Featured
Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς (Blood King)
Experience: 5012 (88 points to next level)

 
600
3 hours 21 minutes ago
Kingdom Under Fire II 3 hours 22 minutes ago

Κανένα βασίλειο δεν θα γλιτώσει από τις φλόγες της οργής μας.

Το Kingdom Under Fire II είναι το game “που έβλεπε τα χρόνια να περνούν”. Ο αρχικός προγραμματισμός του από την κορεάτικη εταιρεία ανάπτυξης Blueside ήταν να κυκλοφορήσει το 2009 σε PC και κονσόλες. Το φιλόδοξο πλάνο του υποσχόταν μια ιδανική μίξη MMO και RTS, με πλούσιο single player campaign. Η multiplayer διάσταση μιλούσε για persistent world με users από όλο τον κόσμο να δίνουν τα χέρια, ενώνοντας τις δυνάμεις τους σε guilds και συμμετέχοντας σε πολιορκίες και μάχες μαζικής κλίμακας.

Οι προβλέψεις για την κυκλοφορία του έπεσαν έξω μόλις μια δεκαετία εξαιτίας οικονομικών διαμαχών των υπαλλήλων της Blueside και αδυναμία της να ολοκληρώσει το game με μειωμένο προσωπικό εντός του υποσχεθέντος χρόνου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο και το Kingdom Under Fire II, ανεξάρτητα από την παραμονή του στην “αναπτυξιακή κόλαση” για μια δεκαετία, είναι μια ευκαιρία να πάρουμε το αίμα μας πίσω γιατί δεν μπορέσαμε να ολοκληρώσουμε το Kingdom Under Fire: The Crusaders που παίξαμε στo Xbox στο μακρινό παρελθόν.

kingdom under fire ii 1

Το καράβι από την Bersia, ρίχνει μια ομοβροντία
Η επιστροφή μας στην φανταστική και πελώρια ήπειρο της Bersia περνά από την επιλογή ενός εκ των πέντε classes (gunslinger, spellsword, berserker, ranger, elementalist) που μας προσφέρονται με το... καλημέρα. Δοκιμάσαμε τα skills και των πέντε στο εντυπωσιακό tutorial που προηγείται του κυρίως περιεχομένου και καταλήξαμε στο class της spellsword. Τα animations και η αποτελεσματικότητα-μαζικότητα των skills της ωραίας μας κυρίας, έγειρε στα γρήγορα την πλάστιγγα υπέρ της. Η διαδικασία του character creation είναι ικανοποιητική αλλά όχι υπερβολικά αναλυτική δηλαδή δεν περιέχει τις άπειρες επιλογές για να χτίσουμε τον χαρακτήρα μας ακριβώς όπως τον θέλουμε.

Τα θετικά σημάδια της νέας εμπειρίας μας άρχισαν να εμφανίζονται το ένα μετά το άλλο. Το περιεχόμενο του Kingdom Under Fire II δικαιολογεί την όποια κοστολόγηση δοθέντος του ότι μπορεί να ξετυλίγεται για μήνες. Οι δεκάδες ώρες που καταναλώσαμε για την πάρτη του, έξυσαν την επιφάνεια ενός γιγαντιαίου κόσμου με πλούσιο lore και χιλιάδες quests. Τα συναισθήματά μας προς τα quests είναι αλληλοσυγκρουόμενα. Γουστάρουμε να συναντούμε διαρκώς νέους NPCs, να ταξιδεύουμε σε διαφορετικά σημεία της ηπείρου και να μελετούμε τον τρόπο ζωής τους, να βοηθούμε με το πολεμικό μας ταλέντο στην απελευθέρωση ολόκληρων περιοχών από την καταπίεση και το θανατικό. Διαβάζουμε με ενδιαφέρον τις ιστορίες που μας αφηγούνται και δεν έχουμε πρόβλημα στην απορρόφησή μας στον κόσμο του game.

http://www.youtube.com/watch?v=onqTW--qhgA

Δυστυχώς, ο μεγάλος αριθμός των quests και των NPCs ανάγκασε προφανώς τους σχεδιαστές της εμπειρίας σε πολλά προχειροφτιαγμένα περιστατικά. Όταν ένας αξιωματικός, μια assassin, ένας ευγενής κ.τ.λ. μας αναθέτει να μιλήσουμε με ένα άτομο που απέχει από αυτόν δύο μέτρα και αυτό γίνεται ξανά και ξανά, βρισκόμαστε μπροστά σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια δημιουργίας ανούσιου περιεχομένου. Στο ίδιο (κακό) μήκος κύματος εκπέμπει και η αλληλεπίδρασή μας με τους quest givers. Για να δημιουργηθεί ένα πλαστό κλίμα αφθονίας, πολλά quests χωρίζονται σε αρκετά μέρη χωρίς λόγο. Οι quest givers λένε μερικές προτάσεις, το quest παρέχει κάποιες υλικές απολαβές χωρίς να τελειώνει οριστικά, επιστρέφουμε στον quest giver, αυτός αραδιάζει μερικές ακόμα λέξεις και η διαδικασία επαναλαμβάνεται και τρεις και τέσσερις φορές.

Το πνεύμα του game είναι ο συγκρουσιακός χαρακτήρας, η αντιμετώπιση ατελείωτων κινδύνων με το μυαλό και τα ρεφλέξ μας.

Ο χειρισμός του χαρακτήρα αλλά και των στρατευμάτων μας είναι πανεύκολος. Αρκεί να έχουμε παίξει ένα MMORPG και ένα RTS για να προσαρμοστούμε άμεσα στα shortcut keys των skills, των οδηγιών προς τις μονάδες, στον πετυχημένο συνδυασμό πλήκτρων και mouse σε κάθε μάχη. Με τα F keys επιλέγουμε τις μονάδες, με το mouse τις στέλνουμε για επίθεση ή για μανούβρες, με τα z, x, c ομαδοποιούμε την συμπεριφορά τους. Με το tab αλλάζουμε μεταξύ χαρακτήρα και στρατού. Τα skills μπορεί να μεταβάλλονται ανά class, το σύστημα χειρισμού όμως παραμένει το ίδιο με αποτέλεσμα να εκτελούμε εύκολα τα, ολοένα και πολυπλοκότερα, combos.

kingdom under fire ii 2

Η παραμετροποίηση του χαρακτήρα που επιλέξαμε είναι λιγότερο σημαντική από την ανάπτυξη των στρατευμάτων μας. Η spellsword μας ανεβαίνει levels, ανοίγουμε νέα skills, ενισχύουμε τα παλιότερα, τα τοποθετούμε στην shortcut bar, αναζητούμε quests που αποδίδουν καλύτερο εξοπλισμό, κάνουμε enchantment και crafting. Έχουμε παίξει Tera, Rappelz και άλλα κορεάτικα MMOs συνεπώς αισθανόμαστε πολύ οικείο το farmάρισμα των αδέσποτων mobs, την ολοκλήρωση απανωτών quests, το ξεδιάλεγμα των αντικειμένων και την αναβάθμιση των ηρώων μας.

Οι πρώτες ώρες του Kingdom Under Fire II είναι αποκλειστικά MMORPG, με δύο μόνο quests να εμπλέκουν μονάδες και RTS απολαύσεις. Στην συνέχεια, το περιεχόμενο χωρίζεται σε MMO και RTS, επιτρέποντάς μας να ασχοληθούμε περισσότερο με όποιο είδος γουστάρουμε. Φυσικά εμείς ασχολούμαστε και με τα δύο διότι δεν αφήνουμε ούτε μισό xp ή ασήμαντο αντικείμενο να πάει χαμένο. Από την MMO διάσταση του game αγαπούμε περισσότερο το σχεδόν αστραπιαίο respawning των mobs. Καθαρίζουμε μια ομάδα αδέσποτων τεράτων και αρκεί να μείνουμε στο ίδιο σημείο για ελάχιστο χρονικό διάστημα μέχρι να... ξαναφυτρώσουν από το πουθενά.

kingdom under fire ii 3

Μεθώντας με τα στρατιωτικά μας κατορθώματα
Αν οι μονάδες που αναπαύονται στους στρατώνες μας είναι... σαπάκια, δεν πρόκειται να την βγάλουμε καθαρή στις RTS σφαγές, το ζουμί του game, το ωραιότερο συστατικό του. Για να τους προσθέσουμε αστέρια, καλύτερα όπλα, πολυτιμότερα skills κυνηγάμε με λύσσα τα visionstones αλλά και τα barracks xps, παίζοντας σε δυσκολότερα επίπεδα τις μάχες. Συνειδητοποιήσαμε την ισχύ των heroic μονάδων ρίχνοντας στον αγώνα τους crusaders που επιλέξαμε από το αγορασμένο πακέτο. Οι σιδερόφραχτοι σφάχτες διέλυαν με ευκολία τις εχθρικές μονάδες, ξεκοίλιαζαν σκορπιούς και ogres, μας στήριξαν απόλυτα στην εξολόθρευση των bosses που αποτελούν την κορύφωση κάθε μάχης. Οι μονάδες διαθέτουν active και passive skills που πρέπει να λάβουμε υπόψη προτού τις επιλέξουμε. Μας εκνευρίζει το ότι δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας τεράστιες μονάδες σε όποιο battlefield γουστάρουμε. Είχαμε στα barracks να κάθεται ένα σκορπιό σε μέγεθος... βουνού και δεν συμμετείχε παρά μόνο σε siege battles. Δώσαμε μια τεράστια μάχη στην πρώτη μας climax mission και δεν τον είχαμε στο πλευρό μας για να κεντρίζει και να ποδοπατά τα εχθρικά κύματα από τέρατα που μας είχαν, κυριολεκτικά, σκεπάσει.

Στα RTS missions νιώθουμε αυτόματα στο στοιχείο μας. Διατάζουμε τις μονάδες να μας προστατεύουν και δίνουμε το καλό παράδειγμα σαν άλλοι Ναπολέοντες, πέφτοντας με τα μούτρα πρώτοι στις εχθρικές δυνάμεις. Η σφαγή είναι εφάμιλλη των Dynasty Warriors και δεν πρόκειται να την βαρεθούμε ποτέ. Η γρήγορη εναλλαγή μεταξύ χαρακτήρα και στρατευμάτων μας καθιστά ικανούς να μοιράζουμε και να εφαρμόζουμε εντολές απρόσκοπτα. Οι στρατηγικές μας ικανότητες δοκιμάζονται στους ελιγμούς των ranged σωμάτων μας για να πάρουν την κατάλληλη θέση και να εκτελέσουν εύκολα τις εχθρικές μάζες. Επίσης, στην επιλογή στόχων για να διευκολύνουν την συστηματική εκκαθάριση των εχθρικών ορδών από τις ατομικές μας ενέργειες.

http://www.youtube.com/watch?v=_a5m2aHkpGQ

Το Kingdom Under Fire II σέβεται εξίσου τον λάτρη των single player games και τον οπαδό των MMOs. Αν ψαχνόμαστε για κοινωνικοποίηση και κοινές δραστηριότητες με gamers του επιπέδου μας, φτιάχνουμε ένα guild και αρχίζουμε να το επανδρώνουμε με τυχαία άτομα τα οποία προορίζονται να γίνουν γνωστοί μας. Αν δεν μας αρέσουν οι ευθύνες, προσχωρούμε σε ένα από τα ενεργά guilds ή πάμε στο party bulletin board και δανείζουμε τις πολεμικές μας αρετές σε ποικίλες μάχες με πολλούς συμμετέχοντες. Σε περίπτωση που προτιμούμε το μοναχικό μονοπάτι του πολεμιστή, μπορούμε να παίξουμε όλα τα RTS missions μόνοι μας. Θα ζοριστούμε, θα παλέψουμε σαν θηρία που τα έχουν στριμώξει στην γωνία, κάποιες φορές θα λυγίσουμε υπό το βάρος των πιθανοτήτων. Στο τέλος, θα επιβραβευτούμε από ένα ποτάμι ενδορφίνες για πολεμικά κατορθώματα που θα μας μείνουν αξέχαστα.

Συναντήσαμε μόνο ένα bug σε όλη την εκστρατεία μας και αυτό λέει πολλά για την τεχνική υποστήριξη και την προσοχή που έχει δώσει η Blueside στο έπος της. Το customization επίσης είναι πραγματικά υποδειγματικό με τα frames να παραμένουν σταθερά ακόμα και όταν βρισκόμαστε στο κέντρο ενός “λιβαδιού” από τέρατα και εκτελούμε τις πιο περίτεχνες και θανάσιμες χορογραφίες που διαθέτουμε. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για soundtrack, ηχητικά εφέ ή voice acting αλλά για βομβαρδισμό από ακουστικά ερεθίσματα τα οποία ταιριάζουν απόλυτα με το κλίμα, είναι λειτουργικά χωρίς να ξεχωρίζουν ή να καινοτομούν. Φυσικά δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από ένα game που αναπτύσσεται επί μια δεκαετία αλλά και πάλι, εκτιμήσαμε πολύ τις αρετές του.

kingdom under fire ii 4
Η δράση επισκιάζει τα πάντα
Η εκτίμησή μας είναι ότι το μεγάλο στοίχημα της Blueside απέδωσε, παρά τα όποια προβλήματα παρουσιάζει σε επιμέρους τομείς. Η περιφρόνηση του Kingdom Under Fire II προς τις μικροσυναλλαγές μας κάνει να ξεχνούμε τα μονότονα quests και το υποχρεωτικό grinding προς ανάπτυξη των στρατευμάτων. Η τεράστια ποικιλία σε μονάδες και οι πολλαπλές δυνατότητες ενδυνάμωσης τους υπόσχονται ατελείωτους αγώνες έως ότου γεμίσουμε τους στρατώνες μας με πολεμιστές ικανούς να αφανίσουν ολόκληρες χώρες.

Θέλαμε να κοντρολάρουμε περισσότερες από τρεις μονάδες στα missions και να είναι διαθέσιμες όλες οι δυνάμεις μας αλλά δεν έγινε κατορθωτό. Εντούτοις έχουμε δύο πανίσχυρα κίνητρα για να το αγοράσουμε. Το ένα είναι το απεριόριστο περιεχόμενό του. Άφθονο lore, άπειρα quests, πολλές περιοχές, χαρακτήρες και factions για να γνωρίσουμε. Το δεύτερο κίνητρο είναι οι μαζικές συγκρούσεις, απολαυστικές μάχες ευρείας κλίμακας που θα διαρκέσουν εκατοντάδες ώρες αν δεν προκύψει στην πορεία η κατάρα που ονομάζουμε “βαρεμάρα”.

Θετικά:
- Η μίξη MMO και RTS συστατικών είναι προικισμένη από τα καλύτερα χαρακτηριστικά τους
- Αποδίδει τα μέγιστα σε όλα τα υπολογιστικά συστήματα
- Συχνή αναβάθμιση του άφθονου περιεχομένου με patches
- Αφθονία μονάδων και προοπτικών ενίσχυσης τους
- Κατάλληλο για κοινωνικούς και μοναχικούς gamers
- Δεν υποστηρίζει το απεχθές μοντέλο pay-to-win των MMOs

Αρνητικά:
- Αδιάφορα quests που τρώνε τζάμπα τον χρόνο
- Αρκετά λάθη στην μετάφραση των κειμένων από τα κορεάτικα
- Μικρός αριθμός classes και δυνατοτήτων παραμετροποίησης τους
- “Κλείδωμα” των μονάδων με βάση το είδος των missions
- Παλαιομοδίτικα γραφικά, κατώτερης ποιότητας των ανταγωνιστικών MMOs

Βαθμολογία
Γραφικά: 7
Ήχος: 7
Gameplay: 8
Σενάριο: 7.5
Αντοχή: 9
Γενικά: 7.5

Γουστάρουμε την καταιγιστική του δράση και συγχωρούμε τις ατέλειες.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Kingdom Under Fire II' in the forum. 4 hours 8 minutes ago

KUF2-EBT_01-e1576998995687.jpg
Η εκτίμησή μας είναι ότι το μεγάλο στοίχημα της Blueside απέδωσε, παρά τα όποια προβλήματα παρουσιάζει σε επιμέρους τομείς. Η περιφρόνηση του Kingdom Under Fire II προς τις μικροσυναλλαγές μας κάνει να ξεχνούμε τα μονότονα quests και το υποχρεωτικό grinding προς ανάπτυξη των στρατευμάτων.

Η τεράστια ποικιλία σε μονάδες και οι πολλαπλές δυνατότητες ενδυνάμωσης τους υπόσχονται ατελείωτους αγώνες έως ότου γεμίσουμε τους στρατώνες μας με πολεμιστές ικανούς να αφανίσουν ολόκληρες χώρες. Απολαύστε μια από τις σκληρές μάχες που δώσαμε στο παρακάτω βίντεο:
[video]

Read More...

6 days ago
Lesson: Hometown 6 days ago

Σε αυτό το σχολείο οι τιμωρημένοι κόβονται από την ζωή!

Έχουμε ένα όνειρο, ένα όνειρο τόσο φιλόδοξο όσο και εκείνο που διατύπωσε ο αείμνηστος Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ στην θρυλική του ομιλία στην Ουάσινγκτον το 1963. Επειδή γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την ευφυΐα και την δημιουργικότητα του λαού μας, επιθυμούμε να δούμε Έλληνες developers να κατακλύζουν την gaming βιομηχανία με φανταστικά games. Στην ονειρική αυτή κατεύθυνση μας οδηγούν εγχώριες εταιρείες ανάπτυξης σαν την μονοπρόσωπη Insanity Studio που ιδρύθηκε το 2016 από τον Κωνσταντίνο Κουμαράκη. Εντός μιας τετραετίας, η Insanity Studio έχει να επιδείξει δύο games, αμφότερα θεμελιωμένα πάνω στις στιβαρές αρχές του υπό-είδους των Horror Adventures. Η εισαγωγή μας στην δυάδα του τρόμου έγινε από το δεύτερο μέρος της ιστορίας, το Lesson: Hometown και μας οδήγησε σε ένα ολιγόωρο αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον ταξίδι.

Εκδρομή στο σχολείο του τρόμου
Ο ερευνητής Παπαδόπουλος αρέσκεται στο να σκαλίζει παράξενες υποθέσεις, συμβάντα που ζορίζεται πολύ να εξηγήσει η σύγχρονη επιστήμη. Μετά την υπόθεση εξαφάνισης του πληθυσμού στο χωριό Λιδωρίκι, πληροφορείται για ένα συμβάν με κοινά χαρακτηριστικά το οποίο έλαβε χώρα στην Πτολεμαϊδα. Ένας υπερήλικας τον ενημερώνει για την αιφνιδιαστική εγκατάλειψη τοπικού σχολείου από μαθητές και διδακτικό προσωπικό. Στα πηγαδάκια τους οι ντόπιοι αναφέρονται σε δαιμονικές δυνάμεις, σπεύδοντας να κάνουν το σημείο του σταυρού όποτε τους μιλά κάποιος για την υπόθεση. Ο Παπαδόπουλος δεν είναι άντρας που θα αφήσει τις δεισιδαιμονίες να τον σταματήσουν από το να ικανοποιήσει την περιέργειά του. Μια ωραία νύχτα, φθάνει στην Πτολεμαϊδα αποφασισμένος να μπει στο σχολείο και να ανακαλύψει τι συνέβη. Μαζί του φθάνουμε και εμείς που τον χειριζόμαστε, αποφασισμένοι να καταβροχθίσουμε την ατμόσφαιρα ενός υπερφυσικού θρίλερ.

lesson hometown 1

Το αισθητικό μας γούστο άρχισε να ικανοποιείται πριν πατήσουμε καν το πόδι μας στον περίβολο του σχολείου. Οι φανοστάτες λειτουργούν σαν κατευθυντήρια ερεθίσματα και μας οδηγούν χωρίς δυσκολία στον αντικειμενικό μας σκοπό, το σχολείο. Η αντίθεση μεταξύ της βαβούρας που κυριαρχεί στην καφετέρια και της νεκρικής σιγής που έχει σκεπάσει την υπόλοιπη πόλη, μας προετοιμάζει ψυχολογικά για την εμπειρία. Η διακόσμηση στο εσωτερικό του σχολείου είναι άκρως πετυχημένη στο στήσιμο ενός φοβικού κλίματος, εντούτοις θα έπρεπε να αποφευχθεί η χρησιμοποίηση των ίδιων γραφικών assets σε κάποιες περιπτώσεις. Η αναπαράσταση του ντεκόρ και των λιγοστών NPCs από την Unreal Engine είναι αρκετά πετυχημένη, πλην του ενοχλητικού motion blur που θολώνει άσχημα την οθόνη όποτε μετακινούμε με ταχύτητα την κάμερα μας. Ο χαρακτήρας μας περπατά, τρέχει, σκύβει, αναβοσβήνει τον φακό του και αλληλεπιδρά με πράγματα.

Λιγοστά τα game mechanics, λιγοστές και οι δυνατότητες αλληλεπίδρασης . Ανοίγουμε πόρτες, διαβάζουμε κείμενα και παίρνουμε μόνο ένα αντικείμενο σε όλη την περιπέτεια. Τα ενυπόγραφα κείμενα μαθητών και καθηγητών ακολουθούν μια σταδιακή κλιμάκωση, αποκαλύπτουν τμηματικά το τι συνέβη στο σχολείο και ενισχύουν την τρομακτική ατμόσφαιρα. Το Lesson: Hometown δεν είναι game δράσης αλλά ένα φωτογραφικό άλμπουμ του κακού και βιώνεται σαν τέτοιο. Αργή περιήγηση στους χώρους, προσεκτική εξέταση κάθε οπτικής λεπτομέρειας, παίξιμο τις βραδυνές ώρες, ενισχυμένος ήχος στα ακουστικά για να βυθιστούμε στην ζοφερή ατμόσφαιρα. Εφόσον τηρήσουμε αυτές τις προϋποθέσεις, η αναζήτηση της αλήθειας στο καταραμένο σχολείο θα μας προσφέρει αισθητική απόλαυση και σήκωμα των τριχών του σβέρκου. Διυλίζοντας την ιστορία μέσα από τα δικά μας αφηγηματικά κριτήρια, απορροφήσαμε την γενική ιδέα σαν μια αλληγορία πάνω στο πραγματικό κακό που αντιμετωπίζουν όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα ανά τον πλανήτη και την χαρήκαμε πραγματικά.

http://www.youtube.com/watch?v=lnzPGERp9Tk

Έντομα, έντομα παντού
Ένα πολύ πικρό μάθημα μας περίμενε στο εσωτερικό του σχολείου στο Lesson: Hometown. Ενώ κάναμε τον σταυρό μας να μην μας την πέσουν δαιμόνια, μανιακοί δολοφόνοι και άλλα όντα της νύχτας, μας επιτέθηκε ένα ανελέητο σμήνος από... bugs με κίνδυνο να καταστρέψουν ολοσχερώς την εμπειρία. Ο κύριος Παπαδόπουλος δεν είναι και από τους πιο προικισμένους χαρακτήρες που έχουμε χειριστεί σε επίπεδο φυσικής κατάστασης. Η αδυναμία του να ξεπεράσει τα φυσικά εμπόδια με άλμα μας οδήγησε δύο φορές στο να κολλήσουμε στον ίδιο χώρο.

Ψάχνοντας σαν κυνηγόσκυλα μια τάξη βρεθήκαμε χωρίς να το καταλάβουμε μεταξύ ενός τραπεζιού γεμάτου βιβλία, μιας αρχειοθήκης και δύο πεσμένων συρταριών τα οποία έκοβα τον δρόμο και προς τις δύο πιθανές κατευθύνσεις μας. Προσπαθήσαμε σκύβοντας, τρέχοντας και πασπατεύοντας κάθε σπιθαμή μεταξύ των δύο συρταριών να απεγκλωβιστούμε από την απίθανη παγίδα αλλά δεν τα καταφέραμε. Το αποτέλεσμα; Quit και επιστροφή στην αρχή της περιπέτειας.

Το μεγαλύτερο συγκινησιακό όπλο του game είναι η ελληνική αφήγηση.

Εκτός από το game breaking bug που περιγράψαμε, τα υπόλοιπα bugs ήταν ακίνδυνα και δεν επηρέασαν καθόλου τις έρευνές μας. Την πρώτη φορά που αρχίσαμε το game, δεν εμφανίστηκαν στην οθόνη ούτε τα instructions, ούτε τα objectives. Το γεγονός οδήγησε σε κωμικοτραγικά αποτελέσματα. Δίχως να ξέρουμε πως ανάβει ο φακός, βρήκαμε τον δρόμο μας προς τον στόχο, δηλαδή το σχολικό κτήριο, μπήκαμε και αρχίσαμε να ανοίγουμε πόρτες και να πασπατεύουμε αντικείμενα σε χώρους με λίγο περισσότερο φωτισμό από απύθμενο σπήλαιο.

Το τρίτο και τελευταίο bug ήταν η μόνιμη αναγραφή μιας εκ των χρήσιμων οδηγιών που μας παρέχει το game. “Πιέστε το E για να διαβάσετε το τάδε κείμενο ή να πάρετε το τάδε αντικείμενο”. Αισθητικά μας χάλασε να βλέπουμε διαρκώς το μήνυμα στο πάνω μέρος της οθόνης, δεν μας εμπόδισε όμως στην πρόοδο στα ενδότερα του σχολείου. Το voice acting περικλείει στην ολότητά του ελληνικές λέξεις ενώ οι υπότιτλοι είναι δοσμένοι στα Αγγλικά, καθιστώντας το προσιτό στους αγγλόφωνους gamers. Τα λόγια εκφέρει ο ίδιος ο developer, ο Κωνσταντίνος, στον ρόλο του Παπαδόπουλου, εκφράζοντας πετυχημένα την καταθλιπτική ψυχολογία του ερευνητή με την μονότονη εκφορά του λόγου. Το ακουστικό κομμάτι είναι ικανοποιητικό για one man game. Τα σπινθηρίσματα των κομμένων ηλεκτρικών καλωδίων δημιουργούν ένα διαρκή φόβο επικείμενου ατυχήματος. Η εμφάνιση απροσδιόριστων μορφών συνοδεύεται από αιφνιδιαστικές νότες που διασπούν την νεκρική σιγαλιά και τους περιβαλλοντικούς ήχους, αναγκάζοντάς μας να αναφωνήσουμε “ωχ” στιγμιαία.

lesson hometown 2

Το μικροσκοπικό μέγεθος του game και η απουσία του ψηφιακού θανάτου για το avatar μας, καθιστά σωστή την επιλογή της απουσίας του manual ή του auto save. Η περιπλάνηση στο σχολείο μπορεί να γίνει και υπό μορφή speedrun γιατί τα αξιοποιήσιμα αντικείμενα είναι εύκολα ορατά μόλις εισερχόμαστε σε ένα δωμάτιο. Φυσικά, σε ένα Adventure που βασίζεται αποκλειστικά στην ερεβώδη ατμόσφαιρά του θα ήταν ανόητο να βιαστούμε. Αντίθετα κινούμαστε στο αφρόντιστο, παρατημένο κτίριο με βήμα σημειωτόν, επιφυλακτικά, προσπαθώντας να ταυτιστούμε με τον χαρακτήρα μας.

Οι κατεστραμμένες βιβλιοθήκες και τα χάρτινα βουνά από βιβλία που προσέφεραν κάποτε γνώσεις, μας θύμισαν έντονα την ουκρανική πόλη-φάντασμα του Pripyat που πλήρωσε ακριβά το πυρηνικό ατύχημα του Chernobyl. Τα μυστικιστικά σύμβολα, το χυμένο αίμα και οι αποτρόπαιες εικόνες που κρύβονται στα έγκατα του σχολείου μας μεταδίδουν την φρίκη των ατόμων που πέρασαν κάποτε από τους διαδρόμους του. Φτάνοντας στο φινάλε μετά από ένα δίωρο περίπου εξερεύνησης του περιεχομένου, ικανοποιηθήκαμε αρκετά από την κατάληξη, πιστεύουμε όμως ότι χάθηκε μια καλή ευκαιρία στα credits για μια γερή δόση τρομάρας.

lesson hometown 3

Φεύγοντας από τον σχολικό εφιάλτη
Το Lesson: Hometown είναι μια εμπνευσμένη προσπάθεια ενός developer, η εισαγωγή του στον τεράστιο και δύσκολο κόσμο των Horror Adventures. Οι ατέλειες στην παραγωγή είναι αναπόφευκτες αφού γνωρίζουμε πόσο σκληρή δουλειά χρειάζεται ένα αντίστοιχο project, ειδικά όταν εμπεριέχει τρισδιάστατη απεικόνιση της ψηφιακής πραγματικότητας. Το πρωτόλειο του Κωνσταντίνου Κουμαράκη δείχνει ένα άτομο με όραμα και το μεράκι για να το πραγματοποιήσει. Ευελπιστούμε ότι, με την συνδρομή περισσότερων συνεργατών και την αφοσίωση σε ολοένα και ποιοτικότερα gaming προϊόντα, θα μας προσφέρει συναρπαστικότερες gaming εμπειρίες στο μέλλον.

Θετικά:
- Εκφοβιστική ατμόσφαιρα που μας απορροφά εύκολα
- Ελληνικό voice acting και γράμματα

Αρνητικά:
- Αρκετά τεχνικά προβλήματα
- Μέγεθος demo και όχι full game
- Απειροελάχιστη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 5
Σενάριο: 5
Αντοχή: 4
Γενικά: 6

Το πρώτο βήμα ενός εγχώριου developer, ατελές αλλά αρκετά υποσχόμενο.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Lesson: Hometown' in the forum. 6 days ago

lesson-hometown-41-1570103060.jpg
Το Lesson: Hometown είναι μια εμπνευσμένη προσπάθεια ενός developer, η εισαγωγή του στον τεράστιο και δύσκολο κόσμο των Horror Adventures. Οι ατέλειες στην παραγωγή είναι αναπόφευκτες αφού γνωρίζουμε πόσο σκληρή δουλειά χρειάζεται ένα αντίστοιχο project, ειδικά όταν εμπεριέχει τρισδιάστατη απεικόνιση της ψηφιακής πραγματικότητας.

Το πρωτόλειο του Κωνσταντίνου Κουμαράκη δείχνει ένα άτομο με όραμα και το μεράκι για να το πραγματοποιήσει. Τσεκάρετε το παρακάτω βίντεο για να σχηματίσετε μια πρώτη ιδέα για το περιεχόμενό του:
[video]

Read More...

1 week ago
Puyo Puyo Tetris 1 week ago

Δύο κόσμοι συγκρούονται και μπαίνουμε στην μέση!

Υπάρχουν ορισμένα games που λειτούργησαν ως βασικοί παράγοντες διαμόρφωσης της αγαπημένης μας κουλτούρας. Το Tetris ανήκει αναμφίβολα στις πρώτες θέσεις αυτών. Μαζί με μια χούφτα ακόμα τίτλους, είναι το Video Game που γνωρίζουν και έχουν παίξει όλοι οι gamers από καταβολής της gaming βιομηχανίας. Προσιτό σε όλες τις ηλικίες και άμεσα αναγνωρίσημο, έχει στοιχειώσει τα όνειρα εκατομμυρίων παικτών στην προσπάθειά τους να επιζήσουν της βροχής των tetriminoes, των γεωμετρικών σχημάτων που πέφτουν καταρρακτωδώς από την κορυφή της οθόνης. Παράλληλο βίο με το Tetris και την επιτυχία του χάραξε και το Puyo Puyo της Compile, με αφετηρία την δημιουργία του το 1991. Το εν λόγω γιαπωνέζικο “διαμάντι” είναι ένα Match-4 Puzzle που μας αναθέτει την απλή αποστολή του ζευγαρώματος χαριτωμένων σταγόνων σε τετράδες και άνω, με στόχο να αποτρέψουμε το ξεχείλισμα της οθόνης.

Εκτός από τις ομοιότητες σε gameplay και εμπορική επιτυχία, τα δύο games έχουν και κάτι ακόμα κοινό, την αγαπημένη μας εταιρεία ανάπτυξης Sega. Η Sega ανέλαβε την διανομή του Puyo Puyo από το 1992 και αγόρασε τα δικαιώματά του το 2001, αναθέτοντας στην θυγατρική της, Sonic Team, την περαιτέρω ανάπτυξή του. Στην περίπτωση του Tetris, η Sega κυκλοφόρησε τον πρώτο τίτλο με την στάμπα του το 1988 και συνέχισε να παράγει Tetris games για δεκαετίες, σε κονσόλες, υπολογιστές και arcades. Το 2014 το επιτελείο της Sonic Team είχε την φαεινή ιδέα να παντρέψει τους δύο τίτλους σε ένα επικό crossover εν ονόματι Puyo Puyo Tetris. Η εμφάνιση του στην ιαπωνική αγορά αρχικά εξελίχθηκε σε μεγάλη οικονομική επιτυχία με συνέπεια να μεταφερθεί σε όλες τις κονσόλες και, πρόσφατα, στα PC μας.

puyo puyo tetris 1

Παιδάκια και ζωάκια, σαν παιδική χαρά
Προτού καταδυθούμε στον gameplay πυρήνα του Puyo Puyo Tetris καλό θα είναι να μελετήσουμε πρώτα το αφηγηματικό περιτύλιγμα του. Αυτό ονομάζεται Adventure mode και χωρίζεται σε 7 acts, διαμοιρασμένα σε 10 episodes έκαστο. Το σενάριο μπορεί να χαρακτηριστεί “κατάλληλο για όλους” αφού περιέχει μια... αρμαθιά εξωφρενικά χαριτωμένων χαρακτήρων, ιδανικών για παιδική εκπομπή στο Nickelodeon. Στατικές εικόνες με Visual Novel αισθητική και χιουμοριστικούς διαλόγους μας χαρίζουν μπόλικα χαμόγελα, στερούνται εντελώς προβληματισμών και καταγράφουν την σταδιακή συγχώνευση των δύο κόσμων και τους λόγους για τους οποίους συμβαίνει.

Το voice acting είναι ανάλαφρο και εντελώς παιδιάστικο και οι χαρακτήρες δεν παρουσιάζουν την παραμικρή συνοχή σε όποιον δεν τους έχει συναντήσει ήδη σε παλαιότερα games των δύο σειρών. Κατά συνέπεια, το Puyo Puyo Tetris είναι η χειρότερη αφετηρία στους κόσμους των βασικών συστατικών του, γιατί ο νεοφερμένος δεν καταλαβαίνει Χριστό από τις σχέσεις των χαρακτήρων και τους προσλαμβάνει σαν ασυνάρτητους. Από το artwork των χαρακτήρων εκτιμήσαμε και θα κουβαλάμε για πάντα με αγάπη στην μνήμη μας τους τεντωμένους δείκτες των χεριών. Η θεατρικότητα της εν λόγω κίνησης μας αρέσει ιδιαίτερα και βρίσκουμε ότι προσδίδει βάρος στα λεγόμενα, αναζωογονεί ταυτόχρονα τους χαρακτήρες και την κουβέντα τους.

http://www.youtube.com/watch?v=TdRqctcF31k

Η δομή των episodes του Adventure mode έχει ενδιαφέρον. Περιέχει ένα σωρό single player challenges ειδικά προορισμένα για το Adventure τμήμα και αγώνες 1-vs-1 ενάντια σε συγκεκριμένους χαρακτήρες. Η εναλλαγή αγώνων και δοκιμασιών δημιουργεί απότομες κορυφώσεις στο (νοητό) διάγραμμα της δυσκολίας και δείχνει ότι το Adventure mode είναι ανισόρροπο σαν τους χαρακτήρες που δρουν σε αυτό. Αναγνωρίζοντας το γεγονός, οι developers μας δίνουν την επιλογή να περάσουμε ένα episode αυτόματα, δίχως να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας. Ούτε δέκα ώρες δεν αντέχει το Adventure mode στην επίθεσή μας, ειδικά αν ενεργοποιούμε κάθε λίγο και λιγάκι το help mode του. Ο ρόλος του είναι να προσφέρει μια υποτυπώδη αφηγηματική δομή στο game και να μας συστήσει το lore του. Με την ολοκλήρωσή του αρχίζει το ουσιαστικό παιχνίδι, τα single player modes και το άκρως ανταγωνιστικό online.

Δύο κολοσσοί της gaming κουλτούρας μας υπενθυμίζουν ότι το καλό gameplay είναι αναντικατάστατο.

Κρατήστε σταγονίδια και σχήματα σε χαμηλό υψόμετρο
Γεωμετρικά σχήματα πέφτουν από τον ουρανό και μας αναθέτουν να τα ενοποιήσουμε δημιουργώντας ευθείες γραμμές ώστε να τα εξαφανίσουμε. Αυτή είναι η απλή συνταγή του Tetris που γνωρίζουμε και λατρεύουμε. Το Puyo Puyo έρχεται να κοντράρει το καταιγιστικό gameplay του Tetris που απαιτεί αστραπιαία ρεφλέξ και υψηλή γεωμετρική αντίληψη, εισάγοντας τον παράγοντα στρατηγική. Δεν αρκεί να ενώσουμε τέσσερα και βάλε σταγονίδια του ίδιου χρώματος σε μια αλυσίδα για να τα καταστρέψουμε και να αδειάσουμε γρήγορα την οθόνη. Αντιλαμβανόμαστε σύντομα ότι πρέπει να προγραμματίσουμε από νωρίς τις κινήσεις μας, να σκεφτούμε πως θέλουμε να γεμίσει η πίστα, να τοποθετήσουμε σε στρατηγικά σημεία τα “κομμάτια” μας και, όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή, να τα σπάσουμε όλα με μια κίνηση ντόμινο.

puyo puyo tetris 2

Ταυτόχρονα με το υψηλό σκορ και την αποφυγή του ξεχειλίσματος της οθόνης, βλέπουμε ότι τα μεγάλα combos γεμίζουν το τερέν του αντιπάλου με garbage puyos, δηλαδή σκουπίδια που πρέπει να καθαρίσει. Αντίστοιχη τακτική μπορούμε να ακολουθήσουμε και στο αγαπημένο μας Tetris αν το επιθυμούμε αλλά η εκτέλεση της δεν είναι το ίδιο εύκολη. Το gameplay αμφότερων των games γίνεται άμεσα κατανοητό με αποτέλεσμα να μπορεί να ασχοληθεί μαζί του ο οποιοσδήποτε. Η πορεία προς την τελειοποίηση είναι τόσο μακρινή όσο δεν φανταζόμαστε όταν αντικρίζουμε για πρώτη φορά τα όμορφα σχήματα και τα γλιστερά σταγονίδια.

Η μεγάλη μας εμπειρία στα Match-3 μας βοήθησε να προσαρμοστούμε τάχιστα στις αναμετρήσεις με τα puyos. Η εξοικείωση με τις Tetris παρτίδες άργησε πάρα πολύ. Είδαμε την οθόνη μας να γεμίζει με tetriminos περισσότερες φορές από όσες περιμέναμε. Αναρωτηθήκαμε πως είναι δυνατόν η τεράστια εμπειρία μας να μην είναι αρκετή για να σαρώσουμε ένα από τα πρώτα Video Games στην ιστορία και υποκλιθήκαμε ξανά στην ιδιοφυΐα του Alexey Pajitnov που το δημιούργησε.

puyo puyo tetris 3

Το Puyo Puyo Tetris επιχειρεί να μας διευκολύνει στην σταδιακή μας βελτίωση με τρία tutorials ανά game που εξετάζουν τις αρχικές και τις προχωρημένες τεχνικές. Οι πληροφορίες που περιέχουν, μαζί με τα hints που σκορπίζουν απλόχερα οι χαρακτήρες όταν αποτυγχάνουμε σε μια δοκιμασία, μας επιτρέπουν να ανταπεξέλθουμε σταδιακά στα modes και να γίνουμε καλύτεροι παίκτες. Ο παράγοντας χρόνος μας σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό στα περισσότερα modes. Καθάρισε ένα συγκεκριμένο αριθμό γραμμών σε τάδε χρόνο, πέτυχε ένα συγκεκριμένο σκορ σε τάδε χρόνο, φτάσε στο τάδε σκορ προτού καταστρέψεις συγκεκριμένο αριθμό γραμμών ή φτάσεις στο άλφα ή στο βήτα level. Με το ρολόι να μας βαραίνει στην ψυχή σαν να είμαστε θανατοποινίτες, απολαύσαμε περισσότερο τις μονομαχίες με το A.I. Η τεχνητή νοημοσύνη παίζει έξυπνα και όμορφα το ταμπλό της χωρίς ποτέ να μας φαίνεται υπερβολικά ισχυρότερη ή εντελώς άσχετη σε σχέση με εμάς. Κοντράροντας την έχουμε αρκετό χρόνο για να περιστρέψουμε tetriminos και puyos, να προσαρμοστούμε στον ρυθμό του gameplay και να βγούμε καλύτεροι από την αναμέτρηση.

Δύο σε ένα μήπως ισούται με... κανένα;
Η μεγάλη ατραξιόν του Puyo Puyo Tetris είναι η συγχώνευση των δύο games στην ίδια παρτίδα. Η εναλλαγή μεταξύ τους ανά συγκεκριμένο χρονικό όριο μας ικανοποίησε πολύ γιατί εξελίσσεται σε σκληρή νοητική προπόνηση. Το Swap mode μας αναγκάζει να αλλάζουμε αδιάκοπα την αντίληψή μας ανάλογα με το αν παίζουμε Tetris ή Puyo Puyo. Παίζοντας το σε διπλό ταμπλό, εκτελούμε ένα είδος απαιτητικού multitasking, διατηρώντας και τις δύο επιφάνειες στο ορατό μας πεδίο και υπολογίζοντας τις επόμενες κινήσεις μας.

Δεν περιμέναμε ποτέ να μας επισκεφτεί η... φρίκη σε ένα game Tetris ή Puyo Puyo και όμως μας επισκέφτηκε και το όνομα αυτής, Fusion mode. Στο ίδιο ταμπλό υποδεχόμαστε tetriminos και puyos. Ο αγώνας για να τα συνταιριάξουμε και να αδειάσουμε τον τόπο προτού γεμίσει μέχρι πάνω είναι σκληρός. Puyos και tetriminos πέφτουν εναλλάξ ή αλλάζουν ενόσω πέφτουν και μας προκαλούν σύγχυση. Το mode παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί καινοτομεί ενσωματώνοντας και τα δύο games σε ένα, εντούτοις παρέχει την μικρότερη ευχαρίστηση εξαιτίας του αναπόφευκτου μπερδέματος που προκύπτει.

http://www.youtube.com/watch?v=HyNDaUSqgE0

Το Big Bang mode είναι μια πολύ διασκεδαστική εναλλακτική θεώρηση του gameplay. Το Puzzle στοιχείο είναι εντονότερο από ποτέ σε αυτό το πλαίσιο. Καλούμαστε να επιλύσουμε τους προσφερόμενους γρίφους τοποθετώντας τα κομμάτια μας στο ακριβές σημείο που θα αφανίσει με την μια το οικοδόμημα των puyos-tetriminos που έχουν καταλάβει την οθόνη. Παρατηρούμε ότι δεν έχει ισορροπηθεί σωστά η δυσκολία μεταξύ των puzzles με την επίλυση των Tetris γρίφων να είναι πανεύκολη ενώ των Puyo Puyo γρίφων να μας οδηγεί συχνά στην αποτυχία εξαιτίας ενός απειροελάχιστου λάθους στην τοποθέτησή τους. Ο μαζικός αφανισμός puyos και tetriminos μας ξετρελαίνει στο Bing Bang και η κορύφωσή του σε μια ενεργειακή έκρηξη που συντρίβει την health bar του αντιπάλου είναι το εντυπωσιακότερο θέαμα που εισπράξαμε από το Puyo Puyo Tetris.

Από στατιστικής πλευράς, το Puyo Puyo Tetris στέκεται με περηφάνια στο ύψος των περιστάσεων. Αναλυτικά στατιστικά για τους αγώνες που δίνουμε και ειδικά βραβεία για την μαζική εξολόθρευση puyos και tetriminos που τόσο αγαπάμε βρίσκονται στην ενότητα Stats για να τα απολαμβάνουμε. Το αδιάφορο voice acting δεν μας δίνει σοβαρό κίνητρο για να ξοδέψουμε τα δυσαπόκτητα credits μας στην αγορά νέων φωνών. Αντίθετα, προτιμούμε να τα ξοδέψουμε σε αισθητικές αλλαγές των “πιονιών” μας. Τα credits είναι η επιβράβευση του game για τις νίκες στα διάφορα modes και την συμμετοχή μας, με τα ποσά να αυξομειώνονται ανάλογα με το μέγεθος της επιτυχίας.

puyo puyo tetris 4

Η μετάβαση στην διαδικτυακή υπόσταση του Puyo Puyo Tetris είναι η σκληρότερη δοκιμασία που μας περιμένει στο game. Οι αντίπαλοι δεν είναι καλοί, δεν είναι φοβεροί, τις περισσότερες φορές είναι σχεδόν ανίκητοι. Παρακολουθούσαμε με κατάπληξη και τρόμο την άνεση με την οποία οι αντίπαλοί μας τοποθετούν puyos και tetriminos. Τα κομμάτια τοποθετούνται με εκπληκτική ταχύτητα και φυσικότητα στις σωστές υποδοχές και ένα βουνό από garbage puyos-tetriminos μας πνίγει προτού προλάβουμε να αντιδράσουμε. Το Online mode δεν είναι για άτομα με ασθενή καρδιά ούτε για gamers που δεν έχουν γράψει πολλές ώρες στα υπόλοιπα modes και δεν είναι σε θέση να αδειάσουν ένα ταμπλό γεμάτο puyos και tetriminos σε νανοδευτερόλεπτα. Ο προθάλαμος του Online είναι τα multiplayer modes που μπορούμε να παίξουμε με φίλους μας. Μοιραζόμενοι την εμπειρία του Puyo Puyo Tetris με δικά μας άτομα παραπλήσιας δυναμικότητας, αναπτύσσουμε αμφότεροι τις ικανότητές μας και προετοιμαζόμαστε βήμα προς βήμα για τον ανταγωνιστικό όλεθρο του Online όπου και θα περάσουμε μήνες μέχρι να κατακτήσουμε υψηλό πόστο στους σκόρερς.

Ένα από τα λίγα games όπου παλεύουμε για να πιάσουμε... πάτο
Το διαχρονικό gameplay του Puyo Puyo Tetris δικαιολογεί με το παραπάνω την καταβολή των 20 ευρώ προτού το ενσωματώσουμε στην Steam βιβλιοθήκη μας. Είναι αδύνατον να καταμετρηθούν οι ώρες που θα περάσουμε βελτιώνοντας τις ικανότητές μας και στα δύο αριστουργηματικά games έως ότου μεταβληθούμε σε παίκτες παγκοσμίου κλάσης. Το παιδικό περιτύλιγμα είναι αρκετά γουστόζικο και ανάλαφρο αλλά υφίσταται σαν γαρνιτούρα, δεν αποσπά την προσοχή μας από τα game mechanics και τα modes που αποτελούν την ουσία του πακέτου. Η σύζευξη των δύο games δεν είναι πολύ πετυχημένη, τα απολαμβάνουμε περισσότερο ξεχωριστά. H πολυμορφία των modes και το σούπερ ανταγωνιστικό multiplayer δημιουργεί τις προϋποθέσεις για άφθονη διασκέδαση με κοντινούς και μακρινούς (διαδικτυακούς) φίλους.

Θετικά:
- Διαχρονικό και ανεξάντλητο gameplay
- Προσαρμοστικό A.I.
- Απεριόριστη ουσιαστικά διάρκεια
- Ζωηρή Online κοινότητα
- Μεγάλη ποικιλία online και offline modes

Αρνητικά:
- Προβληματική συγχώνευση στο Fusion mode
- Σενάριο και χαρακτήρες φτιαγμένοι για προσχολικές ηλικίες
- Αδιάφορο voice acting και soundtrack
- Ανισορροπία στο επίπεδο δυσκολίας συγκεκριμένων modes
- Τα προϊόντα του Shop δεν μας κινούν το ενδιαφέρον

Βαθμολογία
Γραφικά: 6
Ήχος: 5
Gameplay: 9.5
Σενάριο: 5
Αντοχή: 9.5
Γενικά: 7.5

“Και έσονται δύο κλασικά games εις σάρκαν μιαν” αναγκάζοντάς μας να τα αγαπήσουμε από την αρχή.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς replied to the topic 'Puyo Puyo Tetris' in the forum. 1 week ago

image-asset.jpeg
Το διαχρονικό gameplay του Puyo Puyo Tetris δικαιολογεί με το παραπάνω την καταβολή των 20 ευρώ προτού το ενσωματώσουμε στην Steam βιβλιοθήκη μας. Είναι αδύνατον να καταμετρηθούν οι ώρες που θα περάσουμε βελτιώνοντας τις ικανότητές μας και στα δύο αριστουργηματικά games έως ότου μεταβληθούμε σε παίκτες παγκοσμίου κλάσης.

Το παιδικό περιτύλιγμα είναι αρκετά γουστόζικο και ανάλαφρο αλλά υφίσταται σαν γαρνιτούρα, δεν αποσπά την προσοχή μας από τα game mechanics και τα modes που αποτελούν την ουσία του πακέτου. Η σύζευξη των δύο games δεν είναι πολύ πετυχημένη, τα απολαμβάνουμε περισσότερο ξεχωριστά. Διαμορφώστε την δική σας άποψη παρακολουθώντας το ακόλουθο βίντεο:
[video]

Read More...

2 weeks ago
Portal 2 weeks ago

Μια γυναίκα ακροβατεί στις πύλες της αντίληψης.

Πασχίσαμε πραγματικά αλλά δεν μπορέσαμε να σκεφτούμε πιο γελοίο τίτλο από το Narbacular Drop, το πειραματικό project μιας μικρής ομάδας φοιτητών του DigiPen Institute of Technology. Τα καλά εκπαιδευμένα φοιτητικά μυαλά συνέθεσαν ένα πρωτοποριακό Video Game με αρχετυπική υπόθεση (αιχμάλωτη πριγκίπισσα που έρχεται αντιμέτωπη με κακό δαίμονα) το 2005 και τράβηξαν την προσοχή υψηλόβαθμου στελέχους της εταιρείας ανάπτυξης Valve. Μετά την παρουσίαση του project στα γραφεία του Video Game κολοσσού, ο πρόεδρος της Valve, Gabe Newell, προσέφερε αυτόματα δουλειά στους φοιτητές με σκοπό την περαιτέρω ανάπτυξη του ευφυούς δημιουργήματός τους. Παρόλο που οι ιθύνοντες της Valve διέκριναν τις τρομακτικές δυνατότητες του project, κράτησαν την ομάδα σε μέγεθος ντουζίνας, αντιμετωπίζοντας με επιφυλακτικότητα το νεοαποκτηθέν δημιουργημά τους.

Στην παρέα των φοιτητών προστέθηκε και ο Erik Wolpaw, ένας εξαίρετος κωμικογράφος που βοήθησε σημαντικά στην σύνθεση της προσωπικότητας της GLaDOS. Η δημιουργική ομάδα δεν είχε την δυνατότητα να χτίσει έναν ολόκληρο κόσμο από την αρχή έτσι δανείστηκαν “ανταλλακτικά” από το artwork του Half-Life 2. Ο Wolpaw και η παρέα του πειραματίστηκαν εξαντλητικά με τα game mechanics, το χιούμορ της αφήγησης, την επέκταση του gameplay σε μέγεθος που να ικανοποιήσει τους “διψασμένους” gamers. Απέχοντας ελάχιστα από την προγραμματισμένη κυκλοφορία του Portal το 2007, οι άνθρωποι της Valve είχαν μεγάλες αμφιβολίες για την εμπορική του επιτυχία. Για να αποφύγουν πιθανό φιάσκο, το περιέλαβαν στην θρυλική συλλογή του Orange Box, πλάι στα Team Fortress 2 και Half-Life 2: Episode Two. Η επιτυχία που ακολούθησε τους κατέπληξε. Το Portal αγκαλιάστηκε από gamers, game designers και δημοσιογράφους και οι χιουμοριστικές ατάκες της GlaDOS μετατράπηκαν σε δημοφιλή διαδικτυακά μιμίδια (memes). Έφτασε η ώρα να αποκαλύψουμε τα μυστήρια του ψηφιακού αυτού οράματος.

portal 1

Πιαστήκαμε σαν ποντίκια στην φάκα
Καμία εισαγωγή δεν μας εξηγεί πως και γιατί βρέθηκε το avatar μας στο κτηριακό σύμπλεγμα της εταιρείας Aperture Science. Μια φευγαλέα ματιά στο πρώτο portal που διαβαίνουμε αποκαλύπτει ότι ο χαρακτήρας μας είναι μια γυναίκα που φοράει ειδική φόρμα. Ένα χρονόμετρο μειώνει τα νούμερα στην οθόνη του με ιλιγγιώδη ταχύτητα κάνοντάς μας υποψιαστούμε ότι η παραμονή στο γυάλινο δωμάτιο μας δεν θα κρατήσει πολύ. Πράγματι, μια πύλη ανοίγει και οδηγούμε γοργά την ηρωίδα μας σε ένα περιβάλλον γεμάτο βαρύτατους κύβους, θανάσιμα υγρά, πύλες τηλεμεταφοράς και ένα ενεργειακό πεδίο που λειτουργεί εμποδιστικά στις προσπάθειές μας. Σύντομα αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον παράξενο αυτό χώρο. Η τεχνητή νοημοσύνη εν ονόματι GLaDOS δεν βάζει γλώσσα μέσα της από την πρώτη στιγμή. Μας βομβαρδίζει με οδηγίες για τα επερχόμενα τεστ, με απαγορεύσεις πάσας μορφής και με πολλές πληροφορίες σχετικά με το τι ακριβώς κάνουμε στον λαβύρινθό μας.

Είναι δυνατόν μια ασώματη φωνή να εξελίσσεται σε έναν από τους πιο περίπλοκους και συναρπαστικούς χαρακτήρες στην Video Game κουλτούρα; Φυσικά και είναι αφού δεν ξεχνούμε το μεγάλο μάθημα που μας δίδαξε ο HAL 9000 από το “2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος”. Ένας υπολογιστής προικισμένος με ανθρώπινη προσωπικότητα, ανεξάρτητα από το αν έχει ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά ή όχι, εξελίσσεται στον πιο ανατριχιαστικό ανταγωνιστή όταν η λογική του έρθει σε σύγκρουση (αναπόφευκτα) με τους νόμους της ζωής. Η GLaDOS είναι ένα από τα σατανικότερα μηχανήματα που έχουμε συναντήσει ποτέ. Είναι ψεύτρα, χειριστική, επιτίθεται αδίστακτα στο ηθικό και την αυτοπεποίθησή μας, δεν ξέρουμε αν μας κοροϊδεύει ή αν τρίζει τα ψηφιακά της δόντια κάθε φορά που συντρίβουμε έναν από τους γρίφους της.

http://www.youtube.com/watch?v=TluRVBhmf8w

Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά της δυναμώνουν όταν αντιλαμβάνεται ότι χάνει το παιχνίδι, για πρώτη φορά διακρίνουμε απορία και πανικό στην φωνή της. Οι προτάσεις που εκστομίζει είναι φανταστικές και η φωνή της Ellen McLain που τις αποδίδει με πάθος, σε συνδυασμό με την απαραίτητη επεξεργασία διαμέσου τεχνολογίας ώστε να ακούγεται ρομποτική, έχει καταχωρηθεί στα καλύτερα voice acting όλων των εποχών. Με τέτοιο ανταγωνιστή δεν έχει σημασία το ότι ο χαρακτήρας μας είναι ουσιαστικά μουγγός και η αφήγηση δεν περιέχει κείμενα αλλά επικοινωνείται αποκλειστικά από τις πράξεις μας. Βέβαια ο σχεδιασμός της Chell, της ηρωίδας μας, είναι φανταστικός. Η πορτοκαλί φόρμα μας παραπέμπει σε εργαστηριακό πειραματόζωο και τα μηχανικά ελατήρια στις φτέρνες της εξηγούν γιατί δεν γίνεται τοματοπελτές όταν πέφτει από μεγάλα ύψη.

Μια συναρπαστική δοκιμασία του μυαλού και των αντιληπτικών μας δυνατοτήτων, μια κατάδυση σε κόσμο που δεν έχουμε ξαναβιώσει.

Το Portal είναι ένα αριστουργηματικό Puzzle και η ανωτερότητά του οφείλεται στο εξαντλητικό playtesting στο οποίο το υπέβαλλαν ορθά οι developers. Αμέτρητοι gamers στάθηκαν μπροστά στους υπολογιστές της Valve και πάλεψαν με τις δοκιμασίες του Portal, πολύ πριν την ολοκλήρωση και την κυκλοφορία του. Βλέποντας τις συμπεριφορές τους, οι δημιουργοί προσέθεσαν και αφαίρεσαν πολλά στοιχεία, άλλαξαν την μορφή αρκετών γρίφων, πρόσεξαν να μην επιτρέψουν στην βαρεμάρα ή στην αδιαφορία να εμφανίσουν το κακάσχημο “πρόσωπό” τους. Το αποτέλεσμα είναι μια τέλεια ισορροπημένη αλληλουχία δοκιμασιών που αρχίζει με εύκολα και κατανοητά πράγματα σχετικά με την χρήση των κύβων και των διακοπτών, την κίνηση στον χώρο και την δημιουργία portals με το μοναδικό όπλο του game, το portal gun.

portal 2

Η λέξη όπλο εισέρχεται αυτόματα σε εισαγωγικά αφού δεν πρόκειται να πυροβολήσουμε ποτέ τίποτα παρά μόνο διαστατικές πύλες με τις οποίες ταξιδεύουμε στον χώρο. Η απλότητα του portal gun είναι συγκινητική. Ανοίγουμε μια πύλη σε μια επιφάνεια, ανοίγουμε μια δεύτερη σε μια άλλη στην οποία δεν έχουμε πρόσβαση με άλλο τρόπο, μπαίνουμε στην πρώτη, βγαίνουμε από την δεύτερη. Εκτός από το κορμί μας, μεταφέρουμε και κύβους μεταξύ των πυλών για να τους τοποθετήσουμε στα pressure plates που ανοίγουν πόρτες και λοιπούς μηχανισμούς.

Όσο η ώρα περνά τόσο οι αρχικοί γρίφοι του στυλ “ανοίγω μια πύλη εδώ και μια άλλη στο απέναντι μέρος και περνώ το χάσμα, μεταφέρω τον κύβο κ.τ.λ.” δίνουν την θέση τους σε πολύ πιο σύνθετους μηχανισμούς. Γρίφοι με χρονικό περιορισμό κάνουν την αδρεναλίνη μας να βράζει. Η αναδρομολόγηση φωτεινών σφαιρών σε ειδικές υποδοχές και η μεσολάβηση αποτρεπτικών ενεργειακών πεδίων μας τρελαίνει. Το ύψος γίνεται βασικό εργαλείο μας στην προσπάθεια εκτόξευσης του avatar σε απρόσιτες περιοχές μέσω ειδικά τοποθετημένων portals.

portal 3

Η αντίληψή μας για την γεωμετρία, η προοπτική των χώρων αλλάζουν μέσα στο μυαλό μας, αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε με εναλλακτικούς τρόπους την πραγματικότητα. Ο πειραματισμός ευνοείται σφόδρα από το συχνό auto save, την δυνατότητα manual save ανά πάσα στιγμή και την επιστροφή μας στο τελευταίο save αν, κατά τύχη, καταλήξουμε σε κανένα υλικό που κατατρώει τις σάρκες. Η σταδιακή αύξηση της δυσκολίας των puzzles είναι ευπρόσδεκτη ειδάλλως θα χανόταν η έκπληξη και η πρόκληση που μας καθηλώνουν από χώρο σε χώρο. Σε καμία περίπτωση δεν αισθανόμαστε ότι ο γρίφος που αντιμετωπίζουμε παραλογίζεται, είναι αδύνατον να νικηθεί, τοποθετήθηκε για να μας εκνευρίσει.

Κοντσέρτο για στατικά πολυβόλα
Παλεύουμε σαν λιοντάρια με την αδράνεια, με τις αποστάσεις, με τους διακόπτες και τις κινούμενες πλατφόρμες. Άξαφνα εμφανίζονται τα turrets, βάσεις πολυβόλων που μοιάζουν με χαριτωμένα ρομποτάκια. Η εξολόθρευση τους οδηγεί σε ευρηματικότερη χρήση του portal gun αλλά και σε μερικές παραλλαγές. Για παράδειγμα, μπορούμε να εξοντώσουμε το ίδιο turret είτε ανοίγοντας ένα portal από κάτω του και στέλνοντάς το στον αγύριστο, είτε βάζοντας ένα κύβο για ασπίδα και πέφτοντας πάνω του για να το ανατρέψουμε. Τα turrets είναι υπεύθυνα για κάνα- δυο εκπληκτικά σκηνικά. Στο ένα ανακατευθύνουμε τις βολές ενός turret και τις στέλνουμε την μια μετά την άλλη στα turrets που βρίσκονται τριγύρω. Το άλλο σκηνικό είναι κοντά στο φινάλε σε ένα τεράστιο ανοικτό χώρο με πολλά turrets να στοχεύουν ότι κινείται με το σκοπευτικό λέιζερ τους. Ανοίγουμε συνέχεια portals το ένα πίσω από το άλλο, τους την “βγαίνουμε” αιφνιδιαστικά από τα πλάγια και τα τσακίζουμε διαδοχικά.

http://www.youtube.com/watch?v=f4cUqca7RP0

Οι χώροι του Portal είναι ειδικά σχεδιασμένοι για να δημιουργούν συγκεκριμένες εντυπώσεις. Η αποστειρωμένη ατμόσφαιρα των δοκιμαστικών δωματίων που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, μας κάνει να αισθανόμαστε σαν πειραματόζωα που έχουν εγκλωβιστεί σε τεχνητό λαβύρινθο. Η μουντίλα του περιβάλλοντος που ακολουθεί την απόδραση μας, θυμίζει εργοστασιακό εφιάλτη, μια τεράστια, άχρωμη έκταση σαν αποθήκη. Η αίσθηση που εισπράττουμε από το σκηνικό είναι η απόδραση από την λαβυρινθώδη φυλακή μας, η νίκη επί της τεχνητής νοημοσύνης στο ίδιο της το παιχνίδι. Νιώθουμε ότι δεν ξεπεράσαμε απλά τις στημένες δοκιμασίες αλλά, χάρη στην εξυπνάδα μας, ξεφύγαμε από την τεράστια παγίδα και βρεθήκαμε πίσω από το “πλατό”.

Τεκμηριώσαμε ότι το Portal είναι ένα σχεδιαστικό αριστούργημα, ένα υπέροχο επίτευγμα του προσεγμένου game design. Είναι χωρισμένο στο τμήμα της εκμάθησης των game mechanics και στο τμήμα της εφαρμογής τους σε ολοένα και συνθετότερες καταστάσεις. Δεν είναι περίεργο ότι τα συναισθήματα που μας επισκέφτηκαν όταν το ολοκληρώσαμε μετά από τρεις μόλις ώρες φανατικής προσήλωσης, ήταν δυσάρεστα και μας οδήγησαν σχεδόν σε δάκρυα εκνευρισμού.

portal 4

Σίγουρα κάποια στιγμή έπρεπε να τελειώσει η περιπέτειά μας αλλά όχι σε τόσο λίγη ώρα, θέλαμε τουλάχιστον άλλες δέκα ώρες για να αναφωνήσουμε “χορτάσαμε, αρκετά”. Ευτυχώς δεν απουσιάζει το replayability από το game. Ψεκάσαμε (portals), σκουπίσαμε (turrets), τελειώσαμε (GLaDOS) αλλά μπορούμε να επανέλθουμε δυσκολεύοντας κατά πολύ τις δοκιμασίες. Το “τυράκι που τσιμπάμε” οπωσδήποτε είναι το developer commentary που διασπείρεται σε όλα τα levels σε μορφή φουσκών με κείμενο και μας καλεί να μάθουμε όλα τα μυστικά της δημιουργίας του Portal.

Η Πύλη προς την απόλαυση
Η λέξη Portal σημαίνει πλέον πολλά πράγματα για εμάς τους gamers. Σημαίνει έναν κόσμο στον οποίο δοκιμάζεται η αντίληψη που έχουμε για την πραγματικότητα, η προοπτική του περιβάλλοντος. Έναν κόσμο που χρειάζονται εναλλακτικές μορφές σκέψης για να τον διασχίσουμε καθώς και ένα σωρό πειραματισμοί. Έναν κόσμο που , παρότι κυβερνάται από μια παρανοϊκή τεχνητή νοημοσύνη, υπακούει σε λογικούς κανόνες και δοκιμάζει την δημιουργικότητά μας σε κάθε βήμα. Καινοτόμα game mechanics, έξυπνα σχεδιασμένο περιβάλλον και φανταστικό voice acting συνθέτουν ένα Video Game που δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή κανενός σκεπτόμενου gamer

Θετικά:
- Καινοτόμο gameplay, game mechanics και game dynamics
- Τέλεια καμπύλη εκμάθησης
- Ένας από τους καλύτερους ανταγωνιστές στην ιστορία των Video Games
- Άρτιο voice acting
- Καλοσχεδιασμένο περιβάλλον που χτίζει ατμόσφαιρα

Αρνητικά:
- Μικρή διάρκεια

Βαθμολογία
Γραφικά: 8
Ήχος: 8
Gameplay: 9
Σενάριο: 8
Αντοχή: 5
Γενικά: 9

Ένα αριστούργημα που οδηγεί την σκέψη μας σε νέες κατευθύνσεις.

Γιάννης Μοσχονάς

Γιάννης Μοσχονάς created a new topic ' Portal' in the forum. 2 weeks ago

hqdefault.jpg
Η λέξη Portal σημαίνει πλέον πολλά πράγματα για εμάς τους gamers. Σημαίνει έναν κόσμο στον οποίο δοκιμάζεται η αντίληψη που έχουμε για την πραγματικότητα, η προοπτική του περιβάλλοντος. Έναν κόσμο που χρειάζονται εναλλακτικές μορφές σκέψης για να τον διασχίσουμε καθώς και ένα σωρό πειραματισμοί.

Έναν κόσμο που , παρότι κυβερνάται από μια παρανοϊκή τεχνητή νοημοσύνη, υπακούει σε λογικούς κανόνες και δοκιμάζει την δημιουργικότητά μας σε κάθε βήμα. Το παρακάτω βίντεο αποκαλύπτει ένα τμήμα των συναρπαστικών μυστικών που κρύβουν οι πύλες του Portal:
[video]

Read More...

Notification