Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 4800 (300 points to next level)

 
600
3 days ago
Stygian: Reign of the Old Ones 3 days ago

Φύγε Κθούλου, κρατάω μαχαίρι.

Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε πολλές τηλεοπτικές συζητήσεις όπου γίνεται λόγος για τα πολιτικά τερτίπια και τις απειλές της τουρκικής ηγεσίας. Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως που ο λαός της γείτονος χώρας αδιαφορεί για τις αηδίες των πολιτικών και ασχολείται με την έκφραση της δημιουργικότητας του. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα παλικάρια της Cultic Games, εταιρείας ανάπτυξης που εδράζεται στην αγαπητή μας Κωνσταντινούπολη. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι αυτό το δημιουργικό team έχει περάσει πολλά μερόνυχτα μελετώντας την βιβλιογραφία της Μυθολογίας Κθούλου και τα “πλοκάμια” που έχει απλώσει σε ταινίες, Video Games και επιτραπέζια RPGs.

Το 2016 αποφάσισαν να υλοποιήσουν σε ψηφιακή μορφή την αγάπη τους για τα έργα του λατρευτού μας συγγραφέα Howard Philips Lovecraft, παρουσιάζοντας την ιδέα τους στην πλατφόρμα του Kickstarter και περιμένοντας ανταπόκριση από τους gamers. Η ανταπόκριση ήταν άμεση και ιδιαίτερα επιτυχής με αποτέλεσμα να μαζευτούν τα κεφάλαια για την χρηματοδότηση του Stygian: Reign of the Old Ones. Πήρε μια τριετία στην Cultic Games για να συνθέσει τον εφιαλτικό της τίτλο και το τελικό αποτέλεσμα αποδείχτηκε του γούστου μας.

stygian reign of the old ones 1

Στην πόλη της τρέλας
Ο ρουχισμός των κατοίκων του Arkham, τα μπαρ, η μουσική, η αρχιτεκτονική, κάτι μας θυμίζουν, μια γνώριμη εποχή του παρελθόντος. Α, ναι, πρέπει να είναι η εποχή της ποτοαπαγόρευσης και της ξέφρενης διασκέδασης που ακολούθησε τα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Αμερική. Να και οι μαφιόζοι στις γωνίες που τραμπουκίζουν τους κατοίκους με προτεταμένα όπλα. Όπα, τι ρόλο βαράνε αυτοί οι τύποι με τις κουκούλες αλά Κου Κλουξ Κλαν εδώ; Τι δουλειά έχουν οι γυμνόστηθοι μπράβοι με τις δεκάδες πληγές; Που κρύβεται ο νόμος και η τάξη; Αυτό το πλάσμα που μας πλησιάζει με απειλητικές διαθέσεις δεν το έχουμε ξαναδεί ποτέ πάνω στον πλανήτη. Κατακλυζόμενοι από τις παραπάνω εντυπώσεις αντιλαμβανόμαστε ότι ο αντιπρόσωπος μας στο Stygian έχει μεταφερθεί μαζί με την πόλη του και τους κατοίκους της σε μια εφιαλτική διάσταση. Είναι δυνατόν να επιβιώσουμε σε τέτοιες απελπιστικές συνθήκες με εχθρούς ολόγυρά μας; Μπορούμε να επαναφέρουμε την τάξη στο χάος; Θα τα ανακαλύψουμε όλα παίζοντας, εδώ και τώρα.

Το Stygian είναι καθαρόαιμο RPG με τις Tactical συγκρούσεις να εκτοξεύουν την ήδη ανεβασμένη αδρεναλίνη και να παρέχουν μια σειρά από ενδιαφέρουσες δυνατότητες. Το ποιος ή ποια θα μας αντιπροσωπεύσει στον αγώνα καθορίζει και το είδος της εμπειρίας που θα δοκιμάσουμε. Κυριολεκτικά καλούμαστε να παίξουμε τον ρόλο που μας ανατέθηκε και όχι να τον αντιμετωπίσουμε επιφανειακά. Η ηλικία, το φύλο, το επάγγελμα (archetype) και το σύστημα πεποιθήσεων που ακολουθούμε αλλάζει τις αντιδράσεις των NPCs και τους τρόπους επίλυσης των γρίφων. Ο investigator ξεθάβει πρόσθετα στοιχεία εκεί που οι υπόλοιποι δεν βλέπουν την τύφλα τους. Ο criminal είναι ειδικός στο να κινείται στο περιθώριο, να αποφεύγει μάχες και να αρπάζει τα λάφυρα χωρίς να τον παίρνουν μυρωδιά. Ο soldier ξέρει καλά πως να... ψαλιδίζει το μπόι των αντιπάλων με τον οπλισμό του.

http://www.youtube.com/watch?v=YaZOPtfhLTo

Τα διαθέσιμα archetypes προσφέρονται με τις υποδιαιρέσεις τους, βοηθώντας μας να τονίσουμε τις ικανότητες που μας ενδιαφέρουν ακόμα περισσότερο. Ο soldier για παράδειγμα, θα γίνει marine αν σκοπεύουμε να τον εξοπλίσουμε με πυροβόλα όπλα ή bouncer εφόσον θα “μιλά” συχνότερα με τις γροθιές του. Η παρουσία του belief system, του συστήματος που είναι σφιχταγκαλιασμένο με το στατιστικό του sanity, μας έκανε να δηλώσουμε ανεπιφύλακτα πως το game είναι εφάμιλλο του αλησμόνητου pen and paper RPG, Call of Cthulhu της Chaosium.

Ο ανθρώπινος ψυχισμός δεν μπορεί να διαχειριστεί με τίποτα τις φρικαλεότητες που περιφέρονται στην διάσταση όπου βρίσκεται το Arkham. Ταυτόχρονα ο ψυχισμός ενός gamer μικρής ηλικίας θα επιβαρυνθεί σημαντικά από τις αποτρόπαιες εικόνες που περιέχει το Stygian γι’ αυτό και δεν συνίσταται για παιδιά. Το σοκ της εμφάνισης ενός κολοσσιαίου πλάσματος στον ορίζοντα ίσως να μην μας κλονίσει διότι στερείται ρεαλισμού. Κλονιζόμαστε όμως από εικόνες ατόμων που τίναξαν τα μυαλά τους στον αέρα, από θρησκόληπτους ψυχοπαθείς που αυτοτραυματίζονται, από εκτρωματικά πλάσματα που υπήρξαν κάποτε άνθρωποι. Αντιστρόφως ανάλογα από το sanity meter των χαρακτήρων που κατρακυλά μετά από ένα τραγικό θέαμα, αυξάνεται o εσωτερικός μας μετρητής αηδίας και αρχίζουμε να σιχαινόμαστε το περιβάλλον, επιτυγχάνοντας την ταύτιση με την ομάδα μας.

Δεν δώσαμε μεγάλη σημασία στην διανοητική μας υγεία τις πρώτες ώρες της περιπέτειας. Βλέπαμε το sanity να πέφτει αλλά δεν λαμβάναμε άμεσα τα μέτρα που απαιτούνται για την σταθεροποίησή του. Το αποτέλεσμα ήταν ο χαρακτήρας μας να γλιστρήσει στην μόνιμη παράνοια, προσφέροντας τους διασκεδαστικότερους διαλόγους στο Stygian. Από κουβέντες του στυλ “το κεφάλι σου μου φαίνεται πολύ νόστιμο, μπορώ να το δαγκώσω;” μέχρι τις άναρθρες κραυγές μας ξέρανε στα γέλια λειτουργώντας καθαρτικά σε ένα πολύ καταθλιπτικό game που καταπιάνεται με το στενόχωρο ζήτημα των ψυχικών διαταραχών. Η αντιμετώπιση της τρέλας, δηλαδή η αύξηση του sanity, περνά από ένα σωρό φάρμακα και ροφήματα που οφείλουμε να έχουμε πάνω μας.

stygian reign of the old ones 2

Όπα, είμαστε μέσα στην ντόπα
Σκληρά ναρκωτικά και αλκοόλ ρέουν ποταμηδόν στον οργανισμό των χαρακτήρων μας, κρατώντας το sanity σε ανεκτά επίπεδα. Η εναλλακτική λύση που έχουμε για να πατάξουμε την παραφροσύνη είναι το belief system, οι πεποιθήσεις μας. Επιλέγοντας τους διαλόγους που συμφωνούν με τα πιστεύω μας, το sanity ανανεώνεται και η ανάγκη να τα πίνουμε όλα, χάπια, ουίσκι και... coca cola, απομακρύνεται. Υπάρχει όμως και ο δρόμος του μηδενιστή, το καταθλιπτικό nihilistic belief system που δεν αυξάνει το sanity αλλά μας προμηθεύει με αυξημένο mental resistance από την πρώτη στιγμή. Στους ευφυείς διαλόγους που ανοίγουμε με τους NPCs θα αποδείξουμε το αν υποστηρίζουμε τα πιστεύω μας ή όχι. Μπορούμε κάλλιστα να πάμε κόντρα στο belief system που επιλέξαμε για πλάκα και να δούμε το sanity να εξανεμίζεται. Ορθολογιστές, λάτρεις θεϊκών δυνάμεων, ανθρωπιστές ή φανατικοί υλιστές, όλοι έχουν την θέση τους στον τρελό κόσμο του Stygian και χαράζουν το δικό τους μονοπάτι.

Τα dialogue trees ικανοποιούν την ανάγκη μας για ουσιαστικούς διαλόγους και roleplay της προκοπής. Παρατηρούμε ότι διάλογοι που σχετίζονται με skill checks των skills που έχουμε αφήσει ατροφικά, δεν εμφανίζονται ποτέ. Εδώ δεν επαναλαμβάνεται το απολαυστικό κυνήγι της αναβάθμισης των skills που εκτελέσαμε στο Disco Elysium. Στην προσπάθειά μας να το σκάσουμε από ένα μέρος στο οποίο μας έθεσαν υπό περιορισμό, έπρεπε να βρούμε τρόπο να αρπάξουμε ένα κλειδί. Οι προσεγγίσεις είναι πολλές αλλά δεν είναι όλες ορατές. Πήγαμε να ρίξουμε μπουκέτο στο νταμάρι που μας φύλαγε και φάγαμε της χρονιάς μας. Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε αντιπερισπασμό με την βοήθεια ενός παλαβού αλλά δεν τα καταφέραμε. Κατεβάζοντας ένα φάρμακο που εκτόξευσε το skill subterfuge στο πέντε, άνοιξε ο δρόμος για την ευκολότερη επίλυση του προβλήματος. Ανάλογα με τα skills που επιλέγουμε να ενισχύσουμε, προκύπτουν και οι διαθέσιμες επιλογές στους διαλόγους.

stygian reign of the old ones 3

Η ανάγνωση των κειμένων (διάλογοι, περιγραφές, βιβλία, γράμματα) είναι πραγματικά απολαυστική. Δεν υπάρχουν άχρηστες κουβέντες και παρατηρήσαμε ελάχιστα ορθογραφικά λάθη. Οι περιγραφές αποδίδουν εύστοχα με λέξεις τις εικόνες που βλέπουμε. Ο ψυχισμός των κατοίκων του Arkham φανερώνεται από κάθε τους κουβέντα. Συναντήσαμε εσωτερικά νεκρές γυναίκες, ψυχοπαθείς άντρες, τρελαμένους θρησκόληπτους που ο λόγος τους στάζει μέλι για τα βασανιστήρια που έχουν υποστεί χάριν της θρησκείας τους. Μιλήσαμε με μούτρα του υποκόσμου και επικοινωνήσαμε με εξώκοσμες οντότητες. Σώζοντας ένα εξωγήινο πλάσμα από τα νύχια άλλων φρικτών πλασμάτων, συγκλονιστήκαμε από τις περιγραφές της αλληλεπίδρασης μας και κατανοήσαμε την υπερβατική εμπειρία του ήρωα. Η νόρμα στα dialogue trees είναι να επιλέγουμε τα πάντα έως ότου εξαντλήσουμε τα θέματά τους. Στο Stygian, αν επανέλθουμε σε NPC που έχουμε “ανακρίνει” μέχρι τελευταίας λέξης, ενδέχεται να ανακαλύψουμε νέους διαύλους επικοινωνίας εφόσον έχει μεσολαβήσει κάποιο γεγονός. Η κλασική αποτύπωση των διαλόγων με πολλαπλές επιλογές μας άρεσε αλλά γουστάρουμε περισσότερο τις στιγμές που η οθόνη μεταμορφώνεται σε βιβλίο και οι περιγραφές λαμβάνουν παραμυθένιο χαρακτήρα στο στυλ των παιχνιδοβιβλίων.

Υπάρχει και ένας δεύτερος μετρητής της ψυχικής μας υγείας, το angst. Λογικό είναι τα πάντα να περιστρέφονται γύρω από την ψυχολογία αφού περιφερόμαστε σε έναν κόσμο που ακροβατεί μεταξύ τρελοκομείου και θηριοτροφείου. Επιχειρώντας να επιβιώσουμε στις ολοένα και δυσκολότερες δοκιμασίες, δοκιμάζουμε έντονο άγχος. Χρειάζεται να βλάψουμε τον εαυτό μας για να πετύχουμε κάτι; Έντονο άγχος. Είδαμε αθώους να υποφέρουν μπροστά στα μάτια μας, αντιμετωπίζουμε τις φρικαλεότητες της Μυθολογίας Κθούλου στο πεδίο της μάχης;. Έντονο άγχος. Κάποια στιγμή το στρες ξεχειλίζει από τον οργανισμό μας και μια σειρά από πιθανές νευρώσεις εμφανίζονται. Ευτυχώς τις επιλέγουμε εμείς όπως επιλέγουμε τα skills μας και έτσι αποφεύγουμε όσες μας σακατεύουν.

stygian reign of the old ones 4

Ο παράδεισος των βιβλιοφάγων 
Το Stygian έχει σαν κέντρο βάρους το εξαιρετικό του σενάριο και τους διαλόγους που το προωθούν. Συνάμα, είναι ίσως ο καλύτερος φόρος τιμής στην Μυθολογία Κθούλου και το συγγραφικό έργο του H. P. Lovecraft που έχουμε παίξει ποτέ. Η παρέλαση γνώριμων ονομάτων και τοποθεσιών μοιάζει ατελείωτη. Κθούλου, Μεγάλοι Παλιοί, Νεκρονομικόν, Ίνσμουθ. Χειροκροτήσαμε με μανία βλέποντας τον χαρακτήρα του Ράντολφ Κάρτερ, πρωταγωνιστή υπέροχων ιστοριών του Lovecraft, να εμφανίζεται με το παρουσιαστικό του ίδιου του συγγραφέα. Η companion Sonia Greene Carter είναι η γυναίκα του Lovecraft και δεν την αποχωριζόμαστε από την ομάδα ούτε για μισό λεπτό. Σκηνικά που λατρέψαμε από τις ιστορίες “Το Χρώμα από το Διάστημα”, “Τα Όνειρα του Σπιτιού της Μάγισσας”, “Τα Βουνά της Τρέλας”, “Ο Τρομερός Γέρος” μας ανάγκασαν σε άμεση κατάδυση στην βιβλιοθήκη για να ξεθάψουμε την σκονισμένη ανθολογία του Lovecraft προκειμένου να την λατρέψουμε από την αρχή.

Ενόσω καταβροχθίζουμε με χαρά τον μετά – αποκαλυπτικό κόσμο του Stygian εντοπίζουμε και την φωτεινή του πλευρά. Τα χρήματα βρίσκουν εκεί την πραγματική τους αξία, δηλαδή εξομοιώνονται με το... κωλόχαρτο.

Τα τρία ηλικιακά στάδια του ανθρώπου τίθενται στην διάθεσή μας για να διαλέξουμε ποιο ταιριάζει στο άτομο που θα ηγηθεί της περιπέτειας. Ο χαρακτήρας που επιλέξαμε τελικά να ρίξουμε στην μάχη μυρίζει έντονα... σκουριά. Ίσως να βασανίζεται από τα αρθριτικά του και να μην μπορεί να αντέξει το σκληρό γρονθοκόπημα γιατί είναι γέρος. Η επιλογή της ηλικίας του βασίστηκε στην αξία που δίνουμε στα skills έναντι των attributes. Δεν μας απασχολεί αν ο χαρακτήρας έχει έναν πόντο παραπάνω στο physique, το agility ή το senses εφόσον επιλέξαμε το αρχέτυπο που ενισχύει τα attributes τα οποία μας ενδιαφέρουν. Η προσθήκη των δύο skill points είναι απείρως χρησιμότερη για εμάς. Με τούμπανο το firearms οι βολές μας τρύπαγαν τις σάρκες σαν χαρτί και το άκρως ικανοποιητικό damage μας χάρισε πολλές νίκες. Το υψηλό psychology μας κατέστησε σχεδόν απρόσβλητους στις ψυχικές δοκιμασίες που μας περίμεναν. Το speechcraft είναι μια καλή επιλογή για να πετυχαίνουμε στις επιδιώξεις μας χρησιμοποιώντας την δύναμη του λόγου. Δοθέντος του ότι δεν μετανιώσαμε ποτέ για την επιλογή μας, το old age είναι αυτό που προτιμούμε για τον πρωταγωνιστή ή την πρωταγωνίστρια μας.

Είναι δεδομένο ότι μια ενδελεχής μελέτη όλων των χαρακτηριστικών του ατόμου που επιλέγουμε για avatar θα πάρει καμία ώρα έως ότου καταλήξουμε σε όλους τους πιθανούς συνδυασμούς. Για να μην μας φάει η ανυπομονησία, το game σερβίρει 16 προκατασκευασμένους χαρακτήρες από όλα τα αρχέτυπα και τα δύο φύλα και εμείς επιλέγουμε όποιον ή όποια μας αρέσει περισσότερο. Τα πάντα εξαρτώνται από το πως θέλουμε να προσεγγίσουμε τις προκλήσεις του Stygian. Αν η πρόθεσή μας είναι να κινούμαστε στις σκιές, θα πάρουμε occultists, explorers κ.τ.λ. Για να γεμίσουμε μολύβι τα τέρατα, ανθρώπινα και μη, που θα μας προκαλέσουν, θα στρατολογήσουμε soldiers και criminal. Η επίλυση των προβλημάτων δια της ανθρώπινης επαφής μας οδηγεί στους academics, performers κ.ο.κ.

stygian reign of the old ones 5
Που είναι ο Batman τώρα που τον χρειαζόμαστε;
Το Arkham του Stygian συγγενεύει σε μεγάλο βαθμό με το ομώνυμο άσυλο όπου έχουμε ρίξει άπειρο μπουνίδι ελέγχοντας τον αγαπημένο μας Batman. Όλη η πόλη είναι ένα Arkham Asylum γεμάτο εγκληματίες και σχιζοφρενείς που θέλουν το κακό μας. Ανταποδίδουμε την αρνητική τους ενέργεια χειριζόμενοι με μαεστρία το ενδιαφέρον battle system, το Tactical Combat κομμάτι που απαιτεί πολύ σκέψη και σχεδιασμό για να οδηγηθούμε στην νίκη.

Το σκηνικό ενός πλέγματος χωρισμένου σε πολύγωνα πάνω στα οποία πατάμε για να κινηθούμε με τους χαρακτήρες μας είναι πολύ γνώριμο. Τα action points που καταναλώνουν όλες μας οι δραστηριότητες το ίδιο. Το cover system έχει κάποιο ενδιαφέρον αλλά δεν μας προστατεύει ιδιαίτερα από την εχθρική οργή. Το defense απλά αυξάνει την πιθανότητα να αστοχήσει ο εχθρός, δεν είδαμε να καταβροχθίζει το εισερχόμενο damage. Δίνουμε και δεχόμαστε πισώπλατα χτυπήματα χωρίς να έχουμε εξασφαλίσει critical hits. Η απόσταση από τον εχθρό επηρεάζει την ευστοχία των πυροβόλων όπλων και την λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας.

Τα spells που περιλαμβάνει το μέγα Γριμόριο μας έχουν συγκεκριμένη εμβέλεια. Κανένα τρικ στην διάρκεια της μάχης δεν μας χαρίζει την νίκη, την κατακτούμε δια της καλής προετοιμασίας και με την εύνοια της τύχης. Οι χαρακτήρες μας θέλουν τα κατάλληλα όπλα και τα συμπληρωματικά τους skills για να προξενούν το μέγιστο damage. Ο ή οι spellcasters οφείλουν να ξεχειλίζουν από sanity που είναι ταυτόχρονα και το mana τους και να έχουν επεξεργαστεί όλα τα ξόρκια που βρίσκουμε σε περγαμηνές κατά την διάρκεια του rest. Περιθώρια για λάθη στην μάχη δεν υπάρχουν. Κάθε εχθρός είναι ικανός να μας εξοντώσει με ελάχιστα χτυπήματα γι’ αυτό και μπορούμε να το σκάσουμε από τις μάχες προτού γίνει το κακό, πατώντας στα χρωματιστά πολύγωνα του escape.

stygian reign of the old ones 6

Η Survival νοοτροπία που διαποτίζει τα πάντα στο Stygian κυριαρχεί και σε αυτό το κομμάτι του. Η αυξημένη δυσκολία και η κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας στην οποία βρισκόμαστε, καθιστά πολύ πιο γλυκές ακόμα και τις μικρότερες επιτυχίες στο πεδίο της μάχης. Δύο πράγματα μας έλειψαν από το battle system, η δυνατότητα των counter attacks και οι πολύνεκρες μάχες αλλά έχουν τον λόγο τους που απουσιάζουν. Ο στόχος μας είναι πάντα η επιβίωση και όχι η επικράτηση, η κατάκτηση ενός κόσμου, η ενδυνάμωση σε θεϊκά επίπεδα. Είμαστε παρίες σε αυτό τον κόσμο, περιθωριακοί που προσπαθούν να ξεφύγουν όπως όπως, μόνιμα βρισκόμενοι σε μειονεκτική θέση.

Ψάχνουμε σαν άστεγοι να βρούμε τροφή και ανταλλάξιμα υλικά στα σκουπίδια. Βάζουμε συχνά τους χαρακτήρες μας για ύπνο ώστε να ανακτήσουν health και sanity για να μην... σαλτάρουν. Τίποτα πιο αστείο από το να δίνουμε εντολή σε έναν χαρακτήρα να διαβάσει τσοντοπεριοδικό για να στανιάρει μετά από όσα βίωσε. Το memorize των spells στην διάρκεια του rest είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος αν θέλουμε να αξιοποιήσουμε τις μαγικές μας ικανότητες.

Μιλώντας για παρίες θυμηθήκαμε τον προσφιλέστερο από τους companions που μας συντρόφεψαν στον πόλεμο ενάντια στην τρέλα, τον Outsider. Συμπαθήσαμε βαθιά αυτό το φουκαριάρικο πλάσμα που ξεπήδησε από τις σελίδες της ιστορίας “Ο Παρείσακτος” του Lovecraft. Είναι τυλιγμένος με επιδέσμους σαν μούμια και έρχεται εξαρχής αντιμέτωπος με το μίσος των κατοίκων του Arkham. Φυσικά τον προστατεύουμε, τον εντάσσουμε στην ομάδα μας και αποκτούμε έναν πανίσχυρο spellcaster που πρωτοστατεί σε πολλές νίκες. Δυστυχώς οι διαθέσιμοι companions είναι λιγοστοί παρόλο που μας ικανοποίησαν με τις ικανότητες και την καταγωγή τους. Η τριάδα τους μας αναγκάζει να αφήσουμε κάποιον απ’ έξω ή να εναλλάσσουμε τους δύο όποτε η περίσταση το απαιτεί. Από τους εφεδρικούς πολεμιστές επιλέγουμε τον Eduardo αν και το κασέ του είναι πολύ υψηλό για να τον έχουμε συνέχεια στο team.

stygian reign of the old ones 7

Μας θλίβει ο λιγοστός αριθμός των spells αλλά γουστάρουμε τα ονόματα και την αποτελεσματικότητά τους. Το μυαλό μας ταξίδεψε στην θρυλική σειρά ταινιών The Exorcist μόλις εκτελέσαμε το spell Children of Pazuzu. Με τη ευλογία του γνωστού σουμερικού δαίμονα στέλνουμε ένα σμήνος δηλητηριωδών εντόμων για να περιποιηθεί τους στόχους μας. Τα Spit of Al Razi και Evil Eye είναι τα πιο χρησιμοποιημένα spells. Το πρώτο αποδυναμώνει τον αντίπαλο και το δεύτερο τον αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο δηλητηριάζοντας τον.

Είμαστε ευγνώμονες για το spell Damnation To Stone γιατί μας επέτρεψε να βιώσουμε το θριαμβευτικό συναίσθημα που ένιωθε η μυθική Μέδουσα κάθε φορά που μετέτρεπε τους επίδοξους εκτελεστές της σε κοτρόνες. Η μαγεία στην Μυθολογία Κθούλου και στο Stygian κατ’ επέκταση, είναι εξίσου βλαβερή για τον μάγο όσο και για το θύμα του. Εκτός του sanity που αιμορραγεί ακατάπαυστα όσο την χρησιμοποιούμε, μπορεί να μας γυρίσει μπούμερανγκ. Τα τέκνα του Pazuzu ενδέχεται να στραφούν ενάντια στην ομάδα μας, η μαγεία της Μέδουσας να μας πετρώσει τα χέρια, το διαβρωτικό δηλητήριο του Al Razi να μας λούσει σαν όξινο σαμπουάν.

Οι λιγοστοί πόροι μας υποχρέωσαν να αξιοποιήσουμε το crafting system, κατασκευάζοντας τα δικά μας φάρμακα, σφαίρες και εξοπλισμό. Είναι μια εύχρηστη διαδικασία που βασίζεται στην ανακάλυψη σχεδιαγραμμάτων, σε φόρμουλες, συνταγές και σε πολύ συγκεκριμένα υλικά. Φυσικά αν δεν έχουμε χαρακτήρες με ισχυρά science, medicine και survival skills, δεν θα κατασκευάσουμε τίποτα. Εκτός από τις απολύτως απαραίτητες προμήθειες φροντίζουμε να τοποθετούμε στους χαρακτήρες τα artifacts που ανακαλύπτουμε. Καταραμένα αντικείμενα σαν το ματωμένο αστέρι του σερίφη φιγουράρουν στο στήθος μας, ανεβάζοντας την επιδεξιότητά μας στα πυροβόλα όπλα. Τσεπώσαμε και το κομμένο χέρι του Αμπντούλ που λειτουργεί σαν το μαγικό αντικείμενο Χέρι της Δόξας. Αυξάνοντας το subterfuge skill είναι δεδομένο ότι μπορούμε να χωθούμε απαρατήρητοι οπουδήποτε και να σουφρώσουμε τις περιουσίες των κατοίκων.

stygian reign of the old ones 8

Ο κόσμος μοιάζει διαφορετικός απόψε
Η πληθώρα επιλογών καθιστά το Stygian την χαρά του replayability. Όντας απίθανο να γευτούμε όλες τις εμπειρίες που μας επιφυλάσσει από το πρώτο playthrough που ξεπερνά τις 20 ώρες, θα επανέλθουμε οπωσδήποτε, ακολουθώντας άλλη τροχιά και εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρία που μας δίνουν τα archetypes, τα skills, τα attributes και τα υπόλοιπα συστήματα. Ενώ σε πρώτη φάση ο χάρτης μοιάζει μικροσκοπικός, πολύ σύντομα προστίθενται νέες περιοχές με πάρα πολλές ευκαιρίες αλληλεπίδρασης.

Η πορεία μας είναι πάντοτε απροσδόκητη. Σε μια βόλτα μας στο Arkham πέσαμε πάνω σε ένα τρελαμένο νεαρό με μαχαίρι ο οποίος ήθελε ντε και καλά να ενσωματωθεί στην ομάδα μας. Επιχειρούμε με μπλα μπλα να τον διώξουμε, απειλούμε ακόμα και με σωματική βία αλλά ο τύπος έχει μαζοχιστικές τάσεις. Τι να κάνουμε, τον παίρνουμε μαζί μας στις μάχες. Σε μια φάση μπαίνουμε σε ένα κατάστημα να αγοράσουμε προμήθειες. Ο νεαρός αρχίζει να πλησιάζει τον καταστηματάρχη σαν υπνωτισμένος, ψελλίζοντας ανοησίες. Με ολύμπια ψυχραιμία, ο καταστηματάρχης έδωσε εντολή στον μπράβο του να τον εκτελέσει, όπως και έγινε. Τέτοια απρόβλεπτα συμβάντα μας περιμένουν σε όλο τον κόσμο του Stygian, προτρέποντάς μας να το περάσουμε ξανά έως ότου τα ανακαλύψουμε όλα.

Υπάρχει όμως και μια αντίρροπη δύναμη που μας σπρώχνει στο να το αφήσουμε στην άκρη μετά τον τερματισμό, να μην του δώσουμε δεύτερη ευκαιρία. Αυτή δεν είναι άλλη από τα πολυάριθμα bugs. Πιστεύουμε ότι οι σκοτεινοί θεοί της Μυθολογίας Κθούλου έχουν καταραστεί το Stygian με αηδιαστικά bugs που πετάγονται από εδώ και από εκεί, τσακίζοντας απότομα την απολαυστική εμπειρία. Φορτώνουμε μια μάχη για δεύτερη φορά και οι μπάρες του health, των action points, του sanity, ακόμα και τα εικονίδια που καθορίζουν την σειρά με την οποία θα κινηθούν οι μαχητές, δεν εμφανίζονται ποτέ. Πάμε να προχωρήσουμε σε επόμενη οθόνη, ο χαρακτήρας πάει εκεί και το game κολλάει επιτόπου.

http://www.youtube.com/watch?v=39ob1tM_nbY

Τέτοια περιστατικά συνέβησαν αρκετές φορές στο 20ωρο του playthrough και μας υποχρέωναν πάντοτε σε load του τελευταίου save. Φυσικά η δυσφορία που μας προκαλούν τα bugs αδυνατεί να υπερνικήσει τα αξιόλογα στοιχεία του πακέτου. Η απεικόνιση του Arkham και των περιοχών που το περιβάλλουν, σε όποια διάσταση και αν βρίσκονται, μας άρεσε πολύ. Η πόλη είναι ομιχλώδης, γεμάτη σκοτεινά μέρη όπου δεν υπάρχει πρόσβαση χωρίς λάμπα πετρελαίου. Οι χαρακτήρες είναι γκροτέσκ με παρουσιαστικό που επιβεβαιώνει το κλονισμένο νευρικό τους σύστημα. Το αίμα, οι παραμορφωμένοι αιρετικοί, τα “μούτρα” της μαφίας και τα εξωγήινα τέρατα με την εμφάνιση - διαμαρτυρία ενάντια στην λογική, είναι τα συστατικά ενός εφιάλτη που εντούτοις, μας διασκεδάζει.

Δεν μας έπεσε “βαριά” η απουσία του voice acting επειδή η μουσική είναι τόσο ατμοσφαιρική και κατάλληλη για την χρονική εποχή στην οποία βρισκόμαστε ώστε, η διακοπή της από ομιλίες, ίσως να ζημίωνε το ρίγος που μας δημιουργεί. Αισθανόμαστε ότι την μουσική επένδυση έχει αναλάβει ο Έριχ Ζαν, o καταραμένος μουσικός στην ιστορία “Η Μουσική του Έριχ Ζαν”, τόσο αφύσικες μας φαίνονται οι νότες. Είναι σαφές ότι το Stygian επιτυγχάνει τον αισθητικό του στόχο με γνώμονα τις προσδοκίες ενός οπαδού της Μυθολογίας Κθούλου, παρά την δισδιάστατη μορφή του.

stygian reign of the old ones 9

Βγαίνοντας από την κολασμένη διάσταση
Το Stygian: Reign of the Old Ones χρειάστηκε μόλις λίγα λεπτά για να μας αιχμαλωτίσει στην εφιαλτική του ατμόσφαιρα και να μας κρατήσει εκεί μέχρι το φινάλε. Η διαδρομή από το σημείο Α της αφετηρίας έως το σημείο Β του τερματισμού είναι διανθισμένη από εξαιρετικά άσχημες εμπειρίες, απόλυτα εναρμονισμένες με την αισθητική του Howard Phillips Lovecraft. Τα quests δεν μας προσφέρονται ποτέ στο πιάτο αλλά μας ωθούν στο να βάλουμε το μυαλό μας να λειτουργήσει αναλυτικά.

Οι διαθέσιμοι συνδυασμοί των archetypes, skills, belief system και ages παρέχουν ένα μεγάλο αριθμό επιλογών οι οποίες επηρεάζουν βαθιά την συνολική εμπειρία και εξασφαλίζουν το replayability. Το σενάριο και οι διάλογοι είναι εξαιρετικά. Οι αναφορές στο έργο του Lovecraft κάνουν τα μάτια μας να χύνουν δάκρυα συγκίνησης. Τα μέτρια γραφικά και τα σιχαμερά bugs ευτυχώς δεν αρκούν για να αμαυρώσουν την αξιόλογη προσπάθεια, έναν μοναδικό φόρο τιμής στην διασημότερη μυθολογία υπερφυσικού τρόμου.

Θετικά:
- Συγκλονιστικό σενάριο και διάλογοι
- Φόρος τιμής στο έργο του μεγάλου συγγραφέα Lovecraft
- Φοβεροί χαρακτήρες
- Εκτενής παραμετροποίηση του avatar με ανακάτεμα των στατιστικών
- Οι επιλογές μας μετράνε και διαμορφώνουν ανάλογα την εξέλιξη
- Διαβολική μουσική υπόκρουση
- Υψηλό replayability
- Σπάνιες αλλά αμφίρροπες μάχες με πρωτοποριακό spellcasting

Αρνητικά:
- Τα bugs είναι περισσότερα και τρομακτικότερα από τα τέρατα
- Τα γραφικά σηκώνουν μεγάλες βελτιώσεις

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7.5
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 8
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.9

Μια απολαυστική προσαρμογή “τεμαχίων” της Μυθολογίας Κθούλου σε ψηφιακή μορφή, ιδανική για τους λάτρεις του Lovecraft.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Stygian: Reign of the Old Ones' in the forum. 3 days ago

stygian-reign-of-the-old-ones.jpg
Το Stygian: Reign of the Old Ones χρειάστηκε μόλις λίγα λεπτά για να μας αιχμαλωτίσει στην εφιαλτική του ατμόσφαιρα και να μας κρατήσει εκεί μέχρι το φινάλε. Η διαδρομή από το σημείο Α της αφετηρίας έως το σημείο Β του τερματισμού είναι διανθισμένη από εξαιρετικά άσχημες εμπειρίες, απόλυτα εναρμονισμένες με την αισθητική του Howard Phillips Lovecraft. Τα quests δεν μας προσφέρονται ποτέ στο πιάτο αλλά μας ωθούν στο να βάλουμε το μυαλό μας να λειτουργήσει αναλυτικά.

Οι διαθέσιμοι συνδυασμοί των archetypes, skills, belief system και ages παρέχουν ένα μεγάλο αριθμό επιλογών οι οποίες επηρεάζουν βαθιά την συνολική εμπειρία και εξασφαλίζουν το replayability. Το σενάριο και οι διάλογοι είναι εξαιρετικά. Οι αναφορές στο έργο του Lovecraft κάνουν τα μάτια μας να χύνουν δάκρυα συγκίνησης. Θαυμάστε τις αρετές του στο ακόλουθο βίντεο:
[video]

Read More...

1 week ago
Fell Seal: Arbiter’s Mark 1 week ago

Άσε το κακό να βγει για να το “τελειώσουμε”.

Από τις απαρχές της βιομηχανίας των Video Games, η ποιότητα των τίτλων δεν αποτελούσε προνόμιο των πολυπληθών ομάδων ανάπτυξης αλλά κατόρθωμα ενός μικροσκοπικού αριθμού από δημιουργικά άτομα. Διαβάζοντας τα ονόματα των μελών του indie studio 6 Eyes Studio αντιλαμβανόμαστε πόσο μετράει το όραμα και το ταλέντο στην δημιουργία των αγαπημένων μας games. Δύο μόνο άτομα που μοιράζονται το ίδιο επίθετο είναι οι “γονείς” του Fell Seal: Arbiter’s Mark, ενός από τα καλύτερα Tactical RPG που έχουν φιλοξενηθεί στα συστήματά μας.

Η δυάδα των game designers δεν είναι ουρανοκατέβατη στον χώρο, αντίθετα έδωσε τα διαπιστευτήριά της εργαζόμενη στο Black Sigil: Blade of the Exiled για το Nintendo DS. Το Fell Seal δεν μπορεί να κοντράρει τους τίτλους των μεγάλων εταιρειών ανάπτυξης στον τομέα των production values όμως, όπως θα αναλύσουμε ευθύς αμέσως, τους συναγωνίζεται σε επίπεδο gameplay.

fell seal arbiters mark 1
Σώσον Kyrie τον λαό σου
Μόνο ο Κύριος μπορεί να σώσει τον ρημαγμένο κόσμο του Fell Seal από την ολοκληρωτική καταστροφή που τον απειλεί. Φαίνεται ότι ο Κύριος έχει να ασχοληθεί με σοβαρότερα πράγματα οπότε μια κυρία με το περίεργο όνομα Kyrie αναλαμβάνει το δύσκολο αυτό έργο. Η Kyrie ανήκει στην τάξη των Arbiters, των πολεμιστών που προστατεύουν τους αθώους από παρανόμους και τέρατα, επιβάλλοντας τον νόμο δια των όπλων. Οι Arbiters τελούν υπό τις διαταγές των Immortals, ενός συμβουλίου πανίσχυρων μάγων που συγκεντρώνουν την κοσμική εξουσία.

Οι Immortals φυλάκισαν κάποτε έναν πανίσχυρο δαίμονα εν ονόματι Maw που απείλησε να σκεπάσει τα πάντα στο σκοτάδι. Ενώ υποτίθεται ότι η υπερφυσική απειλή έχει εξουδετερωθεί δια παντός, δαιμόνια και τέρατα αρχίζουν να μαστίζουν την ύπαιθρο και τις κατοικημένες περιοχές. Για να ξεφορτωθούμε τους εχθρούς της κοινωνίας μας χρειαζόμαστε την βοήθεια των λαμπρότερων μαχητών της. Ο αδερφός της Kyrie, μια φίλη της και αρκετοί ακόμα χαρακτήρες συρρέουν στον μικρό μας στρατό και η τελική μάχη με τις δυνάμεις του σκότους αρχίζει. Το σενάριο είναι κλισέ και δεν έχει να προσφέρει πολλά πράγματα σε αφηγηματικό επίπεδο. Ξεχωρίζουμε τους χαριτωμένους διαπληκτισμούς μεταξύ των ηρώων, μερικές ενδιαφέρουσες ανατροπές, την εσωτερική διαφθορά που προκαλεί η υπερβολική ισχύς και δραματικά γεγονότα του παρελθόντος που αποκαλύπτονται σε βάθος χρόνου.

http://www.youtube.com/watch?v=5can2cwnzjU

Το “ζουμί” της απολαυστικής υπόθεσης που ονομάζεται Fell Seal είναι η μάχη. Εισερχόμαστε σε μια περιοχή, βλέπουμε δύο σπαθιά να συγκρούονται στην οθόνη, απολαμβάνουμε ένα μικρό cutscene και αρχίζουμε το μακελειό. Οι τακτικές μας δυνατότητες είναι τόσες πολλές που μας φέρνουν ζάλη. Η μορφή του τερέν είναι ένα πανίσχυρο όπλο για να διαλύσουμε τους πιο ζόρικους εχθρούς προτού προλάβουν να μας ζημιώσουν σημαντικά. Μόλις δούμε να στέκονται δίπλα από γκρεμό ή να είναι στοιχημένοι βολικότατα δύο και τρεις μαζί, τρίβουμε τα χέρια μας.

Υπάρχουν abilities που σπρώχνουν τον αντίπαλο ένα τετράγωνο πίσω. Πάμε δίπλα τους, τα εξαπολύουμε, τους πετάμε από σκάλες και βράχια στο έδαφος και βλέπουμε το health τους να συρρικνώνεται. Επίσης χτυπάμε με το ίδιο ability τον επικεφαλής μιας σειράς και ο δύσμοιρος κουτουλάει στον από πίσω, χάνοντας μπόλικο health και οι δύο. Τη μεγαλύτερη ικανοποίηση από το τερέν την αντλούμε όποτε υπάρχουν λίμνες με δηλητηριώδη υγρά ή λάβα. Σπρώχνουμε τα θύματά μας σαν βότσαλα σε λίμνη, τα βλέπουμε να προσγειώνονται με ένα μεγαλοπρεπές... πλαφ και να τερματίζουν την ανούσια ύπαρξή τους στο θανατηφόρο υγρό, ανεξάρτητα από το health που διαθέτουν.

fell seal arbiters mark 2

Βάλτε όλοι πλάτη... στον τοίχο
Η έκφραση “με την πλάτη στον τοίχο” έχει συνήθως αρνητική σημασία αλλά στο Fell Seal αναφέρεται στην καλύτερη αμυντική τακτική. Το χτύπημα από τα πλάγια και πισώπλατα αυξάνει ολοταχώς το damage γι’ αυτό και αποτελεί άμεση προτεραιότητα δική μας και των αντιπάλων. Για να το αποφύγουμε κολλάμε σε τοίχους, περιβαλλόμαστε από συμμαχητές και φυσικά εμπόδια που προστατεύουν τα αδύνατα σημεία μας. Είναι αποκαρδιωτικό το πόσο μειώνεται το damage αν δεν λάβουμε υπόψη την αντίσταση των εχθρών στις στοιχειακές επιθέσεις αλλά και τις διάφορες αδυναμίες τους.

Την ίδια στιγμή είναι και ένα δείγμα του πόσο τέλεια έχει σχεδιαστεί το battle system ώστε να πρέπει να λαμβάνουμε τα πάντα υπόψη αντί να ορμάμε με φούρια στην μάχη σαν τον Rambo. Ακόμα και ο υπέργηρος κινηματογραφικός ήρωας τα βρήκε σκούρα όταν επιτέθηκε απρογραμμάτιστα σε πολυάριθμους αντιπάλους στην τελευταία περιπέτειά του, εμείς πως είναι δυνατόν να την γλιτώσουμε; Πάντοτε χτυπάμε τα υποψήφια θύματά μας με holy ability αν είναι δαίμονες, water ability αν τρέμουν το νερό, fire ability αν δεν ξέρουν τι πάει να πει θερμότητα κ.ο.κ. Για τον λόγο αυτό, οι επιθέσεις μας είναι συντριπτικές, γεμίζουμε χαρά βλέποντας τα νούμερα του damage να ανεβαίνουν τρομακτικά.

fell seal arbiters mark 3

Είναι φανερό ότι τα abilities του εκάστοτε class είναι τα ισχυρότερα όπλα σε όλες τις μάχες. Οι απλές επιθέσεις είναι καταστροφικές μόνο όταν γίνονται από την κατάλληλη γωνία. Τα abilities σαρώνουν το υπό – ψόφιο θύμα που έχει... δυσανεξία στο είδος της επίθεσης που χρησιμοποιούμε. Τα abilities δεν υπάρχουν μόνο για να υπηρετούν το blood lust μας στην μάχη, την δίψα για damage αλλά και για να θεραπεύουν – ανασταίνουν τους πεσόντες. Τα area of effect abilities μας πωρώνουν με τα μαζικά αποτελέσματα που έχουν όμως στο πίσω μέρος του μυαλού μας σκεφτόμαστε πάντα και το friendly fire. Αν τύχει και στα τετράγωνα που θέλουμε να μετατρέψουμε σε παρανάλωμα του πυρός με ένα fire ability βρίσκεται και δικός μας, θα υποστεί την ίδια ζημιά με τους εχθρούς. Για τον λόγο αυτό επιλέγουμε passive abilities όπως το smart casting και οι spellcasters χτυπούν μόνο τους εχθρούς με τις δυνάμεις τους.

Τα buffs και τα debuffs είναι το τελευταίο στρώμα του battle system που μελετούμε καλά και απολαμβάνουμε τις συνέπειές του. Οι εχθροί έχουν αδυναμία στα debuffs και τα μοιράζουν σαν στραγάλια όποτε βρεθούν σε απόσταση βολής. Μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι όποτε οι χαρακτήρες μας το ρίχνουν στον ύπνο στην πιο κρίσιμη στιγμή της μάχης, γίνονται berserk και σκοτώνουν τους συμμαχητές τους, φιμώνονται από αόρατες δυνάμεις και χάνουν την ικανότητα να εξαπολύουν τα elemental abilities. Το αντίδοτο στο εχθρικό δηλητήριο είναι το ιερό ability panacea που εξαφανίζει διαμιάς όλα τα debuffs.

fell seal arbiters mark 4

Δεν είναι περίεργο το ότι αρκετά άτομα της ομάδας μας έχουν το mender για πρώτο ή δεύτερο class. Η μάχη γίνεται κλασικά με γύρους (turns) και η σειρά που θα παίξουν οι χαρακτήρες καθορίζει συχνά το αποτέλεσμα. Βλέποντας τα πορτραίτα των πολεμιστών μας σχεδιάζουμε τις κινήσεις τους στο πεδίο, γνωρίζουμε πότε πρέπει να τους θεραπεύσουμε, πότε να ρισκάρουμε την επίθεση, αν προλαβαίνουμε να διαλύσουμε έναν αντίπαλο προτού απαντήσει στα απανωτά μας χτυπήματα. Το battle system είναι ένα σύμπλεγμα διαπλεκόμενων τακτικών και παραγόντων που προσδίδει μοναδικότητα σε όλες τις συγκρούσεις, ακόμα και σε εκείνες που διεξάγονται στην ίδια περιοχή.

Ξαναπέθανες τον αναστημένο
Ο θάνατος έχει προσωρινή επίδραση πάνω μας στο Fell Seal και αυτό είναι ευτύχημα. Θα μας κόβονταν τα πόδια αν χάναμε κάποιον από τους χαρακτήρες που πασχίσαμε τόσο πολύ να εξελίξουμε σε υπέρ – πολεμιστές. Οι μαχητές που πέφτουν ηρωικά στην μάχη τραυματίζονται και μας αναγκάζουν να τους κάτσουμε στον “πάγκο” για την επόμενη σύγκρουση. Επειδή ήμαστε λάτρεις του mender class, έχουμε μόνιμα την δυνατότητα να αναστήσουμε τους πεσόντες εντός της μάχης και να τους χρησιμοποιήσουμε ξανά. Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψουμε την απουσία των αξιόλογων tank μας, των Kyrie και Anadine σε καμία συμπλοκή γιατί το τέλος θα έρθει πολύ γρήγορα για τους επιζώντες της ομάδας μας.

Σπρώχνοντας τέρατα σε... καυτερά υγρά, βγάλαμε τα Βιβλικά μας απωθημένα φωνάζοντας σαν Προφήτες “σε μια πύρινη λίμνη για πάντα, τρισκατάρατοι”. Πως να μην αγαπήσουμε ένα game που... μιλάει έτσι στην ψυχή μας;

Η “ανάσταση” ενέχει τον εξής κίνδυνο. Αν ο “αναστημένος” υποκύψει για δεύτερη, τρίτη ή όσες φορές τον επαναφέρουμε, στα τραύματά του, θα απουσιάσει για ισάριθμες μάχες στην συνέχεια. Φυσικά μπορούμε να βάζουμε και τους τραυματισμένους στις μάχες, αδιαφορώντας επιδεικτικά για την πτώση των στατιστικών δηλαδή της αποτελεσματικότητας τους αλλά ο κίνδυνος να τραυματιστούν ξανά είναι ορατός. Η επίδραση του παραπάνω συστήματος είναι καταλυτική ως προς τις πολεμικές τακτικές αλλά και την δημιουργία εφεδρικών χαρακτήρων που θα σπεύσουν να καλύψουν το κενό των τραυματισμένων. Με το νου μας στις συνέπειες ενός τραυματισμού της βασικής εξάδας - επτάδας, φροντίζουμε να έχουμε τουλάχιστον δύο menders για να θεραπεύουν ασταμάτητα τους χτυπημένους. Επίσης προσέχουμε την θέση των tank σε σχέση με το τερέν ώστε να μην βρίσκονται κοντά σε κενά, να μην γυρίζουν την πλάτη τους στους εχθρούς κ.ο.κ.

Οι εφεδρικοί χαρακτήρες είναι ο καλύτερος τρόπος για να δοκιμάσουμε την τεράστια ποικιλία από classes που ρίχνει στα πόδια μας το Fell Seal. Εισέρχονται στο παιχνίδι στο level που βρίσκεται συνολικά η ομάδα μας ώστε να αποφύγουμε το βαρετό grinding από το πρώτο level. Τους χαρίζουμε ένα class που δεν διαθέτουν οι βασικοί παίκτες και το ανεβάζουμε με εύκολες συμπλοκές έως ότου τεστάρουμε την αποτελεσματικότητά του. Βλέπουμε τις ώρες να κυλούν σαν ποτάμι έως ότου καταλήξουμε στα classes που μας εκφράζουν πραγματικά, τα οποία και θα τοποθετήσουμε στους καλύτερους πολεμιστές μας.

fell seal arbiters mark 5

Πήραμε μια μικρή γεύση από τα κρυφά classes, τα δυσεύρετα, εκείνα που απαιτούν ειδικές συνθήκες για να ξεκλειδώσουν. Κανένα από αυτά δεν μας φάνηκε overpowered αλλά η αποτελεσματικότητά τους είναι πολύ ανώτερη των απλών classes. Αυτό σημαίνει ότι μας περιμένει μπόλικο grinding σε κατακτημένα levels αλλά και στην Arena. Η τελευταία διαθέτει πολλές ομάδες με πανίσχυρα μέλη. Κυριολεκτικά αισθανθήκαμε σαν τον Σπάρτακο και τους μονομάχους των Ρωμαϊκών χρόνων προσπαθώντας να επιβιώσουμε στα ματωμένα χώματα της. Τα αντίπαλα roster είναι τόσο διαλεχτά ώστε αποφεύγουμε να την πλησιάσουμε έως ότου θεωρήσουμε ότι η ομάδα μας είναι καλά εξοπλισμένη και αναβαθμισμένη. Εκτός από τα λεφτά που μας αποδίδουν, οι αγώνες της Arena είναι μια πλούσια πηγή ap που ξοδεύουμε στην απόκτηση των καλύτερων abilities.

Τα “ταπεινά”, τα κοινά classes μπορεί να χωλαίνουν λίγο αλλά μας υπηρέτησαν πιστά μέχρι και την τελική μάχη. Εκτός από το mender, ψοφάμε για όλα τα μαγικά classes, από το wizard έως το warmage γιατί η μαγεία μας εξασφάλισε σε πολλές περιπτώσεις την νίκη. Τα scoundrel και mercenary έχουν την τιμητική τους με τα σπρωξίματα και τα υπέροχα ύπουλα χτυπήματα που πετσοκόβουν τους ταλαίπωρους που μας γυρνούν την πλάτη. Τα κορυφαία classes που κατακτήσαμε και τερματίσαμε φτάνοντας τα στο master είναι αυτά που μας χαρίζει το game αφού ολοκληρώσουμε συγκεκριμένα story missions. Οι Kyrie και Aldine που αποτελούν την μόνιμη εμπροσθοφυλακή μας αποκτούν μαγικές δυνάμεις εξαιρετικής ισχύος τις οποίες αξιοποιήσαμε πάνω στα κεφάλια τεράτων και δαιμόνων.

fell seal arbiters mark 6

Δεν είμαστε αχθοφόροι, είμαστε οπλοφόροι
Πολλά RPG μας έχουν μετατρέψει σε επαγγελματίες ρακοσυλλέκτες, σε κινούμενους αποθηκευτικούς χώρους. Το Fell Seal μας απαλλάσσει από την ανάγκη να μαζέψουμε ένα βουνό αντικείμενα και στην συνέχεια, να περάσουμε δέκα ώρες ξεδιαλέγοντάς τα. Τα λιγοστά αντικείμενα που καταναλώνουμε σε μια μάχη, εξουδετερώνοντας debuffs, ανασταίνοντας τους νεκρούς συντρόφους και αποκαθιστώντας το χαμένο health, ανανεώνονται στην επόμενη.

Το crafting είναι περιορισμένο στα απολύτως απαραίτητα. Λιανίζοντας τέρατα, ανοίγοντας σεντούκια και κάνοντας gathering σε συγκεκριμένα levels, βρίσκουμε αρκετά συστατικά για crafting. Κατόπιν, πάμε στην αντίστοιχη ενότητα του party menu, βλέπουμε ποια αντικείμενα μπορούμε να αποκτήσουμε έχοντας όλα τα συστατικά τους ή ποια μας λείπουν. Είναι χρήσιμο να έχουμε ισχυρότερα potions από εκείνο με το οποίο ξεκινούμε, τα θεωρούμε τα πολυτιμότερα αποκτήματα μας από το crafting. Υπάρχουν και καλά κομμάτια εξοπλισμού για ειδικές περιστάσεις αλλά δεν είναι απαραίτητο να εμβαθύνουμε σε αυτά.

fell seal arbiters mark 7

Το τελευταίο στάδιο της παραμετροποίησης των χαρακτήρων μετά τα classes, τα abilities και τα αντικείμενα είναι ο εξοπλισμός τους. Η αγορά εξοπλισμού από τα κατά τόπους shops αποτελεί το όνειρο του αγοραστή σε οποιοδήποτε RPG. Με την επιλογή Try & Buy ανοίγουμε όλη την γκάμα προϊόντων του καταστήματος και συγκρίνουμε τα όπλα, τις ασπίδες, τις πανοπλίες και τα μπιχλιμπίδια που μας ενδιαφέρουν με όσα έχουμε. Στην ίδια οθόνη μελετούμε όλες τις σχετικές πληροφορίες και αποφασίζουμε τι θα αγοράσουμε με τα διαθέσιμα χρήματα του ταμείου μας. Χάρις στην άμεση και άνετη προσέγγιση του Fell Seal στις εξοπλιστικές μας ανάγκες, είμαστε πάντοτε ντυμένοι στην τρίχα και οι χαρακτήρες μας κραδαίνουν τα καλύτερα όπλα της αγοράς.

Ο χάρτης μπορεί να διαβαστεί από τους πάντες ακόμα και αν έχουμε... αχρωματοψία, τόσο αναλυτικός είναι. Εκτός από το εικονίδιο με το ανθρωπάκι μας που αντιπροσωπεύει την περιπλανώμενη ομάδα, αναγνωρίζουμε τις πόλεις και τα σημεία που έχουμε ξαναπεράσει από το μπλε και πράσινο χρώμα τους. Το κόκκινο, το χρώμα του πάθους και της οργής, στιγματίζει τις περιοχές όπου καιροφυλακτούν εχθροί αποφασισμένοι να μας “καθαρίσουν”.

fell seal arbiters mark 8

Αφήνοντας τον κέρσορα να αναπαυτεί σε κάποια από τις περιοχές που έχουμε περάσει βλέπουμε τα επίπεδα των εχθρών. Γνωρίζοντας την επικινδυνότητα τους επιλέγουμε τις κατάλληλες περιοχές για να farmάρουμε xp και ap με στόχο την ενδυνάμωση των χαρακτήρων. Η τακτική αυτή μας είναι χρήσιμη όταν σκαλώνουμε σε κάποια μάχη και δεν θέλουμε να το ξεφτιλίσουμε ρίχνοντας το επίπεδο δυσκολίας. Επίσης βοηθά όταν επιθυμούμε να ενισχύσουμε το class ενός χαρακτήρα ή να τεστάρουμε τα abilities του.

Αναρωτιόμαστε αν οι σχεδιαστές του Fell Seal είναι παράλληλα και... σαδιστές που πάσχουν από... αγκύλωση. Πως να εξηγήσουμε αλλιώς το ότι η κάμερα δεν περιστρέφεται με τίποτα, παραμένει κλειδωμένη στην ισομετρική της οπτική, κοιτάζοντάς το πεδίο της μάχης αφ’ υψηλού. Νιώθουμε τα νεύρα μας να σπάνε σαν κλαριά μη μπορώντας να δούμε σημεία που κρύβονται πίσω από δέντρα, βράχους και άλλα στοιχεία του ντεκόρ ώστε να υπολογίσουμε αν η συγκεκριμένη θέση είναι καλή για να καθίσουμε ή κρύβει κάποιο κίνδυνο. Είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε το free navigation σαρώνοντας την πίστα και διακρίνοντας τα “τυφλά σημεία” δια της αφής, δηλαδή με το τετράγωνο που σχηματίζει ο κέρσορας πάνω στο τεράστιο πλέγμα του level.

Πολύχρωμα sprites εμπρός, μαρς
Η απεικόνιση του κόσμου στον οποίο περιφερόμαστε και ζούμε τις περιπέτειες μας συγγενεύει πολύ με το Disgaea 2 που ισοπεδώσαμε αρκετό καιρό πριν. Playable χαρακτήρες και NPCs είναι χαριτωμένοι, οι μορφές του περιέχουν πολλές λεπτομέρειες που μπορούμε να παρατηρήσουμε και να απολαύσουμε γιατί έχουν κάποια αισθητική αξία. Τα πορτρέτα που εμφανίζονται στα cutscenes, εκτός του όμορφου σκίτσου, έχουν την τάση να αλλάζουν εκφράσεις ανάλογα με την εξέλιξη της κουβέντας, προσδίδοντάς της ζωντάνια. Τα πεδία των μαχών συναγωνίζονται τους χαρακτήρες σε χρώματα και ποικιλομορφία, με την τελευταία να αποτελεί δομικό στοιχείο στην στρατηγική της κάθε μάχης.

http://www.youtube.com/watch?v=NrKkA4dtC_U

Τα οπτικά εφέ που συνοδεύουν τα ισχυρότερα abilities μας εξέπληξαν ευχάριστα με την ποικιλία τους. Τα τυπικά fireballs, lightning bolts και άλλα spells γνωστά μας από πάρα πολλά RPG, αλλάζουν μορφή ανάλογα με την ισχύ τους. Οι μπάλες φωτιάς γίνονται φλεγόμενες παλάμες, οι ακτίνες σκοτεινής ενέργειας μεταμορφώνονται σε δαιμονικά πλάσματα, μέδουσες και τρομερά πλάσματα του βυθού εξαπολύουν την οργή τους στα θύματά μας. Θεωρούμε ότι η αναπαράσταση θα ήταν τέλεια μέσα στα old school πλαίσιά της αν υπήρχε και μεταμόρφωση των χαρακτήρων αντίστοιχη των abilities που χρησιμοποιούν. Όταν αλέθουμε κόκκαλα με abilities λυκανθρώπου περιμένουμε ο χαρακτήρας μας να έχει και την μορφή του τρομερού πλάσματος. Αυτό που εισπράττουμε είναι μια μασέλα με κοφτερά δόντια που υλοποιείται από το πουθενά και μαγκώνει τον εχθρό για ένα δευτερόλεπτο.

Η επική μουσική που μας συντροφεύει σε κάθε μάχη δίνει γρήγορο ρυθμό και μας προτρέπει να εκτελέσουμε με επιτυχία τις μανούβρες μας. Η μεγαλοπρέπεια της μας αναζωογονεί και δεν μας επιτρέπει να κουραστούμε ή να βαρεθούμε την διαδικασία. Η απουσία του voice acting είναι λυπηρή αλλά η φαντασία μας μπαίνει σε λειτουργία για να χαρίσει φωνή στις συμπαθητικές και μη προσωπικότητες που συμπλέκονται για την επιβίωση στο Fell Seal.

fell seal arbiters mark 9
Νικήσαμε το σκοτάδι
Το Fell Seal: Arbiter’s Mark μας αποδεικνύει ότι το λαμπρό μέλλον των Video Games είναι εξασφαλισμένο όσο υπάρχουν δουλευταράδες οραματιστές στην λατρευτή μας κουλτούρα. Με ταπεινά production values αλλά βαθύτατη γνώση όλων των τμημάτων που συνθέτουν το gameplay ενός Tactical RPG, το δίδυμο Leclerc διδάσκει game designing και μας συντροφεύει ευχάριστα για πολλές ώρες.

Θα μας πάρει ένα 35ωρο μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του στο normal επίπεδο δυσκολίας αλλά υπάρχει και το Story επίπεδο σε περίπτωση που δεν μας αρέσει να ιδρώνουμε για να νικάμε στις μάχες. Όσοι αγαπούν τα Disgaea, Final Fantasy Tactics και άλλα “διαμάντια” της κατηγορίας τους είναι βέβαιο ότι θα κολλήσουν εύκολα και γρήγορα στο Fell Seal. Ευχόμαστε οι δημιουργοί του να μαζέψουν αρκετά χρήματα από την αξιόλογη προσπάθεια ώστε, αφού πολλαπλασιάσουν την αναπτυξιακή τους ομάδα, να μας χαρίσουν αρτιότερα έργα τέχνης.

Θετικά:
- Αψεγάδιαστο battle system
- Εξαιρετικό σύστημα δημιουργίας χαρακτήρων και ανάπτυξής τους
- Αξιοπρεπής διάρκεια
- Απλοποιημένη αγορά και τοποθέτηση αντικειμένων+εύκολο crafting
- Διαθέτει σύστημα προσωρινού τραυματισμού αντί του βάναυσου permadeath
- Πανεύκολος χειρισμός με gamepad ή με mouse-keyboard
- Ευανάγνωστος χάρτης

Αρνητικά:
- Η στατική κάμερα παρεμποδίζει την κατόπτευση του πεδίου μάχης
- Τα γραφικά και τα ειδικά εφέ είχαν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης
- Το σενάριο είναι μέτριο και ξεχνιέται γρήγορα
- Η απουσία του voice acting

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 6
Gameplay: 8.5
Σενάριο: 6.5
Αντοχή: 7.5
Γενικά: 7.7

Μας μεθά με το battle system του και μας ξενερώνει με την ιστορία και τις οπτικές ατέλειες.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Fell Seal: Arbiter's Mark' in the forum. 1 week ago

Fell_Seal_Playthrough_19.png
Το Fell Seal: Arbiter’s Mark μας αποδεικνύει ότι το λαμπρό μέλλον των Video Games είναι εξασφαλισμένο όσο υπάρχουν δουλευταράδες οραματιστές στην λατρευτή μας κουλτούρα. Με ταπεινά production values αλλά βαθύτατη γνώση όλων των τμημάτων που συνθέτουν το gameplay ενός Tactical RPG, το δίδυμο Leclerc διδάσκει game designing και μας συντροφεύει ευχάριστα για πολλές ώρες.

Θα μας πάρει ένα 35ωρο μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του στο normal επίπεδο δυσκολίας αλλά υπάρχει και το Story επίπεδο σε περίπτωση που δεν μας αρέσει να ιδρώνουμε για να νικάμε στις μάχες. Όσοι αγαπούν τα Disgaea, Final Fantasy Tactics και άλλα “διαμάντια” της κατηγορίας τους είναι βέβαιο ότι θα κολλήσουν εύκολα και γρήγορα στο Fell Seal. Απολαύστε κάποια σκηνικά του στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

2 weeks ago
Shenmue III 2 weeks ago

Ο Γιαπωνέζος Δράκος θα λιώσει τους νταήδες.

“Είναι πολλά τα χρόνια, Suzuki” φωνάζαμε στον πασίγνωστο Ιάπωνα δημιουργό των δύο Shenmue εδώ και αρκετό καιρό. Εξαρχής ο Yu Suzuki είχε οραματιστεί την ιστορία του Shenmue σαν ένα έπος που θα ξεδιπλωνόταν σε μακρά σειρά από Video Games αλλά δεν του βγήκαν τα λογιστικά. Η αγαπημένη μας Sega είχε αγκαλιάσει το όραμά του, επενδύοντας δεκάδες εκατομμύρια δολάρια όμως, παραδόξως, οι gamers δεν το εκτίμησαν αρκετά για να δώσουν τον οβολό τους και να το μετατρέψουν σε εμπορική επιτυχία. Οι φανατικοί οπαδοί που απόκτησε σαν και του λόγου μας είναι η παρακαταθήκη που άφησε η σειρά μετά το πέρασμά της στην ιστορία σαν παταγώδης εμπορική αποτυχία.

Το Shenmue III έκανε παρέα με αρκετούς ακόμα τίτλους στην κόλαση των games που ονομάζουμε development hell και κανείς δεν γνώριζε αν και πότε θα αποδράσει από εκεί. Οι fans βομβάρδιζαν νύχτα και μέρα τον Yu Suzuki ο οποίος μάλλον πήρε βαρέως την αποτυχία του έπους του και σταμάτησε να σχεδιάζει πρωτότυπους τίτλους από τότε. Θα ήταν κρίμα να τελειώσει τόσο άδοξα μια ιστορία που αγαπήθηκε από πολλούς βετεράνους gamers και να μείνουν αναξιοποίητα τα περιουσιακά της στοιχεία. Αυτά περιλαμβάνουν ολόκληρο το σενάριο και τους χαρακτήρες που θα το πλαισιώσουν. Ο συμπαθέστατος Suzuki δεν έχει καρδιά από πέτρα γι’ αυτό και αγάπησε σφόδρα το δημιούργημά του όμως αναρωτήθηκε πως μπορεί να το αναστήσει αφού καμία εταιρεία ανάπτυξης δεν βάζει το χέρι στην τσέπη. Αποφάσισε να στραφεί σε... μισοάδειες τσέπες αλλά πολύ περισσότερες σε αριθμό, δηλαδή σε εμάς τους λάτρεις των games.

shenmue iii 1

Η εκστρατεία του Shenmue III στο Kickstarter θα μπορούσε να συγκριθεί σε επιτυχία με τις εκστρατείες του Μεγάλου Ναπολέοντα. Ο αρχικός στόχος των δύο εκατομμυρίων δολαρίων καλύφθηκε εντός οκτώ ωρών και ο Suzuki, αναθαρρημένος από την ανταπόκριση του κοινού, ανέβασε τον πήχη στα 11 εκατομμύρια. Η “μπίλια” σταμάτησε κοντά στα επτά εκατομμύρια και το όνειρο του Shenmue III έγινε πραγματικότητα. Η πιο συγκινητική στιγμή στο game είναι η ανακάλυψη που κάναμε στο ξενοδοχείο της πόλης Niaowu διαβάζοντας το τετράδιο που αναπαύεται δίπλα στο κρεββάτι μας. Τα ονόματα των χρηματοδοτών της τεράστιας προσπάθειας βρίσκονται εκεί μαζί με τα προσωπικά τους σχόλια στις μητρικές τους γλώσσες. Έλληνες, Ασιάτες, Αφρικανοί, Αμερικανοί, Αυστραλοί, ίσως και... Εσκιμώοι, δηλώνουν την χαρά τους για την πραγμάτωση του πολυαναμενόμενου project.

Ένα μυστικό εκατοντάδων ετών θα βγει στο φως
Πατώντας new game νιώθουμε σαν να μην πέρασε μια μέρα από την στιγμή που ο Ryo Hazuki και η Shenhua Ling ένωσαν τα πεπρωμένα τους ατενίζοντας τα μυθικά σύμβολα του δράκου και του φοίνικα στα βάθη μιας σπηλιάς. Χρονικά βρισκόμαστε στο 1987 και ο Ryo με την Shenhua προσπαθούν να ανακαλύψουν που εξαφανίστηκε ο πατέρας της και τι σχέση έχουν ο μισητός Lan Di και ο phoenix mirror με το γεγονός. Πολύ σύντομα ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ανομία και αναγκαζόμαστε (άλλο που δεν θέλαμε) να μεταχειριστούμε τις γνώσεις μας στις πολεμικές τέχνες για να ξεβρομίσουμε τον τόπο.

http://www.youtube.com/watch?v=mC8w5a9dXG0

Σαν προσωπικότητα, ο Ryo έχει τις καλές και τις κακές του στιγμές όμως δεν αναπτύσσεται καθόλου από τις εμπειρίες που δοκιμάζει. Υπάρχουν φορές που ταυτιζόμαστε μαζί του, άλλες που τον λυπόμαστε για όσα κάνει διότι παρουσιάζεται πιο άκαμπτος συναισθηματικά και από τα κούτσουρα που κόβει. Η ταύτιση πραγματοποιείται κάθε φορά που χρησιμοποιεί το ταλέντο του στις πολεμικές τέχνες για να βοηθήσει τους αθώους ντόπιους να απαλλαγούν από ληστοσυμμορίες και αλιτήριους. Οι γροθιές και οι κλωτσιές του, υπό τις εντολές που μεταδίδουμε δια του χειριστηρίου, απονέμουν δικαιοσύνη σε μορφή καρούμπαλων και μωλώπων στους νταήδες που τρομοκρατούν τον κόσμο. Η ηθική ικανοποίηση που δοκιμάζουμε αξιοποιώντας τις δυνάμεις μας μετατρέπεται σε γέλιο όποτε ο Ryo έρχεται σε επαφή με γυναίκες.

Η ψυχή μας ανοίγει σαν... μπουμπούκι το πρωί κάθε ημέρας in game όταν η γλυκιά Shenhua μας χαιρετά με τον χαριτωμένο τρόπο της. Παρόμοια αντίδραση θα είχε κάθε σοβαρός άντρας αλλά όχι ο Ryo, αλίμονο. Ο ήρωας χαιρετά με απάθεια και σε όλες τους τις συζητήσεις δεν δείχνει το παραμικρό σημάδι τρυφερότητας, μόνο ένα ψεύτικο ενδιαφέρον για την υγεία της Shenhua ενίοτε. Εκεί που γελάσαμε με την καρδιά μας ήταν στην συνάντησή του με την ζόρικη shrine maiden Lin Shiling. Η απίστευτα χαριτωμένη ηρωίδα φυλάει σαν κέρβερος τον ναό της κραδαίνοντας μια σκούπα και μας επιτίθεται νομίζοντας ότι ανήκουμε σε μια ντόπια ομάδα αλητών.

shenmue iii 2

Αφού λύνεται η παρεξήγηση και αποκαθίσταται η ομαλότητα στις σχέσεις μας, πηγαίνουμε λίγο αργότερα στην Lin ζητώντας πληροφορίες για μια περιοχή του Niaowu. Η Lin ζωηρεύει αμέσως, μας ρωτά αν θέλουμε να δούμε τα αξιοθέατα και προτείνει να μας δείξει την γειτονιά λίγο αργότερα. Ο Ryo της κόβει την φόρα λέγοντας ότι θέλει να πάει μόνος του και δεν τον ενδιαφέρουν τα αξιοθέατα. Είναι περίεργο το ότι, εκείνη την στιγμή, φασκελώσαμε την οθόνη φωνάζοντας “ου να μας χαθείς ζόμπι” προς τον χαρακτήρα μας; Οι αντιδράσεις του Ryo προς τον γυναικείο πληθυσμό μας προετοίμαζαν για την συναισθηματική του ερημιά αλλά πιστέψαμε προς στιγμή ότι σκοπός τους ήταν να μας κάνει να γελάσουμε.

Ουγκάγκα μπουμ μπουμ χι γκάπα γκουμ μπιρλί γκαγκά
Το γέλιο έσβησε στα χείλη μας μόλις αντιληφθήκαμε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των διαλόγων είναι κακογραμμένο όσο δεν παίρνει. Οι ουσιαστικές συνομιλίες, εκείνες που εξελίσσουν την ιστορία και μας αιχμαλωτίζουν το ενδιαφέρον είναι αρκετές αλλά υπερκαλύπτονται από ένα σωρό ανούσιες γραμμές διαλόγων. Ο Ed Wood, ο χειρότερος σκηνοθέτης όλων των εποχών, θα ζήλευε αρκετά από τα λεκτικά “μαργαριτάρια” που έγραψαν για τους χαρακτήρες του Shenmue III ο Yu Suzuki και ο συνεργάτης του, Masahiro Yoshimoto. Τα επιφωνήματα του Ryo όταν σκέφτεται, το ανατριχιαστικό αυτό “ugh” που συνοδεύει την αμηχανία του, σκιαγραφεί έναν χαρακτήρα που μόλις κατέβηκε από τα δέντρα με τις μαϊμούδες. Με βάση τα “ugh” και την συμπεριφορά του προς τις γυναίκες ο ήρωας θα είναι για εμάς πάντα ο Ryo Χαζούλης.

shenmue iii 3

Οι NPCs των καταστημάτων και των τυχερών παιχνιδιών που αποτελούν την πλειοψηφία στην περιπέτεια, έχουν την τάση να επαναλαμβάνουν τις τυποποιημένες κουβέντες ενός πωλητή που θέλει να μας πείσει να αγοράσουμε την σαβούρα του. Πολλοί διάλογοι έχουν την εξής μορφή. Ryo: να σας κάνω μια ερώτηση;. Πωλητής: ήρθατε για να παίξετε στο καταπληκτικό μας παιχνίδι, να ποντάρετε στις χελώνες και τα βατράχια, να δοκιμάσετε την τύχη σας στο Α ή στο Β παιχνίδι;. Ryo: βασικά θέλω την βοήθειά σας. Πωλητής: επανάληψη των παραπάνω. Ο Suzuki πρέπει να είναι μεγάλος φαν της Λάμψης του Φώσκολου και πολλών σαπουνόπερων γιατί έβαλε τον κεντρικό ήρωα να αντανακλά με επιτυχία τις κουβέντες των συνομιλητών του. Πρέπει να βρεις τον τάδε δάσκαλο του Kung Fu του λέει ένας NPC. Τον δάσκαλο του Kung Fu απαντά ο Ryo. Ναι, τον τάδε λέει ο NPC. Τον τάδε, επαναλαμβάνει σαν ηχώ ο Ryo.

Έχοντας δαπανήσει αμέτρητες απολαυστικές ώρες στα Fallouts, στα Mass Effects και σε αμέτρητα open world αριστουργήματα με φανταστικά dialogue trees, αναρωτιόμαστε γιατί ο Suzuki αγνοεί την ανάγκη μας για διαλόγους με ουσιαστικές επιλογές. Η λατρεία μας για τα Shenmue δεν μας εμπόδισε να διακρίνουμε τους αποτυχημένους διαλόγους και τις σεναριακές ασυναρτησίες. Υποτίθεται ότι το Bailu είναι ένας τόπος συνάντησης για τους μύστες των πολεμικών τεχνών. Βλέπουμε την νεολαία του χωριού να προπονείται ενεργά, δασκάλους να επιδίδονται σε επικίνδυνα ακροβατικά πάνω σε κάθετα τοποθετημένους κορμούς δέντρων, ερχόμαστε σε επαφή με grandmasters του Kung Fu, προπονούμαστε στην τοπική σχολή που ξεχειλίζει από ταλαντούχους αθλητές. Πως είναι δυνατόν σε ένα τέτοιο περιβάλλον να είναι ικανή μια χούφτα αλητών να τρομοκρατεί τους κατοίκους δεν μπορούμε να το χωνέψουμε.

shenmue iii 4

Οι αντιδράσεις των NPCs δεν είναι μόνο δείγμα των κακογραμμένων διαλόγων αλλά και δείγμα μιας εγγενούς αδυναμίας του A.I. να διαχειριστεί σωστά τους “ηθοποιούς” του σαν καλός “σκηνοθέτης”. Οι χαρακτήρες που συναντούμε συμπεριφέρονται συνήθως σαν ρομπότ επαναλαμβάνοντας μια ρουτινιάρικη συμπεριφορά και αδιαφορώντας για τις ερωτήσεις και την παρουσία μας. Είναι κρίμα που δεν υπάρχει shortcut button για να περάσουμε στα γρήγορα τις ανοησίες που λένε.

Την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του A.I. παρατηρήσαμε ακολουθώντας την αγαπητή μας Shenhua στις καθημερινές της ασχολίες. Πετυχαίνοντας την μια φορά στον δρόμο ενώ επιστρέφαμε από την αναζήτησή μας, την είδαμε να σηκώνει το χέρι και να μας χαιρετά, και δοξάσαμε το A.I. για αυτό το υπέροχο στιγμιότυπο. Σε επόμενη μέρα την πλησιάσαμε και δεν έδειξε το παραμικρό σημάδι αναγνώρισης, συνέχισε να προχωρά ακόμα και όταν προσπαθήσαμε να την εμποδίσουμε, σαν να ήταν υπνωτισμένη. Η μελέτη των δραστηριοτήτων της αποδεικνύει την αστάθεια του A.I. Μερικές φορές κατευθύνεται σε συγκεκριμένες περιοχές και NPCs, άλλες την βλέπουμε κολλημένη σε ένα σημείο να ατενίζει τον ορίζοντα με απλανές βλέμμα. Ευτυχώς στις μάχες το A.I. δεν μας απογοητεύει. Οι αντίπαλοι αμύνονται με πείσμα και ξεδιπλώνουν όλο το ρεπερτόριο των κινήσεων της πολεμικής τους τέχνης επιχειρώντας την συντριβή μας.

shenmue iii 5

Η ιστορία έχει ευτυχώς τις όμορφες αφηγηματικές της καμπές που ρίχνουν αργά αλλά σταθερά φως στο παρελθόν του πατέρα του Ryo και μας φέρνουν πιο κοντά στο να κατανοήσουμε τα όσα του συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν. Ταυτόχρονα, εκτός από τις δύο γυναικείες φιγούρες που αναφέραμε πρωτύτερα, συναντούμε ένα σεβαστό αριθμό μοναδικών χαρακτήρων, γραφικών ατόμων που μας αρέσει να συναναστρεφόμαστε. Η χοντρή ξενοδόχα του Hotel Niaowu με τα μπικουτί μας κάνει να γελάμε με την εμφάνιση της και την συνεχή απαίτηση να την πληρώσουμε για διανυκτέρευση.

Ο grandmaster Bei είναι η επιτομή του ταπεινού δασκάλου του Κουνγκ Φου, ένας ανθρωπάκος που δεν γεμίζει το μάτι αλλά “γεμίζει” με μπόλικες φάπες όποιον τολμήσει να τον προκαλέσει. Ο Ren, γνωστός μας από το προηγούμενο Shenmue, είναι όπως πάντα ατίθασος, ένας επαναστάτης χωρίς αιτία αλλά με γερές ηθικές βάσεις και τον συμπαθούμε ιδιαίτερα. Πολλοί NPCs με ελάχιστη σκηνική παρουσία, βοηθούν στην σύνθεση μιας ευχάριστης, ζεστής ατμόσφαιρας. Παιδάκια που μας πείθουν να παίξουμε κρυφτό μαζί τους, μικρούλες που δουλεύουν στο οικογενειακό κατάστημα, ηλικιωμένοι που αγωνίζονται να προσφέρουν στην κοινότητά τους, μας συγκίνησαν αφάνταστα. Ο Suzuki πέτυχε τον στόχο του, να μας αναγκάσει να επενδύσουμε συναισθηματικά στον κόσμο του Shenmue III όσο ασχολούμαστε μαζί του και δεν βιάζουμε τα πράγματα για να το τερματίσουμε.

shenmue iii 6

Το παίζουμε εδώ, τις “τρώνε” στην Ασία
Η περιπέτεια χωρίζεται σε τρία στάδια, τρεις τοποθεσίες της Κίνας στις οποίες καλείται να δράσει ο ήρωας μας. Η πρώτη είναι το γραφικό Bailu Village, ένας επαρχιακός παράδεισος σφιχταγκαλιασμένος με την φύση και κατοικημένος από εξίσου γραφικούς χαρακτήρες. Η περιορισμένη του έκταση επέτρεψε σε... ψύλλους να εισέλθουν στα αυτιά μας και να αναρωτηθούμε αν όλο το παιχνίδι θα διαδραματιστεί σε αυτό το περιορισμένο κομμάτι γης. Προς μεγάλη μας ευχαρίστηση, ο Suzuki ενσωμάτωσε τους δύο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους των Shenmue και Shenmue II στο Shenmue III. Την αγροτική κοινότητα του Bailu διαδέχεται η παραλιακή πόλη του Niaowu. Η πολιτισμική αντίθεση μεταξύ τους είναι ανάλογη με εκείνη μεταξύ της Yokosuka και του Hong Kong τα οποία οργώσαμε στα περασμένα Shenmue.

Κατανοούμε έτσι την σύγχυση της Shenhua που αποσπάται για πρώτη φορά από την ειδυλλιακή της κοινότητα και εισέρχεται στην χαοτική πολυκοσμία του αστικού περιβάλλοντος. Μια τρίτη περιοχή μας περιμένει κοντά στο φινάλε της περιπέτειας αλλά η παραμονή μας σε αυτή είναι ολιγόλεπτη αν και ουσιαστική. Μια πολύ ευχάριστη νοσταλγική αίσθηση μας πλημμύρισε όταν την επισκεφτήκαμε, το ντεκόρ και οι προκλήσεις της μας θύμισαν το μυθικό arcade game Kung-Fu Master. Ο Suzuki με την εξαιρετική χωροταξία των περιοχών πετυχαίνει ένα δεύτερο στόχο, τον θετικό επηρεασμό του gameplay από το περιβάλλον. Το Bailu Village είναι ο ιδανικός χώρος για να μάθουμε τα game mechanics, δηλαδή όλους τους τρόπους αλληλεπίδρασης με το παιχνίδι.

shenmue iii 7

Η πόλη Niaowu ανεβάζει απότομα το επίπεδο δυσκολίας με τους δαιδαλώδεις δρόμους, την αύξηση των δραστηριοτήτων, τις μεγάλες αποστάσεις που διασχίζουμε, την ποικιλία των NPCs. Επειδή έχουμε κάνει κτήμα μας τα game mechanics, η μετάβαση γίνεται ομαλά. Το μόνο πράγμα που μας προβλημάτισε στο αστικό περιβάλλον ήταν η ανακάλυψη του prize exchange, την οποία κάναμε αρχικά τυχαία και στην συνέχεια με πλήρη επίγνωση της κατάστασης, αντιλαμβανόμενοι ότι, έχοντας συνηθίσει τα μονώροφα κτίσματα της προηγούμενης περιοχής, δεν πήγε ποτέ η σκέψη μας σε καταστήματα που βρίσκονται πάνω από το επίπεδο του δρόμου.

Η έκταση του κόσμου του Shenmue III μας ωθεί στην οργιαστική εξερεύνηση των πάντων. Οι ερευνητικές ικανότητες του Ryo εξυπηρετούνται φανταστικά από την τοποθέτηση των μηχανισμών της First Person κάμερας στα αριστερά shoulder – trigger buttons. Η αλλαγή οπτικής γωνίας γίνεται εύκολα, γρήγορα και ο ήρωας εντοπίζει ταχύτατα τα αντικείμενα που μπορεί να ψαχουλέψει, διακρίνοντας τον κόκκινο κύκλο που τα περιβάλλει. Η μεγέθυνση μας ικανοποιεί γιατί μας αρέσει να θαυμάζουμε τις λεπτομέρειες των αντικειμένων και το όμορφο artwork που ενίσχυσε την ψευδαίσθηση ότι βρισκόμαστε σε διακοπές στην μαγευτική Ασία. Τα easter eggs επίσης δεν λείπουν από τα καταστήματα τα οποία φιλοξενούν την φιγούρα μιας ντόπιας μασκότ.

shenmue iii 8
Δυστυχώς ο Suzuki δεν μας αφήνει να χαρούμε την μεγαλειώδη δημιουργία του και μας στέλνει μια μάστιγα για να μας φρενάρει, το ανατριχιαστικό health bar. Βασικά δεν είναι μπάρα αλλά ένα περιδέραιο από πράσινες χάντρες που αδειάζουν με ταχύτητα αστραπής ότι και αν κάνουμε. Ακόμα και όταν ο Ryo στέκεται ακίνητος, το health πέφτει αλλά με πολύ βραδύ ρυθμό. Κυριολεκτικά δεν έχουμε συναντήσει πιο ενεργοβόρο Video Game χαρακτήρα από τον Ryo Hazuki. Όταν τρέχει, προπονείται και μάχεται, το health αποστραγγίζεται για πλάκα. Ενόσω περπατά, τζογάρει και παίζει στα arcades, η καθοδική ταχύτητα του health είναι μικρότερη.

Και το τρίτο μέλος της οικογένειας Shenmue αντανακλά την ασιατική κουλτούρα που το ενέπνευσε, μας βοηθά να την κατανοήσουμε και να την αγαπήσουμε.

Η ταύτιση του health με το stamina είναι μια ρεαλιστική σχεδιαστική επιλογή η οποία όμως δημιουργεί εκνευρισμό, μειώνοντας την απόλαυση μας. Το fast travel σύστημα εμφανίζεται όταν έχει περάσει η ώρα και πρέπει να επιστρέψουμε στο κατάλυμα μας για... νάνι. Ξαναεμφανίζεται όποτε ένα objective μας βάζει να δώσουμε το παρόν σε μια τοποθεσία συγκεκριμένη χρονική στιγμή της ημέρας. Όλες οι υπόλοιπες δραστηριότητες απαιτούν την μετακίνησή με το λατρευτό πεζό 2, τα ποδαράκια μας.

Η βρωμερή ανάσα του Kung-Fu
Αφού απολαύσουμε την θέα ενός μέρους και καταβροχθίσουμε με τα μάτια τα εξωτικά γραφικά του, προτιμούμε να πηγαίνουμε τρέχοντας στον προορισμό μας. Η health bar εξαντλείται ταχύτατα και μας υποχρεώνει να έχουμε πάντα μαζί μας φαγώσιμα σε μεγάλες ποσότητες. Βάλαμε τον Ryo σε αυστηρό διαιτητικό πρόγραμμα με σκόρδα, τα φαγώσιμα που δίνουν μπόλικο health και κοστίζουν σχετικά φθηνά. Μένουμε κατάπληκτοι με τους NPCs που δεν απομακρύνονται τρέχοντας από τον Ryo μόλις ανοίγει το στόμα του από την σκόρδο-breath που εξαπολύει σαν βρώμικος δράκος. Είναι κρίμα που οι εχθροί μας δεν είναι βρικόλακες γιατί θα τους σκοτώναμε χωρίς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας, χωρίζοντας απλά τα χείλη.

shenmue iii 9

Για να συντηρήσουμε την βρωμερή μας δίαιτα αλλά και να πληρώνουμε το ξενοδοχείο στο Niaowu χρειαζόμαστε τσέπες που θα κουδουνίζουν από... τάληρα (yen στο παιχνίδι). Είμαστε έτσι υποχρεωμένοι να ασχοληθούμε με αγγαρείες σε μορφή mini games και άλλες οι οποίες έχουν γούστο στην αρχή αλλά εκφυλίζονται σε βαρετό grinding όσο περνούν οι μέρες. Το κόψιμο των ξύλων είναι μια αντρίκια δουλειά σε mini game περίβλημα η οποία μας αρέσει έως ότου κόψουμε τα 1000 κούτσουρα που ξεκλειδώνουν το σχετικό trophy. Από εκεί και πέρα μετατρέπεται σε αγγαρεία. Η μετακίνηση εμπορευμάτων με το ανυψωτικό όχημα επανέφερε τις ευχάριστες αναμνήσεις του παρελθόντος και μας ενθουσίασε για λίγο.

Το τζογάρισμα είναι μια ενδιαφέρουσα δραστηριότητα ανάλογα με την μορφή των games που επιλέγουμε. Όσα βασίζονται στην καθαρή τύχη είναι χάσιμο χρόνου και χρημάτων που δεν διαθέτουμε σε αφθονία. Οι αγώνες δρόμου με βατραχάκια και χελώνες είναι τα μοναδικά games στα οποία μας αρέσει να ποντάρουμε γιατί το κέρδος εξαρτάται εν μέρει από την αλληλεπίδρασή μας. Αντί να είμαστε παθητικοί θεατές της κούρσας, πατάμε με λύσσα τα buttons που φαίνονται στην οθόνη έως ότου γεμίσει μια μπάρα που θα επιταχύνει την πορεία των συμπαθέστατων ζωντανών. Φλερτάραμε άγρια με την τενοντίτιδα παίζοντας χελωνοδρομίες και βατραχοδρομίες αλλά αξίζει τον κόπο γιατί βγαίνει σημαντικό κέρδος. Αισθανόμαστε έντονο εκνευρισμό σε σημείο φυσικού πόνου όποτε ένα objective του main story απαιτεί να συγκεντρώσουμε μεγάλο χρηματικό ποσό, ευτυχώς είναι πολύ σπάνιο φαινόμενο. Το grinding στις αγγαροδουλειές και στα στοιχηματζίδικα μας σπάει κυριολεκτικά τα νεύρα.

shenmue iii 10

Υπάρχουν και εναλλακτικοί τρόποι πλουτισμού. Μαζεύουμε ότι βότανο βρούμε στους αγρούς, με την αναγνώρισή τους να γίνεται πολύ εύκολα όταν τα πλησιάζουμε. Στην συνέχεια, πουλάμε τα φυτά σε ενεχυροδανειστήρια, κλινικές και φαρμακεία και κερδίζουμε yen με το τσουβάλι, ειδικά αν τα πουλήσουμε σαν σετ βοτάνων και όχι μεμονωμένα. Ο διασκεδαστικότερος τρόπος για να βγάλουμε τα προς το ζην είναι οι παράνομοι αγώνες Kung Fu. Μια μόνο τοποθεσία του Niaowu τους φιλοξενεί, σε ένα κακόφημο στενό που ζέχνει παρανομία. Ανεβήκαμε στο παράνομο ρινγκ και αρχίσαμε να επιβάλλουμε τον νόμο του Kung Fu μας. Οι εχθροί είναι πολλοί και εκπαιδευμένοι στις πιο γνωστές και στις πιο απίθανες πολεμικές τέχνες που μπορούμε να φέρουμε στο μυαλό μας. Οι αγώνες είναι δύσκολοι, σκέτη πρόκληση, μας αναγκάζουν να βελτιώσουμε τα endurance και attack όσο δεν παίρνει για να έχουμε ελπίδες να αντεπεξέλθουμε. Σκαρφαλώνοντας στην κατάταξη του street fighting φορτωνόμαστε πολλές χιλιάδες tokens τα οποία μετατρέπονται σε δώρα και στην συνέχεια, σε yen. Μπορεί να μην επιλύουμε μόνιμα τις οικονομικές μας ανάγκες με τους παράνομους αγώνες, τουλάχιστον διασκεδάζουμε κάθε λεπτό πάνω στο ρινγκ.

Μας ενοχλεί το ότι ο ρυθμός του Shenmue III είναι καταναγκαστικά αργός με τεχνάσματα όπως του health bar και των ανώφελων συζητήσεων με NPCs. Ονομάζουμε ανώφελες τις συζητήσεις οι οποίες μας στέλνουν μπρος και πίσω για να ρωτούμε σαν ανεγκέφαλοι πράγματα που γνωρίζουμε ήδη. Για παράδειγμα, η εξολόθρευση του αρχιληστή που τρομοκρατεί το Bailu Village και μας περιποιήθηκε δεόντως με τις... ομοβροντίες των γροθιών του στην πρώτη μας αναμέτρηση, μας ωθεί στην εκμάθηση μιας σούπερ τεχνικής Kung Fu. Από την γνωριμία μας με τους ντόπιους δασκάλους πολεμικών τεχνών γνωρίζαμε ήδη ποιος διαθέτει τις γνώσεις για να μας διδάξει την εν λόγω τεχνική. Πηγαίνουμε σε εκείνον αλλά βλέπουμε μηδενική ανταπόκριση στις προσπάθειές μας να του μιλήσουμε. Αναρωτιόμαστε μήπως κάναμε λάθος και αρχίζουμε την “ανάκριση” στους υπολοίπους δασκάλους. Αφού συνομιλήσαμε διαδοχικά με συγκεκριμένους NPCs το game μας στέλνει στο τέλος στον δάσκαλο που πήγαμε εξαρχής. Η λοξοδρόμηση μας οφείλεται λοιπόν στις σεναριακές “σκανδάλες” που τοποθέτησε ο Suzuki για να μας επιβραδύνει με το έτσι θέλω.

shenmue iii 11

Εκτιμήσαμε το όμορφο σκίτσο που αποκαλείται χάρτης στο Shenmue III αλλά τον βρήκαμε ιδιαίτερα αναποτελεσματικό και δύσχρηστο. Γιατί να μην μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση στον γενικό χάρτη πιέζοντας ένα button και να τρέχουμε στο menu – τεφτέρι του Ryo και να γυρίζουμε τις σελίδες αναζητώντας τον; Το mini map σκιαγραφεί απλά την περιοχή για να έχουμε μια γενική ιδέα προς τα που πάμε και εκεί τελειώνει η χρησιμότητά του.

Πιέζουμε κουμπάκια με τα δυο χεράκια
Τα Quick Time Events, το σύστημα που καινοτόμησε ο Suzuki στα Shenmue, επανέρχεται δριμύτερο εδώ. Προτού το δοκιμάσουμε χαρήκαμε πολύ με την επιστροφή του. Σύντομα διαπιστώσαμε ότι τα QTEs είναι ή του ύψους, ή του βάθους, μέση λύση δεν υπάρχει. Βλέποντας μια ληστεία να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας σε όμορφο cinematic τρίψαμε τα χέρια μας γιατί καταλάβαμε ότι ακολουθεί κυνηγητό με QTE “γεύση”. Ο Ryo άρχισε να καταδιώκει τον δράστη, οι αισθήσεις μας βρίσκονταν σε επιφυλακή, τα δάχτυλα κολλημένα στο χειριστήριο για να πατήσουμε τα buttons και τις κατευθύνσεις που χρειάζονται. Διαπιστώνουμε ότι ο διαθέσιμος χρόνος απόκρισης στο εικονίδιο επί της οθόνης που μας ενημερώνει τι πρέπει να πατήσουμε είναι απειροελάχιστος.

shenmue iii 12

Αμέσως κάνουμε μια δεύτερη διαπίστωση. Τα QTEs είναι χωρισμένα σε τμήματα. Αν αποτύχουμε έστω και σε μια εντολή ενός τμήματος το παίζουμε από την αρχή. Η τρίτη διαπίστωση είναι ότι η αλληλουχία κατευθύνσεων – buttons είναι πάντα η ίδια στα κυνηγητά και στις μάχες σώμα με σώμα, δεν αλλάζει ποτέ. Η σχεδιαστική επιλογή του Suzuki δεν μας αρέσει. Αντί τα Quick Time Events να βασίζονται στην ετοιμότητα και τα ρεφλέξ μας, “εκφυλίζονται” στην απομνημόνευση των κινήσεων που χρειάζονται για να τα περάσουμε.

Θέλαμε οι συνδυασμοί buttons – κατευθύνσεων να είναι τυχαίοι και ο χρόνος απόκρισης αρκετός για να αντιδράσουμε εγκαίρως. Τα παραπάνω ισχύουν για την κατηγορία κυνηγητών – μαχών, στα arcades τα πράγματα είναι όπως ακριβώς τα θέλουμε. Στα QTE arcades ο χρόνος είναι επαρκής για να αντιδράσουμε και να κυνηγήσουμε το πολυπόθητο high score. Εκτός από το γόητρο μας που αυξάνεται κατακόρυφα, ισχυροποιούμε και τα οικονομικά μας με τα χρήσιμα κουπόνια που κερδίζουμε. Κρίμα που απουσιάζουν τα κλασικά arcade games της SEGA σαν το Space Harrier αλλά η καρικατούρα του Virtua Fighter με την ξεκαρδιστική μασκότ του Shenmue III μας αποζημίωσε αρκετά.

shenmue iii 13

Τα QTEs που σχετίζονται με την βελτίωση του Kung Fu μας έχουν γούστο αλλά μόνο το ένα εκ των τριών κατάφερε να μας συναρπάσει. Η εκπαίδευση στο Horse Stance σχετίζεται με αδιάφορο button mashing και στα Rooster Steps με την περιστροφή του μοχλού μας σε μια προσπάθεια ευθυγράμμισης με το σώμα του Ryo. Στο One Inch Punch αναζητήσαμε τον εσωτερικό μας Bruce Lee και τον βρήκαμε. Η άσκηση θέλει το πάτημα του button στο σωστό timing για να εκτελεστεί τέλεια. Αν η ευθυγράμμισή μας με τις δύο οπτικές ενδείξεις που κινούνται προς σύγκρουση δεν επιτευχθεί, ο Ryo ρίχνει μια ξεψυχισμένη γροθιά στην κούκλα προπόνησης.

Στόχος μας όλες οι προσπάθειες να είναι τέλειες, να βλέπουμε την λέξη Excellent να γεμίζει την οθόνη. Η κίνηση του Ryo, η πρόσκρουση και το άγριο ταρακούνημα της κούκλας, ο ήχος που συνοδεύει το χτύπημα, μας κάνουν να νιώσουμε ότι μόλις πραγματοποιήσαμε μια κίνηση που μπορεί να σπάσει τοίχο και να θανατώσει άνθρωπο. Είτε μας αρέσουν είτε όχι, τα Kung Fu QTEs είναι απαραίτητα για να αυξήσουμε την αντοχή μας (endurance) δηλαδή το πολύτιμο health. Παράλληλα ανεβάζουμε το Kung Fu level μας προετοιμαζόμενοι για το πραγματικό ξύλο.

shenmue iii 14

Ο ογκόλιθος του Kung Fu
Μας αρέσουν τα games που μας διδάσκουν πράγματα, που έχουν μελετήσει το θέμα τους και περιέχουν άφθονες πληροφορίες για αυτό. Ο Ιάπωνας Suzuki μελέτησε προσεκτικά τον τρόπο ζωής των Κινέζων και μας προσφέρει μια αυθεντική εικόνα της καθημερινότητάς τους στο Adventure τμήμα του Shenmue III. Στο Action τμήμα, αντλεί άφθονο υλικό από τις κινεζικές πολεμικές τέχνες και το τυλίγει σε skill books που μπορούμε να αγοράσουμε από τα κατάλληλα καταστήματα. Τα skill books περιέχουν μεμονωμένες κινήσεις αλλά και συνδυασμούς χτυπημάτων για να εμπλουτίσουμε το ρεπερτόριό μας. Φυσικά κοστίζουν πολλά yen συνεπώς, για να αποκτήσουμε την πλήρη συλλογή, θα πέσει πολύ grinding σε χαμαλοδουλειές.

Στην πραγματικότητα, μπορούμε να σπάσουμε στο ξύλο όλους τους εχθρούς που θα ρίξει το game πάνω μας με τις κινήσεις που διαθέτουμε εξαρχής και με τις σπέσιαλ τεχνικές τις οποίες αποκτούμε αφού ολοκληρώσουμε κάποια quests. Το πρόβλημα σε μια τόσο κοντόφθαλμη στρατηγική είναι το ότι, ο δεύτερος σημαντικότερος δείκτης του Ryo, το attack, θα φτάσει σε πολύ μικρό επίπεδο, μέχρι το όγδοο ας πούμε. Αυτό σημαίνει ότι τα χτυπήματά μας θα τα νιώθουν σαν χάδια οι δυνατότεροι ανταγωνιστές και, ο μοναδικός τρόπος για να τους καταβάλλουμε, θα είναι να πέσουμε στο χαμηλότερο από τα τέσσερα επίπεδα δυσκολίας. Ακόμα και στο easy, θα μας βγει η πίστη έως ότου ξαπλώσουμε τους καλύτερους street fighters και μαθητές των τοπικών σχολών Kung Fu. Το attack ενισχύεται κάθε φορά που ανεβάζουμε επίπεδα τις τεχνικές που γνωρίζουμε, δια της μεθόδου του sparring ή των κανονικών αγώνων κατάταξης.

shenmue iii 15

Το battle system είναι βελτιωμένο σε σχέση με τα παλιότερα Shenmue με τις κινήσεις να πυροδοτούνται γρηγορότερα αλλά δεν παύει να μοιάζει με αντιγραφή του Virtua Fighter, χωρίς αυτό να μας στεναχωρεί ιδιαίτερα. Οι τεχνικές εκτελούνται με φυσικότατα animations και η δυνατότητα γκρουπαρίσματος και αυτόματης εκτέλεσής τους διευκολύνει πολύ τα πράγματα. Με τα L1, R1, αλλάζουμε τις έξι τεχνικές που έχουμε ομαδοποιήσει και με το R2 τις εξαπολύουμε την κατάλληλη στιγμή. Το timing είναι και πάλι το μυστικό της επιτυχίας μας. Νιώθουμε αρκετά σαν μαχητές των πολεμικών τεχνών γιατί υπολογίζουμε την απόσταση του εχθρού, μαθαίνουμε τους συνδυασμούς χτυπημάτων του και αποφασίζουμε ποιες τεχνικές ταιριάζουν στην περίπτωσή του. Είναι ένα όμορφο, ρεαλιστικό και λειτουργικό battle system αλλά δεν μας ικανοποιεί όσο το battle system σύγχρονων αριστουργημάτων σαν εκείνο των Yakuza, δεν έχει τον ίδιο συναισθηματικό αντίκτυπο, είναι πιο δύσκαμπτο και αργό.

Το user interface είναι όμορφο, διακριτικό και όλες μας οι ενέργειες έχουν απλοποιηθεί τρομακτικά με την ταξινόμησή τους στα κυκλικά πλαίσια κάτω δεξιά της οθόνης που αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα αγαπημένα μας action buttons του PS4. Πιέζοντας το αντίστοιχο button μιλάμε, χτυπάμε πόρτες, δεχόμαστε hints, ανοίγουμε το τετράδιο για να δούμε τα objectives, τους χάρτες και τις σχετικές πληροφορίες – αντικείμενα που έχουμε μαζέψει. Η δυνατότητα σωσίματος παντού και όχι μόνο την ώρα του ύπνου ή στα autosaves που συνοδεύουν κομβικά σημεία της πλοκής, μας προφυλάσσει από τον εκνευρισμό της επιστροφής στην αρχή ενός quest που πήγε κατά διαόλου.

Η Κίνα στα χέρια μας
Η πρώτη... καρπαζιά που φάγαμε στο Shenmue III δεν ήταν από τα καθάρματα που επιβουλεύονται τους χωρικούς και τους μεροκαματιάρηδες αλλά από τα γραφικά του που μας γύρισαν για λίγο στην εποχή του PS3. Η άσχημη αυτή εντύπωση ξεθώριασε γρήγορα μόλις στρέψαμε το βλέμμα μας στον απογευματινό ήλιο, περπατήσαμε σε λιβάδια με πολύχρωμα λουλούδια, διακρίναμε τα λεία textures του κοντινού ποταμού, ρίξαμε την First Person κάμερα μας σε αμέτρητα αντικείμενα θαυμάζοντας τις καταπληκτικές λεπτομέρειες. Οι καιρικές συνθήκες αναπαρίστανται με τον μέγιστο δυνατό ρεαλισμό και η εναλλαγή μέρας και νύχτας γίνεται αισθητή όχι τόσο από την ώρα που κυλάει στο ρολόι αλλά από την ρεαλιστική αλλαγή του φωτισμού.

http://www.youtube.com/watch?v=nFqbTG7hFLs

Είναι αλήθεια ότι ορισμένα πρόσωπα που βλέπουμε σε κοντινά πλάνα στα cutscenes φαίνονται ανατριχιαστικά, θυμίζουν ρομπότ, μας δίνουν λίγο την αίσθηση του Uncanny Valley. Εντούτοις τα πρόσωπα των βασικών χαρακτήρων και πολλών NPCs μας εντυπωσιάζουν με την ποιότητα των πολυγώνων τους. Τα cutscenes είναι μια σταθερά σε όλες σχεδόν τις ενέργειές μας. Τα πιο αδιάφορα cutscenes τα βλέπουμε στους διαλόγους με τα κοντινά των προσώπων να επαναλαμβάνουν τις ίδιες εκφράσεις. Τα cutscenes της δράσης και όσα ευνοούν την εξέλιξη της πλοκής είναι αξιοθαύμαστα. Οι στιλιζαρισμένες κινήσεις των πολεμικών τεχνών, οι καταδιώξεις με τα πολλά τους απρόβλεπτα, το χιούμορ που απορρέει από σκηνικά όπως η ανάκριση ενός συμμορίτη από την Shenhua καταχωρούνται μόνιμα στις ευχάριστες αναμνήσεις μας. Το frame rate δεν είναι σταθερό αλλά δεν πέφτει ούτε μια φορά κάτω από τα 30 fps οπότε δεν μας δημιουργεί ορατό πρόβλημα.

Η ποσότητα και η ποιότητα των φωνών που πηγάζουν από τους χαρακτήρες μας άφησε κυριολεκτικά άφωνους. Διάλογοι και επιφωνήματα καλύπτονται πλήρως από το voice acting του οποίου επιλέξαμε την ιαπωνική διάσταση αντί για την αγγλική. Οι φωνές πάνε κουτί με την εμφάνιση, την ηλικία και την ψυχολογική κατάσταση του ατόμου που μιλάει, χαρίζοντας του μια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Οι μελωδίες που μας συντροφεύουν σε όλο το ταξίδι μας είναι βγαλμένες από την ιαπωνική και την κινέζικη παράδοση. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία τους νότα, γεμίζουν το μυαλό μας με εικόνες από παραδοσιακά κινέζικα – γιαπωνέζικα σπίτια, τοπικές ενδυμασίες που έχουν εντυπωθεί στο υποσυνείδητό μας από games και ταινίες, μας τυλίγουν κυριολεκτικά στην εξωτική ατμόσφαιρα της Άπω Ανατολής.

shenmue iii 16

Ο θρύλος του Ryo Hazuki είναι παντοτινός
Το πρώτο πράγμα που σκεφτήκαμε εισερχόμενοι στον κόσμο του Shenmue III είναι η λέξη “αναχρονισμός” με κεφαλαία όλα τα γράμματα. Τα πάντα μας φάνηκαν τόσο γνώριμα σαν να πέρασε ελάχιστος χρόνος από το τέλος του Shenmue II έως την έναρξη της τρίτης περιπέτειας του Ryo. Με την ευεργετική δύναμη της νοσταλγίας να μας σπρώχνει, αποτινάξαμε την πρώτη εντύπωση, επιτρέψαμε στην λογική να αγκαλιάσει το νέο μας ψηφιακό περιβάλλον και βρήκαμε πολλά θετικά αλλά και αρνητικά στοιχεία.

Το Shenmue III είναι ένα αριστούργημα για τους οπαδούς της σειράς γιατί είναι τρομερά οικείο σε όλες του τις εκφάνσεις. Η οικειότητα αυτή το καθιστά προβληματικό για νεοεισερχόμενους ταξιδευτές στον κόσμο του γιατί πολλά game mechanics του είναι κολλημένα στο παρελθόν. Η ύπαρξη ενός cinematic που συνοψίζει με εικόνες τις περασμένες δοκιμασίες του Ryo αφήνει περιθώρια σε κάποιον “αμύητο” να το ξεκινήσει χωρίς να έχει παίξει τα προηγούμενα Shenmue. Γουστάραμε πολύ τις 20+ ώρες που περάσαμε με τον αλησμόνητο ήρωα και τους γραφικούς χαρακτήρες που τον περιτριγυρίζουν. Νοιώσαμε αντικρουόμενα συναισθήματα στο φινάλε, ελπίζοντας ο Suzuki να επανέλθει με Shenmue IV προτού περάσει άλλη μια εικοσαετία. Ειλικρινά το περιμέναμε πολύ καλύτερο, πιο σύγχρονο αλλά το ευχαριστηθήκαμε για όσα μας προσέφερε.

Θετικά:
- Συνεχίζει ένα gaming μύθο που σημάδεψε θετικά την αγαπημένη μας τέχνη
- Ένας εξωτικός κόσμος γεμάτος χρώματα και ατμόσφαιρα
- Εξαιρετικό voice acting από Ιάπωνες ηθοποιούς που καλύπτει τα πάντα
- Αρκετοί χαρακτήρες κερδίζουν την συμπάθεια και την αγάπη μας
- Απλοποιημένο combat system και σύστημα χειρισμού
- Κάθε του στιγμή μας γεμίζει νοσταλγία

Αρνητικά:
- Τεχνητή επιβράδυνση του ρυθμού με σεναριακές “σκανδάλες”
- Η καθημερινή ρουτίνα του ήρωα αρχίζει να κουράζει σταδιακά
- Περιοριστικό health system
- Πολλά πρόσωπα μοιάζουν με κέρινα ομοιώματα
- Αφθονία σε κακογραμμένους διαλόγους
- Σεναριακά ατοπήματα
- Διπολικό A.I.
- Πολλά μέτρια Quick Time Events

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 6.5
Σενάριο: 6.5
Αντοχή: 6.5
Γενικά: 7

Ένα νοσταλγικό ταξίδι για τους οπαδούς της σειράς, με gameplay εγκλωβισμένο στο μακρινό παρελθόν.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Shenmue 3' in the forum. 2 weeks ago

S2.jpg
Το Shenmue III είναι ένα αριστούργημα για τους οπαδούς της σειράς γιατί είναι τρομερά οικείο σε όλες του τις εκφάνσεις. Η οικειότητα αυτή το καθιστά προβληματικό για νεοεισερχόμενους ταξιδευτές στον κόσμο του γιατί πολλά game mechanics του είναι κολλημένα στο παρελθόν.

Η ύπαρξη ενός cinematic που συνοψίζει με εικόνες τις περασμένες δοκιμασίες του Ryo αφήνει περιθώρια σε κάποιον “αμύητο” να το ξεκινήσει χωρίς να έχει παίξει τα προηγούμενα Shenmue. Γουστάραμε πολύ τις 20+ ώρες που περάσαμε με τον αλησμόνητο ήρωα και τους γραφικούς χαρακτήρες που τον περιτριγυρίζουν. Μια ματιά στο παρακάτω βίντεο είναι ενδεικτική της εμπειρίας μας:
[video]

Read More...

Notification