Μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες έχουν το δικαίωμα δημιουργίας και σχολιασμού άρθρων στο forum.
Παρακαλούμε πραγματοποιήστε είσοδο ή εγγραφή χρήστη πατώντας στο κουμπί με το εικονίδιο που βρίσκεται πάνω δεξιά.

Keyword
×
Το GameWorld.gr αναζητά Forum Moderators (21 May 2018)

Το GameWorld.gr επιθυμεί να προσλάβει Forum Moderators.

Στρατός: Γενική συζήτηση

More
24 Oct 2017 13:06 - 24 Oct 2017 13:08 #207203 by Shikabane_Hime7
Shikabane_Hime7 replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Ναι και όχι. Γενικά είναι χάσιμο χρόνου. Ο απλός στρατός τουλάχιστον, ειδικές δυνάμεις και δόκιμοι είναι αρκετά καλά σαν εκπαίδευση και κάνουν πολλά και δύσκολα πράγματα με πολύ πίεση.

Για τον απλό στρατό το αν θα περάσεις καλά είναι κυρίως στο μυαλό σου, με τι ψυχολογία θα μπεις και πως βλέπεις τα πράγματα. Σαφώς σημαντικό ρόλο παίζουν και το τι άτομα θα συναντήσεις τόσο σε στρατιώτες αλλά και στελέχη και φυσικά το επίπεδο της μονάδας που θα βρίσκεσαι. Εγώ πέρασα καλά τόσο στη παραμεθόριο αλλά και μετά Αθήνα που με έφεραν. Οι καλές στιγμές ήταν περισσότερες από τις κακές και γενικά κάποια πράγματα μου λείπουν.
Last Edit: 24 Oct 2017 13:08 by Shikabane_Hime7.

Please Log in or Create an account to join the conversation.

More
24 Oct 2017 15:47 #207221 by the_prophet1987
the_prophet1987 replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Αν ενοείς για να πας μόνιμος δεν αξίζει γιατί είναι ψυχοφθόρα δουλειά και πλέον με τις περικοπές που γίνανε,τα λεφτά που παίρνεις δεν αξίζουν το κόπο και τη ψυχική κούραση.Δυστυχώς βρίσκονται όλοι οι λαθος άνθρωποι στις λάθος θέσεις.Οι πιο πολλοί μπήκαν με μέσο τις παλιές καλές εποχές και θα πρέπει να τους ανέχεσαι.

The fire cracked silently as four Stalkers sat around it. The night was silent, only a small wind and the rustling of grass and leaves to fill the ears. One of the men spoke up suddenly: "Have you children heard the tale of the Monolith?"
- S.T.A.L.K.E.R. local folclore

Please Log in or Create an account to join the conversation.

More
24 Oct 2017 16:15 - 24 Oct 2017 16:19 #207222 by TheReaper
TheReaper replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Θα συμφωνήσω εν μέρει με τον προλαλήσαντα. Το θέμα δεν είναι αν αξίζει ή όχι. Το θέμα είναι εσύ πως το εκμεταλλεύεσαι. Πράγματι, εάν πάει κανείς δόκιμος, έχει άλλου είδους εκπαίδευση, μαθαίνει άλλα πράγματα, διαφορετικές δραστηριότητες. Εάν θες να κοπροσκυλιάσεις γιατί βαριέσαι και είσαι τεμπέλης - για να το πούμε με απλά λόγια - τότε πας απλός στρατιώτης.

Από κει κι έπειτα, παίζει σαφώς μεγάλο ρόλο το τι άτομα θα συναντήσεις. Εγώ βρήκα άτομα, τα οποία από την πρώτη μέρα που τους συνάντησα, με πήραν υπό την προστασία τους, χωρίς να με ξέρουν ποιος είμαι ή τι χαρακτήρας είμαι. Τράβηξαν ένα λαχνό και τους έπεσε τζακποτ βέβαια, καθώς μετά που απέδειξα το πιον μου έγινα ο πιο αξιόπιστος στρατιώτης της μονάδας μου(τουλάχιστον). Από κει και πέρα, μου έμαθαν πράγματα, τα οποία ενδεχομένως δεν αφορούν έναν στρατιώτη, σχετικά με την ιεραρχία και άλλα που δεν χρειάζεται να αναφέρω. Πέρα από τα βασικά, πως λειτουργεί ένα όπλο (πυροβόλο), τι χρειάζεται να κάνει η κάθε ειδικότητα και πως συντονίζονται μεταξύ τους.

Αυτό που θέλω να καταλήξω, είναι ότι εσύ ορίζεις το αν στην τελική αξίζει ή όχι ο στρατός. Εγώ το βρήκα ως μια ευκαιρία να επεκτείνω τις γνώσεις μου. Εσύ μπορεί να το κάνεις απλά επειδή πρέπει και ίσως κάθεσαι να διαβάζεις βιβλία ή να κάθεσαι με τις ώρες στο ΚΨΜ. Δεν υπάρχει μια σωστή απάντηση εδώ. Το ότι είναι σπατάλη, ίσως ισχύει από την άποψη ότι παίρνεις μόνο 8.60€ κι αν γίνει ξαφνικά κάτι, είσαι ο τύπος που θα μπει μπροστά να πεθάνει, για να μην πεθάνουν άλλοι. Εκεί ναι, είναι βλακεία αυτό...


Edit: όταν έγραφα προλαλήσαντα, εννοούσα τον Shikabane. Μέχρι να τελειώσω, πρόλαβε άλλος κι έγραψε :silly:
Last Edit: 24 Oct 2017 16:19 by TheReaper.
The following user(s) said Thank You: the_prophet1987, Shikabane_Hime7

Please Log in or Create an account to join the conversation.

More
05 Feb 2020 19:49 - 05 Feb 2020 19:50 #231391 by ArB
ArB replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Ο διοικητής της 1ης Στρατιάς μιλάει για την τουρκική προκλητικότητα.




Έλληνες πιλότοι: Οι μαχητές των αιθέρων.




Εξαιρετικά βίντεο και τα δύο.
Last Edit: 05 Feb 2020 19:50 by ArB.

Please Log in or Create an account to join the conversation.

More
05 Feb 2020 21:53 - 05 Feb 2020 21:53 #231401 by Blood Prince
Blood Prince replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Σαν σήμερα πρίν 10 χρόνια πήγα Φαντάρος....πως πέρασε η 10 ετία....σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Chaos isn’t a pit. Chaos is a ladder. Many who try to climb it fail and never get to try it again. The fall breaks them. And some are given a chance to climb. They refuse or they cling to realm or the gods or love. Illusions. Only the ladder is real. The climb is all there is.
Peter Baylish

Last Edit: 05 Feb 2020 21:53 by Blood Prince.

Please Log in or Create an account to join the conversation.

  • Manos
  • Manos's Avatar
  • Online
  • Αρχισυντάκτης
  • Αρχισυντάκτης
  • Για ανταλλαγή απόψεων το ιδανικό μέρος είναι το forum του GameWorld.gr!
More
02 Mar 2020 14:50 #231992 by Manos
Manos replied the topic: Στρατός: Γενική συζήτηση
Ταγματάρχης Γεώργιος Κατσάνης: Στις Σέρρες κηδεύτηκε ο ήρωας της Κύπρου

Το Σάββατο 15/2/2020 στις 11:00 π.μ, θα τελεστεί στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, η νεκρώσιμη ακολουθία και η ταφή των οστών του ήρωα - θρύλου των ελληνικών Καταδρομών Ταγματάρχη Γεώργιου Κατσάνη, που σκοτώθηκε στις 21 Ιουλίου το 1974, πολεμώντας τους Τούρκους εισβολείς, στην Κύπρο. Το Σιδηρόκαστρο είναι γενέτειρα του ήρωα και σε κεντρικό της σημείο, δεσπόζει η προτομή του.



Τα οστά του ήρωα εντοπίστηκαν σ’ έναν ομαδικό τάφο στην περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα στο κατεχόμενο κομμάτι της Μεγαλονήσου, μαζί με άλλους πέντε πεσόντες άνδρες του, μετά από υπόδειξη Τ/Κ μάρτυρα προς τις Αρχές. Η ταυτοποίηση ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες, στο κέντρο ελέγχου DNA στις ΗΠΑ, οπότε και ενημερώθηκε η οικογένεια του στην Ελλάδα.

«Μη φοβάστε, θα πέσουμε, αλλά δεν θα φύγουμε, να σας αφήσουμε στα χέρια των Τούρκων», έλεγε σε φίλο του από την Κερύνεια ο Κατσάνης, λίγους μήνες πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο ίδιος τήρησε μέχρι τέλους την υπόσχεσή του. Πολέμησε με πάθος τον εισβολέα στην πρώτη γραμμή, έπεσε όρθιος και πέρασε -δικαιολογημένα- στη σφαίρα του θρύλου. «Από τον πατέρα μας κρατάμε πως ήταν πρώτος των πρώτων. Ένας άνθρωπος με βαθιά φιλοπατρία, βαθιά αίσθηση του καθήκοντος που δεν θα έκανε τίποτα λιγότερο. Ήταν πρώτος στην μάχη, οδηγώντας τους στρατιώτες του. Σκοτώθηκε στο πλευρό των παλικαριών του. Έφυγε πρώτος των πρώτων, μπροστά από τα «παιδιά του. Βρήκε τον θάνατο που ήθελε. Από μικρός αυτό ονειρευόταν. Να πέσει όπως ο πρώτος αξιωματικός το 1940. Αυτό τον θάνατο ονειρευόταν και αυτόν τον θάνατο του χάρισε τελικά η μοίρα. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτόν» λέει στο ΘΕΜΑ η κόρη του ήρωα κυρία Λίνα Κατσάνη, τονίζοντας πως η συγκίνηση της οικογένειας είναι μεγάλη, στο άκουσμα της είδησης εύρεσης των οστών του, που άργησε 45 ολόκληρα χρόνια.

Το συγκινητικό βίντεο δηλώσεων και μαρτυριών για το 1974 από συναδέλφους του


«Θα πέσουμε, αλλά δεν θα φύγουμε»
Με την εκδήλωση της τουρκικής εισβολής στις 20 Ιουλίου 1974, η 33 ΜΚ κινήθηκε άμεσα από την Λευκωσία προς το Πέλλα – Πάϊς στους πρόποδες του Πενταδάκτυλου, με στόχο την κατάληψη της κορυφής του Αγίου Ιλαρίωνα στον Πενταδάκτυλο, που είχαν καταλάβει οι Τούρκοι. Ο βομβαρδισμός της αυτοκινητοπομπής από τουρκικά αεροπλάνα, παρά τους τραυματισμούς, δεν πτόησε τους καταδρομείς και τον επικεφαλής τους ταγματάρχη Γεώργιο Κατσάνη που προπορευόταν, εμψυχώνοντας συνεχώς τους άνδρες του. Η καταδρομική επιχείρηση πραγματοποιήθηκε αστραπιαία, μόλις έπεσε το βαθύ σκοτάδι, και μετά από σκληρές συγκρούσεις με τους Τούρκους, ο στόχος επιτεύχθηκε, εκδιώκοντάς τους από τη θέση «κλειδί» Πετρομούθια, στις παρυφές του Αγίου Ιλαρίωνα. «Στις 11.00 το βράδυ οι τρεις λόχοι ξεκινήσαμε συντονισμένα την επίθεση, με επικεφαλής τον διοικητή μας Κατσάνη, και σχεδόν 45’ μετά είχαμε καταφέρει τον αντικειμενικό μας στόχο, αναφέροντας την κατάληψη του σημείου και προχωρώντας στη συνέχεια στη σταθεροποίησή μας στην περιοχή, αναμένοντας τις επόμενες ώρες αντικατάσταση μας με άλλα τμήματα, όπως προέβλεπε το αρχικό σχέδιο» λέει στο ΘΕΜΑ ο τότε υποδιοικητής της 33 ΜΚ, λοχαγός Ευάγγελος Μαντζουράτος. Έως το μεσημέρι της 21ης Ιουλίου, οι Τούρκοι είχαν ενισχυθεί εκ νέου με νέες δυνάμεις στην περιοχή, την ίδια ώρα που τα πυρομαχικά της 33 ΜΚ έφταναν στο τέλος και δεν υπήρχε καμία ενημέρωση για αντικατάστασή της. Προκειμένου να μην εγκλωβιστούν και υπάρξουν σοβαρές απώλειες, δόθηκε εντολή απαγκίστρωσης προς το Πέλλα – Πάις, κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες.



Οι άνδρες των μονάδων είχαν ξεπεράσει τα όρια της αντοχής τους πολεμώντας σε θερμοκρασία 42 βαθμών υπό σκιάν, δίχως πυρομαχικά και νερό, και υπό συνεχή εχθρικά πυρά. Ο Κατσάνης βρισκόταν στην πρώτη γραμμή εμψυχώνοντας τους άνδρες του, καταϊδρωμένος και το πρόσωπό μαυρισμένο από την από τα καψαλισμένα θάμνα, δίνοντας φωναχτά οδηγίες στους στρατιώτες του, κρατώντας στο χέρι τ’ αυτόματο και στη ζώνη του χειροβομβίδες. Οι επιθέσεις των Τούρκων αποκρούονταν από μικρές τοπικές δυνάμεις των λόχων και σε μία αντεπίθεση, όπου ο Κατσάνης σήκωσε μια διμοιρία για να διώξει από τον χώρο του τον εχθρό που είχε διεισδύσει, τραυματίσθηκε θανάσιμα, από ελεύθερο σκοπευτή. Οι στρατιώτες του προσπάθησαν να πάρουν το πτώμα του, δόθηκε μάχη μα δεν τα κατάφεραν.

Μαρτυρίες αναφέρουν πως ο ήρωας άκουσε να του φωνάζουν από απέναντι: «Μη χτυπάτε, είμαστε Έλληνες, κύριε Κατσάνη». Σηκώθηκε, προχώρησε δίχως προφυλάξεις και χτυπήθηκε από τουρκικά πυρά. «Δεν αποκλείεται να έχει γίνει. Υπήρχαν στις τουρκικές δυνάμεις αξιωματικοί που μιλούσαν ελληνικά αλλά και Τ/Κ. Επίσης ήταν γνωστό, πως γνώριζαν πρόσωπα και ονόματα» λέει ο κ.Μαντζουράτος. Πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή στα κατεχόμενα, εμφανίστηκε ο διοικητής των Τ/Κ υπερασπιστών στη θέση Πετρομούθια, Ερντέν Οζέντερ, που ήρθε αντιμέτωπος με την επίθεση της 33 ΜΚ στις 20 και 21 Ιουλίου 1974. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως, έδωσε εντολή σ’ ελεύθερο σκοπευτή της δύναμής του, να φονεύσει τον Έλληνα αξιωματικό. Η ώρα συμπίπτει με τον θάνατο του ήρωα.


Ο Κατσάνης μετατέθηκε στην Κύπρο το 1973, όπου ανέλαβε τη Διοίκηση της 33ης Μοίρας Καταδρομών που έδρευε στο Πέλλα Πάις. Είχε ξαναβρεθεί στο νησί και πάλι το 1966 ως λοχαγός της 31ης Μοίρα Καταδρομών, της νεαρής τότε Εθνικής Φρουράς με το όνομα …Γεώργιος Χριστοδούλου. Έως σήμερα οι στρατιώτες του, μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τον ήρωα. «Ο Κατσάνης ήταν ένας λεβέντης, κάθε πρωί στη σύνταξη μοίρας, το χέρι του έδειχνε τον Άγιο Ιλαρίωνα. Ήταν η «καρκιά» του καμένη να βγει εκεί πάνω. Βγήκε και έμεινε για πάντα. Στόχος του κάθε καταδρομέα ήταν να ανεβεί στον Άγιο Ιλαρίωνα. Κάθε πρωί είχαμε τούτο το μάθημα. Ο Κατσάνης μιλούσε συνέχεια για τον Άγιο Ιλαρίωνα. Σου έδινε ηθικό και δύναμη, ήταν σπουδαίος διοικητής, πράμα που το απόδειξε και στην μάχη. Πέντε μήνες στην Μοίρα, κατάφερε και πέρασε και σ’ εμάς τούτη την επιθυμία» δήλωσε καταδρομέας της 33ης Μοίρας Μάμα Ζένιος (Μάριου Αδάμου «Μνήμες Πολέμου 1974»).

«Ο διοικητής μου δεν σταματούσε σε κανέναν κίνδυνο. Όπου πήγαινε έβαζε το στήθος του μπροστά, την τόλμη του και την πατρίδα. Οι καταδρομείς του, αξιωματικοί και στρατιώτες, τον ακολουθούσαμε όπου και εάν πήγαινε με οποιοδήποτε τίμημα» λέει από την πλευρά του ο υποστράτηγος ε.α. Ευάγγελος Μαντζουράτος, στενός συνεργάτης του ήρωα που και αντικατέστησε στις επιχειρήσεις κατά των Τούρκων, μετά τον θάνατό του.


H μαρτυρία ενός Τ/Κ που οδήγησε στον ομαδικό τάφο

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος, στον εντοπισμό του ομαδικού τάφου στον Άγιο Ιλαρίωνα, της Τ/Κ δημοσιογράφου Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, που τα τελευταία 20 χρόνια ασχολείται διεξοδικά με το ευαίσθητο θέμα των αγνοουμένων, κινητοποιώντας τους αναγνώστες της -και από τις δύο κοινότητες- στο να υποδείξουν πιθανούς τόπους ταφής, συμβάλλοντας έτσι εθελοντικά και με ανθρωπιστικό τρόπο στο ευαίσθητο αυτό θέμα. Λόγω της ακτιβιστικής της δράσης, έχει γίνει επανειλημμένως στόχος απειλών από ακροδεξιούς και στρατιωτικούς κύκλους των Τουρκοκυπρίων, ενώ το 2019 είχε προταθεί στη Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.



Μία μαρτυρία ενός Τ/Κ προς την κυρία Ουλουντάγ, οδήγησε το 2017 Κυπριακή Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων να πραγματοποιήσει έρευνες και εκσκαφές στην στρατιωτική περιοχή του Αγίου Ιλαρίωνα, αφού πρώτα οι κατοχικές στρατιωτικές Αρχές, έδωσαν το «πράσινο» φως. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τ/Κ, που διατηρεί την ανωνυμία του, τα οστά θάφτηκαν εκ νέου στο σημείο που βρέθηκαν, αφού αρχικά τα νεκρά σώματα είχαν ριχθεί από τους Τούρκους, μέσα σ’ ένα παλαιό καμίνι το καλοκαίρι του 1974. Ο ίδιος έγραψε προς την κυρία Ουλουντάγ : «Θυμούμαι τους σκελετούς που είχα δει σε ένα καμίνι όταν έκανα τη στρατιωτική μου θητεία. Ήταν όλοι στρατιώτες, διότι ανάμεσα στους σκελετούς ήταν και σφαίρες ιδίου τύπου. Επίσης θυμήθηκα ότι εκείνα τα οστά είχαν θαφτεί κάπου αλλού μετά, τα οστά μετακινήθηκαν σε ένα άλλο σημείο (…) Η επιτροπή βλέποντας το χάρτη μου, συνέχιζε τις εκταφές σε ένα άλλο καμίνι πολύ κοντά στη στρατιωτική περιοχή. Πέντε «αγνοούμενοι» βρέθηκαν σε εκείνο το καμίνι. Αυτοί οι πέντε «αγνοούμενοι» δεν είχαν θαφτεί αλλά ριχθεί ο ένας πάνω στον άλλο μέσα στο καμίνι». Ο ίδιος Τ/Κ έως σήμερα βοήθησε με τις μαρτυρίες του, να βρεθούν συνολικά τα οστά αγνοουμένων της κυπριακής τραγωδίας.

Από το Σιδηρόκαστρο στην Κύπρο
Ο ήρωας (1934-1974) κατάγεται από το Σιδηρόκαστρο Σερρών, με γονείς πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Κατά την γερμανική κατοχή η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη, όπου -μεταξύ άλλων- ο Κατσάνης διακρίθηκε ως αθλητής του «Ηρακλή» στη σκυταλοδρομία, στα αγωνίσματα των 100 και 200 μέτρων και στο μήκος. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευέλπιδων και το 1956, περνώντας με άριστα όλες τις δοκιμασίες, τοποθετήθηκε στις Δυνάμεις Καταδρομών. Νωρίτερα, υπήρξε εκπαιδευτής του τότε διαδόχου Κωνσταντίνου στη Σχολή Πεζικού στην Χαλκίδα.



Το στρατιωτικό του βιογραφικό ήταν εντυπωσιακό και αντάξιο της διαδρομής του. Ο Κατσάνης πέρασε μ’ άριστα όλες τις δοκιμασίες, υπηρετώντας με απαράμιλλο ζήλο. Διακρίθηκε για τις επιδόσεις του στις αναρριχήσεις, στον ορεινό αγώνα αλλά και στις αερομεταφορές. Δυο φορές ήρθε τετ α τετ με τον θάνατο, αλλά τον ξεπέρασε. Το 1957 και το 1961 στη διάρκεια στρατιωτικών αγώνων όπου τραυματίζεται σοβαρά, αλλά θα σταθεί όρθιος λόγω πείσματος και γερής κράσης. Αν κα με … σίδερα στα δύο του πόδια, ποτέ δεν σκέφτηκε να εγκαταλείψει την ενεργό δράση. Ήταν παντρεμένος με την κυρία Εριφύλη Πανωρίδου και μαζί της απέκτησε δυο κόρες την Αγγελική και Ευανθία.



"Δεν με νοιάζει τι λες, αρκεί να λες σωστά το όνομά μου".
(George M. Cohan)

Please Log in or Create an account to join the conversation.

Time to create page: 0.840 seconds
Notification