Όταν τα games έγιναν High Definition

Για να μπορέσει ένα game να θεωρηθεί καλό, θα πρέπει να διαθέτει κάποια στοιχεία που θα το κάνουν να βρεθεί στην κορυφή. Αρχικά χρειάζεται ένα στιβαρό σενάριο, στο οποίο θα μπορεί να θέσει τις βάσεις του. Στη συνέχεια, όλα τα υπόλοιπα βασίζονται στο πόσο γεμάτο θα είναι το Gameplay του και κάπως λιγότερο στην ποιότητα του ήχου αλλά και των γραφικών.

Τουλάχιστον, έτσι ήταν τα πράγματα πριν από μερικά χρόνια.

Ο ερχομός του Xbox 360 το 2005 (άρα και του HD Gaming) έφερε μερικές αλλαγές στην νοοτροπία αλλά και στα πρότυπα σχεδίασης των  παιχνιδιών. Λόγω του οτι η τεχνολογία έφτασε σε νέα πρωτοφανή επίπεδα, οι developers στα νέα games που δημιουργούν, πλέον προτιμούν να δίνουν περισσότερο χρόνο και ενδιαφέρον στην ποιότητα των γραφικών, παρά σε όλους τους υπόλοιπους τομείς. Αυτό ουσιαστικά έχει ως αποτέλεσμα τα περισσότερα παιχνίδια να μην προσφέρουν κάτι το ουσιώδες ή καινοτόμο αφού όλα τα “ζωτικά” μέρη των games έχουν περάσει στο περιθώριο.

Βέβαια, υπάρχουν και κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις, όπου τίτλοι όπως το Gears of War, το God of War 3 ή το Heavy Rain κάνουν την διαφορά.

Όταν κάποιοι developers -κυρίως άπειροι στον χώρο- βλέπουν τέτοιους ξεχωριστούς τίτλους, προσπαθούν να ενστερνιστούν την κεντρική ιδέα. Μπορεί η αρχική ιδέα να είναι σωστή, όμως δεν είναι εφικτό να καταφέρει κάποιος άλλος άνθρωπος να καταλάβει πραγματικά τι είχε στο μυαλό του ο αρχικός δημιουργός όταν εμπνεύστηκε ένα video game. Ένα πρόσφατο και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το N3II: Ninety Nine Nights, που ενώ αρχικά φαίνονταν από screenshots καθώς και trailers πως θα ήταν ένα παιχνίδι με έντονες συγκινήσεις, τελικά το μόνο συναίσθημα που κατάφερε να προσφέρει ήταν μια τεράστια απογοήτευση.


Πέρα από αυτό όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε την δύναμη που έχουν τίτλοι σαν αυτούς. Μόνο και μόνο λόγω του υπερανεπτυγμένου οπτικού τομέα που διαθέτουν τα περισσότερα από τα νέα games, δεν είναι λίγες οι φορές που τα ανάλογα τρέιλερ που παρουσιάζονται μας “εξαπατούν” τραβώντας την προσοχή μας με τα υπέροχα γραφικά τους. Έτσι, δεν δίνουμε σημασία στην ουσία του gameplay και τελικά καταλήγουμε να αγοράζουμε games που αλλιώς ούτε καν θα τα πλησιάζαμε. Αυτό τελικά δεν αποδεικνύεται καλό για τον χώρο του gaming, διότι όταν μια εταιρία καταφέρνει να αποφέρει κέρδη ρίχνοντας τον πήχη στο θέμα ποιότητα-κόστος, τότε πολύ απλά θα συνεχίσει να το κάνει!

Τώρα μπορεί κάποιοι από εσάς να αναρωτιέστε τι μπορείτε να κάνετε για να σταματήσει αυτή η κατάσταση. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να έχετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας την παραλλαγμένη φράση: “Μην κρίνεις ένα game από το τρέιλερ του”. Δυστυχώς, πλέον ο τρόπος που διαφημίζεται το HD υλικό είναι τόσο καλοσχεδιασμένος που είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσετε το καλό από το κακό προϊόν. Έτσι, για να μην σας “πιάνει κανείς κορόιδο” καλό θα ήταν να νοικιάζετε τα παιχνίδια πριν τα αγοράζετε και βέβαια να είστε προνοητικοί διαβάζοντας τα αντίστοιχα reviews του GameWorld.gr.