Press Start: Δένεστε συναισθηματικά με τους χαρακτήρες;

Hot
Γιώργος Λόλας
Γιώργος Λόλας

Γιώργος Λόλας  

Press Start: Η στήλη των αναγνωστών μαζί σας κάθε Δευτέρα. Ελάτε να συζητήσουμε μαζί ενδιαφέροντα θέματα που αφορούν τα video games.
 
0.0 (0)
0 1 0 0 0
Press Start: Δένεστε συναισθηματικά με τους χαρακτήρες;

Press Start: Δένεστε συναισθηματικά με τους χαρακτήρες;

Πληροφορίες

Κυκλοφορία
0000-00-00

Η σχέση μας με τους ήρωες και με τους NPCs και πώς αυτή μας επηρεάζει.

Ο χρόνος που περνάμε με τους ήρωες που ελέγχουμε και με τους NPCs που τους περιτριγυρίζουν, αλλά και η προσπάθεια που καταβάλλουμε για να σώσουμε τον κόσμο από όλα τα... κακά που έχουν σκεφτεί οι developers, πολλές φορές μας κάνουν να δενόμαστε με τους χαρακτήρες. Είναι φορές που οι χαρακτήρες αυτοί παύουν να είναι απλά pixels και πολύγωνα στην οθόνη και αρχίζουμε να νοιαζόμαστε για αυτούς, για την ζωή τους και για την... ψηφιακή τους υγεία. Χωρίς αμφιβολία, ένα καλογραμμένο σενάριο με βάθος μπορεί να μας χαρίσει αξιομνημόνευτες εμπειρίες.

Το lore ενός παιχνιδιού συνδράμει σε αυτό, ειδικότερα όταν υπάρχουν αναλυτικές πληροφορίες για το ιστορικό υπόβαθρο των χαρακτήρων. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια, μπορεί να δεθούμε συναισθηματικά με έναν ήρωα ή έναν NPC χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Η προσωπικότητα ενός χαρακτήρα είναι ένα από τα στοιχεία που ενδυναμώνουν την σχέση του παρατηρητή με το ψηφιακό avatar ενός video game και πρόκειται για ένα παράδοξο της ψυχολογίας των ανθρώπων, πάνω στο οποίο βασίζονται οι developers, οι σεναριογράφοι ταινιών, αλλά και οι συγγραφείς βιβλίων με σκοπό να δεθούμε με τους χαρακτήρες και τους πρωταγωνιστές αντίστοιχα και να νιώσουμε ότι ερχόμαστε πιο κοντά σε κάτι μη υπαρκτό.

Προσωπικά έχει τύχει να δεθώ με χαρακτήρες από RPG games περισσότερο. Μέσα σε αυτούς συγκαταλέγονται οι companions από τα Mass Effect και Dragon Age, αλλά φυσικά και από τα Final Fantasy. Ο Max Payne από το ομώνυμο παιχνίδι με είχε συγκινήσει επίσης για την προσπάθειά του να νικήσει τους εσωτερικούς του δαίμονες και να αντέξει το οικογενειακό μαρτύριο που περνούσε, ενώ δε ξεχνώ τον The Kid και την Zia από το Bastion. Σε αρκετές περιπτώσεις έχει τύχει να κάνω load προηγούμενο save επειδή κάποιος χαρακτήρας πέθανε λόγω των αποφάσεών μου.

Εσείς δένεστε συναισθηματικά με τους χαρακτήρες και τους NPCs; Γράψτε μας το σχόλιό σας στο κάτω μέρος του άρθρου.

Διαβάστε τα προηγούμενα άρθρα της στήλης Press Start. Μπορείτε να προτείνετε τα επόμενα θέματα που θα θέλατε να έχει η στήλη στο αντίστοιχο forum topic.

Καλή εβδομάδα σε όλους!

User reviews

There are no user reviews for this listing.
To write a review please register or

Comments  

#1 +3 Not.your.product (Level10) 11/08/2014 11:37
Αν δεν "δεθείς" με τον χαρακτήρα από ένα rpg τότε πιστεύω ότι το παιχνίδι έχει αποτύχει. Η σειρές Mass effect και Dragon age οφείλουν ένα μέρος της επιτυχίας τους στο γεγονός ότι είχαν δώσει το μεγαλύτερο βάρος της ιστορίας στην δομή του κεντρικού χαρακτήρα και στις διαπροσωπικές του σχέσεις με τους companion. Εγώ προτιμώ μια καλή ιστορία με έναν καλοδουλεμένο χαρακτήρα που θα σε κάνει να πάρεις του παιχνίδι "προσωπικά" και να ταξιδέψεις μαζί του νοερά, από τον τομέα του gameplay. Δυστυχώς παρατηρώ ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παιχνιδιών τα τελευταία χρόνια σε αυτόν τον τομέα φθίνει με πολύ λιγότερα cutscenes , ελάχιστες αλληλεπιδράσεις με τους υπόλοιπους χαρακτήρες και πρόχειρο lore. Ειδικά στα online games η ιστορία είναι ανύπαρκτη και κατά το 90% είναι ένα ανελέητο shooting και upgrade του εξοπλισμού.
#2 +2 Akis 7 (Level20) 11/08/2014 11:48
Εχω κλαψει σα μωρο στο τελος του MGS4 και στο τελος του The walking dead της πρωτης season(δεν λεω γιατι μηπως καποιος δεν τα εχει παιξει)οποτε μπορω να πω οτι δενομαι με τους χαρακτηρες.Στη μια περιπτωση με τον Snake επειδη μεγαλωσα με τα παιχνιδια MGS ηταν σαν να τελειωσε η παιδικη μου ηλικια,ασχετο που βγηκαν και αλλα μετα κι συνεχιζουν να βγαινουν, για μενα αυτο ηταν το τελευταιο και καλυτερο.
Οσο για το The walking dead ηταν κατι πολυ δυνατο και με συγκινησε απιστευτα,οσοι το εχουν παιξει ξερουν και αξιζει πραγματικα οποιος δεν το εχει παιξει να το παιξει.
Αμα δενεσαι με τον χαρακτηρα σε καποιο game σημαινει οτι εχει γινει πολυ καλη δουλεια στο συγκεκριμενο game......
#3 +1 Commander George (Level15) 11/08/2014 12:00
Με κάποιους ναι, με άλλους όχι. Εξαρτάται από το βάθος που έχει δοθεί στο character development.....
#4 +2 DestroyerGR (Level18) 11/08/2014 12:22
Ένα παράδειγμα.Kingdoma Hearts 2.Ο Goofy τρώει πέτρα στο κεφάλι και σωριάζεται κάτω.Είδα έναν από τους ήρωες των παιδικών μου χρόνων να πεθαίνει.Ο main charachter(Sora) τσαντίζεται και μαζί του κι εγώ!Χρησιμοποιώ όλες τις δυνατές κινήσεις μου.Δεν έχει combos αυτή τη φορά μόνο charging & killing.Στη συνέχεια ο Goofy τελικά σηκώνεται και είναι καλά.Ακολούθησε ένα ξεφύσημα ανακούφισης που μόνο τυφώνα δε σήκωσε οπότε ναι δενόμαστε και αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος κάθε dev.
#5 +2 Mr.Dododi (Level25) 11/08/2014 13:03

Quoting Akis 7:


Αμα δενεσαι με τον χαρακτηρα σε καποιο game σημαινει οτι εχει γινει πολυ καλη δουλεια στο συγκεκριμενο game......



Αυτό ακριβώς πιστεύω κι εγώ. Θυμάμαι ότι ταράχτηκα όταν ήμουν πιτσιρικάς στο Metal Gear Solid (PS1) με Meryl και τον Cyborg Ninja. :sad:
#6 +2 Kazalk (Level16) 11/08/2014 13:39
Φυσικα και δενομαι, εγω προσωπικα δεν απολαμβανω παιχνιδι αν δεν μπορω να "νιωσω" το χαρακτηρα μου και πρωταγωνιστη μου. Ειναι απιστευτα τα συναισθηματα που προκαλουνται ειδικα σε περιπτωσεις που ενας πρωταγωνιστης πεθαινει.. εμενα προσωπικα μου εχει προκαλεσει μεχρι και κλαματα :). Απιστευτο συναισθημα :P κριμα οσοι δεν το εχουν νιωσει οι μη gamers.
#7 +1 Zagnaphein (Level20) 11/08/2014 13:56
Final Fantasy 8 The Ending.. Simple things...
#8 +1 Noctawerows (Level13) 11/08/2014 14:28
Προφανώς και δενόμαστε φίλε Boobman.!Τι ερώτηση είναι αυτή; Ο spyro με αγαπάει ακόμα, μην ακούτε τους άλλους, θέλουν το κακό μας. !!! :) Σοβαρά όμως το μεγαλύτερο δέσιμο με χαρακτήρα το έχω απο εποχές WoW και DotA. Ο καημένος ο Priest και εγώ έχουμε γυρίσει τα πάντα και έχουμε κάνει μαζί τα πάντα. Καφές, τσιγάρο και ολονυχτίες ήταν μερικά απο αυτά που βοήθησαν να δεθώ με τον συγκεκριμένο. Το να περνάς τόσες ώρες και τόσες δυσκολίες με έναν χαρακτήρα που έχεις επενδύσει πάνω του και ξέρεις πως σε αντιπροσωπεύει όταν τον έφτιαξες, είναι απο τα καλύτερα πράγματα που έχει να μας προσφέρει η βιομηχανία των παιχνιδιών. Επίσης ανέφερα το DotA που ακόμα δυσκολεύομαι να το πως "το" και το προφέρω "την".O Axe είναι ένας σημαντικός χαρακτήρας για εμένα και ας είναι σε MOBA παιχνίδι. Έχω λιώσει τον συγκεκριμένο και ξέρω πως τόσα χρόνια που παίζω μου έχει κρατήσει πολλές ώρες συντροφιά. Το ζήτημα εδώ όμως είναι να σε βοηθάει και το ίδιο το game να αναπτύξεις συναισθηματικούς δεσμούς με κάτι εικονικό.Και όπως κάπου διάβασα και απο κάτω, αυτό αποτελεί και το μεγάλο στοίχημα για ένα RPG. Είτε είναι MMORPG είτε όχι. Καλή εβδομάδα σε όλους!
#9 +2 Lordwinter (Level28) 11/08/2014 15:00
Εάν δεν δεθείς με τους χαρακτήρες ενός RPG νομίζω ότι κάποιο λάθος έχουν κάνει οι developers του. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν με συγκινεί τόσο η σειρά The Elder Scrolls. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δένομαι μόνο με τους χαρακτήρες των RPG, για παράδειγμα λάτρεψα τον Asura, από το Asura's Wrath, αλλά και τον Max Payne. O πιο "κουλός" χαρακτήρας που έχω δεθεί συναισθηματικά πάντως είναι ο Shingen Takeda από την σειρά Samurai Warriors, αν και στην ουσία μιλάμε για ένα πραγματικό πρόσωπο, απλά η απόδοση που γίνεται στην σειρά της Omega Force είναι εξαιρετική.
#10 +1 Big Boss (Level11) 11/08/2014 22:28
φυσικά! το mgs4 είναι ένα κάλο παράδειγμα.Τόσες πολλές στιγμές που απλά κλαις στην κυριολεξία.ιδικά το τέλος άπλα σε σκοτώνει (και η μπλοφα τελος και το κανονικο :P) αλλα και ολη η σειρα mgs (mgs1 Gray Fox,Mgs2 Emma,Mgs3 The Boss,και φυσικα με Big Boss και Solid Snake δέθηκα) αλλος ενας ειναι και ο Max Payne που το τελος του max payne 2 ειναι απειρα καλο btw.Ακομα και σε GTA εχω δεθει οπως στο iv με τον Roman και στο san andreas.