένη επιχείρηση ενός συγγενή και να επιχειρούμε να την ορθοποδήσουμε οικονομικά. Όπως συμβαίνει και στα ιατρικά επαγγέλματα, η ζήτηση για πεπειραμένους “θεραπευτές υπολογιστών” είναι τεράστια και έτσι το πελατολόγιο μας αυξάνεται αλματωδώς. Οι ανάγκες μας για συναρπαστικές αφηγήσεις βρίσκουν ικανοποίηση σε συγκεκριμένα emails υποψήφιων πελατών τα οποία χαρακτηρίζονται από χιούμορ και πρωτοτυπία. Ψώνια συγγραφείς, φανατικοί θιασώτες trash ταινιών, ακόμα και τεχνολογικά αναλφάβητοι πελάτες, μας προκαλούν γέλια με τις εξωφρενικές απαιτήσεις τους, συν του ότι μπορούμε να τους συσχετίσουμε με γνώριμα μας πρόσωπα.

Βάζοντας στην άκρη τα emails διαπιστώνουμε ότι η διαδικασία επιδιόρθωσης και κατασκευής υπολογιστών δεν είναι τόσο βαριά αγγαρεία όσο νομίζαμε βλέποντας real life τεχνικούς να την κάνουν. Η μοναχική αυτή δραστηριότητα απαιτεί μεγάλες ποσότητες πνευματικής ενέργειας για να εκτελεστεί σωστά. Η αποκατάσταση της λειτουργίας ενός χαλασμένου υπολογιστή μας γεμίζει υπερηφάνεια για το κατόρθωμα, υπερηφάνεια που πολλαπλασιάζεται όσο δυσκολεύουν οι κρίσεις που αντιμετωπίζουμε. Η εκκαθάριση ενός συστήματος από τους “ιούς” που το έχουν προσβάλλει είναι η ευκολότερη δουλειά που μας ανατίθεται και τέτοιες ευκαιρίες τις αρπάζουμε αμέσως για εύκολο χρήμα.

http://www.youtube.com/watch?v=l8c1Fhsfsbg

Η διάγνωση ενός προβλήματος είναι το μεγάλο παλούκι που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Κάποιες φορές, η προσπάθειά μας να εκκινήσουμε το PC μας ενημερώνει στην οθόνη αν λείπει κάποιο εξάρτημα ή ακόμα και το λειτουργικό σύστημα. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, χωνόμαστε στα άδυτα του μηχανήματος και αρχίζουμε να ξεκολλάμε εξαρτήματα έως ότου βρούμε ποιο έσπασε. Το στήσιμο ενός συστήματος εκ του μηδενός είναι επίσης ζόρικη διαδικασία αλλά μας ανταμείβει με πολλά χρήματα και την ικανοποίηση ότι χτίσαμε προσωπικά ένα θηριώδες PC. Οι πελάτες υπολογίζουν ένα συγκεκριμένο budget για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και, το ποσό αυτό, είναι ο μπούσουλας που μας καθοδηγεί στην αγορά του σωστού εξαρτήματος. Αν δεν υπήρχε, θα “ξεσκονίζαμε” συχνά το shop μέχρι να ανακαλύψουμε το κατάλληλο εξάρτημα. Είναι στην διακριτική μας ευχέρεια αν θα αναζητήσουμε τα υλικά που θέλουμε μελετώντας τον προϋπολογισμό του πελάτη ή θα επιλέξουμε ανάλογα με την εμπειρία μας.

Βρήκαμε αρκετά ασυνάρτητη την χαμηλή βαθμολόγησή μας από πελάτες επειδή ξεπεράσαμε το budget τους, διότι η πράξη έγινε προς όφελός τους. Τα εξαρτήματα που προσθέσαμε ήταν ακριβότερα εκείνων που υπολόγιζαν, χωρίς να επιβαρυνθούν οι ίδιοι αφού το επιπλέον έξοδο επιβάρυνε αποκλειστικά το ταμείο μας. Όλα τα εξαρτήματα ξεδιπλώνουν μπροστά μας ένα σωρό νούμερα και ορολογίες που μοιάζουν με ιερογλυφικά σε όσους δεν ασχολούνται με τα PC. Δεν είναι απαραίτητο να τα μάθουμε απ’ έξω αφού, πολλές φορές, οι πελάτες μας ενημερώνουν για συγκεκριμένα προϊόντα που ζητούν. Η συμβατότητα των εξαρτημάτων είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του game και μια πηγή εκνευρισμού ίσης έντασης με μια αστοχία της παρατηρητικότητας μας. Αν ξεχάσουμε να κλείσουμε μια θήκη, να συνδέσουμε ένα εξάρτημα, να εξετάσουμε αν o σκληρός δίσκος, οι μνήμες κ.τ.λ. είναι σπασμένες προτού τις επανατοποθετήσουμε, δεν πρόκειται ποτέ να επιδιορθώσουμε το εκάστοτε μηχάνημα. Η υποχρεωτική εστίαση της προσοχής μας σε όλες τις πτυχές της επιδιόρθωσης ενός μηχανήματος, εξελίσσεται σε γερή προπόνηση του μυαλού, βελτίωση της αντίληψης και απόλυτη απορρόφηση στο game.

pc building simulator 2

Στο έλεος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Η εκμάθηση του τρόπου λειτουργίας ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή δεν θα μας έθιζε για μεγάλο χρονικό διάστημα αν δεν υπήρχε και ένα σύστημα ανάπτυξης της δουλειάς μας, ένα μέτρο υπολογισμού των επιτευγμάτων μας. Κάθε πετυχημένη επισκευή πλουτίζει τα βασικά μας στατιστικά που απεικονίζουν τα δολάρια που αναπαύονται στην τσέπη μας και το level της επιχείρησης. Το Career Mode μας συνέστησε και έναν τρίτο στατιστικό δείκτη, ένα σύστημα βαθμολόγησης σε αστέρια που αφήνουν οι πελάτες μας σε μια φανταστική ιστοσελίδα. Μας ενδιαφέρει οι πελάτες να είναι ικανοποιημένοι και να εκφράζουν την ικανοποίησή τους σε αστέρια διότι αποκτούμε έτσι πρόσβαση σε πολύπλοκες επισκευές και αναβαθμίσεις. Αυτές με την σειρά τους μας τροφοδοτούν με άφθονα χρήματα και xp. Ανεβαίνοντας επίπεδα και γεμίζοντας το... πουγκί μας αναλαμβάνουμε ακριβότερες δουλειές οι οποίες αποφέρουν ακόμα περισσότερα κέρδη και η δημιουργική δραστηριότητα συνεχίζεται. Διακρίνουμε μάλιστα το τέλος της καριέρας μας σαν PC Doctors να μας κουνά το χέρι με την εισαγωγή του overclocking και των συστημάτων υγρής ψύξης.

Το Free Building Mode παίζει τον ρόλο βοηθήματος για την επόμενη αγορά PC που έχουμε προγραμματίσει. Με μια τεράστια γκάμα εξαρτημάτων στην διάθεσή μας, κατασκευάζουμε τον υπολογιστή που ονειρευόμαστε και αποφασίζουμε αν καλύπτει τις ανάγκες μας και πόσο θα κοστίσει. Μαζί με το How to Build your PC σχηματίζουν ένα ολοκληρωμένο tutorial που μας μαθαίνει τέλεια τους κανόνες του παιχνιδιού, επικεντρώνοντας έτσι κάθε δυσκολία στις προκλήσεις που μας ανατίθενται και όχι σε εκνευριστικούς κανόνες που δεν μπορούμε να αφομοιώσουμε.

Η στενή σχέση του game με μια πραγματική δραστηριότητα, τρομερά σημαντική στον σύγχρονο κόσμο, καθιστά απαραίτητη την απόκτησή του από κάθε gamer. Εξαιρούνται οι τεχνικοί υπολογιστών που το “ζουν” καθημερινά.

Το PC Building Simulator είναι φτιαγμένο για να παιχτεί σε Virtual Reality φόρμα. Το point & click σύστημα χειρισμού του πετυχαίνει να μας μεταδώσει στην ολότητά του την αίσθηση δύο πραγματικών δραστηριοτήτων, του βιδώματος – ξεβιδώματος και της οπτικής εξέτασης του εσωτερικού του PC. Έχοντας παρακολουθήσει από κοντά την διαδικασία με την χρήση ηλεκτρονικού κατσαβιδιού, νιώσαμε ακριβώς την ίδια αίσθηση κρατώντας πατημένο το left mouse button και βλέποντας τις βίδες να ξελασκάρουν γρήγορα και σταθερά. Επίσης, η ευελιξία της κάμερας και η δυνατότητα zoom in – zoom out μας κάνει να νιώθουμε ότι χώνουμε το κεφάλι μας μέσα στο PC, εξερευνώντας προσεκτικά την δομή του. Σε Virtual Reality περιβάλλον, η απόσπαση ενός εξαρτήματος με την κίνηση των χεριών μας και όχι με τον κέρσορα, θα ταυτίσει απόλυτα στο μυαλό μας την ψηφιακή με την πραγματική δραστηριότητα.

http://www.youtube.com/watch?v=EFknA7rLeGw

Εκτός από το VR support που επιβάλλεται, το PC Building Simulator οφείλει να προσθέσει στην πάροδο του χρόνου περισσότερους κατασκευαστές εξαρτημάτων για PC. Επίσης η ανάπτυξη της επιχείρησης μας είναι αναγκαία, η δυνατότητα επέκτασης σε άλλο κτήριο, με πολλά γραφεία και προσωπικό, η ευκαιρία δηλαδή να φτιάξουμε ένα δικό μας εταιρικό κολοσσό. Αν προκύψει τέτοιο πρόσθετο περιεχόμενο, το κέντρο βάρους του game θα περάσει στην διοίκηση επιχειρήσεων και σε κάπως διαφορετική διαχείριση πόρων από εκείνη των καθημερινών εξόδων και των εξαρτημάτων. Ακόμα και χωρίς τις προσθήκες, το PC Building Simulator είναι μια πολύωρη απασχόληση. Το Career Mode κρατά κοντά στις 30+ ώρες και το Free Building είναι ένα mode που μπορεί να εγκατασταθεί μόνιμα στο PC μας για κάθε ενδεχόμενο. Ποιος γνωρίζει πότε θα χρειαστεί να στήσουμε έναν υπολογιστή εκ του μηδενός ή να συμβουλέψουμε τους φίλους μας στην επόμενη αγορά τους;

Επιδιορθώνοντας τα PC μας στο game δεν σκεφτόμαστε καθόλου το ζήτημα των frames γιατί τα animations είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Η οπτική απόλαυση που καταναλώνουμε πηγάζει από τα καλοσχεδιασμένα κουτιά, την σωστή αποτύπωση των εξαρτημάτων και τα εικονίδια που τα αναπαριστούν στο shop. Η αναπαράσταση του εσωτερικού των PC είναι πραγματικά τέλεια και τα εικονίδια του shop παρουσιάζονται καλοφτιαγμένα. Κάποιες καλαίσθητες πινελιές αφισών στο μουντό εργασιακό περιβάλλον μαγνήτισαν το βλέμμα μας για μερικά δευτερόλεπτα αλλά σε γενικές γραμμές, ο χώρος είναι στείρος ώστε η προσοχή μας να είναι στραμμένη στα μηχανήματα. Η συναρμολόγηση PC μπορεί να γίνει γρήγορα βαρετή χωρίς σοβαρή μουσική υπόκρουση για να χαλαρώνουμε το μυαλό μας. Δεν περιμέναμε το soundtrack να είναι τίποτα περισσότερο από μια τυπική συνοδευτική μελωδία και έτσι, δοκιμάσαμε ευχάριστη έκπληξη ακούγοντάς το. Περίτεχνες νότες από κιθάρες ανταποκρίνονται στην σωματική διάσταση της εξομοίωσης, δηλαδή στο βίδωμα και στις μετακινήσεις των συστατικών του PC. Για την πνευματική διάσταση της αλλά και το απαραίτητο χαλάρωμα που θα επαναφορτίσει τα εγκεφαλικά κύτταρα, απολαμβάνουμε ambient μουσική και ορισμένα διασκεδαστικά μουσικά κομμάτια.

pc building simulator 3

Μάστορας των PC μπορείς να γίνεις και συ
Το PC Building Simulator είναι ένας θρίαμβος της δημιουργικής σκέψης επί της αφθονίας διαθέσιμων πόρων. Παρά τον λιτό προϋπολογισμό του κατάφερε να μας μαγέψει εύκολα γιατί συνδυάζει την διασκέδαση με την μάθηση, ένα “ζευγάρωμα” που θα έπρεπε να βρίσκεται στην καρδιά κάθε μαθησιακού οργανισμού. Η πολύωρη ενασχόληση μαζί του δεν μας εξασφαλίζει ότι θα πιάσουμε δουλειά σε εταιρεία τεχνολογίας και δεν θα τα κάνουμε μαντάρα στην συναρμολόγηση και επιδιόρθωση των PC.

Εγγυάται αντίθετα την εξοικείωση με το πολυδαίδαλο εσωτερικό ενός PC, την εξαφάνιση της φοβίας ότι αν προσπαθήσουμε να ανοίξουμε το σύστημα θα το χαλάσουμε. Μας βοηθά να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας του υπολογιστή και μας καθιστά έτοιμους για μελλοντικές αναβαθμίσεις. Δεν μας ενοχλεί τίποτα τελικά στο περιεχόμενό του; Ναι, μας ενοχλεί η παρέλαση των ίδιων ακριβώς οθονών του 3D Mark όποτε το τρέχουμε. Πολλοί ανάμεσά μας βαριούνται επίσης σχετικά γρήγορα την ρουτίνα της αποδοχής παραγγελιών και το ψάξιμο στο online shop για τα κατάλληλα εξαρτήματα.

Θετικά:
- Πρωτότυπο θέμα και gameplay
- Η παρουσία πολλών αγαπημένων εταιρειών και εξαρτημάτων PC
- Ενστικτώδης, εύκολος και ρεαλιστικός χειρισμός
- Σοβαρή διάρκεια

Αρνητικά:
- Βαρετή επανάληψη των γραφικών του 3D Mark
- Το επαναλαμβανόμενο gameplay μπορεί να μας κουράσει
- Προσχηματικό σενάριο
- Μέτρια γραφικά και περιορισμένη προοπτική

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 6.5
Gameplay: 7
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7

Η υλοποίηση μιας καινοτόμου ιδέας η οποία δείχνει να έχει μέλλον.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Νέο God Eater από την Bandai Namco' in the forum. 3 weeks ago

God Eater 3 Review

Το God Eater 3 δεν είναι game που μπορούμε να παίζουμε για μερόνυχτα, το περιεχόμενό του όμως μπορεί άνετα να μας απασχολήσει για μια γεμάτη ημέρα. Η ολοκλήρωση του single player, η ενασχόληση με το multiplayer και ένα σεβαστό ποσοστό grinding για ενδυνάμωση του οπλοστασίου μας διαρκούν άνετα 24 ώρες και βάλε.

Προκειμένου να μας πείσει να δαπανήσουμε τόσες ώρες από τον ελεύθερο χρόνο μας, το game επιστρατεύει απολαυστική δράση, γλυκές ψηφιακές υπάρξεις, μια ευρύτατη βάση δεδομένων για... ψαχούλεμα και μπόλικα οπτικά εφέ. Πάρτε μια γεύση σε αυτό το βίντεο:
[video]

Read More...

Notification